zespół chorego węzła zatokowego

Zespół chorego węzła zatokowego (sick sinus syndrome, SSS) to zaburzenie czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, który pełni funkcję naturalnego rozrusznika serca. Stan ten charakteryzuje się nieprawidłowym wytwarzaniem impulsów elektrycznych, co prowadzi do zaburzeń rytmu serca.

Klinicznie zespół chorego węzła zatokowego może objawiać się bradykardią zatokową, zahamowaniami zatokowym, blokiem zatokowo-przedsionkowym, a także naprzemiennymi epizodami bradykardii i tachyarytmii (zespół tachy-brady). Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, omdleń, kołatania serca, duszności oraz zmniejszonej tolerancji wysiłku.

Diagnostyka SSS opiera się głównie na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim oraz testach wysiłkowych. W przypadku objawowej bradykardii leczeniem z wyboru jest implantacja stymulatora serca. U pacjentów z towarzyszącymi tachyarytmiami stosuje się również leczenie farmakologiczne. Chorzy z SSS są narażeni na zwiększone ryzyko zatorowości, szczególnie przy współistniejącym migotaniu przedsionków.

Zespół chorego węzła zatokowego najczęściej występuje u osób starszych i jest związany z procesem włóknienia i degeneracji tkanki węzła zatokowego. Inne przyczyny obejmują chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatie, choroby naciekowe, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków (β-blokery, antagoniści wapnia, digoksyna) oraz uszkodzenia jatrogenne podczas zabiegów kardiochirurgicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Bradykardia – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Rokowanie u pacjentów z bradykardią jest zróżnicowane i zależy od etiologii, czasu rozpoznania, współistniejących chorób oraz ogólnego stanu pacjenta. W przypadku bradykardii zatokowej rokowanie jest zazwyczaj dobre, natomiast u chorych z zespołem chorego węzła zatokowego 5-letni wskaźnik przeżycia wynosi 45-70%. Wstrząs septyczny z towarzyszącą względną bradykardią wiąże się z niższą śmiertelnością (21% vs. 34%, p<0,001; OR=0,55, p<0,001), natomiast u pacjentów z COVID-19 bradykardia nie wpływa istotnie na śmiertelność (OR 1,25, 95% CI 0,41-3,84, p=0,7). U osób powyżej 60. roku życia z bezobjawową bradykardią ryzyko zgonu nie jest zwiększone, choć może być konieczne wszczepienie rozrusznika. Predyktory śmiertelności sercowej obejmują m.in. wiek >60 lat, chorobę wieńcową, cukrzycę, niewydolność serca i chorobę zastawkową, natomiast śmiertelność całkowita jest dodatkowo związana z płcią męską, wskaźnikiem masy ciała oraz historią kardiochirurgiczną.
antagonista kanału wapniowego, arytmia komorowa, arytmia serca, beta-bloker, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia, bradykardia, bradykardia względna, bradykardia zatokowa, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa, implantacja rozrusznika, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, operacja kardiochirurgiczna, stymulacja przezżylna, wazopresor, wstrząs septyczny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół QRS
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bicardef 5 mg 5 mg

Fumaran bisoprololu (Bicardef 5 mg) jest beta-adrenolitykiem o ściśle określonych przeciwwskazaniach, których identyfikacja jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (71 mg/tabletkę). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, dekompensacją niewydolności serca wymagającą dożylnej terapii inotropowej, wstrząsem kardiogennym oraz zaburzeniami przewodnictwa typu blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego i blokiem zatokowo-przedsionkowym. Ponadto, bisoprolol nie powinien być stosowany u pacjentów z bradykardią (czynność serca <50/min) oraz niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), ze względu na ryzyko pogłębienia tych stanów.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężka astma oskrzelowa, dekompensacja niewydolności serca, fumaran bisoprololu, funkcja wentylacyjna płuc, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipoperfuzja tkanek, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, opór obwodowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, rzut serca, skurcz oskrzeli, terapia inotropowa, wazokonstrykcja, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Evertas

Stosowanie systemu transdermalnego z rywastygminą (Evertas) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, których częstość i nasilenie rośnie wraz z dawką. Po przerwie w leczeniu dłuższej niż 3 dni zaleca się wznowienie terapii od dawki 4,6 mg/24 h. Niewłaściwe stosowanie, takie jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub jednoczesne użycie wielu plastrów, może prowadzić do ciężkich powikłań, w tym hospitalizacji i zgonów. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), szczególnie nasilone u kobiet i mogące prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji dożylnej. Rywastygmina może także wywoływać bradykardię, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, bradyarytmiami, niedoborami elektrolitów lub stosujących leki wydłużające QT. Konieczne jest monitorowanie masy ciała ze względu na ryzyko jej utraty u chorych na chorobę Alzheimera.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, hipokaliemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, rumień, rywastygmina, system transdermalny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ristidic

Rywastygmina w formie kapsułek twardych (Ristidic) wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania ze względu na zależność między dawką a częstością działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, które są szczególnie nasilone na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. W przypadku przerwania leczenia na kilka dni, wznowienie terapii powinno odbywać się od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę na reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na plastry z rywastygminą, gdzie konieczne jest wykonanie testu alergicznego przed zmianą formy podania. Rywastygmina może powodować bradykardię, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, bradyarytmiami, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wydłużające QT. Ponadto, lek może nasilać objawy pozapiramidowe u chorych z otępieniem w chorobie Parkinsona oraz powodować zmniejszenie masy ciała u pacjentów z chorobą Alzheimera, co wymaga regularnej kontroli klinicznej i masy ciała.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyskineza, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, kontaktowe zapalenie skóry, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omamy, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, reakcja nadwrażliwości, rywastygmina, skórna reakcja nadwrażliwości, spowolnienie ruchowe, torsade de pointes, zaburzenia trawienne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Bimatoprost – Przeciwwskazania stosowania

Bimatoprost jest prostaglandynowym analogiem stosowanym w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, dostępny w stężeniach 0,1 mg/ml oraz 0,3 mg/ml, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu z tymololem. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania wszystkich preparatów zawierających bimatoprost jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Dodatkowo, preparaty zawierające chlorek benzalkoniowy (np. Bimakolan, Bimican, Bimatoprost Indoco) nie powinny być stosowane u pacjentów z historią reakcji alergicznych na ten konserwant. Preparaty bez chlorku benzalkoniowego (np. Bimifree, Elymbus, Vizibim) stanowią alternatywę dla pacjentów z nietolerancją na ten składnik.
astma oskrzelowa, beta-bloker, bimatoprost, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, jaskra, nadciśnienie oczne, nadwrażliwość, nadwrażliwość dróg oddechowych, niewydolność serca, POChP, preparat bez konserwantów, tymolol, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Propranolol WZF 40 mg

Propranolol WZF, jako nieselektywny beta-adrenolityk, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z astmą oskrzelową i innymi stanami skurczowymi oskrzeli ze względu na blokadę receptorów β2, co może nasilać bronchospazm. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują bradykardię, wstrząs kardiogenny, niekontrolowaną niewydolność serca, blok serca II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego oraz dławicę Prinzmetala, gdzie propranolol może pogłębiać zaburzenia rytmu, kurczliwość mięśnia sercowego i nasilać skurcz naczyń wieńcowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym i ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, gdyż może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia i pogorszenie perfuzji tkanek.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk nieselektywny, blok serca, blokada receptorów alfa, bradykardia, bronchospazm, choroba obturacyjna płuc, cukrzyca, dławica Prinzmetala, długotrwałe głodzenie, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pheochromocytoma, politerapia, propranolol, przełom nadciśnieniowy, przewlekła choroba wątroby, sacharoza, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności dróg oddechowych, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Przeciwwskazania stosowania

Amiodaron, lek antyarytmiczny klasy III, wykazuje silne działanie depresyjne na automatyzm i przewodzenie w układzie bodźco-przewodzącym serca, co stanowi podstawę licznych przeciwwskazań do jego stosowania. Bezwzględnie nie powinien być podawany u pacjentów z bradykardią zatokową, blokiem zatokowo-przedsionkowym, zespołem chorego węzła zatokowego (bez stymulatora), blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia oraz blokiem dwu- lub trójwiązkowym bez wszczepionego rozrusznika. Dodatkowo, przeciwwskazania obejmują zespół Brugadów, wydłużenie odstępu QT, obrzęk naczynioruchowy, hipokaliemię oraz jednoczesne stosowanie leków wydłużających QT lub wywołujących torsade de pointes. W przypadku podawania dożylnego amiodaronu, przeciwwskazania rozszerzają się o niedociśnienie tętnicze, ciężką zapaść krążeniową, kardiomiopatię zastoinową i niewydolność serca. Ze względu na zawartość jodu (około 75 mg w tabletce 200 mg, 56-112 mg w ampułce), konieczne jest wykluczenie zaburzeń czynności tarczycy przed terapią, a także uwzględnienie nadwrażliwości na amiodaron, jod lub substancje pomocnicze. Ciężka niewydolność oddechowa, ciąża (z wyjątkiem sytuacji zagrożenia życia) oraz karmienie piersią stanowią kolejne przeciwwskazania, podobnie jak wiek poniżej 3 lat przy podawaniu dożylnym z powodu obecności alkoholu benzylowego.
blok dwuwiązkowy, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, hepatotoksyczność, hipokaliemia, inhibitory MAO, kardiomiopatia zastoinowa, lek anestetyczny, lek antyarytmiczny klasy III, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śródmiąższowa choroba płuc, substancja czynna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zespół Brugadów, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Evertas

Leczenie transdermalne rywastygminą wymaga ścisłego przestrzegania zasad dawkowania i monitorowania pacjenta, zwłaszcza po przerwach w terapii dłuższych niż 3 dni, kiedy to należy wznowić leczenie od dawki 4,6 mg/24 h. Niewłaściwe stosowanie plastrów, takie jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub stosowanie wielu plastrów jednocześnie, może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym hospitalizacji i zgonów. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), które występują częściej u kobiet i mogą prowadzić do odwodnienia wymagającego dożylnego nawodnienia oraz modyfikacji dawki. Zaleca się regularną kontrolę masy ciała, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Alzheimera, ze względu na ryzyko utraty masy ciała podczas terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba Alzheimera, czynna choroba wrzodowa, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objaw pozapiramidowy, obrzęk, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, plaster transdermalny, reakcja skórna, rumień, skórna reakcja nadwrażliwości, system transdermalny z rywastygminą, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor Aristo

Tikagrelor wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, takich jak osoby z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia czy stosujące jednocześnie NLPZ, doustne antykoagulanty lub fibrynolityki. Przeciwwskazania obejmują aktywne krwawienia, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Transfuzja płytek i desmopresyna nie odwracają działania tikagreloru, dlatego w przypadku poważnych krwawień zaleca się leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów po CABG przerwanie leku na ≥2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. Maksymalny czas stosowania u pacjentów z OZW i przebytym udarem niedokrwiennym to 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, kreatynina, krwawienie, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, oddech Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, plazmafereza, POChP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod Adamed 0,5 mg

Fingolimod Adamed w dawce 0,5 mg w kapsułkach twardych jest przeciwwskazany u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami immunologicznymi, w tym zespołem niedoboru odporności oraz u osób z podwyższonym ryzykiem zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza tych przyjmujących leki immunosupresyjne lub po wcześniejszym leczeniu immunosupresyjnym. Nie należy go stosować w przypadku ciężkich aktywnych zakażeń, w tym przewlekłych infekcji takich jak zapalenie wątroby czy gruźlica, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnymi złośliwymi chorobami nowotworowymi oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh), co wynika z metabolizmu leku i potencjalnego ryzyka toksyczności.
badanie elektrokardiograficzne, blok przedsionkowo-komorowy, ciężkie aktywne zakażenie, fingolimod, gruźlica, immunosupresja, kapsułka twarda, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekłe zakażenie, rozrusznik serca, stwardnienie rozsiane, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Viatris 5 mg

Iwabradyna, substancja czynna preparatu Ivabradine Viatris, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, potwierdzone w badaniach klinicznych na niemal 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania to zaburzenia widzenia (14,5% pacjentów) manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, oraz bradykardia (3,3%), w tym ciężka bradykardia (≤40 uderzeń/min) u 0,5% pacjentów. Migotanie przedsionków występowało u 4,86% leczonych iwabradyną w porównaniu do 4,08% w grupie kontrolnej (HR 1,26; 95% CI 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (często), zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie tętnicze oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i skóry, z częstością od niezbyt często do bardzo rzadko.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, bradykardia ciężka, duszność, eozynofilia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profil bezpieczeństwa leku, rumień, skurcz komorowy, skurcz nadkomorowy, substancja czynna, świąd, udar mózgu, wydłużenie odstępu PQ, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót błędnikowy, zawrót głowy, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aricept

Donepezyl, jako inhibitor cholinesterazy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi, zwłaszcza z zaburzeniami przewodnictwa sercowego (np. zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy), wydłużeniem odstępu QTc, chorobą serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz u osób z ryzykiem wrzodów trawiennych i u pacjentów z astmą lub obturacyjną chorobą płuc. Donepezyl może nasilać bradykardię, wywoływać omdlenia, drgawki oraz rzadko złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS). Przed planowanymi zabiegami z użyciem znieczulenia ogólnego należy poinformować anestezjologa o stosowaniu donepezylu ze względu na ryzyko nasilenia zwiotczenia mięśni. Monitorowanie EKG jest zalecane u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QTc i zaburzeń rytmu serca.
astma, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, cholinomimetyk, ciężka niewydolność wątroby, donepezyl, działanie wagotoniczne, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedrożność pęcherza moczowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw pozapiramidowy, obturacyjna choroba płuc, omdlenie, ostra niewydolność nerek, otępienie w chorobie Alzheimera, rabdomioliza, torsade de pointes, wrzód trawienny, wydłużenie odstępu QTc, zespół chorego węzła zatokowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg

Metoprolol Biofarm ZK, zawierający 95 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającego 100 mg metoprololu winianu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego, objawową bradykardią zatokową (HR <50/min), a także u osób z podejrzeniem ostrego zawału mięśnia sercowego przy częstości akcji serca <45/min, odstępie PQ >0,24 s oraz ciśnieniu skurczowym <100 mm Hg. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w nieleczonej niewydolności serca z obrzękiem płuc, wstrząsie kardiogennym, ciężkich zaburzeniach obwodowego krążenia tętniczego, niedociśnieniu tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg), ciężkiej astmie oskrzelowej, nieleczonym guzie chromochłonnym, kwasicy metabolicznej oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (z wyjątkiem MAO-B) i niektórych leków dożylnych (werapamil, diltiazem, dyzopiramid) ze względu na ryzyko ciężkiej bradykardii i bloku przewodzenia.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bloker kanału wapniowego, bradykardia graniczna, bradykardia zatokowa, chromanie przestankowe, diltiazem, dysfagia, dyzopiramid, guz chromochłonny, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, łuszczyca, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, miastenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, skurcz oskrzeli, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia tętniczego, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Galantamina, stosowana w leczeniu łagodnej do umiarkowanie ciężkiej postaci otępienia typu alzheimerowskiego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane i przeciwwskazania. Nie wykazano korzyści z jej stosowania u pacjentów z innymi typami otępienia lub łagodnymi zaburzeniami kognitywnymi, a w tych grupach obserwowano zwiększoną śmiertelność (1,4% vs 0,3% w grupie placebo). W badaniach długoterminowych u pacjentów z chorobą Alzheimera nie stwierdzono zwiększonej śmiertelności, a wręcz odnotowano niższy wskaźnik zgonów (3,2% vs 5,5% w grupie placebo; HR 0,58; p=0,011). Należy monitorować masę ciała pacjentów, gdyż leczenie galantaminą wiąże się z jej utratą. Istotne jest także zwrócenie uwagi na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i ostra uogólniona osutka skórna (AGEP), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cholinomimetyk, choroba naczyniowa mózgu, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, drgawka, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor cholinoesterazy, klirens kreatyniny, migotanie przedsionków, napad padaczkowy, niedobór pseudocholinesterazy, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obturacyjna choroba płuc, otępienie typu alzheimerowskiego, sukcynylocholina, torsade de pointes, udar, wrzód trawienny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodzenia nadkomorowego, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Staveran 40 40 mg

Staveran, zawierający chlorowodorek werapamilu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, które różnią się w zależności od dawki (laktoza jednowodna: 19,99–45,00 mg; żółcień pomarańczowa E110: 0,10 mg w dawkach 40 i 80 mg). Ze względu na wpływ werapamilu na układ przewodzący serca i kurczliwość mięśnia sercowego, lek nie powinien być stosowany u chorych z wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem), zespołem chorego węzła zatokowego (również z wyjątkiem stymulatora), niewydolnością serca z frakcją wyrzutową <35% lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg, jeśli nie jest to stan po częstoskurczu nadkomorowym ustępującym po leczeniu werapamilem. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków z dodatkowymi drogami przewodzenia (zespół WPW, LGL) ze względu na ryzyko groźnych tachyarytmii komorowych.
asystolia, automatyzm węzła zatokowego, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek werapamilu, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa, funkcja skurczowa lewej komory, hipoperfuzja narządów, hipotensja, iwabradyna, laktoza jednowodna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, powikłania hemodynamiczne, tabletka powlekana, tachyarytmia komorowa, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia przewodzenia serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień pomarańczowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metoprolol Biofarm ZK 23,75 mg

Metoprolol Biofarm ZK, zawierający bursztynian metoprololu (23,75 mg/tabletka, odpowiadający 25 mg winianu metoprololu), jest beta-adrenolitykiem o przedłużonym uwalnianiu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub inne beta-adrenolityki, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego, objawową bradykardię (<50 uderzeń/min), nieleczoną niewydolność serca z obrzękiem płuc, ciśnienie skurczowe <100 mm Hg, wstrząs kardiogenny, ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia, niedociśnienie (<90 mm Hg), ciężką astmę oskrzelową, ciężką POChP, nieleczony guz chromochłonny oraz kwasicę metaboliczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z tendencją do bradykardii, łagodną astmą lub POChP oraz spadkami ciśnienia tętniczego, nawet jeśli nie spełniają kryteriów bezwzględnych przeciwwskazań.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, bursztynian metoprololu, diltiazem, dyzopiramid, guz chromochłonny, hipotensja, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, kwasica metaboliczna, lek blokujący kanały wapniowe, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, substancja czynna, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenie obwodowego krążenia tętniczego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kapizen

Lerkanidypina wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez wszczepionego stymulatora serca, oraz u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca, gdzie wskazany jest monitoring kliniczny i hemodynamiczny. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia objawów dławicy piersiowej, a nawet zawału mięśnia sercowego, mimo długiego czasu działania lerkanidypiny. W przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby, standardowa dawka 10 mg/dobę jest zwykle dobrze tolerowana, jednak dawka 20 mg wymaga ścisłego monitorowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (GFR < 30 ml/min), w tym u osób poddawanych hemodializie. U pacjentów dializowanych otrzewnowo obserwowano mętny płyn otrzewnowy spowodowany wzrostem stężenia triglicerydów, co może być mylnie interpretowane jako zapalenie otrzewnej.
brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, dysfagia, działanie przeciwnadciśnieniowe, fenytoina, induktor CYP3A4, infekcyjne zapalenie otrzewnej, karbamazepina, laktoza jednowodna, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, mętny płyn otrzewnowy, naczynie krwionośne, nietolerancja galaktozy, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nitresan 20 mg

Stosowanie leku Nitresan 20 mg, zawierającego nitrendypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko nasilonego i/lub przedłużonego działania leku prowadzącego do niedociśnienia tętniczego. Terapia powinna być rozpoczynana od najmniejszej dawki z regularnym monitorowaniem ciśnienia tętniczego. U pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca oraz zespołem chorego węzła zatokowego (bez wszczepionego stymulatora serca) konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie β-adrenolityków może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga regularnej kontroli ciśnienia tętniczego. W początkowym okresie terapii należy również obserwować pacjentów pod kątem wystąpienia rzadkich, ale możliwych napadów dławicy piersiowej.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, ból wieńcowy, brak laktazy, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, dławica piersiowa, efekt pierwszego przejścia, inhibitor proteazy anty-HIV, izoenzym 3A4 cytochromu P-450, kwas walproinowy, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek β-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, stymulator serca, wiek podeszły, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Concor 5 5 mg

Bisoprolol fumaranu, składnik aktywny preparatu Concor 5 (tabletki powlekane 5 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym oraz zaburzeniami przewodnictwa serca, takimi jak blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy oraz objawowa bradykardia. Leku nie należy stosować także u pacjentów z objawowym niedociśnieniem tętniczym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda oraz nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy. Bisoprolol może nasilać objawy niedokrwienia kończyn, powodować skurcz oskrzeli oraz prowadzić do przełomu nadciśnieniowego w przypadku braku wcześniejszej blokady receptorów alfa-adrenergicznych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z kwasicą metaboliczną oraz nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze.
antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, ciężka astma oskrzelowa, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, guz chromochłonny, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-2-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Isoptin SR-E 240

Werapamil chlorowodorek (Isoptin SR-E 240) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, rzadkoskurczem, niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami czynności lewej komory. Lek wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co może prowadzić do bloków II° i III° oraz bloków wiązkowych pęczka Hisa, stanowiących przeciwwskazania do stosowania. Ryzyko powikłań, takich jak asystolia czy rzadkoskurcz, jest wyższe u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, szczególnie w populacji geriatrycznej. Werapamil może wchodzić w interakcje z lekami przeciwarytmicznymi, β-adrenolitykami (np. tymolol), digoksyną oraz statynami, co wymaga dostosowania dawek i monitorowania stanu klinicznego. U pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% konieczne jest wyrównanie niewydolności serca przed rozpoczęciem terapii oraz kontynuacja leczenia niewydolności w trakcie stosowania leku.
asystolia, blok dwuwiązkowy, blok jednowiązkowy, blok przedsionkowo-komorowy, choroba węzła zatokowo-przedsionkowego, digoksyna, dysfagia, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, frakcja wyrzutowa, hemodializa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwarytmiczny, lek β-adrenolityczny, miastenia, myasthenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pęczek Hisa, rytm węzłowy, rzadkoskurcz, schyłkowa niewydolność nerek, statyna, werapamilu chlorowodorek, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lamberta-Eatona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Propranolol Aurovitas 40 mg

Propranolol Aurovitas, dostępny w dawkach 10 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera propranololu chlorowodorek oraz laktozę jednowodną (18,75 mg w tabletce 10 mg i 75 mg w tabletce 40 mg), co wymaga uwzględnienia u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są: niewyrównana niewydolność serca, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok serca II i III stopnia, wstrząs kardiogenny, ciężka bradykardia, ciężkie niedociśnienie tętnicze oraz dławica Prinzmetala. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli w wywiadzie oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych przez blokadę receptorów β2. Dodatkowo, propranolol nie powinien być stosowany u pacjentów z kwasicą metaboliczną, stanami predysponującymi do hipoglikemii, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia w tętnicach obwodowych (np. choroba Raynauda, zaawansowana miażdżyca tętnic obwodowych).
astma oskrzelowa, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, depresja mięśnia sercowego, dławica Prinzmetala, działanie inotropowe ujemne, farmakokinetyka leku, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na propranolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, POChP, pojemność minutowa serca, propranololu chlorowodorek, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor α-adrenergiczny, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, środek anestetyczny, tachykardia, wstrząs kardiogenny, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – BisoHEXAL 5 5 mg

BisoHEXAL, zawierający bisoprolol fumaran w dawkach 5 mg i 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (1,24 mg w tabletce 5 mg; 2,48 mg w tabletce 10 mg). Lek nie powinien być stosowany w ostrych stanach niewydolności serca, wstrząsie kardiogennym, zaburzeniach przewodzenia przedsionkowo-komorowego II i III stopnia bez rozrusznika, zespole chorego węzła zatokowego, bloku zatokowo-przedsionkowym, objawowej bradykardii oraz objawowym niedociśnieniu tętniczym. Ponadto, ze względu na blokadę receptorów β₂, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP, a także u osób z ciężką postacią zarostowej choroby tętnic obwodowych i zespołu Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia tętniczego, a kwasica metaboliczna jest kolejnym stanem, w którym stosowanie bisoprololu jest niewskazane.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności należy rozważyć monitorowanie lub alternatywne leczenie u pacjentów z łagodną do umiarkowanej astmą oskrzelową lub POChP, cukrzycą z wahaniami glikemii, planowanymi zabiegami chirurgicznymi, łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, bezobjawową bradykardią oraz pierwotnie bezobjawowymi zaburzeniami przewodzenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, stosujących restrykcyjne diety, z łuszczycą w wywiadzie, chorobą węzła zatokowego bez objawów oraz tyreotoksykozą. Decyzja o zastosowaniu BisoHEXAL powinna być oparta na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając zarówno bezwzględne przeciwwskazania, jak i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności.
astma oskrzelowa ciężka, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, działanie inotropowe, funkcja oddechowa, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowo dodatni, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptor β2-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wahania glikemii, wstrząs kardiogenny, wydzielanie katecholamin, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xaloptic Combi (50 mcg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Xaloptic Combi, zawierający latanoprost 50 µg/ml oraz tymolol 5 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak nadreaktywność oskrzeli, astma oskrzelowa oraz ciężka POChP, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli indukowanego przez tymolol, nieselektywny beta-adrenolityk. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca i przewodzenia, w tym bradykardią zatokową (<60 uderzeń/min), zespołem chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia niekontrolowanym rozrusznikiem, niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym, ze względu na potencjalne pogorszenie funkcji układu bodźcotwórczego i przewodzącego serca. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na latanoprost, tymolol oraz składniki pomocnicze, w tym benzalkoniowy chlorek (0,2 mg/ml) i fosforany (sodu diwodorofosforan jednowodny 6,39 mg/ml, disodu fosforan bezwodny 2,89 mg/ml), co może prowadzić do reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją.
astma oskrzelowa, badanie EKG, badanie spirometryczne, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, hipoglikemia, latanoprost, nadreaktywność oskrzeli, niewydolność serca, prostaglandyna F2α, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, soczewka kontaktowa, tymolol, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebispes 5 mg

Nebispes, zawierający 5 mg nebiwololu (odpowiadającego 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 85,96 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Leku nie należy stosować u chorych z niewydolnością wątroby, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardią (HR < 60/min), niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg) oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebiwolol jest również przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli, ciężką POChP, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz kwasicą metaboliczną ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i powikłań. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w połączeniu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chinidyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, floktafenina, guanfacyna, guz chromochłonny, hipoglikemia, klonidyna, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na nebiwolol, nebiwolol chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symtrend 12,5 mg

Karwedylol, substancja czynna preparatu Symtrend (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niestabilna lub niewyrównana niewydolność serca klasy IV wg NYHA, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, ciężka bradykardia (<50 uderzeń/min), ciężkie niedociśnienie tętnicze (skurczowe <85 mm Hg), dławica Prinzmetala, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc z niedrożnością oskrzeli, astma, kwasica metaboliczna, nieleczony guz chromochłonny, objawowe zaburzenia czynności wątroby oraz nadwrażliwość na karwedylol lub substancje pomocnicze (laktoza jednowodna i polidekstrozę). Karmienie piersią jest również przeciwwskazaniem ze względu na przenikanie leku do mleka matki. Ponadto, jednoczesne dożylne stosowanie werapamilu lub diltiazemu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka nasilenia zaburzeń przewodzenia i hipotensji.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dławica Prinzmetala, dysfagia, guz chromochłonny, karwedylol, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedrożność oskrzeli, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Legrex 90 mg

Przed rozpoczęciem terapii tikagrelorem (Legrex 90 mg) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tikagrelor lub substancje pomocnicze, czynne krwawienia patologiczne, przebyte krwotoki śródczaszkowe oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Tikagrelor jest przeciwwskazany w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i powikłań krwotocznych. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby oraz podwyższonym ryzykiem krwawień (np. po zabiegach chirurgicznych, z trombocytopenią, stosujących NLPZ lub antykoagulanty) stosowanie tikagreloru wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści do ryzyka.
agregacja płytek krwi, antybiotyk makrolidowy, antykoagulanty doustne, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diltiazem, flukonazol, hemostaza, HIV, inhibitory CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie patologiczne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, nadwrażliwość na lek, nefazodon, ostry zespół wieńcowy, powikłania krwotoczne, prasugrel, przezskórna interwencja wieńcowa, rytonawir, tabletki powlekane, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, zdarzenia sercowo-naczyniowe, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atmina 4,6 mg/24 h

Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego (plastra) jest istotną opcją terapeutyczną w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, charakteryzującą się specyficznym profilem bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to miejscowe reakcje skórne (rumień o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, ocena 1-2 wg EMA) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. Reakcje skórne, w tym pęcherzowe (12,5% pacjentów w wieku 55-90 lat, ocena 6 wg EMA), mają zwykle łagodne nasilenie i ustępują samoistnie po usunięciu plastra. Działania niepożądane wykazują zależność od dawki – dawki powyżej 13,3 mg/24h wiążą się z częstszym występowaniem bezsenności i niewydolności serca, natomiast dawka 13,3 mg/24h nie różni się pod tym względem od placebo. W porównaniu do form doustnych, system transdermalny nie wywołuje ciężkich powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak krwotok czy pęknięcie przełyku.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, drgawka, dysfagia, erozja skóry, jadłowstręt, klasyfikacja EMA, krwotok żołądkowo-jelitowy, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, reakcja skórna, rumień, splątanie, system transdermalny, tachykardia, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego, złe samopoczucie
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vizilatan Duo (50 mcg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Vizilatan Duo zawiera latanoprost (50 µg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml) i jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego przebiegającymi z nadreaktywnością oskrzeli, takimi jak astma oskrzelowa (aktualna lub w wywiadzie) oraz ciężka POChP, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i zaostrzenia obturacji. Ponadto, ze względu na obecność tymololu, beta-adrenolityku, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, w tym bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia (niekontrolowanym rozrusznikiem), jawną niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym. Należy również unikać stosowania u osób z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na makrogologlicerol hydroksystearynian 40 (25 mg/ml) oraz fosforany (6,43 mg/ml).
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardia zatokowa, choroba Raynauda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, fosforany, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, latanoprost, lek przeciwarytmiczny, miastenia gravis, nadczynność tarczycy, nadreaktywność oskrzeli, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, prostaglandyna F2α, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, tarcza nerwu wzrokowego, tymolol, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon chorób i schorzeń
Bradykardia – Diagnostyka i diagnoza

Bradykardia definiowana jest jako częstość akcji serca poniżej 60 uderzeń na minutę u dorosłych, choć niektóre wytyczne sugerują próg 50 uderzeń/min. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie przedmiotowe oraz podstawowe badania, takie jak 12-odprowadzeniowe EKG, które pozwala na identyfikację rytmu zatokowego i różnicowanie bradykardii zatokowej od bloków serca. W przypadku objawów z epizodami przemijającymi zaleca się monitorowanie holterowskie (24-48 h) lub rejestrator zdarzeń (do miesiąca). Dodatkowo, testy wysiłkowe i pochyleniowe oraz echokardiografia i badania laboratoryjne (elektrolity, hormony tarczycy, markery uszkodzenia mięśnia sercowego, poziom digoksyny) są istotne w ocenie przyczyn i skutków bradykardii. W diagnostyce różnicowej uwzględnia się m.in. zespół chorego węzła zatokowego, bloki przedsionkowo-komorowe (I, II typu Mobitz I i II, III stopnia), zaburzenia przewodzenia śródkomorowego oraz stany zewnętrzne jak niedoczynność tarczycy, toksyczność leków, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe czy bezdech senny.
akcja serca, badanie elektrofizjologiczne, badanie przedmiotowe, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dysfunkcja węzła zatokowego, echokardiografia, echokardiogram, elektrokardiogram, hormony tarczycy, markery uszkodzenia mięśnia sercowego, monitorowanie holterowskie, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, odruch Cushinga, omdlenie wazowagalne, osłuchiwanie serca, ostry zawał mięśnia sercowego, polisomnografia, rejestrator zdarzeń, rytm zatokowy, stymulacja zewnętrzna, stymulator serca, test pochyleniowy, test wysiłkowy, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atmina

Atmina w postaci systemu transdermalnego zawiera rywastygminę i jest przeznaczona do stosowania wielodniowego, z koniecznością przestrzegania ścisłych zasad aplikacji, w tym unikania naklejania więcej niż jednego plastra jednocześnie. Nieprawidłowe stosowanie, takie jak pozostawienie starego plastra lub jednoczesne użycie kilku, może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, w tym hospitalizacji i zgonów. Po przerwie w terapii dłuższej niż 3 dni, leczenie należy rozpocząć od dawki 4,6 mg/24 h. Działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są dawko-zależne i częstsze u kobiet, a u pacjentów z odwodnieniem może być konieczne dożylne uzupełnienie płynów oraz modyfikacja dawkowania. Zaleca się regularną kontrolę masy ciała ze względu na ryzyko jej zmniejszenia podczas terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz torsade de pointes, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, rywastygmina, system transdermalny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 4,5 mg

Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności (38%) i wymioty (23%), szczególnie w fazie ustalania dawki. Kobiety są bardziej podatne na te działania oraz na utratę masy ciała. U pacjentów z otępieniem alzheimerowskim często obserwuje się także zaburzenia psychiczne (koszmary senne, pobudzenie, dezorientacja, lęk) oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu). W grupie z otępieniem parkinsonowskim rywastygmina może nasilać objawy parkinsonowskie, takie jak drżenie (10,2% vs. 3,9% placebo), spowolnienie ruchowe, dyskineza i hipokineza, a także powodować podobne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, halucynacje, hipokineza, jadłowstręt, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw koła zębatego, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, rywastygmina, senność, spowolnienie ruchowe, tachykardia, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Legrex

Tikagrelor (Legrex) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi lub niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u osób stosujących jednocześnie NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe lub fibrynolityki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowanym czynnikiem VIIa może poprawić hemostazę. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu stosowanie leku nie powinno przekraczać 12 miesięcy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.
antagonista receptora angiotensyny, astma, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, test aktywacji płytek indukowanej heparyną, tikagrelor, transfuzja płytek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol w dawce 2,5 mg (Bisocard) jest beta-adrenolitykiem o licznych bezwzględnych przeciwwskazaniach, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze (w tym 122,5 mg laktozy jednowodnej w tabletce), ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, objawowym niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami przewodzenia serca (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, objawowa bradykardia). Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężkimi postaciami zarostowej choroby tętnic obwodowych i zespołu Raynauda, a także u osób z nieleczonym guzem chromochłonnym i kwasicą metaboliczną, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i powikłań hemodynamicznych.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności, takich jak łagodna lub umiarkowana niewydolność serca, astma oskrzelowa, POChP, cukrzyca z wahaniami glikemii, blok AV I stopnia czy umiarkowane postaci zespołu Raynauda i choroby tętnic obwodowych, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta i stopniowe dostosowanie dawki. Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii oraz nasilać zaburzenia przewodzenia. Dodatkowo, należy unikać jednoczesnego stosowania bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I, centralnymi lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi beta-adrenolitykami, w tym miejscowymi, ze względu na ryzyko bradykardii, hipotensji i nasilenia działania kardiodepresyjnego. Decyzja o terapii powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając wszystkie przeciwwskazania i potencjalne interakcje lekowe.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, chinidyna, ciężka astma oskrzelowa, cukrzyca, dekompensacja niewydolności serca, diltiazem, guz chromochłonny, hipoglikemia, klonidyna, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek o działaniu inotropowym dodatnim, lek przeciwarytmiczny, metyldopa, objawowa bradykardia, objawowe niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, timolol, werapamil, wstrząs kardiogenny, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bimatoprost + Timolol Genetic 0,3 mg/ml + 5 mg/ml

Preparat Bimatoprost + Timolol Pharmabide (0,3 mg/ml bimatoprost + 5 mg/ml timolol) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym bimatoprost, tymolol maleinian (6,8 mg/ml), chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml) oraz fosforany (0,96 mg/ml). Ze względu na obecność nieselektywnego beta-adrenolityku tymololu, lek nie powinien być stosowany u osób z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa (w tym w wywiadzie), ciężka postać POChP oraz nadwrażliwość dróg oddechowych, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i pogorszenia funkcji oddechowej. Należy również unikać stosowania u pacjentów z istotnymi schorzeniami kardiologicznymi, w tym bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez stymulatora, objawową niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym, ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca i pogorszenia funkcji mięśnia sercowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk nieselektywny, bimatoprost i tymolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba sercowo-naczyniowa, krople do oczu, kurczliwość mięśnia sercowego, nadwrażliwość dróg oddechowych, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność pompy sercowej, niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tymolol maleinian, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Concor 10 10 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna Concor 10, jest selektywnym antagonistą receptorów β1-adrenergicznych, stosowanym w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ostrą lub niewyrównaną niewydolnością serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, bradykardią objawową oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany u chorych z ciężką astmą oskrzelową, ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Należy również unikać stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, duszność czy obrzęk naczynioruchowy.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivaldo

Rywastygmina w postaci kapsułek twardych (Rivaldo) wymaga ostrożnego stosowania ze względu na zależność częstości i nasilenia działań niepożądanych od dawki. Po przerwie w leczeniu dłuższej niż 3 dni zaleca się wznowienie terapii od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zmniejszyć ryzyko wymiotów. U pacjentów z historią alergicznych reakcji skórnych po plastrach rywastygminy konieczne jest wykonanie testu alergicznego przed zmianą na postać doustną. W okresie porejestracyjnym odnotowano rzadkie przypadki rozsianego alergicznego zapalenia skóry, które wymaga natychmiastowego przerwania leczenia. Działania niepożądane specyficzne dla grup pacjentów obejmują nadciśnienie i omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych, zwłaszcza drżenia, u pacjentów z chorobą Parkinsona. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częste i zależne od dawki, a u kobiet występują częściej. Nasilone wymioty mogą prowadzić do odwodnienia i poważnych powikłań, w tym pęknięcia przełyku, szczególnie po zwiększeniu dawki.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa żołądka, drżenie, dyskineza, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omamy, otępienie w chorobie Alzheimera, pęknięcie przełyku, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia chodu, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przeciwwskazania stosowania

Bisoprolol, jako selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, jest szeroko stosowany w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodzenia (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy), objawową bradykardię, objawowe niedociśnienie tętnicze, ciężkie postacie choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz ciężką astmę oskrzelową i POChP. Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany w kwasicy metabolicznej oraz u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, gdzie terapia β-blokerem może być wdrożona dopiero po leczeniu alfa-adrenolitycznym. Dodatkowe przeciwwskazania pojawiają się przy stosowaniu bisoprololu w połączeniu z innymi lekami, np. amlodypiną, ramiprylem czy kwasem acetylosalicylowym, gdzie należy uwzględnić m.in. ciężkie niedociśnienie tętnicze, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, obrzęk naczynioruchowy, choroby wrzodowe, skazy krwotoczne oraz zaburzenia czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73m²). Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów z bradykardią (HR <50-60/min), niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe <90-100 mmHg), łagodną astmą lub POChP oraz cukrzycą z dużymi wahaniami glikemii.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, diltiazem, dławica piersiowa, dna moczanowa, elektrokardiografia, guz chromochłonny, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, iwabradyna, kwasica metaboliczna, lek alfa-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sartan, skaza krwotoczna, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orebriton

Produkt leczniczy Orebriton zawierający tikagrelor w dawce 60 mg wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń hemostazy, aktywnymi krwawieniami lub zwiększonym ryzykiem urazów. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnym patologicznym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W trakcie terapii należy monitorować funkcję nerek, zwracając szczególną uwagę na pacjentów w wieku ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz stosujących antagonistów receptora angiotensyny. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych tikagrelor należy odstawić na co najmniej 5 dni przed interwencją, aby zminimalizować ryzyko krwawień. Ponadto, stosowanie tikagreloru u pacjentów po niedokrwiennym udarze mózgu jest ograniczone do maksymalnie 12 miesięcy, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, desmopresyna, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor P2Y12, rekombinowany czynnik VIIa, skłonność do krwawień, stężenie kreatyniny, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oftensin 5 mg/ml

Lek Oftensin (tymolol 5 mg/ml) w postaci kropli do oczu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tymolol lub substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek (0,12 mg/ml) i fosforany (11,77 mg/ml). Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u osób z chorobami układu oddechowego charakteryzującymi się nadreaktywnością oskrzeli, w tym astmą oskrzelową (aktualną lub w wywiadzie) oraz ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Tymolol, jako beta-adrenolityk, może nasilać skurcz oskrzeli, prowadząc do zaostrzenia objawów i poważnych powikłań oddechowych.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba obturacyjna układu oddechowego, działanie ogólnoustrojowe, krople do oczu, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, tymolol, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Dorzolamid – Przeciwwskazania stosowania

Dorzolamid, jako inhibitor anhydrazy węglanowej, jest stosowany miejscowo w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, dostępny zarówno w formie preparatów jednoskładnikowych, jak i złożonych (najczęściej z tymololem). Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na dorzolamid lub substancje pomocnicze oraz ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min, a także kwasica hiperchloremiczna. Ze względu na głównie nerkowy sposób eliminacji dorzolamidu i jego metabolitów, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stosowanie leku jest przeciwwskazane lub niezalecane, co podkreślają również dane dotyczące preparatu Rozalin.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, dorzolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, klirens kreatyniny, krople do oczu, kwasica hiperchloremiczna, nadciśnienie oczne, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na substancje, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, tymolol, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Conaret 1,25 mg

Bisoprolol fumarate, the active substance in Conaret, is contraindicated in several critical cardiovascular conditions to ensure patient safety and therapeutic efficacy. Absolute contraindications include acute decompensated heart failure, cardiogenic shock, and advanced atrioventricular blocks (second or third degree), where bisoprolol may exacerbate cardiac dysfunction or conduction disturbances. Additionally, symptomatic bradycardia (<60 bpm with clinical symptoms such as dizziness or syncope), sick sinus syndrome, and sinoatrial block preclude its use due to the risk of further heart rate reduction and conduction impairment. Conaret is also contraindicated in patients with symptomatic hypotension, severe bronchial asthma due to potential bronchospasm, severe peripheral arterial disease or Raynaud’s phenomenon because of exacerbated vasoconstriction, untreated pheochromocytoma without prior alpha-blockade due to risk of hypertensive crisis, and metabolic acidosis which may worsen cardiac and hemodynamic status. Hypersensitivity to bisoprolol or excipients is an absolute contraindication due to risk of allergic reactions including anaphylaxis.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bronchospazm, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Celipres 100 100 mg

Celipres 100 (chlorowodorek celiprololu 100 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, w tym mannitol i żółcień chinolinową (0,057 mg/tabletkę). Leku nie należy stosować w stanach kardiologicznych takich jak blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia, ciężka bradykardia (<45-50 uderzeń/min), zespół chorego węzła zatokowego, niedociśnienie, niewyrównana niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny. Ponadto, przeciwwskazaniem jest późne stadium choroby zarostowej tętnic obwodowych (III/IV stopień Fontaine'a), nieleczony guz chromochłonny nadnerczy bez wcześniejszej blokady receptorów alfa, kwasica metaboliczna oraz ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min). Ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ostrymi atakami astmy oraz POChP.
antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, Celipres, chlorowodorek celiprololu, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny nadnerczy, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, mannitol, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, teofilina, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego, znieczulenie ogólne, żółcień chinolinowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivohart 7,5 mg

W badaniach klinicznych z udziałem około 45 000 pacjentów stosujących iwabradynę (Ivohart) najczęściej obserwowano działania niepożądane związane z układem sercowo-naczyniowym i wzrokowym. Bradykardia występowała u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%, głównie w pierwszych 2-3 miesiącach terapii. Migotanie przedsionków zaobserwowano u 5,3% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 3,8% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,26; 95% CI 1,15-1,39). Zaburzenia widzenia, takie jak wrażenie silnego światła, zgłaszało 14,5% pacjentów, głównie w pierwszych dwóch miesiącach leczenia, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, ustępujące podczas terapii lub po jej zakończeniu. Inne często występujące działania to ból głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie oraz wahania ciśnienia tętniczego. Rzadziej notowano eozynofilię, podwyższone stężenie kwasu moczowego, nudności, zaparcia, wysypki, kurcze mięśni oraz zmęczenie.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, duszność, eozynofilia, iwabradyna, kołatanie serca, kreatynina, kurcze mięśni, kwas moczowy, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, rumień, skurcze komorowe, świąd, wysypka, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Propranolol WZF 1 mg/ml

Propranolol WZF w roztworze do wstrzykiwań (1 mg/ml) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na propranolol lub substancje pomocnicze, astmą oskrzelową, skurczami oskrzeli, bradykardią, wstrząsem kardiogennym, niekontrolowaną niewydolnością serca, niedociśnieniem tętniczym, blokiem serca II i III stopnia, dusznicą bolesną Prinzmetala oraz zespołem chorego węzła zatokowego. Ponadto, propranolol może pogarszać stan metaboliczny u pacjentów z kwasicą metaboliczną i długotrwałym głodzeniem, a także nasilać zaburzenia krążenia obwodowego i jest przeciwwskazany u chorych z nieleczonym guzem chromochłonnym bez uprzedniej blokady receptorów alfa.
aminy katecholowe, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blokada receptorów alfa, bradykardia, dusznica Prinzmetala, działanie chronotropowo ujemne, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, leki hipoglikemizujące, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, propranolol, receptory beta, receptory beta-adrenergiczne, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, skurcz tętnic wieńcowych, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corectin 2,5 mg

Bisoprolol fumaran w dawce 2,5 mg, substancja czynna leku Corectin, jest selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia. Ponadto, Corectin nie powinien być stosowany u chorych z ciężką astmą oskrzelową i ciężką postacią POChP z uwagi na możliwość zaostrzenia skurczu oskrzeli. Przeciwwskazania obejmują także ciężką chorobę zarostową tętnic obwodowych i zespół Raynauda, gdzie bisoprolol może nasilać niedokrwienie tkanek obwodowych. W endokrynologii lek jest przeciwwskazany przy nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz w kwasicy metabolicznej, gdyż może utrudniać kompensację zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, łuszczyca, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, ostra niewydolność serca, POChP, sultopryd, terapia odczulająca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol Vitabalans 10 mg

Bisoprolol Vitabalans, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest beta-adrenolitykiem o działaniu chronotropowym i inotropowym ujemnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrą lub niewyrównaną niewydolnością serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II i III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią (<45-50 uderzeń/min) oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <100 mm Hg). Ponadto, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP. Należy również unikać stosowania u chorych z ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz zespołu Raynauda, a także u pacjentów z kwasicą metaboliczną i nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, działanie chronotropowe, działanie inotropowe ujemne, efekt z odbicia, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Borez 2,5 mg

Bisoprolol fumaran w dawce 2,5 mg (Borez) jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych, w tym w ostrym zaostrzeniu niewydolności serca wymagającym inotropów dożylnych, wstrząsie kardiogennym, blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia bez stymulatora, zespole chorego węzła zatokowego, blokach zatokowo-przedsionkowych, bradykardii objawowej oraz objawowym niedociśnieniu tętniczym. Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz kwasicą metaboliczną. Wymienione stany kliniczne wiążą się z ryzykiem pogorszenia funkcji serca, nasilenia skurczu oskrzeli lub naczyń obwodowych, a także niebezpiecznych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych.
astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, selektywny beta-adrenolityk, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tabletka powlekana, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół odstawienia beta-adrenolityków, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Concor Cor 3,75 3,75 mg

Bisoprolol, zawarty w leku Concor Cor 3,75 mg, jest selektywnym beta-1-adrenolitykiem, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, bisoprolol nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Warto podkreślić, że bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii oraz nasilać objawy niedokrwienia obwodowego, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
W sytuacjach klinicznych takich jak umiarkowana astma oskrzelowa, POChP, łagodne zaburzenia rytmu serca (np. bradykardia, blok I stopnia), cukrzyca o chwiejnym przebiegu, łagodna do umiarkowanej choroba naczyń obwodowych oraz przygotowanie do zabiegów chirurgicznych, stosowanie bisoprololu wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz ścisłego monitorowania pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować podczas inicjacji leczenia niewydolności serca, u pacjentów z towarzyszącym niedociśnieniem, skłonnością do bradykardii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków o działaniu hipotensyjnym lub nasercowym. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane po dokładnej analizie stanu klinicznego, aby minimalizować ryzyko powikłań i zapewnić bezpieczeństwo terapii beta-adrenolitykiem.
beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężka astma oskrzelowa, działanie hipotensyjne, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, kurczliwość mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna, lek o działaniu inotropowym dodatnim, nadwrażliwość na bisoprolol, niedokrwienie, niewyrównana niewydolność serca, objawowa bradykardia, objawowe niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, POChP, rdzeń nadnerczy, reakcja anafilaktyczna, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zabieg chirurgiczny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atirabo

Tikagrelor (Atirabo) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (NLPZ, doustne antykoagulanty, fibrynolityki). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; zaleca się rozważenie leczenia przeciwfibrynolitycznego (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po CABG przerwanie na ≥2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu stosowanie tikagreloru jest ograniczone do 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustne leki przeciwzakrzepowe, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leki fibrynolityczne, leki przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 190 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wymagać modyfikacji dawki leku Bloxazoc. Leki hamujące CYP2D6, takie jak chinidyna, terbinafina, paroksetyna czy fluoksetyna, mogą znacząco zwiększać stężenie metoprololu w osoczu, co prowadzi do nasilenia jego działania β-adrenolitycznego. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania metoprololu z propafenonem (2-5-krotny wzrost stężenia metoprololu) oraz z werapamilem, ze względu na ryzyko bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Inne leki, takie jak amiodaron, leki przeciwarytmiczne klasy I, NLPZ (np. indometacyna), glikozydy naparstnicy, difenhydramina (zmniejszająca metabolizm metoprololu 2,5-krotnie), diltiazem, epinefryna, fenylopropanolamina, klonidyna czy ryfampicyna, również wykazują istotne interakcje, które mogą wymagać monitorowania klinicznego i dostosowania dawki metoprololu.
amiodaron, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, cytochrom CYP 2D6, difenhydramina, diltiazem, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, epinefryna, fenylopropanolamina, glikozyd naparstnicy, hydralazyna, inhibitor monoaminooksydazy, kardioselektywny β-adrenolityk, klonidyna, kwas barbiturowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm wątrobowy, metoprolol w osoczu, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność lewej komory, objaw ortostatyczny, okres półtrwania, pentobarbital, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor β-adrenergiczny, ryfampicyna, środek miejscowo znieczulający, werapamil, węzeł zatokowy, wziewny anestetyk, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, α-hydroksymetoprolol, β-adrenolityk