drżenie
Drżenie (tremor) to mimowolne, rytmiczne drgania części ciała, najczęściej kończyn górnych, głowy lub głosu. Jest jednym z najczęstszych objawów neurologicznych, wynikającym z zaburzeń w obwodach kontrolujących ruchy w ośrodkowym układzie nerwowym.
W praktyce klinicznej wyróżnia się kilka rodzajów drżenia: spoczynkowe (występujące w bezruchu, charakterystyczne dla choroby Parkinsona), posturalne (pojawiające się podczas utrzymywania określonej pozycji), kinetyczne (towarzyszące ruchom dowolnym) oraz zamiarowe (nasilające się przy celowanych ruchach). Etiologia drżenia obejmuje schorzenia neurodegeneracyjne, zaburzenia metaboliczne, polekowe, psychogenne oraz drżenie samoistne.
Diagnostyka drżenia opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz badaniach dodatkowych (obrazowanie OUN, badania laboratoryjne). Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować farmakoterapię (beta-blokery, leki przeciwpadaczkowe, leki dopaminergiczne), zabiegi neurochirurgiczne (głęboka stymulacja mózgu) oraz fizjoterapię. W przypadku drżenia wtórnego do innych schorzeń kluczowe jest leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levothyroxine Accord 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa, będąca syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy, stanowi aktywny składnik preparatu Levothyroxine Accord. Brak specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ tego leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wymaga od lekarza szczególnej uwagi przy ocenie pacjenta. Przy prawidłowym dawkowaniu i monitorowaniu stężenia hormonu tarczycy, preparat nie powinien negatywnie wpływać na funkcje psychomotoryczne. Kluczowe jest jednak przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, gdyż zarówno przedawkowanie (objawy hipertyreozy), jak i niedostateczne dawki (utrzymujące się objawy hipotyreozy) mogą zaburzać funkcje poznawcze i psychomotoryczne, co może zagrażać bezpieczeństwu prowadzenia pojazdów.
drżenie, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, hipertyreoza, hipotyreoza, hormon tarczycy, interakcja lekowa, lewotyroksyna sodowa, nadnercza, niedoczynność przysadki, przedawkowanie leku, schorzenie sercowo-naczyniowe, stężenie hormonu, stężenie hormonu tarczycy, stężenie terapeutyczne, substytucja hormonalna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny u ludzi, przy czym brak efektów niepożądanych obserwowano nawet przy 19-krotnym przekroczeniu ekspozycji. U szczurów stwierdzono zmiany w uzębieniu przy 67-krotnym narażeniu, jednak nie potwierdzono ich przy 58-krotnym. U psów przy około 23-krotnym narażeniu pojawiły się przemijające objawy neurologiczne (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie odnotowano toksycznych efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi.
ataksja, badanie histopatologiczne, drżenie, dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego, dysfunkcja oddechowa, działanie hepatotoksyczne, działanie onkogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmin NeuroPharma 3 mg
Przedawkowanie rywastygminy prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, manifestującej się objawami muskarynowymi i nikotynowymi o różnym nasileniu. Objawy muskarynowe, typowe dla umiarkowanego zatrucia, obejmują zwężenie źrenic, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, bradykardię, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie się, ślinienie, mimowolne oddawanie moczu i stolca oraz łzawienie. W cięższych przypadkach pojawiają się objawy nikotynowe, takie jak osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddychania, które stanowi zagrożenie życia. Dodatkowo zgłaszano objawy neurologiczne (zawroty głowy, senność, stany splątania, omamy), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie) oraz ogólne złe samopoczucie. Ze względu na krótki okres półtrwania rywastygminy (~1 godzina) i czas działania hamującego acetylocholinoesterazę (~9 godzin), w przypadku bezobjawowego przedawkowania zaleca się przerwę w terapii trwającą 24 godziny.
acetylocholinoesteraza, bradykardia, drżenie, drżenie pęczkowe mięśni, działanie cholinergiczne, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, nietrzymanie moczu, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania, omamy, osłabienie mięśni, przedawkowanie rywastygminy, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, układ cholinergiczny, zaburzenia trawienia, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palifren Long 75 mg
Palifren Long, zawierający palmitynian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (ból głowy, parkinsonizm, akatyzja, dystonia, sedacja/senność), układu psychiatrycznego (bezsenność, lęk, pobudzenie), przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, ból brzucha, wymioty, biegunka) oraz ogólnoustrojowe (reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie, zwiększenie masy ciała). Szczególnie istotna jest zależność nasilenia akatyzji i sedacji od dawki leku. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), a reakcje anafilaktyczne mają częstość nieznaną, co wymaga szczególnej czujności.
akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykinezja, częstoskurcz, drżenie, dystonia, grzybica paznokci, nudność, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, przyrost masy ciała, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, ropień podskórny, sedacja, skurcz mięśniowy, wymioty, zaburzenie pozapiramidowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie oka, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Amantadyna – Działania niepożądane
Amantadyna, stosowana w terapii choroby Parkinsona oraz grypy typu A, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego (np. zawroty głowy, ataksja, zaburzenia koncentracji) oraz psychiczne (zaburzenia snu, pobudzenie, psychozy paranoidalne). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu arytmie, takie jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, zwłaszcza przy przekraczaniu dawek lub współstosowaniu leków proarytmicznych. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, suchość w jamie ustnej, wymioty i zaparcia, a ze strony skóry – sinicę marmurkowatą i obfite pocenie się. Występują także rzadkie powikłania okulistyczne, takie jak uszkodzenie rogówki i tymczasowa utrata wzroku, wymagające konsultacji okulistycznej.
amantadyna, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chlorowodorek amantadyny, choroba Parkinsona, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, grypa typu A, hiperseksualność, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, kompulsywne objadanie się, kompulsywne wydawanie pieniędzy, koszmary nocne, lęk, letarg, leukopenia, livedo reticularis, majaczenie, mania, migotanie komór, mioklonia, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, nerwowość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewyraźna mowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk kostek, obrzęk rogówki, omamy, patologiczny hazard, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, pustka w głowie, rozrost gruczołu krokowego, siarczan amantadyny, sinica marmurkowata, splątanie, stan hipomaniakalny, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększone libido - Leksykon substancji czynnych
Haloperydol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Haloperydol, stosowany w leczeniu zaburzeń psychotycznych, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z jego działania sedatywnego i neurotoksycznego. Objawy takie jak senność, zaburzenia koncentracji oraz objawy pozapiramidowe (drżenie, dystonia, hiperkinezja) mogą znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjentów. Szczególnie narażeni są pacjenci przyjmujący duże dawki leku, w początkowym okresie terapii oraz ci, którzy jednocześnie spożywają alkohol. W preparatach Haloperidol UNIA, Haloperidol WZF (tabletki 1 mg, 5 mg, roztwór do wstrzykiwań 5 mg/ml oraz krople doustne 0,2% i 2 mg/ml) efekt ten wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
drżenie, dystonia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, haloperydol, hiperkineza, historia choroby, koordynacja psychoruchowa, krople doustne, nadmierna senność, objawy pozapiramidowe, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, senność, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, tabletki, terapia lekiem, upośledzenie sprawności psychomotorycznej, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koncentracji, zaburzenia psychotyczne, zawód pacjenta - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prefaxine 37,5 mg
Prefaxine (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, zawierających odpowiednio 0,76 mg, 1,51 mg i 3,03 mg sodu. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub składniki pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią. Przestrzegane muszą być ścisłe odstępy czasowe: leczenie wenlafaksyną można rozpocząć nie wcześniej niż 14 dni po zakończeniu terapii IMAO, a wenlafaksynę należy odstawić co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia IMAO.
anestezjolog, drżenie, farmakoterapia, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek serotoninergiczny, nadwrażliwość na wenlafaksynę, nieodwracalny inhibitor MAO, pobudzenie, Prefaxine, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, substancja czynna, tramadol, tryptany, wenlafaksyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symamis 200 mg
Amisulpryd, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg, wykazuje potencjalny wpływ na płodność poprzez mechanizm związany z podwyższeniem poziomu prolaktyny. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg ciąży, jednak dane kliniczne dotyczące ekspozycji na amisulpryd w ciąży są ograniczone. Z tego względu stosowanie leku w okresie ciąży nie jest zalecane, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych i odstawiennych, takich jak pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenie, senność czy zaburzenia oddechowe, zwłaszcza jeśli lek był stosowany w trzecim trymestrze ciąży.
alternatywne metody leczenia, amisulpryd, drżenie, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, Symamis, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia pobierania pokarmu, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane kliniczne obejmujące ponad 2500 przypadków stosowania cytalopramu u kobiet w ciąży nie wykazują teratogennego działania leku, jednak jego podawanie w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na noworodki narażone na cytalopram w trzecim trymestrze, u których mogą wystąpić objawy takie jak zaburzenia oddechowe, drgawki, wahania temperatury, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, nadreaktywność czy letarg, pojawiające się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Stosowanie SSRI, w tym cytalopramu, w późnej ciąży wiąże się także z podwyższonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej. Ponadto, obserwuje się nieznacznie zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, drgawka, drżączka, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, płodność mężczyzny, PPHN, sinica, SNRI, SSRI, trzeci trymestr, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotum 2 g
Produkt leczniczy Biotum zawiera ceftazydym w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują eozynofilię i nadpłytkowość (często), zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył przy podawaniu dożylnym (często), biegunkę (często), przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfataza alkaliczna) oraz wysypkę grudkowo-plamistą lub pokrzywkową (często). Dodatkowo, u około 5% pacjentów może wystąpić fałszywie dodatni wynik testu Coombs’a, co może zaburzać próbę zgodności krwi. Należy zwrócić uwagę na ryzyko powikłań neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki, szczególnie przy niewłaściwym dostosowaniu dawki ceftazydymu.
anafilaksja, biegunka, ceftazydym, Clostridioides difficile, drgawki, drżenie, encefalopatia, enzym wątrobowy, eozynofilia, kandydoza, leukopenia, mioklonia, nadpłytkowość, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pleśniawka jamy ustnej, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka grudkowo-plamista, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie rzekomobłoniaste, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pralex
Escytalopram, składnik preparatu Pralex, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i nie powinien być stosowany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. W początkowym okresie terapii u pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z historią maniakalnych epizodów, padaczki, cukrzycy (ze względu na możliwe zaburzenia kontroli glikemii) oraz osób z ryzykiem samobójstw. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, oraz na ryzyko hiponatremii, krwawień skórnych i wydłużenia odcinka QT, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami elektrolitowymi. Zaleca się ostrożność u osób z jaskrą z zamkniętym kątem oraz monitorowanie funkcji seksualnych, gdyż SSRI mogą powodować długotrwałe zaburzenia seksualne.
akatyzja, badanie EKG, biegunka, ból głowy, bradykardia, buprenorfina, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, depresja, drażliwość, drżenie, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, kontrola glikemii, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, mania, nadmierne pocenie, niestabilna padaczka, niewyrównana niewydolność serca, nudności, objaw odstawienny, ostry zawał mięśnia sercowego, pobudzenie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, sumatryptan, tramadol, tryptofan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czuciowe, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zachowanie samobójcze w wywiadzie, zawrót głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Poltram Combo Forte 75 mg + 650 mg
Poltram Combo Forte, zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, może istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na działanie ośrodkowe tramadolu. Najczęstsze działania niepożądane wpływające na sprawność psychomotoryczną to senność i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia neurologiczne (ból głowy, drżenie, ataksja, drgawki), zaburzenia widzenia (nieostre widzenie, mioza lub mydriasis) oraz zaburzenia psychiczne (splątanie, zmiany nastroju, omamy). Szczególnie niebezpieczne jest łączenie tramadolu z innymi lekami depresyjnymi na OUN, takimi jak opioidy, benzodiazepiny, leki nasenne, przeciwpsychotyczne oraz alkohol, co może nasilać sedację i zaburzenia koordynacji.
amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezsenność, depresja, drgawka, drżenie, dysforia, działanie depresyjne na OUN, działanie ośrodkowe, euforia, koszmar senny, lęk, lek nasenny, lek przeciwpsychotyczny, mioza, mydriaza, nadmierna ruchliwość, nerwowość, nieostre widzenie, niepokój, nudność, omam, omdlenie, opioid, paracetamol, parestezja, pobudzenie, rozszerzenie źrenic, skurcz mięśni mimowolny, stan splątania, szum uszny, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie snu, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Combi 5 mg + 5 mg
Lek Ramizek Combi, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje złożony profil bezpieczeństwa wynikający z działania obu składników. Ramipryl często powoduje uporczywy, suchy kaszel, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemię oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia/agranulocytoza (rzadko) i eozynofilia (niezbyt często). Ciężkie działania niepożądane obejmują udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność nerek i wątroby, zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Amlodypina najczęściej wywołuje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz obrzęki obwodowe, a bardzo rzadko może powodować leukopenię, małopłytkowość i zapalenie wątroby. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, ból głowy, częstoskurcz, diplopia, dławica piersiowa, drżenie, eozynofilia, fotowrażliwość, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, szumy uszne, udar mózgu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paliperidone Teva 100 mg
Palmitanian paliperydonu w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Paliperidone Teva) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały dobrze scharakteryzowane w badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania obejmują bezsenność, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych (występujące bardzo często, ≥1/10), reakcje w miejscu wstrzyknięcia, parkinsonizm, zwiększenie masy ciała, akatyzję oraz sedację/senność, z których akatyzja i sedacja wykazują zależność od dawki. Inne działania niepożądane, takie jak zapalenie płuc, zakażenia oka, zapalenie oskrzeli czy neutropenia, występują z częstością od często (≥1/100 do <1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje w miejscu podania obejmują ból, zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie tkanek, co wymaga monitorowania podczas terapii.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, częstoskurcz, drżenie, dystonia, eozynofilia, grzybica paznokci, hiponatremia, infekcja górnych dróg oddechowych, lęk, neutropenia, nudności, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, pobudzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, ropień podskórny, sedacja, śpiączka cukrzycowa, trombocytopenia, wymioty, zakażenie oka, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Działania niepożądane
Flutykazon propionian, jako kortykosteroid wziewny, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki i czasu terapii, typowe dla tej grupy leków. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10) oraz zapalenie części nosowej gardła (≥1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórne (≥1/1000 do <1/100), obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak hipokaliemia (często) i hiperglikemia (niezbyt często). Ponadto, flutykazon może wywoływać zaburzenia psychiczne (lęk, zaburzenia snu, zmiany zachowania) oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, migotanie przedsionków). Występują także działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak chrypka, podrażnienie gardła i paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji.
choroba niedokrwienna serca, drżenie, flutykazon propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, supresja kory nadnerczy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zapalenie nosogardła, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Medical Valley 15 mg
Aripiprazol, stosowany w terapii schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to akatyzja, niepokój ruchowy, bezsenność, lęk, senność, sedacja, bóle głowy, nudności, wymioty, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny oraz zmęczenie. Działania o częstości 1/100 do <1/10 obejmują m.in. hiperglikemię, tachykardię, hipotensję ortostatyczną, suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, kwasica ketonowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie komorowe, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, zespół DRESS, rabdomioliza oraz zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność). Warto podkreślić, że u młodzieży (13-17 lat) częstość występowania działań niepożądanych jest zbliżona do dorosłych, z wyższą częstością senności, zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji (≥1/10).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, depresja, drgawki typu grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, lęk, leukopenia, łysienie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny, neutropenia, niepokój ruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, podwójne widzenie, podwyższona fosfataza alkaliczna, podwyższone ALT, podwyższone AST, podwyższone GGTP, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, światłowstręt, sztywność mięśni, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie regulacji temperatury, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ciprinol 250 mg
Przedawkowanie cyprofloksacyny, szczególnie powyżej 12 g, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zmęczenie, drgawki, omamy, splątanie), pokarmowych (dyskomfort, nudności, wymioty) oraz nerkowych i wątrobowych (ostra niewydolność nerek przy dawkach >16 g, podwyższone enzymy wątrobowe, krystaluria, krwiomocz). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, co wymaga monitorowania EKG. Objawy neurologiczne pojawiają się już przy dawkach >12 g, natomiast ciężkie powikłania nerkowe i neurotoksyczne występują przy dawkach przekraczających 16 g cyprofloksacyny.
arytmia, ból głowy, Ciprinol, cyprofloksacyna, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, elektrokardiogram, enzymy wątrobowe, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, krwiomocz, krystaluria, kryształy cyprofloksacyny, leki zobojętniające, niewydolność nerek, omamy, ostra niewydolność nerek, pH moczu, płukanie żołądka, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia repolaryzacji, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoTiapina PR 400 mg
Stosowanie kwetiapiny (ApoTiapina PR) w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, bazującej na umiarkowanej liczbie danych klinicznych (300-1000 przypadków). Dotychczasowe analizy nie wykazały jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest wystarczających danych do potwierdzenia całkowitego bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na toksyczne działanie na układ rozrodczy, co dodatkowo podkreśla konieczność indywidualnego podejścia terapeutycznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję w III trymestrze ciąży, gdyż u noworodków mogą wystąpić objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, drżenie, senność, niewydolność oddechowa oraz trudności w karmieniu, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie.
drżenie, ekspozycja na lek, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, nadmierna senność, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia odżywiania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kvelux SR 200 mg
Stosowanie kwetiapiny (Kvelux SR) u pacjentek w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza w kontekście ciąży i laktacji. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 przypadków ekspozycji w pierwszym trymestrze nie wskazują na jednoznaczne zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, jednak brak jest wystarczających danych do ostatecznych wniosków. Szczególne ryzyko dotyczy trzeciego trymestru, gdzie noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe (drżenia, zmiany napięcia mięśniowego), objawy odstawienia (pobudzenie psychoruchowe), zaburzenia OUN (senność) oraz dysfunkcje fizjologiczne (niewydolność oddechowa, trudności w karmieniu). W związku z tym konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu noworodka po porodzie.
drżenie, karmienie piersią, Kvelux SR, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, płodność, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przenikanie leków do mleka, senność, trzeci trymestr ciąży, wady rozwojowe płodu, zaburzenia karmienia, zaburzenia OUN, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Klozapina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania klozapiny u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego teratogennego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu czy porodu. Szczególną ostrożność zaleca się przy podawaniu klozapiny w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki matek stosujących ten lek mogą wykazywać objawy neurologiczne i oddechowe, takie jak pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, senność, niewydolność oddechową oraz trudności w karmieniu. Objawy te mogą mieć różne nasilenie i czas trwania, a w niektórych przypadkach wymagają intensywnej opieki medycznej i hospitalizacji. Zaleca się staranne monitorowanie noworodków po porodzie, w tym ocenę neurologiczną, funkcji oddechowych oraz zdolności do przyjmowania pokarmu, a także edukację pacjentek o konieczności zgłaszania niepokojących objawów. Klozapina przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii tym lekiem ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowląt. W przypadku konieczności leczenia klozapiną u kobiet karmiących, należy zalecić przerwanie karmienia piersią i rozważyć alternatywne metody żywienia dziecka. Dane dotyczące wpływu klozapiny na płodność u ludzi są ograniczone i niejednoznaczne, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 40 mg/kg masy ciała. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące klozapinę powinny stosować skuteczną antykoncepcję, zwłaszcza że terapia klozapiną może przywrócić prawidłowe miesiączkowanie, zwiększając ryzyko zajścia w ciążę. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką konieczność stosowania antykoncepcji oraz potencjalne zmiany w cyklu menstruacyjnym podczas leczenia.
antykoncepcja, drżenie, funkcja oddechowa, hospitalizacja, klozapina w ciąży, lek przeciwpsychotyczny, miesiączkowanie, monitorowanie noworodka, niewydolność oddechowa, obniżone napięcie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, stan neurologiczny, trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie odżywiania - Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas tolfenamowy, stosowany w preparacie Migea w dawce 200 mg, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdzają badania kliniczne. Niemniej jednak, lek ten może wywoływać działania niepożądane, takie jak zawroty głowy (często), senność, uczucie zmęczenia oraz zaburzenia widzenia (z nieznaną częstością), które pośrednio mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dodatkowo, rzadziej występujące objawy, takie jak bóle głowy, dezorientacja, parestezje, omamy, szumy uszne i drżenie, również mogą negatywnie wpływać na percepcję i koordynację ruchową. Wskazane jest, aby pacjenci z objawami wpływającymi na zdolność prowadzenia pojazdów powstrzymali się od tych czynności do czasu ustąpienia symptomów.
ból głowy, choroba autoimmunologiczna, dezorientacja, drżenie, działanie niepożądane, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kwas tolfenamowy, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, senność, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia widzenia, zaburzenie funkcji psychomotorycznej, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 15 mg
Arypiprazol (Explemed) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo zbadane w kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, nagły zgon niewyjaśniony, arytmie typu Torsades de pointes, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół DRESS) oraz myśli i zachowania samobójcze. Arypiprazol może również indukować istotne zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne, w tym hiperprolaktynemię, hiperglikemię, cukrzycę oraz hiponatremię, co wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych i klinicznych pacjentów.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, leukopenia, nagły zgon, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja uczuleniowa, reakcje skórne, sedacja, skurcz krtani, śpiączka hiperosmolarna, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie krążenia, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Allertec WZF 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allertec WZF, zwykle występuje po przyjęciu dawki co najmniej 50 mg (≥5-krotność zalecanej dawki dobowej 10 mg). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne takie jak splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, bóle głowy, niepokój ruchowy, sedację, senność oraz osłupienie. Dodatkowo mogą wystąpić objawy autonomiczne, w tym mydriaza, tachykardia, drżenie mięśniowe i zatrzymanie moczu, a także objawy ogólnoustrojowe jak biegunka, zmęczenie, złe samopoczucie i świąd. Wskazane jest rozpoznanie i monitorowanie tych symptomów, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, osób starszych, dzieci oraz u osób przyjmujących leki o działaniu sedatywnym lub przeciwcholinergicznym, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich powikłań.
antidotum, biegunka, ból głowy, cetyryzyna dichlorowodorek, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, mydriaza, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sedam 3 3 mg
Bromazepam, jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane z badań kohortowych nie wykazują istotnego wzrostu ryzyka dużych wad wrodzonych przy ekspozycji w pierwszym trymestrze, choć wczesne badania sugerowały podwyższone ryzyko rozszczepienia podniebienia (około 2/1000 vs. 1/1000 w populacji ogólnej). Stosowanie bromazepamu w dużych dawkach w II i III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia aktywności ruchowej płodu oraz zaburzeń rytmu serca, co wymaga monitorowania ciąży. Podawanie bromazepamu w ostatnim trymestrze, nawet w małych dawkach, może wywołać u noworodka zespół wiotkiego dziecka z objawami takimi jak hipotonia osiowa, zaburzenia ssania i słaby przyrost masy ciała, utrzymujące się do 3 tygodni ze względu na okres półtrwania leku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Grindeks 10 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Nagłe odstawienie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. W trzecim trymestrze ciąży stosowanie escytalopramu wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, behawioralne oraz żołądkowo-jelitowe, które pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Epidemiologicznie obserwuje się wzrost ryzyka zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do 5 na 1000 ciąż po ekspozycji na SSRI w trzecim trymestrze, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Ponadto, istnieje nieznacznie podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego po stosowaniu SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, drżączka, drżenie, dyspnea, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, objawy odstawienne, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie oddechowe, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine Chronosphere 1000 (666,60 mg + 290,27 mg)/sasz.
Depakine Chronosphere, zawierający sodu walproinian i kwas walproinowy w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ściswego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane są zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość i trombocytopenia (bardzo często), a także hiponatremia i zwiększenie masy ciała (często), co może predysponować do zespołu policystycznych jajników. W zakresie układu nerwowego dominują drżenia (bardzo często), zaburzenia pozapiramidowe, senność, drgawki i zaburzenia pamięci (często), a także stany splątania i halucynacje. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby ze względu na częste uszkodzenia, zwłaszcza u niemowląt i dzieci poniżej 3 lat. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niewydolność szpiku kostnego, zespół mielodysplastyczny, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości przy długotrwałej terapii.
agranulocytoza, aplazja krwinek czerwonych, ataksja, atrofia mózgu, ból głowy, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, czas trombinowy, czynnik krzepnięcia, Depakine Chronosphere, diplopia, drgawki, drżenie, encefalopatia, halucynacje, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hiponatremia, hipotermia, kwas walproinowy, letarg, leukopenia, makrocytemia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytowa, niepłodność męska, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, otępienie, pancytopenia, parestezja, parkinsonizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół ciężkiej nadwrażliwości, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 50 mg/ml
Podczas terapii tramadolem w postaci roztworu do wstrzykiwań (Tramal 50 mg/ml) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów (bardzo często). Często zgłaszane są również bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często występują zaburzenia czynności serca (kołatanie serca, tachykardia), hipotonia ortostatyczna, zapaść sercowo-naczyniowa, odruchy wymiotne, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcie, odczyny skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz parestezje. Rzadko notuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia mowy, drżenia, drgawki typu padaczkowego, mimowolne kurcze mięśni, omdlenia, zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, osłabienie mięśni szkieletowych, zaburzenia oddawania moczu, a także zahamowanie oddychania i duszność, szczególnie przy przedawkowaniu lub jednoczesnym stosowaniu leków depresyjnych OUN.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, pokrzywka, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nefopam Holsten 30 mg
Nefopam Holsten w dawce 30 mg chlorowodorku nefopamu w tabletkach powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Wśród zaburzeń psychicznych bardzo często występują pobudliwość, drażliwość, halucynacje, nadużywanie oraz uzależnienie, a często obserwuje się stany splątania. W układzie nerwowym mogą pojawić się senność i zawroty głowy (niezbyt często), parestezje i drżenie (rzadko), a także drgawki, splątanie pooperacyjne, bezsenność, bóle głowy i śpiączka (częstość nieznana). Układ sercowo-naczyniowy może reagować częstoskurczem, palpitacjami, niedociśnieniem i omdleniami, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami serca. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności (z wymiotami lub bez), suchość w ustach, ból brzucha i biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek nefopamu, częstoskurcz, drażliwość, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, halucynacja, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie, nudność, obrzęk Quinckego, omdlenie, palpitacja serca, parestezja, pobudliwość, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, śpiączka, splątanie pooperacyjne, stan splątania, suchość w ustach, świąd, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy układowe - Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Bromek ipratropiowy, stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych, występuje w preparatach inhalacyjnych takich jak Atrovent N, Berodual N czy Iprixon Neb. Brak dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ bromku ipratropiowego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie wyklucza potencjalnego ryzyka. Charakterystyki tych leków wskazują na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, które mogą zaburzać koordynację i percepcję wzrokową, takich jak zawroty głowy, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic oraz zaburzenia widzenia. Preparat Berodual N dodatkowo może powodować drżenia, co może wpływać na precyzję wykonywanych czynności. W dokumentacji leków znajdują się zalecenia dotyczące zachowania ostrożności lub całkowitego unikania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
Atrovent N, badanie kliniczne, Berodual N, bezpieczeństwo farmakoterapii, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, charakterystyka produktu leczniczego, choroby dróg oddechowych, drżenie, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, funkcje poznawcze, Iprixon Neb, monoterapia, narząd wzroku, personel medyczny, preparat inhalacyjny, reaktywność indywidualna, rozszerzenie źrenic, układ nerwowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapine APC 10 mg
Olanzapina stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczegółowej konsultacji lekarskiej. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego decyzja o terapii powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko dla noworodków, zwłaszcza przy ekspozycji na lek w trzecim trymestrze, gdzie obserwuje się objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności natychmiastowego zgłoszenia ciąży oraz o potencjalnych konsekwencjach stosowania olanzapiny w tym okresie, a także zapewnić ścisłą współpracę z neonatologiem w celu monitorowania noworodka.
drżenie, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, lek przeciwpsychotyczny, neonatolog, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, położnik, stan stacjonarny, trzeci trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie psychiczne, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Afobam 0,25 mg
Alprazolam, będący substancją czynną leku Afobam, należy do grupy benzodiazepin i jego stosowanie w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne są niejednoznaczne, jednak większość badań kohortowych wskazuje, że ekspozycja na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka poważnych wad rozwojowych, choć niektóre badania kliniczno-kontrolne sugerują dwukrotny wzrost ryzyka rozszczepów wargi i podniebienia. Stosowanie alprazolamu w dużych dawkach w drugim i trzecim trymestrze może powodować ograniczenie aktywności ruchowej płodu oraz zmienność rytmu serca. W okresie późnej ciąży nawet małe dawki mogą wywołać u noworodka zespół wiotkiego dziecka, objawiający się hipotonią osiową i zaburzeniami ssania, utrzymujący się do 3 tygodni. Przy dużych dawkach istnieje ryzyko depresji oddechowej, bezdechu i hipotermii. Po porodzie mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak nadpobudliwość, pobudzenie i drżenie, zależne od okresu półtrwania alprazolamu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Eferox) wykazuje działania niepożądane ściśle związane z dawkowaniem, które najczęściej ustępują po jego redukcji lub przerwaniu terapii. Najpoważniejszym powikłaniem jest przełom tarczycowy – stan zagrożenia życia charakteryzujący się objawami tyreotoksykozy, takimi jak gorączka, tachykardia, arytmia, niewydolność serca, splątanie czy drgawki, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk), nadczynność tarczycy, zaburzenia psychiczne (niepokój, pobudzenie, bezsenność), objawy neurologiczne (drżenie, ból głowy, drgawki), a także powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze). Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
arytmia, biegunka, dawka supresyjna, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, duszność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, śpiączka, splątanie, tachykardia, tyreotoksykoza, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Aurovitas 10 mg
Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania Escitalopramu Aurovitas w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze ciąży stosowanie escytalopramu wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz oraz zaburzenia snu. Objawy te mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub reakcji odstawienia i pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, hipoksemia, krwawienie poporodowe, lek SSRI SNRI, letarg, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objaw odstawienny, płodność, reakcja odstawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, trzeci trymestr, wahanie ciepłoty ciała, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripilek 30 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Aripilek, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych wymagających pilnej interwencji medycznej. U dorosłych zgłaszano dawki nawet do 1260 mg bez bezpośrednich zgonów, jednak obserwowano letarg, senność, tachykardię (>100 uderzeń/min), wzrost ciśnienia tętniczego oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci dawki przedawkowania sięgały 195 mg, z objawami takimi jak nasilona senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenia, zaburzenia ruchowe). W obu grupach wiekowych konieczna jest szybka ocena kliniczna i monitorowanie funkcji życiowych, zwłaszcza układu krążenia z ciągłym EKG.
akatyzja, arypiprazol, drożność dróg oddechowych, drżenie, dystonia, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, letarg, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, objaw pozapiramidowy, objawy żołądkowo-jelitowe, parametr farmakokinetyczny, powikłanie naczyniowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność, spowolnienie psychoruchowe, stężenie leku w osoczu, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmin NeuroPharma 3 mg
Rywastygmina w postaci wodorowinianu dostępna jest w kapsułkach twardych o dawkach 1,5 mg, 3,0 mg, 4,5 mg oraz 6,0 mg i stosowana jest w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu pokarmowego (nudności 38%, wymioty 23%, biegunka – bardzo często), układu nerwowego (zawroty głowy – bardzo często, bóle głowy, senność, drżenie – często) oraz zaburzeń psychicznych (pobudzenie, splątanie, lęk – często). Kobiety wykazują większą wrażliwość na działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz częściej doświadczają zmniejszenia masy ciała. Wśród działań rzadkich i bardzo rzadkich odnotowano m.in. chorobę wrzodową, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, drgawki, objawy pozapiramidowe oraz zaburzenia rytmu serca. W badaniach klinicznych u pacjentów z otępieniem w przebiegu choroby Parkinsona obserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak drżenie (10,2%), nasilenie choroby Parkinsona (3,3%), dyskineza i spowolnienie ruchowe (często). Działania niepożądane związane z postacią transdermalną obejmują m.in. majaczenie, gorączkę, zmniejszony apetyt i nietrzymanie moczu.
agresja, alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bóle głowy, bradykardia, brak łaknienia, choroba wrzodowa żołądka, depresja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dystonia, hipokineza, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie alzheimerowskie, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, pokrzywka, rumień, rywastygmina, splątanie, spowolnienie ruchowe, świąd, sztywność mięśni, sztywność typu koła zębatego, tachykardia, wodorowinan rywastygminy, wysypka, zaburzenia chodu, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebbud 0,5 mg/ml
Lek Nebbud zawiera budezonid, wziewny glikokortykosteroid, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, nerwowość), drżenie, zaćma, jaskra, kaszel, podrażnienie gardła, skurcze mięśni oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Ryzyko ogólnoustrojowych efektów ubocznych zależy od dawki, czasu ekspozycji, wcześniejszego stosowania kortykosteroidów oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
bezgłos, budezonid, chrypka, depresja, drżenie, działanie niepożądane, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid wziewny, lęk, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, pobudzenie psychoruchowe, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie Candida, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Klobazam – Działania niepożądane
Klobazam, substancja czynna leku Frisium 10, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi efektami na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak senność (bardzo często, ≥1/10), działanie uspokajające, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji oraz spowolniona mowa (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się bóle głowy, drżenia, ataksję, amnezję i zaburzenia poznawcze, a także poważniejsze zaburzenia świadomości, szczególnie u osób starszych. W sferze psychicznej często występują drażliwość, agresja, niepokój, depresja oraz rozwój tolerancji i uzależnienia, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Niezwykle istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (częstość nieznana), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agresja, amnezja, amnezja następcza, astma oskrzelowa, ataksja, bezsenność, ból głowy, depresja, drażliwość, drżenie, działanie uspokajające, Frisium, hipotermia, klobazam, koszmar senny, lęk, niepokój, nietypowe zachowanie, niewydolność oddechowa, nudności, oczopląs, omam, osłabienie mięśni, pobudzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja psychotyczna, senność, skłonność samobójcza, skurcz mięśni, splątanie, suchość w jamie ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja na lek, upadek, urojenie, uszkodzenie mózgu, wysypka, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości, zahamowanie ośrodka oddechowego, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rispolept 3 mg
Przedawkowanie rysperydonu, substancji czynnej leku Rispolept, prowadzi do nasilenia działania farmakologicznego z objawami obejmującymi zaburzenia świadomości, tachykardię (>100 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe (dystonia, akatyzja, parkinsonizm polekowy), wydłużenie odstępu QT w EKG oraz drgawki. Szczególnie istotne klinicznie są powikłania kardiologiczne, w tym ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu paroksetyny. Przedawkowanie może prowadzić do zapaści krążeniowej i wymaga intensywnego monitorowania funkcji życiowych oraz ciągłego zapisu EKG.
akatyzja, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, drżenie, dystonia, lek przeciwcholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie układu krążenia, napad padaczkowy, niedociśnienie, objaw pozapiramidowy, parkinsonizm polekowy, paroksetyna, rysperydon, sedacja, spowolnienie psychoruchowe, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywny, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Bufomix Easyhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, prowadzi do objawów wynikających z nadmiernego działania obu substancji czynnych, z przewagą symptomów związanych z β2-mimetykami. Formoterol w dawce do 90 µg podanej w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc jest bezpieczny, jednak wyższe dawki mogą wywołać drżenie, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz (>100/min), hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc, arytmię, nudności i wymioty. Budezonid, nawet w bardzo dużych dawkach jednorazowych, rzadko powoduje ostre objawy, ale przewlekłe stosowanie wysokich dawek może skutkować nadczynnością kory nadnerczy oraz supresją nadnerczy, co wymaga szczególnej uwagi przy nagłym odstawieniu leku.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia, ból głowy, budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, częstoskurcz, drżenie, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, nudności, ogólnoustrojowe działanie glikokortykosteroidów, ostra niedrożność płuc, steroid wziewny, supresja nadnerczy, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zespół objawów, β2-mimetyk