roztwór Ringera
Roztwór Ringera to izotoniczny płyn infuzyjny zawierający chlorek sodu, chlorek potasu i chlorek wapnia w proporcjach zbliżonych do osocza krwi. Jest powszechnie stosowany w medycynie do uzupełniania płynów ustrojowych, leczenia odwodnienia oraz wyrównywania zaburzeń elektrolitowych.
Skład roztworu Ringera (na 1000 ml): chlorek sodu (NaCl) – 8,6 g, chlorek potasu (KCl) – 0,3 g, chlorek wapnia (CaCl₂) – 0,33 g. Osmolarność wynosi około 310 mOsm/l, co czyni go zbliżonym do osmolarności osocza. Wartość pH mieści się w zakresie 5,0-7,5.
Główne wskazania do stosowania roztworu Ringera obejmują: uzupełnienie płynów pozakomórkowych, leczenie odwodnienia izotonicznego, hipowolemii, krwotoków, oparzeń oraz jako nośnik leków podawanych dożylnie. Jest szczególnie przydatny w przypadkach, gdy istnieje ryzyko kwasicy metabolicznej.
Należy zachować ostrożność przy stosowaniu roztworu Ringera u pacjentów z niewydolnością nerek, niewydolnością serca, obrzękiem płuc lub hiperkalcemią. Przeciwwskazany jest u osób z hiperkalemią oraz w przypadku jednoczesnego podawania z krwią (ze względu na zawartość jonów wapnia, które mogą powodować krzepnięcie).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Meprelon 16 mg
Meprelon jest preparatem metyloprednizolonu dostępnym w dawkach 16 mg i 32 mg, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Ampułka 16 mg zawiera 20,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (odpowiadające 15,78 mg metyloprednizolonu), natomiast ampułka 32 mg zawiera 41,85 mg tej samej soli (31,57 mg metyloprednizolonu). Preparat rekonstytuuje się wodą do wstrzykiwań, a następnie, w przypadku infuzji, rozcieńcza w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub roztworze Ringera. Substancje pomocnicze to m.in. buforujące sole fosforanowe, a ampułki wykonane są ze szkła typu I, zapewniającego stabilność chemiczną. Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu roztworu należy go zużyć w ciągu 24 godzin (woda do wstrzykiwań) lub 8 godzin (roztwory infuzyjne) w temperaturze do 25°C, z zachowaniem aseptyki.
ampułka szklana, disodu fosforan dwuwodny, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu diwodorofosforan dwuwodny, stabilność chemiczno-fizyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Predasol 1000 mg
Produkt leczniczy Predasol zawiera prednizolonu sodu bursztynian w czterech dawkach: 25 mg (19,6 mg prednizolonu), 50 mg (39,1 mg prednizolonu), 250 mg (195,7 mg prednizolonu) oraz 1000 mg (782,7 mg prednizolonu). Preparat jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, przeznaczonego do podawania parenteralnego. Substancje pomocnicze obejmują związki sodu (wodorowęglan sodu, disodu fosforan dwuwodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca. Proszek jest rekonstytuowany wodą do wstrzykiwań, a gotowy roztwór powinien być stosowany natychmiast po przygotowaniu, szczególnie w dawkach 25 mg i 50 mg, gdzie niezużyty roztwór należy usunąć. Dla dawek 250 mg i 1000 mg dopuszcza się przechowywanie roztworu do 24 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak fiolki nie nadają się do ponownego użycia.
ampułka OPC, bufor fosforanowy, diwodorofosforan sodu, fiolka ze szkła, fosforan disodu, guma bromobutylowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, prednizolon sodu bursztynian, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, substancje pomocnicze, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Levofloxacin Kabi to roztwór do infuzji zawierający 5 mg/ml lewofloksacyny (w postaci półwodnej), dostępny w opakowaniach 50 ml (250 mg substancji czynnej) oraz 100 ml (500 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują m.in. sód (3,54 mg/ml), chlorek sodu, wodorotlenek sodu i kwas solny, które regulują ciśnienie osmotyczne i pH roztworu. Produkt charakteryzuje się żółto-zielonkawą barwą i nie wymaga rozcieńczenia przed podaniem. Roztwór jest kompatybilny z 5% i 2,5% roztworami glukozy, 0,9% roztworem NaCl oraz złożonymi roztworami do żywienia pozajelitowego, natomiast nie należy mieszać go z heparyną, roztworami zasadowymi ani innymi niekompatybilnymi preparatami.
aminokwas, chlorek sodu, dieta niskosodowa, elektrolit, heparyna, kwas solny, lewofloksacyna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, oporność bakterii, płyn infuzyjny, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór zasadowy, substancja czynna, warunki przechowywania, węglowodan, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadex Noridem to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/mL, zawierający substancję czynną sugammadeks sodowy. Produkt dostępny jest w ampułkach 2 mL (200 mg sugammadeksu) oraz 5 mL (500 mg sugammadeksu). Roztwór jest bezbarwny do lekko żółtego, o pH 7,00-8,00 i osmolalności 300-500 mOsm/kg. Każdy mililitr zawiera 9,19 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Lek przeznaczony jest do podania dożylnego i może być podawany z roztworami chlorku sodu 0,9%, glukozy 5%, chlorku sodu 0,45% z glukozą 2,5%, roztworem Ringera z mleczanami oraz roztworem Ringera z glukozą 5% w chlorku sodu 0,9%. Należy pamiętać o przepłukaniu linii infuzyjnej 0,9% roztworem chlorku sodu między podaniami leków.
chlorek sodu, glukoza, kwas solny stężony, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwwymiotny, linia infuzyjna, niezgodność fizyczna, ondansetron, osmolalność, podanie dożylne, ranitydyna, rozcieńczenie produktu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, sodu wodorotlenek, sugammadeks sodowy, warunki aseptyczne, werapamil - Leksykon leków
Skład i postać leku – Calsiosol 95,5 mg/ml
Calsiosol to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający 95,5 mg/ml wapnia glukonianu, co odpowiada 0,21 mmol jonów wapnia na ml. Produkt dostępny jest w ampułkach 5 ml (477,5 mg wapnia glukonianu, 1,1 mmol jonów wapnia) oraz 10 ml (955 mg wapnia glukonianu, 2,1 mmol jonów wapnia). Całkowita zawartość wapnia, uwzględniając substancję pomocniczą – wapnia cukrzan (3 mg/ml, 0,01 mmol jonów wapnia/ml), wynosi 0,22 mmol/ml. Roztwór charakteryzuje się pH 6,0-8,2 oraz osmolarnością 270-320 mOsmol/kg. Produkt może być podawany dożylnie w formie wstrzyknięć lub infuzji po rozcieńczeniu w roztworach chlorku sodu 0,9%, glukozy 5%, roztworze Ringera z mleczanem lub mieszance glukozy 5% z chlorkiem sodu 0,9%. Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu w tych płynach wynosi 24 godziny w temperaturze 25°C.
ampułka, Calsiosol, chlorek sodu, infuzja dożylna, jony wapnia, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, przesycony roztwór, przezroczysty roztwór, rozcieńczenie leku, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, sole wapnia, stabilność chemiczna leku, stężenie leku, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biofuroksym 1,5 g
BIOFUROKSYM to cefuroksym sodowy w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający 1,5 g substancji czynnej na fiolkę. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, jednak każda fiolka zawiera 83 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór przygotowuje się z odpowiednią objętością wody do wstrzykiwań: 6 ml dla podania domięśniowego (stężenie około 216 mg/ml), co najmniej 15 ml dla wstrzyknięcia dożylnego i infuzji (stężenie około 94 mg/ml). Sporządzony roztwór należy stosować bezpośrednio lub przechowywać do 24 godzin w temperaturze 2-8°C; zmiana zabarwienia roztworu nie wpływa na jego skuteczność. Nie zaleca się mieszania cefuroksymu z aminoglikozydami w jednej strzykawce ze względu na ryzyko inaktywacji, a roztwory powinny mieć pH w zakresie 5-7, unikając rozpuszczalników o pH >7,5, np. wodorowęglanu sodu.
aminoglikozydy, azlocylina, cefuroksym, chlorek potasu, chlorowodorek lidokainy, dieta niskosodowa, fosforan hydrokortyzonu, heparyna, hydrokortyzon, infuzja dożylna, ksylitol, metronidazol, mleczan sodu, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, roztwór fizjologiczny, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, sól sodowa, stężenie antybiotyku, wodorowęglan sodu, współczynnik przesuwu fazowego, wstrzyknięcie dożylne, zakres pH - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cymevene 500 mg
Cymevene to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawierający 500 mg gancyklowiru sodowego na fiolkę. Po rozpuszczeniu 10 ml wody do wstrzykiwań, 1 ml roztworu zawiera 50 mg gancyklowiru. Produkt zawiera około 43 mg (2 mEq) sodu, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Roztwór należy przygotować poprzez powolne wstrzyknięcie wody do fiolki, delikatne wytrząsanie i obracanie do uzyskania przezroczystego roztworu o barwie od bezbarwnej do jasnożółtej. Nie wolno stosować bakteriostatycznej wody z parabenami, gdyż powoduje wytrącanie leku. Po przygotowaniu koncentratu, dawkę odpowiednią do masy ciała pacjenta rozcieńcza się w 100 ml roztworu do infuzji (chlorek sodu, 5% glukoza, roztwór Ringera lub Ringera z mleczanem), nie przekraczając stężenia 10 mg/ml.
działanie teratogenne, gancyklowir, koncentrat roztworu do infuzji, kwas solny, liofilizat, parabeny, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanem, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polfilin 20 mg/ml
Pentoksyfilina w postaci koncentratu 20 mg/ml (Polfilin) stosowana jest do infuzji dożylnej w dawkach standardowych 100-600 mg/dobę, podawanych w 1-2 dawkach podzielonych, rozcieńczonych w 100-500 ml roztworu (0,9% NaCl lub roztwór Ringera). Szybkość infuzji powinna wynosić 100 mg w ciągu 60 minut, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. W zaawansowanych stanach klinicznych, takich jak ból spoczynkowy, zgorzel czy owrzodzenia, zalecany jest ciągły 24-godzinny wlew z dawką 0,6 mg/kg mc./godz., nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 1200 mg i objętości wlewu 1-1,5 litra. Terapia dożylna może być uzupełniona doustną, jednak suma dawek nie powinna przekraczać 1200 mg/dobę. Koncentrat zawiera także sód (3,54 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodu.
ból spoczynkowy, bolus dożylny, chlorek sodu, dławica piersiowa, działanie niepożądane, hipotensja, klirens kreatyniny, koncentrat do sporządzania roztworu, niedociśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pediatria, pentoksyfilina, Polfilin, roztwór Ringera, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie hemodynamiczne, zgodność farmaceutyczna, zgorzel - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanil Kalceks jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dwóch stężeniach: 5 mikrogramów/mL oraz 50 mikrogramów/mL, z zawartością substancji czynnej sufentanylu w ampułkach o różnych objętościach, od 2 mL do 20 mL, co odpowiada dawkom od 10 do 1000 mikrogramów. Roztwór jest klarowny, bezbarwny, o pH 3,5-6,0 i osmolalności 270-310 mOsm/kg. Produkt zawiera substancję pomocniczą – chlorek sodu (3,54 mg/mL) oraz kwas cytrynowy jednowodny i wodę do wstrzykiwań, zapewniające odpowiednie pH i izotoniczność. Ampułki wykonane są ze szkła typu I, z jednym punktem przełamania, dostępne w opakowaniach po 5 lub 10 sztuk, choć nie wszystkie warianty mogą być dostępne na rynku. Okres ważności nieotwartego produktu wynosi 2 lata, a po otwarciu ampułki roztwór należy zużyć natychmiast ze względów mikrobiologicznych i stabilności. Produkt może być rozcieńczany wyłącznie z 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy, roztworem Ringera lub Ringera z mleczanami. W przypadku podania nadtwardówkowego dopuszcza się mieszanie z roztworem chlorku sodu 0,9% i/lub bupiwakainą. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami. Po rozcieńczeniu roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną do 72 godzin w temperaturze 20-25°C lub 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia należy go zużyć natychmiast, chyba że rozcieńczenie odbyło się w warunkach aseptycznych – wtedy dopuszcza się przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Przed podaniem należy ocenić roztwór pod kątem obecności cząstek stałych lub przebarwień i nie stosować w przypadku ich obecności.
bupiwakaina, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, cytrynian sufentanylu, kwas cytrynowy jednowodny, osmolalność, pH roztworu, podanie nadtwardówkowe, rozcieńczalnik, rozpuszczalnik farmaceutyczny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność chemiczna, substancja izotonizująca, substancja pomocnicza, sufentanyl, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 1 g + 0,5 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to preparat zawierający ampicylinę sodową i sulbaktam sodowy, dostępny w dawkach 1 g + 0,5 g oraz 2 g + 1 g, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co jest istotne przy nadwrażliwościach, jednak zawiera sód – odpowiednio 115 mg (5 mmol) w dawce 1 g + 0,5 g oraz 230 mg (10 mmol) w dawce 2 g + 1 g. Roztwór po rekonstytucji musi być klarowny lub opalizujący i stosowany jednorazowo. Zalecane objętości rozpuszczalnika do rekonstytucji to 3,2 mL dla dawki 1,5 g (0,5 + 1 g) i 6,4 mL dla dawki 3 g (1 + 2 g), co pozwala uzyskać maksymalne stężenia końcowe 125 mg/mL sulbaktamu i 250 mg/mL ampicyliny. Preparat jest pakowany w fiolki 20 mL z różnokolorowymi uszczelniaczami ułatwiającymi identyfikację dawki.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, ampicylina sodowa, bolus dożylny, chlorek sodu, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, rozcieńczenie produktu leczniczego, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, stężony roztwór, sulbaktam, sulbaktam sodowy, wstrzyknięcie lub infuzja, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Esmocard Lyo 2500 mg
ESMOCARD LYO to lek w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający 2500 mg esmololu chlorowodorku w fiolce o pojemności 50 ml. Po rozpuszczeniu w 50 ml rozpuszczalnika stężenie wynosi 50 mg/ml, natomiast po dalszym rozcieńczeniu do 250 ml stężenie końcowe wynosi 10 mg/ml. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych i wymaga rozpuszczenia oraz rozcieńczenia przed podaniem; podawanie bez tych czynności jest przeciwwskazane. Do rozpuszczania i rozcieńczania można stosować roztwory NaCl 0,9%, glukozy 5% oraz roztwory Ringera z lub bez dodatku mleczanu. Roztwór po przygotowaniu powinien być klarowny i bezbarwny, a obecność cząstek stałych lub przebarwień dyskwalifikuje go do podania. Produkt jest dostępny w fiolce z bezbarwnego szkła typu I, zabezpieczonej korkiem bromobutylowym i aluminiowym uszczelnieniem.
aluminiowe uszczelnienie, esmolol chlorowodorek, fiolka ze szkła typu I, kontrolowana jałowość, korek z gumy bromobutylowej, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, pompa infuzyjna, proszek do sporządzania koncentratu, rozcieńczony roztwór do infuzji, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanem, stabilność fizykochemiczna, stężony roztwór do infuzji - Leksykon leków
Interakcje leku – Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g 1 g
Ceftriakson wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z roztworami zawierającymi wapń, które mogą prowadzić do wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu, co jest szczególnie niebezpieczne u noworodków. Wskazane jest unikanie stosowania roztworów Ringera, Hartmanna oraz infuzji dożylnych zawierających wapń jednocześnie z ceftriaksonem w tym samym zestawie dożylnego podawania. U pacjentów innych niż noworodki możliwe jest podawanie kolejno ceftriaksonu i roztworów wapniowych, pod warunkiem starannego przepłukania linii infuzyjnej. Ponadto, jednoczesne stosowanie doustnych antagonistów witaminy K z ceftriaksonem zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga częstego monitorowania INR i dostosowania dawki leków przeciwzakrzepowych. W przypadku łącznego stosowania ceftriaksonu z aminoglikozydami zaleca się monitorowanie czynności nerek i stężenia aminoglikozydów ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności.
antagonista witaminy K, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotykoterapia, cefalosporyna pierwszej generacji, chloramfenikol, doustny lek przeciwzakrzepowy, furosemid, galaktozemia, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krew pępowinowa, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, osocze, probenecyd, produkt leczniczy, produkt zawierający wapń, reakcja disulfiramopodobna, rekonstytucja, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, silny lek moczopędny, sól wapniowa ceftriaksonu, test Coombsa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftriaxon AptaPharma 1 g
Produkt leczniczy Ceftriaxon AptaPharma zawiera ceftriakson sodowy w dawkach 1 g i 2 g, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka 1 g zawiera około 82,8 mg (3,6 mmol) sodu, a fiolka 2 g – 165,6 mg (7,2 mmol) sodu. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i po rekonstytucji wykazuje zmienne parametry fizykochemiczne w zależności od rozpuszczalnika, z pH około 6,77–6,83 i osmolalnością od 213 do 1027 mOsm/kg. Ceftriaxon AptaPharma może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja) oraz domięśniowo, z zaleceniem stosowania świeżo przygotowanych roztworów i jednorazowego użycia. Wstrzyknięcie dożylne 1 g wymaga rozpuszczenia w 10 ml wody do wstrzykiwań i podania w czasie >5 minut, natomiast domięśniowo 1 g rozpuszcza się w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Infuzje dożylne 1 g i 2 g przygotowuje się w odpowiednio 20 ml i 40 ml rozpuszczalników (woda do wstrzykiwań, roztwory chlorku sodu, glukozy, dekstranu lub hydroksyetyloskrobii), z czasem podania co najmniej 30 minut dla dawki 2 g. U noworodków zaleca się podawanie dożylne w czasie >60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej.
amsakryna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, ceftriakson, chlorowodorek lidokainy, cytostatyk, dekstran, encefalopatia bilirubinowa, flukonazol, glukoza, hydroksyetyloskrobia, infuzja dożylna, lek przeciwgrzybiczy, niezgodność farmaceutyczna, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, wankomycyna, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Moloxin 400 mg/250 ml
Moloxin to roztwór do infuzji zawierający moksyfloksacynę w postaci chlorowodorku, o stężeniu 1,6 mg/ml, co odpowiada 400 mg substancji czynnej w 250 ml butelce. Składniki pomocnicze obejmują chlorek sodu (0,14 mmola/ml, 3,2 mg/ml), który zapewnia izotoniczność, oraz mleczan sodu jako bufor. Roztwór jest jasnożółtawozielony, klarowny, o pH 5,5-6,5 i osmolalności 250-300 mosmol/kg. Produkt jest przeznaczony do podawania dożylnego i dostarczany w butelkach z bezbarwnego szkła typu II, wyposażonych w specjalne korki i zabezpieczenia, dostępnych w opakowaniach po 1, 5 lub 10 sztuk.
chlorek sodu, chlorowodorek moksyfloksacyny, infuzja dożylna, izotoniczność roztworu, mleczan sodu, moksyfloksacyna, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, postać farmaceutyczna, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór ksylitolu, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, roztwór wodorowęglanu sodu, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin Altan 200 mg
Teicoplanin Altan jest dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub podania doustnego, zawierającego 200 mg teikoplaniny (≥200 000 j.m.) na fiolkę o objętości 10 ml. Po rekonstytucji 3 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o pH 6,3-7,7 i osmolalności 220-299 mOsmol/kg, o barwie żółtawej do lekko brązowej. Produkt zawiera 9,45 mg sodu na fiolkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór można podawać bezpośrednio, po rozcieńczeniu w szerokim zakresie roztworów (m.in. 0,9% NaCl, roztwór Ringera, glukoza 5% i 10%) lub doustnie, przy czym produkt jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Zaleca się stosowanie 5 ml strzykawki z igłą 23 G do pobrania dawki 3 ml zawierającej nominalną ilość teikoplaniny.
aminoglikozydy, dializa otrzewnowa, dieta niskosodowa, fiolka szklana, infuzja, infuzja dożylna, korek bromobutylowy, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność roztworu, pH roztworu, rekonstytucja proszku, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, roztwór sodu chlorku, stabilność chemiczna, teikoplanina, terapia skojarzona, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefepime Panpharma 1 g
Cefepime Panpharma 1 g to proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 1 g cefepimu w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego oraz L-argininę jako substancję pomocniczą. Preparat jest rozpuszczalny w wodzie i może być rekonstytuowany w różnych rozpuszczalnikach, takich jak woda do wstrzykiwań, 0,9% roztwór chlorku sodu, roztwory glukozy (5% lub 10%), roztwór Ringera z mleczanami oraz 1/6-molowy roztwór mleczanu sodu. Stężenia końcowe po rekonstytucji wynoszą około 90 mg/ml dla dawki 1 g (objętość końcowa 11,4 ml) oraz 160 mg/ml dla dawki 2 g (objętość końcowa 12,8 ml). Roztwór może mieć zabarwienie od żółtego do żółtobrązowego, co nie wpływa na skuteczność, jednak przed podaniem należy ocenić jego klarowność i brak cząstek stałych.
aminofilina, cefepim, cefepim dichlorowodorek jednowodny, chlorek sodu, gentamycyna, L-arginina, metronidazol, mleczan sodu, netylmycyna, niezgodność fizykochemiczna, podanie dożylne, rekonstytucja proszku, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność chemiczna, tobramycyna, wankomycyna, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex Delfarma to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml, dostępny w fiolkach 2 ml (200 mg sugammadeksu) oraz 5 ml (500 mg sugammadeksu). Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 7-8 oraz osmolarnością 300-500 mOsm/kg. Zawiera substancję pomocniczą – sód w ilości do 9,7 mg/ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego, praktycznie wolny od cząstek stałych. Do ustalenia pH użyto sodu wodorotlenku i kwasu solnego, a rozpuszczalnikiem jest woda do wstrzykiwań. Okres ważności wynosi 3 lata, a po rozcieńczeniu w chlorku sodu 0,9% wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną do 48 godzin w temperaturze 2-25°C, jednak ze względów mikrobiologicznych zaleca się zużycie w ciągu 24 godzin przy przechowywaniu 2-8°C.
chlorek sodu, dieta niskosodowa, fiolka szklana, guma bromobutylowa, linia dożylna, linia infuzyjna, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, pacjent pediatryczny, podanie dożylne, rozcieńczenie leku, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, sugammadeks sodowy, warunki jałowe, warunki przechowywania, wieczko aluminiowe, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Senamina 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy, substancji czynnej leku Senamina, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć rzadko zagraża bezpośrednio życiu. Objawy przedawkowania dzielą się na łagodne do umiarkowanego (senność, pobudzenie OUN, objawy antycholinergiczne, tachykardia, nadciśnienie, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, splątanie, omamy) przy dawkach poniżej 13 mg/kg masy ciała oraz ciężkie (majaczenie, psychozy, niedociśnienie, drgawki, depresja oddechowa, śpiączka) powyżej tej wartości. Dawka śmiertelna wynosi około 25 mg/kg m.c., co stanowi niemal 100-krotność dawek terapeutycznych. Szczególnym powikłaniem jest rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek, dlatego konieczne jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej i funkcji nerek.
alkalizacja moczu, arytmia, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki, dysfagia, epinefryna, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, krystaloidy, lek przeciwhistaminowy, majaczenie, mioglobina, nadciśnienie tętnicze, nawadnianie dożylne, niedociśnienie, niewydolność nerek, norepinefryna, objawy antycholinergiczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie doksylaminy, psychoza, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, roztwór Ringera, Senamina, sól fizjologiczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g ampicyliny + 0,5 g sulbaktamu oraz 2 g ampicyliny + 1 g sulbaktamu, w formie jałowego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 115,1 mg (5 mmol) lub 230,2 mg (10 mmol) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt nie zawiera innych substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat wymaga rekonstytucji w odpowiednim rozpuszczalniku, a jego stabilność fizykochemiczna zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika oraz temperatury przechowywania. Niezgodność farmaceutyczna z aminoglikozydami wymaga oddzielnego przygotowania i podawania tych leków, aby uniknąć inaktywacji aminoglikozydów in vitro.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, chlorek sodu, cukier inwertowany, fiolka ze szkła, infuzja dożylna, korek z gumy bromobutylowej, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betaloc 1 mg/ml
Betaloc to roztwór do wstrzykiwań zawierający metoprololu winian w stężeniu 1 mg/ml, dostępny w ampułkach po 5 ml. Preparat zawiera również 3,54 mg sodu na mililitr, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Produkt jest gotowy do użycia bez konieczności dodatkowego przygotowania i powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności wynoszącym 5 lat od daty produkcji. Betaloc może być rozcieńczany w wybranych roztworach infuzyjnych, takich jak 0,9% NaCl, roztwory glukozy (50 mg/ml i 100 mg/ml), mannitolu (150 mg/ml) oraz roztwór Ringera, przy zachowaniu maksymalnego stężenia metoprololu 40 mg/1000 ml roztworu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Meprelon 1000 mg
Produkt leczniczy Meprelon dostępny jest w dwóch dawkach: 250 mg i 1000 mg metyloprednizolonu (odpowiednio 331,48 mg i 1325,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu w proszku). Po rozpuszczeniu, roztwór zawiera 66,3 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (równoważne 50 mg metyloprednizolonu) na 1 ml dla dawki 250 mg oraz 132,59 mg (100 mg metyloprednizolonu) na 1 ml dla dawki 1000 mg. Preparat jest dostępny jako proszek i rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, z substancjami pomocniczymi takimi jak sód diwodorofosforan dwuwodny i disodu fosforan dwuwodny, które stabilizują pH roztworu. Produkt wymaga aseptycznego przygotowania bezpośrednio przed podaniem, a roztwory do infuzji należy rozcieńczać w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub roztworze Ringera.
ampułka OPC, disodu fosforan dwuwodny, fiolka ze szkła typu I, korek z gumy bromobutylowej, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, opakowanie zewnętrzne, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodowego, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu diwodorofosforan dwuwodny, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, warunki przechowywania, woda do wstrzykiwań, wytrącanie substancji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Baxter 5 mg/ml
Midazolam Baxter jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 5 mg/ml, w ampułkach o pojemnościach 1 ml (5 mg), 3 ml (15 mg) oraz 10 ml (50 mg) midazolamu w postaci chlorowodorku. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu (izotoniczność), wodorotlenek sodu i kwas solny (regulacja pH), oraz wodę do wstrzykiwań. pH roztworu mieści się w zakresie 2,90–3,70, a osmolalność wynosi 180–220 mOsm/kg. Zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na ampułkę, co kwalifikuje lek jako „wolny od sodu”, istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Ampułki wykonane są ze szkła typu I i pakowane w opakowania po 5, 10 lub 25 sztuk, w zależności od pojemności.
chlorek sodu, dieta niskosodowa, kwas solny, midazolam, midazolam chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, podanie dożylne, produkt leczniczy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Hartmanna, roztwór izotoniczny, roztwór Ringera, roztwór zasadowy, stabilność roztworu, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, wytrącanie midazolamu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ketonal 50 mg/ml
Lek Ketonal (ketoprofen) w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml jest wskazany dla dorosłych i dzieci powyżej 15 roku życia, z maksymalną dawką dobową 200 mg. Podanie domięśniowe zaleca się w dawce 100 mg (1 ampułka) 1-2 razy na dobę. Dożylne podanie, możliwe wyłącznie w warunkach szpitalnych, może odbywać się jako infuzja krótkotrwała (100-200 mg ketoprofenu rozcieńczone w 100 ml 0,9% NaCl, podawane przez 30-60 minut, powtarzane co 8 godzin) lub infuzja ciągła (100-200 mg w 500 ml płynu infuzyjnego przez 8 godzin, powtarzana po 8 godzinach). W terapii dożylnej zaleca się owinięcie butelek infuzyjnych czarnym papierem lub folią aluminiową, aby zapobiec degradacji ketoprofenu pod wpływem światła. U pacjentów w podeszłym wieku terapię należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki, dostosowując ją do indywidualnej tolerancji, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
dawka dobowa, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, efekt przeciwbólowy, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja krótkotrwała, ketoprofen, leczenie doustne, leczenie pozajelitowe, leczenie przezskórne, leczenie skojarzone, lek przeciwbólowy, morfina, pacjent w podeszłym wieku, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, tramadol, warunki szpitalne, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicopix 400 mg
Produkt leczniczy Teicopix zawiera teikoplaninę w dawkach 200 mg (≥200 000 j.m.) oraz 400 mg (≥400 000 j.m.) w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub podania doustnego. Po rozpuszczeniu proszku w 3 mL wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór izotoniczny o pH 7,2-7,8, zawierający odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny oraz 9,45 mg sodu na fiolkę. Proszek zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu (izotoniczność) i wodorotlenek sodu (regulacja pH). Roztwór może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja) lub doustnie, a do infuzji dopuszczalne jest rozcieńczenie w standardowych płynach infuzyjnych, takich jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, Hartmanna, 5% glukoza czy roztwory do dializy otrzewnowej. Należy unikać mieszania teikoplaniny z aminoglikozydami ze względu na niezgodność fizykochemiczną, a także podawać leki oddzielnie w terapii skojarzonej.
5% roztwór glukozy, 9% roztwór chlorku sodu, aminoglikozydy, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, infuzja, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, roztwór Hartmanna, roztwór izotoniczny, roztwór Ringera, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zakażenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Oxytocin Grindeks jest dostępny w dwóch stężeniach: 8,3 µg/ml (5 IU oksytocyny/ml) oraz 16,7 µg/ml (10 IU oksytocyny/ml) w postaci bezbarwnego, przezroczystego roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak octan sodu trójwodny, kwas octowy lodowaty, chlorek sodu, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które stabilizują pH w zakresie 3,5–4,5, zapewniając stabilność oksytocyny. Lek może być podawany dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji, z kompatybilnością do roztworów chlorku sodu 0,9%, glukozy 5%, roztworu Ringera oraz octanowego roztworu Ringera. Należy unikać mieszania oksytocyny z krwią, osoczem oraz roztworami zawierającymi pirosiarczan sodu ze względu na ryzyko inaktywacji substancji czynnej.
ampułka szklana, bilans elektrolitowy, chlorek sodu, inaktywacja substancji czynnej, infuzja dożylna, kwas octowy, octan sodu, octanowy roztwór Ringera, oksytocyna, pirosiarczan sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór Ringera, skażenie mikrobiologiczne, substancja buforująca, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Linoseptic (1 mg + 20 mg)/g
Linoseptic to aerozol na skórę zawierający 1 mg/g oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/g fenoksyetanolu. Przedawkowanie miejscowe jest niezwykle rzadkie i zwykle nie wywołuje specyficznych objawów; w przypadku nadmiernej aplikacji zaleca się przepłukanie skóry roztworem Ringera w celu usunięcia nadmiaru substancji czynnych. Przypadkowe doustne spożycie produktu nie stanowi poważnego zagrożenia, gdyż oktenidyna nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego i jest wydalana z kałem, choć większe dawki mogą powodować podrażnienie śluzówki żołądka i jelit, wymagające leczenia objawowego. W przypadku dożylnej ekspozycji, mimo wyższej toksyczności chlorowodorku oktenidyny, ryzyko poważnego zatrucia jest skrajnie niskie ze względu na niskie stężenie substancji czynnej (0,1%).
aerozol na skórę, aplikacja na skórę, chlorowodorek oktenidyny, dichlorowodorek oktenidyny, ekspozycja dożylna, fenoksyetanol, nieprawidłowe stosowanie leku, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, podrażnienie śluzówki, populacja pediatryczna, przedawkowanie leku, roztwór Ringera, terapia objawowa, toksyczność dożylna, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam Accord (1 mg/ml) jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce o pojemności 5 ml, zawierającej 5 mg midazolamu chlorowodorku. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 2,9-3,7 oraz osmolalnością 270-330 mOsm/kg. Składniki pomocnicze obejmują chlorek sodu (3,53 mg/ml), kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Ampułko-strzykawka umożliwia precyzyjne dawkowanie dzięki podziałce co 0,1 ml i jest wykonana z bezbarwnego szkła z gumowym korkiem bromobutylowym. Midazolam Accord jest kompatybilny z roztworami chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% i 10%, fruktozy 5%, a także z roztworami Ringera i Hartmanna, jednak nie należy mieszać go z roztworami o odczynie zasadowym ani z 6% roztworem dekstranu w glukozie 0,9%.
ampułko-strzykawka, chlorek sodu, kwas solny, midazolamu chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fruktozy, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność po rozcieńczeniu, warunki aseptyczne, warunki przechowywania, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sugammadex Ranbaxy 100 mg/ml
Sugammadex Ranbaxy to roztwór do wstrzykiwań zawierający 100 mg sugammadeksu sodowego w 1 ml. Dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) oraz 5 ml (500 mg). Roztwór ma pH 7-8 i osmolalność 300-500 mOsm/kg, jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtobrązowego. Zawiera do 9,7 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów na dietach niskosodowych. Lek podaje się dożylnie, rozcieńczając w razie potrzeby chlorkiem sodu 0,9% do stężenia 10 mg/ml u dzieci. Należy unikać mieszania z werapamilem, ondansetronem i ranitydyną ze względu na niezgodności farmaceutyczne. Kompatybilne roztwory do podania to m.in. NaCl 0,9%, glukoza 5%, roztwór Ringera i ich kombinacje.
dieta niskosodowa, fiolka szklana typu I, korek z gumy bromobutylowej, linia dożylna, niezgodność farmaceutyczna, ondansetron, osmolalność, pacjent pediatryczny, podanie dożylne, ranitydyna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór przezroczysty, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanem, stabilność roztworu, sugammadeks, sugammadeks sodowy, werapamil - Leksykon leków
Skład i postać leku – Linezolid Eugia 2 mg/ml
Linezolid Eugia to roztwór do infuzji o stężeniu 2 mg/mL, dostępny w jednorazowych workach infuzyjnych o pojemności 300 mL, zawierających 600 mg linezolidu. Preparat jest izotoniczny, klarowny, o pH 4,4-5,2, zabarwiony od bezbarwnego do nieco żółtego, bez widocznych cząstek stałych. W skład roztworu wchodzą substancje pomocnicze, w tym 45,7 mg/mL glukozy (13,7 g w całym worku) oraz 0,38 mg/mL sodu (114 mg w całym worku), które zapewniają odpowiednią osmolarność i stabilizację pH. Produkt przechowywany jest w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 2 lata przed otwarciem. Po otwarciu należy go stosować natychmiast lub zgodnie z zasadami aseptyki, a niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
amfoterycyna B, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk makrolidowy, ceftriakson, chloropromazyny chlorowodorek, cytrynian sodu, diazepam, erytromycyny laktobionian, fenytoina sodowa, glukoza, glukoza jednowodna, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpierwotniakowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, niezgodność farmaceutyczna, pH roztworu, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór klarowny, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, sód, sulfametoksazol z trimetoprymem, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g 1 g
Ceftriaxon-MIP to antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 1 g (ceftriakson sodowy 1,193 g, zawartość sodu 83 mg/3,6 mmol) oraz 2 g (ceftriakson sodowy 2,386 g, zawartość sodu 166 mg/7,2 mmol). Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, a roztwory po przygotowaniu mają charakterystyczne żółtawe zabarwienie, które nie wpływa na skuteczność ani tolerancję leku. Ceftriaxon-MIP można podawać dożylnie (infuzja co najmniej 30 minut lub bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne dla dawki 1 g) oraz domięśniowo (1 g rozpuszczone w 3,5 ml 1% roztworu chlorowodorku lidokainy, dawki powyżej 1 g należy podzielić na więcej niż jedno miejsce podania). Do rozpuszczania stosuje się wyłącznie płyny infuzyjne bez wapnia, takie jak woda do wstrzykiwań, roztwory chlorku sodu, glukozy, dekstranu czy skrobi hydroksyetylowanej.
amsakryna, antybiotyk aminoglikozydowy, aseptyka, cefalosporyna III generacji, ceftriakson, chlorowodorek lidokainy, działanie przeciwbakteryjne, flukonazol, infuzja dożylna, korek bromobutylowy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, roztwór dekstranu, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, skrobia hydroksyetylowana, substancja czynna, wankomycyna, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ringer (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Roztwór do infuzji Ringer to izotoniczny roztwór o osmolarności około 309 mOsm/l i pH 5,0-7,5, zawierający chlorek sodu (8,60 g/l, Na⁺ 147 mmol/l), chlorek potasu (0,30 g/l, K⁺ 4 mmol/l) oraz chlorek wapnia dwuwodny (0,33 g/l, Ca²⁺ 2,25 mmol/l), z łącznym stężeniem chlorków 155,5 mmol/l. Stosowany jest głównie do uzupełniania strat płynu pozakomórkowego, przywracania równowagi elektrolitowej oraz leczenia odwodnienia izotonicznego. Wskazania kliniczne obejmują stany okołooperacyjne, pourazowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, oparzenia oraz poliuryczne fazy ostrej niewydolności nerek, gdzie dochodzi do utraty elektrolitów i płynów w proporcjach zbliżonych do składu płynu pozakomórkowego.
biegunka, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, elektrolity w surowicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, niewydolność nerek, odwodnienie izotoniczne, oparzenie, osmolarność, osmolarność osocza, ostra niewydolność nerek, płyn pozakomórkowy, przetoka, resuscytacja płynowa, równowaga elektrolitowa, roztwór izotoniczny, roztwór krystaloidowy, roztwór Ringera, stan obrzękowy, stan okołooperacyjny, terapia płynowa, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicopix 200 mg
Teicopix to antybiotyk glikopeptydowy zawierający teikoplaninę w dawkach 200 mg (≥ 200 000 j.m.) oraz 400 mg (≥ 400 000 j.m.), dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu. Każda fiolka zawiera 9,45 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Po rozpuszczeniu w 3,2 mL wody do wstrzykiwań uzyskuje się 3,0 mL roztworu o stężeniu teikoplaniny odpowiednio 66,7 mg/mL lub 133,3 mg/mL, o pH 7,2-7,8 i izotonicznym charakterze. Roztwór może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja), doustnie lub jako roztwór do wstrzykiwań, z możliwością rozcieńczenia w standardowych płynach infuzyjnych, takich jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, Hartmanna, 5% glukozy oraz roztwory do dializy otrzewnowej. Należy unikać mieszania teikoplaniny z aminoglikozydami i innymi lekami poza wymienionymi płynami infuzyjnymi.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, infuzja, izotoniczność osocza, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, stabilność leku, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Piperacillin/Tazobactam Noridem jest dostępny w dwóch dawkach: 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu, w postaci białego lub jasnożółtego proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 4,7 mmol (108,1 mg) lub 9,4 mmol (216,2 mg) sodu. Rekonstytucję przeprowadza się aseptycznie, dodając 10 ml lub 20 ml rozpuszczalnika (0,9% NaCl, jałowa woda do wstrzykiwań lub 5% glukoza), a następnie rozcieńcza do objętości docelowej (np. 50 ml lub 150 ml) z użyciem zatwierdzonych rozcieńczalników, w tym 6% dekstranu w 0,9% NaCl. Produkt wykazuje objętość wyparcia odpowiednio 1,56 ml i 3,12 ml. Przed podaniem należy ocenić roztwór pod kątem przejrzystości i braku cząstek stałych.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, chlorek sodu, dekstran, glukoza, hydrolizat albuminy, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, preparat krwi, rekonstytucja i rozcieńczenie, roztwór do infuzji, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność chemiczna, tazobaktam sodowy, warunki aseptyczne, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Kalceks dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, w dwóch dawkach: 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu (zawierający 108 mg sodu) oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu (216 mg sodu). Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych i interakcji. Rekonstytucja powinna odbywać się w warunkach aseptycznych, stosując odpowiednie rozpuszczalniki, takie jak 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% roztwór glukozy, ich połączenie lub wodę do iniekcji (maksymalnie 50 mL na dawkę). Po rekonstytucji roztwór można rozcieńczyć do objętości 50-150 mL, używając wymienionych rozcieńczalników lub roztworu octanu Ringera. Produkt jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 12 godzin w 25°C oraz 48 godzin w 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe zużycie rozcieńczonego roztworu lub przechowywanie go maksymalnie 12 godzin w 2-8°C pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, chlorek sodu, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, infuzja, octan Ringera, piperacylina sodowa, podanie dożylne, produkt krwiopochodny, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, tazobaktam sodowy, warunki aseptyczne, woda do iniekcji, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxime TZF 750 mg
Cefuroxime TZF jest dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg cefuroksymu sodowego, odpowiednio zawierających 40,65 mg i 81,3 mg sodu, co jest istotne u pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu. Preparat występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, o pH roztworu w zakresie 5,5-8,5. Roztwory dożylne muszą być przezroczyste i wolne od cząstek widocznych gołym okiem. Przygotowanie roztworu zależy od dawki i drogi podania, z objętościami wody do dodania od 3 do 15 mL i stężeniami od 94 mg/mL do 216 mg/mL. Do rozpuszczania można stosować różne płyny, w tym wodę do wstrzykiwań, 0,9% NaCl, roztwory glukozy, Ringera, metronidazolu, ksylitolu, lidokainy (tylko domięśniowo) oraz roztwory heparyny. Należy unikać mieszania cefuroksymu z aminoglikozydami w jednej strzykawce ze względu na inaktywację oraz stosować rozpuszczalniki o pH nieprzekraczającym 7,5.
aminoglikozyd, cefuroksym, cefuroksym sodowy, chlorek sodu, heparyna, infuzja dożylna, ksylitol, lidokaina, metronidazol, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, przesuw fazowy, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml
Kybernin P to lek zawierający ludzką antytrombinę III pozyskiwaną z osocza, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji o mocy 500 j.m. Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o stężeniu około 50 j.m./ml. Aktywność swoista antytrombiny wynosi od 3,3 do 8,6 j.m./mg białka. Substancje pomocnicze obejmują glicynę, chlorek sodu, cytrynian sodu oraz regulujące pH wodorotlenek sodu lub kwas solny, a także sód w ilości 44,76 mg (1,947 mmol) na fiolkę. Produkt wymaga aseptycznej rekonstytucji z użyciem dołączonego rozpuszczalnika i igły dwustronnej Transofix, a po przygotowaniu roztwór powinien być bezbarwny lub lekko opalizujący, bez obecności osadów czy zmętnień.
albumina ludzka, antytrombina III, chlorek sodu, cytrynian sodu, dobutamina, dopamina, furosemid, glicyna, igła dwustronna, infuzja, infuzja dożylna, kwas solny, metoda chromogenna, niezgodność farmaceutyczna, osocze ludzkie, poligelina, rekonstytucja, roztwór do infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu