rozszerzenie źrenic
Rozszerzenie źrenic, określane w terminologii medycznej jako mydriasis, to powiększenie średnicy źrenicy oka będące wynikiem działania mięśnia rozszerzającego źrenicę lub osłabienia pracy mięśnia zwieracza źrenicy. Jest to zjawisko fizjologiczne występujące w warunkach słabego oświetlenia, ale może też być skutkiem działania czynników patologicznych.
Przyczynami rozszerzenia źrenic mogą być: stosowanie niektórych leków (np. atropiny, amfetaminy), zatrucia (np. toksycznymi grzybami zawierającymi muskarynę), urazy ośrodkowego układu nerwowego, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, stany zapalne tęczówki, jaskra oraz różne zaburzenia neurologiczne. Fizjologicznie źrenice rozszerzają się również podczas pobudzenia emocjonalnego, bólu, a także pod wpływem aktywacji układu współczulnego.
Diagnostyka rozszerzenia źrenic obejmuje ocenę reakcji źrenic na światło, badanie dna oka oraz w razie potrzeby diagnostykę obrazową OUN. Istotna jest symetria zmian – jednostronne rozszerzenie źrenicy często wskazuje na poważniejsze problemy neurologiczne, szczególnie gdy towarzyszy mu brak reakcji na światło. Jest to jeden z kluczowych objawów ocenianych w nagłych stanach neurologicznych, takich jak krwawienie śródczaszkowe czy wgłobienie mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 18 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej preparatu Auroxetyn, manifestuje się szerokim spektrum objawów, głównie związanych z nadmierną stymulacją układu współczulnego, takimi jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, mydriasis oraz suchość błon śluzowych. Objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie, nietypowe zachowanie) występują na poziomie łagodnym do umiarkowanego. W cięższych przypadkach mogą pojawić się napady drgawkowe oraz rzadko wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko zagrażających życiu arytmii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, które w literaturze medycznej wiązało się z przypadkami zgonów. Dotychczas nie odnotowano śmiertelnych przypadków wywołanych wyłącznie atomoksetyną.
atomoksetyna, białko osocza, biegunka, ból brzucha, drożność dróg oddechowych, leczenie objawowe, monitorowanie układu krążenia, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudność, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, pobudzenie, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Velaxin ER, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g i wyższych. Objawy zatrucia obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Występują również groźne zaburzenia rytmu serca, w tym tachykardia komorowa, a także bradykardia, niedociśnienie i hipoglikemia. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, intoksykacja, mydriasis, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetip 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, definiowane jako przyjęcie dawki co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną (≥50 mg przy standardowej dawce 10 mg/dobę), prowadzi do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu autonomicznego. Do najczęstszych symptomów należą dezorientacja, zawroty głowy, ból głowy, sedacja, senność, osłupienie, a także objawy cholinolityczne takie jak midriaza, zatrzymanie moczu i suchość błon śluzowych. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, złe samopoczucie, zmęczenie) oraz inne, np. niepokój ruchowy, świąd i częstoskurcz (>100 uderzeń/min). Znajomość tych symptomów jest kluczowa dla prawidłowej diagnostyki i leczenia zatrucia.
cetyryzyna dichlorowodorek, częstoskurcz, dezorientacja, dializoterapia, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, lek przeciwhistaminowy, midriaza, niepokój ruchowy, objawy cholinolityczne, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, przedawkowanie cetyryzyny, rozszerzenie źrenic, sedacja, suchość błon śluzowych, świąd, swoista odtrutka, układ autonomiczny, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vendal retard 200 mg
Podczas terapii morfiną w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Vendal retard) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności, wymioty, zaparcia, zwężenie źrenic (mioza) oraz senność. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. W zakresie układu nerwowego i psychicznego mogą pojawić się omamy (niezbyt często), bezsenność (rzadko), a także uzależnienie (częstość nieznana). Morfina może powodować zaburzenia poznawcze, mioklonie, allodynię i hiperalgezję, a także poważne zaburzenia oddechowe, w tym zahamowanie oddychania i zespół ośrodkowego bezdechu sennego. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano kołatanie serca, tachykardię lub bradykardię oraz zmiany ciśnienia krwi. W obrębie układu pokarmowego najczęstsze są nudności, wymioty i zaparcia, a rzadziej zapalenie trzustki i skurcze dróg żółciowych.
AGEP, allodynia, bezsenność, biegunka, bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, hiperalgezja, kołatanie serca, kolka brzuszna, kolka nerkowa, kolka żółciowa, mioklonia, morfina chlorowodorek, nadmierna potliwość, nastrój dysforyczny, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, oczopląs, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz dróg żółciowych, skurcz moczowodu, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, uzależnienie, Vendal retard, zaburzenie oddechowe, zaburzenie poznawcze, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Działania niepożądane
Fenylefryna, sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne, jest szeroko stosowana w preparatach przeciw przeziębieniu i zapaleniu zatok w celu zmniejszenia przekrwienia błony śluzowej nosa. Jej profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym często występujące objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka, bladość powłok) oraz poważniejsze reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i skurcz oskrzeli. Ze względu na właściwości sympatykomimetyczne, fenylefryna może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca i kołatanie, a w rzadkich przypadkach bradykardię i arytmię. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego (drżenia, zawroty głowy, bóle głowy) oraz psychiczne (lęk, niepokój, nerwowość, bezsenność, omamy) występują bardzo rzadko. Ponadto, fenylefryna może wywoływać zatrzymanie moczu, szczególnie u mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego, oraz objawy oczne, takie jak rozszerzenie źrenic i zaostrzenie jaskry z zamkniętym kątem.
arytmia, astma oskrzelowa, bladość powłok, ból głowy, bradykardia, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fenylefryna, ibuprofen, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, krwawienie domózgowe, morfologia krwi, mydriaza, nadciśnienie, napad astmy oskrzelowej, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, sympatykomimetyk, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie trawienia, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 225 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Oriven, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g, co odpowiada spożyciu 13-14 kapsułek po 225 mg (maksymalna dawka terapeutyczna to 225 mg/dobę). Objawy zatrucia obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, mydriazę, drgawki, wymioty, a także zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Może dojść do groźnych arytmii, w tym tachykardii komorowej, bradykardii, niedociśnienia, hipoglikemii oraz zawrotów głowy o podłożu błędnikowym. Epidemiologicznie przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną często mają większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dawka toksyczna, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, kardiotoksyczność, leczenie objawowe, maksymalna dawka terapeutyczna, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, odtrutka, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, stężenie glukozy we krwi, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Starazolin Free 0,5 mg/mL
Przedawkowanie tetryzoliny chlorowodorku, alfa-sympatykomimetycznej pochodnej imidazolu zawartej w preparacie Starazolin Free, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych już przy dawce ≥ 0,01 mg/kg masy ciała. 1 ml kropli do oczu zawiera 0,5 mg substancji czynnej, co przy nieodpowiednim stosowaniu stanowi istotne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się dwufazowo: początkowo dominują objawy pobudzenia OUN (drgawki, zaburzenia psychiczne) i układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, nadciśnienie), a następnie faza hamowania z depresją OUN (senność, śpiączka), bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, a nawet zatrzymaniem akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, bezdech i obrzęk płuc, co grozi niewydolnością oddechową. Objawy pomocnicze to rozszerzenie źrenic, sinica oraz zaburzenia termoregulacji.
alfa-sympatykomimetyczna pochodna imidazolu, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, fizostygmina, gorączka, hamowanie czynności OUN, hipoksja tkankowa, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, obrzęk płuc, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, senność, sinica, śpiączka, tachykardia, terapia przeciwdrgawkowa, tetryzolina chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, węgiel leczniczy, zaburzenie oddychania, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon substancji czynnych
Yerba santa – Przedawkowanie
Yerba santa (Eriodictyon californicum) jest składnikiem homeopatycznego preparatu Santaherba, występującym w rozcieńczeniu D3 (1:1000). Produkt dostępny jest w formie kropli doustnych, zawierających również inne substancje aktywne w rozcieńczeniach homeopatycznych, takie jak Belladonna D4, Stramonium D4, Ephedra vulgaris D4, a także 39,5% (v/v) etanolu. Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków przedawkowania Santaherby, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Jednakże, ze względu na obecność etanolu i innych składników, potencjalne objawy przedawkowania mogą obejmować ostre zatrucie alkoholowe (zaburzenia świadomości, koordynacji, nudności, wymioty, depresję ośrodka oddechowego) oraz objawy antycholinergiczne, halucynacje, tachykardię i wzrost ciśnienia tętniczego, choć ryzyko to jest minimalne ze względu na wysokie rozcieńczenia homeopatyczne (D4, 1:10000).
bezpieczeństwo farmakoterapii, depresja ośrodka oddechowego, dezorientacja, działanie niepożądane, halucynacje, intoksykacja alkoholowa, krople doustne, leczenie objawowe, objawy antycholinergiczne, ostra intoksykacja alkoholowa, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, rozszerzenie źrenic, Santaherba, suchość w ustach, tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, Yerba santa, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenza 18 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku, substancji czynnej w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Atenza (dawki 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg, 54 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego oraz układu współczulnego poprzez zwiększenie stężenia dopaminy i noradrenaliny w szczelinie synaptycznej. Klinicznie manifestuje się szerokim spektrum objawów: neurologicznych (pobudzenie psychoruchowe, drgawki, śpiączka), psychiatrycznych (euforia, splątanie, omamy), sercowo-naczyniowych (tachykardia, nadciśnienie, zaburzenia rytmu), pokarmowych (wymioty, suchość błon śluzowych), autonomicznych (nadmierne pocenie, gorączka, rozszerzenie źrenic) oraz innych, jak bóle głowy. Nasilenie objawów koreluje z dawką, a specyfika postaci o przedłużonym uwalnianiu powoduje opóźnione i przedłużone utrzymywanie się symptomów toksyczności.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, dopamina i noradrenalina, drżenie mięśniowe, dysregulacja układu autonomicznego, efekt antycholinergiczny, efekt sympatykomimetyczny, hemodializa, hipertermia, metylofenidat chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, objawy sercowo-naczyniowe, oddział intensywnej terapii, ostre przedawkowanie, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, stymulacja ośrodkowego układu nerwowego, stymulacja OUN, stymulacja układu współczulnego, suchość błon śluzowych, szczelina synaptyczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ współczulny, wymioty, wzmożenie odruchów, zaburzenie neuroprzekaźnictwa, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fervex ExtraTabs 500 mg + 4 mg
Fervex ExtraTabs, zawierający 500 mg paracetamolu oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Paracetamol rzadko powoduje trombocytopenię, leukopenię i neutropenię, a także reakcje anafilaktyczne i ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Zgłaszano również zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, bóle brzucha) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych. Chlorofenamina maleinian charakteryzuje się działaniami niepożądanymi typowymi dla leków przeciwhistaminowych, w tym leukopenią, neutropenią, małopłytkowością, niedokrwistością hemolityczną oraz reakcjami anafilaktycznymi i obrzękiem Quinckego, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego stosowania.
biegunka, chlorofenaminy maleinian, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niepokój ruchowy, objawy antycholinergiczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, paracetamol, parametry hematologiczne, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, splątanie, suchość błon śluzowych, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acopair 18 mcg
Przedawkowanie bromku tiotropiowego, stosowanego w formie wziewnej w leczeniu POChP, rzadko prowadzi do poważnych działań niepożądanych. Badania kliniczne wykazały, że jednorazowa dawka do 340 µg (około 19-krotność standardowej dawki 18 µg) u zdrowych ochotników nie wywołała ogólnoustrojowych objawów przeciwcholinergicznych. Przy dawce dobowej do 170 µg przez 7 dni jedynym istotnym działaniem niepożądanym była suchość błony śluzowej jamy ustnej. U pacjentów z POChP stosujących do 43 µg bromku tiotropiowego dziennie przez 4 tygodnie nie zaobserwowano znaczących działań niepożądanych, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa leku Acopair podawanego wziewnie za pomocą inhalatora NeumoHaler.
biodostępność leku, bromek tiotropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dawka terapeutyczna, działanie przeciwcholinergiczne, inhalator, niewyraźne widzenie, POChP, podanie doustne, podanie wziewne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, suchość błony śluzowej, tachykardia, zaparcia, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Glikopironiowy bromek – Przedawkowanie
Przedawkowanie glikopironiowego bromku, czwartorzędowego związku amoniowego o działaniu antycholinergicznym, manifestuje się głównie objawami obwodowymi, w tym tachykardią oraz drażliwością komorową, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Inne objawy obejmują suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia i hipertermię, wynikające z blokady receptorów muskarynowych. W terapii przedawkowania kluczowe jest rozpoznanie dominującego obrazu klinicznego – antycholinergicznego lub antycholinesterazowego – co determinuje wybór leczenia. W przypadku dominujących objawów po glikopironiowym bromku zaleca się podanie neostygminy metylosiarczanu w dawce 1,0 mg na każdy 1,0 mg bromku glikopironium, co przywraca aktywność cholinergiczną na poziomie receptorów obwodowych. Ze względu na obwodowy charakter toksyczności, stosowanie leków działających ośrodkowo, takich jak fizostygmina, nie jest konieczne.
aktywność cholinergiczna, arytmia komorowa, atropina, blokada receptorów muskarynowych, bradykardia, czwartorzędowy związek amoniowy, depresja oddechowa, drażliwość komorowa, działanie antycholinergiczne, fascykulacje, fizostygmina, glikopironiowy bromek, hipertermia, inhibitor cholinoesterazy, lek antycholinesterazowy, nadmierne ślinienie, neostygminy metylosiarczan, objawy antycholinergiczne, objawy obwodowe, objawy ośrodkowe, rozszerzenie źrenic, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, substancja antycholinergiczna, suchość błon śluzowych, sztuczna wentylacja, tachykardia, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenza 45 mg
Przedawkowanie metylofenidatu, zwłaszcza w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (np. Atenza), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy wynikają z nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego i obejmują m.in. pobudzenie, drżenia, drgawki, euforię, splątanie, majaczenie, hipertermię (wysoka gorączka), tachykardię, arytmie, nadciśnienie tętnicze, wymioty, rozszerzenie źrenic (mydriasis) oraz suchość błon śluzowych (kserostomia). Ze względu na powolne uwalnianie substancji czynnej z formy o przedłużonym uwalnianiu, konieczne jest specjalistyczne podejście terapeutyczne i długotrwała obserwacja pacjenta.
arytmia, ból głowy, cefalalgia, dializa otrzewnowa, diaphoreza, drgawki, drżenie, drżenie mięśniowe, euforia, fascykulacje, gorączka, hemodializa, hipertermia, kołatanie serca, kserostomia, leczenie objawowe, majaczenie, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, oddział intensywnej terapii, omamy, pobudzenie psychoruchowe, powolne uwalnianie, rozszerzenie źrenic, śpiączka, splątanie, suchość błon śluzowych, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tlenoterapia, uderzenia gorąca, układ współczulny, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wzmożenie odruchów, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks wykazuje działania niepożądane najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do zmniejszania się nasilenia i częstości w trakcie dalszego stosowania. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (bardzo często), nudności (≥1/10), zaburzenia psychiczne takie jak lęk, niepokój ruchowy, oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka, zaparcia i suchość w jamie ustnej (często). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zespół serotoninowy, reakcje anafilaktyczne, czy wydłużenie odstępu QT w EKG, co może prowadzić do arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz u kobiet. Ponadto, u pacjentów powyżej 50 roku życia stosujących SSRI i TLPD odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axyven 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (chlorowodorku), substancji czynnej leku Axyven, stanowi poważny stan kliniczny, szczególnie po spożyciu około 3 g substancji u dorosłych. Przedawkowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, tachykardia komorowa, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, rozszerzenie źrenic). Dodatkowo obserwuje się objawy takie jak wymioty, niedociśnienie, hipoglikemia (wymagająca monitorowania glikemii) i zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny jest związane z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawki, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipoperfuzja narządów, kardiotoksyczność, lek przeciwdepresyjny SSRI, mydriasis, niedociśnienie, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fampridine Teva 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne i farmakologiczne famprydyny, substancji czynnej Fampridine Teva 10 mg, wykazały charakterystyczne działania niepożądane pojawiające się do 2 godzin po podaniu doustnym, obejmujące objawy neurologiczne (drżenie, drgawki, ataksja), oddechowe (duszność, przyspieszone oddychanie) oraz inne symptomy, takie jak rozszerzenie źrenic, prostracja, zaburzenia chodu i nadpobudliwość. Objawy te są konsekwencją farmakodynamicznego działania famprydyny jako blokatora kanałów potasowych. W badaniach na szczurach odnotowano pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzące do zgonu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Ponadto, toksyczne dawki podawane samicom ciężarnym skutkowały obniżoną masą urodzeniową i zmniejszoną żywotnością potomstwa, jednak bez zwiększonego ryzyka wad rozwojowych czy wpływu na płodność.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, blokator kanałów potasowych, drgawki, drżenie, duszność, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, famprydyna, genotoksyczność, nadpobudliwość, niedrożność układu moczowego, prostracja, przyśpieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, ślinienie, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie chodu, zaburzenie wokalizacji - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Działania niepożądane
Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest szeroko stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, lęku napadowego, PTSD oraz zespołu lęku społecznego. Profil działań niepożądanych sertraliny obejmuje bardzo częste objawy takie jak nudności (24%), bóle głowy (21%), bezsenność (19%), senność (13%), suchość w ustach (14%) oraz zaburzenia wytrysku (14%). Częstość i nasilenie działań niepożądanych jest dawkozależna, a większość z nich ma charakter przemijający. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występowania znajdują się m.in. myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QTc, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), małopłytkowość, leukopenia oraz poważne zaburzenia wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii u osób starszych oraz zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia stosujących SSRI.
akatyzja, anizokoria, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, dysfagia, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, jaskra, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, lęk napadowy, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, mania, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niepamięć, nieżyt nosa, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omam, parestezja, plamica, pokrzywka, przeczulica, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, światłowstręt, szczękościsk, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ułożeniowe zawroty głowy, wielomocz, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie żołądka i jelit, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Faxigen XL 37,5 mg
Wenlafaksyna (Faxigen XL) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko przedawkowania, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem i innymi lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25 roku życia, z historią zachowań samobójczych lub skłonnościami samobójczymi. Lek nie jest wskazany dla osób poniżej 18 lat z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym agresji i zachowań samobójczych. Istnieje ryzyko zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (np. SSRI, SNRI, tryptany, IMAO), objawiającego się zaburzeniami stanu psychicznego, autonomicznego układu nerwowego, neuromięśniowymi i żołądkowo-jelitowymi. Zaleca się unikanie łączenia wenlafaksyny z prekursorami serotoniny, np. suplementami tryptofanu.
akatyzja, antykoagulant, cholesterol, choroba wieńcowa, chromatografia gazowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, depresja OUN, fencyklidyna, glikemia, hiponatremia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu serotoniny, jaskra z wąskim kątem, jaskra z zamkniętym kątem, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok poporodowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, płytki krwi, próchnica, remisja, rozszerzenie źrenic, SIADH, SNRI, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, tryptan, układ serotoninergiczny, wenlafaksyna, wybroczynowość, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania ADH, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solvetusan 60 mg/10 ml
Solvetusan, zawierający lewodropropizynę w dawce 60 mg/10 ml (syrop), charakteryzuje się bardzo niskim profilem działań niepożądanych, z częstością występowania poniżej 1:500 000 pacjentów. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i ustępuje po zaprzestaniu terapii, choć w niektórych przypadkach konieczne jest leczenie farmakologiczne. Do ciężkich działań niepożądanych należą zaburzenia rytmu serca (w tym pojedyncze przypadki bigeminii przedsionkowej), śpiączka hipoglikemiczna u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwcukrzycowe, reakcje alergiczne i anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy), pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym, omdlenia oraz drgawki (kloniczno-toniczne i napady typu petit mal).
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, bigeminia przedsionkowa, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki kloniczno-toniczne, epidermoliza, hipotensja, kołatanie serca, lewodropropizyna, napad petit mal, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levopront 60 mg
Levopront, zawierający 60 mg lewodropropizyny w tabletkach, charakteryzuje się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych, które w większości przypadków ustępują po przerwaniu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) lub o nieznanej częstości i obejmują reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drgawki, parestezje), zaburzenia psychiczne (drażliwość, senność, depersonalizacja), kardiologiczne (tachykardia, bigeminia przedsionkowa), naczyniowe (hipotensja), oddechowe (duszność, kaszel), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także poważne reakcje skórne (pokrzywka, rumień, epidermoliza). Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki ciężkich reakcji anafilaktycznych, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych zaburzeń neurologicznych i kardiologicznych, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
W dokumentacji opisano także przypadek noworodka, u którego po ekspozycji na lek przez mleko matki zaobserwowano senność, obniżenie napięcia mięśniowego oraz wymioty, objawy ustępujące po przerwaniu karmienia piersią. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów stosujących Levopront zaleca się rozważenie przerwania leczenia oraz, w razie potrzeby, wdrożenie specyficznej terapii objawowej. Monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście potencjalnie zagrażających życiu reakcji alergicznych i poważnych zaburzeń neurologicznych czy kardiologicznych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, epidermoliza, hipotensja, lewodropropizyna, napad petit mal, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk uogólniony, osłabienie kończyn, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, zaburzenia równowagi, zapalenie języka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lafactin 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Lafactin, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Dawka około 3 g u dorosłych może prowadzić do ciężkiego zatrucia. Klinicznie obserwuje się szerokie spektrum objawów, w tym tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic (mydriasis), drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemię oraz zawroty głowy. Przedawkowanie wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z obciążeniem czynnikami ryzyka samobójstwa u leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atrovent N
Atrovent N, zawierający bromek ipratropiowy w dawce 20 mikrogramów na inhalację, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości typu natychmiastowego, takich jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk błony śluzowej jamy ustnej i gardła, skurcz oskrzeli oraz anafilaksja. Paradoksalny skurcz oskrzeli, potencjalnie zagrażający życiu, wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia alternatywnego leczenia. U pacjentów ze skłonnością do jaskry z wąskim kątem przesączania odnotowano powikłania okulistyczne, takie jak mydriasis, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, ból oczu oraz objawy ostrej jaskry (ból oka, niewyraźne widzenie, tęczowa obwódka, zaczerwienienie). W takich przypadkach konieczne jest pilne zastosowanie kropli zwężających źrenicę i konsultacja okulistyczna. Pacjentów należy instruować, aby unikali kontaktu mgiełki aerozolu z oczami, co jest ograniczone dzięki zastosowaniu ustnika i kontroli manualnej inhalacji.
aerozol inhalacyjny, alkohol etylowy, anafilaksja, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, mukowiscydoza, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, ostra jaskra, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, widzenie tęczowej obwódki, wysypka skórna, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zwężenie drogi odpływu moczu, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulsevia
Dulsevia (duloksetyna) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią epizodów manii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz napadów padaczkowych, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów. U pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi istnieje podwyższone ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii, co wymaga intensywnej obserwacji, szczególnie u osób poniżej 25 roku życia oraz z historią zachowań samobójczych. Duloksetyna może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i nadciśnienie, dlatego u pacjentów z nadciśnieniem i chorobami serca zaleca się monitorowanie ciśnienia, a u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem lek jest przeciwwskazany. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych lub wpływających na metabolizm serotoniny i dopaminy.
akatyzja, antagonista dopaminy, duże zaburzenie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, epizod manii, hiperrefleksja, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, mydriaza, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niepokój psychoruchowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, SIADH, tryptan, uszkodzenie wątroby, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol + Difenhydramina Hasco Noc 500 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Paracetamol + Difenhydramina Hasco Noc, zawierającego 500 mg paracetamolu i 25 mg chlorowodorku difenhydraminy w jednej tabletce, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne. Toksyczność paracetamolu manifestuje się uszkodzeniem wątroby, które może rozwijać się mimo ustąpienia wczesnych objawów takich jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. Dawka jednorazowa ≥ 5 g paracetamolu jest toksyczna i wymaga pilnej interwencji, w tym oznaczenia stężenia paracetamolu we krwi oraz wdrożenia leczenia odtrutkami (metionina, acetylocysteina), najlepiej w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia. Objawy uszkodzenia wątroby obejmują uczucie rozpierania w nadbrzuszu oraz żółtaczkę.
acetylocysteina, chlorowodorek difenhydraminy, fizostygmina, hepatotoksyczność, intensywna terapia, metionina, nadmierna potliwość, nudności i wymioty, objawy antycholinergiczne, paracetamol, rozszerzenie źrenic, śpiączka, stężenie paracetamolu we krwi, suchość w ustach, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenza 36 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku z leku Atenza, charakteryzującego się przedłużonym uwalnianiem substancji czynnej, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na wydłużony czas utrzymywania się toksycznych stężeń w organizmie. Toksyczność wynika z nadmiernego pobudzenia ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego, manifestującego się objawami neurologicznymi (pobudzenie, drżenia, drgawki, splątanie, omamy, majaczenie), kardiologicznymi (tachykardia >100/min, kołatanie, arytmie, nadciśnienie tętnicze) oraz ogólnoustrojowymi (wymioty, hiperhydroza, uderzenia gorąca, bóle głowy, hipertermia, rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych). Nasilenie symptomów zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości oraz współistniejących schorzeń.
arytmia, dializa otrzewnowa, drgawka, drżenie, działanie antycholinergiczne, euforia, hemodializa, hiperhidroza, hipertermia, kołatanie serca, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, objawy przedawkowania, oddział intensywnej terapii, omam, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie układu nerwowego, przedłużone uwalnianie, rozszerzenie źrenic, śpiączka, splątanie, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, węgiel aktywny, wymioty, wzmożenie odruchów, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopixol 25 mg
Clopixol (zuklopentyksol) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z największą częstością i nasileniem w początkowej fazie terapii, które zwykle ulegają zmniejszeniu podczas kontynuacji leczenia. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność, akatyzja, hiperkinezja i hipokinezja, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym bardzo częsta suchość błony śluzowej jamy ustnej. Inne często występujące działania to zwiększenie łaknienia i masy ciała, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja, lęk), tachykardia, zawroty głowy oraz zaburzenia oddawania moczu. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza), endokrynologiczne (hiperprolaktynemia), kardiologiczne (wydłużenie QT, komorowe zaburzenia rytmu) oraz neurologiczne (dyskinezy późne, złośliwy zespół neuroleptyczny). W przypadku wystąpienia dyskinez późnych zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku, a w akatyzji – zastosowanie benzodiazepin lub propranololu. Profilaktyczne stosowanie leków przeciwparkinsonowskich nie jest rekomendowane.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkinezja, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipokinezja, kręcz szyi, krew obwodowa, lek przeciw parkinsonizmowi, migotanie komór, mlekotok, parkinsonizm, pochodna benzodiazepiny, priapizm, propranolol, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, szczękościsk, tachykardia, torsade de pointes, upośledzona tolerancja glukozy, wielomocz, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu komorowego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, zuklopentyksol, żylna choroba zatorowo-zakrzepowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clopizam 200 mg
Przedawkowanie klozapiny wiąże się z wysokim ryzykiem poważnych powikłań, w tym śmiertelności na poziomie około 12%, głównie z powodu niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc, szczególnie po dawkach przekraczających 2000 mg. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (senność, śpiączka, drgawki), autonomicznych (nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic) oraz sercowo-naczyniowych (niedociśnienie, arytmie) i oddechowych (niewydolność oddechowa). Szczególnie niebezpieczne są dawki już od 400 mg u dorosłych nieprzyjmujących wcześniej klozapiny oraz 50-200 mg u dzieci, które mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów śpiączkowych.
arytmia serca, białko osocza, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, leczenie niedociśnienia, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, przedawkowanie klozapiny, równowaga elektrolitowa, rozszerzenie źrenic, ślinotok, stan śpiączkowy, węgiel aktywny, zaburzenia termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Starczowzroczność – Diagnostyka i diagnoza
Prezbiopia to naturalny proces starzenia się oka, charakteryzujący się stopniową utratą zdolności akomodacji i ostrego widzenia z bliska, zwykle ujawniający się między 40. a 45. rokiem życia i postępujący do około 65. roku życia. Diagnostyka obejmuje kompleksowe badanie refrakcji z użyciem foroptera, ocenę ostrości wzroku, badanie dna oka (oftalmoskopia), test integralności mięśni oraz perymetrię. Kluczowym parametrem jest przesunięcie bliskiego punktu akomodacji (NPA) poza standardową odległość czytania, potwierdzane zarówno subiektywnie, jak i obiektywnie (retinoskopia z bliska). Objawy kliniczne to m.in. trudności w czytaniu drobnego druku, niewyraźne widzenie z bliska, zmęczenie oczu i bóle głowy podczas pracy z bliska oraz potrzeba zwiększonego oświetlenia. Zalecane są regularne badania wzroku, szczególnie po 40. roku życia, z częstotliwością dostosowaną do wieku i czynników ryzyka (np. co 1-3 lata dla osób 55-64 lata, co 1-2 lata po 65. roku życia).
astenopia, badanie dna oka, keratoplastyka konduktywna, lampa szczelinowa, LASIK, monovision, oftalmoskopia, okulary dwuogniskowe, okulary wieloogniskowe, ostrość wzroku, perymetria, pilokarpina, pole widzenia, prezbiopia, refrakcja oka, retinskopia, rozszerzenie źrenic, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewki dwuogniskowe, soczewki gazoprzepuszczalne, soczewki kontaktowe, soczewki progresywne, wymiana soczewki refrakcyjnej, zmęczenie oczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Berodual (0,5 mg + 0,25 mg)/ml
Berodual, zawierający fenoterol (bromowodorek) i ipratropium (bromek), wykazuje działania niepożądane wynikające z mechanizmów przeciwcholinergicznych i beta-adrenergicznych. Najczęściej obserwowane objawy to kaszel, suchość w ustach, ból głowy, drżenie mięśni, zapalenie gardła, nudności, zawroty głowy, dysfonia, tachykardia, kołatanie serca, wymioty, wzrost ciśnienia skurczowego krwi oraz nerwowość. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia sercowo-naczyniowe (arytmie, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego) oraz hipokaliemię, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
arytmia, biegunka, ból głowy, ciśnienie skurczowe, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, dysfagia, dysfonia, działanie beta-adrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fenoterol, hipokaliemia, ipratropium, jaskra, kaszel, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, osłabienie mięśni, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie języka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effortil 7,5 mg/g
Przedkliniczne badania toksyczności chlorowodorku etylefryny, substancji czynnej Effortilu 7,5 mg/g, wykazały zróżnicowane wartości LD50 w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt: doustnie u szczurów 66,4 mg/kg, u myszy 2300 mg/kg, dożylnie u myszy, królików i psów 6,8-16,7 mg/kg, a podskórnie u gryzoni 200-300 mg/kg. Objawy toksyczności ostrej obejmowały m.in. tachypnoe, ataksję, drgawki, sinicę oraz rozszerzenie źrenic i wymioty u psów. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 26 tygodni) NOAEL wynosił 3 mg/kg u szczurów i 0,6 mg/kg u psów, przy czym dawka 3 mg/kg u szczurów powodowała spadek częstości akcji serca i glikemii, a dawka 6 mg/kg u psów wywoływała wzrost ciśnienia tętniczego i śródgałkowego, rozszerzenie źrenic oraz podwyższenie aktywności SGPT (AlAT). Dawkowanie 6-30 mg/kg skutkowało zmianami zwłóknieniowymi w mięśniu sercowym i zastawce dwudzielnej oraz przerostem serca i ścian tętnic u psów.
AlAT, ataksja, bradykardia, chlorowodorek etylefryny, ciśnienie śródgałkowe, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, glikemia, LD50, nadciśnienie tętnicze, niedożywienie płodu, NOAEL, przepływ maciczny, przerost mięśnia sercowego, rozszerzenie źrenic, tachypnoe, wada wrodzona, zastawka dwudzielna, zwłóknienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w preparacie Faxigen XL (dostępne dawki: 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g (np. 20 kapsułek 150 mg). Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń, w tym tachykardię, tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, wymioty, mydriazę oraz zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS). Ryzyko zgonu jest wyższe niż przy SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Występuje także zwiększone ryzyko samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
antidotum, benzodiazepina, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, intubacja, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mydriaza, niedociśnienie, oddział intensywnej terapii, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Oriven, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne i może prowadzić do zgonu, zwłaszcza przy dawkach około 3 g lub większych, zależnie od mocy kapsułek (37,5 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg). Objawy kliniczne obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, hipoglikemię oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do SSRI, ale niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Dodatkowo, współistniejące czynniki ryzyka samobójstwa są częstsze u pacjentów leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, aspiracja, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawki, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipotonia, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, vertigo, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrucie ciężkie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 100 mg/ml
Poltram, zawierający 100 mg/ml tramadolu chlorowodorku w postaci kropli doustnych, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla opioidów, z dominującymi objawami bardzo często występującymi u ponad 10% pacjentów, takimi jak nudności oraz zawroty głowy. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: neurologiczny (zawroty głowy bardzo często, bóle głowy i senność często, rzadko drgawki, depresja oddechowa, parestezje), układ krążenia (kołatanie serca, tachykardia, hipotonia ortostatyczna niezbyt często, rzadko bradykardia i wzrost ciśnienia tętniczego), układ oddechowy (rzadko zahamowanie oddychania i duszność), przewód pokarmowy (nudności bardzo często, wymioty, zaparcia często), reakcje alergiczne (rzadko, w tym wstrząs anafilaktyczny) oraz zaburzenia psychiczne (niepokój, omamy, dezorientacja rzadko). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej przy dawkach przekraczających zalecane oraz interakcjach z innymi lekami o działaniu hamującym OUN, a także na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych.
bradykardia, depresja oddechowa, drgawki mózgowe, działanie opioidowe, hiperkineza, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie, przerost prostaty, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie od leków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia łaknienia, zaburzenia nastroju, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Allertec Kids 5 mg/5 ml
Przedawkowanie cetyryzyny, substancji czynnej syropu Allertec (5 mg/5 ml), prowadzi do objawów głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz efektów przeciwcholinergicznych. Objawy pojawiają się po dawce co najmniej pięciokrotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową i obejmują splątanie, zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy, senność, sedację, osłupienie, a także tachykardię, rozszerzenie źrenic (mydriaza), drżenie mięśni, zatrzymanie moczu oraz niepokój ruchowy. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, oraz objawy obwodowe, np. świąd skóry. Mechanizmy tych działań obejmują wpływ na OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz działanie na układ pokarmowy i ogólnoustrojowe.
antidotum, ból głowy, cetyryzyna, dezorientacja, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, mydriaza, niepokój ruchowy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zyrtec 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny, substancji czynnej leku Zyrtec (10 mg/tabletka), przy dawkach ≥ 50 mg (≥ 5-krotność zalecanej dawki dobowej) może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy, zmęczenie, ból głowy, sedacja, senność, osłupienie, drżenie oraz niepokój ruchowy. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka), sercowo-naczyniowego (tachykardia > 100 uderzeń/min), moczowego (zatrzymanie moczu), skóry (świąd) oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis) wskazujące na działanie przeciwcholinergiczne. Manifestacja kliniczna jest zmienna i zależy od indywidualnej reakcji pacjenta.
antidotum, biegunka, ból głowy, cetyryzyna dichlorowodorek, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, leczenie objawowe, mydriasis, niepokój ruchowy, objawy niepożądane, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, sedacja, senność, splątanie, świąd, tachykardia, właściwości farmakokinetyczne, zabiegi dializacyjne, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do licznych działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Do najczęstszych objawów należą ból głowy (≥1/10), zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, drżenie, parestezje oraz zaburzenia równowagi (≥1/100 do <1/10), które mogą znacząco upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie niebezpieczne są także omdlenia (≥1/1 000 do <1/100) oraz tachykardia i kołatanie serca (≥1/100 do <1/10), które mogą prowadzić do nagłej utraty kontroli nad pojazdem. Ponadto, nagłe przerwanie terapii może wywołać zespół odstawienia manifestujący się zawrotami głowy, parestezjami, lękiem i innymi objawami, które również obniżają zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
astenia, bezsenność, cytochrom P450, depersonalizacja, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kołatanie serca, lęk, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, rozszerzenie źrenic, senność, stan splątania, tachykardia, wenlafaksyna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propranolol Accord 10 mg
Przedawkowanie propranololu chlorowodorku stanowi stan zagrożenia życia, z dawką potencjalnie śmiertelną u dorosłych około 2 g oraz dawką powodującą poważne zaburzenia u dzieci powyżej 40 mg. Objawy obejmują głównie układ sercowo-naczyniowy (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, omdlenie, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca), ośrodkowy układ nerwowy (senność, splątanie, drgawki, omamy, rozszerzenie źrenic, śpiączka) oraz układ oddechowy (skurcz oskrzeli, depresja oddechowa, sinica). Szczególnie narażone są osoby starsze, z chorobą niedokrwienną serca oraz stosujące jednocześnie leki kardioaktywne, takie jak antagoniści wapnia, digoksyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne czy neuroleptyki.
aminofilina, antagonista wapnia, atropina, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja oddechowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawka, glukagon, hipoglikemia, hipokalcemia, izoprenalina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, obrzęk płuc, oddział intensywnej opieki medycznej, omam, płukanie żołądka, przedawkowanie propranololu, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, salbutamol, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, splątanie, stan zagrożenia życia, stymulacja serca, teofilina, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół charlesa bonneta – Diagnostyka i diagnoza
Zespół Charlesa Bonneta (CBS) to kliniczny stan charakteryzujący się występowaniem złożonych halucynacji wzrokowych u pacjentów z istotnym upośledzeniem widzenia, przy zachowanej funkcji poznawczej i świadomości nierzeczywistego charakteru tych objawów. Częstość występowania CBS w populacji z niską ostrością wzroku wynosi około 19,7% (95% CI: 13,8-26,4%), a w niektórych badaniach sięga nawet 26%. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, kompleksowym badaniu okulistycznym (ocena ostrości wzroku, pola widzenia, dna oka) oraz wykluczeniu innych przyczyn halucynacji wzrokowych, takich jak zaburzenia psychiczne, neurologiczne, metaboliczne czy działania niepożądane leków. Kluczowe kryteria rozpoznania obejmują obecność złożonych halucynacji wzrokowych, upośledzenie widzenia, zachowany wgląd, brak halucynacji w innych modalnościach zmysłowych oraz prawidłowy stan psychiczny i funkcje poznawcze.
badania laboratoryjne, badania obrazowe mózgu, badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, działania niepożądane, funkcja poznawcza, halucynacje wzrokowe, ICD-10, kryteria diagnostyczne, leki przeciwpsychotyczne, morfologia krwi, ostrość wzroku, otępienie z ciałami Lewy’ego, rozszerzenie źrenic, tablica Snellena, testy neuropsychologiczne, upośledzenie widzenia, utrata pola widzenia, zaburzenie widzenia, zaćma, zespół Charlesa Bonneta - Leksykon leków
Interakcje leku – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy TAPTIQOM Multi, zawierający tafluprost (15 µg/ml) i tymolol (5 mg/ml) w postaci kropli do oczu, może wchodzić w istotne interakcje farmakologiczne, głównie ze względu na obecność tymololu – beta-adrenolityku. Szczególnie istotne są interakcje z lekami powodującymi addytywne działanie prowadzące do niedociśnienia i/lub bradykardii, takimi jak doustne blokery kanału wapniowego (np. diltiazem, werapamil), beta-adrenolityki, leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron) oraz glikozydy naparstnicy. Ponadto, stosowanie TAPTIQOM Multi z klonidyną wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nadciśnienia z efektu odbicia po odstawieniu klonidyny. Inhibitory CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) mogą nasilać ogólnoustrojową blokadę receptorów beta, co objawia się zwolnieniem akcji serca i depresją. Rzadko obserwowano rozszerzenie źrenic przy jednoczesnym stosowaniu tymololu i adrenaliny (epinefryny).
adrenalina, amiodaron, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, ciśnienie tętnicze krwi, diltiazem, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, epinefryna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, inhibitor CYP2D6, klonidyna, lek blokujący kanał wapniowy, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, parasympatykomimetyk, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie źrenic, tafluprost, tymolol, werapamil - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, stosowanej w terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego, może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych, wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg w ciągu 5 godzin, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. W terapii skojarzonej z tamsulosyną, dawka 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny była dobrze tolerowana, z jedynie łagodną suchością w jamie ustnej utrzymującą się przez 16 dni. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (omamy, pobudzenie, drgawki), tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz niewydolność oddechową. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia) oraz chorobami serca, gdyż przedawkowanie może prowadzić do zagrażających życiu arytmii i ostrej hipotensji, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu tamsulosyny.
beta-adrenolityk, białko osocza, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, ciężkie niedociśnienie, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra hipotonia, ostre niedociśnienie tętnicze, pilokarpina, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, suchość jamy ustnej, sztuczna wentylacja, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół pęcherza nadreaktywnego - Leksykon substancji czynnych
Alweryna cytrynian – Przedawkowanie
Przedawkowanie alweryny cytrynianu, substancji czynnej preparatu NO-IBS (120 mg w kapsułkach twardych), może prowadzić do poważnych, potencjalnie śmiertelnych powikłań. Klinicznie manifestuje się dwoma głównymi zespołami objawów: niedociśnieniem tętniczym, objawiającym się obniżonym ciśnieniem tętniczym, zawrotami głowy, omdleniami, zaburzeniami świadomości oraz bladością i chłodem skóry, wynikającym z bezpośredniego wpływu na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych; oraz objawami atropinopodobnymi, takimi jak suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, tachykardia, zatrzymanie moczu, hipertermia, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia świadomości, spowodowanymi działaniem antycholinergicznym. Dawki toksyczne nie zostały precyzyjnie określone, jednak bardzo duże dawki, wielokrotnie przekraczające dawkę terapeutyczną, mogą prowadzić do niewydolności oddechowej, zaburzeń rytmu serca, wstrząsu i śpiączki, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
alweryna cytrynian, antidotum, dawka toksyczna, dekontaminacja, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipertermia, interwencja medyczna, kapsułka twarda, leczenie objawowe, leki wazopresyjne, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadzór medyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, NO-IBS, objawy atropinopodobne, obniżone ciśnienie tętnicze, parametry życiowe, płynoterapia, płyny infuzyjne, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, śpiączka, suchość błon śluzowych, tachykardia, wstrząs, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zatrucie atropiną, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmopect 30 mg/5 ml
Pulmopect, zawierający lewodropropizynę w dawce 30 mg/5 ml w formie syropu, wykazuje działanie przeciwkaszlowe i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w ponad 30 krajach. Częstość działań niepożądanych jest niezwykle niska, poniżej 1 na 500 000 pacjentów, a większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia), a także incydentalne przypadki ciężkich reakcji, takich jak bigeminia przedsionkowa, śpiączka hipoglikemiczna czy epidermoliza zgonowa u pacjentki w podeszłym wieku stosującej wielolekowość.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia serca, astenia, bigeminnia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, działanie przeciwkaszlowe, epidermoliza, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lek przeciwcukrzycowy, leki hipoglikemizujące, lewodropropizyna, napad petit mal, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zapalenie języka - Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Działania niepożądane
Mepiwakaina, amidowy środek miejscowo znieczulający stosowany głównie w stomatologii, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki i mechanizmu podania, takie jak przedawkowanie, szybkie wchłanianie, przypadkowe wstrzyknięcie do naczyń krwionośnych, nadwrażliwość czy idiosynkrazja. Najpoważniejsze powikłania mają charakter ogólnoustrojowy i obejmują reakcje alergiczne (bardzo rzadko <1/10 000), w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy (często ≥1/100 do <1/10), pobudzenie OUN, drgawki, neuropatia, parestezje, a także depresję OUN manifestującą się utratą przytomności, śpiączką czy drgawkami (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia widzenia, zespół Hornera, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca (rzadko), w tym bradykardię, tachyarytmię, zatrzymanie akcji serca, oraz objawy ze strony układu oddechowego, takie jak niewydolność oddechowa i bezdech (rzadko). W preparacie Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 adrenalina może wywołać dodatkowe reakcje sercowo-naczyniowe, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, budowa amidowa, częstoskurcz, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drętwienie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzartria, enoftalmia, hiperkapnia, idiosynkrazja, kołatanie serca, migotanie komór, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość pacjenta, napad toniczno-kloniczny, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność krążeniowa, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, podwójne widzenie, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, słowotok, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, świąd, światłowstręt, szum uszny, tachyarytmia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaniewidzenie, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Hornera, złuszczanie błony śluzowej, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 75 mg 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w leku Faxigen XL 75 mg (84,86 mg wenlafaksyny chlorowodorku, równoważność 75 mg wenlafaksyny), może prowadzić do poważnych, potencjalnie śmiertelnych powikłań. Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń kardiologicznych (tachykardia, wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie QRS, tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie), neurologicznych (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, midriaza, drgawki, zawroty głowy) oraz żołądkowo-jelitowych (wymioty). Ciężkie zatrucie może wystąpić po spożyciu około 3 g wenlafaksyny, co odpowiada około 40 kapsułkom Faxigen XL 75 mg, znacznie przekraczając dawkę terapeutyczną. Epidemiologicznie, przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z charakterystyką pacjentów leczonych tym lekiem.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, częstość oddechów, dializa, drgawka, drożność dróg oddechowych, hemoperfuzja, midriaza, monitorowanie EKG, monitorowanie parametrów życiowych, monitorowanie rytmu serca, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, saturacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, temperatura ciała, terapia objawowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zgon, zmiany w EKG