badanie przedkliniczne
Badanie przedkliniczne stanowi kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków i metod terapeutycznych, poprzedzający próby kliniczne z udziałem ludzi. W tej fazie prowadzone są eksperymenty laboratoryjne in vitro oraz testy na modelach zwierzęcych, które mają na celu wstępną ocenę bezpieczeństwa, skuteczności i właściwości farmakologicznych badanej substancji.
Głównym celem badań przedklinicznych jest określenie toksyczności związku, jego mechanizmu działania, farmakokinetyki (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie) oraz farmakodynamiki. Umożliwiają one również ustalenie właściwego dawkowania oraz identyfikację potencjalnych działań niepożądanych, które mogłyby wystąpić podczas stosowania u ludzi.
Wyniki badań przedklinicznych są niezbędne do uzyskania zgody odpowiednich organów regulacyjnych (np. FDA, EMA) na rozpoczęcie badań klinicznych. Pozytywne rezultaty tych testów nie gwarantują jednak skuteczności i bezpieczeństwa leku u ludzi, gdyż istnieją znaczące różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na substancje aktywne. Dlatego też badania przedkliniczne stanowią jedynie wstępny, choć niezbędny etap w długim procesie wprowadzania nowych produktów leczniczych na rynek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje właściwości teratogenne, wymaga ścisłego przestrzegania zasad stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, w trakcie przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, ze względu na obecność lenalidomidu w spermie, mimo że stężenia są bardzo niskie i lek staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia podawania. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny, konieczna jest konsultacja teratologiczna. Karmienie piersią powinno być przerwane na czas terapii z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, dawkowanie leku, działanie teratogenne, laktacja, lenalidomid, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, przenikanie do mleka, sperma ludzka, substancja czynna, talidomid, teratogen, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zapłodnienie - Leksykon substancji czynnych
Natamycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji dotyczącej produktów leczniczych Pimafucin (natamycyna 100 mg w globulkach oraz 20 mg/g w kremie) oraz Pimafucort (natamycyna 10 mg/g w połączeniu z hydrokortyzonem 10 mg/g i neomycyną 3500 I.U./g w kremie lub maści) przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania natamycyny są ograniczone i określane jako „bez znaczenia klinicznego”. Oznacza to, że przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania natamycyny, które wymagałyby szczególnej uwagi lub monitorowania w praktyce klinicznej. Natamycyna występuje zarówno jako monoterapia w Pimafucin, jak i w terapii skojarzonej w Pimafucort, co podkreśla jej szerokie zastosowanie w leczeniu miejscowym infekcji grzybiczych.
- Leksykon substancji czynnych
Biwalirudyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie biwalirudyny u kobiet ciężarnych jest ograniczone ze względu na brak wystarczających danych klinicznych i przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa terapii. Nie przeprowadzono odpowiednich badań na modelach zwierzęcych oceniających wpływ leku na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród oraz rozwój postnatalny noworodka. W związku z tym Biwalirudyna Accord nie powinna być stosowana w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów układu krzepnięcia, stanu klinicznego matki i płodu oraz objawów krwawienia, a czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej w produktach Nebulin (0,5 mg/2 mL oraz 1 mg/2 mL, zawiesina do nebulizacji), wykazały, że profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez pojawienia się nieoczekiwanych efektów toksycznych. Badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, aberracji chromosomowych czy innych uszkodzeń DNA, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano jednak działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia i deformacje układu kostnego, co wskazuje na ryzyko zniekształceń płodów przy ekspozycji na glikokortykosteroidy.
aberracja chromosomowa, anomalia rozwojowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, budezonid, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, nebulizacja, rozszczep podniebienia, toksyczność budezonidu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefotaksymu, substancji czynnej leku Cefotaxim-MIP (dostępnego w dawkach 1 g oraz 2 g), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych ani zmian patologicznych w narządach wewnętrznych zwierząt. Cefotaksym nie wykazał działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności i uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, cefotaksym, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał kancerogenny, toksyczność narządowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symlosin SR 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, obejmujące toksykologię, genotoksyczność, rakotwórczość oraz toksyczność reprodukcyjną, przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na myszach, szczurach i psach. Badania toksyczności po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek wykazały, że działania niepożądane związane są głównie z farmakologicznym antagonizmem receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń genetycznych.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, receptor alfa-adrenergiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dentosept –
Produkt leczniczy Dentosept to koncentrat do sporządzania roztworu do stosowania w jamie ustnej, zawierający 0,91 g wyciągu płynnego złożonego na 1 ml preparatu, złożonego z siedmiu surowców roślinnych: koszyczka rumianku (Matricaria recutita L.), kory dębu (Quercus spp.), liścia szałwii (Salvia officinalis L.), ziela arniki (Arnica spp.), kłącza tataraku (Acorus calamus L.), ziela mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) oraz ziela tymianku (Thymus spp.). Ekstrakcja surowców odbywa się przy użyciu 70% etanolu (V/V), a końcowa zawartość etanolu w preparacie wynosi 60-70% (V/V). Preparat charakteryzuje się brakiem specyficznych danych farmakodynamicznych, co oznacza, że mechanizmy działania na poziomie molekularnym, komórkowym czy tkankowym nie zostały jednoznacznie określone w badaniach klinicznych lub przedklinicznych.
arnika, badania farmakodynamiczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie synergistyczne, etanol, koncentrat do stosowania w jamie ustnej, kora dębu, mechanizm działania, mięta pieprzowa, rumianek, substancja biologicznie czynna, szałwia, tatarak, tymianek, właściwości farmakodynamiczne, wyciąg płynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phlebodia 600 mg
Badania przedkliniczne diosminy, aktywnego składnika leku Phlebodia w dawce 600 mg, wykazały brak istotnej toksyczności przewlekłej po podaniu wielokrotnym, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani clastogennego, eliminując ryzyko uszkodzenia DNA u pacjentów. Ponadto, badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazały negatywnych efektów na płodność, przebieg ciąży ani rozwój postnatalny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, clastogenność, diosmina, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutagenność, Phlebodia, płodność, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja aktywna, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Bobrek trójlistkowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bobrek trójlistkowy (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) oraz preparatów takich jak Krople żołądkowe, Krople żołądkowe forte i Krople żołądkowe T, gdzie stanowi około 25% składu produktu. Nalewka przygotowywana jest w proporcjach 60:60:50 (bobrek trójlistkowy, korzeń goryczki, owocnia pomarańczy gorzkiej) z użyciem 70% etanolu jako ekstrahenta. Pomimo wieloletniego stosowania klinicznego tych preparatów, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności bobrka trójlistkowego. Nie przeprowadzono standardowych testów in vitro ani in vivo oceniających wpływ tej substancji na materiał genetyczny, a także brak danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży. Dostępna dokumentacja wskazuje na istotne luki w ocenie bezpieczeństwa bobrka trójlistkowego, co ogranicza pełną ocenę jego profilu toksykologicznego. Pomimo braku badań przedklinicznych, doświadczenie kliniczne sugeruje, że stosowanie bobrka trójlistkowego w dawkach leczniczych jest generalnie bezpieczne. Niemniej jednak, brak danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, mutagenności i potencjalnej kancerogenności stanowi istotne ograniczenie, zwłaszcza w kontekście stosowania u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. Konieczne są dalsze badania naukowe w celu uzupełnienia tych braków i lepszego zrozumienia potencjalnych zagrożeń związanych z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bobrek trójlistkowy, dawka lecznicza, doświadczenie kliniczne, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, kancerogeneza, korzeń goryczki, materiał genetyczny, model przedkliniczny, model zwierzęcy, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, płodność, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoAmlo 5 mg
Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalnie szkodliwy wpływ na procesy reprodukcyjne przy wysokich dawkach. Wskazane jest stosowanie amlodypiny u kobiet ciężarnych jedynie w sytuacjach, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a nieleczone schorzenie stanowi poważniejsze zagrożenie dla matki i płodu. Ponadto, lek przenika do mleka kobiecego, z odsetkiem dawki przyjmowanej przez niemowlę wynoszącym średnio 3-7%, a w skrajnych przypadkach do 15%, co wymaga indywidualnej oceny korzyści karmienia piersią względem korzyści terapeutycznych dla matki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Teva 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Teva) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, podobnym do talidomidu, co stanowi kluczowy aspekt w jego stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczną antykoncepcję przed, w trakcie oraz po zakończeniu terapii, natomiast mężczyźni powinni używać prezerwatyw podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, zwłaszcza jeśli ich partnerka może zajść w ciążę. W przypadku potwierdzonej ciąży podczas terapii lenalidomidem, leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii celem kompleksowej oceny ryzyka. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas stosowania leku ze względu na brak danych dotyczących przenikania substancji do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, laktacja, lek teratogenny, lenalidomid, Lenalidomide Teva, model zwierzęcy, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka ludzkiego, skutek teratogenny, sperma ludzka, talidomid, wady wrodzone, wiek rozrodczy, zapłodnienie - Leksykon substancji czynnych
2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol, substancja aktywna w produkcie TRUE Test 36 (panel nr 3, pozycja 36) stosowanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, występuje w stężeniu 250 µg/cm² lub 200 µg/płatek. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne dotyczące wpływu na reprodukcję i płodność są niewystarczające, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka. W związku z tym, stosowanie TRUE Test 36 w okresie ciąży i laktacji powinno być ograniczone i stosowane wyłącznie w sytuacjach klinicznych, gdzie korzyści diagnostyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Lekarz powinien poinformować pacjentki o braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz rozważyć alternatywne metody diagnostyczne.
2-bromo-2-nitropropano-1, 3-diol, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alternatywna metoda diagnostyczna, badanie przedkliniczne, ciąża, diagnostyka alergologiczna, eliminacja substancji, karmienie piersią, laktacja, plaster do prób prowokacyjnych, test płatkowy, TRUE Test, wiek rozrodczy, wpływ na reprodukcję, wskazanie medyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dazatynib, oceniany w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, małpach i królikach, wykazuje toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. U szczurów i małp jelito było głównym narządem docelowym toksyczności przewodu pokarmowego, a zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. W układzie krwiotwórczym obserwowano nieznaczne do umiarkowanych zmiany parametrów erytrocytów oraz zmiany w szpiku kostnym, a w układzie limfatycznym zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. U małp stwierdzono także zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek po długotrwałym stosowaniu. Dazatynib hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Badania kardiotoksyczności wykazały brak wydłużenia odstępu QT w badaniach in vivo na małpach, pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
agregacja płytek krwi, badanie przedkliniczne, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, ekspozycja w osoczu, gruczolak prostaty, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa, obumarcie płodu, odstęp QT, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, selektywna toksyczność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność pierwotna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi przy wielokrotnym podawaniu. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjalnej rakotwórczości, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i myszach zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotów, opóźnione kostnienie, wady żeber oraz zmniejszenie masy ciała płodów i noworodków, a także zwiększoną śmiertelność okołoporodową, jednak efekty te korelowały z toksycznością matczyną, sugerując ich wtórny charakter.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, martwe urodzenie, piperacylina z tazobaktamem, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, śmiertelność noworodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmidon 40 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych produktu leczniczego Telmidon (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) nie przeprowadzono dedykowanych testów dla tej konkretnej dawki, opierając się na danych z innych dawek oraz badaniach poszczególnych substancji czynnych. Badania na szczurach i psach wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie wywoływały dodatkowych efektów toksycznych poza tymi obserwowanymi przy podawaniu telmisartanu i hydrochlorotiazydu osobno. Charakterystyczne zmiany toksykologiczne obejmowały hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), hormonalne (wzrost aktywności reniny), strukturalne w nerkach (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego) oraz uszkodzenia śluzówki żołądka, które można było ograniczyć poprzez podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. U psów obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologiczną aktywnością telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, genotoksyczność, hemodynamika nerek, hemoglobina i hematokryt, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanalik nerkowy, renina w osoczu, Telmidon, telmisartan, uszkodzenie śluzówki żołądka, zmiana hematologiczna - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan propylu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Parahydroksybenzoesan propylu, obecny w mieszaninie parabenów w produkcie TRUE Test 36 (płatek nr 8), występuje w dawce około 200 mikrogramów/cm² (162 mikrogramy/płatek) w łącznej dawce mieszaniny 1000 mikrogramów/cm² (810 mikrogramów/płatek). Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie dostarczyły jednoznacznych informacji na temat potencjalnego wpływu na reprodukcję, a brak jest również danych dotyczących przenikania do mleka matki i wpływu na dziecko karmione piersią. W związku z tym stosowanie produktów zawierających parahydroksybenzoesan propylu w tych grupach pacjentek jest przeciwwskazane, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub noworodka.
badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, karmienie piersią, mieszanina parabenów, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, plaster diagnostyczny, płodność, próba prowokacyjna, przenikanie do mleka matki, test alergologiczny, TRUE Test, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg czosnkowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg czosnkowy (Allii sativi extractum) stosowany w preparatach leczniczych Cepasmel i Cepastil występuje w stężeniu 2 g/100 g syropu, pozyskiwany jest w ekstrakcji etanolem 70% (v/v) w stosunku 1:5. Pomimo udokumentowanej aktywności bakteriostatycznej na poziomie ≥ 20 I.U./ml preparatu, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji. W szczególności nie przeprowadzono testów genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej ani badań kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa wyciągu czosnkowego. Preparaty zawierają również etanol w stężeniach 4-6% (v/v) w Cepasmel oraz 5-7% (v/v) w Cepastil, co należy uwzględnić w kontekście bezpieczeństwa stosowania.
aktywność bakteriostatyczna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, etanol, genotoksyczność, jednostka międzynarodowa, kancerogeneza, kancerogenność, monitorowanie bezpieczeństwa, ocena bezpieczeństwa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg cebulowy, wyciąg czosnkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cezarius 100 mg/ml
Lewetyracetam, stosowany w leczeniu przeciwpadaczkowym, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane farmakoepidemiologiczne z rejestrów ciąż obejmujące ponad 1000 kobiet stosujących lewetyracetam w monoterapii w pierwszym trymestrze nie wykazują jednoznacznie zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, choć potencjalne działanie teratogenne nie jest całkowicie wykluczone. Terapia skojarzona zwiększa ryzyko wad wrodzonych, dlatego preferowana jest monoterapia, jeśli jest to możliwe klinicznie. W ciąży obserwuje się istotne zmniejszenie stężenia leku w osoczu, szczególnie w trzecim trymestrze, gdzie może spaść do 60% wartości wyjściowej, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki, aby uniknąć zaostrzenia choroby podstawowej. Nagłe przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko powikłań dla matki i płodu.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, choroba podstawowa, dane farmakoepidemiologiczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, leczenie przeciwpadaczkowe, lewetyracetam, model zwierzęcy, monoterapia, parametr farmakokinetyczny, płodność, przenikanie leku do mleka, stężenie leku w osoczu, trzeci trymestr, wada wrodzona, zmiana fizjologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran eteksylan przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, które potwierdziły jego profil bezpieczeństwa bez wykazania istotnych zagrożeń toksykologicznych dla zdrowia ludzkiego. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych efektów niepożądanych, przy czym obserwowane działania toksyczne były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku jako antykoagulantu. W badaniach na samicach gryzoni przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja kliniczna) zaobserwowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zarodków. W toksycznych dawkach (5-10-krotnie wyższych) u szczurów i królików stwierdzono zmniejszenie masy płodów, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych, co wiązało się z toksycznością matczyną. Podobnie, w badaniach pre- i postnatalnych dawki 4-krotnie przekraczające ekspozycję kliniczną powodowały zwiększoną umieralność płodów, podkreślając zależność między toksycznością matczyną a niekorzystnymi efektami rozwojowymi.
aktywność farmakologiczna, antykoagulant, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, mezylan, płodność, toksyczność matczyna, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ExtraTabs 500 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Fervex ExtraTabs zawiera 500 mg paracetamolu oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i koncentrują się głównie na paracetamolu. Brakuje współczesnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu według aktualnych standardów, co oznacza brak szczegółowych informacji dotyczących wpływu na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz rozwój pourodzeniowy. Ponadto, charakterystyka produktu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących chlorofenaminy maleinianu, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój.
badanie interakcji, badanie konwencjonalne, badanie przedkliniczne, badanie przedkliniczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, chlorofenamina maleinian, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, Fervex ExtraTabs, genotoksyczność, ocena ryzyka, paracetamol, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres 50 mg
Przedkliniczne badania eplerenonu, substancji czynnej preparatu Nonpres, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie rakotwórcze, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój nowotworu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumatriptan Medical Valley 50 mg
Sumatryptan przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały działania teratogennego, rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych płodów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Szczególnie istotne jest to, że sumatryptan nie indukuje wad wrodzonych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inseminacja, margines bezpieczeństwa, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, śmiertelność płodów, sumatryptan, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bendamustine Accord 25 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek, cytostatyk alkilujący (kod ATC: L01AA09), wykazuje unikalny mechanizm działania polegający na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zaburzeń syntezy i naprawy materiału genetycznego komórek nowotworowych. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jej aktywność wobec szerokiego spektrum nowotworów, w tym raka piersi, niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuc, białaczek oraz chłoniaków. Charakterystyczne jest ograniczone zjawisko oporności krzyżowej z innymi lekami alkilującymi i antracyklinami, co może wynikać z długotrwałej interakcji bendamustyny z DNA. W badaniach klinicznych bendamustyna wykazała przewagę nad chlorambucylem w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL) – mediana czasu przeżycia do progresji wyniosła 21,5 miesięcy vs. 8,3 miesiąca (p<0,0001), a mediana czasu trwania remisji 19 miesięcy vs. 6 miesięcy (p<0,0001).
alkilacja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chemioimmunoterapia, chłoniak nieziarniczy, chłoniak nieziarniczy B-komórkowy, cytostatyk alkilujący, drobnokomórkowy rak płuc, klasyfikacja Durie-Salmona, komórka białaczkowa, lek przeciwnowotworowy, mechanizm działania przeciwnowotworowego, melfalan z prednizonem, niedrobnokomórkowy rak płuc, odpowiedź całkowita, odpowiedź częściowa, odsetek odpowiedzi, oporność krzyżowa, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie całkowite, rak jajnika, rak piersi, remisja, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia biologiczna, wiązanie krzyżowe DNA, zespół lizy guza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Influvac Tetra –
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa szczepionki Influvac Tetra, zawierającej inaktywowane antygeny powierzchniowe czterech szczepów wirusa grypy (hemaglutyninę i neuraminidazę), wykazała brak istotnych zagrożeń toksycznych. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Analizy toksyczności miejscowej potwierdziły, że reakcje takie jak zaczerwienienie, obrzęk czy ból w miejscu iniekcji mieszczą się w oczekiwanym zakresie dla szczepionek podawanych parenteralnie, bez patologicznych zmian histopatologicznych. Ponadto, wielokrotne podawanie szczepionki nie wywołało klinicznie istotnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej, co potwierdzono na podstawie parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badania narządów wewnętrznych.
analiza histopatologiczna, antygen powierzchniowy wirusa grypy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, droga parenteralna, hemaglutynina, Influvac Tetra, neuraminidaza, ocena bezpieczeństwa, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, reakcja miejscowa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep wirusa grypy, szczepionka przeciwgrypowa, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna ApoBetiny w dawce 24 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania betahistyny w ciąży są niewystarczające, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję przy dawkach terapeutycznych, jednak potencjalne ryzyko dla płodu u ludzi pozostaje nieznane. W związku z tym betahistyny nie zaleca się stosować w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku karmienia piersią brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie betahistyny do mleka kobiecego, choć badania na szczurach wykazały takie przenikanie, co wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka oraz rozważenia alternatywnych metod leczenia lub czasowego przerwania karmienia podczas terapii.
alternatywna metoda leczenia, ApoBetina, badanie przedkliniczne, betahistyna dichlorowodorek, bilans korzyści i ryzyka, dawka terapeutyczna, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, okres pourodzeniowy, pacjentka w ciąży, planowanie ciąży, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka, wpływ na płodność, wskazanie medyczne, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mukolina 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karbocysteiny, substancji czynnej preparatu Mukolina, zostały przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, obejmując zarówno toksyczność ostrą, jak i przewlekłą. Wyniki tych wieloośrodkowych badań nie wykazały toksycznego działania karbocysteiny w dawkach terapeutycznych, co potwierdza brak negatywnego wpływu na funkcjonowanie narządów i układów organizmów zwierzęcych. Różnorodność gatunkowa zastosowana w badaniach pozwoliła na wszechstronną ocenę bezpieczeństwa i lepsze przewidywanie efektów u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawkowanie terapeutyczne, efekt toksyczny, karbocysteina, model eksperymentalny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność karbocysteiny, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, warunki kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Divascan 2,5 mg
Badania przedkliniczne iprazochromu wykazały niski profil toksyczności ostrej, z dawką jednorazową do 10 g/kg masy ciała, która nie wywołała objawów toksycznych u myszy, szczurów i psów. Wyjątek stanowiły króliki, u których obserwowano zgony po tej samej dawce, zwłaszcza po powtórnym podaniu. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach co najmniej stukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co podkreśla wysoki stopień bezpieczeństwa substancji. Badania mutagenności in vivo, przeprowadzone na różnych szczepach bakterii i komórkach nowotworowych, nie wykazały działania mutagennego, co wykluczyło konieczność dalszych testów onkogennych i rakotwórczych.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, iprazochrom, model zwierzęcy, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elmex 12,5 mg fluoru/g
Żel Elmex zawiera 12,5 mg fluoru na gram (w postaci Olafluru, Dectafluru i fluorku sodu) i wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji w ciąży są ograniczone (<300 przypadków), co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa, jednak badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze ani embriotoksyczności. Stosowanie preparatu w ciąży powinno być rozważane indywidualnie, po analizie korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjentki i potrzeb terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dectaflur, działanie embriotoksyczne, ekspozycja w ciąży, farmakodynamika, farmakokinetyka, fluorek sodu, karmienie piersią, kobieta ciężarna, mleko kobiece, model zwierzęcy, noworodek i niemowlę, olaflur, płodność i ciąża, proces rozrodczy, przenikanie do mleka matki, toksyczny wpływ, wiek rozrodczy, związek fluoru - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telfexo 120 mg 120 mg
Stosowanie feksofenadyny chlorowodorku (Telfexo 120 mg) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, jednak brak jest wystarczających danych u ludzi. Lekarz powinien zalecić stosowanie feksofenadyny wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, oraz rozważyć alternatywne leki przeciwhistaminowe o lepszym profilu bezpieczeństwa. W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania feksofenadyny do mleka, jednak na podstawie danych o przenikaniu po podaniu terfenadyny nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka, dlatego stosowanie leku w tym okresie nie jest zalecane.
badanie przedkliniczne, feksofenadyna chlorowodorek, karmienie piersią, laktacja, leczenie przeciwhistaminowe, lek przeciwhistaminowy, profil bezpieczeństwa, przenikanie feksofenadyny do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, świadoma zgoda, terfenadyna, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zdolność reprodukcyjna, związek macierzysty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran, wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wskazały na ryzyko genotoksyczności, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania onkogennego. W zakresie wpływu na płodność, acyklowir podawany w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne u ludzi wykazywał odwracalne zaburzenia spermatogenezy u psów i szczurów, natomiast badania międzypokoleniowe na myszach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy doustnym podawaniu leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Badania przedkliniczne dotyczące omeprazolu, substancji czynnej produktu Polprazol Acidcontrol (10 mg), wykazały istotne zmiany w komórkach ściany żołądka u szczurów poddanych długotrwałemu leczeniu. Zaobserwowano hiperplazję komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków, czyli guzów neuroendokrynnych. Zmiany te są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, wynikającej z hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku, co jest mechanizmem działania omeprazolu i innych inhibitorów pompy protonowej (IPP). Warto podkreślić, że podobne efekty obserwowano także przy stosowaniu antagonistów receptorów H2 (np. ranitydyna, famotydyna) oraz po częściowym wycięciu żołądka, co wskazuje na wspólny mechanizm fizjologicznej adaptacji do zmniejszonego wydzielania kwasu żołądkowego.
antagonista receptorów H2, badanie przedkliniczne, częściowe wycięcie żołądka, famotydyna, guz neuroendokrynny, hipergastrynemii, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny w żołądku, omeprazol, podwyższony poziom gastryny, produkt leczniczy, rakowiak, ranitydyna, zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biodacyna 125 mg/ml
Produkt leczniczy Biodacyna, dostępny w stężeniach 125 mg/ml oraz 250 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zawiera amikacynę w postaci amikacyny disiarczanu. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego preparatu nie dostarcza dodatkowych istotnych informacji poza tymi zawartymi w innych częściach charakterystyki produktu leczniczego. Amikacyna, jako antybiotyk aminoglikozydowy, posiada dobrze poznany profil bezpieczeństwa, co potwierdzają liczne dane kliniczne oraz wieloletnie doświadczenie w praktyce medycznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symquel XR 300 mg
Badania przedkliniczne fumaranu kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku, zwłaszcza w kontekście ryzyka karcynogennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w różnych układach: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T3, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby leukocytów i erytrocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy. Niektóre z tych efektów nie potwierdziły się w badaniach klinicznych, co sugeruje różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na kwetiapinę.
badanie przedkliniczne, ciąża rzekoma, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, kwetiapina, parametry hematologiczne, płodność, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, przykurcz stawowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tarczyca, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tarsime 250 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej produktu leczniczego Tarsime, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie ujawniły ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu nie wskazała na ryzyko teratogenne ani negatywny wpływ na płodność i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest również dowodów na karcinogenność cefuroksymu aksetylu, choć specyficzne badania karcinogenności nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, test laboratoryjny, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Comfortin 25 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna leku Comfortin w dawce 25 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym mającym na celu ocenę jej bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Kompleksowe analizy toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, nie wskazały na znaczące ryzyko toksyczne związane ze stosowaniem hydroksyzyny chlorowodorku. Profil bezpieczeństwa substancji uznano za akceptowalny w kontekście przewidywanego zastosowania terapeutycznego.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, hydroksyzyna chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar 250 mg/5 ml
Badania przedkliniczne klarytromycyny (Lekoklar) wykazały toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych u różnych gatunków zwierząt po dawkach sięgających 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych i nerek. U psów zaobserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, a także zmętnienie i obrzęk rogówki przy dawce 400 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W okresie rozrodczym klarytromycyna zwiększała częstość samoistnych poronień u królików i małp przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, przy jednoczesnej toksyczności dla matek. W badaniach na szczurach i myszach odnotowano wady rozwojowe, takie jak wrodzone wady sercowo-naczyniowe i rozszczep podniebienia, przy bardzo wysokich dawkach (150 mg/kg mc./dobę u szczurów, 70-krotność dawki klinicznej u myszy).
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna medialna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, leukocyty, obrzęk rogówki, płytki krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, wada układu sercowo-naczyniowego, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uronorm 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Uronorm, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu człowieka, takich jak układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy czy układ oddechowy. Wielokrotne podawanie substancji w różnych dawkach nie ujawniło toksyczności ani negatywnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Testy genotoksyczności i kancerogenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego działania solifenacyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, bursztynian solifenacyny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Ryfaksymina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryfaksymina, stosowana w preparatach Tixteller (550 mg), Xifaxan (100 mg/5 ml, 200 mg) oraz Xifaxan 400 mg (400 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Ponadto, ryfaksymina nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Wyniki te są spójne dla wszystkich form leku, zarówno tabletek powlekanych, jak i granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, genotoksyczność, kostnienie, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, zawiesina doustna, zmiana szkieletowa