barbiturat
Barbituraty to grupa leków o działaniu nasennym, uspokajającym i przeciwdrgawkowym, które działają poprzez nasilenie hamującego wpływu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym. Ich mechanizm opiera się na wydłużeniu czasu otwarcia kanału chlorkowego w receptorze GABA-A, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej neuronów i zmniejszenia ich pobudliwości.
W praktyce klinicznej barbituraty zostały w znacznym stopniu zastąpione przez bezpieczniejsze benzodiazepiny, jednak nadal znajdują zastosowanie w anestezjologii (np. tiopental), w leczeniu padaczki (fenobarbital) oraz w stanach nagłych (np. w leczeniu zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego). Charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, co oznacza niewielką różnicę między dawką terapeutyczną a toksyczną.
Długotrwałe stosowanie barbituratów prowadzi do rozwoju tolerancji i fizycznego uzależnienia. Nagłe odstawienie leku u osób uzależnionych może wywołać zespół abstynencyjny, który w ciężkich przypadkach manifestuje się drgawkami, majaczeniem i może zagrażać życiu. Przedawkowanie barbituratów powoduje depresję ośrodka oddechowego i krążeniowego, często prowadząc do śmierci bez odpowiedniej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Eferox 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Eferox, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na jej wchłanianie, metabolizm oraz skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, sulfonian polistyrenu), sole mineralne (wapń, magnez, żelazo, glin, lantan) oraz leki zmieniające pH żołądka (inhibitory pompy protonowej) znacząco ograniczają biodostępność lewotyroksyny, co wymaga zachowania odstępu czasowego 4-5 godzin między ich podaniem. Produkty sojowe i diety bogate w błonnik również obniżają wchłanianie leku, co u dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy może skutkować wzrostem TSH i koniecznością korekty dawki. Leki hamujące konwersję T4 do aktywnego T3 (propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, propranolol, lit, amiodaron) oraz te wypierające lewotyroksynę z białek osocza (salicylany, fenylobutazon, furosemid 250 mg) wpływają na efekt terapeutyczny, co wymaga monitorowania stężeń hormonów tarczycy i dostosowania dawki.
acenokumarol, adrenalina, amitryptylina, barbiturat, biotyna, chlorochina, cholestyramina, cytochrom P-450, digoksyna, dozulepina, dziurawiec, esomeprazol, fenylobutazon, fenytoina, furosemid, glikozyd nasercowy, hormon płciowy, hormon tarczycy, imatynib, imipramina, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcje lekowe, karbamazepina, klofibrat, kolestypol, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek sympatykomimetyczny, lewotyroksyna sodowa, metformina, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, omeprazol, pantoprazol, pochodna kumaryny, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, sulfonian polistyrenu, sunitynib, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, TSH, warfaryna, wole guzkowe, żywice jonowymienne - Leksykon leków
Interakcje leku – Palexia 20 mg/ml
Tapentadol, substancja czynna Palexia, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz metabolizm z udziałem transferaz urydynodifosforanowych (UGT1A6, UGT1A9, UGT2B7). Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi (benzodiazepiny, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwhistaminowe H1), opioidami, alkoholem oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, drgawek, zespołu serotoninowego, a nawet śpiączki i zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu z lekami o mieszanych właściwościach agonistyczno-antagonistycznych (pentazocyna, nalbufina) oraz częściowymi agonistami receptorów opioidowych (buprenorfina), ze względu na ryzyko osłabienia efektu przeciwbólowego i zespołu odstawiennego. Zaleca się obniżenie dawek i ograniczenie czasu jednoczesnego stosowania leków o działaniu depresyjnym na OUN.
barbiturat, benzodiazepina, częściowy agonista receptora opioidowego, depresja oddechowa, depresja układu oddechowego, depresyjne działanie na OUN, drgawki, enzym CYP, glukuronidacja, hiperrefleksja, induktor enzymatyczny, inhibitor izoenzymu, inhibitor MAO, interakcja lekowa, klonus, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, obniżenie progu drgawkowego, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, receptor opioidowy, SNRI, SSRI, szlak metaboliczny leku, tapentadol, transferaza urydynodifosforanowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Trittico XR 150 mg
Trazodon (chlorowodorek trazodonu) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyna, ketokonazol, rytonawir), które mogą ponad dwukrotnie zwiększać stężenie trazodonu w osoczu, prowadząc do nudności, omdleń i hipotensji. Ponadto, trazodon nasila działanie uspokajające leków przeciwpsychotycznych, nasennych, przeciwlękowych i przeciwhistaminowych, co wymaga często redukcji dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy pochodnych fenotiazyny ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji ortostatycznej. Karbamazepina i inne induktory enzymów wątrobowych (fenytoina, barbiturany, doustne środki antykoncepcyjne) przyspieszają metabolizm trazodonu, obniżając jego stężenie w osoczu nawet o 76%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Jednoczesne stosowanie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i innych poważnych działań niepożądanych.
alkohol etylowy, barbiturat, chlorpromazyna, choroba Parkinsona, cymetydyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, flufenazyna, fluoksetyna, guanetydyna, hipotensja ortostatyczna, induktor enzymatyczny, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klonidyna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lewomepromazyna, nefazodon, niemiarowość komorowa, perfenazyna, pochodna fenotiazyny, rytonawir, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, torsade de pointes, trazodon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, wziewny środek znieczulający, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kory cynamonowca – Interakcje
Olejek eteryczny z kory cynamonowca (Cinnamomum cassia Blume), obecny w preparatach z wysoką zawartością etanolu (66,3%-67,3% V/V), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne z wieloma grupami leków. Etanol jako nośnik może nasilać sedatywne działanie leków działających na OUN (benzodiazepiny, barbiturany, opioidy), zwiększać ryzyko hipoglikemii przy stosowaniu leków przeciwcukrzycowych, a także potencjalnie zwiększać hepatotoksyczność leków metabolizowanych w wątrobie. Ponadto, etanol może modyfikować farmakokinetykę leków metabolizowanych przez układ cytochromu P450, działając jako inhibitor lub induktor enzymatyczny, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania parametrów terapeutycznych.
alkohol etylowy, antybiotyk, barbiturat, benzodiazepina, cefalosporyna, Cinnamomum cassia, cytochrom P450, depresja ośrodka oddechowego, disulfiram, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie sedatywne, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, induktor enzymatyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek hepatotoksyczny, lek opioidowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm CYP450, metronidazol, olejek cynamonowy, olejek eteryczny z kory cynamonowca, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, próg drgawkowy, reakcja disulfiramopodobna, schorzenie wątroby, uszkodzenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Gabapentyna – Przedawkowanie
Gabapentyna, stosowana w terapii padaczki i bólu neuropatycznego, dostępna jest w dawkach 100 mg, 300 mg, 400 mg (kapsułki) oraz 600 mg, 800 mg (tabletki powlekane). Pomimo relatywnie wysokiego profilu bezpieczeństwa, przedawkowanie do 49 g może wywołać objawy neurologiczne takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, ospałość, utrata przytomności, letarg, a także łagodną biegunkę. Mechanizm zmniejszonego wchłaniania przy dużych dawkach ogranicza toksyczność. W badaniach na zwierzętach dawki do 8000 mg/kg nie wykazały dawki letalnej, choć obserwowano ataksję, zaburzenia oddechu, ptozę, zmniejszoną aktywność oraz paradoksalne pobudzenie. Leczenie przedawkowania jest wspomagające i zazwyczaj skutkuje pełnym wyzdrowieniem, a hemodializa jest rzadko konieczna, z wyjątkiem pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
ataksja, barbiturat, benzodiazepina, biegunka, ból neuropatyczny, dawka letalna, dawka śmiertelna, działanie toksyczne, gabapentyna, hemodializa, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka twarda, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, leki hamujące OUN, letarg, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, opadanie powieki, opioid, padaczka, podwójne widzenie, przedawkowanie gabapentyny, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, tabletka powlekana, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, utrata przytomności, zaburzenia oddychania, zaburzenie równowagi - Leksykon leków
Interakcje leku – Sobycor 2,5 mg
Bisoprolol fumaranowy, składnik leku Sobycor, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia niewydolności serca. W przypadku tych interakcji zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub bardzo ostrożne podejście, w tym stopniowe odstawianie bisoprololu przy odstawianiu leków ośrodkowych, aby zapobiec nadciśnieniu z odbicia. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskować objawy hipoglikemii oraz zwiększać ryzyko bradykardii przy stosowaniu z meflochiną czy lekami parasympatykomimetycznymi.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranu, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – OxyNorm 10 mg/ml
Produkty lecznicze zawierające oksykodon, takie jak OxyNorm w stężeniu 10 mg/ml (odpowiadające 9 mg oksykodonu chlorowodorku), mogą istotnie obniżać zdolności psychomotoryczne pacjentów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w początkowym okresie terapii, podczas modyfikacji dawkowania oraz przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu lub leków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, barbiturany, neuroleptyki). U pacjentów przyjmujących stabilne dawki oksykodonu przez dłuższy czas może wystąpić tolerancja na niektóre efekty farmakodynamiczne, co zmniejsza negatywny wpływ na funkcje psychomotoryczne.
alkohol etylowy, barbiturat, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie sedatywne, efekt farmakodynamiczny, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, neuroleptyk, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, OxyNorm, początek terapii, roztwór do wstrzykiwań, stała dawka leku, tolerancja lekowa, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Biomentin 20 mg
Memantyna, antagonista receptorów NMDA, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Współstosowanie memantyny z lekami wpływającymi na układ dopaminergiczny (np. L-dopa, agoniści receptorów dopaminergicznych) oraz antycholinergicznymi może nasilać ich działanie, co wymaga monitorowania pacjenta. Z kolei działanie barbituranów i neuroleptyków może ulec osłabieniu. Memantyna może także modyfikować efekty leków zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, takich jak dantrolen czy baklofen, co może wymagać dostosowania dawkowania. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania memantyny z amantadyną, ketaminą i dekstrometorfanem ze względu na wysokie ryzyko psychozy farmakotoksycznej i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko interakcji z fenytoiną oraz wzrost stężenia w osoczu leków wydalanych przez nerkowy układ transportu kationów, takich jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina i nikotyna. Równoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem (HCT) może prowadzić do obniżenia jego stężenia w surowicy, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego.
agonista receptora dopaminergicznego, amantadyna, antagonista receptora NMDA, baklofen, barbiturat, chinidyna, chinina, chlorowodorek memantyny, cymetydyna, CYP 1A2, czas protrombinowy, dantrolen, dekstrometorfan, donepezil, dysfagia, enzym cytochromu P450, fenytoina, galantamina, glibenclamid, hydrochlorotiazyd, hydrolaza epoksydowa, ketamina, L-DOPA, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, monooksygenaza zawierająca flawinę, neuroleptyk, prokainamid, przekaźnictwo cholinergiczne, przekaźnictwo dopaminergiczne, psychoza farmakotoksyczna, ranitydyna, środek antycholinergiczny, warfaryna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clindamycin hameln 150 mg/ml
Produkt leczniczy Clindamycin hameln dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 150 mg/ml fosforanu klindamycyny, co odpowiada 150 mg klindamycyny w 1 ml roztworu. Ampułki zawierają 2 ml (300 mg klindamycyny) lub 4 ml (600 mg klindamycyny) roztworu. Skład obejmuje substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (9 mg/ml) oraz do 8,6 mg sodu/ml, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny lub bladożółty, o pH 5,5-7,0, przechowywany w ampułkach ze szkła typu I. Produkt przeznaczony jest do podawania dożylnego, z koniecznością rozcieńczenia w przypadku infuzji do stężenia nieprzekraczającego 18 mg/ml, przy użyciu 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub roztworu Ringera z mleczanami.
alkohol benzylowy, aminofilina, ampicylina, barbiturat, ceftriakson, chlorek sodu, cyprofloksacyna, difenylohydantoina, disodu edetynian, fenytoina, fosforan klindamycyny, glukonian wapnia, idarubicyna, infuzja dożylna, klindamycyna, niezgodność farmaceutyczna, ranitydyna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, siarczan magnezu, sodu wodorotlenek, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie - Leksykon substancji czynnych
Fenobarbital – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fenobarbital, obecny w lekach takich jak Bellergot (20 mg fenobarbitalu wraz z 0,3 mg ergotaminy winianu i 0,1 mg zespołu alkaloidów tropanowych), Luminalum (100 mg) oraz Luminalum UNIA (15 mg i 100 mg), wywiera istotny wpływ na sprawność psychofizyczną pacjentów. Mechanizm działania polega na nasileniu efektu GABA poprzez wydłużenie czasu otwarcia kanałów chlorkowych w receptorze GABA-A, co skutkuje działaniem uspokajającym i nasennym. W efekcie obserwuje się senność oraz wydłużenie czasu reakcji, co znacząco upośledza zdolności poznawcze i motoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ograniczenia te dotyczą wszystkich dawek fenobarbitalu, w tym najmniejszych stosowanych w preparacie Luminalum UNIA (15 mg), co podkreśla konieczność zachowania szczególnej ostrożności niezależnie od stosowanej dawki.
alkaloid tropanowy, barbiturat, bellergot, działanie nasenne, działanie uspokajające, ergotaminy winian, fenobarbital, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, GABA, kwas gamma-aminomasłowy, Luminalum, Luminalum UNIA, ośrodkowy układ nerwowy, receptor GABA-A, senność, sprawność psychofizyczna, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie sprawności psychomotorycznej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Hydroksyzyna, jako antagonista receptorów histaminowych H1 o działaniu uspokajającym, wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co manifestuje się znacznym upośledzeniem zdolności psychomotorycznych pacjentów. Produkt leczniczy Hydroxyzinum Polfarmex dostępny jest w dawkach 10 mg oraz 25 mg w formie tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek hydroksyzyny. Terapia hydroksyzyną powoduje wydłużenie czasu reakcji na bodźce oraz obniżenie koncentracji uwagi, co stanowi poważne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Nasilenie tych efektów jest dawkozależne i może być potęgowane przez jednoczesne stosowanie alkoholu etylowego oraz innych leków o działaniu uspokajającym, takich jak benzodiazepiny, barbiturany, opioidy czy leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji.
alkohol etylowy, barbiturat, benzodiazepina, chlorowodorek hydroksyzyny, czas reakcji, działanie hamujące, działanie niepożądane, działanie uspokajające, efekt niepożądany, funkcjonowanie psychomotoryczne, hydroksyzyna, Hydroxyzinum Polfarmex, interakcja lekowa, koncentracja uwagi, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, terapia hydroksyzyną, właściwość przeciwhistaminowa, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie psychomotoryczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Opipramol – Interakcje
Opipramol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, jest szeroko stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i depresyjnych, jednak jego profil farmakologiczny wymaga szczególnej uwagi na potencjalne interakcje lekowe. W terapii skojarzonej z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, barbiturany czy neuroleptyki (np. haloperydol, rysperydon), obserwuje się nasilenie ośrodkowego działania hamującego oraz zmiany stężenia opipramolu w osoczu, co wymaga monitorowania i dostosowania dawkowania. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), zwłaszcza fluoksetyną i fluwoksaminą, które mogą zwiększać stężenie opipramolu, co wskazuje na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie opipramolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego, wymagające co najmniej 14-dniowego okresu odstawienia.
barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, blokada receptorów cholinergicznych, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja, dysfagia, działanie niepożądane, fenotiazyna, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, neuroleptyk, opipramol, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, przełom nadciśnieniowy, rysperydon, senność, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ serotoninergiczny, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychoruchowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Doxycyclinum TZF 100 mg
Doksycyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego podawania preparatów zawierających wielowartościowe kationy (Al, Ca, Mg, Fe, Zn, Bi), które tworzą nierozpuszczalne kompleksy z doksycykliną, obniżając jej biodostępność; zaleca się zachowanie odstępu minimum 2 godzin. Ponadto, doksycyklina antagonizuje działanie bakteriobójczych antybiotyków, takich jak penicyliny, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii. Nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny wymaga monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki. Podobnie, doksycyklina zwiększa efekt hipoglikemiczny sulfonylomocznika, co wymaga kontroli glikemii i dostosowania leczenia. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie doksycykliny z metoksyfluranem ze względu na ryzyko nefrotoksyczności.
acenokumarol, antybiotyk bakteriobójczy, barbiturat, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, enzym mikrosomalny, fenytoina, guz chromochłonny nadnerczy, hormon steroidowy, induktor enzymu mikrosomalnego, induktor enzymu wątrobowego, INR, interakcje antybiotyków, karbamazepina, katecholamina, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, metoksyfluran, nefrotoksyczność, okres półtrwania, oporność bakterii, ostre uszkodzenie nerek, pheochromocytoma, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, POChP, podrażnienie błony śluzowej, preparat bizmutu, preparat żelaza, prymidon, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, stężenie glukozy, synteza białek bakteryjnych, teofilina, tetracyklina, wydzielanie katecholamin, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Althyxin 175 mcg
Lewotyroksyna sodowa, składnik preparatu Althyxin, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co wymaga starannego monitorowania i dostosowania dawkowania podczas terapii skojarzonej. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), preparaty glinu, żelaza i wapnia znacząco hamują wchłanianie lewotyroksyny, co może obniżać jej skuteczność terapeutyczną. Zaleca się zachowanie odstępów czasowych (np. 4-5 godzin przed żywicami jonowymiennymi, co najmniej 2 godziny przed preparatami glinu) w podawaniu leków. Inhibitory pompy protonowej, orlistat, sewelamer oraz produkty sojowe również mogą zmniejszać wchłanianie leku, co wymaga regularnej kontroli funkcji tarczycy. Leki indukujące enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, dziurawiec) zwiększają klirens lewotyroksyny, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto inhibitory konwersji T4 do T3 (propylotiouracyl, glikokortykoidy, beta-adrenolityki, amiodaron) wpływają na metabolizm hormonów tarczycy, zmieniając ich stężenia i działanie.
amiodaron, barbiturat, białko osocza, biotyna, chlorochina, cholestyramina, dikumarol, dziurawiec zwyczajny, estrogen, fenytoina, furosemid, glikokortykoid, hormon tarczycowy, imatynib, induktor enzymu wątrobowego, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor konwersji T4 do T3, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klofibrat, kolestypol, krwawienie do OUN, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, preparat glinu, preparat żelaza, proguanil, propylotiouracyl, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, sól wapnia, środek kontrastowy z jodem, streptawidyna, sukralfat, sunitynib, tachykardia, tyreotropina, wole guzkowe, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon substancji czynnych
Metamizol – Interakcje
Metamizol, będący pochodną pirazolonu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję enzymów CYP2B6 i CYP3A4, co prowadzi do obniżenia stężenia leków takich jak bupropion, efawirenz, metadon, walproinian, cyklosporyna, takrolimus oraz sertralina, a tym samym zmniejszenia ich skuteczności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z metotreksatem, nasilające hematotoksyczność i ryzyko mielosupresji, oraz z chloropromazyną, mogące wywołać ciężką hipotermię. Metamizol nasila także działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny, zwiększając ryzyko krwawień, a jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach może osłabiać efekt antyagregacyjny ASA. Ponadto, metamizol może wzmacniać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, fenytoiny i sulfonamidów, a jego toksyczność może być zwiększona przez leki przeciwdepresyjne, doustne środki antykoncepcyjne, allopurinol oraz inhibitory MAO.
agregacja płytek krwi, barbiturat, chloropromazyna, cholesterol HDL, cytochrom CYP, działanie hipoglikemizujące, efekt antyagregacyjny, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenylobutazon, fenytoina, glikemia, glutetymid, hematotoksyczność, hipotermia, indukcja enzymów metabolizujących, inhibitor MAO, kaptopryl, kreatynina, krzepnięcie krwi, ksenobiotyk, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek moczopędny, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mielosupresja, monoaminooksydaza, pochodna kumaryny, pochodna pirazolonu, reakcja Trindera, sulfonamid przeciwbakteryjny, szpik kostny, triamteren, triglicerydy - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadomon 250 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Do grup leków o wysokim ryzyku interakcji należą benzodiazepiny (np. diazepam, alprazolam), inne opioidy (morfina, oksykodon), gabapentanoidy (gabapentyna, pregabalina), barbiturany (fenobarbital), leki przeciwpsychotyczne (haloperidol, olanzapina) oraz przeciwhistaminowe H1 starszej generacji (hydroksyzyna). Mechanizm interakcji opiera się na addytywnym lub synergistycznym nasileniu działania depresyjnego na OUN, co klinicznie manifestuje się nasileniem sedacji, ryzykiem depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie tapentadolu z gabapentanoidami, które znacząco zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów i poważnych działań niepożądanych.
alprazolam, barbiturat, bariera krew-mózg, benzodiazepiny, dekstrometorfan, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, difenhydramina, działanie sedatywne, fenobarbital, fentanyl, gabapentanoidy, gabapentyna, haloperidol, hydroksyzyna, kodeina, kwetiapina, leczenie substytucyjne, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lorazepam, morfina, oksykodon, olanzapina, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, przedawkowanie opioidów, substancja depresyjna, tapentadol, tiopental, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – SILDEROS MAX 50 mg
Syldenafil, substancja czynna preparatu SILDEROS MAX, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (4-krotny wzrost Cmax i 11-krotne zwiększenie AUC syldenafilu), sakwinawir (140% wzrost Cmax, 210% AUC), ketokonazol i itrakonazol, znacząco zwiększają stężenie syldenafilu, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 25 mg na 48 godzin. Umiarkowane inhibitory, np. erytromycyna, zwiększają AUC o 182%, a słabe inhibitory, jak sok grejpfrutowy, powodują niewielkie wzrosty stężenia. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan (zmniejszenie AUC o 62,6% i Cmax o 55,4%) oraz ryfampicyna, obniżają stężenie syldenafilu, co może wymagać zwiększenia dawki. Syldenafil jest słabym inhibitorem kilku izoenzymów CYP, ale jego wpływ na metabolizm innych leków jest ograniczony.
amlodypina, antybiotyk makrolidowy, azotan, azytromycyna, barbiturat, bozentan, cymetydyna, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl z walsartanem, sakwinawir, sok grejpfrutowy, tlenek azotu, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon substancji czynnych
Octan uliprystalu – Interakcje
Octan uliprystalu jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silni induktorzy CYP3A4, tacy jak ryfampicyna, barbiturany, fenytoina, karbamazepina czy ziele dziurawca, mogą obniżyć stężenie octanu uliprystalu w osoczu nawet o 90%, skracając jego okres półtrwania 2,2-krotnie i zmniejszając ekspozycję około 10-krotnie, co prowadzi do istotnego obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. W związku z tym u kobiet stosujących te leki w ciągu ostatnich 4 tygodni nie zaleca się podawania octanu uliprystalu, a preferowaną metodą antykoncepcji awaryjnej jest wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią (Cu-IUD). Z kolei inhibitory CYP3A4 zwiększają Cmax octanu uliprystalu około 2-krotnie i AUC 5,9-krotnie, jednakże nie wykazano istotnych klinicznie konsekwencji tych interakcji. Szczególną uwagę wymaga rytonawir, który przy długotrwałym stosowaniu może indukować CYP3A4 i obniżać stężenie octanu uliprystalu, dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, antykoncepcja awaryjna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturat, bloker kanału wapniowego, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, Cmax i AUC, Cu-IUD, czynny metabolit, doraźny środek antykoncepcyjny, działanie leku, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, esomeprazol, feksofenadyna, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, gryzeofulwina, hormonalny środek antykoncepcyjny, Hypericum perforatum, indukcja enzymu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, lek zawierający progestagen, lek zobojętniający, lewonorgestrel, newirapina, octan uliprystalu, okres półtrwania, okskarbazepina, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, parametr farmakokinetyczny, prymidon, receptor progesteronowy, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, senność, substrat P-gp, układ nerwowy, wkładka wewnątrzmaciczna miedziana, zaburzenie uwagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Noradrenalin Kalceks 1mg/ml
Noradrenalin Kalceks to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml noradrenaliny (winian noradrenaliny). Ampułki dostępne są w objętościach od 2 ml do 10 ml, zawierając od 2 mg do 10 mg substancji czynnej. Po rozcieńczeniu standardowym (np. 2 ml koncentratu w 48 ml roztworu glukozy 5% lub NaCl 0,9%) uzyskuje się roztwór do infuzji o stężeniu 40 µg/ml noradrenaliny (40 mg/litr). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym chlorek sodu (np. 26,4 mg sodu w ampułce 8 ml) oraz ma pH 3,0-4,0 i osmolalność 260-310 mOsm/kg. Noradrenalinę należy stosować jednorazowo, a roztwór po rozcieńczeniu powinien być wizualnie kontrolowany pod kątem obecności cząstek i zmiany barwy (brązowe zabarwienie jest nieprawidłowe).
barbiturat, chlorek sodu, chlorfenamina, chlorotiazyd, fenytoina, jodek sodu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, nitrofurantoina, noradrenalina, nowobiocyna, okres ważności leku, pompa strzykawkowa, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sole żelaza, stabilność chemiczna i fizyczna, streptomycyna, sulfadiazyna, sulfafurazol, warunki aseptyczne, winian noradrenaliny, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, związek alkalizujący - Leksykon leków
Interakcje leku – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
Hydrochlorotiazyd wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, ze względu na ryzyko hipokaliemii nasilanej przez kortykosteroidy, ACTH oraz amfoterycynę B, co zwiększa ryzyko arytmii i osłabienia mięśniowego. Hydrochlorotiazyd może również antagonizować działanie insulinoterapii i doustnych leków przeciwcukrzycowych, wymagając dostosowania ich dawek i ścisłej kontroli glikemii. Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z solami litu, gdyż tiazyd zmniejsza klirens litu, co może prowadzić do toksyczności; w razie konieczności dawkę litu należy zmniejszyć o około 50% i regularnie monitorować jego stężenie. Ponadto, współstosowanie z NLPZ zwiększa ryzyko niewydolności nerek poprzez zmniejszenie efektu diuretycznego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu, co wymaga kontroli funkcji nerek.
amfoterycyna B, arytmia komorowa, badanie czynnościowe przytarczyc, barbiturat, działanie diabetogenne, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, hiponatremia, insulina, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, kortykotropina, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, odwodnienie, opioid, sole litu, splątanie, toksyczność litu, tubokuraryna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zwiotczenie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Chlormadynon octan – Interakcje
Chlormadynon octan, składnik złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcji oraz bezpieczeństwo pacjentek. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir ± dazabuwir, glekapewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować wzrost aktywności aminotransferaz (AlAT >5x górna granica normy). W takich przypadkach zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji oraz powrót do preparatów zawierających chlormadynon octan po 2 tygodniach od zakończenia terapii przeciwwirusowej. Ponadto, induktory enzymów mikrosomalnych (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, preparaty z dziurawca) mogą zwiększać klirens hormonów płciowych, co skutkuje ryzykiem krwawień śródcyklicznych i nieskuteczności antykoncepcji. W takich sytuacjach konieczne jest stosowanie dodatkowej metody mechanicznej przez cały okres leczenia induktorem oraz 28 dni po jego zakończeniu, a w przypadku długotrwałego stosowania – rozważenie niehormonalnej metody antykoncepcji.
aminotransferaza, atorwastatyna, barbiturat, benzodiazepina, chlormadynon octan, cyklosporyna, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenytoina, flukonazol, glukuronizacja wątrobowa, indukcja enzymatyczna, induktor enzymów, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klofibrat, krwawienie śródcykliczne, kwas askorbinowy, lamotrygina, lorazepam, metoklopramid, morfina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, ombitaswir z parytaprewirem, prednizolon, ryfampicyna, teofilina, węgiel aktywny, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Interakcje leku – Acurenal 10 mg
Chinapryl (Acurenal), jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii i bezpieczeństwo pacjenta. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie chinaprylu z sakubitrilem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobne ryzyko występuje przy łączeniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyną. Wchłanianie tetracyklin może być zmniejszone o 28-37% przez węglan magnezu zawarty w Acurenalu, co wymaga unikania jednoczesnego podawania lub stosowania odstępu czasowego. U pacjentów stosujących diuretyki istnieje ryzyko nadmiernej hipotensji po pierwszej dawce chinaprylu, dlatego zaleca się odstawienie diuretyków lub zmniejszenie dawki początkowej oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego przez minimum 2 godziny.
aliskiren, allopurynol, amiloryd, barbiturat, chinapryl, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek zobojętniający, leukopenia, lit, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl, spironolakton, sulfametoksazol, syrolimus, temsyrolimus, tetracyklina, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Valerin 200 mg
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) w dawce 200 mg, stosowany w preparacie Valerin, wykazuje działanie uspokajające i należy do leków roślinnych. Dotychczasowe badania kliniczne nie potwierdziły istotnych interakcji z innymi substancjami, jednak ze względu na mechanizm działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z benzodiazepinami, barbituranami, opioidami, lekami przeciwhistaminowymi, przeciwdepresyjnymi oraz przeciwpadaczkowymi. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia z alkoholem etylowym, gdyż może to nasilać efekt sedatywny, zwiększać ryzyko zaburzeń psychomotorycznych oraz obniżać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
badanie kliniczne, barbiturat, benzodiazepina, depresja oddechowa, działanie depresyjne, działanie uspokajające, efekt sedatywny, fenobarbital, interakcja farmakodynamiczna, kozłek lekarski, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm działania, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor GABA-ergiczny, Valeriana officinalis, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol Hasco Forte 240 mg/5 ml
Paracetamol Hasco Forte (240 mg/5 ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paracetamolu z alkoholem, barbituranami, lekami przeciwpadaczkowymi (glutetimid, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) oraz ryfampicyną, które nasilają hepatotoksyczność poprzez indukcję enzymów wątrobowych CYP450. Równoczesne podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) zwiększa ryzyko zaburzeń czynności nerek, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek i osób starszych. Długotrwałe stosowanie paracetamolu w dużych dawkach może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia (INR).
barbiturat, chloramfenikol, choroba wątroby, cytochrom P450, domperidon, dysfagia, funkcja wątroby, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, INR, kolestyramina, lek hepatotoksyczny, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metoklopramid, morfologia krwi, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opróżnianie żołądka, paracetamol, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, przewlekły alkoholizm, ryfampicyna, salicylamid, stan głodzenia, terapia skojarzona, toksyczny metabolit, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Interakcje
Kora jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) jest składnikiem preparatu Phytodolor, zawierającego 20 ml wyciągu (1:1,5-2,5) w 100 ml produktu, ekstrahowanego w 60% etanolu (V/V). Dotychczas nie zidentyfikowano specyficznych interakcji kory jesionu z innymi lekami, jednak istnieje potencjał do modyfikacji działania farmakologicznego poprzez wpływ na enzymy wątrobowe, transportery błonowe oraz receptory. Szczególną uwagę należy zwrócić na wysoką zawartość etanolu w preparacie (43,3-47,9% V/V), co może nasilać depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz zwiększać obciążenie metaboliczne wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne obejmują m.in. leki działające depresyjnie na OUN (benzodiazepiny, barbiturany, opioidy), leki metabolizowane przez cytochrom P450, a także leki przeciwzakrzepowe, przeciwnadciśnieniowe i przeciwcukrzycowe, choć poziom istotności tych interakcji jest różny i często nieokreślony.
barbiturat, benzodiazepina, cytochrom P450, działanie hipotensyjne, enzym wątrobowy, etanol, Fraxinus excelsior, gospodarka węglowodanowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, kora jesionu, lek opioidowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm farmakodynamiczny, ośrodkowy układ nerwowy, Phytodolor, transporter błonowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clemastinum Aflofarm
Klemastyna, ze względu na swoje działanie cholinolityczne, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, nadczynnością tarczycy, chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwężeniem odźwiernika, astmą oskrzelową, zaburzeniami urologicznymi, porfirią oraz u osób w podeszłym wieku, u których ryzyko działań niepożądanych takich jak drżenia, sedacja, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze jest zwiększone. Należy unikać jednoczesnego stosowania klemastyny z alkoholem, lekami hamującymi OUN (barbiturany, anksjolityki, neuroleptyki), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz hydroksyzyną. Klemastynę należy odstawić co najmniej 3 dni przed testami alergicznymi, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników.
anksjolityk, astma oskrzelowa, barbiturat, choroby układu krążenia, ciśnienie śródgałkowe, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fałszywie ujemny wynik, hydroksyzyna, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuroleptyk, niedrożność szyi pęcherza moczowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra martwica kanalików nerkowych, porfiria, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, test alergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trudności w oddawaniu moczu, wrzód trawienny, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Interakcje leku – Teseda 10 mg
Temazepam, jako benzodiazepina, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie temazepamu z opioidami (np. morfina, fentanyl, oksykodon), co znacząco zwiększa ryzyko nasilenia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Rekomenduje się unikanie takiej kombinacji lub stosowanie minimalnych dawek przy krótkim czasie terapii oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Podobne ryzyko niesie łączenie temazepamu z alkoholem etylowym, barbituranami, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym oraz anestetykami, które mogą nasilać depresję OUN i prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej i zaburzeń funkcji poznawczych.
amnezja następcza, anestetyk, barbiturat, benzodiazepina, choroba Parkinsona, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, disulfiram, działanie sedatywne, hipotensja, indukcja enzymów, interakcja farmakokinetyczna, lek nasenny, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, metabolizm temazepamu, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, sprzęganie z kwasem glukuronowym, temazepam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ dopaminergiczny, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Polsart 40 mg
Telmisartan, składnik aktywny leku Polsart, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia digoksyny, które może wzrosnąć o 49% (Cmax) i 20% (Cmin) podczas jednoczesnego stosowania, ze względu na wąski indeks terapeutyczny digoksyny. Telmisartan zwiększa ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza w połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), substytutami soli zawierającymi potas, inhibitorami ACE, NLPZ, heparyną, lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprymem. W przypadku konieczności łącznego stosowania tych leków zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy, aby zapobiec poważnym zaburzeniom elektrolitowym.
amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, barbiturat, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, eplerenon, furosemid, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny, lit, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opioidowy lek przeciwbólowy, ramipryl, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, substytut soli potasowej, takrolimus, telmisartan, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Interakcje leku – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Produkt leczniczy AntyGrypin COMPLEX zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu, a każdy ze składników wykazuje istotne interakcje farmakologiczne. Chlorofenamina wykazuje wysokie ryzyko interakcji z alkoholem, nasilając działanie uspokajające i upośledzając funkcje psychomotoryczne, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, chlorofenamina może nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego w połączeniu z lekami uspokajającymi (pochodne morfiny, neuroleptyki, benzodiazepiny, barbiturany, leki nasenne, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym) oraz sumować działania niepożądane o charakterze atropinopodobnym (np. zatrzymanie moczu, suchość w jamie ustnej) przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami fenotiazynowymi czy lekami przeciwparkinsonowskimi. Zaleca się przerwanie stosowania chlorofenaminy co najmniej 3 dni przed testami skórnymi z alergenami ze względu na możliwość fałszywych wyników.
barbiturat, benzodiazepina, chlorofenaminy maleinian, depresja OUN, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyzopyramid, działanie atropinopodobne, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, enzym mikrosomalny, flufenazyna, flukloksacylina, funkcja psychomotoryczna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, klozapina, kofeina, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwzakrzepowy, luka anionowa, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pochodna morfiny, ryfampicyna, salicylamid, sedacja, stężenie glukozy, test skórny, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Afloderm 0,5 mg/g
Produkt leczniczy Afloderm (0,5 mg/g, maść) zawiera alklometazonu dipropionian, miejscowo stosowany glikokortykosteroid, dla którego nie przeprowadzono specjalistycznych badań interakcji z innymi lekami miejscowymi. Ze względu na ograniczone wchłanianie systemowe substancji czynnej przy prawidłowym stosowaniu, ryzyko istotnych klinicznie interakcji jest niewielkie. Należy jednak zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu preparatów zwiększających penetrację skóry (np. środki keratolityczne, nawilżające), innych leków miejscowych na tę samą powierzchnię skóry oraz opatrunków okluzyjnych, które mogą znacząco zwiększyć wchłanianie alklometazonu i nasilenie działania glikokortykosteroidu. Zaleca się zachowanie co najmniej 30-minutowego odstępu między aplikacjami różnych preparatów oraz unikanie długotrwałego stosowania opatrunków okluzyjnych bez wyraźnego zalecenia lekarza.
absorpcja systemowa, Afloderm, alklometazon dipropionian, barbiturat, choroba skóry, dermatoza, działanie glikokortykosteroidu, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, fenytoina, interakcja lekowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczny, maść, metabolizm wątrobowy, miejscowy glikokortykosteroid, opatrunek okluzyjny, pacjent pediatryczny, penetracja skóry, preparat okluzyjny, preparat zwiększający penetrację, ryfampicyna, środek keratolityczny, substancja nawilżająca, wchłanianie substancji czynnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Tranxene 10 mg
Klorazepat dwupotasowy, substancja czynna Tranxene, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na synergistyczne działanie z alkoholem, prowadzące do nasilonego efektu uspokajającego, upośledzenia zdolności psychomotorycznych oraz ryzyka depresji oddechowej. Jednoczesne stosowanie z innymi benzodiazepinami zwiększa ryzyko objawów odstawienia. Interakcje z lekami działającymi depresyjnie na OUN, takimi jak opioidy (pochodne morfiny, buprenorfina), neuroleptyki, barbiturany, leki przeciwlękowe, sedatywne leki przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe oraz klonidyna, mogą prowadzić do nasilenia działania uspokajającego, osłabienia funkcji poznawczych i zwiększonego ryzyka depresji oddechowej. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie klorazepatu z opioidami, co może skutkować śpiączką lub śmiercią, dlatego wymaga ścisłego monitorowania i przestrzegania dawek granicznych.
antagonista receptora H1, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, cyzapryd, depresja oddechowa, działanie depresyjne, działanie synergistyczne, klonidyna, klorazepat dwupotasowy, klozapina, lek depresyjny, lek neuroleptyczny, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, napięcie mięśniowe, objawy odstawienia, ośrodkowy układ nerwowy, płytka nerwowo-mięśniowa, pochodna kurary, pochodna morfiny, receptor GABA-ergiczny, terapia skojarzona, zapaść z zatrzymaniem oddechu, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Interakcje leku – Benlek 500 mg + 38,75 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Benlek zawiera metamizol sodowy jednowodny, tiaminę chlorowodorek oraz kofeinę, które wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Metamizol indukuje enzymy CYP2B6 i CYP3A4, co może obniżać stężenia leków takich jak bupropion, efawirenz, metadon, walproinian, cyklosporyna, takrolimus i sertralina, zmniejszając ich skuteczność kliniczną (interakcje o wysokim poziomie istotności). Ponadto, metamizol może osłabiać działanie leków przeciwkrzepliwych (pochodne kumaryny) oraz kwasu acetylosalicylowego (ASA) w dawkach kardioprotekcyjnych, a także zwiększać ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE i diuretyków. Współpodawanie z lekami mielosupresyjnymi, litem czy pochodnymi fenotiazyny niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak toksyczność szpiku kostnego, reakcje toksyczne litu czy ciężka hipotermia.
agregacja płytek, barbiturat, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, encefalopatia Wernickego, enzym CYP2B6, fenotiazyna, hepatotoksyczność, hipotensja, hipotermia, inhibitor ACE, kumaryna, lek mielosupresyjny, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek przeciwkrzepliwy, lek sympatykomimetyczny, metamizol sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, środek zwiotczający mięśnie, tiamina, uszkodzenie szpiku kostnego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alpraxil 1 mg
Lek Alpraxil zawiera alprazolam w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg i 1 mg i należy do grupy benzodiazepin. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na alprazolam lub inne benzodiazepiny, myasthenia gravis, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu śródsennego, ciężka niewydolność wątroby oraz wiek poniżej 18 lat. Ze względu na metabolizm wątrobowy, u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby istnieje ryzyko kumulacji leku i nasilonych działań niepożądanych, w tym przedłużonej sedacji i depresji ośrodka oddechowego. Alprazolam może również nasilać osłabienie mięśniowe u chorych na myasthenia gravis oraz pogłębiać epizody bezdechu u pacjentów z zespołem bezdechu śródsennego, co zwiększa ryzyko hipoksemii i powikłań sercowo-naczyniowych.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, astma oskrzelowa, barbiturat, bezdech senny, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, depresja ośrodka oddechowego, geriatria, hipoksemia, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, lek benzodiazepinowy, lek opioidowy, lek przeciwpadaczkowy, myasthenia gravis, nadwrażliwość, neuroleptyk, niewydolność oddechowa, nużliwość mięśni, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sedacja, splątanie, uzależnienie od benzodiazepin, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zespół bezdechu śródsennego - Leksykon leków
Interakcje leku – Sentino 12,5 mg
Doksylamina wodorobursztynian, składnik aktywny leku Sentino, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest stosowanie adrenaliny u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym leczonych doksylaminą ze względu na ryzyko paradoksalnego spadku ciśnienia, natomiast noradrenalina może być stosowana w ciężkim wstrząsie. Należy unikać jednoczesnego podawania leków wydłużających odstęp QT (np. niektóre leki przeciwarytmiczne, makrolidy, fluorochinolony, leki przeciwmalaryczne, starszej generacji leki przeciwhistaminowe, fenotiazyny, butyrofenony) oraz inhibitorów cytochromu P450 (np. azole, makrolidy), które mogą zwiększać stężenie doksylaminy i nasilać działania niepożądane. Dodatkowo, stosowanie leków zaburzających gospodarkę elektrolitową (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (barbiturany, leki nasenne, anksjolityki, opioidy, leki przeciwpsychotyczne) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia sedacji i zaburzeń rytmu serca.
alergiczny test skórny, anksjolityk, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, barbiturat, biodostępność leku, doksylamina wodorobursztynian, efekt antycholinergiczny, efekt sedatywny, inhibitor cytochromu P450, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, inhibitor SSRI, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek uspokajający, niedociśnienie tętnicze, odstęp QT, opioid przeciwbólowy, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie koordynacji psychoruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – GlimeHexal 3 3 mg
Glimepiryd, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco modyfikować jego hipoglikemizujące działanie. Inhibitory CYP2C9, takie jak flukonazol i mikonazol, mogą podwoić wartość AUC glimepirydu, co zwiększa ryzyko hipoglikemii i wymaga zmniejszenia dawki oraz ścisłego monitorowania glikemii. Z kolei induktory CYP2C9, np. ryfampicyna i barbiturany, obniżają stężenie glimepirydu, osłabiając jego efekt, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto, współstosowanie z insuliną, metforminą, salicylanami, pochodnymi kumaryny, beta-adrenolitykami, lekami tiazydowymi, glikokortykosteroidami, inhibitorami ACE, fibratami, lekami cytotoksycznymi i kolesewelamem wymaga szczególnej ostrożności, dostosowania dawek i monitorowania glikemii oraz parametrów krzepnięcia (w przypadku kumaryn). Kolesewelam zmniejsza wchłanianie glimepirydu, dlatego zaleca się przyjmowanie glimepirydu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.
adrenalina, antagonista receptora H2, antybiotyk chinolonowy, AUC, barbiturat, beta-adrenolityk, białko osocza, cyklofosfamid, deksametazon, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, enalapril, fenofibrat, fibrat, flukonazol, glikokortykoid, glimepiryd, glukoneogeneza wątrobowa, guanetydyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoenzym CYP2C9, klonidyna, kolesewelam, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek cytostatyczny, lek hipolipemizujący, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeczyszczający, lek sympatykolityczny, lek sympatykomimetyczny, mechanizm kontrregulacyjny, metformina, metoprolol, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocna hipoglikemia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna fenotiazyny, pochodna kumaryny, prednizon, propranolol, ramipril, rezerpina, ryfampicyna, salicylany, steroid anaboliczny, tiazydowy lek moczopędny - Leksykon leków
Interakcje leku – Clemastinum Hasco 1 mg/10 ml
Klemastyna, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie klemastyny z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak barbiturany, anksjolityki i neuroleptyki, co prowadzi do nasilenia sedacji i zaburzeń psychomotorycznych. Również spożywanie alkoholu etylowego podczas terapii klemastyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego nasilenia działania depresyjnego na OUN, objawiającego się nasilonymi zaburzeniami koordynacji, wydłużonym czasem reakcji oraz zwiększonym ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, klemastyna wchodzi w interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, nasilając objawy takie jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia, tachykardię i hipertermię, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych i z chorobami przewlekłymi.
alkohol etylowy, anksiolityk, barbiturat, diagnostyka alergii, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klemastyna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, sedacja, suchość jamy ustnej, test alergiczny, test skórny, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Midazolam SUN 1 mg/ml
Midazolam jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, worykonazol, klarytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie midazolamu w osoczu nawet 3-6-krotnie oraz wydłużać jego okres półtrwania, co wymaga często redukcji dawki o 50-75%. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, karbamazepina czy ziele dziurawca, obniżają stężenie midazolamu nawet o 60%, co może wymagać zwiększenia dawki. Interakcje te są bardziej wyraźne przy podaniu doustnym niż dożylnym, ze względu na obecność CYP3A4 w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Długotrwałe stosowanie midazolamu z inhibitorami CYP3A4 może prowadzić do przedłużonej sedacji i depresji oddechowej, szczególnie w warunkach intensywnej terapii.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, barbiturat, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, dyspnea, dziurawiec zwyczajny, enzalutamid, erytromycyna, etomidat, fentanyl, fenytoina, flukonazol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketamina, ketokonazol, klarytromycyna, midazolam, minimalne stężenie pęcherzykowe, mitotan, nefazodon, niewydolność oddechowa, pochodna opioidowa, pozakonazol, propofol, ryfampicyna, środek znieczulający, substancja psychoaktywna, telitromycyna, werapamil, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)
Przedawkowanie nikotyny z systemu transdermalnego NiQuitin Przezroczysty (114 mg nikotyny, uwalnianej w dawce 21 mg/24 godz.) stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci, gdzie nawet niewielkie ilości mogą prowadzić do zgonu. Objawy ostrego zatrucia obejmują bladość, nadmierne pocenie, ból głowy, nudności, wymioty, bóle żołądka, splątanie, drżenia, biegunkę, zawroty głowy, zaburzenia widzenia i słuchu oraz osłabienie mięśniowe. W ciężkich przypadkach obserwuje się krańcowe wyczerpanie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechową, drgawki, śpiączkę i porażenie ośrodka oddechowego, które mogą prowadzić do śmierci. Przedawkowanie może wynikać z jednoczesnego zastosowania wielu plastrów lub przypadkowego połknięcia plastra.
aplikacja transdermalna, atropina, barbiturat, diazepam, hipersaliwacja, hipoksemia, interwencja medyczna, krańcowe wyczerpanie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, nikotyna, ostre zatrucie nikotyną, porażenie ośrodka oddechowego, skurcz naczyń obwodowych, system transdermalny, układ przywspółczulny, węgiel aktywowany, zaburzenie świadomości, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 23,75 mg
Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i profil bezpieczeństwa. Inhibitory CYP2D6, takie jak chinidyna, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, terbinafina, propafenon i difenhydramina, mogą zwiększać stężenie metoprololu, co wymaga rozważenia redukcji dawki i monitorowania parametrów hemodynamicznych. Szczególnie istotne są interakcje z propafenonem (2-5-krotny wzrost stężenia metoprololu) oraz werapamilem, które mogą prowadzić do bradykardii i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, amiodaron, leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid), diltiazem oraz glikozydy naparstnicy mogą nasilać działanie β-adrenolityczne metoprololu, zwiększając ryzyko zaburzeń przewodzenia i bradykardii. Z kolei barbiturany i ryfampicyna indukują metabolizm metoprololu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
adrenalina, amiodaron, anestetyk wziewny, barbiturat, beta-adrenolityk, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, cymetydyna, difenhydramina, diklofenak, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, epinefryna, farmakokinetyka metoprololu, fenylopropanolamina, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, hydralazyna, indometacyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP 2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norefedryna, paroksetyna, pochodna kwasu barbiturowego, propafenon, ryfampicyna, sertralina, sulindak, terbinafina, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Kwasy walerenowe – Interakcje
Kwasy walerenowe, obecne w preparatach z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.), wykazują potencjalne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne oraz opioidowe leki przeciwbólowe. Preparaty takie jak Optimum Tabletki uspokajające Labofarm i Tabletki uspokajające Labofarm zawierają co najmniej 0,15 mg kwasów walerenowych na tabletkę, natomiast Valdix Noc zawiera ich ≥0,32 mg. Stosowanie tych preparatów może nasilać działanie sedatywne, prowadząc do nadmiernej senności i zaburzeń koordynacji, co wymaga ostrożności i monitorowania. Ponadto, kwasy walerenowe mogą potencjalnie nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu, heparyny), co wskazuje na konieczność regularnej kontroli parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących terapię skojarzoną.
acenokumarol, barbiturat, benzodiazepina, beta-bloker, cyklosporyna, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, doustny antykoagulant, działanie sedatywne, enzym cytochromu P450, etanol, fluorochinolon, heparyna, indeks terapeutyczny, izoenzym cytochromu P450, klozapina, koordynacja ruchowa, korzeń kozłka lekarskiego, kwas walerenowy, lek hamujący krzepnięcie krwi, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, nadmierne uspokojenie, niebenzodiazepinowy lek nasenny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, parametr krzepnięcia, statyna, takrolimus, teofilina, Valeriana officinalis, warfaryna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Symamis 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak cyzapryd, tiorydazyna, metadon czy dożylna erytromycyna. Ponadto, amisulpryd wykazuje antagonizm farmakodynamiczny z lekami przeciwparkinsonowskimi (lewodopa, bromokryptyna, ropinirol), co może obniżać skuteczność terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, klonidyna, digoksyna) oraz lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową, szczególnie wywołującymi hipokaliemię (diuretyki, leki przeczyszczające, amfoterycyna B i glikokortykosteroidy), ze względu na zwiększone ryzyko arytmii komorowych.
agonista dopaminy, alkohol etylowy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, arytmia komorowa, barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, choroba Parkinsona, dyzopiramid, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, glikokortykosteroid, haloperydol, hipokaliemia, imipramina, klozapina, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, neuroleptyk, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, receptor dopaminowy, równowaga elektrolitowa, torsade de pointes, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, werapamil - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Interakcje
Cetylopirydyniowy chlorek (CPC), stosowany miejscowo w jamie ustnej jako środek przeciwbakteryjny, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz działanie innych leków. Najważniejsze z nich to osłabienie działania kwasu acetylosalicylowego, szczególnie istotne u pacjentów przyjmujących ASA regularnie, oraz znaczne zmniejszenie aktywności przeciwdrobnoustrojowej CPC przy jednoczesnym stosowaniu z mlekiem i produktami mlecznymi, co wynika z interakcji białek mleka z cząsteczką CPC. Ponadto, preparaty złożone zawierające CPC i jony cynku wykazują liczne interakcje, m.in. zmniejszone wchłanianie tetracyklin, przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (ibuprofen, indometacyna) oraz konieczność unikania diuretyków tiazydowych i kortykosteroidów. Zaleca się zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między podawaniem leków oraz unikanie jednoczesnego stosowania niektórych substancji, aby nie obniżać skuteczności terapii.
anestetyk wziewny, barbiturat, beta-adrenolityk, cetylopirydyniowy chlorek, cymetydyna, D-penicylamina, diuretyk tiazydowy, działanie przeciwdrobnoustrojowe, fenytoina, gospodarka mineralna, ibuprofen, indometacyna, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, methemoglobina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, norepinefryna, preparat złożony, ryfampicyna, środek antyseptyczny, sulfonamid, tetracykliny, zaburzenie rytmu serca, związek cynku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)
Sufentanil Chiesi (sufentanyl 5 μg/ml, roztwór do wstrzykiwań) posiada liczne przeciwwskazania wynikające z jego silnego działania opioidowego i drogi podania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sufentanyl, inne opioidy lub substancje pomocnicze. Jedna ampułka 10 ml zawiera 50 μg sufentanylu oraz 0,15 mmol (3,54 mg) sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Sufentanyl nie powinien być stosowany dożylnie podczas porodu ani przed zaciśnięciem pępowiny w cięciu cesarskim ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodka. Podanie zewnątrzoponowe w dawkach do 30 μg jest bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie lub niedawne (do 14 dni) stosowanie inhibitorów MAO, ze względu na ryzyko przełomu serotoninowego i nadciśnieniowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą porfirią wątrobową oraz w przypadku ciężkiego krwotoku, wstrząsu, posocznicy, zakażeń w miejscu podania i zaburzeń hemostazy przy podaniu zewnątrzoponowym.
astma ciężka, barbiturat, benzodiazepina, ciężki krwotok, cytrynian sufentanylu, depresja oddechowa, inhibitor MAO, koagulopatia, krwiak zewnątrzoponowy, leczenie przeciwzakrzepowe, niewydolność oddechowa, opioid, ostra porfiria wątrobowa, POChP, podanie zewnątrzoponowe, posocznica, przełom nadciśnieniowy, przełom serotoninowy, ropień zewnątrzoponowy, sufentanyl, trombocytopenia, zaburzenia hemostazy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ropimol 5 mg/ml
Ropimol (5 mg/ml ropiwakainy chlorowodorek) jest stosowany do znieczulenia dooponowego, a jego profil działań niepożądanych jest zbliżony do innych amidowych leków miejscowo znieczulających o długim czasie działania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, wymioty oraz niedociśnienie tętnicze, które występują bardzo często (≥1/10). Objawy toksyczności ze strony OUN rozwijają się stopniowo i obejmują parestezje, zawroty głowy, zaburzenia mowy, drgawki, a w ciężkich przypadkach utratę przytomności i napady padaczkowe typu grand mal. Toksyczność kardiologiczna, objawiająca się niedociśnieniem, bradykardią, zaburzeniami rytmu serca i zatrzymaniem akcji serca, jest poważniejsza i zwykle poprzedzona objawami neurotoksyczności. U dzieci niedociśnienie występuje rzadziej (<1/10), natomiast wymioty częściej (>1/10). W przypadku znieczulenia dooponowego należy unikać przypadkowego podania do przestrzeni podpajęczynówkowej lub do naczyń krwionośnych, co może prowadzić do całkowitej blokady podpajęczynówkowej i poważnych powikłań neurologicznych.
arytmia serca, barbiturat, benzodiazepina, blokada podpajęczynówkowa, bradykardia, drętwienie wokół ust, dysartria, dysfunkcja rdzenia kręgowego, dyskineza, hiperkapnia, hipoksja, kardiotoksyczność, krwiak rdzeniowy, kurczliwość mięśnia serca, kwasica metaboliczna, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, napad padaczkowy typu grand mal, neuropatia, niedociśnienie, niedoczulica, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, popunkcyjny ból głowy, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, ropień zewnątrzoponowy, ropiwakaina chlorowodorek, toksyczne działanie na OUN, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenie przewodnictwa, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pajęczynówki, zawroty głowy, zespół ogona końskiego, zespół tętnicy rdzeniowej przedniej, znieczulenie dooponowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – APAP ból i gorączka 500 mg
Paracetamol (500 mg w tabletkach musujących) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z lekami hepatotoksycznymi (barbiturany, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne) oraz alkoholem etylowym, które indukują enzymy mikrosomalne wątroby i nasilają toksyczność paracetamolu. Probenecyd zmniejsza klirens paracetamolu o około 50% przez hamowanie sprzęgania z kwasem glukuronowym, co wymaga rozważenia redukcji dawki. Metoklopramid i domperydon przyspieszają wchłanianie, a kolestyramina je opóźnia, wpływając na czas i intensywność działania. Izoniazyd hamuje metabolizm wątrobowy paracetamolu, zwiększając ryzyko toksyczności. Długotrwałe stosowanie paracetamolu w dawce ≥4 g/dobę z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, kumaryny) wymaga ścisłego monitorowania INR ze względu na ryzyko krwawień.
APAP, barbiturat, cytochrom P450 2E1, domperydon, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, enzym mikrosomalny wątroby, flukloksacylina, hepatotoksyczność, INR, izoniazyd, kolestyramina, kumaryna, kwasica metaboliczna, lamotrygina, lek prokinetyczny, lek przeciwpadaczkowy, luka anionowa, metoklopramid, N-acetylocysteina, NAPQI, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, probenecyd, salicylamid, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxazepam GSK 10 mg
Oksazepam wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co może prowadzić do nasilenia efektów depresyjnych i zwiększonego ryzyka depresji oddechowej. Szczególnie istotne są interakcje z opioidami, które mogą powodować ciężką sedację, depresję oddechową, śpiączkę, a nawet zgon, dlatego dawka i czas stosowania powinny być ściśle ograniczone. Ponadto, oksazepam nasila działanie leków zwiotczających mięśnie oraz może wymagać modyfikacji dawkowania przy jednoczesnym stosowaniu barbituranów, leków przeciwdepresyjnych (w tym inhibitorów MAO), leków uspokajających, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych, antyhistaminowych I generacji oraz leków przeciwnadciśnieniowych. Warto podkreślić, że oksazepam nie wpływa na aktywność cytochromu P450, co odróżnia go od innych benzodiazepin pod względem potencjału interakcji metabolicznych.
aminofilina, amnezja następcza, astma, barbiturat, benzodiazepina, choroba Parkinsona, cytochrom P450, depresja oddechowa, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, estrogen, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, inhibitor MAO, karbamazepina, klozapina, kwas glukuronowy, lek antyhistaminowy, lek blokujący receptory alfa, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, lewodopa, moksonidyna, neuroleptyk, oksazepam, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, probenecyd, prymidon, śpiączka, teofilina, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Luxfen 2 mg/ml
Winian brymonidyny, będący składnikiem preparatu Luxfen, jako selektywny agonista receptorów α2-adrenergicznych, wykazuje liczne potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (np. selegilina, fenelzyna, moklobemid) oraz lekami przeciwdepresyjnymi wpływającymi na przekaźnictwo noradrenergiczne, w tym trójcyklicznymi (amitriptylina, imipramina) i mianseryną, ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego, zaburzeń rytmu serca oraz destabilizacji ciśnienia tętniczego. Ponadto, należy zachować ostrożność przy łączeniu Luxfenu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (barbiturany, opioidy, benzodiazepiny), które mogą nasilać sedację i ryzyko depresji oddechowej.
agonista receptorów adrenergicznych, agonista receptorów α2-adrenergicznych, amina katecholowa, antagonista receptorów adrenergicznych, antagonista wapnia, barbiturat, chloropromazyna, depresja oddechowa, depresja OUN, digoksyna, diuretyk, działanie sedacyjne, glikozyd nasercowy, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek hipotensyjny, lek przeciwdepresyjny, lek uspokajający, metylfenidat, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo noradrenergiczne, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, winian brymonidyny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 7,5 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Conaret, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu, co może skutkować ciężkim niedociśnieniem tętniczym i blokiem AV. Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej, a nagłe odstawienie tych leków zwiększa ryzyko nadciśnienia „z odbicia”. W leczeniu stabilnej przewlekłej niewydolności serca niezalecane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia i ujemnego działania inotropowego.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbiturat, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zawroty głowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Pulsaren 20 20 mg
Chinapryl, substancja czynna Pulsaren 20, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z tetracykliną może zmniejszać wchłanianie antybiotyku o 28-37% z powodu obecności węglanu magnezu, co wymaga dostosowania terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów przyjmujących diuretyki, gdyż ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego po pierwszej dawce chinaprylu jest wysokie; zaleca się odstawienie diuretyków na kilka dni przed terapią lub zmniejszenie dawki chinaprylu oraz ścisłe monitorowanie ciśnienia przez minimum 2 godziny. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie chinaprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, co wymaga unikania takiego skojarzenia lub bardzo ścisłego nadzoru. Chinapryl może również powodować wzrost stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli, co wymaga regularnego monitorowania kaliemii.
aldosteron, aliskiren, allopurynol, amiloryd, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, aurotiojabłczan sodu, barbiturat, biodostępność, chinapryl, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikemia, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, insulina, kaliemia, kortykosteroid, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek zobojętniający, leukopenia, lit, litemia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opioid, ostra niewydolność nerek, preparat złota, prokainamid, spironolakton, suplement potasu, tetracyklina, toksyczność litu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węglan magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Nefopam Holsten 30 mg
Nefopam Holsten wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z mechanizmu hamowania wychwytu neuronalnego noradrenaliny i serotoniny. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) manifestującej się drgawkami, halucynacjami i pobudzeniem. Wysokie ryzyko interakcji występuje również przy łączeniu nefopamu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, które obniżają próg drgawkowy, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z historią drgawek. Ponadto nefopam może nasilać działanie depresyjne na OUN leków takich jak pochodne morfiny, neuroleptyki, barbiturany, benzodiazepiny, anksjolityki, leki nasenne, uspokajające leki przeciwdepresyjne i przeciwhistaminowe H1, co może prowadzić do obniżenia czujności pacjenta i wymaga monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania.
anksjolityk, badanie toksykologiczne, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, cytochrom P450, drgawki, działanie addytywne, funkcje poznawcze, hepatotoksyczność, inhibitor enzymu, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja metaboliczna, katecholaminy, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek uspokajający, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna morfiny, próg drgawkowy, substancje antycholinergiczne, substancje sympatykomimetyczne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny