Leki zawierające w składzie
bromowodorek dekstrometorfanu

Bromowodorek dekstrometorfanu (DXM) to syntetyczna pochodna morfiny, która w przeciwieństwie do morfiny nie ma właściwości przeciwbólowych ani uzależniających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Jest to substancja przeciwkaszlowa działająca ośrodkowo poprzez tłumienie ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym mózgu. Dekstrometorfan działa również jako antagonista receptorów NMDA oraz jako agonista receptorów sigma-1.

Bromowodorek dekstrometorfanu stosowany jest głównie w leczeniu suchego, nieproduktywnego kaszlu różnego pochodzenia, w tym kaszlu związanego z przeziębieniem, grypą czy innymi infekcjami górnych dróg oddechowych. Efekt przeciwkaszlowy pojawia się zwykle w ciągu 15-30 minut po przyjęciu i może utrzymywać się do 6 godzin.

W Polsce dostępnych jest wiele preparatów zawierających bromowodorek dekstrometorfanu, między innymi: Acodin, Gripex Noc, Robitussin Antitussicum, Tussidex, Tussipect, Vicks MedDex, Pulneo i Tussal. Występuje w postaci syropów, tabletek, pastylek do ssania oraz preparatów złożonych z innymi substancjami leczniczymi.

Główną zaletą bromowodorku dekstrometorfanu jest jego skuteczność w hamowaniu odruchu kaszlowego przy zachowaniu dobrego profilu bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. W przeciwieństwie do kodeiny, nie powoduje zaparć ani znaczącego ryzyka uzależnienia przy właściwym stosowaniu. Dodatkowo, nie wpływa na czynność rzęsek nabłonka oddechowego, co jest korzystne w procesie zdrowienia.

Największe niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem bromowodorku dekstrometorfanu dotyczą jego nadużywania. W dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne może powodować halucynacje, euforię, zaburzenia percepcji i dysocjację, co sprawia, że jest czasami używany jako substancja rekreacyjna. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak: zaburzenia świadomości, depresja oddechowa, przyspieszona akcja serca, hipertermia czy drgawki. Dodatkowo, dekstrometorfan wchodzi w niebezpieczne interakcje z inhibitorami MAO oraz lekami serotoninergicznymi, mogąc wywołać potencjalnie śmiertelny zespół serotoninowy.