Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Metoprolol, jako substrat enzymu CYP 2D6, może wchodzić w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co może wymagać dostosowania dawki leku Bloxazoc. Leki hamujące aktywność CYP 2D6 mogą znacząco wpływać na stężenie metoprololu w osoczu, co może powodować nasilenie jego działania farmakologicznego. Do leków hamujących CYP 2D6 należą m.in.: chinidyna, terbinafina, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, propafenon i difenhydramina. W przypadku rozpoczęcia terapii tymi lekami u pacjentów przyjmujących Bloxazoc może być konieczne zmniejszenie dawki metoprololu.¹

Leki przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Bloxazoc z następującymi lekami:

• Pochodne kwasu barbiturowego – Barbiturany (badania z zastosowaniem pentobarbitalu) przyspieszają metabolizm metoprololu poprzez zwiększenie aktywności enzymów, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leczenia metoprololem.²
• Propafenon – Po podaniu propafenonu pacjentom leczonym metoprololem stężenie metoprololu w osoczu może zwiększyć się 2-5-krotnie, co prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla metoprololu. Mechanizm tej interakcji polega na zmniejszeniu aktywności izoenzymu 2D6 cytochromu P450 przez propafenon. Jednoczesne leczenie metoprololem i propafenonem jest problematyczne, ponieważ propafenon wykazuje również działanie blokujące receptory β-adrenergiczne.³
• Werapamil – Jednoczesne stosowanie werapamilu i β-adrenolityków może wywoływać bradykardię i nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Werapamil i β-adrenolityki wzajemnie nasilają działanie hamujące przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz czynność węzła zatokowego, co może skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca.⁴

Leki wymagające dostosowania dawki

Podczas stosowania produktu leczniczego Bloxazoc jednocześnie z następującymi lekami może być konieczna modyfikacja dawkowania:

• Amiodaron – Opisywano przypadki klinicznie istotnej bradykardii podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu i metoprololu. Ze względu na bardzo długi okres półtrwania amiodaronu (około 50 dni), interakcja z metoprololem może utrzymywać się przez długi czas po zaprzestaniu podawania amiodaronu.⁵
• Leki przeciwarytmiczne klasy I – Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwarytmicznych grupy I i β-adrenolityków działania inotropowe ujemne obydwu grup leków sumują się. U pacjentów z niewydolnością lewej komory może to prowadzić do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych. Nie należy stosować jednocześnie tych leków u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Interakcja ta jest najlepiej udokumentowana dla dyzopiramidu.⁶
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne/przeciwreumatyczne – NLPZ stosowane jednocześnie z β-adrenolitykami mogą osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe. Badania dotyczyły głównie indometacyny. Interakcja ta prawdopodobnie nie dotyczy sulindaku. W badaniach z jednoczesnym podawaniem diklofenaku i metoprololu nie zaobserwowano występowania takiej interakcji.⁷
• Glikozydy naparstnicy – Glikozydy naparstnicy stosowane jednocześnie z beta-adrenolitykami mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wywoływać bradykardię, co wymaga monitorowania pacjenta.⁸
• Difenhydramina – Difenhydramina zmniejsza (2,5-krotnie) przemianę metoprololu do α-hydroksymetoprololu, zachodzącą z udziałem izoenzymu CYP2D6 u pacjentów szybko metabolizujących, co prowadzi do silniejszego działania metoprololu.⁹
• Diltiazem – Diltiazem i β-adrenolityki stosowane jednocześnie powodują wzajemne nasilenie działania hamującego przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz czynność węzła zatokowego. Opisywano przypadki bradykardii o znaczeniu klinicznym po jednoczesnym zastosowaniu diltiazemu i metoprololu.¹⁰
• Epinefryna (adrenalina) – Podczas jednoczesnego stosowania β-adrenolityków z epinefryną może wystąpić znaczne nadciśnienie tętnicze i bradykardia. Ta interakcja może również wystąpić, gdy środki miejscowo znieczulające zawierające epinefrynę zostaną podane donaczyniowo. Ryzyko tego typu interakcji jest prawdopodobnie mniejsze w przypadku stosowania kardioselektywnych β-adrenolityków, do których należy metoprolol.¹¹
• Fenylopropanolamina (norefedryna) – U zdrowych ochotników, u których stosowano fenylopropanolaminę w dawce 50 mg, obserwowano zwiększenie ciśnienia rozkurczowego powyżej wartości prawidłowych. Opisywano również przypadki paradoksalnego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi po zastosowaniu β-adrenolityków u pacjentów otrzymujących duże dawki fenylopropanolaminy. W kilku przypadkach obserwowano wystąpienie przełomów nadciśnieniowych.¹²
• Chinidyna – Chinidyna hamuje metabolizm metoprololu u pacjentów szybko metabolizujących (ponad 90% populacji szwedzkiej), co powoduje zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu i nasilenie blokady receptorów β-adrenergicznych. Ten sam rodzaj interakcji może wystąpić w przypadku zastosowania innych β-adrenolityków metabolizowanych przez izoenzym 2D6 cytochromu P450.¹³
• Klonidyna – Po nagłym odstawieniu klonidyny u pacjenta może wystąpić zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, które może być nasilone przez beta-adrenolityki. Jeżeli pacjent jest leczony jednocześnie klonidyną i metoprololem, a konieczne jest przerwanie leczenia klonidyną, należy najpierw stopniowo zakończyć podawanie metoprololu, a następnie w ciągu kilku dni zakończyć podawanie klonidyny.¹⁴
• Ryfampicyna – Ryfampicyna może powodować zwiększenie metabolizmu metoprololu i zmniejszenie jego stężenia w osoczu, co może skutkować osłabieniem działania terapeutycznego.¹⁵

Inne istotne interakcje

Pacjenci leczeni jednocześnie innymi β-adrenolitykami (np. w postaci kropli do oczu) lub inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją medyczną. U pacjentów leczonych β-adrenolitykami, wziewne anestetyki mogą nasilać ich hamujący wpływ na układ krążenia.¹⁶

Może być konieczna zmiana dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych u pacjentów leczonych β-adrenolitykami. W przypadku jednoczesnego podawania cymetydyny lub hydralazyny może zwiększać się stężenie metoprololu w osoczu, co może wymagać dostosowania dawki metoprololu.¹⁷

Interakcje leku Bloxazoc z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Bloxazoc nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji metoprololu z alkoholem, z danych klinicznych wynika, że interakcja ta może mieć istotne znaczenie kliniczne. Alkohol etylowy może wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę metoprololu na kilka sposobów:

• Nasilenie działania hipotensyjnego – Alkohol, podobnie jak metoprolol, może wywoływać obniżenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie tych substancji może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwiększając ryzyko wystąpienia objawów ortostatycznych, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia widzenia.
• Wpływ na metabolizm wątrobowy – Zarówno alkohol, jak i metoprolol są metabolizowane w wątrobie. Alkohol, szczególnie przy przewlekłym spożyciu, może wpływać na aktywność enzymów wątrobowych, potencjalnie zmieniając metabolizm metoprololu.
• Zwiększone ryzyko bradykardii – Alkohol może potęgować działanie chronotropowe ujemne metoprololu, zwiększając ryzyko wystąpienia bradykardii.
• Osłabienie koncentracji i koordynacji – Zarówno alkohol, jak i metoprolol mogą powodować zaburzenia koncentracji i koordynacji ruchowej. Ich jednoczesne stosowanie może nasilać te działania niepożądane.

Z uwagi na powyższe interakcje, pacjentom stosującym Bloxazoc zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu, a w przypadku osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, szczególnie niewydolnością serca, całkowite unikanie alkoholu podczas terapii metoprololem.

Tabela interakcji leku Bloxazoc