badanie przedkliniczne
Badanie przedkliniczne stanowi kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków i metod terapeutycznych, poprzedzający próby kliniczne z udziałem ludzi. W tej fazie prowadzone są eksperymenty laboratoryjne in vitro oraz testy na modelach zwierzęcych, które mają na celu wstępną ocenę bezpieczeństwa, skuteczności i właściwości farmakologicznych badanej substancji.
Głównym celem badań przedklinicznych jest określenie toksyczności związku, jego mechanizmu działania, farmakokinetyki (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie) oraz farmakodynamiki. Umożliwiają one również ustalenie właściwego dawkowania oraz identyfikację potencjalnych działań niepożądanych, które mogłyby wystąpić podczas stosowania u ludzi.
Wyniki badań przedklinicznych są niezbędne do uzyskania zgody odpowiednich organów regulacyjnych (np. FDA, EMA) na rozpoczęcie badań klinicznych. Pozytywne rezultaty tych testów nie gwarantują jednak skuteczności i bezpieczeństwa leku u ludzi, gdyż istnieją znaczące różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na substancje aktywne. Dlatego też badania przedkliniczne stanowią jedynie wstępny, choć niezbędny etap w długim procesie wprowadzania nowych produktów leczniczych na rynek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla rozwijającego się płodu oraz noworodka. Rozuwastatyna hamuje syntezę cholesterolu, co może zaburzać prawidłowy rozwój płodu, a w przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczenie należy natychmiast przerwać. Ezetymib, mimo braku danych klinicznych u ludzi, nie wykazał szkodliwego wpływu na rozwój płodu w badaniach na zwierzętach, jednak ze względu na brak odpowiednich badań i przeciwwskazania dotyczące statyn, stosowanie produktu w ciąży jest niewskazane. Obie substancje przenikają do mleka karmiących samic szczura, a brak danych klinicznych dotyczących przenikania do mleka kobiecego stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania Crosuvo Plus podczas laktacji.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, biosynteza cholesterolu, Crosuvo Plus, ezetymib, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metody antykoncepcji, parametry lipidowe, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko dla płodu, substancje czynne, toksyczność rozuwastatyny, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphaston 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne dydrogesteronu (Duphaston, 10 mg) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. Badania reprodukcyjne na szczurach ujawniły zwiększoną częstość powiększenia brodawek sutkowych oraz spodziectwa u potomstwa męskiego, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ze względu na różnice metaboliczne między szczurami a ludźmi, bezpośrednia ekstrapolacja ryzyka spodziectwa u pacjentów jest niemożliwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dydrogesteron, działanie progestagenne, ekotoksyczność, kurczliwość macicy, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, progestagen, spodziectwo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asamax 250 250 mg
Badania niekliniczne dotyczące mesalazyny, substancji czynnej leku Asamax 250, wykazały ograniczony profil toksyczności, z działaniami toksycznymi pojawiającymi się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalny poziom ekspozycji u człowieka podczas standardowego leczenia. W modelach badawczych toksyczność ujawniała się wyłącznie przy dawkach przewyższających klinicznie stosowane, co wskazuje na niski potencjał toksyczny mesalazyny w dawkach terapeutycznych. Dane te potwierdzają, że efekty toksyczne obserwowane w badaniach na zwierzętach nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva łączy rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, których przedkliniczny profil bezpieczeństwa opiera się na danych indywidualnych dla obu substancji. Rozuwastatyna nie wykazała istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, choć brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał hERG. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano istotne zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp nie stwierdzono istotnych zmian. Dodatkowo, toksyczny wpływ na jądra odnotowano u małp i psów przy wyższych dawkach, a u szczurów zaobserwowano negatywny wpływ na rozrodczość, manifestujący się zmniejszeniem liczby i masy miotów oraz przeżywalności potomstwa przy dawkach przekraczających wielokrotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, kanał hERG, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, salicylany, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na jądra, wada rozwojowa, wada serca, wada układu kostnego, wytrzewienie, zaburzenie implantacji zarodka, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlozek 10 mg
Amlodypina, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg (Amlozek), wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej przy wysokich dawkach. Lekarz powinien przepisać amlodypinę ciężarnym wyłącznie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu. Amlodypina przenika do mleka matki w ilości od 3% do 7% dawki matki, w skrajnych przypadkach do 15%, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka w trakcie laktacji oraz rozważenia kontynuacji lub przerwania karmienia piersią lub leczenia.
amlodypina, analiza korzyści i ryzyka, antagonista wapnia, badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, główka plemnika, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, lek przeciwnadciśnieniowy, model zwierzęcy, płodność, proces reprodukcyjny, przedział międzykwartylowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Corectin 10, przeszedł kompleksowe badania toksykologiczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, w tym 10 mg. Testy mutagenności i genotoksyczności potwierdziły brak działania uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, bisoprolol nie wpływał negatywnie na płodność ani na przebieg rozmnażania u zwierząt, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji reprodukcyjnych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, Corectin, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, płodność, profil bezpieczeństwa, profil farmakodynamiczny, resorpcja płodu, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tezeo 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy niezwłocznie przerwać i rozważyć alternatywne leki hipotensyjne o udokumentowanym bezpieczeństwie. Dane epidemiologiczne wskazują na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne po ekspozycji na inhibitory ACE i antagonisty receptora angiotensyny II w I trymestrze.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, laktacja, leczenie hipotensyjne, lek hipotensyjny, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, ryzyko teratogenne, telmisartan, Tezeo - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bioprazol 20 mg
Stosowanie omeprazolu w dawce do 80 mg/dobę u kobiet w ciąży nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdzają badania kliniczne i przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Lekarz powinien rozważyć terapię wyłącznie wtedy, gdy korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, nasilenie objawów, etap ciąży oraz stosowanie najniższej skutecznej dawki. W odniesieniu do płodności, brak jest dowodów na negatywny wpływ omeprazolu, co pozwala na rozważenie jego stosowania u pacjentek planujących ciążę.
badanie przedkliniczne, bioprazol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja niemowlęcia, kapsułka dojelitowa twarda, karmienie piersią, minimum terapeutyczne, model zwierzęcy, narażenie niemowląt, omeprazol, przenikanie do mleka, stężenie leku w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Ostra toksyczność po podaniu dożylnym lub dotętniczym jest porównywalna z innymi niejonowymi środkami kontrastowymi, a LD50 wynosi odpowiednio dla myszy 19,9 g jodu/kg (zakres 19,3-20,5), dla szczurów 14,5 g jodu/kg (13,5-16,0) i dla psów >12,5 g jodu/kg. Jomeprol nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wpływa toksycznie na układ rozrodczy. Substancja nie wiąże się z białkami osocza, nie ulega metabolizmowi i jest eliminowana głównie przez nerki, z 94% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 8 godzin po podaniu dożylnym u szczurów.
badanie farmakokinetyczne, badanie obrazowe, badanie przedkliniczne, białko osocza, dawka śmiertelna, genotoksyczność, Iomeron, jomeprol, niejonowy środek kontrastowy, podanie domózgowe, podanie dootrzewnowe, podanie dozbiornikowe, podanie dożylne i dotętnicze, potencjał mutagenny, przestrzeń pozakomórkowa, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobrą tolerancję substancji, bez istotnych zmian patologicznych w narządach, parametrach hematologicznych i biochemicznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego loratadyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, loratadyna, materiał genetyczny, model zwierzęcy, mutacja genowa, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie loratadyny w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pirolam Intima Vag 500 mg
Pirolam Intima Vag, zawierający 500 mg klotrymazolu w postaci tabletek dopochwowych, jest preparatem przeciwgrzybiczym o ograniczonych, lecz uspokajających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Dostępne dane kliniczne nie wykazują toksycznego wpływu na przebieg ciąży ani rozwój płodu, a badania na modelach zwierzęcych nie potwierdzają negatywnego wpływu na reprodukcję. Terapia powinna być jednak prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, ze względu na szczególną wrażliwość tego okresu. W ostatnich 4-6 tygodniach ciąży zaleca się szczególną higienę dróg rodnych, co jest istotne dla przygotowania do porodu i minimalizacji ryzyka infekcji okołoporodowych.
badanie przedkliniczne, farmakoterapia, higiena dróg rodnych, infekcja okołoporodowa, klotrymazol, parametr płodności, pierwszy trymestr ciąży, Pirolam Intima Vag, podanie dopochwowe, preparat przeciwgrzybiczy, tabletka dopochwowa, terapia klotrymazolem, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viavardis 20 mg
Przedkliniczne badania wardenafilu, substancji czynnej preparatu Viavardis (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały objawów toksyczności ani ryzyka kumulacji, co pozwala na długoterminowe stosowanie leku bez istotnych zagrożeń. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego wardenafilu.
badania farmakologiczne, badania in vitro i in vivo, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, testy przedkliniczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wardenafil, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron Accord 2 mg/ml, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Dane epidemiologiczne z dużego badania kohortowego (1,8 mln kobiet) wskazują na zwiększone ryzyko deformacji twarzoczaszki u płodu, z dodatkowymi 3 przypadkami na 10 000 leczonych oraz skorygowanym ryzykiem względnym 1,24 (95% CI: 1,03-1,48). Stosowanie ondansetronu w tym okresie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Wyniki dotyczące wpływu leku na rozwój serca płodu pozostają niejednoznaczne, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo w ciąży podkreśla konieczność restrykcyjnego przestrzegania przeciwwskazań.
U kobiet karmiących piersią zaleca się przerwanie karmienia podczas terapii ondansetronem, gdyż brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, a badania na modelach zwierzęcych potwierdziły takie przenikanie. W zakresie płodności, dostępne dane kliniczne są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na parametry płodności. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o przeciwwskazaniu do stosowania ondansetronu w pierwszym trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią, zapewniając pełną informację o potencjalnych zagrożeniach i zaleceniach terapeutycznych.
antykoncepcja, badanie epidemiologiczne, badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, deformacja twarzoczaszki, karmienie piersią, ondansetron, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przedział ufności, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko względne, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seretide 50 (50 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
W przypadku kobiet w wieku rozrodczym planujących ciążę, stosowanie preparatu Seretide 50 (salmeterol 50 μg + flutykazon propionian 25 μg) wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na parametry płodności. U kobiet ciężarnych, na podstawie danych klinicznych obejmujących ponad 1000 pacjentek, nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani szkodliwego działania na płód i noworodka. Mimo to, ze względu na potencjalne ryzyko wynikające z badań na zwierzętach dotyczących agonistów receptorów β2-adrenergicznych i glikokortykosteroidów, leczenie powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, stosując najmniejszą skuteczną dawkę flutykazonu propionianu zapewniającą kontrolę astmy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nedal 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu, substancji czynnej leku Nedal (5 mg tabletki), obejmowały szeroki zakres testów genotoksyczności mających na celu ocenę potencjału uszkodzeń DNA, mutacji oraz aberracji chromosomowych. Wyniki tych badań nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na brak ryzyka indukcji zmian genetycznych u ludzi. Dodatkowo, przeprowadzone analizy dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji na nebiwolol.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gopten 4,0 4 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne trandolaprylu, substancji czynnej leku Gopten 4,0 (4 mg w kapsułkach twardych), wykazały specyficzne działanie nefrotoksyczne u potomstwa szczurów, objawiające się zwiększoną częstością poszerzonych miedniczek nerkowych. Efekt ten obserwowano jedynie przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, bez negatywnego wpływu na ogólny rozwój potomstwa. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności substancji, co potwierdza brak zdolności trandolaprylu do indukowania mutacji genetycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Aurovitas 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny zostało ocenione w licznych badaniach przedklinicznych obejmujących genotoksyczność, wpływ na narządy wewnętrzne oraz funkcje reprodukcyjne u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości genotoksycznych kwetiapiny, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany morfologiczne i fizjologiczne, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, zmętnienie soczewki i zaćma u psów oraz zwiększona częstość przykurczu łap u królików. Zmiany hematologiczne u małp obejmowały obniżenie hemoglobiny oraz liczby białych i czerwonych krwinek. Warto podkreślić, że te efekty nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna maksymalna, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia tarczycy, hormon T3, hormon tarczycowy, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, niepłodność męska, niepowodzenie ciąży, przykurcz, Quetiapine, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczność kwetiapiny, zaburzenia tarczycy, zaburzenie hematologiczne, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menero 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Menero (10 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Testy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę. Dla rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywoływała efektów niepożądanych. Wartość AUC niezwiązanego tadalafilu u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, substancja czynna, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenia płodności, zmniejszona spermatogeneza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medikinet CR 20 mg 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu, substancji czynnej Medikinet CR, wykazały specyficzny wzorzec zmian nowotworowych u samców myszy, ze zwiększoną częstością występowania złośliwych nowotworów wątroby, co nie zostało zaobserwowane u szczurów, wskazując na efekt gatunkowy. Wpływ kliniczny tych obserwacji na ludzi pozostaje nieustalony. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i zdolność rozrodczą zwierząt, nawet przy dawkach kilkukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W zakresie teratogenności, metylofenidat nie wykazywał właściwości teratogennych u szczurów i królików, choć przy dawkach toksycznych dla samic szczurów odnotowano całkowitą utratę miotu, co sugeruje toksyczność wtórną do działania na organizm matki.
badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika leku, farmakokinetyka, funkcja reprodukcyjna, gryzoń laboratoryjny, Medikinet CR, metylofenidat, nowotwór wątroby, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, utrata miotu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 200 mg
Ocena bezpieczeństwa amisulprydu, substancji czynnej preparatu Symamis, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które wykazały korzystny profil toksykologiczny. Maksymalne tolerowane dawki w badaniach na szczurach (200 mg/kg/dobę) i psach (120 mg/kg/dobę) odpowiadały ekspozycji 2-7-krotnie wyższej (AUC) niż u ludzi, nie wykazując istotnej toksyczności narządowej. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi) nie potwierdziły potencjału rakotwórczego amisulprydu. Testy genotoksyczności również nie wykazały mutagenności, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
amisulpryd, AUC, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, ekspozycja u ludzi, funkcja reprodukcyjna, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność narządowa - Leksykon substancji czynnych
Atenolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atenolol, substancja czynna w produktach leczniczych Atenolol Sanofi 25 oraz Atenolol Sanofi 50, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym i ustabilizowanym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i licznych doświadczeniach klinicznych. Dostępne dawki 25 mg oraz 50 mg umożliwiają indywidualizację terapii w zależności od wskazań klinicznych oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Szczegółowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania atenololu znajdują się w odpowiednich rozdziałach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) dla obu preparatów, co jest istotne dla pełnej oceny ryzyka i korzyści terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ranozek 375 mg
Ranolazyna, dostępna w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania ranolazyny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na zarodek, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w okresie ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest również wystarczających danych dotyczących przenikania ranolazyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach sugerują możliwość przenikania do mleka, co stanowi potencjalne zagrożenie dla niemowląt karmionych piersią. W związku z tym, stosowanie ranolazyny podczas laktacji nie jest zalecane, a decyzja o kontynuacji leczenia lub karmienia piersią powinna być podjęta indywidualnie, z uwzględnieniem korzyści dla matki i ryzyka dla dziecka.
antykoncepcja, badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, badanie toksykologiczne, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, płodność, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, ranolazyna, Ranozek, rozwój płodu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na zarodek - Leksykon substancji czynnych
Fosfor – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fosfor, jako niezbędny pierwiastek śladowy, pełni kluczowe funkcje biologiczne i jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Elevit PRONATAL i Osteogenon. W preparacie Elevit PRONATAL fosfor występuje w formie wapnia wodorofosforanu bezwodnego (378,89 mg) oraz magnezu wodorofosforanu trójwodnego (217,95 mg), natomiast w Osteogenonie jako składnik kompleksu osseiny i hydroksyapatytu, dostarczając 82 mg fosforu na tabletkę. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani karcynogennych związanych z tymi formami fosforu, a także nie potwierdzono działania teratogennego, choć w przypadku Elevit PRONATAL brak jest specyficznych badań teratologicznych u zwierząt.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, genotoksyczność, ocena bezpieczeństwa, osseina, osseina i hydroksyapatyt, Osteogenon, pierwiastek śladowy, produkt leczniczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wodorofosforan magnezu, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchostop na kaszel 59,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Bronchostop na kaszel, zawierającego 59,5 mg wyciągu suchego z ziela tymianku (DER 7-13:1), nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego zarówno dla gotowego preparatu w postaci pastylek miękkich, jak i dla ekstraktów oraz olejków eterycznych z Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L. Brak mutagenności wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. Nie zidentyfikowano również szczególnych zagrożeń związanych z dawką 59,5 mg wyciągu na jedną pastylkę, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa produktu w kontekście stosowania u populacji ogólnej.
alkohol benzylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, choroba nowotworowa, działanie mutagenne, fruktoza, glikol propylenowy, kancerogenność, kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność, wyciąg suchy z ziela tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Supremin MAX 1,5 mg/ml
Butamiratu cytrynian, substancja czynna preparatu Supremin MAX (1,5 mg/ml, syrop), przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące toksykologię ostrą i przewlekłą, które nie wykazały istotnego ryzyka toksykologicznego. Testy na modelach zwierzęcych oraz in vitro potwierdziły brak zagrożeń bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Dodatkowo, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, eliminując ryzyko teratogenne i inne zaburzenia rozrodcze o znaczeniu klinicznym.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, butamiratu cytrynian, działanie mutagenne, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, ocena toksykologiczna, potencjał mutagenny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, ryzyko toksykologiczne, stosowanie kliniczne, Supremin MAX, test genotoksyczności, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, warunki in vitro - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detimedac 100 mg 100 mg
Dakarbazyna, substancja czynna leku Detimedac, wykazuje w badaniach przedklinicznych istotne właściwości mutagenne, kancerogenne oraz teratogenne. Mutagenność potwierdzono w różnych modelach doświadczalnych, co wskazuje na ryzyko indukcji mutacji genetycznych. Działanie kancerogenne substancji wiąże się z jej mechanizmem cytotoksycznym, ingerującym w procesy podziału komórkowego, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem rozwoju wtórnych nowotworów w długoterminowej obserwacji. Ponadto, dakarbazyna wykazuje działanie teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie ciąży oraz nakłada obowiązek stosowania skutecznej antykoncepcji u pacjentów w wieku rozrodczym podczas terapii i po jej zakończeniu.
badanie przedkliniczne, dakarbazyna, Detimedac, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, przeciwwskazanie stosowania leku, replikacja DNA, substancja czynna, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wtórny nowotwór - Leksykon substancji czynnych
Glukoza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukoza, będąca naturalnym składnikiem osocza ludzkiego i zwierzęcego, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w zastosowaniach farmaceutycznych, co potwierdzają dane przedkliniczne. Preparaty zawierające glukozę w stężeniach 5%, 10%, 20% oraz 40%, takie jak Glucosum Fresenius czy Glukoza Braun, nie wykazują toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości ani negatywnego wpływu na reprodukcję przy stosowaniu dawek mieszczących się w granicach fizjologicznych zdolności organizmu do metabolizowania glukozy. Podobnie, roztwory elektrolitowe z glukozą (np. Glucosum 5% + Natrium chloratum 0,9%) oraz złożone preparaty do dializy i żywienia pozajelitowego (Clinimix N9G15E, Aminomix 1 Novum) nie wykazują specyficznej toksyczności, pod warunkiem przestrzegania wskazań i zalecanego dawkowania.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dializa otrzewnowa, działanie toksyczne, fizjologiczny składnik organizmu, genotoksyczność, hemofiltracja, osocze, produkt leczniczy, rakotwórczość, roztwór aminokwasów, roztwór do dializy, roztwór doustny, roztwór elektrolitowy, substancja aktywna, substancja pomocnicza, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozwój, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową, głównie hepatonefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycjach przekraczających 58-krotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu dawki wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na zęby przy 58× dawce. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (oddychanie z otwartym pyskiem, ślinotok, pieniste wymioty, ataksję, drżenie, ograniczenie aktywności, zgarbioną postawę) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, które nie występowały przy 6-krotnym przekroczeniu dawki. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłym uszkodzeniem hepatocytów.
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność szczurów oraz rozwój przed- i pourodzeniowy, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu zniekształceń żeber u płodów przy ekspozycji >29× dawki klinicznej. U królików zaobserwowano toksyczność matczyną przy dawkach >29×, jednak szeroki margines bezpieczeństwa wyklucza istotne ryzyko dla ludzi. Farmakokinetyka wskazuje na znaczne przenikanie sytagliptyny do mleka samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co może mieć znaczenie przy stosowaniu u kobiet karmiących. Podsumowując, toksyczne efekty sytagliptyny występują jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne (6-67×), co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych w warunkach klinicznych.
ataksja, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, hepatotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie układu nerwowego, właściwość rakotwórcza, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Berinert 500 500 j.m./ml
Ludzki inhibitor C1-esterazy, będący substancją czynną leku Berinert, jest endogennym białkiem pozyskiwanym z ludzkiego osocza, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (szczury, myszy), które nie wykazały żadnych objawów toksyczności po podaniu pojedynczej ani wielokrotnej dawki. Testy immunogenności, w tym test in vitro Ouchterlony’ego oraz in vivo PCA u świnek morskich, potwierdziły brak powstawania nowych determinant antygenowych po procesie pasteryzacji. Dodatkowo, badania zakrzepowości in vivo na królikach wykazały brak ryzyka zakrzepicy nawet przy dawkach do 800 j.m./kg masy ciała. Ocena tolerancji miejscowej po podaniu dożylnym, podskórnym, dotętniczym i domięśniowym potwierdziła dobrą tolerancję kliniczną i histologiczną preparatu. Nie przeprowadzono badań przedklinicznych dotyczących wpływu wielokrotnych podań na proces rozmnażania oraz potencjalnego działania kancerogennego ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko ludzkim białkom u zwierząt, co mogłoby zaburzyć wyniki. Berinert dostępny jest w dwóch postaciach: Berinert 500 (500 j.m. inhibitora C1-esterazy w fiolce, 50 j.m./ml po rekonstytucji) oraz Berinert 1500 (1500 j.m. w fiolce, 500 j.m./ml po rekonstytucji). Fakt, że substancja czynna jest fizjologicznym składnikiem osocza, stanowi istotny element korzystnego profilu bezpieczeństwa leku, potwierdzonego w badaniach przedklinicznych.
badanie in vivo, badanie przedkliniczne, determinanta antygenowa, immunogenność, inhibitor C1-esterazy, kancerogenność, pasteryzacja, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, test Ouchterlony’ego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zakrzepica, zakrzepowość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Badania przedkliniczne worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy ekspozycji w osoczu porównywalnej do dawek terapeutycznych u ludzi. Dodatkowo, minimalne zmiany w nadnerczach stwierdzono u zwierząt (szczury, myszy, psy) przy podobnym poziomie narażenia. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego worykonazolu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estradiol, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, narażenie układowe, toksyczność narządowa, wada rozwojowa płodu, worykonazol, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie procesu rozrodczego, zmiany w nadnerczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anosin 10 mg
Ocena bezpieczeństwa fenylefryny, substancji czynnej preparatu Anosin, opiera się na standardowych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych związanych z mechanizmem działania leku. Analizy toksykologiczne, zarówno po podaniu pojedynczej dawki (toksyczność ostra), jak i wielokrotnej (toksyczność przewlekła), nie wskazały na ryzyko kumulacji ani innych negatywnych efektów przy stosowaniu fenylefryny. Ponadto, badania kancerogenne nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekstrapolacja wyników badań, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenylefryna, kancerogeneza, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol Orion 6,25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karwedylolu, substancji czynnej leku Carvedilol Orion, nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego leku w terapii długoterminowej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wskazały na istotne zagrożenia dla pacjentów. W kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego, karwedylol nie wykazał działania teratogennego w modelach zwierzęcych, jednak podawanie wysokich dawek wpływało na procesy rozrodcze i przebieg ciąży u szczurów, powodując zaburzenia płodności, zwiększoną śmiertelność zarodków oraz opóźniony rozwój szkieletowy płodów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane na płód, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karwedylol, rozwój prenatalny, rozwój szkieletowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z korzenia arcydzięgla – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Melisana Klosterfrau zawiera olejek eteryczny z korzenia arcydzięgla (Angelica archangelica L.) jako jeden z komponentów złożonej mieszanki roślinnej, stanowiący 13,96% surowców. W 100 ml preparatu znajduje się 62 mg olejków lotnych zawieszonych w 66,8% (V/V) etanolu. Charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olejku eterycznego z korzenia arcydzięgla, co utrudnia precyzyjną ocenę jego profilu toksykologicznego. Brak danych obejmuje m.in. genotoksyczność, toksyczność reprodukcyjną, rakotwórczość oraz długoterminową toksyczność, które są standardowo wymagane dla nowych substancji leczniczych.
Angelica archangelica, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, etanol, genotoksyczność, olejek lotny, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, substancja lecznicza, surowiec roślinny, toksyczność długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjne stosowanie - Leksykon substancji czynnych
N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego, obecny w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 jako zamiennik formaldehydu (pozycja 21 w panelu nr 2), jest stosowany w dawce 180 µg/cm² (146 µg/płatek) podczas testu płatkowego. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy klinicznym zastosowaniu, uwzględniając ograniczony czas ekspozycji (zazwyczaj 48 godzin) oraz miejscowe, ograniczone zastosowanie na skórze. Całkowita ekspozycja systemowa jest minimalna, co potwierdza bezpieczeństwo tej substancji w diagnostyce alergii kontaktowej.
alergen testowy, alergia kontaktowa, badanie przedkliniczne, diagnostyka alergii kontaktowej, działanie karcinogenne, ekspozycja kliniczna, ekspozycja systemowa, formaldehyd, N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego, plaster do prób prowokacyjnych, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksykologiczne, test płatkowy, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finamlox 5 mg
Badania przedkliniczne amlodypiny wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) u gryzoni powodowało istotne zaburzenia w przebiegu ciąży, takie jak opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach nad płodnością u szczurów, amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższych niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, jednak w innym badaniu podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg) skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także zmniejszeniem liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, spermatyda, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neocitec 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny (Neocitec) wykazały jej genotoksyczny potencjał, manifestujący się aneuploidią i poliploidią, co jest prawdopodobnie związane z jej działaniem na mikrotubule i wrzeciono podziałowe. Badania rakotwórczości na myszy i szczurach, przeprowadzone przy relatywnie niskich dawkach, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, jednak ograniczenia metodologiczne mogą wpływać na interpretację tych wyników. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, winorelbina wykazała działanie teratogenne i embriotoksyczne, powodując opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, zaburzenia kostnienia oraz anomalie anatomiczne (np. zrastanie kręgów, braki w obrębie żeber) przy dawkach niższych niż terapeutyczne u ludzi. U samic ciężarnych obserwowano toksyczność, a u samców zaburzenia spermatogenezy oraz zmniejszenie wydzielania gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, choć płodność szczurów pozostawała zachowana.
aneuploidia, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczoł krokowy, mikrotubula, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pęcherzyk nasienny, płyn nasienny, poliploidia, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, winorelbina, wrzeciono podziałowe, zaburzenie chromosomalne, zaburzenie procesu kostnienia, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenox 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, składnika aktywnego leku Tenox, wykazały, że przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) obserwowano toksyczny wpływ na rozród u szczurów i myszy, objawiający się opóźnieniem porodu, wydłużeniem czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniach płodności na szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych niż maksymalna dawka dla ludzi w mg/m²), nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże w innym modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) podawanej przez 30 dni, zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także redukcję parametrów nasienia, co sugeruje zależność efektów od formy soli amlodypiny oraz czasu ekspozycji.
aberracja chromosomowa, amlodypina, badanie kancerogenności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna dawka zalecana, maleinian amlodypiny, model doświadczalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu, toksyczność reprodukcyjna