osmolarność
Osmolarność to miara stężenia rozpuszczonych cząsteczek w roztworze, wyrażona jako liczba moli cząsteczek na litr roztworu. W medycynie jest kluczowym parametrem oceniającym równowagę wodno-elektrolitową organizmu, szczególnie istotnym przy monitorowaniu stanu pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodnej.
Prawidłowa osmolarność osocza wynosi 275-295 mOsm/kg H₂O. Jej wartość jest ściśle regulowana przez mechanizmy homeostatyczne, głównie poprzez wydzielanie wazopresyny (ADH) i regulację pragnienia. Zaburzenia osmolarności mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych – hiperosmolarność może powodować odwodnienie komórek, natomiast hipoosmolarność może skutkować obrzękiem komórkowym.
W praktyce klinicznej pomiar osmolarności ma istotne znaczenie diagnostyczne przy ocenie zaburzeń elektrolitowych, cukrzycy, niewydolności nerek, czy zatruć (np. alkoholem etylowym czy metanolem). Znajomość osmolarności płynów infuzyjnych jest niezbędna przy planowaniu terapii płynowej, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadex Reddy, zawierający 100 mg/ml sugammadeksu sodowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Lek dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg sugammadeksu) oraz 5 ml (500 mg sugammadeksu). Zawiera do 9,7 mg sodu na ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z koniecznością kontroli spożycia sodu, choć nie stanowi to bezwzględnego przeciwwskazania. Przed podaniem należy ocenić roztwór pod kątem zmian jakościowych, zwracając uwagę na przezroczystość, barwę (bezbarwna do lekko żółtej), pH (7–8) oraz osmolarność (300–500 mOsm/kg).
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Primene 10% –
Preparat Primene 10% to roztwór do infuzji zawierający pełnowartościową mieszaninę 20 aminokwasów, w tym wszystkie aminokwasy egzogenne niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju. Stężenie aminokwasów wynosi 100 g/l, a całkowita zawartość azotu 15 g/l. Preparat charakteryzuje się natychmiastową biodostępnością po dożylnym podaniu, co umożliwia szybkie wykorzystanie aminokwasów przez organizm. Aminokwasy ulegają dystrybucji do tkanek i narządów, gdzie są wykorzystywane do syntezy białek, neurotransmiterów, hormonów lub metabolizowane w celu dostarczenia energii. Metabolizm obejmuje deaminację, z powstaniem mocznika i szkieletów węglowych, które są następnie eliminowane głównie przez nerki.
aminokwas egzogenny, arginina, biodostępność, cysteina, deaminacja aminokwasów, farmakokinetyka, fenyloalanina, histydyna, izoleucyna, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, mieszanina aminokwasów, mocznik, neurotransmiter, osmolarność, podanie dożylne, roztwór do infuzji, synteza białek, tauryna, treonina, tryptofan, walina, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Prismasol 2 mmol/l
Prismasol 2 mmol/l potasu to roztwór do hemodializy/hemofiltracji, który nie podlega klasycznej ocenie farmakokinetycznej ze względu na zawartość składników farmakologicznie nieaktywnych, obecnych w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych poziomów osocza. Produkt dostarczany jest w dwukomorowym worku, gdzie komora A zawiera roztwór elektrolitowy, a komora B roztwór buforowy. Po zmieszaniu obu komponentów w proporcji 50 ml roztworu A do 950 ml roztworu B powstaje końcowy roztwór o składzie jonowym: Ca 1,75 mmol/l (3,5 mEq/l), Mg 0,5 mmol/l (1,0 mEq/l), Na 140 mmol/l (140 mEq/l), K 2 mmol/l (2 mEq/l), Cl 111,5 mmol/l (111,5 mEq/l), mleczan 3 mmol/l, HCO3 32 mmol/l (32 mEq/l) oraz glukoza 6,1 mmol/l. Roztwór charakteryzuje się przezroczystym, lekko żółtym zabarwieniem, pH 7,0-8,5 oraz osmolarnością 297 mOsm/l.
działanie farmakologiczne, glukoza, hemodializa, hemofiltracja, osmolarność, płyn do dializy, proces farmakokinetyczny, przezroczysty roztwór, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór buforowy, roztwór do hemodializy, roztwór elektrolitowy, stężenie jonów, substancja farmakologicznie nieaktywna, wodorowęglan, worek dwukomorowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Zentiva, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/mL, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (sugammadeks sodowy) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed podaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji alergicznych. Preparat występuje w fiolkach o objętości 2 mL (200 mg sugammadeksu) oraz 5 mL (500 mg sugammadeksu). Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtobrązowego, o pH 7–8 i osmolarności 300–500 mOsm/kg; obecność cząstek stałych lub zmiana barwy stanowią wskazanie do odstąpienia od podania leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (1,5 mg + 9 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi to roztwór do infuzji zawierający 1,5 mg/ml potasu chlorku (K+ 20 mmol/l) oraz 9 mg/ml sodu chlorku (Na+ 154 mmol/l, Cl- 174 mmol/l) o osmolarności około 348 mOsm/l. W trakcie stosowania klinicznego zgłaszano działania niepożądane, których częstość występowania pozostaje nieznana ze względu na charakter zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstsze powikłania dotyczą miejsca infuzji i obejmują zakażenia, wynaczynienie, podrażnienie, ból, zapalenie żyły oraz zakrzepicę żylną, które najprawdopodobniej wynikają z techniki podawania, a nie z samego składu preparatu. Ponadto obserwowano metaboliczne powikłania w postaci hiperwolemii, szczególnie istotnej u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca, oraz ogólnoustrojowe reakcje takie jak gorączka, mogąca być manifestacją zakażenia lub odpowiedzi na infuzję.
duszność, gorączka, hiperwolemia, kaniula dożylna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, osmolarność, potas chlorek, przewodnienie, roztwór do infuzji, skrzeplina, sód chlorek, układ krążenia, wkłucie dożylne, wynaczynienie, zakażenie odcewnikowe, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – 0,9% Sodium Chloride-BRAUN 9 mg/ml
Roztwór 0,9% Sodium Chloride-BRAUN (9 mg/ml) zawiera 154 mmol/l sodu i 154 mmol/l chlorków, co odpowiada fizjologicznemu stężeniu jonów w organizmie. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając zapotrzebowanie pacjenta na wodę i elektrolity. U dorosłych maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg masy ciała (6 mmol sodu/kg mc.), z koniecznością uzupełniania dodatkowych strat płynów wynikających z gorączki, biegunki czy wymiotów. W stanach nagłych, takich jak wstrząs hipowolemiczny, dopuszcza się wyższe dawki oraz infuzję ciśnieniową, przy czym należy bezwzględnie usunąć powietrze z pojemnika i zestawu infuzyjnego. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się dawkowanie jak u dorosłych, z zachowaniem ostrożności u osób z niewydolnością serca lub nerek.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 1,5% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia
Roztwór do dializy otrzewnowej balance, dostępny w wariantach z glukozą 1,5%, 2,3% i 4,25% oraz stężeniem wapnia 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l, charakteryzuje się neutralnym pH około 7,0 oraz osmolarnością w zakresie 356–511 mOsm/l. Analiza farmakologiczna i kliniczna wskazuje, że produkt ten nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Substancje zawarte w roztworze, takie jak elektrolity, mleczan i glukoza, nie powodują zaburzeń świadomości, senności ani zawrotów głowy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa psychomotorycznego pacjentów dializowanych otrzewnowo.
choroba współistniejąca, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dysfagia, funkcja psychomotoryczna, infekcja, lek przeciwgrzybiczny, niewydolność nerek, osmolarność, pacjent dializowany, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór elektrolitów, roztwór mleczanu, stan kliniczny, stężenie glukozy, stężenie wapnia, system dwukomorowy, terapia dializacyjna, wymiana dializacyjna, zabieg dializacyjny, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olimel Peri N4E
Olimel Peri N4E to trójkomorowy roztwór do żywienia pozajelitowego o kodzie ATC B05 BA10, zaprojektowany do kompleksowego dostarczania makroskładników i elektrolitów, zapewniając prawidłowy bilans azotowo-energetyczny. Preparat zawiera emulsję tłuszczową (80% oleju z oliwek, 20% oleju sojowego) z profilem kwasów tłuszczowych: 15% NKT, 65% MNKT, 20% NNKT oraz stosunkiem fosfolipidów do triglicerydów 0,06. Roztwór aminokwasów obejmuje 17 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, z udziałem aminokwasów niezbędnych na poziomie 44,8% i stosunkiem aminokwasów niezbędnych do azotu całkowitego 2,8%. Glukoza stanowi źródło szybko dostępnej energii. Preparat dostępny jest w objętościach 1000-2500 ml, dostarczając od 700 do 1750 kcal, z tłuszczami 30-75 g, aminokwasami 25,3-63,3 g, azotem 4-10 g i glukozą 75-187,5 g. Stosunek energii niebiałkowej do azotu wynosi 150 kcal/g, a energia z glukozy i tłuszczów jest zbilansowana 50/50, co odpowiada 43% kalorii z tłuszczów.
alfa-tokoferol, aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach, bilans azotowo-energetyczny, bilans energetyczny, elektrolity, emulsja tłuszczowa, homeostaza organizmu, kwas tłuszczowy, L-aminokwas, mononienasycone kwasy tłuszczowe, nasycone kwasy tłuszczowe, osmolarność, peroksydacja tłuszczów, profil aminokwasowy, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, synteza białek ustrojowych, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, wielonienasycone niezbędne kwasy tłuszczowe, żyły obwodowe, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-fenyloalanina – Właściwości farmakokinetyczne
L-fenyloalanina jest kluczowym aminokwasem aromatycznym, który w organizmie ulega hydroksylacji do tyrozyny, co stanowi istotny szlak metaboliczny. Jej stężenie w osoczu podlega znacznym wahaniom, zależnym od profilu wszystkich aminokwasów, a organizm dąży do utrzymania homeostazy tych związków. Zaburzenia metabolizmu L-fenyloalaniny, szczególnie w przebiegu niewydolności wątroby lub nerek, prowadzą do konieczności stosowania suplementacji aminokwasowej o zmodyfikowanym składzie, z redukcją L-fenyloalaniny i zwiększoną zawartością aminokwasów rozgałęzionych (leucyny, izoleucyny, waliny), aby przywrócić równowagę metaboliczną. Podawanie L-fenyloalaniny dożylnie w żywieniu pozajelitowym zapewnia 100% biodostępność, omijając metabolizm wątrobowy i układ wrotny, co wymaga precyzyjnego monitorowania składu roztworów i stanu elektrolitowego pacjenta.
aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy w osoczu, badania laboratoryjne, dostępność biologiczna, fenyloalanina, homeostaza aminokwasów, hydroksylacja tyrozyny, L-fenyloalanina, niewydolność wątroby, osmolarność, podaż doustna, podaż elektrolitów, produkty lecznicze, roztwór do infuzji, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ibuprofen B. Braun 400 mg/100 ml
Ibuprofen B. Braun to roztwór do infuzji o stężeniu 400 mg/100 ml (4 mg/ml ibuprofenu), przeznaczony do jednorazowego podania. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak arginina (stabilizator), chlorek sodu (9,10 mg/ml, co odpowiada 3,58 mg sodu/ml), kwas solny i wodorotlenek sodu do regulacji pH oraz wodę do wstrzykiwań. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do bladożółtego, o pH 6,8-7,8 i osmolarności 310-360 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność z osoczem krwi. Produkt jest pakowany w butelki LDPE o pojemności 100 ml z wieczkiem Twincap, dostępne w opakowaniach po 10 lub 20 sztuk. Okres ważności wynosi 36 miesięcy, a po otwarciu roztwór należy zużyć natychmiast ze względów mikrobiologicznych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Multimel N7-1000E –
Dawkowanie preparatu Multimel N7-1000E ustala się indywidualnie, uwzględniając wydatkowanie energetyczne, stan kliniczny, masę ciała oraz zdolność metabolizowania składników. Przeciętne zapotrzebowanie na azot u dorosłych wynosi 0,16-0,35 g/kg mc./dobę (1-2 g aminokwasów/kg mc./dobę), a energetyczne 20-40 kcal/kg mc./dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 33 ml/kg mc. (1,32 g aminokwasów, 5,28 g glukozy, 1,32 g tłuszczów, 1,06 mmol sodu i 0,79 mmol potasu/kg mc.), co dla pacjenta 70 kg odpowiada 2310 ml emulsji. U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu nawodnienia, z maksymalnymi dawkami aminokwasów do 2,5 g/kg mc./dobę (2-11 lat) i 2 g/kg mc./dobę (12-18 lat), glukozy do 8,6 g/kg mc./dobę (2-11 lat) i 5,8 g/kg mc./dobę (12-18 lat), oraz wartości energetycznej do 75 kcal/kg mc./dobę (2-11 lat) i 55 kcal/kg mc./dobę (12-18 lat). Ograniczenia dawkowania wynikają ze stężenia magnezu (2-11 lat) i glukozy (12-18 lat).
aminokwasy, dawkowanie pediatryczne, emulsja do infuzji, katabolizm, leczenie żywieniowe, osmolarność, stan kliniczny pacjenta, stan nawodnienia, suplementacja, szybkość wlewu, tłuszcze, wartość energetyczna, wydatek energetyczny, wysoka osmolarność, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Potas chlorek – Wskazania do stosowania
Potas chlorek jest kluczowym elektrolitem stosowanym w profilaktyce i leczeniu hipokaliemii o różnej etiologii, szczególnie gdy suplementacja doustna jest niemożliwa. Preparaty dożylne, takie jak Kalium chloratum WZF 15% i Kalium chloratum 15% Kabi, zawierają 150 mg/ml potasu chlorku (co odpowiada 2000 mmol/l jonów K+ i Cl-) i wymagają rozcieńczenia przed podaniem. W łagodniejszych przypadkach hipokaliemii z towarzyszącym odwodnieniem wskazane są roztwory do infuzji łączące potas chlorek z glukozą, np. Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi (20 mmol/l K+, 20 mmol/l Cl-, osmolarność ~318 mOsm/l) oraz Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi (40 mmol/l K+, 40 mmol/l Cl-, osmolarność ~358 mOsm/l). Preparaty te umożliwiają jednoczesne uzupełnienie elektrolitów, nawodnienie i dostarczenie węglowodanów, co jest istotne u pacjentów z ograniczonym spożyciem płynów lub zwiększoną utratą elektrolitów.
ciężka hipokaliemia, glikozydy naparstnicy, glikozydy nasercowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, jony chlorkowe, jony potasu, kardiotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność serca, osłabienie mięśniowe, osmolarność, potas chlorek, suplementacja doustna, suplementacja potasu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zatrucie glikozydami naparstnicy, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Levobupivacaine Molteni, dostępna w stężeniach 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml, jest amidowym lekiem miejscowo znieczulającym stosowanym w znieczuleniu regionalnym. Lek ten jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewobupiwakainę, inne amidowe środki znieczulające miejscowo oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Zawartość sodu w preparacie wynosi około 3,3 mg/ml dla stężenia 2,5 mg/ml oraz 3,1 mg/ml dla stężenia 5 mg/ml, co odpowiada 33 mg lub 31 mg sodu w ampułce 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów wymagających kontroli spożycia sodu. Preparat jest jałowym, klarownym, bezbarwnym roztworem izotonicznym o pH 4,0–6,0 i osmolarności 267–310 mOsm/kg, co ma znaczenie dla kompatybilności i bezpieczeństwa stosowania.
blok Biera, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający z grupy amidów, lewobupiwakaina, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, osmolarność, reakcja krzyżowa, roztwór izotoniczny, toksyczność systemowa, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, znieczulenie dożylne regionalne, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Venolyte –
Venolyte to roztwór do infuzji dostępny w opakowaniach 500 ml i 1000 ml, zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: Na+ 137,0 mmol/l, K+ 4,0 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 110,0 mmol/l oraz octany 34,0 mmol/l. Osmolarność roztworu wynosi 286,5 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 6,9-7,9, co zapewnia zgodność z fizjologicznymi parametrami osocza. Preparat jest klarowny, bezbarwny, co umożliwia wizualną kontrolę przed podaniem. Składniki pomocnicze to m.in. NaOH i HCl do regulacji pH oraz woda do wstrzykiwań. Venolyte jest przeznaczony do jednorazowego użytku, bez konserwantów, co wymaga zużycia roztworu bezpośrednio po otwarciu opakowania.
butelka LDPE, cechy organoleptyczne, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, elektrolit, kofaktor enzymatyczny, kwasowość miareczkowa, niezgodność farmaceutyczna, octan sodu, osmolarność, osocze, pH krwi, potencjał błonowy, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, właściwości fizykochemiczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan, worek poliolefinowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Glukoza 40 Braun 400 mg/ml
Roztwór Glukoza 40 Braun zawiera glukozę jednowodną w stężeniu 440 g/1000 ml (400 g czystej glukozy), dostarczając energię o wartości 6700 kJ/l (1600 kcal/l). Preparat charakteryzuje się wysoką osmolarnością teoretyczną 2200 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5-5,5. Podanie dożylne zapewnia 100% biodostępność, umożliwiając natychmiastową i całkowitą dostępność glukozy w krwiobiegu. Po podaniu glukoza dystrybuuje się dwufazowo: początkowo do przestrzeni wewnątrznaczyniowej, a następnie do przestrzeni wewnątrzkomórkowej. Prawidłowe stężenie glukozy na czczo u dorosłych wynosi 60-100 mg/100 ml (3,3-5,6 mmol/l).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Roztwór do dializy otrzewnowej bicaVera zawierający 2,3% glukozę oraz wapń w stężeniu 1,25 mmol/l został poddany kompleksowej ocenie przedklinicznej, obejmującej badania bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności pojedynczej oraz powtarzanej dawki. Skład roztworu odzwierciedla fizjologiczne parametry osocza, zawierając m.in. sód 134 mmol/l, magnez 0,5 mmol/l, chlorki 103,5 mmol/l, wodorowęglany 34 mmol/l oraz glukozę 126,1 mmol/l. Roztwór charakteryzuje się pH 7,4 oraz osmolarnością teoretyczną 399 mOsm/l, co sprzyja jego dobrej tolerancji i minimalizuje ryzyko podrażnienia otrzewnej podczas dializy.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek, dializa otrzewnowa, glukoza i wapń, magnez, osmolarność, osmolarność fizjologiczna, osocze ludzkie, pH osocza, podrażnienie otrzewnej, profil bezpieczeństwa leku, roztwór bicaVera, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność powtarzanej dawki, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wapń, wodorowęglan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Accusol 35 Potassium 4 mmol/l –
Brak jest danych klinicznych i przedklinicznych dotyczących stosowania roztworu Accusol 35 Potassium 4 mmol/l w terapii nerkozastępczej u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Z tego względu preparat ten powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub noworodka. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjentki oraz parametrów biochemicznych i równowagi elektrolitowej, zwłaszcza biorąc pod uwagę skład jonowy roztworu: Ca 1,75 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Na 140 mmol/l, K 4 mmol/l, Cl 113,3 mmol/l, glukoza 5,55 mmol/l oraz HCO3 35 mmol/l. Osmolarność roztworu wynosi 300 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 7,0-7,5, co wymaga uwagi w kontekście utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentek z grupy ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pediaven NN2 –
Produkt leczniczy Pediaven NN2, stosowany do żywienia pozajelitowego, nie był poddany dedykowanym badaniom toksykologicznym in vitro ani in vivo przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej. Analiza literatury dotyczącej aminokwasów i roztworów glukozy w różnych stężeniach nie wykazała istotnych zagrożeń toksycznych dla pacjentów przy standardowym stosowaniu. Składniki preparatu, w tym aminokwasy (np. alanina, arginina, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, fenyloalanina, tryptofan), glukoza, elektrolity (Na, K, Ca, Mg, Cl, fosforany) oraz pierwiastki śladowe (chrom, miedź, fluor, jod, mangan, selen, cynk), są naturalnymi substancjami fizjologicznymi, co przekłada się na niski profil toksyczności. Produkt dostępny jest w dwukomorowym worku, zapewniającym stabilność składników do momentu zmieszania, a roztwór po przygotowaniu charakteryzuje się osmolarnością około 790 mOsm/l i pH 4,8-5,5, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z infuzją.
alanina, aminokwas, arginina, cysteina, działanie toksyczne, elektrolit, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, tauryna, terapia zastępcza, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Lek Atracurium Kalceks (10 mg/ml) jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe stosowanym w anestezjologii, którego podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na atrakurium, cisatrakurium lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Preparat dostępny jest w ampułkach 2,5 ml (25 mg atrakuriowego bezylanu) oraz 5 ml (50 mg atrakuriowego bezylanu). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne zagrażające życiu. Charakterystyka fizykochemiczna leku (pH 3,30-3,65, osmolarność 10-30 mOsmol/kg) powinna być uwzględniona przy ocenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
anestezjologia, atrakuriowy bezylan, atrakurium, charakterystyka produktu leczniczego, cisatrakurium, lek zwiotczający mięśnie, nadwrażliwość na atrakurium, osmolarność, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, struktura chemiczna, substancja pomocnicza, właściwości fizykochemiczne roztworu, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Natrium chloratum 0,9% Fresenius 9 mg/ml
Preparat Natrium Chloratum 0,9% Fresenius, zawierający chlorek sodu w stężeniu izotonicznym 9 mg/ml (9 g/l), o osmolarności 308 mOsmol/l i pH 4,5-7,0, jest przeznaczony do dożylnej infuzji. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane przez lekarza, uwzględniając wiek pacjenta (ze szczególną ostrożnością u dzieci i osób starszych), masę ciała, stan kliniczny oraz funkcję nerek i serca. W przypadku ciężkiej hiponatremii zaleca się fazę początkową infuzji 2-3 litrów podawanych w ciągu 2-3 godzin z szybkością około 1 litr/godzinę, po której następuje faza podtrzymująca z dawką dostosowaną do stanu pacjenta i zmniejszoną względem fazy intensywnej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gamunex 10% 100 mg/ml
Gamunex 10% to roztwór do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, zawierający immunoglobulinę ludzką normalną (IVIg) o czystości ≥98% IgG. Preparat dostępny jest w fiolkach o objętościach 10 ml (1 g IgG), 50 ml (5 g IgG), 100 ml (10 g IgG), 200 ml (20 g IgG) oraz 400 ml (40 g IgG), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. Skład podklas IgG to IgG1 62,8%, IgG2 29,7%, IgG3 4,8% oraz IgG4 2,7%, co ma kluczowe znaczenie dla mechanizmów działania terapeutycznego, w tym neutralizacji patogenów i aktywacji dopełniacza. Preparat zawiera minimalny poziom przeciwciał przeciw odrze na poziomie 9 IU/ml oraz maksymalną zawartość IgA 84 µg/ml, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z niedoborem IgA. Substancjami pomocniczymi są glicyna (stabilizator) oraz woda do wstrzykiwań.
aktywacja dopełniacza, bakterie otoczkowe, glicyna, heparyna, IgA, IgG1, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka normalna, neutralizacja toksyn bakteryjnych, niedobór IgA, niezgodność farmaceutyczna, odpowiedź immunologiczna, osmolarność, osocze, podklasa IgG, przeciwciała IgG, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stabilizator, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esomeprazole Adamed 40 mg
Esomeprazole Adamed w dawce 40 mg (w postaci ezomeprazolu sodowego) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest to nadwrażliwość na ezomeprazol, inne pochodne benzoimidazolu (np. omeprazol, lanzoprazol, pantoprazol, rabeprazol) oraz na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na inhibitory pompy protonowej, gdyż stosowanie leku w takich przypadkach może prowadzić do poważnych reakcji nadwrażliwości. Ponadto, stosowanie ezomeprazolu jest przeciwwskazane u pacjentów leczonych nelfinawirem ze względu na istotne interakcje farmakokinetyczne, które mogą obniżać skuteczność terapii i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Esomeprazole Adamed, ezomeprazol, ezomeprazol sodowy, farmakokinetyka, forma parenteralna, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, lanzoprazol, nadwrażliwość na substancję czynną, nelfinawir, omeprazol, osmolarność, pantoprazol, pochodne benzoimidazolu, proszek do sporządzania roztworu, rabeprazol, reakcja alergiczna, zakażenie wirusem HIV - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Remurel 40 mg/ml
Remurel, zawierający glatirameru octan w stężeniu 40 mg/ml (odpowiadający 36 mg glatirameru w 1 ml roztworu), jest lekiem immunomodulującym przeznaczonym wyłącznie do leczenia rzutowych postaci stwardnienia rozsianego (MS). Substancja czynna to syntetyczny polipeptyd złożony z kwasu L-glutaminowego, L-alaniny, L-tyrozyny oraz L-lizyny, o średniej masie cząsteczkowej 5 000-9 000 daltonów. Preparat dostępny jest w formie przejrzystego roztworu do wstrzykiwań o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 300 mOsmol/l, co zapewnia odpowiednią stabilność i tolerancję po podaniu.
aminokwas, ampułko-strzykawka, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dalton, diagnostyka neurologiczna, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, lek immunomodulujący, masa cząsteczkowa, objaw neurologiczny, octan glatirameru, ograniczenie terapeutyczne, osmolarność, pierwotnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, rzutowa postać stwardnienia rozsianego, schorzenie neurologiczne, sekwencja aminokwasów, stwardnienie rozsiane, substancja czynna, syntetyczny polipeptyd, ułamek molowy, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xaloptic Combi (50 mcg + 5 mg)/ml
Produkt Xaloptic Combi to krople do oczu zawierające 50 µg latanoprostu oraz 6,8 mg maleinianu tymololu (odpowiadającego 5 mg tymololu) w 1 ml roztworu o osmolarności 280-320 mOsmol/kg i pH 5,0-7,0. Preparat stosuje się miejscowo, 1 kroplę do oka lub oczu objętych procesem chorobowym raz na dobę, zarówno u dorosłych, jak i pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej, a leczenie należy kontynuować zgodnie z ustalonym schematem. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Zaleca się uszczelnienie kanału nosowo-łzowego po aplikacji w celu ograniczenia wchłaniania ogólnoustrojowego oraz zdjęcie soczewek kontaktowych przed podaniem kropli, z możliwością ich ponownego założenia po minimum 15 minutach.
chlorek benzalkoniowy, diwodorofosforan sodu, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, fosforan disodu, kanał nosowo-łzowy, krople do oczu, latanoprost, lek okulistyczny, maleinian tymololu, osmolarność, schorzenie okulistyczne, soczewki kontaktowe, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, Xaloptic Combi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Furosemidum Neupharm w roztworze do wstrzykiwań (10 mg/ml, 2 ml ampułka zawierająca 20 mg furosemidu) jest silnym diuretykiem pętlowym stosowanym w sytuacjach, gdy podanie doustne jest nieskuteczne lub niemożliwe. Wskazania obejmują obrzęki i wodobrzusze związane z niewydolnością serca, chorobami wątroby i nerek, a także obrzęki pourazowe, np. po oparzeniach. Lek jest szczególnie użyteczny w ostrych stanach zagrożenia życia, takich jak obrzęk płuc, obrzęk mózgu oraz oliguria w przebiegu gestozy (po korekcji niedoboru płynów). W leczeniu przełomu nadciśnieniowego furosemid stosowany jest jako uzupełnienie terapii hipotensyjnej. Preparat ma pH 8,8-9,5, osmolarność 280-300 mOsmol/l oraz zawiera 3,7 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
choroba nerek, ciśnienie śródczaszkowe, dieta niskosodowa, diuretyk pętlowy, furosemid, gestoza, gospodarka wodno-elektrolitowa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, oliguria, oparzenie, opór naczyniowy, osmolarność, przełom nadciśnieniowy, retencja płynów, wodobrzusze - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N9E
OLIMEL N9E to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową (80% oleju z oliwek, 20% oleju sojowego) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Dostępna jest w trzech pojemnościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 110 g, 165 g i 220 g glukozy; 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów; oraz 56,9 g, 85,4 g i 113,9 g aminokwasów. Profil aminokwasowy obejmuje m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i tryptofan, a elektrolity takie jak sód (35-70 mmol), potas (30-60 mmol), magnez (4-8 mmol), wapń (3,5-7 mmol) i fosforany (15-30 mmol) są obecne w zrównoważonych ilościach. Produkt charakteryzuje się pH 6,4, osmolarnością 1310 mOsm/l oraz wartością energetyczną od 1070 do 2140 kcal w zależności od objętości, z tłuszczami stanowiącymi 37% całkowitej kaloryczności i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 52/48.
aminokwasy, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja kurzego, glukoza jednowodna, infuzja dożylna, kopolimery poliolefiniczne, kwas octowy lodowaty, kwas solny, magnezu chlorek, niezbędne kwasy tłuszczowe, octan lizyny, octan polietylenowinylu, oczyszczony olej sojowy, oczyszczony olej z oliwek, osmolarność, potasu chlorek, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy z wapniem, sodu glicerofosforan, sodu octan trójwodny, wapnia chlorek, wartość energetyczna, wartość odżywcza, węglowodany, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finomel –
Finomel to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego, klasyfikowana w grupie B05 BA10, zawierająca aminokwasy, glukozę, tłuszcze i elektrolity. Frakcja lipidowa składa się z 30% oleju sojowego (bogatego w kwasy omega-6 i omega-3), 25% triglicerydów średniołańcuchowych (MCT) o szybkim metabolizmie, 25% oleju z oliwek (źródło jednonienasyconych kwasów tłuszczowych o wysokiej stabilności oksydacyjnej) oraz 20% oleju rybiego (dostarczającego EPA i DHA, kluczowe dla funkcji strukturalnych i regulacji procesów zapalnych). Aminokwasy obecne w Finomelu obejmują pełne spektrum egzogennych i endogennych, dostosowane do potrzeb metabolicznych, a elektrolity (Na, K, Mg, Ca, fosforany, octany, chlorki, siarczany, cynk) wspierają homeostazę i równowagę kwasowo-zasadową. Glukoza stanowi podstawowe źródło energii i substrat do syntezy glikogenu i innych związków biologicznych.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, bilans azotowy, ciśnienie osmotyczne, długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy, działanie termogeniczne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, homeostaza organizmu, jednonienasycony kwas tłuszczowy, kwas alfa-linolenowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas linolowy, kwas tłuszczowy omega-3, kwas tłuszczowy omega-6, leukotrien, nadtlenek lipidowy, nasycony kwas tłuszczowy, osmolarność, peroksydacja, prostaglandyna, równowaga kwasowo-zasadowa, synteza glikogenu, trigliceryd średniołańcuchowy, trójkomorowy worek, tromboksan, wielonienasycony kwas tłuszczowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duosol zawierający 4 mmol/l potasu
Roztwór do hemofiltracji Duosol zawierający 4 mmol/l potasu wymaga rygorystycznego monitorowania parametrów klinicznych i biochemicznych pacjenta, w tym stanu hemodynamicznego, bilansu płynów, równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej, a także stężenia glukozy (5,6 mmol/l, odpowiadające 1,0 g) oraz mocznika i kreatyniny w osoczu. Szczególną uwagę należy zwrócić na regularne oznaczanie stężenia potasu w surowicy, zarówno przed rozpoczęciem, jak i w trakcie terapii, aby zapobiec hipokaliemii lub hiperkaliemii. W przypadku zaburzeń potasowych wskazane jest odpowiednie dostosowanie terapii, w tym modyfikacja szybkości filtracji lub zmiana roztworu na preparat o niższej zawartości potasu. Ponadto, konieczne jest monitorowanie stężenia fosforanów nieorganicznych i wdrożenie suplementacji w przypadku hipofosfatemii.
fosforany nieorganiczne, glikemia, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, mocznik i kreatynina, osmolarność, parametry kliniczne, potas w surowicy, produkt leczniczy, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga płynów, roztwór do hemofiltracji, skażenie bakteryjne, stan hemodynamiczny, stężenie glukozy, suplementacja fosforanów, toksyny mocznicowe, węglan wapnia, wodorowęglan, wytrącanie osadu, zaburzenia gospodarki potasowej, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 1,5% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia
Produkt leczniczy Balance, stosowany w dializie otrzewnowej, zawiera glukozę w stężeniach 1,5%, 2,3% i 4,25% oraz wapń w stężeniach 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l, a także elektrolity (Ca²⁺, Na⁺ 134 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, Cl⁻ około 100,5-101,5 mmol/l) i mleczan sodu (35 mmol/l). Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania roztworów Balance u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią, a także brak badań przedklinicznych na modelach zwierzęcych oceniających wpływ na rozwój płodu. Składniki preparatu mogą przenikać do mleka kobiecego, jednak przy prawidłowym stosowaniu nie przewiduje się istotnych działań niepożądanych u niemowląt. Decyzja o zastosowaniu dializy otrzewnowej w ciąży powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, uwzględniającej stan matki i potencjalne konsekwencje dla płodu.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dializa otrzewnowa, działanie gonadotoksyczne, działanie niepożądane, efekt kliniczny, elektrolity, glukoza, karmienie piersią, kobieta ciężarna, laktacja, mleczan, mleczan sodu, model zwierzęcy, osmolarność, parametr biochemiczny, płodność, potencjał rozrodczy, środek osmotyczny, stosunek korzyści do ryzyka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nutriflex Peri –
