halofantryna

Halofantryna to przeciwmalaryczny lek, stosowany w leczeniu malarii wywołanej przez Plasmodium falciparum, w tym szczepów opornych na chlorochinę. Należy do grupy fenantrenometanoli i działa poprzez zaburzanie procesów metabolicznych pasożyta w erytrocytach.

Lek ten wykazuje silne działanie schizontoburcze we krwi i jest skuteczny wobec trofozoitów, jednak nie działa na formy wątrobowe pasożyta. Halofantryna charakteryzuje się zmienną biodostępnością po podaniu doustnym, a jej wchłanianie znacząco zwiększa się po posiłkach bogatych w tłuszcze.

Ze względu na potencjalne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT i ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, stosowanie halofantryny zostało znacznie ograniczone. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa serca oraz u osób przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT. Obecnie rzadko stosuje się halofantrynę, zastępując ją bezpieczniejszymi opcjami terapeutycznymi, takimi jak artemizyna i jej pochodne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Zypsila 40 mg

Zyprazydon wykazuje potencjalne ryzyko farmakodynamicznych interakcji, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne grup IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, czy antybiotyki chinolonowe (sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna). Współstosowanie tych leków jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko addycyjnego wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. Ponadto, alkohol może nasilać sedatywne działanie zyprazydonu oraz wpływać negatywnie na funkcje poznawcze i motoryczne, co wymaga całkowitego unikania spożycia alkoholu podczas terapii. Istnieje także ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotonergicznymi (np. SSRI), objawiającego się m.in. gorączką, ataksją i drgawkami klonicznymi, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.
antybiotyk chinolonowy, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cyzapryd, doustny lek antykoncepcyjny, dziurawiec, glikoproteina p, halofantryna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, lek stabilizujący nastrój, lek wydłużający odstęp QT, lek zobojętniający kwas żołądkowy, meflokina, metylosulfonian dolasetronu, mezorydazyna, octan lewometadylu, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, propranolol, ryfampicyna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sertindol, sole litu, SSRI, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, walproinian, warfaryna, zespół serotoninowy, zyprazydon
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posaconazole Teva 40 mg/ml

Posaconazole Teva jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pozakonazol lub substancje pomocnicze, w tym ciekłą glukozę (2,11 g/5 ml), sód (5,91 mg/5 ml) oraz benzoesan sodu E211 (10 mg/5 ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu ze względu na ryzyko nasilonej toksyczności. Ponadto, ze względu na silne hamowanie izoenzymów CYP3A4, lek nie powinien być stosowany równocześnie z terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, halofantryną oraz chinidyną, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc i groźnych arytmii, takich jak torsade de pointes. Również stosowanie statyn metabolizowanych przez CYP3A4 (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek.
alkaloidy sporyszu, astemizol, atorwastatyna, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, dysfagia, halofantryna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kardiomiopatia, leczenie przeciwgrzybicze, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lowastatyna, nadwrażliwość, neuroleptyk, odstęp QTc, ostra niewydolność nerek, pimozyd, pozakonazol, rabdomioliza, schizofrenia, sonda żołądkowa, symwastatyna, terapia przeciwgrzybicza, terfenadyna, torsade de pointes, zaburzenia funkcji wątroby, zespół Tourette’a
Leksykon leków
Interakcje leku – Stepcil 100 mg

Cylostazol, jako inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. W badaniach klinicznych dawka 150 mg dwa razy na dobę nie wydłużała czasu krwawienia, jednak jednoczesne stosowanie z ASA zwiększało hamowanie agregacji płytek o 23-25%, a z klopidogrelem nie wpływało istotnie na czas krwawienia, choć obserwowano zwiększone ryzyko krwotoków przy terapii skojarzonej z ASA i klopidogrelem. Przeciwwskazane jest stosowanie cylostazolu u pacjentów przyjmujących co najmniej dwa dodatkowe leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe. W przypadku warfaryny i innych antykoagulantów doustnych zaleca się ostrożność i częste monitorowanie parametrów krzepliwości (PT, APTT, czas krwawienia) ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka krwawienia.
agregacja płytek, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, bloker kanałów wapniowych, cisapryd, ciśnienie tętnicze, cylostazol, CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, dehydrometabolit, diltiazem, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, dziurawiec, efekt hipotensyjny, enzym cytochromu P-450, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, indeks terapeutyczny, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, lowastatyna, metabolizm wątrobowy, odruchowa tachykardia, omeprazol, parametr krzepliwości, pimozyd, pochodna sporyszu, rifampicyna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, Stepcil, symwastatyna, układ krzepnięcia, warfaryna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zypsila 60 mg

Lek Zypsila (zyprasydon) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg, zawierających odpowiednio 57,43 mg, 114,86 mg, 172,30 mg oraz 229,73 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także szereg schorzeń kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT (zarówno nabyte, jak i wrodzone), świeży zawał mięśnia sercowego, niewyrównana niewydolność serca oraz stosowanie leków przeciwarytmicznych z grup IA i III, które mogą potęgować ryzyko arytmii. Ze względu na potencjalne działanie proarytmogenne, Zyprasydon jest przeciwwskazany u pacjentów z tymi stanami oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających odstęp QT, w tym m.in. chinidyny, amiodaronu, trójtlenku arsenu, halofantryny, pimozydu, chinolonów, dolasetronu, meflokiny, sertindolu i cyzaprydu.
antybiotyk chinolonowy, badanie EKG, białaczka, cyzapryd, halofantryna, kapsułka twarda, laktoza, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny grupy IA, lek przeciwarytmiczny grupy III, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, meflokina, nadwrażliwość na lek, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, octan lewometadylu, profil bezpieczeństwa leku, prokinetyk, sertindol, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, uzależnienie od opioidów, wrodzony zespół wydłużonego QT, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 100 mg

Amisulpryd (Masultab) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol) prowadzi do osłabienia efektu terapeutycznego w chorobie Parkinsona, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Alkohol nasila depresję OUN wywołaną przez amisulpryd, zwiększając ryzyko sedacji, zaburzeń koordynacji i działań niepożądanych, dlatego jego spożycie jest niewskazane podczas terapii.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lit, metadon, niedociśnienie ortostatyczne, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, polipragmazja, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rywastigmina Aurovitas 4,6 mg/24 h

Rywastygmina stosowana w systemach transdermalnych wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania z lekami zwiotczającymi mięśnie typu sukcynylocholiny, substancjami cholinomimetycznymi oraz beta-adrenolitykami (np. atenolol), ze względu na ryzyko nasilenia działania zwiotczającego mięśnie oraz addycyjne efekty bradykardii, co może prowadzić do omdleń. Ponadto, rywastygmina może zwiększać ryzyko torsade de pointes w połączeniu z lekami antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego, glikozydami naparstnicy oraz lekami antypsychotycznymi (fenotiazyny, benzamidy, haloperydol). W takich przypadkach zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego, w tym wykonywanie badania EKG. Rywastygmina może także antagonizować działanie leków przeciwcholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna), co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
Interakcje farmakokinetyczne rywastygminy są rzadkie ze względu na jej specyficzny metabolizm, jednak potencjalne hamowanie metabolizmu leków metabolizowanych przez butyrylocholinoesterazę wymaga uwagi. Badania u zdrowych ochotników nie wykazały istotnych interakcji z digoksyną, warfaryną, diazepamem oraz fluoksetyną. Jednoczesne stosowanie rywastygminy z lekami zobojętniającymi, przeciwwymiotnymi, przeciwcukrzycowymi, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi czy benzodiazepinami nie wpływało na jej farmakokinetykę ani nie zwiększało ryzyka działań niepożądanych. Ze względu na możliwe nasilenie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii rywastygminą.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, benzamid, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, dusznica bolesna, erytromycyna dożylna, estrogen, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antypsychotyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwymiotny, lek zobojętniający, lek zwiotczający mięśnie, lewomepromazyna, metabolizm rywastygminy, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, przewodnictwo w mięśniu sercowym, środek inotropowy, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, system transdermalny, tolterodyna, torsade de pointes, warfaryna
Leksykon substancji czynnych
Sulpiryd – Interakcje

Sulpiryd, jako neuroleptyk o dominującym antagonizmie receptorów dopaminowych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przede wszystkim przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm, prowadzący do obniżenia skuteczności obu leków. Ponadto, sulpiryd może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron), niektórymi neuroleptykami (haloperidol, tiorydazyna) oraz antybiotykami (erytromycyna dożylna, sparfloksacyna) zwiększa ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków wywołujących bradykardię (beta-blokery, diltiazem, glikozydy nasercowe) oraz leków powodujących hipokaliemię (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B dożylna), które potęgują ryzyko groźnych arytmii. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz unikanie łącznego stosowania leków o wysokim potencjale arytmogennego działania.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, arytmia, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dizopiramid, doksepina, erytromycyna, funkcje poznawcze, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metabolizm wątrobowy, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sedacja, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, werapamil, winkamina, wydalanie nerkowe, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Floxitrat 400 mg

Moksyfloksacyna, składnik leku Floxitrat 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze dotyczą addycyjnego wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, wybranymi antybiotykami (np. erytromycyna i.v.), lekami przeciwmalarycznymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi (np. cyzapryd, winkamina i.v.). Dodatkowo, należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) oraz leki wywołujące bradykardię, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu. W przypadku preparatów zawierających dwu- i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) zalecana jest 6-godzinna przerwa między podaniem a moksyfloksacyną, aby uniknąć zmniejszenia jej wchłaniania. Węgiel aktywowany obniża biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, dlatego nie powinien być stosowany jednocześnie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, beprydyl, bradykardia, cefalosporyna, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, difemanil, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, dofetylid, dydanozyna, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, itrakonazol, kompleks chelatowy, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, makrolid, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, pimozyd, probenecyd, ranitydyna, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wartość INR, węgiel aktywowany, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Autokila 200 mg

Hydroksychlorochina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwinfekcyjne jak moksyfloksacyna czy azytromycyna), co zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest stosowanie hydroksychlorochiny z halofantryną ze względu na bardzo wysokie ryzyko arytmii. Hydroksychlorochina może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek, a z lekami przeciwpadaczkowymi może obniżać ich skuteczność. Należy unikać kojarzenia hydroksychlorochiny z lekami toksycznymi dla narządu wzroku i krwi, aby zapobiec retinopatii i zaburzeniom hematologicznym.
antybiotyk aminoglikozydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorochina, cyklosporyna, cymetydyna, dabigatran, digoksyna, dziurawiec, enzym CYP, enzymatyczna terapia zastępcza, fenobarbital, fenytoina, flekainid, fluorochinolon, glikoproteina p, halofantryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hydroksychlorochina, indeks terapeutyczny, induktor izoenzymu, inhibitor CYP, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, lek cholinergiczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, leki przeciwarytmiczne, makrolid, meflochina, morfologia krwi, odstęp QT, prazykwantel, próg drgawkowy, propafenon, retinopatia, ryfampicyna, statyna, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, substrat glikoproteiny P, toksyczność oczna, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, α-galaktozydaza
Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg

Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz indapamid (diuretyk tiazydopodobny), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Ponadto, stosowanie Co-Amlessa z pozaustrojowymi metodami leczenia krwi (np. dializa z błonami poliakrylonitrylowymi) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Niezalecane jest także łączenie z antagonistami receptora angiotensyny II, estramustyną, litem oraz lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (triamteren, amiloryd) ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i toksyczności litu.
aliskiren, allopurynol, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, astemizol, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beprydyl, cyklosporyna, cyzapryd, dantrolen, dializa, eplerenon, erytromycyna, estramustyna, glikokortykosteroid, gliptyna, halofantryna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy HIV, insulina, klarytromycyna, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, migotanie komór, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pentamidyna, peryndopryl, preparat naparstnicy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, terfenadyna, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trimetoprim, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotalol Aurovitas

Stosowanie chlorowodorku sotalolu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsades de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QTc >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, wysokim stężeniu sotalolu w surowicy, współistniejącym stosowaniu leków wydłużających QT oraz u kobiet. Proarytmie najczęściej pojawiają się w pierwszym tygodniu terapii lub przy zwiększaniu dawki, a dawki powyżej 320 mg/dobę podwajają ryzyko ciężkich zdarzeń. U pacjentów z utrzymującą się tachykardią komorową i niewydolnością serca ryzyko torsades de pointes sięga 7%. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem oraz regularne monitorowanie EKG, zwracając uwagę na poszerzenie zespołu QRS o ≥25%, wydłużenie QT o ≥25%, PQ o ≥50% oraz QTc >480 ms. Nagłe odstawienie sotalolu u pacjentów z dusznicą bolesną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu, zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dusznica bolesna, działanie dromotropowe, floktafenina, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, jodowy środek kontrastujący, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, metadon, migotanie komór, nadczynność tarczycy, nerw błędny, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, pentamidyna, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, sparfloksacyna, tachykardia komorowa, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotalol Aurovitas

Sotalol Aurovitas, dostępny w dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsades de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QT >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, podwyższonym stężeniu sotalolu (np. w niewydolności nerek), leczeniu skojarzonym z innymi lekami wydłużającymi QT oraz u kobiet. Proarytmie mogą wystąpić najczęściej w pierwszym tygodniu terapii, podczas zwiększania dawki lub po dłuższym stosowaniu. W badaniach klinicznych częstość ciężkich proarytmii przy dawkach do 320 mg była <2%, natomiast przy wyższych dawkach ryzyko wzrasta ponad dwukrotnie, szczególnie u pacjentów z tachykardią komorową i niewydolnością serca (ryzyko 7%). Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem. Monitorowanie EKG jest obligatoryjne, zwłaszcza przy poszerzeniu zespołu QRS ≥25%, wydłużeniu QT ≥25%, PQ ≥50% lub QTc >480 ms oraz nasileniu zaburzeń rytmu.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dusznica bolesna, działanie dromotropowe, floktafenina, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, jodowy środek kontrastujący, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, łuszczyca, metadon, migotanie komór, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, odstęp QTc, pentamidyna, sparfloksacyna, tachykardia komorowa, torsades de pointes, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivastigmin Orion 3 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi lekami cholinomimetycznymi ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego. Rywastygmina nasila działanie środków zwiotczających mięśnie, zwłaszcza analogów sukcynylocholiny, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania lub czasowego odstawienia leku przed zabiegami znieczulenia ogólnego. Ponadto, interakcje z beta-adrenolitykami (np. atenololem) i lekami wywołującymi bradykardię (antagoniści kanału wapniowego, glikozydy naparstnicy, pilokarpina) mogą prowadzić do nasilonej bradykardii i omdleń, co wymaga ścisłego monitorowania czynności serca. Rywastygmina zwiększa także ryzyko torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT, takich jak fenotiazyny, benzamidy, pimozyd, haloperydol, erytromycyna dożylna czy citalopram, co uzasadnia konieczność monitorowania EKG.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, badanie EKG, beta-adrenolityk, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, droperydol, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek antyarytmiczny, lek antycholinergiczny, lek antypsychotyczny, lek beta-adrenolityczny, lek cholinomimetyczny, lek wydłużający odstęp QT, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neuroprzekaźnictwo cholinergiczne, oksybutynina, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, przewód pokarmowy, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tiapryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ cholinergiczny, warfaryna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Solian 200 mg

Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy naparstnicy) oraz lekami indukującymi hipokaliemię (leki moczopędne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), które zwiększają ryzyko arytmii i zaburzeń przewodnictwa serca.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, barbiturat, benzodiazepina, blokery kanału wapniowego, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, działanie antycholinergiczne, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klonidyna, klozapina, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lek znieczulający, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, lit, metadon, neuroleptyk, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, receptor β-adrenergiczny, ropinirol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Evertas 4,6 mg/24 h

Rywastygmina, jako inhibitor cholinesterazy stosowany w postaci transdermalnej (Evertas), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z lekami zwiotczającymi mięśnie (np. sukcynylocholina), substancjami cholinomimetycznymi oraz beta-adrenolitykami (zwłaszcza atenolol), które mogą nasilać działanie rywastygminy i prowadzić do bradykardii, a nawet omdleń. Ponadto, rywastygmina może osłabiać działanie leków antycholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna). W przypadku stosowania leków wywołujących bradykardię (antyarytmiczne klasy III, antagoniści kanału wapniowego, glikozydy naparstnicy, pilokarpina) oraz leków zwiększających ryzyko torsade de pointes (fenotiazyny, benzamidy, pimozyd, haloperydol, cysapryd, erytromycyna dożylna i inne), konieczne jest monitorowanie EKG i ostrożność w doborze terapii ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. W badaniach nie wykazano istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną, warfaryną, diazepamem czy fluoksetyną, a także z wieloma grupami leków, takimi jak NLPZ, leki przeciwcukrzycowe czy benzodiazepiny.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, dusznica, działanie cholinergiczne, działanie zwiotczające, EKG, erytromycyna, estrogen, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, hamowanie cholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antycholinergiczny, lek antypsychotyczny, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwymiotny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lek zwiotczający mięśnie, lewomepromazyna, metabolizm wątrobowy, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, objaw żołądkowo-jelitowy, oksybutynina, omdlenie, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, przewodnictwo w mięśniu sercowym, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, weralipryd, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Kimoks 400 mg

Moksyfloksacyna (lek Kimoks 400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna), klasy III (np. amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (fenotiazyny, haloperydol), trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna). Dodatkowo, leki obniżające stężenie potasu w surowicy (diuretyki pętlowe, tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu i wymagają monitorowania elektrolitów. Farmakokinetycznie, moksyfloksacyna wykazuje zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym podaniu z preparatami zawierającymi dwuwartościowe i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) – zalecany jest odstęp około 6 godzin między podaniami. Węgiel aktywny redukuje biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, bradykardia, chinidyna, digoksyna, diuretyki pętlowe, diuretyki tiazydowe, dofetylid, doustne leki przeciwzakrzepowe, dyzopiramid, działanie addycyjne, erytromycyna, fenotiazyny, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, kortykosteroidy, leki przeciwpsychotyczne, mizolastyna, odstęp QT, pentamidyna, pimozyd, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, terfenadyna, torsade de pointes, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wskaźnik INR, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukonazol Actavis

Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ograniczenia skuteczności i potencjalne ryzyko działań niepożądanych. Nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyleczeń) w porównaniu do gryzeofulwiny. Skuteczność flukonazolu w leczeniu kryptokokozy płuc, skóry oraz głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) jest ograniczona, co utrudnia ustalenie precyzyjnych schematów dawkowania. Wzrasta częstość zakażeń Candida innych niż C. albicans, w tym szczepów naturalnie opornych (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), co wymaga rozważenia alternatywnych terapii i uwzględnienia lokalnej epidemiologii oporności. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Flukonazol może indukować niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza w kojarzeniu z prednizonem, oraz hepatotoksyczność, która może być ciężka i potencjalnie śmiertelna, dlatego wymaga monitorowania funkcji wątroby i edukacji pacjentów o objawach takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka.
astenia, azol, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, choroba mięśnia sercowego, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, jadłowstręt, kandydoza, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kryptokokoza płuc, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze układowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukonazol Actavis

Flukonazol Actavis, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności w terapii przeciwgrzybiczej. Nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20%) w porównaniu z gryzeofulwiną. Skuteczność flukonazolu w kryptokokozie pozamózgowej oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza, histoplazmoza) jest ograniczona, co utrudnia ustalenie dawkowania. W leczeniu kandydozy należy uwzględnić rosnącą oporność gatunków Candida innych niż C. albicans, zwłaszcza C. krusei i C. auris, które wykazują naturalną oporność, oraz C. glabrata o zmniejszonej wrażliwości na flukonazol. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna może być modyfikacja dawkowania. Flukonazol może wywoływać niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z prednizonem.
astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, jadłowstręt, kandydoza, komorowe zaburzenia rytmu serca, kryptokokoza, laktoza jednowodna, leczenie przeciwgrzybicze, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terapia przeciwgrzybicza, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluxazol

Flukonazol (Fluxazol) wykazuje ograniczoną skuteczność w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci, z odsetkiem wyleczeń nieprzekraczającym 20%, co dyskwalifikuje go jako lek pierwszego wyboru w tej jednostce. W przypadku kryptokokozy pozauśrodkowounerwowej dane dotyczące dawkowania i skuteczności są niewystarczające. Szczególną uwagę należy zwrócić na rosnącą oporność gatunków Candida, zwłaszcza C. krusei i C. auris, które są często naturalnie oporne na flukonazol, oraz C. glabrata wykazujący zmniejszoną wrażliwość, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki, a u osób z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest monitorowanie parametrów wątrobowych ze względu na ryzyko ciężkiego hepatotoksycznego uszkodzenia, które może objawiać się m.in. żółtaczką, astenia i nudnościami. Flukonazol może również indukować niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych prednizonem.
astenia, azolowe leki przeciwgrzybicze, Candida, Candida auris, Candida glabrata, cytochrom P450, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, histoplazmoza, jadłowstręt, ketokonazol, kryptokokoza, leczenie przeciwgrzybicze, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Cilostop 100 mg

Cylostazol, inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Monoterapia cylostazolem w dawce 150 mg 2×/dobę nie wydłuża czasu krwawienia, jednak połączenie z ASA zwiększa hamowanie agregacji płytek o 23-25%, a jednoczesne stosowanie z co najmniej dwoma lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko krwawień (potwierdzone w badaniu CASTLE). W przypadku warfaryny i innych doustnych antykoagulantów nie stwierdzono istotnego wpływu na PT, APTT ani czas krwawienia, jednak zaleca się ostrożność i częste monitorowanie parametrów krzepnięcia. Cylostazol metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 i CYP2C19, a jego aktywność farmakologiczna może być znacząco zwiększona przez inhibitory tych enzymów, co wymaga redukcji dawki do 50 mg 2×/dobę (np. erytromycyna, ketokonazol, omeprazol). Słabszy inhibitor CYP3A4, diltiazem, zwiększa AUC cylostazolu o 44% bez konieczności modyfikacji dawki.
agregacja płytek krwi, atorwastatyna, cylostazol, CYP2C19, cyzapryd, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, diltiazem, doustny antykoagulant, działanie hipotensyjne, dziurawiec, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P-450, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, ketokonazol, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lowastatyna, nadmierny spadek ciśnienia, omeprazol, parametr hemodynamiczny, pimozyd, pochodna sporyszu, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, tachykardia odruchowa, układ krzepnięcia, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 10 mg

Escitalopram Grindeks, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po odstawieniu inhibitora MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po zakończeniu terapii escytalopramem – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu, gdzie w razie konieczności stosowania zaleca się minimalne dawki i ścisłe monitorowanie. Escitalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) z uwagi na ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego. Współistniejące stosowanie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a połączenie z NLPZ zwiększa ryzyko krwawień. W przypadku leków wywołujących hipokaliemię lub hipomagnezemię istnieje podwyższone ryzyko arytmii.
arytmia, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibicja CYP2D6, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, szczawian escytalopramu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 15 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. ryzyko zespołu serotoninowego, konieczne 14-dniowe odstępy), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek i krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i krzepnięcia krwi.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksifloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Flecainide acetate Holsten 100 mg

Flekainid octan, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi: klasy I (np. chinidyna) przeciwwskazane ze względu na ryzyko proarytmii, klasy II (beta-adrenolityki) z możliwością nasilenia negatywnego działania inotropowego, klasy III (amiodaron) wymagające redukcji dawki flekainidu o 50% i ścisłego monitorowania stężenia leku oraz klasy IV (werapamil) ze względu na ryzyko bradykardii i hipotensji. Inhibitory CYP2D6 (paroksetyna, fluoksetyna, propranolol, rytonawir) zwiększają stężenie flekainidu, podnosząc ryzyko toksyczności, natomiast induktory CYP2D6 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) obniżają jego stężenie o około 30%, co może zmniejszać skuteczność terapii. Leki przeciwwirusowe (rytonawir, lopinawir, indynawir) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (mizolastyna, astemizol, terfenadyna) znacząco zwiększają ryzyko arytmii komorowych i powinny być unikanie w skojarzeniu z flekainidem.
amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astemizol, bradykardia, bupropion, chinina, cymetydyna, digoksyna, działanie inotropowe, działanie kardiodepresyjne, działanie proarytmiczne, fenobarbital, fenytoina, flekainid octan, glikozyd nasercowy, halofantryna, haloperydol, hiperkaliemia, hipokaliemia, induktor CYP2D6, indynawir, inhibitor CYP2D6, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, klozapina, kortykosteroid, lek antynikotynowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, mizolastyna, niewydolność serca, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, terbinafina, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Polfarmex

Podczas stosowania Fluconazole Polfarmex należy zwrócić szczególną uwagę na przeciwwskazania i środki ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z grzybicą skóry owłosionej głowy, gdzie skuteczność flukonazolu jest niska (<20%) i ustępuje gryzeofulwinie. W przypadku kryptokokozy i głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza, histoplazmoza) dane dotyczące skuteczności i dawkowania są ograniczone. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki, a u chorych z zaburzeniami czynności wątroby wymagana jest ścisła kontrola funkcji wątrobowych ze względu na ryzyko ciężkiego, potencjalnie śmiertelnego uszkodzenia wątroby, które nie koreluje z dawką czy czasem terapii. Objawy hepatotoksyczności obejmują astenie, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczkę, a w przypadku ich wystąpienia leczenie należy przerwać.
astenia, bilirubinemia, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, histoplazmoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, jadłowstręt, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nietolerancja fruktozy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, parakokcydioidomikoza, powierzchowna grzybica, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żółtaczka jąder podkorowych mózgu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Polfarmex

Fluconazole Polfarmex, zawierający flukonazol, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek jest przeciwwskazany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyzdrowień) w porównaniu z gryzeofulwiną. Wskazania takie jak kryptokokoza, zakażenia płucne, skórne oraz głębokie grzybice endemiczne (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza, histoplazmoza) charakteryzują się ograniczonymi danymi skuteczności i brakiem precyzyjnych zaleceń dawkowania. Monitorowanie czynności wątroby jest kluczowe ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, która może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, niezależnie od dawki, czasu terapii, płci czy wieku pacjenta. Objawy takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
astenia, cytochrom P450, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kryptokokoza, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudności, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Flekainid – Interakcje

Flekainid, lek przeciwarytmiczny klasy Ic, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450. Hamowanie CYP2D6 przez leki takie jak paroksetyna, fluoksetyna, neuroleptyki, rytonawir czy terbinafina prowadzi do wzrostu stężenia flekainidu w osoczu, co zwiększa ryzyko arytmii i innych działań niepożądanych. Induktory CYP2D6 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) mogą obniżać stężenie flekainidu o około 30%, co może wymagać korekty dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu flekainidu z innymi lekami przeciwarytmicznymi: klasy I (np. chinidyna – przeciwwskazane ze względu na proarytmiczne działanie), klasy II (beta-adrenolityki – ryzyko nasilenia inotropowego ujemnego), klasy III (amiodaron – konieczne zmniejszenie dawki flekainidu o 50% i monitorowanie stężenia) oraz klasy IV (werapamil – ryzyko zagrażających życiu działań niepożądanych). Ponadto, flekainid może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu o około 15%, co wymaga monitorowania, natomiast nie wpływa na skuteczność doustnych leków przeciwzakrzepowych. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia indukowana przez leki moczopędne, kortykosteroidy i środki przeczyszczające, nasilają kardiotoksyczność flekainidu i powinny być wyrównane przed rozpoczęciem terapii.
amiodaron, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astemizol, beta-adrenolityk, bupropion, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, digoksyna, działanie inotropowe ujemne, działanie proarytmiczne, fenobarbital, fenytoina, flekainid, furosemid, glikozyd nasercowy, halofantryna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, indeks terapeutyczny, induktor CYP2D6, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kardiotoksyczność, kortykosteroid, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwarytmiczne klasy I, mizolastyna, niewydolność serca, prednizon, środek przeczyszczający, terbinafina, terfenadyna, warfaryna, werapamil, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Hydroksychlorochina – Interakcje

Hydroksychlorochina, będąca pochodną 4-aminochinoliny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co może prowadzić do istotnych konsekwencji klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych oraz niektórych antybiotyków (np. fluorochinolony, makrolidy). Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie hydroksychlorochiny z halofantryną ze względu na wysokie ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Hydroksychlorochina może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej redukcji dawek. Ponadto, stosowanie hydroksychlorochiny z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek, a łączenie z artemeterem/lumefantryną może prowadzić do zwiększonej toksyczności i wydłużenia odstępu QTc.
agalzydaza, artemeter/lumefantryna, arytmia komorowa, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, dapson, digoksyna, efekt hipoglikemiczny, fluorochinolon, halofantryna, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, inhibitor cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaolin, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, meflochina, methemoglobina, metoprolol, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, pirydostygmina, prazykwantel, reakcja hemolityczna, remdesiwir, retinopatia, ryfampicyna, substrat P-glikoproteiny, tamoksyfen, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivastigmin NeuroPharma 6 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie stosowania rywastygminy z lekami zwiotczającymi mięśnie typu sukcynylocholiny, beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego oraz glikozydami naparstnicy, ze względu na ryzyko nasilenia bradykardii i potencjalnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Wymaga to ścisłego monitorowania EKG oraz parametrów hemodynamicznych, a w niektórych przypadkach dostosowania dawki lub czasowego przerwania terapii rywastygminą. Ponadto, rywastygmina osłabia działanie leków przeciwcholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna), co wymaga oceny skuteczności tych terapii. Równoczesne stosowanie innych cholinomimetyków jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, benzamid, beta-adrenolityk, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, choroba Alzheimera, choroba układu sercowo-naczyniowego, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, droperydol, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, interakcja metaboliczna, lek antyarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, przewodnictwo w mięśniu sercowym, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ cholinergiczny, warfaryna, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Interakcje leku – Citabax 10 10 mg

Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO (np. selegilina, linezolid, moklobemid), co może prowadzić do zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi mięśni i hipertermią, stanowiąc przeciwwskazanie do takiego połączenia. Ponadto, cytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak sparfloksacyna, czy leki przeciwmalaryczne), ze względu na ryzyko addytywnego wydłużenia QTc i złośliwych arytmii. Podanie pimozydu 2 mg u pacjentów na cytalopramie 40 mg/dobę powodowało wzrost AUC i Cmax pimozydu oraz wydłużenie QTc o około 10 ms, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ostrożność wymaga także kojarzenie cytalopramu z lekami serotoninergicznymi (lit, tryptofan, tramadol, sumatryptan), preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na hemostazę (NLPZ, ASA, dipyrydamol, tyklopidyna), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i krwawień.
agonista receptora serotoninowego, antybiotyk fluorochinolonowy, biotransformacja, buspiron, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, cytochrom P-450, dezypramina, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, halofantryna, haloperydol, hipertermia, hipokaliemia, imipramina, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne, mefenytoina, metabolizm leku, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, omeprazol, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, terapia elektrowstrząsowa, tiorydazyna, triazolam, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukonazol Actavis

Flukonazol, jako lek przeciwgrzybiczy, wymaga szczególnej ostrożności w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. W przypadku niewydolności nerek konieczna może być modyfikacja dawkowania. Flukonazol może wywoływać ciężkie hepatotoksyczne uszkodzenia wątroby, które nie korelują jednoznacznie z dawką czy czasem terapii, a objawy takie jak znaczna astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, lek może powodować niewydolność kory nadnerczy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu prednizonu. W terapii należy uwzględnić ograniczoną skuteczność flukonazolu w leczeniu niektórych głębokich grzybic endemicznych oraz kryptokokoz o lokalizacji pozauśrodkowounerwowej, a także naturalną oporność niektórych gatunków Candida (np. C. krusei, C. auris) na ten lek.
AIDS, astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, flukonazol, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, jadłowstręt, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parakokcydioidomykoza, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 10 mg

Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, izokarboksazyd, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczny jest odstęp 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid). Escitalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylna erytromycyna), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne podawanie leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan, buprenorfina) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (np. bupropion, meflochina) wymagają ostrożności. Współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ zwiększają ryzyko krwawień. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane escytalopramu.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Actavis 20 mg

Escytalopram Actavis wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe antydepresanty, wybrane antybiotyki) jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka zaburzeń rytmu serca. W przypadku inhibitorów CYP2C19 (np. omeprazol 30 mg/dobę, esomeprazol, flukonazol) oraz cymetydyny (400 mg 2x/dobę) obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia escytalopramu w osoczu (odpowiednio około 50% i 70%), co może wymagać dostosowania dawki. Escytalopram hamuje także CYP2D6, co prowadzi do podwojenia stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak dezypramina czy metoprolol, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
astemizol, beta-bloker, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibicja CYP2D6, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek SSRI, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, metabolizm escytalopramu, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, nieselektywny nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 5 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, niewybiórczymi IMAO, gdzie konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed włączeniem IMAO. Leczenie skojarzone z moklobemidem i linezolidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, natomiast stosowanie selegiliny wymaga ostrożności, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksyfloksacyna) z powodu ryzyka arytmii. Ponadto, leki serotoninergiczne (tramadol, sumatryptan), leki obniżające próg drgawkowy oraz lit i tryptofan mogą nasilać działania escytalopramu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, lek wpływający na hemostazę, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odwracalny wybiórczy inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Aurobindo

Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT w EKG. U dzieci z grzybicą skóry owłosionej głowy flukonazol jest przeciwwskazany ze względu na niską skuteczność (<20% wyleczeń) w porównaniu z gryzeofulwiną. W przypadku głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) oraz kryptokokozy dane dotyczące skuteczności i dawkowania są ograniczone. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki zgodnie z ChPL. Flukonazol może wywoływać rzadkie, ale ciężkie działania niepożądane, takie jak toksyczne uszkodzenie wątroby (w tym przypadki śmiertelne), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz reakcje anafilaktyczne. Monitorowanie parametrów wątrobowych jest obligatoryjne, a w przypadku objawów hepatotoksyczności (astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, żółtaczka) leczenie należy przerwać.
AIDS, astenia, choroba mięśnia sercowego, flukonazol, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, ketokonazol, kryptokokoza, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 200 mg/500 ml

Amantadyna (preparat AMANTIX, 200 mg/500 ml, roztwór do infuzji) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Do grup leków przeciwwskazanych należą m.in. przeciwarytmiki klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), leki przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperydol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne substancje wydłużające QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Ponadto, amantadyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych (triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna) oraz sympatykomimetyków działających na ośrodkowy układ nerwowy, a także wchodzi w interakcje z memantyną, co może zwiększać zarówno efekty terapeutyczne, jak i toksyczność. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd, które mogą obniżać klirens osoczowy amantadyny, prowadząc do toksycznych stężeń.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, bromokryptyna, chinidyna, chloropromazyna, choroba Parkinsona, cizapryd, dizopiramid, erytromycyna, halofantryna, haloperydol, inhibitor gyrazy, interakcja lekowa, klarytromycyna, klirens osoczowy, kotrimoksazol, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, omam, orfenadryna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pentamidyna, pimozyd, prokainamid, reakcja psychotyczna, sedacja, siarczan amantadyny, skopolamina, sotalol, sparfloksacyna, sympatykomimetyk, terfenadyna, tioridazyna, toksyczne stężenie, triamteren, triheksyfenidyl, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Amarhyton 100 mg

Flekainid, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna) ze względu na ryzyko nasilenia działania proarytmicznego. W przypadku beta-adrenolityków (klasa II) obserwuje się addytywne działanie inotropowo ujemne, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji serca. Amiodaron (klasa III) zwiększa stężenie flekainidu w osoczu, co wymaga redukcji dawki o 50% i kontroli poziomu leku. Antagoniści wapnia, zwłaszcza werapamil, mogą powodować zagrażające życiu interakcje, dlatego ich stosowanie powinno być unikane lub ściśle monitorowane. Flekainid podnosi stężenie digoksyny o około 15%, co wymaga monitorowania u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Leki hamujące CYP2D6 (np. paroksetyna, fluoksetyna, leki przeciwhistaminowe, przeciwwirusowe, terbinafina) zwiększają stężenie flekainidu i ryzyko arytmii, natomiast induktory CYP2D6 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) przyspieszają jego eliminację o około 30%, co może wymagać dostosowania dawki.
amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astemizol, beta-adrenolityk, bupropion, chinina, cymetydyna, CYP2D6, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie inotropowe ujemne, działanie proarytmiczne, fenobarbital, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, halofantryna, hiperkaliemia, hipokaliemia, indynawir, inhibitor CYP2D6, karbamazepina, kardiotoksyczność, klozapina, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, mizolastyna, paroksetyna, rytonawir, terbinafina, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od nikotyny, werapamil, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – ItraGen 100 mg

Itrakonazol, będący substratem i silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające) znacząco obniżają wchłanianie itrakonazolu z kapsułek, co może prowadzić do utraty skuteczności terapii. Silni induktorzy CYP3A4, tacy jak ryfampicyna, ryfabutyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca i izoniazyd, powodują znaczne zmniejszenie stężenia itrakonazolu i jego aktywnego metabolitu hydroksyitrakonazolu, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Z kolei silne inhibitory CYP3A4 (rytonawir, indynawir, klarytromycyna, erytromycyna) zwiększają stężenie itrakonazolu, co może nasilać działania niepożądane i wymaga ostrożności oraz ewentualnej korekty dawki. Ponadto, itrakonazol jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. astemizol, beprydyl, cyzapryd) oraz statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna) ze względu na ryzyko torsade de pointes oraz miopatii i rabdomiolizy.
alfentanyl, alkaloid barwinka, alkaloid sporyszu, alprazolam, anksjolityk, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, benzodiazepin, beta-adrenolityk, biodostępność itrakonazolu, budezonid, busulfan, chinidyna, cilostazol, cyklosporyna, cymetydyna, cyzapryd, deksametazon, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, digoksyna, dihydroergotamina, dizopiramid, docetaksel, doustny lek przeciwzakrzepowy, ebastyna, eletryptan, ergometryna, ergotamina, ergotyzm, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flutykazon, fluwastatyna, glikokortykosteroid, glikoproteina p, halofantryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hydroksyitrakonazol, imipramina, indometacyna, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, izoniazyd, karbamazepina, kardiotoksyczność, klarytromycyna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, loperamid, lowastatyna, metyloprednizolon, midazolam, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noretysteron, odstęp QT, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propranolol, rabdomioliza, reboksetyna, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sertindol, stabilizator nastroju, sulfonamid, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, tolbutamid, torsade de pointes, triazolam, trimetreksat, werapamil, zastoinowa niewydolność serca, ziele dziurawca, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 10 mg

Escytalopram, aktywny składnik preparatu Nexpram, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami monoaminooksydazy (zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A, np. moklobemidem), linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zwiększać ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca w połączeniu z lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, enzym CYP2C19, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symamis 200 mg

Amisulpryd (Symamis) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (25 mg w tabletce 50 mg, 50 mg w 100 mg, 100 mg w 200 mg oraz 200 mg w 400 mg). Lek jest niewskazany u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki i hormonozależny rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) z powodu ryzyka niebezpiecznych wahań ciśnienia tętniczego. Ze względu na wpływ na przewodnictwo sercowe, lek nie powinien być stosowany u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Amisulpryd jest także przeciwwskazany u dzieci przed dojrzewaniem płciowym oraz w okresie karmienia piersią. Ponadto, nie należy łączyć go z lewodopą oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, zwłaszcza tymi wywołującymi torsade de pointes, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, erytromycyna dożylna czy metadon.
amiodaron, amisulpryd, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dojrzewanie płciowe, dyzopiramid, erytromycyna, ginekomastia, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki wydłużające odstęp QT, lewodopa, metadon, niewydolność serca, padaczka, pentamidyna, prolaktyna, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 80 mg

Sotalol chlorowodorek, ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, niesie ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes, szczególnie w obecności hipokaliemii i/lub bradykardii. Jednoczesne stosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. przeciwarytmiczne klasy Ia i III, neuroleptyki, beprydyl, erytromycyna i.v.) jest przeciwwskazane ze względu na synergistyczne ryzyko arytmii komorowych. Leki takie jak diltiazem i werapamil mogą powodować nadmierną bradykardię i zaburzenia przewodzenia, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych. Hipokaliemia powinna być wyrównana przed rozpoczęciem terapii, a elektrolity i EKG monitorowane podczas leczenia, zwłaszcza przy stosowaniu leków moczopędnych, glikokortykosteroidów czy amfoterycyny B i.v. W przypadku konieczności stosowania leków wywołujących torsades de pointes, zaleca się regularną ocenę odstępu QT i monitorowanie EKG.
amfoterycyna B, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodna dihydropirydyny, blokada receptorów beta-adrenergicznych, choroba Alzheimera, diltiazem, dofetylid, działanie inotropowe ujemne, elektrokardiografia, elektrolit, erytromycyna, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, klirens wątrobowy, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lidokaina, metadon, metanefryna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odstęp QT, pentamidyna, pochodna fenotiazyny, sotalol, sparfloksacyna, torsades de pointes, werapamil, wziewny anestetyk halogenowy, zaburzenie automatyzmu serca, zaburzenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego, zahamowanie zatokowe, zawrót głowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Aurobindo

Flukonazol, stosowany w produkcie Fluconazole Aurobindo, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku oraz potencjalne ciężkie toksyczne uszkodzenie wątroby, które może prowadzić do zgonu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby konieczne jest monitorowanie parametrów wątrobowych, a w razie pojawienia się objawów takich jak znaczna astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka, należy przerwać terapię. Flukonazol nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na skuteczność poniżej 20%, a także brak precyzyjnych zaleceń dawkowania w kryptokokozie płucnej i skórnej oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomkoza, sporotrychoza, histoplazmoza) z powodu ograniczonych danych klinicznych.
astenia, cytochrom CYP2C19, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP3A4, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica powierzchowna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, indeks terapeutyczny, jadłowstręt, ketokonazol, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, laktoza jednowodna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, parakokcydioidomkoza, prednizon, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze układowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Chlortalidon – Interakcje

Chlortalidon, tiazydopodobny diuretyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. NLPZ (np. indometacyna, ASA, inhibitory COX-2) mogą osłabiać działanie diuretyczne i hipotensyjne chlortalidonu oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów z hipowolemią. Leki przeciwnadciśnieniowe (inhibitory ACE, β-adrenolityki, antagoniści wapnia) nasilają efekt hipotensyjny, co wymaga przerwania chlortalidonu 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii inhibitorem ACE. Hipokaliemia indukowana chlortalidonem zwiększa ryzyko arytmii, zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów nasercowych (np. digoksyny) oraz leków wywołujących torsade de pointes (klasy Ia i III leków przeciwarytmicznych, niektóre neuroleptyki). Konieczne jest monitorowanie stężeń elektrolitów i EKG. Chlortalidon może także osłabiać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga dostosowania dawek.
ACTH, agonista receptora β2, allopurynol, amantadyna, amfoterycyna B, amiodaron, antagonista wapnia, arytmia komorowa, atropina, beprydyl, biperyden, chinidyna, chlortalidon, cholestyramina, cyklofosfamid, cyklosporyna, cyzapryd, diazoksyd, dna moczanowa, dyzopiramid, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, erytromycyna, fluorochinolon, fluorouracyl, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, granulocytopenia, guanetydyna, halofantryna, hamowanie szpiku kostnego, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indometacyna, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, insulina, karbenoksolon, kolestypol, kwas acetylosalicylowy, lek cholinolityczny, lek cytotoksyczny, lek moczopędny tiazydopodobny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lit, metotreksat, metyldopa, mizolastyna, nadczynność przytarczyc, neurotoksyczność litu, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, pochodna kurary, sól wapnia, sotalol, torsade de pointes, witamina D, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna, β-adrenolityk
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 50 mg

Lek Masultab (amisulpryd) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 25 mg (50 mg dawka) do 200 mg (400 mg dawka). Nie należy stosować go u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) z uwagi na ryzyko przełomów nadciśnieniowych, a także stosowanie u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, katecholaminy, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flucorta

Flukonazol, substancja czynna leku Flucorta, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby, które może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u chorych z ciężkimi schorzeniami podstawowymi. Monitorowanie funkcji wątroby jest niezbędne, a w przypadku objawów takich jak znaczna astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka, należy natychmiast przerwać terapię. Flukonazol nie jest zalecany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci, gdzie skuteczność nie przekracza 20%, ani w kryptokokozie pozauśrodkowonaczyniowej i głębokich grzybicach endemicznych, ze względu na ograniczone dane dotyczące skuteczności i dawkowania. Ponadto, flukonazol może wydłużać odstęp QT w EKG, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT lub metabolizowanych przez CYP3A4.
astenia, azol przeciwgrzybiczny, brak laktazy, choroba mięśnia sercowego, cukrzyca, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dziedziczna nietolerancja galaktozy, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, hipomagnezemia, histoplazmoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, jadłowstręt, kryptokokoza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parakokcydioidomikoza, powierzchowna grzybica, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Polfarmex

Flukonazol (Fluconazole Polfarmex) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym przypadków śmiertelnych, zwłaszcza u osób z ciężkimi chorobami podstawowymi. Monitorowanie funkcji wątroby jest niezbędne, a w przypadku objawów takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka, leczenie należy przerwać. Flukonazol nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci (skuteczność <20%) oraz w przypadku kryptokokozy i głębokich grzybic endemicznych, gdzie dane dotyczące dawkowania są ograniczone. Ponadto, lek może wydłużać odstęp QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT lub metabolizowanych przez CYP3A4, np. halofantryny (przeciwwskazane łączne stosowanie).
Flukonazol jest silnym inhibitorem CYP2C9, umiarkowanym CYP3A4 oraz inhibitorem CYP2C19, co wymaga monitorowania interakcji lekowych, zwłaszcza z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym. U pacjentów przyjmujących terfenadynę i flukonazol w dawkach <400 mg/dobę istnieje ryzyko zaburzeń rytmu serca. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (np. 0,084 g w dawce 50 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub cukrzycą (zawartość glukozy i galaktozy odpowiednio do dawki). Produkt zawiera <23 mg sodu na tabletkę, co czyni go praktycznie wolnym od sodu.
astenia, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hipokaliemia, hipomagnezemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kardiomiopatia, kryptokokoza, laktoza jednowodna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nietolerancja galaktozy, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 400 mg

Lek Masultab zawiera amisulpryd w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach od 25 mg do 200 mg w zależności od dawki). Nie należy stosować leku u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko wzrostu guza spowodowanego hiperprolaktynemią indukowaną przez amisulpryd. Przeciwwskazany jest także u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma), u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż lek może nasilać ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, arytmia komorowa, beprydyl, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, Masultab, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma przysadki, przełom nadciśnieniowy, przerost lewej komory serca, rak piersi, receptor dopaminowy, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaldo 3 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, zwiększa stężenie acetylocholiny w synapsach cholinergicznych, co prowadzi do licznych interakcji farmakodynamicznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, takimi jak beta-adrenolityki (np. atenolol), leki antyarytmiczne klasy III, antagoniści kanału wapniowego, glikozydy naparstnicy oraz pilokarpina, które mogą powodować addycyjne działanie prowadzące do bradykardii i zwiększonego ryzyka omdleń. Ponadto, rywastygmina nasila działanie zwiotczające mięśnie (np. sukcynylocholina) oraz wykazuje przeciwwskazania do łączenia z innymi substancjami cholinomimetycznymi ze względu na ryzyko synergistycznego nasilenia efektów cholinergicznych. Zaleca się ostrożność, monitorowanie EKG oraz dostosowanie dawkowania lub czasowe przerwanie terapii w przypadku konieczności stosowania leków zwiotczających mięśnie lub wywołujących bradykardię. Warto podkreślić, że rywastygmina może osłabiać działanie leków antycholinergicznych, takich jak oksybutynina czy tolterodyna, co wymaga monitorowania skuteczności tych terapii.
acetylocholina, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, beta-bloker, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, choroba Alzheimera, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antyarytmiczny klasy III, lek antycholinergiczny, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, tolterodyna, torsade de pointes, układ cholinergiczny, warfaryna
Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Interakcje

Zyprazydon, jako lek przeciwpsychotyczny, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, tiorydazyna, pimozyd, sertindol, halofantryna, meflokina, fluorochinolony), ze względu na ryzyko addycyjnego wydłużenia QT i potencjalnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, współstosowanie z lekami serotonergicznymi (np. SSRI) może prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. gorączką, ataksją i drgawkami klonicznymi. Zyprazydon wykazuje ograniczony wpływ na enzymy CYP450, w tym CYP2D6 i CYP3A4, co minimalizuje ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez te szlaki. Inhibitor CYP3A4 ketokonazol zwiększa stężenie zyprazydonu w surowicy o mniej niż 40%, bez konieczności modyfikacji dawki. Induktory CYP3A4, takie jak karbamazepina, mogą obniżać stężenie zyprazydonu o około 35%, co może wymagać dostosowania dawki.
CYP2D6, cytochrom P450, depresja OUN, doustne środki antykoncepcyjne, działania niepożądane, działanie sedatywne, enzymy CYP, farmakokinetyka, fluorochinolony, glikoproteina p, halofantryna, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotonergiczny, meflokina, neuroleptyk, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, sole litu, SSRI, trójtlenek arsenu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia psychomotoryczne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxychloroquine sulfate Edest 200 mg

Hydroksychlorochina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia digoksyny i cyklosporyny w osoczu ze względu na ryzyko toksyczności (digoksyna – wysokie ryzyko, cyklosporyna – wysokie ryzyko). Ponadto, hydroksychlorochina wykazuje addytywne działanie wydłużające odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi oraz halofantryną (przeciwwskazane) znacząco zwiększa ryzyko arytmii komorowych. W przypadku leków przeciwpadaczkowych obserwuje się zmniejszenie ich skuteczności, co może prowadzić do przełomu padaczkowego, natomiast jednoczesne stosowanie z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek. Hydroksychlorochina może również nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga częstszego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek.
arytmia komorowa, cyklosporyna, CYP2D6, cytochrom P450, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfagia, działanie proarytmiczne, EKG, epizod padaczkowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hydroksychlorochina, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, kardiotoksyczność, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakaźny, meflochina, neurotoksyczność, odpowiedź immunologiczna, odstęp QT, próg drgawkowy, stężenie cyklosporyny, stężenie digoksyny, szczepionka przeciw wściekliźnie, toksyczność, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Posaconazole Glenmark 40 mg/ml

Posaconazole Glenmark w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pozakonazol lub substancje pomocnicze, w tym glukozę (0,422 g/ml) oraz benzoesan sodu (10 mg/5 ml). Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą, dihydroergotaminą) ze względu na ryzyko toksyczności i ergotyzmu, a także z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna i chinidyna, z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QTc i torsade de pointes. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie pozakonazolu ze statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna) z uwagi na ryzyko rabdomiolizy oraz z wenetoklaksem w fazie rozpoczynania leczenia u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową (CLL), ze względu na możliwość zespołu rozpadu guza (TLS). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek wymagają szczególnej ostrożności ze względu na zmieniony metabolizm i potencjalną kumulację leku.
alkaloid sporyszu, arytmia komorowa, astemizol, atorwastatyna, benzoesan sodu, chinidyna, cukrzyca, CYP3A4, cyzapryd, dihydroergotamina, dysfagia, ergotamina, ergotyzm, halofantryna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kontrola glikemii, lowastatyna, nadwrażliwość, nietolerancja glukozy, odstęp QTc, pimozyd, pozakonazol, przewlekła białaczka limfocytowa, rabdomioliza, statyna, substancja pomocnicza, symwastatyna, terfenadyna, torsade de pointes, wenetoklaks, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół rozpadu guza