dysfonia
Dysfonia to zaburzenie głosu charakteryzujące się nieprawidłową jakością dźwięku, wysokością lub głośnością. Może objawiać się jako chrypka, zachrypnięcie, szorstkość głosu, zmiana jego barwy lub trudności w produkcji dźwięku. Jest to objaw, nie konkretna choroba, mogący wynikać z różnych patologii krtani i strun głosowych.
Przyczyny dysfonii są zróżnicowane i obejmują: stany zapalne (laryngitis), guzy strun głosowych (polipy, guzki głosowe, brodawczaki), urazy mechaniczne krtani, zaburzenia neurologiczne (porażenie strun głosowych), choroby ogólnoustrojowe oraz czynniki funkcjonalne (nieprawidłowa technika mówienia, nadużywanie głosu). Istotnym czynnikiem ryzyka jest również refluks krtaniowo-gardłowy (LPR).
Diagnostyka dysfonii obejmuje wywiad, badanie laryngologiczne, ocenę foniatryczną z wykorzystaniem wideostroboskopii krtani oraz badania obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i może obejmować farmakoterapię, interwencje chirurgiczne w przypadku zmian strukturalnych oraz rehabilitację głosu prowadzoną przez logopedów lub foniatrów. W przypadku dysfonii czynnościowej kluczowa jest terapia głosu i modyfikacja nawyków głosowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – BDS N 0,25 mg/ml
Stosowanie budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowanych według systemu MedDRA. Do często obserwowanych należą kandydoza jamy ustnej i gardła oraz objawy ze strony układu oddechowego, takie jak kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. U pacjentów z POChP zapalenie płuc występuje często, jednak metaanaliza obejmująca 4643 pacjentów leczonych budezonidem i 3643 na placebo nie wykazała zwiększonego ryzyka tego powikłania. Rzadko mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcja anafilaktyczna wymagająca natychmiastowej interwencji. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów kortykosteroidowych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci, co wymaga regularnej kontroli wzrostu u pacjentów pediatrycznych.
budezonid w nebulizacji, chrypka, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, łatwe siniaczenie, nadaktywność psychoruchowa, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podrażnienie gardła, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, spowolnienie wzrostu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tiotropium Elpen 10 mcg/dawkę inh.
Tiotropium Elpen, zawierający 10 mikrogramów tiotropium na dawkę inhalacyjną, jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w terapii chorób układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na analizie 28 badań klinicznych z udziałem 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym była suchość błony śluzowej jamy ustnej, występująca u około 4% pacjentów, prowadząca do przerwania terapii jedynie w 0,2% przypadków. Ciężkie działania niepożądane obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, z nasileniem ryzyka u osób w podeszłym wieku. Częstość występowania działań niepożądanych została szczegółowo sklasyfikowana, obejmując m.in. zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia smaku, tachykardię, zapalenia dróg oddechowych oraz reakcje skórne.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, dysfagia, dysfonia, dyzuria, działanie cholinolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, polipragmazja, porażenna niedrożność jelit, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, tachykardia nadkomorowa, tiotropiowy bromek, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Stada 5 mg
Solifenacyna, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowych dla leków o działaniu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg i 22% przy dawce 10 mg, podczas gdy w grupie placebo wynosiła 4%. Inne często zgłaszane objawy obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha oraz objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i bóle głowy. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, w tym zaburzenia psychiczne (omamy, stany splątania, majaczenie), zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), a także trudności w oddawaniu moczu i zatrzymanie moczu. Profil bezpieczeństwa obejmuje również działania niepożądane dermatologiczne (suchość skóry, wysypka, rumień wielopostaciowy) oraz okulistyczne (niewyraźne widzenie, suchość oczu, jaskra).
adherencja pacjenta, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz komorowy, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, stan splątania, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, torsades de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną i może wywoływać działania niepożądane typowe dla obu składników, jednak ich jednoczesne stosowanie nie zwiększa częstości występowania tych działań. Najczęściej obserwuje się objawy związane z β2-mimetykami, takie jak drżenie i palpitacje, które są zwykle łagodne i ustępują samoistnie. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zespołu Cushinga, supresji nadnerczy, zahamowania wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy i jaskry. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Wśród działań niepożądanych często występują także zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła, które można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji.
beta2-mimetyk, budezonid, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej i gardła, drżenie, dusznica bolesna, duszność, dysfonia, fumaran formoterolu, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kortykosteroid doustny, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wydłużenie odstępu QT, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie wzrostu, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurosolin 5 mg
Aurosolin (bursztynian solifenacyny) wykazuje działania niepożądane o charakterze cholinolitycznym, najczęściej łagodne do umiarkowanych, z wyraźną zależnością dawka-odpowiedź. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne działania niepożądane obejmują zaparcia, nudności, suchość skóry i zaburzenia smaku. Wśród poważniejszych powikłań odnotowano rzadkie przypadki zatrzymania moczu (≥1/10000, <1/1000), niedrożności jelit, zaburzeń czynności wątroby oraz reakcji anafilaktycznych, które wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak Torsade de Pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków i tachykardia, których częstość występowania nie jest dokładnie określona.
ból brzucha, ból głowy, bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, działanie cholinolityczne, halucynacja, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Solitombo, zawierający solifenacynę bursztynian 6 mg oraz tamsulosyny chlorowodorek 0,4 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów fazy napełniania i opróżniania pęcherza moczowego związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u mężczyzn w wieku 45-91 lat (średnia 65 lat). Profil działań niepożądanych jest zgodny z działaniami antycholinergicznymi i alfa-adrenolitycznymi, z najczęściej zgłaszanymi objawami takimi jak suchość w jamie ustnej (9,5%), zaparcia (3,2%), niestrawność (2,4%), zawroty głowy (1,4%), niewyraźne widzenie (1,2%), zmęczenie (1,2%) oraz zaburzenia wytrysku (1,5%). Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest ostre zatrzymanie moczu, występujące u 0,3% pacjentów, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas leczenia do 1 roku, bez nowych lub szczególnych działań niepożądanych.
cewnikowanie pęcherza moczowego, choroba refluksowa przełyku, częstomocz, dysfonia, działanie antycholinergiczne, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek antycholinergiczny, migotanie przedsionków, nadreaktywność pęcherza moczowego, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, parcie naglące, priapizm, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, solifenacyna bursztynian, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość jamy ustnej, tamsulosyna chlorowodorek, torsade de pointes, wytrysk wsteczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wytrysku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depo-Provera 150 mg/ml
Medroksyprogesteronu octan, substancja czynna preparatu Depo-Provera (150 mg/ml), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według terminologii MedDRA i częstości występowania. Do bardzo często występujących (≥10%) należą bóle głowy, nerwowość oraz zmiany masy ciała (zarówno wzrost, jak i spadek). Często (≥1%, <10%) obserwuje się depresję, zmniejszenie popędu płciowego, zawroty głowy, żylaki, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wzdęcia), trądzik, łysienie, wysypkę, ból pleców, upławy, tkliwość piersi, bolesne miesiączkowanie, astenię oraz zatrzymanie płynów. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, reakcje anafilaktyczne, osteoporozę z ryzykiem złamań oraz rzadkie przypadki raka piersi. Medroksyprogesteron wpływa również na układ rozrodczy, powodując zaburzenia miesiączkowania (nieregularne krwawienia, brak miesiączki, krwotoki), zaburzenia owulacji, zmiany w gruczołach sutkowych (tkliwość, mlekotok, guzki) oraz inne dolegliwości, takie jak torbiele jajnika czy suchość pochwy.
anorgazmia, ból głowy, brak owulacji, drgawki, dysfonia, gęstość mineralna kości, krwotok maciczny, lipodystrofia nabyta, łysienie, medroksyprogesteronu octan, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostuda, parestezja, porażenie nerwu VII, progestagen, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ropień, rozrost błony śluzowej macicy, rozstępy skórne, tachykardia, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, wskaźnik gęstości mineralnej kości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złamanie osteoporotyczne, zmniejszenie tolerancji glukozy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Itulazax 12 SQ-Bet
Przedawkowanie leku ITULAZAX, zawierającego standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa), powyżej zalecanej dawki dobowej 12 SQ-Bet wiąże się ze znacznym ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji ogólnoustrojowych i miejscowych, które mogą stanowić zagrożenie życia. Dane kliniczne pochodzą z badań fazy I, w których maksymalna zastosowana dawka wynosiła 24 SQ-Bet u dorosłych pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i/lub spojówek. Brak jest natomiast danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dawek przekraczających 12 SQ-Bet u młodzieży. Objawy przedawkowania obejmują m.in. ciężkie reakcje wielonarządowe, zaostrzenie astmy, obrzęk jamy ustnej i gardła, dysfagię, duszność, dysfonię, niedociśnienie tętnicze oraz subiektywne uczucie pełności w gardle, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adrenalina, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, beta-2-mimetyk, brzoza biała, duszność, dysfagia, dysfonia, glikokortykosteroid systemowy, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk krtani, obrzęk tkanek, obturacja dróg oddechowych, odynofagia, płynoterapia, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, saturacja krwi, tlenoterapia, uczucie pełności w gardle, wazopresor, wyciąg alergenowy, zapalenie spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia głosu – Patofizjologia i mechanizm
Zaburzenia głosu (dysfonie) definiuje się jako nieprawidłowości w jakości, wysokości i głośności głosu, które są nieadekwatne do wieku, płci lub kontekstu kulturowego pacjenta, a także gdy pacjent zgłasza subiektywne trudności w komunikacji głosowej. Patofizjologia obejmuje dysfunkcje trzech podsystemów: oddechowego, krtaniowego i nadgłośniowego, a etiologia może być organiczna (strukturalna lub neurogenna), czynnościowa (np. dysfonia z napięcia mięśniowego – MTD) lub psychogenna. Wśród przyczyn organicznych wyróżnia się zmiany strukturalne fałdów głosowych (guzki, polipy, torbiele), zapalenia, urazy oraz schorzenia neurologiczne (choroba Parkinsona, dystonia krtaniowa, stwardnienie rozsiane). Dysfonia spastyczna jest dystonią ogniskową związaną z nieprawidłowościami neuroprzekaźników w jądrach podstawnych, natomiast MTD wynika z nadmiernego napięcia mięśniowego i niewłaściwego używania głosu. Psychogenne zaburzenia głosu są rzadkie i związane ze stresem, lękiem lub depresją.
aparat głosowy, brodawczakowatość dróg oddechowych, choroba Parkinsona, ciśnienie podgłośniowe, drżenie głosowe, dysfonia, dysfonia spastyczna, dysfonia z napięcia mięśniowego, dystonia ogniskowa, fałdy głosowe, fonacja, fonotrauma, jądra podstawne, logopeda, miastenia gravis, mielina, otolaryngolog, porażenie fałdów głosowych, refluks kwasu, refluks żołądkowo-przełykowy, stwardnienie rozsiane, toksyna botulinowa, układ oddechowy, zapalenie krtani - Leksykon chorób i schorzeń
Dermatomyositis – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dermatomyositis jest autoimmunologiczną miopatią o zmiennym rokowaniu, z 10% śmiertelnością, głównie w pierwszych latach choroby. Wskaźniki przeżycia wynoszą około 82,6% po 1 roku, 73,9% po 2 latach, 66,7% po 5 latach i 55,4% po 9 latach. Czynniki prognostyczne obejmują wiek powyżej 60 lat, współistniejące nowotwory (obecne u 25% pacjentów), zajęcie narządów wewnętrznych (serce, płuca, przełyk), dysfonię, śródmiąższową chorobę płuc oraz obecność specyficznych autoprzeciwciał, takich jak Jo-1 i anty-MDA5, które wiążą się z cięższym przebiegiem i gorszym rokowaniem. Przebieg choroby jest heterogenny – od spontanicznej remisji u 20% pacjentów do piorunującego przebiegu u 5%, a większość ma charakter przewlekły lub policykliczny.
anoreksja, autoprzeciwciało, choroba autoimmunologiczna, dermatomyositis, dysfagia, dysfonia, kalcynoza, leczenie immunosupresyjne, marker zapalny, miopatia nekrotyzująca, młodzieńcze dermatomyositis, niewydolność oddechowa, nowotwór złośliwy, piorunujący przebieg choroby, powikłanie jatrogenne, powikłanie sercowo-naczyniowe, przeciwciało anty-MDA5, przeciwciało Jo-1, przykurcz, remisja spontaniczna, śródmiąższowa choroba płuc, szlak JAK-STAT, zachłystowe zapalenie płuc, zajęcie narządów wewnętrznych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifurin 5 mg
Solifurin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawce 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o właściwościach cholinolitycznych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg, co jest istotnie wyższe niż w grupie placebo (4%), a przy dawce 10 mg wzrasta do 22%. Inne często zgłaszane objawy obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to senność i zaburzenia smaku, natomiast ze strony układu sercowo-naczyniowego po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano poważne zdarzenia, takie jak torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, kołatanie serca i tachykardia. Skórne reakcje niepożądane obejmują suchość skóry, świąd, wysypkę, rumień wielopostaciowy, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, bursztynian solifenacyny, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, osłabienie perystaltyki jelit, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, splątanie, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, właściwość cholinolityczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spiriva 18 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna leku Spiriva, wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, które może powodować różnorodne działania niepożądane, najczęściej suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), będącą przyczyną przerwania terapii u 0,2% leczonych. Profil bezpieczeństwa oparty jest na danych z 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Do poważnych działań niepożądanych należą jaskra z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenna) oraz zatrzymanie moczu, które wymagają pilnej interwencji medycznej. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta wraz z wiekiem, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów starszych. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują m.in. zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), okulistyczne (niewyraźne widzenie, jaskra), sercowe (migotanie przedsionków, tachykardia), oddechowe (kaszel, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowe (suchość jamy ustnej, zaparcia, kandydoza) oraz skórne (wysypka, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne).
bezsenność, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, rozrost prostaty, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Resbud 0,25 mg/ml
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji (Resbud 0,25 mg/ml i 0,50 mg/ml) jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii chorób układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, a także ogólnoustrojowe efekty steroidowe, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci. Zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój (0,52%) i depresja (0,67%), występują niezbyt często i nie są częstsze niż w grupie placebo. Inne działania niepożądane obejmują kaszel, chrypkę, podrażnienie gardła, skurcz oskrzeli, łatwe siniaczenie oraz mimowolne skurcze mięśni.
budezonid, choroba układu oddechowego, chrypka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśni, dysfonia, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, placebo, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Resbud, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, wziewny budezonid, wziewny glikokortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niko-Lek Mint 4 mg
Stosowanie gumy do żucia leczniczej NIKO-LEK MINT zawierającej nikotynę w dawkach 2 mg lub 4 mg wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które często pojawiają się na początku terapii i są zależne od dawki. Najczęstsze objawy to podrażnienie jamy ustnej i gardła, zwiększone wydzielanie śliny, czkawka oraz łagodny rozstrój żołądka. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, spowolnienie akcji serca, zwiększony apetyt czy kaszel, mogą współistnieć i utrudniać ocenę bezpieczeństwa terapii. Występują także reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie, jak anafilaksja oraz reakcje nadwrażliwości u pacjentów uczulonych na lewomentol. Zaleca się modyfikację techniki żucia (wolniejsze żucie z przerwami) w celu zmniejszenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
akcja serca, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, czkawka, drażliwość, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dyspepsja, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, kaszel, koncentracja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napięcie mięśniowe, niedoczulica jamy ustnej, niepokój, nietypowy sen, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie jamy ustnej, palpitacja, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstrój żołądka, rumień, skurcz oskrzeli, substancja smolista, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tlenek węgla, uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, wydzielanie śliny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardzieli, zaparcia, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Lungamo zawiera 18 µg tiotropium bromku jednowodnego na dawkę odmierzoną (proszek do inhalacji w kapsułce twardej), z dawką dostarczaną z inhalatora Vertical-Haler wynoszącą 10 µg tiotropium. Profil bezpieczeństwa opiera się na analizie 9647 pacjentów z 28 badań klinicznych trwających od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), która rzadko prowadzi do przerwania terapii (0,2%). Ciężkie działania niepożądane związane z działaniem przeciwcholinergicznym obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u osób starszych, u których ryzyko wystąpienia tych objawów wzrasta.
choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysgeuzja, dysuria, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, tiotropium, tiotropium bromek jednowodny, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie skóry, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vesoligo 10 mg
Produkt leczniczy Vesoligo, zawierający solifenacyny bursztynian w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, podczas gdy w grupie placebo wynosiła 4%. Inne często obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy) oraz układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku, zawroty głowy, ból głowy). U pacjentów w podeszłym wieku należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie i majaczenie. Działania niepożądane obejmują również trudności w oddawaniu moczu (niezbyt często) oraz rzadkie przypadki zatrzymania moczu, a także możliwe zaburzenia czynności nerek i zakażenia układu moczowego.
dysfonia, działania niepożądane, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna bursztynian, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera 5 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 4,5 mg oksykodonu) oraz 2,5 mg naloksonu chlorowodorku (2,74 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, co odpowiada 2,25 mg naloksonu). Oksykodon wykazuje potencjał do wywoływania depresji oddechowej, zwężenia źrenic, skurczu oskrzeli, skurczu mięśni gładkich oraz zahamowania odruchu kaszlowego. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania wg systemu MedDRA, obejmując kategorie od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej. Wśród najczęstszych działań niepożądanych układu nerwowego wymienia się zawroty głowy, ból głowy i senność, a także rzadziej drgawki, zaburzenia uwagi i mowy. W zakresie zaburzeń psychicznych często występuje bezsenność, a rzadziej splątanie, depresja, niepokój, omamy i zmiany nastroju, w tym agresja i koszmary senne. W układzie pokarmowym najczęściej obserwuje się ból brzucha, a także zaparcia, nudności, wymioty i wzdęcia. Istotne klinicznie działania niepożądane to m.in. depresja oddechowa (rzadko), reakcje anafilaktyczne, hipogonadyzm, kolka żółciowa oraz zastój żółci.
agresja, amenorrhea, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, depresja, depresja oddechowa, derealizacja, dławica piersiowa, drgawka, drżenie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzuria, euforia, hipertonia mięśniowa, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmar senny, krwawienie dziąsłowe, letarg, migrena, mimowolny skurcz mięśniowy, nadwrażliwość, nalokson chlorowodorek, nerwowość, niedoczulica, niedrożność jelit, niepokój, niestrawność, nudności, obniżone libido, obrzęk obwodowy, oksykodon chlorowodorek, omam, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smoliste, suchość jamy ustnej, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie od leku, wymioty, wzdęcie, zaburzenie erekcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie odruchu kaszlowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia głosu – Zapobieganie i profilaktyka
Zaburzenia głosu, dotykające około 17,9 miliona dorosłych w USA, szczególnie narażają osoby intensywnie używające głosu zawodowo (nauczyciele, śpiewacy, prawnicy). Profilaktyka dysfonii opiera się na unikaniu przeciążenia i nadużywania głosu oraz na higienie głosowej, obejmującej m.in. odpowiednie nawodnienie (zalecane 2 litry wody dziennie według zasady 8×8), unikanie kofeiny i alkoholu, stosowanie nawilżaczy powietrza (wilgotność około 30%) oraz zdrową dietę bogatą w witaminy A, E i C. Kluczowe jest także unikanie czynników drażniących, takich jak palenie tytoniu i pikantne potrawy, oraz stosowanie technik prawidłowego używania głosu, w tym rozgrzewek głosowych, odpoczynku głosowego i unikania krzyku czy odchrząkiwania. Terapia głosu, prowadzona przez doświadczonych logopedów, jest skutecznym narzędziem zarówno w leczeniu, jak i prewencji zaburzeń, szczególnie u osób z dysfonią napięciową i łagodnymi zmianami strun głosowych (guzki, polipy, torbiele).
aparat głosowy, choroba refluksowa przełyku, chrypka, dysfonia, dysfonia z napięcia mięśniowego, foniatra, GERD, guzek struny głosowej, higiena głosowa, laryngolog, logopeda, nadużywanie głosu, nawodnienie organizmu, odchrząkiwanie, organiczne zaburzenie głosu, otolaryngolog, produkcja głosu, struna głosowa, terapia głosu, zaburzenie głosu, zapalenie krtani - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Vivanta 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna produktu Solifenacin Vivanta (dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, których częstość jest zależna od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Działania niepożądane mają zwykle łagodne do umiarkowanych nasilenie, co przekłada się na wysoką tolerancję leku i dobrą współpracę pacjentów (około 99% przestrzegających zaleceń, 90% kończących 12-tygodniową terapię). Wśród innych zgłaszanych działań znajdują się m.in. zapalenie pęcherza moczowego, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemia, zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, majaczenie), zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy), zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, jaskra), oraz poważne zdarzenia kardiologiczne jak wydłużenie odstępu QT, Torsade de Pointes, migotanie przedsionków i tachykardia.
bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane solifenacyny, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, lek cholinolityczny, majaczenie, migotanie przedsionków, monitorowanie działań niepożądanych, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Airbufo Forspiro (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Airbufo Forspiro zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną i wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez zwiększenia ich częstości w porównaniu do stosowania pojedynczych substancji. Najczęściej obserwuje się drżenie mięśniowe i kołatanie serca, będące efektem działania agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych, które zwykle ustępują po kilku dniach terapii. Istotnym działaniem miejscowym jest ryzyko rozwoju kandydozy jamy ustnej i gardła, które można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Bardzo rzadko (<1/10 000) może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli wymagający natychmiastowego odstawienia leku i zastosowania krótkodziałającego leku rozszerzającego oskrzela. Długotrwałe stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra, a także zwiększoną podatność na infekcje.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, budezonid, cecha cushingoidalna, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dysfonia, elektrokardiogram, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vesoligo 5 mg
Vesoligo (bursztynian solifenacyny) wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęstszym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę i 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania to zakażenia układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego (≥1/10), reakcje anafilaktyczne (≥1/100 do <1/10), zmniejszony apetyt oraz hiperkaliemia (≥1/100 do <1/10), które wymagają monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami nerek. Objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, senność, zaburzenia smaku, zawroty głowy i ból głowy, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą wymagać modyfikacji terapii.
ból brzucha, bursztynian solifenacyny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omamy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, Vesoligo, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miflonide Breezhaler 400 mcg
Podczas stosowania Miflonide Breezhaler, zawierającego budezonid, obserwuje się działania niepożądane sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Najczęściej występują infekcje grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza) oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Często pojawiają się także objawy miejscowego podrażnienia układu oddechowego, takie jak dysfonia, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. Rzadko notuje się reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów (zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zespół Cushinga), a także zaburzenia okulistyczne, w tym zaćmę i jaskrę (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego). W badaniach klinicznych częstość niepokoju i depresji wynosiła odpowiednio 0,52% i 0,67% w grupie budezonidu, co jest porównywalne lub niższe niż w grupie placebo.
budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wylew podskórny, zaćma, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Srivasso 18 mcg
Produkt leczniczy Srivasso zawierający bromek tiotropiowy jednowodny w dawce 18 µg, stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (ok. 4%), prowadząca do przerwania terapii u 0,2% pacjentów. Inne działania niepożądane związane z przeciwcholinergicznym mechanizmem działania obejmują rzadkie, ale poważne powikłania takie jak jaskra, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenna) oraz zatrzymanie moczu, szczególnie istotne u osób starszych i pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od często występujących (suchość jamy ustnej) po rzadkie (skurcz oskrzeli, jaskra, reakcje anafilaktyczne), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania pacjentów, zwłaszcza w grupie podeszłej wiekowo.
bezsenność, ból głowy, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mechanizm przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia głosu – Objawy
Zaburzenia głosu, dotyczące około 7,5 miliona osób, wynikają z nieprawidłowego ruchu lub wibracji fałdów głosowych, manifestując się zmianami jakości, wysokości i głośności głosu. U dorosłych w wieku 19-60 lat dominują dysfonia czynnościowa, zapalenie krtani związane z refluksem oraz polipy głosowe, natomiast u osób powyżej 60 roku życia przeważają prezbifonia, refluks, porażenie fałdów głosowych i obrzęk Reinkego. Objawy obejmują chrypkę, ochrypły, drżący lub niestabilny głos, a także dolegliwości fizyczne takie jak ból gardła, uczucie zmęczenia krtani, napięcie mięśni szyi i trudności w połykaniu. Specyficzne schorzenia, jak zapalenie krtani, guzki, polipy, porażenie fałdów głosowych czy dysfonia spastyczna, charakteryzują się odmiennymi symptomami i przebiegiem, od przejściowych do przewlekłych i postępujących.
afonia, brodawczak krtani, dysfagia, dysfonia, dysfonia czynnościowa, dysfonia spastyczna, dysfonia z napięcia mięśniowego, fałd głosowy, guzek głosowy, infekcja górnych dróg oddechowych, krtań, laryngolog, logopeda, napad niepadaczkowy, nowotwór krtani, obrzęk Reinkego, ostre zapalenie krtani, porażenie fałdów głosowych, prezbifonia, refluks krtaniowo-gardłowy, refluks żołądkowo-przełykowy, terapia głosu, torbiel, zaburzenie głosu, zapalenie krtani - Leksykon chorób i schorzeń
Porażenie strun głosowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Porażenie strun głosowych (paralysis vocalis) manifestuje się dysfonią, dysfagią oraz ryzykiem aspiracji, co znacząco wpływa na jakość życia pacjentów. Spontaniczne wyzdrowienie obserwuje się w około 24% przypadków idiopatycznych, z lepszymi rokowaniami u pacjentów poniżej 60. roku życia i w ciągu pierwszych 12 miesięcy od wystąpienia objawów. Elektromiografia krtaniowa (LEMG) stanowi złoty standard diagnostyczny, umożliwiając ocenę stopnia uszkodzenia nerwowego oraz prognozowanie powrotu funkcji strun głosowych z 78,3% skutecznością w grupie z „doskonałą prognozą”. Laryngoskopia dostarcza dodatkowych danych prognostycznych, gdzie porażenie międzynalewkowe i kąt asymetrii nalewki ≥33,9° wskazują na konieczność interwencji chirurgicznej, np. addycji nalewki.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Działania niepożądane
Immunoterapia podjęzykowa wyciągiem alergenowym roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae), stosowana w preparacie ACARIZAX, wiąże się z występowaniem głównie miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych 5 minut po podaniu i ustępujących samoistnie w ciągu kilku minut do godzin. Wśród działań niepożądanych bardzo często obserwuje się zapalenie części nosowej gardła, świąd uszu i oczu, podrażnienie gardła oraz obrzęk i świąd w obrębie jamy ustnej. Często występują także objawy ze strony układu oddechowego, takie jak astma, kaszel, duszność, a także objawy skórne (świąd, pokrzywka). Rzadko notowano ciężkie reakcje, w tym obrzęk naczynioruchowy, eozynofilowe zapalenie przełyku oraz reakcje anafilaktyczne, co wymaga podawania pierwszej dawki pod kontrolą lekarza i monitorowania pacjenta, zwłaszcza u osób z astmą.
alergiczne zapalenie spojówek, anafilaksja, astma, biegunka, ciężka reakcja alergiczna, duszność, dysfonia, dyskomfort w klatce piersiowej, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia podjęzykowa, kaszel, kołatanie serca, lek przeciwalergiczny, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tchawicy, obrzęk warg, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, refluks żołądkowo-przełykowy, roztocza kurzu domowego, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, zaburzenie połykania, zaburzenie smaku, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Beloflow 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna preparatu Beloflow, wykazuje działanie cholinolityczne, które może prowadzić do szeregu działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, zależnych od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, podczas gdy w grupie placebo wynosi 4%. Inne często występujące działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy) oraz układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku). Rzadziej pojawiają się poważniejsze objawy, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, zatrzymanie moczu, zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków) oraz reakcje anafilaktyczne i ciężkie reakcje skórne. Występowanie działań niepożądanych wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami współistniejącymi, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby.
arytmia komorowa, ból głowy, częstomocz, dysfonia, dysuria, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, pęcherz nadreaktywny, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie pasożytnicze, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Bromek tiotropiowy – Działania niepożądane
Bromek tiotropiowy, stosowany w leczeniu POChP, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z mechanizmu przeciwcholinergicznego. Analiza 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów wykazała, że najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej, występująca u około 4% pacjentów, z bardzo niskim odsetkiem przerwania terapii (0,2%). Ciężkie powikłania obejmują jaskrę z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, szczególnie u osób starszych i z przerostem prostaty. Ponadto, leki wziewne mogą wywołać odruchowy skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego leczenia i przerwania terapii bromkiem tiotropiowym. Częstość działań niepożądanych wzrasta wraz z wiekiem pacjenta, co należy uwzględnić w monitorowaniu terapii.
bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, krwawienie z nosa, mechanizm przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, przerost prostaty, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Fruit 2 mg
Podczas terapii nikotynowej z użyciem tabletek do ssania Nicorette Fruit (2 mg nikotyny z kationitem) obserwuje się działania niepożądane typowe dla nikotynowej terapii zastępczej, wynikające zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i objawów odstawienia tytoniu. Objawy odstawienne dzielą się na zaburzenia emocjonalne i poznawcze (dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój, problemy z koncentracją) oraz objawy fizyczne (bradykardia, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł, owrzodzenia aftowe, zapalenie jamy nosowo-gardłowej). Działania niepożądane związane z samym preparatem pojawiają się głównie we wczesnej fazie leczenia i są dawkozależne, najczęściej obejmując podrażnienie jamy ustnej i gardła, które zwykle ustępuje wraz z adaptacją. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenia aftowe, parastezja, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, wymioty, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie języka, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reltebon 20 mg
Oksykodon, substancja czynna preparatu Reltebon, jest silnym opioidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie niebezpieczna u osób starszych i osłabionych. Inne istotne działania obejmują zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, zmniejszenie odruchu kaszlowego oraz typowe objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (często na początku terapii) i zaparcia. U pacjentów podatnych może wystąpić ciężkie niedociśnienie. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem uzależnienia, zespołem odstawienia (m.in. tachykardia, kołatanie serca) oraz rzadką, ale klinicznie istotną hiperalgezją. U noworodków matek stosujących oksykodon w ciąży może rozwinąć się zespół odstawienny noworodków.
bezdech senny ośrodkowy, cholestaza, depresja oddechowa, drgawka, dysfagia, dysfonia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, kolka żółciowa, krwiomocz, limfadenopatia, melaena, niedociśnienie ciężkie, niedrożność jelit, nudności, owrzodzenie jamy ustnej, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz mięśni mimowolny, skurcz oskrzeli, tachykardia, uzależnienie lekowe, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tkanki łącznej podskórnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół odstawienny noworodka, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silamil 10 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna preparatu Silamil w dawce 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 22% pacjentów przy dawce 10 mg (w porównaniu do 11% przy 5 mg i 4% w grupie placebo), zwykle o łagodnym nasileniu. Terapia charakteryzuje się wysoką zgodnością pacjentów (około 99%) oraz wysokim odsetkiem ukończenia 12-tygodniowego leczenia (około 90%). Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na potencjalnie poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne, zatrzymanie moczu, niedrożność jelit, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry), zaburzenia czynności wątroby oraz objawy psychiczne (omamy, stan splątania, urojenia), szczególnie u osób w podeszłym wieku.
bursztynian solifenacyny, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, kamienie kałowe, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, stan splątania, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, urojenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.
Cyklezonid, substancja czynna leku Cyxodil dostępnego w dawkach 80, 160 i 320 µg/dawkę inhalacyjną, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u około 5% pacjentów stosujących dawki od 40 do 1280 µg/dobę. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane mają charakter łagodny i nie wymagają przerwania terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia układu oddechowego (dysfonia, kaszel, paradoksalny skurcz oskrzeli), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), reakcje miejscowe (suchość w jamie ustnej, reakcje w miejscu podania) oraz objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy). Rzadziej obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, infekcje grzybicze jamy ustnej, a także zaburzenia psychiczne, szczególnie u dzieci. Paradoksalny skurcz oskrzeli, mogący wystąpić natychmiast po inhalacji, stanowi istotne zagrożenie i wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania leku.
ból brzucha, ból głowy, centralna surowicza chorioretinopatia, cyklezonid, Cyxodil, dysfonia, dyspepsja, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieprzyjemny smak, niewydolność nadnerczy, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, wyprysk, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duexon (25 mcg + 50 mcg)/dawkę odmierzoną
Duexon, aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez dodatkowych interakcji wynikających z ich jednoczesnego stosowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli (częstość ≥1/100 do <1/10), ból głowy, podrażnienie gardła, chrypkę oraz skurcze mięśni i złamania pourazowe. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemia, lęk, drżenie, tachykardia, migotanie przedsionków oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia rozszerzającego oskrzela. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy, a w przypadku jej wystąpienia stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych.
beta2-mimetyk, ból głowy, cushingoidalne rysy twarzy, dysfonia, flutykazon, hiperglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, księżycowata twarz, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Coolmint 4 mg
Nicorette Coolmint w formie tabletek do ssania zawiera 4 mg nikotyny i może powodować działania niepożądane typowe dla nikotynowej terapii zastępczej, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze objawy to miejscowe reakcje w jamie ustnej i gardle, takie jak podrażnienie, kaszel i czkawka, które zwykle ustępują w trakcie terapii. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (bardzo często), zaburzenia smaku i czucia (często), nudności i podrażnienie przewodu pokarmowego (bardzo często), a także reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu anafilaksje. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe ze względu na ryzyko drgawek, a także u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego z powodu możliwości wystąpienia zaburzeń rytmu serca, takich jak migotanie przedsionków.
anafilaksja, arytmia, astma, drgawki, dysfagia, dysfonia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, nikotynowa terapia zastępcza, objaw przedomdleniowy, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, padaczka, parestezja jamy ustnej, przekrwienie błon śluzowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, terapia odwykowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie jamy nosowo-gardłowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silamil 5 mg
Solifenacyna bursztynian, stosowana w dawce 5 mg w preparacie Silamil, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o działaniu cholinolitycznym, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (11% przy 5 mg, 22% przy 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo). Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Wśród innych działań niepożądanych obserwuje się m.in. zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego (niedrożność okrężnicy, zaklinowanie stolca, niedrożność jelit), reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń OUN, takich jak majaczenie, omamy i dezorientacja, zwłaszcza u osób starszych.
dysfonia, dysuria, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, hiperkaliemia, jaskra, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna bursztynian, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, urosepsa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A – Przedawkowanie
Przedawkowanie neurotoksyny Clostridium botulinum typu A stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głębokim porażeniem nerwowo-mięśniowym w odległych od miejsca iniekcji grupach mięśniowych. Zwiększone dawki toksyny zwiększają ryzyko jej przeniknięcia do krwiobiegu, co może prowadzić do systemowych powikłań, takich jak dysfagia, dysfonia oraz zaburzenia oddychania, włącznie z porażeniem mięśni oddechowych wymagającym wentylacji mechanicznej. Objawy te mogą pojawić się z opóźnieniem, dlatego konieczna jest długoterminowa obserwacja pacjenta przez kilka tygodni, zwłaszcza w przypadkach przypadkowego zakłucia lub połknięcia preparatu. Kluczowe jest monitorowanie funkcji oddechowych oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego funkcje życiowe i objawowego, dostosowanego do nasilenia powikłań.
dysfagia, dysfonia, kompleks neurotoksyny Clostridium botulinum, neurotoksyna botulinowa, neurotoksyna Clostridium botulinum typu A, niewydolność oddechowa, osłabienie mięśniowe, paraliż mięśni, porażenie mięśni oddechowych, porażenie nerwowo-mięśniowe, toksyna botulinowa, wentylacja mechaniczna, zatrucie toksyną botulinową - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane o charakterze antycholinergicznym, których nasilenie i częstość są zależne od dawki. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Objawy te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu moczowego (zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz oczu (niewyraźne widzenie, suchość oczu). Rzadkie, ale poważne działania obejmują niedrożność jelit, zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne oraz zatrzymanie moczu.
ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, dysfonia, działanie antycholinergiczne, halucynacje, hiperkaliemia, jaskra, kamienie kałowe, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry