Leki zawierające w składzie
chlorowodorek pseudoefedryny

Chlorowodorek pseudoefedryny to substancja czynna o działaniu sympatykomimetycznym, która zwęża naczynia krwionośne i zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa. Działa poprzez stymulację receptorów adrenergicznych, co prowadzi do obkurczenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia produkcji wydzieliny śluzowej, ułatwiając tym samym oddychanie przez nos.

Pseudoefedryna jest stosowana głównie w leczeniu objawowym nieżytu nosa związanego z przeziębieniem, katarem siennym lub innymi alergicznymi zapaleniami błony śluzowej nosa. Substancja ta znajduje się w wielu preparatach złożonych dostępnych na polskim rynku, takich jak: Acatar, Cirrus, Gripex, Ibuprom Zatoki, Sudafed, Modafen, Nurofen Zatoki, Pseucard czy Xylorin.

Największą zaletą chlorowodorku pseudoefedryny jest szybkie działanie udrażniające nos, które może utrzymywać się do 12 godzin. W przeciwieństwie do miejscowych leków obkurczających naczynia krwionośne, przy stosowaniu pseudoefedryny nie występuje tzw. efekt odbicia (ponowne nasilenie przekrwienia błony śluzowej po zaprzestaniu stosowania). Substancja ta nie powoduje również senności, co jest istotną zaletą w porównaniu z niektórymi lekami przeciwalergicznymi.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem pseudoefedryny. Substancja ta może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszenie akcji serca, niepokój, bezsenność czy drżenie rąk. Jest przeciwwskazana u osób z nadciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, jaskrą, przerostem prostaty oraz u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO. Ze względu na możliwość wykorzystania pseudoefedryny do nielegalnej produkcji metamfetaminy, leki zawierające tę substancję są objęte ograniczeniami sprzedaży i monitorowaniem.