wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Seizpat 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Seizpat, stanowi poważny stan kliniczny, w którym objawy nasilają się wraz z dawką. Przy dawkach 400-800 mg obserwuje się objawy podobne do działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych, jednak o większym nasileniu, zwykle łagodne do umiarkowanego stopnia i zazwyczaj nie zagrażające życiu. Przekroczenie dawki 800 mg prowadzi do umiarkowanych do ciężkich objawów, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady drgawkowe (w tym uogólnione toniczno-kloniczne) oraz stan padaczkowy, co stanowi potencjalne zagrożenie życia. W przypadkach ostrego przedawkowania sięgającego kilku gramów obserwuje się bardzo ciężkie objawy, w tym zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs i śpiączkę, z wysokim ryzykiem zgonu.
antidotum, aspiracja, badanie elektrokardiograficzne, hemodializa, interwencja medyczna, lakozamid, leczenie podtrzymujące, monitorowanie czynności życiowych, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, parametry hemodynamiczne, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Przedawkowanie leku Piperacillin + Tazobactam Eugia, dostępnego w dawkach 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Szczególnie niebezpieczne są objawy neurologiczne, w tym zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa (drżenia, mimowolne skurcze mięśni) oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek dochodzi do kumulacji leku i wydłużenia jego półtrwania, co potęguje toksyczność i ryzyko powikłań neurologicznych.
biegunka, drgawka, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, napięcie mięśniowe, niewydolność nerek, nudność, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, podanie dożylne, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Dexapini w postaci syropu o stężeniu 426 mg + 65 mg + 6,5 mg na 5 ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych sklasyfikowanych według systemu MedDRA. Reakcje alergiczne ze strony skóry i układu oddechowego, zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie i splątanie, a także objawy neurologiczne (senność rzadko, zawroty głowy i drgawki o nieznanej częstości) zostały odnotowane. Szczególnie istotna jest depresja oddechowa, stanowiąca zagrożenie życia, wymagająca natychmiastowej interwencji. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, nudności, biegunka) oraz wysypka skórna również mogą wystąpić, jednak częstość ich pojawienia się pozostaje nieznana. Lek zawiera etanol do 7% m/v oraz sacharozę 4 g/5 ml, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z cukrzycą lub chorobami wątroby.
biegunka, choroba wątroby, cukrzyca, depresja oddechowa, drgawka, etanol, hipoksja, nudność, odwodnienie, pobudzenie, reakcja alergiczna, sacharoza, senność, splątanie, system MedDRA, układ immunologiczny, układ oddechowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie orientacji, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anagrelid Nordic 0,5 mg
Przedawkowanie anagrelidu, szczególnie w dawce pojedynczej 5 mg (5-10-krotnie przekraczającej standardową dawkę terapeutyczną), stanowi poważne zagrożenie dla układu sercowo-naczyniowego, manifestujące się znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego, niedociśnieniem, częstoskurczem zatokowym oraz zawrotami głowy. Objawy te wynikają z hemodynamicznych zaburzeń i mogą prowadzić do zagrożenia perfuzji narządowej. Występują również wymioty oraz ryzyko rozwoju małopłytkowości, co wymaga regularnego monitorowania liczby płytek krwi. W literaturze medycznej brak jest specyficznego antidotum dla anagrelidu, co podkreśla konieczność ścisłej obserwacji klinicznej i monitorowania parametrów hemodynamicznych u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.
Anagrelid Nordic, antidotum, częstoskurcz, częstoskurcz zatokowy, EKG, hipotensja, lek przeciwwymiotny, małopłytkowość, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie tętnicze, ostre przedawkowanie, parametry hematologiczne, parametry hemodynamiczne, parametry życiowe, perfuzja narządowa, płytki krwi, przedawkowanie anagrelidu, spadek ciśnienia tętniczego, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ampicillin TZF 1 g
Przedawkowanie ampicyliny, dostępnej w preparacie Ampicillin TZF w dawkach 500 mg, 1 g oraz 2 g (w postaci ampicyliny sodowej), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty i biegunka, a także do podrażnienia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) manifestującego się drgawkami. Objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego, z potencjalnym ryzykiem odwodnienia i zagrożenia życia w przypadku drgawek. Dodatkowo, preparat zawiera znaczące ilości sodu (35,1 mg w dawce 500 mg, 70,2 mg w dawce 1 g oraz 140,4 mg w dawce 2 g), co może stanowić istotne obciążenie dla pacjentów z niewydolnością sercowo-naczyniową lub nerek.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertisan 24 24 mg
Vertisan 24, zawierający 24 mg betahistyny dichlorowodorku, charakteryzuje się relatywnie niską częstością działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (bóle głowy – często) oraz układu pokarmowego (nudności i niestrawność – często). Rzadziej występują objawy takie jak kołatanie serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej, nasilenie astmy oskrzelowej, odruchy wymiotne, zgaga, ból w nadbrzuszu, wzdęcia, a także reakcje skórne i podskórne o podłożu alergicznym. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, mają częstość nieznaną, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Występują również rzadkie objawy ogólne, takie jak uczucie ciepła.
anafilaksja, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, kołatanie serca, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja na lek, senność, świąd, ucisk w klatce piersiowej, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Davercin 150 mg/5 ml
Davercin, zawierający cykliczny 11,12-węglan erytromycyny w stężeniu 30 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka, często związane z dawką leku. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy oraz anafilaksję, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadkażeń bakteriami i grzybami opornymi na erytromycynę. Ponadto, sporadycznie występują zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, oraz zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), szczególnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Davercin może także indukować zaburzenia rytmu serca, w tym arytmie komorowe i torsades de pointes, a także poważne stany zagrożenia życia, jak zatrzymanie krążenia i migotanie komór.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, biegunka, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridioides difficile, cykliczny węglan erytromycyny, częstoskurcz komorowy, granulocyt obojętnochłonny, hepatotoksyczność, kołatanie serca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadkażenie, niewydolność wątroby, nudność, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum uszny, torsades de pointes, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie słuchu, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zatrzymanie krążenia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neoazarina 316 mg + 10 mg
Przedawkowanie Neoazariny, zawierającej fosforan kodeiny półwodny 10 mg oraz sproszkowane ziele tymianku 316 mg, może prowadzić do wieloukładowych objawów klinicznych o różnym stopniu nasilenia. Wśród symptomów dominują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, depresja, pobudzenie, drgawki, utrata świadomości), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz układu oddechowego, gdzie depresja oddechowa stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo obserwuje się obfite pocenie się, zwłaszcza w górnej połowie ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby starsze oraz z niewydolnością wątroby lub nerek, u których ryzyko powikłań jest znacznie zwiększone.
antagonista receptorów opioidowych, ból brzucha, ból głowy, depresja, depresja oddechowa, drgawki, fosforan kodeiny, nadmierna potliwość, nalokson, napad drgawkowy, nudność, objawy kliniczne, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, przewód pokarmowy, śpiączka, układ oddechowy, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, utrata świadomości, uzależnienie, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, wymioty, zaburzenie oddychania, ziele tymianku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranopril 20 mg
Ranopril, zawierający lizynopryl dwuwodny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy, kaszel, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie tętnicze), biegunka i wymioty. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważne stany jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia czy agranulocytoza. Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, dna moczanowa), objawy ze strony układu nerwowego (depresja, senność, udar), sercowo-naczyniowego (zawał mięśnia sercowego, tachykardia, objaw Raynauda), oddechowego (skurcz oskrzeli, zapalenie zatok) oraz pokarmowego (zapalenie trzustki, niewydolność wątroby). Występują także reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko ciężkie zespoły jak Stevens-Johnson czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból głowy, dna moczanowa, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szpik kostny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orilukast 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Orilukast 10 mg, może wystąpić zarówno u dorosłych, jak i dzieci, przy czym dawki sięgające nawet 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy) nie wykazały istotnych działań niepożądanych w większości przypadków. W badaniach klinicznych podawano dorosłym pacjentom dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez klinicznie istotnych skutków ubocznych. Objawy przedawkowania są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i obejmują ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz pobudzenie psychoruchowe, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących progowych dawek wywołujących te objawy.
badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa leku, montelukast, nadmierne pragnienie, Orilukast, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, senność, węgiel aktywowany, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchosol (218 mg + 0,989 mg)/ 5 ml
Produkt leczniczy Bronchosol w formie syropu, zawierający wyciąg z ziela tymianku i korzenia pierwiosnka oraz tymol, może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować. Do potencjalnych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, bóle brzucha), nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk). Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co oznacza brak precyzyjnych danych klinicznych. W przypadku nasilenia objawów zaleca się rozważenie modyfikacji dawkowania lub przerwania terapii oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania, zwłaszcza w przypadku reakcji alergicznych.
ból brzucha, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość, nawodnienie pacjenta, nudność, obrzęk, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, świąd, syrop Bronchosol, tymol, wyciąg z tymianku i pierwiosnka, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie gastryczne, zaburzenie trawienne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Działania niepożądane
Ziele werbeny (Verbena officinalis L.) jest składnikiem preparatów takich jak Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu stanów zapalnych zatok. Profil bezpieczeństwa tych preparatów wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z dominacją zaburzeń żołądkowo-jelitowych. W preparacie Sinupret extract najczęściej obserwuje się nudności, wzdęcia, biegunkę, suchość w ustach oraz ból brzucha z częstością ≥1/100 do <1/10, natomiast w Sinupret w postaci kropli i tabletek te objawy występują rzadziej (≥1/1000 do <1/100). Reakcje nadwrażliwości, zarówno miejscowe (osutka, rumień, świąd), jak i układowe (obrzęk naczynioruchowy, duszność, obrzęk twarzy), występują z częstością od rzadkich do niezbyt częstych, przy czym układowe reakcje alergiczne w Sinupret mają częstość nieznaną. Dodatkowo, w Sinupret extract mogą pojawić się zawroty głowy (≥1/1000 do <1/100), co jest istotne przy ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
biegunka, ból brzucha, diagnostyka różnicowa, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, interakcja farmakodynamiczna, mechanizm IgE-zależny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, polipragmazja, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość w ustach, świąd, świąd oczu, Verbena officinalis, wymioty, wywiad alergologiczny, wzdęcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie spojówek, zapalenie zatok, zawroty głowy, ziele werbeny, zmniejszone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalacin C 150 mg/ml
Klindamycyna w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według terminologii MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty, z istotnym klinicznie ryzykiem rzekomobłoniastego zapalenia jelit oraz choroby związanej z Clostridioides difficile, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, w tym perforacji jelit. W zakresie hematologicznym odnotowano eozynofilię (≥1/1 000 do <1/100), a także poważniejsze zaburzenia, takie jak agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia i leukopenia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktoidalne, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Wśród działań skórnych często występują wysypka grudkowo-plamkowa i pokrzywka, natomiast rzadkie, ale ciężkie reakcje obejmują toksyczną nekrolizę naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), DRESS oraz AGEP, które wymagają pilnej konsultacji dermatologicznej.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, Clostridioides difficile, Dalacin C, eozynofilia, klindamycyna, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowe wyniki wątrobowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przełyku, pęcherzowe zapalenie skóry, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie pochwy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zatrzymanie akcji serca, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucofortin 600 mg
Produkt leczniczy Mucofortin w dawce 600 mg (acetylocysteina) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów. Najczęściej obserwuje się niezbyt często występujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz nudności, które zwykle mają charakter przejściowy. W zakresie układu nerwowego pojawia się ból głowy (≥ 1/1 000 do <1/100), a w układzie oddechowym rzadko występują skurcz oskrzeli i duszność (≥ 1/10 000 do <1/1 000), wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (1/10 000) obserwowano wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo, niezbyt często notuje się tachykardię i niedociśnienie tętnicze, a bardzo rzadko krwotoki, które mogą wymagać interwencji medycznej. Reakcje skórne, takie jak pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i świąd, występują niezbyt często, zaś bardzo rzadko odnotowano ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
acetylocysteina, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyspepsja, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Działania niepożądane
Retynol (witamina A) w formie farmaceutycznej, głównie jako palmitynian retynolu, wykazuje dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Preparaty dermatologiczne, takie jak Aksoderm (400 IU/g), Aksoderm Forte (1000 IU/g), Maść z witaminą A LGO (400 IU/g) oraz Dermosavit (300 j.m./g), mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, w tym kontaktowe zapalenie skóry oraz reakcje alergiczne, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na uszkodzoną skórę. Preparaty doustne, takie jak Vitaminum A Hasco (2500 lub 12000 j.m.), Juvit Multi (5000 j.m./ml) oraz Vitaminum A Medana (50 000 IU/ml), nie wykazują działań niepożądanych przy zalecanych dawkach, jednak przedawkowanie może prowadzić do hiperwitaminozy A, objawiającej się m.in. zawrotami i bólami głowy, drażliwością, zajadami, wypadaniem włosów, suchością skóry, wymiotami, bólami brzucha, niedokrwistością, hiperkalcemią, obrzękami tkanki podskórnej oraz bólami kostno-stawowymi.
ból brzucha, ból głowy, ból kostno-stawowy, drażliwość, hiperkalcemia, hiperwitaminoza A, jadłowstręt, kontaktowe zapalenie skóry, niedokrwistość, objaw uczuleniowy, obrzęk tkanki podskórnej, odczyn uczuleniowy, palmitynian retynolu, podrażnienie skóry, preparat dermatologiczny, preparat do infuzji, preparat doustny, przedawkowanie leku, reakcja skórna miejscowa, retynol, suchość skóry, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie czynności wątroby, zaczerwienienie skóry, zajady, zawrót głowy, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o profilu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu ≥1/100 do <1/10, zatrzymanie moczu ≥1/1000 do <1/100), przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz narządu wzroku (niewyraźne widzenie, zespół suchego oka). Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, czy ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
arytmia komorowa, ból brzucha, ból głowy, bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dezorientacja, dysfonia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, lek antycholinergiczny, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z sosny zwyczajnej – Działania niepożądane
Wyciąg z sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L., turiones) stanowi aktywny składnik preparatu Dexapini w dawce 426 mg/5 ml syropu, pozyskiwany metodą ekstrakcji 90% etanolem (DER 1:1,6). Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które obejmują reakcje alergiczne (częstość nieznana) manifestujące się pokrzywką, obrzękiem, skurczem oskrzeli i potencjalnym wstrząsem anafilaktycznym. Zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie i splątanie, również występują z nieokreśloną częstością. W obrębie układu nerwowego obserwuje się rzadko senność (≥1/10 000 do <1/1 000), a także zawroty głowy i drgawki o nieznanej częstości, z możliwością poważnych powikłań neurologicznych. Szczególnie niebezpieczna jest depresja oddechowa, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, nudności i biegunka, oraz wysypka skórna o różnym nasileniu również mogą wystąpić, jednak ich częstość nie została precyzyjnie określona.
biegunka, choroba wątroby, depresja oddechowa, drgawka, niedobór sacharazy-izomaltazy, niepokój psychoruchowy, nietolerancja fruktozy, nudność, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, sosna zwyczajna, splątanie, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z sosny zwyczajnej, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie orientacji, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kalium effervescens bezcukrowy 782 mg K+/3 g
Lek Kalium effervescens bezcukrowy zawiera 782 mg jonów potasu w jednej saszetce (w formie potasu cytrynianu i potasu wodorowęglanu) i może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej. Do najczęstszych objawów ze strony układu pokarmowego należą nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia oraz dyskomfort w obrębie jamy brzusznej, wynikające z miejscowego drażniącego działania potasu na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Najpoważniejszym potencjalnym działaniem niepożądanym jest hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy >5,5 mmol/l), która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśniowego i parestezji, a w ciężkich przypadkach stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami serca lub stosujących leki wpływające na gospodarkę potasową (np. inhibitory ACE, ARB, diuretyki oszczędzające potas).
antagonista receptora angiotensyny II, arytmia serca, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, błona śluzowa, cytrynian potasu, diuretyk oszczędzający potas, dyskomfort brzucha, hiperkaliemia, inhibitor ACE, jony potasu, kołatanie serca, nudności, osłabienie mięśniowe, parestezja, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wodorowęglan potasu, wymioty, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, chlorowodorek będący substancją czynną leku Klimicin, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 2888 mg/kg i 2633 mg/kg u szczurów oraz 2599 mg/kg u myszy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach sięgających nawet 10,8-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (do 600 mg/kg mc./dobę), wykazały dobrą tolerancję leku, z minimalnymi działaniami niepożądanymi ograniczonymi do wymiotów, utraty apetytu i spadku masy ciała jedynie u psów przy najwyższej dawce przez 6 miesięcy. Brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach 300 mg/kg mc./dobę przez rok potwierdza bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w długotrwałej terapii.
anoreksja, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, dawka letalna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, utrata masy ciała, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – RANMET XR 500 mg
Ranmet XR, zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 500 mg, 750 mg, 1000 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępują samoistnie. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach dziennie, podczas lub po posiłkach, oraz stopniowe zwiększanie dawki w celu poprawy tolerancji. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa (bardzo rzadko, <1/10 000), wymagająca natychmiastowej interwencji, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej przy długotrwałym stosowaniu.
biegunka, ból brzucha, dysgezja, działanie niepożądane, kontrolowane badanie kliniczne, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, produkt leczniczy, Ranmet XR, rumień, świąd skóry, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 - Leksykon leków
Działania niepożądane – DropiCe 100 mg/ml
Produkt leczniczy DropiCe zawiera kwas askorbowy w stężeniu 100 mg/ml w formie kropli doustnych. W trakcie stosowania leku zgłaszano działania niepożądane, głównie na podstawie spontanicznych raportów, co utrudnia dokładne określenie ich częstości. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje nadwrażliwości skórnej i ze strony układu oddechowego, bóle głowy, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i niestrawność. Ponadto, przy wysokich dawkach kwasu askorbowego notowano wielomocz (poliurię). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju kamicy nerkowej przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek preparatu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyskomfort nadbrzusza, farmakoterapia, kamica nerkowa, krople doustne, kwas askorbowy, luźne stolce, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość skórna, niestrawność, nudności, układ oddechowy, wielomocz, witamina C, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złogi układu moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Formetic SR 750 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Formetic SR 750 mg, nie wywołuje typowo hipoglikemii, nawet przy dawkach sięgających 85 g, co znacznie przekracza maksymalną dawkę terapeutyczną. Głównym zagrożeniem klinicznym jest rozwój kwasicy mleczanowej, charakteryzującej się nadmiernym nagromadzeniem kwasu mlekowego, zaburzeniem równowagi kwasowo-zasadowej oraz objawami takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, hiperwentylacja i zaburzenia świadomości. Kwasica mleczanowa stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej hospitalizacji, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 85 g lub obecności dodatkowych czynników ryzyka.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alphagan 2 mg/ml
Przedawkowanie brymonidyny winianu, substancji czynnej leku Alphagan (2 mg/ml, krople do oczu), może wystąpić zarówno po miejscowym podaniu do oka, jak i po przypadkowym spożyciu doustnym. U dorosłych miejscowe przedawkowanie wywołuje objawy zgodne z działaniami niepożądanymi leku, jednak możliwe jest systemowe wchłonięcie i objawy ogólnoustrojowe, takie jak niedociśnienie tętnicze, paradoksalne nadciśnienie „z odbicia”, bradykardia (<60 uderzeń/min), arytmia, mioza, bezdech, hipotermia oraz napady drgawkowe. Objawy te wymagają monitorowania i leczenia objawowego, ze szczególnym uwzględnieniem utrzymania drożności dróg oddechowych. W populacji pediatrycznej przedawkowanie jest szczególnie niebezpieczne, często prowadząc do depresji ośrodkowego układu nerwowego, przejściowej śpiączki, zaburzeń świadomości, letargu, senności, bradykardii, hipotermii, bladości oraz bezdechu, co wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii i często intubacji.
alfa-2-agonista, Alphagan, arytmia, bezdech, bradykardia, brymonidyna winian, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotermia, hipotonia mięśniowa, intubacja, krople do oczu, letarg, mioza, nadciśnienie z odbicia, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka przejściowa, uspokojenie polekowe, wymioty, zaburzenia świadomości, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Przedawkowanie leku Vabinxo, zawierającego 160 mg walsartanu i 1,5 mg indapamidu w tabletce o zmodyfikowanym uwalnianiu, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, zapaści krążeniowej oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Walsartan może wywołać znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, prowadzące do obniżenia świadomości, wstrząsu i niewydolności wielonarządowej, natomiast indapamid w dawkach toksycznych (powyżej dawki terapeutycznej 1,5 mg, toksyczność ujawnia się powyżej 40 mg) powoduje hiponatremię i hipokaliemię, manifestujące się nudnościami, wymiotami, kurczami mięśni, zawrotami głowy, sennością i dezorientacją. Zaburzenia nerkowe, takie jak wielomocz, skąpomocz, a w ciężkich przypadkach bezmocz, są konsekwencją hipowolemii i hipoperfuzji nerek.
Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania Vabinxo wymaga natychmiastowej stabilizacji układu krążenia, w tym ułożenia pacjenta w pozycji leżącej i podania środków zwiększających objętość krwi, z uwzględnieniem faktu, że walsartanu nie usuwa się hemodializą. W przypadku indapamidu kluczowe jest szybkie usunięcie substancji (płukanie żołądka, węgiel aktywowany) oraz korekcja zaburzeń elektrolitowych pod ścisłym nadzorem lekarskim, zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Monitorowanie parametrów życiowych i biochemicznych jest niezbędne do oceny skuteczności terapii i zapobiegania powikłaniom, zwłaszcza w kontekście ryzyka hipokaliemii i hiponatremii, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i funkcji neurologicznych.
bezmocz, dezorientacja, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja tkankowa, hipowolemia, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, nudności, obniżony poziom świadomości, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, skąpomocz, stabilizacja układu krążenia, Vabinxo, walsartan, węgiel aktywowany, wielomocz, wstrząs, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Naproxen Genoptim 500 mg
Przedawkowanie naproksenu, niesteroidowego leku przeciwzapalnego, może prowadzić do wielonarządowych powikłań, w tym do ostrej niewydolności nerek i uszkodzenia wątroby. Objawy kliniczne obejmują ból głowy, zgagę, nudności, wymioty, ból nadbrzuszny, krwawienia z przewodu pokarmowego, a także zaburzenia neurologiczne takie jak dezorientacja, pobudzenie, senność, zawroty głowy, szum w uszach, omdlenia oraz rzadko drgawki. Opisano również przypadki wydłużenia czasu protrombinowego wskutek hipoprotrombinemii, co wiąże się z hamowaniem syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Depresja oddechowa i śpiączka są rzadkimi, ale potencjalnie zagrażającymi życiu powikłaniami wymagającymi intensywnego nadzoru klinicznego.
AlAT, aPTT, AspAT, bilirubina, ból nadbrzuszny, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dezorientacja, diazepam, drgawki, fosfataza alkaliczna, gazometria krwi tętniczej, GGTP, hemodializa, hipoprothrombinemia, inhibitor pompy protonowej, INR, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrwotoczny, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parametry krzepnięcia, parametry nerkowe, płukanie żołądka, pobudzenie, przewód pokarmowy, senność, śpiączka, szum w uszach, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia hemostazy, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Monkasta 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Monkasta 5 mg tabletki do rozgryzania i żucia, jest stosowany w terapii astmy, a jego przedawkowanie, choć rzadkie, może prowadzić do objawów takich jak ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, szczególnie u dzieci. W literaturze opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 1000 mg, co u małych dzieci stanowiło około 61 mg/kg masy ciała. Mimo to, badania kliniczne wykazały wysoki margines bezpieczeństwa montelukastu, z dawkami do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Wyniki badań laboratoryjnych i klinicznych u pacjentów po przedawkowaniu były zgodne z profilem bezpieczeństwa leku.
astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa leku, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, objawy kliniczne, odwodnienie, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, senność, spowolnienie psychoruchowe, technika nerkozastępcza, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flexove tabletki 625 mg 625 mg
Przedawkowanie glukozaminy chlorowodorku, składnika leku Flexove (tabletki zawierające 750 mg glukozaminy chlorowodorku, co odpowiada 625 mg glukozaminy), może prowadzić do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Do najczęściej obserwowanych symptomów należą ból głowy, dezorientacja, bóle stawów, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia. W literaturze opisano przypadek 12-letniej pacjentki, która przyjęła 28 g glukozaminy chlorowodorku, co stanowi dawkę wielokrotnie przekraczającą zalecaną, skutkując bólem stawów, wymiotami i dezorientacją, jednak po odpowiednim leczeniu nastąpił pełny powrót do zdrowia.
- Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Przedawkowanie
Przedawkowanie wodorotlenku glinu, stosowanego zarówno jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy (np. Maalox) jak i jako adiuwant w szczepionkach, może manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi. Ostre przedawkowanie preparatów zawierających wodorotlenek glinu i magnezu objawia się głównie zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka, ból brzucha oraz wymioty, natomiast przewlekłe stosowanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz hipermagnezemii. Wysokie dawki mogą również wywołać lub nasilić zaparcia i niedrożność jelit. W przypadku szczepionek, ryzyko przedawkowania jest minimalne ze względu na kontrolowane dawkowanie, jednak nadmierna immunizacja może skutkować reakcjami ogólnymi, w tym polineuropatią, spowodowaną kompleksami przeciwciało-antygen.
adiuwant szczepionkowy, biegunka, ból brzucha, dializa otrzewnowa, funkcja nerek, hemodializa, hipermagnezemia, lek zobojętniający kwas żołądkowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, niewydolność nerek, odpowiedź immunologiczna, osłabienie mięśniowe, polineuropatia, szczepionka błonicza, szczepionka meningokokowa, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka tężcowa, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 50 mg/ml
Podczas terapii tramadolem w postaci roztworu do wstrzykiwań (Tramal 50 mg/ml) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów (bardzo często). Często zgłaszane są również bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często występują zaburzenia czynności serca (kołatanie serca, tachykardia), hipotonia ortostatyczna, zapaść sercowo-naczyniowa, odruchy wymiotne, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcie, odczyny skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz parestezje. Rzadko notuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia mowy, drżenia, drgawki typu padaczkowego, mimowolne kurcze mięśni, omdlenia, zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, osłabienie mięśni szkieletowych, zaburzenia oddawania moczu, a także zahamowanie oddychania i duszność, szczególnie przy przedawkowaniu lub jednoczesnym stosowaniu leków depresyjnych OUN.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, pokrzywka, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memantine Glenmark 10 mg
Memantine Glenmark (chlorowodorek memantyny) jest wskazany w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego otępienia w chorobie Alzheimera. W badaniach klinicznych obejmujących 1784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1595 pacjentów otrzymujących placebo, częstość działań niepożądanych była porównywalna między grupami, a objawy miały przeważnie łagodne lub umiarkowane nasilenie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w grupie memantyny to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%) oraz senność (3,4% vs 2,2%). Profil bezpieczeństwa obejmuje również rzadziej występujące objawy, takie jak splątanie, omamy (głównie u pacjentów z ciężkim otępieniem), reakcje alergiczne, napady padaczkowe czy zapalenie trzustki i wątroby.
ból głowy, chlorowodorek memantyny, choroba Alzheimera, depresja, duszność, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, niewydolność serca, omamy, otępienie, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, wymioty, zaburzenia równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zatwardzenie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taninal 500 mg
Produkt leczniczy Taninal zawiera 500 mg białczanu taniny i jest stosowany w formie tabletek. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje na rzadkie występowanie działań niepożądanych, które dotyczą wyłącznie układu żołądkowo-jelitowego. Zidentyfikowano nudności oraz wymioty, które występują z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). Nudności manifestują się jako dyskomfort w górnej części brzucha, mogący prowadzić do odruchu wymiotnego, natomiast wymioty to gwałtowne opróżnienie zawartości żołądka, często poprzedzone nudnościami. Ze względu na rzadkie występowanie tych objawów, Taninal charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa.
białczan taniny, departament monitorowania działań niepożądanych, działanie niepożądane, działanie niepożądane produktu leczniczego, farmakoterapia, klasyfikacja MedDRA, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nudności, odruch wymiotny, personel medyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, stosunek korzyści do ryzyka, tanninum albuminatum, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levomine mini 20 mcg + 100 mcg
Przedawkowanie Levomine mini, zawierającego 20 µg etynyloestradiolu i 100 µg lewonorgestrelu, wymaga profesjonalnej oceny medycznej, choć literatura wskazuje na relatywnie niską toksyczność jednorazowego zwiększenia dawki. Typowe objawy przedawkowania to nudności, wymioty oraz krótkotrwałe, niewielkie krwawienia z dróg rodnych, szczególnie u młodych dziewcząt. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i ustępują samoistnie. Nie istnieje specyficzne antidotum dla tego preparatu, dlatego leczenie jest objawowe i obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, stosowanie leków przeciwwymiotnych oraz obserwację ewentualnych krwawień.
antidotum, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol i lewonorgestrel, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, lek przeciwwymiotny, masywne przedawkowanie, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudności, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, wymiotowanie, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketalar 50 50 mg/ml
Ketalar 50, zawierający ketaminę w stężeniu 50 mg/ml, jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najczęstszych działań należą zaburzenia psychiczne, takie jak halucynacje (często), marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie i irracjonalne zachowania. W układzie nerwowym obserwuje się oczopląs, hipertonię oraz ruchy toniczno-kloniczne. Często występują również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardia, a także ze strony układu oddechowego – przyspieszenie oddechu. Rzadziej pojawiają się reakcje anafilaktyczne, depresja oddechowa, skurcz krtani, niedrożność układu oddechowego oraz zaburzenia rytmu serca. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności i wymioty, a także rzadziej nadmierne wydzielanie śliny. Istotne jest także ryzyko zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, co ma znaczenie u pacjentów z jaskrą.
arytmia, bezdech, bezsenność, ból w miejscu wstrzyknięcia, bradykardia, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, dysforia, flashback, halucynacja, hipertonia, hipowolemia, jadłowstręt, ketamina, koszmar nocny, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, majaczenie, marzenie senne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowe testy wątrobowe, nudność, obrzęk twarzy, oczopląs, pobudzenie, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, ruch toniczno-kloniczny, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, ślinotok, splątanie, tachykardia, tachypnoe, wymioty, wysypka odropodobna, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Poltram 100 mg/ml
Przedawkowanie Poltramu, zawierającego tramadolu chlorowodorek w stężeniu 100 mg/ml w postaci kropli doustnych, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, w tym miozy, wymiotów, niewydolności krążenia, zaburzeń świadomości od senności do śpiączki, drgawek toniczno-klonicznych, depresji oddechowej oraz zahamowania perystaltyki. Szczególnie niebezpieczne jest wystąpienie zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych. Ryzyko zgonu wzrasta przy współistniejącym stosowaniu substancji depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, monitorowania parametrów życiowych oraz wdrożenia odpowiednich procedur ratunkowych.
aspiracja treści żołądkowej, depresanty OUN, depresja oddechowa, diazepam, farmakoterapia, hemodializa, hemofiltracja, hipotensja, lek przeciwbólowy, lek przeciwdrgawkowy, mioza, nalokson, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność krążenia, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, receptor serotoninowy, tramadol, tramadolu chlorowodorek, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia świadomości, zahamowanie perystaltyki, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Cynk tlenek – Przedawkowanie
Cynk tlenek (Zinci oxidum) w preparacie Puder płynny występuje w stężeniu 180 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania miejscowego na skórę, z dodatkiem 10 mg/g mentolu. Ze względu na ograniczone wchłanianie przezskórne i farmakokinetykę tej substancji, stosowanie zgodne z zaleceniami nie niesie ryzyka przedawkowania. W dokumentacji produktu nie określono dawek toksycznych ani objawów przedawkowania dla tego preparatu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w dermatologicznej terapii miejscowej. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego, a ryzyko działań niepożądanych ogranicza się do miejscowych reakcji podrażnieniowych i alergicznych przy nadmiernej aplikacji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, cynk tlenek, mentol, niedobór miedzi, nudności, odczyn alergiczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, puder płynny, reakcja podrażnieniowa, rumień, senność, świąd, wchłanianie przezskórne, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki żelazem, zalecenia toksykologiczne, zatrucie, zawiesina na skórę, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lirra 0,5 mg/ml
Profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny, stosowanej w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane o charakterze sedatywnym, takie jak senność (5,2% vs 1,4% placebo) i zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo), występowały częściej w grupie leczonej lewocetyryzyną. U dzieci w wieku 6-12 lat stosujących dawkę 5 mg/dobę najczęściej obserwowano ból głowy (0,8%) i senność (2,9%), natomiast u niemowląt i małych dzieci (6 miesięcy do <6 lat) dawki 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę wiązały się z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, sennością oraz zaburzeniami snu. Dane dla dzieci poniżej 2 lat są ograniczone i nie rekomendują rutynowego stosowania leku w tej grupie.
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, duszność, działanie sedatywne, efekt odbicia, kołatanie serca, koszmary senne, lewocetyryzyna, myśli samobójcze, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin Orion
Rywastygmina, stosowana w terapii otępienia w chorobie Alzheimera i Parkinsona, wymaga ostrożnego dawkowania, gdyż częstość i nasilenie działań niepożądanych koreluje z dawką. Po przerwie dłuższej niż 3 dni terapia powinna być wznowiona od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zmniejszyć ryzyko wymiotów. Reakcje skórne w miejscu aplikacji plastrów są częste, zwykle łagodne do umiarkowanych, ale mogą wskazywać na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, szczególnie gdy objawy utrzymują się ponad 48 godzin po zdjęciu plastra lub się nasilają. W takich przypadkach leczenie należy przerwać, a w razie konieczności kontynuacji terapii rozważyć podanie doustne po ujemnym teście alergicznym i pod ścisłym nadzorem. Rywastygmina może wywoływać działania niepożądane takie jak nudności, wymioty, biegunka, które są częstsze u kobiet i w początkowym okresie leczenia lub przy zwiększaniu dawki. Należy monitorować odwodnienie i masę ciała pacjentów, zwłaszcza przy nasilonych wymiotach, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do pęknięcia przełyku.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry rozsiane, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz torsade de pointes, dyskineza, działanie cholinomimetyczne, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk, obturacyjna choroba płuc, omamy, pęknięcie przełyku, rumień, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie soku żołądkowego, wymioty, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Iloprost – Działania niepożądane
Terapia iloprostem, stosowanym w formie inhalacji, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi wynikającymi zarówno z miejscowego podania, jak i ogólnych właściwości farmakologicznych prostacyklin. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥20%) to rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, ból głowy oraz kaszel. Do najcięższych powikłań należą niedociśnienie, krwawienia (np. z nosa, krwioplucie, krwawienie z przewodu pokarmowego), skurcz oskrzeli oraz reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz częstość nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami współistniejącymi układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i zaburzeniami krzepnięcia. Wśród objawów często występują także zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, nudności, biegunka, wysypka, ból szczęki oraz dyskomfort w klatce piersiowej.
biegunka, ból gardła i krtani, ból głowy, ból szczęki, ból w klatce piersiowej, duszność, iloprost, kaszel, kołatanie serca, krwawienie, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, nudność, omdlenie, ostra niewydolność oddechowa, podrażnienie jamy ustnej, prostacyklina, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie stawu skroniowo-żuchwowego, zawrót głowy