Nutriflex Peri to dwukomorowy roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 2 roku życia z łagodnym lub umiarkowanym katabolizmem. Preparat dostarcza zbilansowane aminokwasy (40 g/1000 ml, 80 g/2000 ml), glukozę (80 g/1000 ml, 160 g/2000 ml) oraz elektrolity (np. sód 27 mmol/1000 ml, potas 15 mmol/1000 ml), zapewniając odpowiednią podaż energii: 480 kcal/1000 ml (2008 kJ) lub 960 kcal/2000 ml (4017 kJ). Ze względu na osmolarność teoretyczną 900 mOsm/l preparat jest hipertoniczny, co wymaga odpowiedniego doboru dostępu naczyniowego. Wskazania obejmują sytuacje, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, a pacjent wymaga suplementacji aminokwasów, glukozy, elektrolitów i płynów.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, dostęp naczyniowy, emulsja tłuszczowa, katabolizm, niedrożność przewodu pokarmowego, Nutriflex Peri, osmolarność, pierwiastki śladowe, przezskórna endoskopowa gastrostomia, wartość energetyczna, węglowodany, worek do infuzji, zaburzenia połykania, zawartość azotu, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
PHYSIONEAL 40 to sterylny, przezroczysty roztwór do dializy otrzewnowej dostępny w trzech stężeniach glukozy: 1,36% (13,6 g/l), 2,27% (22,7 g/l) oraz 3,86% (38,6 g/l). Produkt jest podzielony na dwie komory: małą (A) zawierającą roztwór elektrolitów i glukozę jednowodną oraz dużą (B) z roztworem buforowym (NaCl, NaHCO3, Na-(S)-mleczan). Po zmieszaniu obu komór otrzymuje się roztwór o pH 7,4 i osmolarności odpowiednio 344, 395 i 483 mOsmol/l, zawierający elektrolity w stężeniach: Na 132 mmol/l, Ca 1,25 mmol/l, Mg 0,25 mmol/l, Cl 95 mmol/l, HCO3 25 mmol/l oraz mleczany 15 mmol/l. Całkowite stężenie buforu wynosi 40 mmol/l, co jest odzwierciedlone w nazwie produktu. Dostępne objętości worków po zmieszaniu to 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml, a produkt występuje w konfiguracjach dla automatycznej i ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej.
aminoglikozyd, automatyczna dializa otrzewnowa, bufor, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, endotoksyna bakteryjna, glukoza bezwodna, glukoza jednowodna, mleczan, mleczan sodu, niezgodność chemiczna, osmolarność, penicylina, postać farmaceutyczna, roztwór buforowy, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór dootrzewnowy, substancja pomocnicza, wodorowęglan, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Prismasol 4 mmol/l
Prismasol 4 mmol/l potasu to dwukomorowy roztwór do hemodializy i hemofiltracji, o składzie elektrolitowym zbliżonym do fizjologicznego osocza, zawierający m.in. 4 mmol/l potasu, 1,75 mmol/l wapnia, 0,5 mmol/l magnezu, 140 mmol/l sodu, 113,5 mmol/l chlorków, 3 mmol/l mleczanu, 32 mmol/l wodorowęglanu oraz 6,1 mmol/l glukozy. Roztwór o pH 7,0-8,5 i osmolarności 301 mOsm/l powstaje przez połączenie dwóch komór – elektrolitowej (50 ml) i buforowej (950 ml) – co zapewnia stabilność fizykochemiczną i brak metabolizmu składników. Ze względu na farmakologicznie nieaktywne składniki, klasyczne parametry farmakokinetyczne nie mają zastosowania w ocenie tego preparatu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoplasmal 15%
Aminoplasmal 15% to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawierający kompleksową mieszaninę aminokwasów w stężeniu 150 g/l, co odpowiada 24,0 g/l azotu. Produkt jest wskazany dla pacjentów dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 roku życia, u których odżywianie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające, bądź gdy odżywianie dojelitowe jest przeciwwskazane. Roztwór charakteryzuje się wartością energetyczną 2505 kJ/l (600 kcal/l), osmolarnością teoretyczną 1290 mOsm/l oraz pH w zakresie 5,7-6,3. Skład aminokwasowy został opracowany tak, aby dostarczać niezbędne aminokwasy egzogenne i endogenne w proporcjach odpowiadających zapotrzebowaniu metabolicznemu pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego.
acetylocysteina, alanina, aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, arginina, fenyloalanina, glicyna, gospodarka wodno-elektrolitowa, histydyna, intubacja, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, osmolarność, prolina, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wchłanianie substancji odżywczych, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita, żyły centralne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kabiven –
Kabiven to emulsja do infuzji dostępna w czterech pojemnościach: 2566 ml, 2053 ml, 1540 ml oraz 1026 ml, zawierająca trzy oddzielne roztwory: glukozę 19%, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową (Intralipid 20%). Skład produktu obejmuje olej sojowy (40-100 g), glukozę jednowodną (110-275 g), komplet aminokwasów (34-85 g) oraz elektrolity, m.in. sód (32-80 mmol), potas (24-60 mmol), magnez (4-10 mmol) i wapń (2-5 mmol). Całkowita wartość energetyczna wynosi od 900 do 2300 kcal, z wartością pozabiałkową 800-2000 kcal. Osmolalność produktu to około 1230 mOsm/kg wody, a pH około 5,6. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a przed podaniem wymaga zmieszania zawartości trzech komór, co skutkuje jednorodną emulsją gotową do infuzji.
aminokwas, aminokwasy z elektrolitami, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja, glukoza, infuzja, Intralipid, kwasy omega-3, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, pochłaniacz tlenu, port infuzyjny, wartość energetyczna, wartość energetyczna pozabiałkowa, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe