Właściwości farmakokinetyczne – Glukoza 40 Braun 400 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne
Glukoza 40 Braun 400 mg/ml

Roztwór Glukoza 40 Braun zawiera glukozę jednowodną w stężeniu 440 g/1000 ml (400 g czystej glukozy), dostarczając energię o wartości 6700 kJ/l (1600 kcal/l). Preparat charakteryzuje się wysoką osmolarnością teoretyczną 2200 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5-5,5. Podanie dożylne zapewnia 100% biodostępność, umożliwiając natychmiastową i całkowitą dostępność glukozy w krwiobiegu. Po podaniu glukoza dystrybuuje się dwufazowo: początkowo do przestrzeni wewnątrznaczyniowej, a następnie do przestrzeni wewnątrzkomórkowej. Prawidłowe stężenie glukozy na czczo u dorosłych wynosi 60-100 mg/100 ml (3,3-5,6 mmol/l).

Pobierz ChPL PDF Glukoza 40 Braun – Roztwór do infuzji – 400 mg/ml

Wskazania

Substancja czynna

glukoza jednowodna

Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Glukoza 40 Braun

Roztwór Glukoza 40 Braun zawiera glukozę jednowodną w stężeniu 440,0 g/1000 ml (co odpowiada 400,0 g czystej glukozy). Stanowi źródło energii o wartości 6700 kJ/l (1600 kcal/l), charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 2200 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5-5,5.¹

Biodostępność

Ze względu na dożylną drogę podania roztworu Glukoza 40 Braun, jego biodostępność wynosi 100%. Podanie dożylne zapewnia natychmiastową i całkowitą dostępność biologiczną substancji czynnej w krwiobiegu.²

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym glukoza rozprzestrzenia się w organizmie w sposób dwufazowy. Początkowo następuje dystrybucja do przestrzeni wewnątrznaczyniowej, a następnie substancja jest transportowana do przestrzeni wewnątrzkomórkowej. W warunkach fizjologicznych u osób dorosłych prawidłowe stężenie glukozy we krwi (glikemia na czczo) mieści się w zakresie 60-100 mg/100 ml, co odpowiada 3,3-5,6 mmol/l.³

Biotransformacja

Metabolizm glukozy przebiega kilkuetapowo. W pierwszej fazie, podczas procesu glikolizy, glukoza jest przekształcana do pirogronianu. Dalszy przebieg metabolizmu zależy od stanu utlenowania tkanek:

W warunkach tlenowych – pirogronian ulega całkowitemu utlenieniu do dwutlenku węgla i wody w cyklu kwasów trikarboksylowych (cykl Krebsa)⁴
W warunkach niedotlenienia (hipoksji) – pirogronian jest przekształcany w mleczan, który może być następnie częściowo ponownie włączany do metabolizmu glukozy w procesie znanym jako cykl Coriego⁵

Wydalanie

Końcowe produkty pełnego utleniania glukozy są wydalane z organizmu dwoma drogami:

Przez płuca – w postaci dwutlenku węgla
Przez nerki – w postaci wody

W warunkach fizjologicznych zdrowy organizm praktycznie nie wydala glukozy przez nerki. Wydalanie glukozy z moczem (cukromocz) pojawia się w stanach patologicznych związanych z hiperglikemią, takich jak:

Cukrzyca
Zmiany metaboliczne związane ze stresem
Inne stany, gdy stężenie glukozy we krwi przekracza 120 mg/100 ml (6,7 mmol/l)

Do wydalania glukozy przez nerki dochodzi wówczas, gdy zostaje przekroczona maksymalna zdolność resorpcji kanalikowej, która wynosi 180 mg/100 ml (10 mmol/l). W praktyce klinicznej cukromocz pojawia się przy stężeniach glukozy we krwi przekraczających 160-180 mg/100 ml (8,8-9,9 mmol/l).⁶

Parametr	Wartość	Jednostka
Stężenie glukozy we krwi (prawidłowe na czczo)	60-100	mg/100 ml (3,3-5,6 mmol/l)
Stężenie glukozy we krwi powodujące wydalanie przez nerki	>120	mg/100 ml (>6,7 mmol/l)
Próg nerkowy dla glukozy (maksymalna zdolność resorpcji)	180	mg/100 ml (10 mmol/l)
Stężenie glukozy we krwi wywołujące cukromocz	160-180	mg/100 ml (8,8-9,9 mmol/l)
Zawartość energetyczna preparatu	6700 / 1600	kJ/l / kcal/l
Osmolarność teoretyczna	2200	mOsm/l
pH preparatu	3,5-5,5	–

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.