zapalenie błony śluzowej nosa
Zapalenie błony śluzowej nosa (rhinitis) to stan zapalny wyściółki jamy nosowej, który może mieć różne podłoże etiologiczne. Najczęstsze postacie to zapalenie alergiczne, infekcyjne (wirusowe, bakteryjne), niealergiczne z eozynofilią, zawodowe oraz polekowe. Głównymi objawami są: wyciek wydzieliny z nosa, obrzęk błony śluzowej powodujący uczucie zatkanego nosa, kichanie oraz świąd.
W diagnostyce różnicowej kluczowe znaczenie ma wywiad lekarski, badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe, takie jak testy skórne, oznaczanie swoistych IgE, cytologia błony śluzowej nosa czy endoskopia. W przypadku alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa istotne jest określenie czynnika wywołującego reakcję alergiczną.
Leczenie zapalenia błony śluzowej nosa obejmuje farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy donosowe, leki obkurczające naczynia krwionośne błony śluzowej nosa, leki antyleukotrienowe), immunoterapię swoistą w przypadku alergii oraz edukację pacjenta dotyczącą unikania alergenów. W niektórych przypadkach konieczne może być leczenie chirurgiczne, zwłaszcza przy współistniejących schorzeniach strukturalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Cardilopin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz neuropatie obwodowe. Występowanie tych działań wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego.
amlodypina, bezsenność, ból brzucha, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy 8,75 mg
Strepsils Intensive bez cukru w postaci pastylek twardych zawiera 8,75 mg flurbiprofenu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flurbiprofen, kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią alergii na NLPZ, w tym pokrzywką, astmą oskrzelową, obrzękiem naczynioruchowym, zapaleniem błony śluzowej nosa i skurczem oskrzeli. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z aktywną lub przebyłą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężkim zapaleniem jelita grubego, zaburzeniami krwotocznymi, ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, a także u kobiet w trzecim trymestrze ciąży oraz dzieci poniżej 12 lat. Pastylki zawierają izomalt (2033,29 mg), maltitol ciekły (509,31 mg) oraz etanol (0,05 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją cukrów lub chorobami metabolicznymi.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zapalenie jelita grubego, etanol, flurbiprofen, glikokortykosteroid, izomalt, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, maltitol ciekły, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Ramipryl, zawarty w preparacie Ramve 2,5 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny stosowanym w terapii nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje przede wszystkim przewlekły, suchy kaszel oraz reakcje związane z hipotonią. Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem ich ciężkości i konieczności monitorowania parametrów hematologicznych, szczególnie na początku terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedokrwienie mięśnia sercowego, tachykardia, arytmia i obrzęk obwodowy, które mogą wynikać z nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, arytmia, choroba niedokrwienna serca, drżenie, dusznica bolesna, działania niepożądane produktów leczniczych, eozynofilia, erytropenia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, ramipryl, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia hematologiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Napritum 500 mg
Lek Napritum zawierający naproksen w dawkach 250 mg i 500 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u osób z historią co najmniej dwóch epizodów owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania obejmują również nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60,83 mg w tabletce 250 mg i 121,66 mg w tabletce 500 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów z astmą aspirynową, zapaleniem błony śluzowej nosa, polipami nosa oraz pokrzywką po zastosowaniu NLPZ, które mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Naproksen jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), ciężką niewydolnością serca oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i zaostrzenia choroby.
astma, astma aspirynowa, choroba wrzodowa, czynność skurczowa macicy, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, tabletka leku, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Polopiryna Gardło, zawierająca 8,75 mg flurbiprofenu w postaci pastylek twardych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na flurbiprofen lub substancje pomocnicze, takie jak izomalt (2034 mg/pastylkę), maltitol (427,5 mg/pastylkę), czerwień koszenilowa (E 124, 0,013 mg/pastylkę) oraz żółcień pomarańczowa (E 110, 0,080 mg/pastylkę). Lek nie powinien być stosowany u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, w tym astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli, zapaleniem błony śluzowej nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką po ekspozycji na NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia jelit, a także wcześniejsze krwawienia lub perforacje związane z terapią NLPZ.
astma oskrzelowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zapalenie jelita grubego, czynna choroba wrzodowa, flurbiprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nawracająca choroba wrzodowa, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja cukrów, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jelit, pastylka twarda, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie krwotoczne, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclaner 75 mg
Diklofenak sodowy w dawce 75 mg w postaci kapsułek dojelitowych (Diclaner) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z czynna chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, perforacją, czy nawracającymi epizodami owrzodzenia potwierdzonymi co najmniej dwoma odrębnymi incydentami. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z krwawieniami do OUN, niewyjaśnionymi zaburzeniami hematopoezy, reakcjami nadwrażliwości po NLPZ (np. skurcz oskrzeli, astma, pokrzywka), ciężką niewydolnością wątroby i nerek oraz u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi, takimi jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych, ze względu na ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych. Ponadto, stosowanie diklofenaku jest bezwzględnie przeciwwskazane w III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i uszkodzenia nerek płodu. Diclaner nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na wysoką dawkę substancji czynnej i ryzyko działań niepożądanych.
Przed rozpoczęciem terapii diklofenakiem w dawce 75 mg należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski, uwzględniając historię chorób przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego, funkcji wątroby i nerek oraz wcześniejsze reakcje na NLPZ. Monitorowanie pacjentów podczas leczenia jest kluczowe, zwłaszcza pod kątem objawów niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. U pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu) zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia, szczególnie przy planowaniu długotrwałej terapii diklofenakiem, aby zminimalizować ryzyko powikłań. Znajomość pełnego spektrum przeciwwskazań i ostrożność w kwalifikacji pacjentów są niezbędne dla bezpiecznego stosowania leku Diclaner.
anafilaksja, astma, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, diklofenak sodowy, encefalopatia wątrobowa, hiperlipidemia, krwawienie do OUN, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, szpik kostny, trzeci trymestr ciąży, udar mózgu, właściwość przeciwpłytkowa, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie oddechowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rolicyn 50 mg
Rolicyn, zawierający roksytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym dostępnym w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz nierzeżączkowych zakażeń narządów rodnych. Wskazania obejmują zapalenie migdałków, gardła, błony śluzowej nosa i gardła, zatok obocznych nosa, ucha środkowego, zapalenie płuc, oskrzeli, ropnie płuc, rozstrzenie oskrzeli oraz zakażenia skóry wywołane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. W leczeniu zakażeń narządów rodnych skuteczna jest wobec Chlamydia trachomatis, Mycoplasma hominis oraz Ureaplasma urealyticum. Patogeny wrażliwe na roksytromycynę to m.in. Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Moraxella catarrhalis oraz Chlamydia psittaci.
antybiogram, antybiotyk makrolidowy, antybiotykooporność, badanie lekowrażliwości, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, nierzeżączkowe zakażenie narządów rodnych, paciorkowiec grupy A, roksytromycyna, ropień płuca, rozstrzenie oskrzeli, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Ureaplasma urealyticum, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilastyna Hitaxa 20 mg
Bilastyna, stosowana w dawce 20 mg u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo, z częstością działań niepożądanych wynoszącą 12,7% wobec 12,8% w grupie kontrolnej. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38% placebo), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). W badaniach klinicznych II i III fazy objęto 2525 pacjentów, w tym 1697 przyjmujących bilastynę 20 mg oraz 1362 placebo. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zaburzeń sercowo-naczyniowych (wydłużenie odstępu QT 0,53%, arytmia zatokowa 0,30%, blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%) oraz reakcji nadwrażliwości o nieznanej częstości, takich jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy. Profil bezpieczeństwa u dzieci (dawka 10 mg) i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo (68,5% vs 67,5%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, ból brzucha, ból głowy, ból w nadbrzuszu, częstoskurcz, duszność, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, kołatanie serca, lęk, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka twarzy, osłabienie, podrażnienie oka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wyprysk, wysypka, wzmożone pragnienie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aclexa 200 mg
Lek Aclexa (celekoksyb), będący selektywnym inhibitorem COX-2, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na celekoksyb, sulfonamidy, substancje pomocnicze (w tym laktozę w dawkach 24 mg w kapsułce 100 mg oraz 47 mg w kapsułce 200 mg) oraz u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ lub kwasie acetylosalicylowym, obejmującymi astmę, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz chorobami zapalnymi jelit (IBD), ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, działanie teratogenne, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na celekoksyb, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na sulfonamidy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, polip nosa, skala Child-Pugh, stężenie albumin, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xylometazolin WZF 0,1%
Lek Xylometazolin WZF 0,1% (1 mg/ml, krople do nosa) wykazuje działanie sympatykomimetyczne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na substancje adrenomimetyczne, zespołem długiego odstępu QT, nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu krążenia, cukrzycą, jaskrą z zamkniętym kątem, rozrostem gruczołu krokowego oraz nadczynnością tarczycy. Przewlekłe lub naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku ze względu na ryzyko rozwoju rhinitis medicamentosa, wynikającego z zahamowania uwalniania noradrenaliny przez pobudzenie presynaptycznych receptorów α-2. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), który może powodować podrażnienie i obrzęk błony śluzowej nosa, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z nadwrażliwością.
arytmia komorowa, chlorek benzalkoniowy, cukrzyca, dławica piersiowa, dysuria, działanie sympatykomimetyczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, podwyższone ciśnienie tętnicze, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, rhinitis medicamentosa, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja adrenomimetyczna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uwalnianie noradrenaliny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół długiego odstępu QT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Produkt leczniczy Claritine Duo, zawierający loratadynę 5 mg oraz siarczan pseudoefedryny 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak bardzo częsta bezsenność oraz częste objawy nerwowości, senności, depresji i pobudzenia. Rzadziej występują splątanie, drżenie, a bardzo rzadko drgawki i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Pseudoefedryna może powodować tachykardię (często), kołatanie serca (niezbyt często) oraz bardzo rzadkie zaburzenia rytmu serca i nadciśnienie tętnicze. W zakresie układu oddechowego często występuje zapalenie gardła i błony śluzowej nosa, a bardzo rzadko kaszel i skurcz oskrzeli. Działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego to często zaparcia, nudności i suchość w jamie ustnej, a także niedokrwienne zapalenie jelita grubego o nieznanej częstości. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, są bardzo rzadkie, podobnie jak ciężkie reakcje skórne, np. ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).
anafilaksja, ciężka reakcja skórna, drgawka, kołatanie serca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, przerost prostaty, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, szum w uszach, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Analiza bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, gdzie 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami były podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3 razy GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3 razy GGN u 2,5%, >10 razy GGN u 0,4%). Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie. Wśród działań niepożądanych wyróżniono m.in. zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (mialgia, miopatia, rabdomioliza), zaburzenia wątroby (zapalenie, niewydolność), reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i poważne zmiany skórne jak zespół Stevensa-Johnsona), a także zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię i ryzyko rozwoju cukrzycy u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie).
amnezja, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestaza, cukrzyca, epistaxis, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, koszmar senny, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alfurion 10 mg
Alfurion, zawierający 10 mg alfuzosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowanym efektem jest zawroty głowy (ok. 5% pacjentów), klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10). Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, senność), sercowo-naczyniowego (omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia, dławica piersiowa u pacjentów z chorobami wieńcowymi, migotanie przedsionków o nieznanej częstości), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, niestrawność, wymioty, biegunka, suchość w ustach). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) u pacjentów poddawanych operacji zaćmy oraz na potencjalne poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i priapizm, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alfuzosyna chlorowodorek, cholestaza wątrobowa, choroba tętnic wieńcowych, dławica piersiowa, IFIS, małopłytkowość, migotanie przedsionków, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, operacja usunięcia zaćmy, osutka, pokrzywka, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Findarts Duo 0,5 mg + 0,4 mg
Findarts Duo to preparat zawierający 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, stosowany w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dane z badania CombAT, trwającego 4 lata, wskazują na zmniejszającą się częstość działań niepożądanych w czasie terapii: w terapii skojarzonej od 22% w pierwszym roku do 2% w czwartym roku, w monoterapii dutasterydem od 15% do 2%, a w monoterapii tamsulosyną od 13% do 2%. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzenia ejakulacji, impotencja i zmniejszone libido, które przypisuje się głównie dutasterydowi i mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Inne często występujące działania to zawroty głowy, ból głowy, zapalenie błony śluzowej nosa, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca i palpitacje.
antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, badanie CombAT, dutasteryd, erytrodermia, kardiomiopatia rozstrzeniowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, operacja usunięcia zaćmy, priapizm, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, rumień wielopostaciowy, skala Gleasona, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tamsulosyny chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku nasienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bazetham Retard 0,4 mg
Bazetham Retard zawiera tamsulosyny chlorowodorek w dawce 0,4 mg (0,367 mg tamsulosyny) i jest związany z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą zawroty głowy (1,3%), ból głowy, omdlenia, zamazane widzenie, kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna, zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry oraz zaburzenia wytrysku, w tym ejakulację wsteczną. Rzadko występuje priapizm (<1/10 000), wymagający pilnej interwencji. Działania te mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a także stanowią poważne zagrożenie dla pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku i z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
arytmia, astenia, biegunka, brak ejakulacji, duszność, ejakulacja wsteczna, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zaćma, zamazane widzenie, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naproxen Genoptim 500 mg
Naproksen Genoptim, dostępny w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego, a także u osób z historią powtarzających się epizodów owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego związanych z NLPZ. Ponadto, naproksen nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (64,03 mg w tabletce 250 mg i 128,06 mg w tabletce 500 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą indukowaną NLPZ, polipami nosa, nieżytem nosa oraz pokrzywką, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek, wątroby i serca oraz skazę krwotoczną, a także ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań porodowych.
agregacja płytek krwi, astma indukowana przez NLPZ, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek gastroprotekcyjny, leki przeciwkrzepliwe, leki przeciwpłytkowe, nadwrażliwość na leki, naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, przewód tętniczy Botalla, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Profenid 100 mg, zawierający ketoprofen, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, stanowią poważne zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, stan splątania) oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje) również mogą wystąpić, choć ich częstość jest trudna do określenia. Rzadko obserwuje się zaburzenia widzenia, szumy uszne, a także poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze i zapalenie naczyń. W układzie oddechowym mogą pojawić się duszność, napady astmy oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, depresja, duszność, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezje, perforacja, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nastroju, zaburzenia smaku, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na zwierzęta domowe – Objawy
Alergia na zwierzęta domowe to immunologiczna nadwrażliwość na białka obecne w naskórku, ślinie, moczu lub odchodach zwierząt futerkowych i ptaków, manifestująca się objawami ze strony dróg oddechowych (kichanie, wyciek i przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, świąd gardła), oczu (łzawienie, zaczerwienienie, obrzęk), skóry (świąd, pokrzywka, egzema) oraz układu oddechowego w przebiegu astmy (duszność, świszczący oddech, napady astmy). Objawy mogą pojawić się w ciągu 15-30 minut u osób o wysokiej wrażliwości lub po kilku dniach u osób z łagodną alergią, a ich nasilenie jest proporcjonalne do poziomu ekspozycji na alergeny. Alergeny kotów, zwłaszcza samic produkujących białko Fel d I, wywołują silniejsze reakcje niż alergeny psów. Alergeny mogą utrzymywać się w środowisku domowym do 6 miesięcy po usunięciu zwierzęcia, co utrudnia eliminację objawów. Leczenie obejmuje leki przeciwhistaminowe (działanie po 30 minutach), donosowe leki przeciwhistaminowe (działanie po 15-30 minutach) oraz donosowe kortykosteroidy (poprawa po co najmniej 2 tygodniach stosowania).
alergen, alergen zwierzęcy, alergia na koty, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, donosowy kortykosteroid, donosowy lek przeciwhistaminowy, duszność, dyskomfort, egzema, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość układu immunologicznego, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja alergiczna, świszczący oddech, tolerancja immunologiczna, układ pokarmowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – MIG dla dzieci 20 mg/ml
MIG dla dzieci (ibuprofen 20 mg/ml zawiesina doustna) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze (maltitol ciekły E 965, benzoesan sodu E 211, alkohol benzylowy), a także u osób z historią skurczu oskrzeli, astmy, pokrzywki lub obrzęku naczynioruchowego po NLPZ. Nie należy stosować leku u pacjentów z zaburzeniami krwiotworzenia o niewyjaśnionej etiologii, aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwotokami z przewodu pokarmowego, krwawieniami z naczyń mózgowych lub innymi aktywnymi krwawieniami. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek, serca (klasa IV wg NYHA), ciężkie odwodnienie oraz kobiety w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań płodowych i matczynych. Ibuprofen może nasilać ryzyko krwawień, perforacji przewodu pokarmowego oraz pogarszać funkcję narządów w wymienionych stanach klinicznych.
astma, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, digoksyna, działanie antyagregacyjne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hemostaza, ibuprofen, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na leki, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja, płytki krwi, pokrzywka, prostaglandyna nerkowa, przewód tętniczy, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krwiotworzenia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Hydrargyrum – Wskazania do stosowania
Hydrargyrum biiodatum (jodek rtęci) w rozcieńczeniu homeopatycznym D12 jest jednym z pięciu składników aktywnych preparatu Euphorbium S, stosowanego jako aerozol do nosa. Substancja ta występuje w stężeniu 1 g na 100 g roztworu, który jest bezbarwny do lekko opalizującego i bezzapachowy. Euphorbium S zawiera również Euphorbium D4, Pulsatilla pratensis D4, Luffa operculata D4 oraz Argentum nitricum D10, każdy w równych proporcjach 1 g/100 g roztworu. Preparat jest wskazany do stosowania wspomagającego w leczeniu nieżytu nosa, zarówno ostrego, jak i przewlekłego, poprzez bezpośrednią aplikację na błonę śluzową nosa.
aerozol do nosa, Argentum nitricum, Euphorbium, Hydrargyrum biiodatum, jodek rtęci, Luffa operculata, nieżyt nosa, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, preparat homeopatyczny, produkt homeopatyczny, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, terapia homeopatyczna, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alermed 10 mg
Alermed, zawierający 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 3200 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zmęczenie, bóle i zawroty głowy, występujące z częstością ≥1%. Rzadziej notowano paradoksalne pobudzenie OUN oraz objawy ze strony układu moczowego i narządu wzroku (trudności w oddawaniu moczu, zaburzenia akomodacji, suchość błony śluzowej jamy ustnej). Zgłaszano również przypadki zaburzeń czynności wątroby, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi i bilirubiną, które ustępowały po odstawieniu leku. W badaniach kontrolowanych placebo, cetyryzyna w dawce 10 mg/dobę wykazała istotnie częstsze występowanie senności, jednak bez wpływu na codzienną aktywność zdrowych młodych dorosłych.
aktywność cholinolityczna, badanie kontrolowane placebo, biegunka, bilirubina, ból brzucha, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie niepożądanych działań, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, paradoksalne pobudzenie, podwójnie ślepa próba, receptor H1, senność, suchość błony śluzowej, trudności w oddawaniu moczu, układ pokarmowy, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amertil Bio 10 mg
Cetyryzyna, będąca selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy dawce 10 mg stosowanej u dorosłych i dzieci powyżej 6 miesięcy. W badaniach klinicznych na ponad 3200 pacjentach najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi o częstości ≥1% były senność (9,63% vs 5,0% placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82%) oraz zmęczenie (1,63% vs 0,95%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,0% vs 0,6%), senność (1,8% vs 1,4%) oraz zmęczenie (1,0% vs 0,3%). Senność miała zazwyczaj nasilenie łagodne do umiarkowanego, a badania psychomotoryczne nie wykazały istotnego wpływu na funkcje OUN w zalecanych dawkach. Sporadycznie zgłaszano objawy antycholinergiczne, takie jak trudności w oddawaniu moczu czy zaburzenia akomodacji, mimo braku aktywności cholinolitycznej cetyryzyny.
aktywność psychomotoryczna, aminotransferaza, antagonista receptorów H1, bezsenność, bilirubina, cetyryzyna, czynność wątroby, drgawka, dyskineza, dystonia, działanie cholinolityczne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, lek antycholinergiczny, małopłytkowość, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, placebo, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tik, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie psychiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Napro Forte
Podczas stosowania naproksenu sodowego, w tym preparatu Apo-Napro Forte, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami sercowo-naczyniowymi, niewydolnością nerek i wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia, perforacje przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, niewydolność nerek czy ciężkie reakcje skórne, wzrasta wraz z dawką leku oraz obecnością czynników ryzyka. U pacjentów z niewydolnością nerek klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz parametrów krzepnięcia, a także unikanie jednoczesnego stosowania innych NLPZ i leków zwiększających ryzyko krwawień (np. warfaryny, SSRI, kortykosteroidów).
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, astma, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, cukrzyca, czas krwawienia, hemodializa, hemostaza, hiperlipidemia, hipowolemii, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kortykosteroid doustny, krwawienie, krwiomocz, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ospa wietrzna, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie, perforacja, polip nosa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Azelastyna – Działania niepożądane
Azelastyna, antagonista receptora histaminowego H1 drugiej generacji, jest stosowana w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek, dostępna w formie aerozolu do nosa, kropli do oczu oraz preparatów złożonych z flutykazonem. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest gorzki smak w jamie ustnej (częstość ≥1/100 do <1/10), zwykle wynikający z nieprawidłowej techniki aplikacji. Inne działania obejmują podrażnienie błony śluzowej nosa (mrowienie, pieczenie, świąd, kichanie) z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100), krwawienia z nosa (bardzo często ≥1/10 w preparatach złożonych), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości (<1/10 000), takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli. W preparatach złożonych obserwuje się również rzadkie przypadki perforacji przegrody nosowej i nadżerki błony śluzowej, a także możliwe działania niepożądane ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, senność) i oczu (jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego). Nudności występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), często jako następstwo gorzkiego smaku.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora histaminowego H1, błona śluzowa nosa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, flutykazon, glikokortykosteroid, jaskra, kortykosteroid donosowy, krople do oczu, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, pokrzywka, preparat złożony, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, senność, skurcz oskrzeli, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, świąd, wysypka, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaćma, zahamowanie wzrostu, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Desloratadine Sopharma 0,5 mg/ml
Desloratadine Sopharma w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml jest wskazany do leczenia alergicznego nieżytu nosa oraz pokrzywki u pacjentów od 1. roku życia, w tym dzieci, młodzieży i dorosłych. Preparat działa jako selektywny antagonista receptorów histaminowych H1, skutecznie łagodząc objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, świąd, kichanie, uczucie zatkania nosa oraz bąble pokrzywkowe z towarzyszącym świądem. Roztwór o smaku wiśniowym ułatwia podawanie, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów, a precyzyjne dawkowanie jest możliwe dzięki zawartości 0,5 mg desloratadyny w 1 ml preparatu. Lek jest skuteczny zarówno w sezonowym, jak i przewlekłym alergicznym nieżycie nosa oraz w ostrej i przewlekłej pokrzywce, niezależnie od etiologii.
alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja cukrów, pokrzywka, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, przewlekły alergiczny nieżyt nosa, reakcja alergiczna, receptor histaminowy, receptor histaminowy H1, roztwór doustny, schorzenie dermatologiczne, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, wyciek z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibumax Forte 600 mg 600 mg
Ibumax Forte 600 mg, zawierający 600 mg ibuprofenu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, a także u osób z reakcjami alergicznymi po kwasie acetylosalicylowym, które mogą manifestować się jako astma oskrzelowa, pokrzywka lub zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy go stosować u pacjentów z aktywną lub przebyta chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, zwłaszcza przy historii krwawień z przewodu pokarmowego lub perforacji. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), aktywne krwawienia (m.in. mózgowo-naczyniowe) oraz skazy krwotoczne, ze względu na ryzyko nasilenia krwawień i powikłań hemostatycznych. Znaczne odwodnienie, wynikające z wymiotów, biegunki lub niedostatecznego spożycia płynów, zwiększa ryzyko nefrotoksyczności indukowanej przez NLPZ.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, hemostaza, ibuprofen, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, skaza krwotoczna, wydłużony czas krwawienia, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ambrosan
Podczas stosowania Ambrosanu (ambroksolu chlorowodorku) konieczna jest szczególna ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz u osób z niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów i konieczność modyfikacji dawkowania. Produkt zawiera 125 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce 30 mg, co przy maksymalnej dawce dobowej 120 mg (4 tabletki) daje 500 mg laktozy, dlatego jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zaleca się regularne monitorowanie stanu skóry, błon śluzowych oraz parametrów nerkowych, a także edukację pacjentów w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów niepożądanych.
ambroksolu chlorowodorek, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka reakcja skórna, dysfagia, infekcja grypopodobna, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra uogólniona krostkowica, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nimefort 100 mg
Lek Nimefort, zawierający 100 mg nimesulidu w postaci tabletek, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na nimesulid, substancje pomocnicze (laktoza jednowodna 153,7 mg, sód w postaci dokuzynianu 0,007 mg, karboksymetyloskrobia sodowa typ A 1,47 mg) oraz u osób z reakcjami alergicznymi na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, które mogą manifestować się skurczem oskrzeli, zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką czy polipami nosa. Ze względu na hepatotoksyczność, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z uszkodzeniem wątroby w wywiadzie, zaburzeniami czynności wątroby, alkoholizmem, uzależnieniem lekowym oraz podczas jednoczesnego stosowania innych hepatotoksycznych substancji. Ponadto, Nimefort nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka, ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia, krwawieniami w OUN, ciężką niewydolnością serca i nerek, a także u dzieci poniżej 12 lat, kobiet w III trymestrze ciąży oraz karmiących piersią.
alkoholizm, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, hemostaza, hepatotoksyczność, infekcja wirusowa, karmienie piersią, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, krzyżowa nadwrażliwość, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nimesulid, NLPZ, objawy grypopodobne, owrzodzenie, perforacja, pokrzywka, polip nosa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, wrzód trawienny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polopiryna Max 500 mg
Polopiryna MAX w dawce 500 mg kwasu acetylosalicylowego, stosowana powszechnie w terapii, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość mikrokrwotoczną, hemolityczną u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, leukopenię, agranulocytozę, eozynopenię), a także wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co zwiększa ryzyko krwawień. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się skurczem oskrzeli, obrzękiem alergicznym, a w ciężkich przypadkach anafilaksją i wstrząsem anafilaktycznym. Neurologiczne powikłania obejmują szumy uszne, zaburzenia słuchu, zawroty głowy oraz ryzyko krwawień wewnątrzczaszkowych. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do narastających bólów głowy.
agranulocytoza, aminotransferaza, astma analgetyczna, białkomocz, bilirubina, choroba wrzodowa, eozynopenia, erytrocyturia, fosfataza alkaliczna, hemoliza, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie słuchu, zapalenie błony śluzowej nosa, zawrót głowy, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową
Tafen Nasal to aerozol do nosa zawierający budezonid w stężeniu 50 μg na dawkę donosową, stosowany w leczeniu zapalenia błony śluzowej nosa. Dawkowanie początkowe wynosi 400 μg/dobę, podawane jako dwie dawki do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę (8 dawek/dobę). Po osiągnięciu kontroli objawów zaleca się przejście na dawkę podtrzymującą 200 μg/dobę, podawaną jako jedna dawka do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę lub dwie dawki raz na dobę (4 dawki/dobę). Terapia powinna być indywidualizowana, dążąc do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej, a leczenie sezonowego zapalenia błony śluzowej nosa należy rozpocząć przed ekspozycją na alergeny. Maksymalny czas terapii wynosi 3 miesiące, a pełny efekt terapeutyczny może pojawić się po kilku dniach do 2 tygodni stosowania.
aerozol do nosa, alergen, budezonid, chlorek sodu, dawka dobowa, dawka podtrzymująca, dawkowanie początkowe, dawkowanie podtrzymujące, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, ekspozycja na lek, kontrola objawów, otwór nosowy, przewód nosowy, skuteczność terapeutyczna, sól fizjologiczna, technika aplikacji, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen TZF 200 mg
Ibuprofen TZF w dawce 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (2,38 mg/tabletkę). Nie należy go stosować u osób z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego (≥2 epizody) oraz historią perforacji lub krwawienia związanego z NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, serca (klasa IV wg NYHA) i nerek (GFR <30 ml/min), ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, pogorszenia funkcji serca i nerek. U pacjentów ze skazą krwotoczną stosowanie jest odradzane z powodu właściwości przeciwpłytkowych leku i zwiększonego ryzyka krwawień.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, hepatotoksyczność, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przesączanie kłębuszkowe, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży, właściwości przeciwpłytkowe, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kwiatów dziewanny – Wskazania do stosowania
Wyciąg z kwiatów dziewanny (Verbasci floris extractum fluidum), pozyskiwany z gatunków Verbascum thapsus L., V. densiflorum Bertol. i V. phlomoides L., jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym stosowanym głównie w terapii objawowej infekcji górnych dróg oddechowych. Preparaty zawierające ten wyciąg, takie jak syrop Noverban, zawierają 15g wyciągu płynnego na 100g produktu (0,96g w 5ml syropu), z rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym w postaci 40% etanolu (V/V). Syrop zawiera również 4-7% etanolu (V/V) oraz około 3,8g sacharozy w 5ml, co należy uwzględnić przy zalecaniu pacjentom z cukrzycą lub ograniczeniami dotyczącymi spożycia alkoholu. Wyciąg wykazuje działanie łagodzące ból gardła i suchy, drażniący kaszel, szczególnie w początkowej fazie przeziębienia, gdzie kaszel ma charakter nieproduktywny i powoduje dyskomfort błony śluzowej gardła.
ból gardła, drażniący kaszel, ekstrakt z kwiatów dziewanny, etanol, górne drogi oddechowe, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie przyczynowe, nieżyt górnych dróg oddechowych, podrażnienie gardła, produkt leczniczy roślinny, przeziębienie, suchy kaszel, terapia objawowa, Verbascum densiflorum, Verbascum phlomoides, Verbascum thapsus, wyciąg z kwiatów dziewanny, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tafen Nasal 50 mcg/dawkę donosową
Tafen Nasal to aerozol do nosa zawierający 50 μg budezonidu w każdej dawce donosowej, stosowany miejscowo jako kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym. Preparat jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, polipów nosa oraz u dorosłych w niealergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. Lek łagodzi objawy takie jak uczucie zatkania nosa, wyciek wydzieliny, świąd, kichanie oraz zaburzenia węchu, szczególnie w przypadkach przewlekłych. Preparat zawiera także substancje pomocnicze: parahydroksybenzoesan metylu (50 μg/dawkę), parahydroksybenzoesan propylu (10 μg/dawkę) oraz glikol propylenowy (5 mg/dawkę), które mogą wywoływać reakcje niepożądane u niektórych pacjentów.
aerozol do nosa, alergen, budezonid, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba przewlekła, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, kortykosteroid miejscowy, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, polip nosa, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, uczulenie na pyłki roślin, zaburzenie węchu, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 20 mg
Analiza bezpieczeństwa leku Tadilecto (tadalafil 20 mg) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. W układzie nerwowym dominują bóle głowy (często w pierwszych 10-30 dniach terapii), zawroty głowy oraz rzadziej poważne incydenty neurologiczne, takie jak udar czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, kołatanie serca, a także rzadkie, ale poważne zdarzenia, w tym zawał mięśnia sercowego i niestabilną dławicę piersiową. W układzie pokarmowym dominują niestrawność i ból brzucha, a u pacjentów powyżej 65 lat częściej występuje biegunka. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu oddechowego, wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), słuchu (szum w uszach, nagła głuchota), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowego oraz układu moczowo-płciowego (priapizm, krwiomocz). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko priapizmu oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sildenafil Sandoz 100 mg
Sildenafil Sandoz, zawierający 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie 74 badań klinicznych z udziałem 9570 pacjentów oraz danych z ponad 10 lat stosowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca występowanie poważnych zdarzeń neurologicznych (udar mózgu, napady drgawek), sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, nagły zgon sercowy) oraz ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), które choć rzadkie, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ból głowy, cytrynian syldenafilu, głuchota, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, podwójnie ślepa próba, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skórna reakcja niepożądana, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie na niebiesko, wysypka, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meditonsin –
Meditonsin to homeopatyczny lek w formie kropli doustnych, stosowany jako środek pomocniczy w terapii stanów zapalnych błony śluzowej nosa i gardła, takich jak ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa (rhinitis) oraz zapalenie gardła (pharyngitis). W 10 g roztworu zawiera substancje czynne w stężeniach homeopatycznych: Aconitinum D5 (1 g) o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym, Atropinum sulfuricum D5 (5 g) o działaniu przeciwwydzielniczym i rozkurczowym oraz Hydrargyrum bicyanatum D8 (4 g), tradycyjnie stosowany w schorzeniach zapalnych błon śluzowych. Preparat jest szczególnie wskazany u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi stanami zapalnymi górnych dróg oddechowych oraz u osób preferujących terapie homeopatyczne jako uzupełnienie leczenia konwencjonalnego.
aconitinum, atropinum sulfuricum, działanie przeciwwydzielnicze, działanie przeciwzapalne, hydrargyrum bicyanatum, krople doustne, leczenie pomocnicze, nieżyt nosa, pharyngitis, produkt homeopatyczny, przeziębienie, terapia homeopatyczna, terapia uzupełniająca, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Caramlo 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Caramlo, zawierający kandesartan cyleksetylu (8 mg lub 16 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), wykazuje profil działań niepożądanych wynikający z farmakologii obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane amlodypiny to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki (szczególnie wokół kostek) oraz uczucie zmęczenia, z obrzękami jako bardzo częstym objawem. Kandesartan cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci zawrotów głowy, bólu głowy i infekcji dróg oddechowych, a odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, ze względu na ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. W trakcie terapii kandesartanem obserwowano także nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny.
amlodypina, bezsenność, bradykardia, depresja, diuretyk oszczędzający potas, enzymy wątrobowe, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, impotencja, infekcja dróg oddechowych, kandesartan cyleksetylu, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, nokturia, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podwójne widzenie, potas w surowicy, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, splątanie, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry