późna dyskineza

Późna dyskineza (TD, tardive dyskinesia) to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się mimowolnymi, nieregularnymi, powtarzającymi się ruchami, najczęściej obejmującymi okolice twarzowo-ustne (tzw. dyskineza ustno-twarzowa). Może również dotyczyć kończyn i tułowia. Objawy obejmują m.in. grymasy twarzy, mlaskanie, cmokanie, oblizywanie warg, wykonywanie ruchów żuchwy czy wysuwanie języka.

Schorzenie to rozwija się przede wszystkim jako skutek uboczny długotrwałego stosowania leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyki), zwłaszcza klasycznych (pierwszej generacji), takich jak haloperidol czy chlorpromazyna. Mechanizm powstawania późnej dyskinezy wiąże się najprawdopodobniej z nadwrażliwością receptorów dopaminergicznych w prążkowiu, wywołaną ich długotrwałą blokadą przez leki.

Czynnikami ryzyka rozwoju późnej dyskinezy są: wiek pacjenta (osoby starsze są bardziej narażone), płeć żeńska, czas trwania terapii neuroleptykami, dawka leku, zaburzenia afektywne oraz uszkodzenia OUN. Objawy mogą się utrzymywać nawet po odstawieniu leku wywołującego, a u części pacjentów stają się nieodwracalne. W leczeniu stosuje się leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, inhibitory VMAT2 (tetrabenazyna, walbenazyna, deutetrabenazyna), benzodiazepiny czy toksyna botulinowa.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paliperidone Teva

Paliperidone Teva wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT lub stosujących inne leki wydłużające QT. Preparat nie jest wskazany w ostrych stanach psychotycznych wymagających szybkiego działania. Istotne jest monitorowanie objawów niedociśnienia ortostatycznego, które wystąpiło u 2,5% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 0,8% w grupie placebo). Należy zwracać uwagę na ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS) oraz późnych dyskinez, a także na możliwość wystąpienia leukopenii, neutropenii i agranulocytozy, szczególnie u pacjentów z historią tych zaburzeń. W przypadku ciężkiej neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów < 1 x 10^9/l) konieczne jest przerwanie terapii i monitorowanie liczby leukocytów. Ponadto, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki, a stosowanie u osób z klirensem kreatyniny < 50 ml/min jest przeciwwskazane.
agranulocytoza, choroba Parkinsona, ciała Lewy’ego, drgawka, działanie przeciwwymiotne, hiperglikemia, hipotonia ortostatyczna, kwasica ketonowa, metylofenidat, mioglobinuria, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie serca, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, otępienie z ciałami Lewy’ego, paliperydon, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, sztywność mięśni, wydłużenie odstępu QT, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anzorin

Olanzapina (Anzorin) wykazuje stopniową skuteczność terapeutyczną, obserwowaną od kilku dni do kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z psychozą i zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższe ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat). Olanzapina nie jest zalecana w psychozie związanej z agonistami dopaminy u chorych na chorobę Parkinsona, ze względu na nasilenie parkinsonizmu i zwiększoną częstość omamów, bez przewagi skuteczności nad placebo. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 2,5 mg/dobę do maksymalnie 15 mg/dobę.
agonista dopaminy, aminotransferazy wątrobowe, aspartam, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, rabdomioliza, walproinian, zaburzenia lipidowe, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Promazyna – Działania niepożądane

Promazyna, neuroleptyk z grupy pochodnych fenotiazyny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, krwiotwórczy, immunologiczny, endokrynny, sercowo-naczyniowy, oddechowy, wątrobowy oraz skórny. Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna czy małopłytkowość, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Wśród zaburzeń neurologicznych należy zwrócić uwagę na parkinsonizm polekowy, akatyzję, złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) oraz późne dyskinezy, które mogą wymagać modyfikacji leczenia. ZZN charakteryzuje się m.in. hipertermią, tachykardią, zaburzeniami świadomości i leukocytozą, a jego leczenie obejmuje natychmiastowe odstawienie leku, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz podanie bromokryptyny, amantadyny lub dantrolenu.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, cukromocz, depresja oddechowa, eozynofilia, fenotiazyna, fotosensytywność, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, parkinsonizm polekowy, pokrzywka, późna dyskineza, priapizm, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie libido, zaburzenie rytmu przedsionkowego, zaburzenie wegetatywne, zahamowanie ruchowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidon Vipharm 4 mg

Rysperydon w dawce 4 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych Risperidon Vipharm, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm, akatyzja, drżenia i dystonia, są szczególnie istotne i wykazują zależność od dawki. Ponadto, rysperydon może indukować zaburzenia metaboliczne, w tym hiperprolaktynemię prowadzącą do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania i mlekotoku, a także zwiększenie masy ciała u 18% pacjentów oraz ryzyko cukrzycy (0,43%). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, migotanie przedsionków, wydłużenie odstępu QT oraz ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. U osób starszych z otępieniem zwiększa się ryzyko przemijających napadów niedokrwiennych (1,4%) i udarów mózgu (1,5%).
agranulocytoza, akatyzja, arytmia komorowa, bezdech senny, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drgawki, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kwasica ketonowa, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, sedacja, senność, śpiączka cukrzycowa, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie
Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 400 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe (drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja, dyskineza) oraz senność, a także hiperprolaktynemię manifestującą się mlekotokiem, zatrzymaniem miesiączki, ginekomastią i zaburzeniami erekcji. Często występują również zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu) oraz niedociśnienie tętnicze. Rzadziej notuje się poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór), agranulocytozę, zakrzepicę żylną i zatorowość płucną, a także hiponatremię i zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH).
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, brak miesiączki, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, kręcz szyi, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadmierne ślinienie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, ostra dystonia, późna dyskineza, prolaktynoma, SIADH, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolafren-Swift

Olanzapina (Zolafren-Swift) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z otępieniem, zwłaszcza powyżej 65. roku życia, ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). Nie zaleca się stosowania u pacjentów z psychozą wywołaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona z powodu nasilenia objawów parkinsonizmu i braku potwierdzonej skuteczności. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) oraz hiperglikemii i zaburzeń metabolicznych, w tym wzrostu masy ciała, stężenia glukozy i lipidów. Kontrole glikemii powinny odbywać się przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, a profil lipidowy przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat. Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów z chorobami wątroby, hematologicznymi oraz ryzykiem wydłużenia odstępu QTc (≥500 ms), zwłaszcza u osób starszych i z chorobami serca.
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferaza wątrobowa, benzodiazepina, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, kwasica metaboliczna, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, odstęp QTc, olanzapina, otępienie, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, rabdomioliza, sedacja, wątrobokomórkowe uszkodzenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Clozapine Aristo 100 mg

Klozapina, będąca lekiem o specyficznym profilu działań niepożądanych, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko agranulocytozy, która występuje u około 0,78% pacjentów, głównie w pierwszych 18 tygodniach terapii. Do najcięższych działań niepożądanych należą agranulocytoza, napady padaczkowe związane z obniżeniem progu drgawkowego, powikłania sercowo-naczyniowe (w tym zapalenie mięśnia sercowego, które najczęściej pojawia się w pierwszych 2 miesiącach leczenia) oraz gorączka. Często obserwuje się senność, zawroty głowy, częstoskurcz, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. W trakcie terapii konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów hematologicznych, kardiologicznych, metabolicznych (w tym glikemii i lipidów) oraz enzymów wątrobowych, a także uważna obserwacja objawów neurologicznych, takich jak drgawki czy złośliwy zespół neuroleptyczny.
agranulocytoza, akatyzja, aspiracja pokarmu, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, dysfagia, dyskrazja krwi, dyzartria, eozynofilia, granulocytopenia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, napad uogólniony, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, objaw pozapiramidowy, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, porażenna niedrożność jelita, posocznica, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, śpiączka hiperosmolarna, wklinowanie kałowe, wysięk osierdziowy, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aricogan

Aripiprazol (Aricogan) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla leków przeciwpsychotycznych, takich jak myśli i zachowania samobójcze, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu krążenia (np. przebyty zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia, choroba naczyń mózgowych) oraz u osób z predyspozycjami do niedociśnienia i nadciśnienia tętniczego. Konieczne jest także identyfikowanie i zapobieganie czynnikom ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). W badaniach klinicznych częstość wydłużenia odstępu QT była porównywalna z placebo, jednak lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z wydłużeniem QT w wywiadzie rodzinnym. Niezbyt częste, ale istotne działania niepożądane to dyskinezy, akatyzja, parkinsonizm oraz potencjalnie śmiertelny złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), którego objawy obejmują m.in. gorączkę, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomiczną. W przypadku podejrzenia NMS lub niewyjaśnionej wysokiej gorączki należy przerwać leczenie.
akatyzja, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, cukrzyca, dysfagia, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienia, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, śpiączka hiperosmotyczna, sztywność mięśni, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zaburzenie tarczycy, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół ADHD, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, akatyzja i dyskineza, a także ostra dystonia i senność. Rzadko występuje złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie zagrażający życiu. W układzie sercowo-naczyniowym często pojawia się niedociśnienie tętnicze, a rzadziej poważne zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Hiperprolaktynemia jest częstym działaniem niepożądanym, mogącym prowadzić do mlekotoku, zatrzymania miesiączki, ginekomastii i zaburzeń erekcji. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenię, neutropenię, reakcje alergiczne oraz zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, lęk i pobudzenie.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, brak miesiączki, częstoskurcz komorowy, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokinezja, hiponatremia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kręcz szyi, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadmierne ślinienie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktynoma, reakcja alergiczna, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia erekcji, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia u noworodka, zespół SIADH, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperon

Rysperydon, zawarty w produkcie leczniczym Risperon, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, ze względu na zwiększoną umieralność (4,0% vs. 3,1% placebo; OR 1,21) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo; OR 2,96). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie rysperydonu z furosemidem, które podnosi umieralność do 7,3%. Rysperydon jest wskazany wyłącznie do krótkotrwałego leczenia uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera, gdy metody niefarmakologiczne zawodzą. Należy monitorować ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza ortostatycznego, u pacjentów z chorobami układu krążenia, a także zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię, neutropenię i agranulocytozę, z zaleceniem przerwania leczenia przy ciężkiej neutropenii (neutrofile <1 x 10⁹/l).
agranulocytoza, arytmia, choroba Parkinsona, diuretyk tiazydowy, działanie przeciwcholinergiczne, furosemid, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, mlekotok, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, otępienie, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rysperydon, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie zachowania, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine APC 20 mg

Olanzapine APC, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają monitorowania podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (≥1% pacjentów) obejmują zaburzenia metaboliczne (wzrost masy ciała, hiperlipidemia, hiperglikemia), hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia), neurologiczne (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne) oraz ogólne (astenia, zmęczenie). Szczególnie istotny jest wzrost masy ciała, który w krótkotrwałym leczeniu (mediana 47 dni) dotyczy 22,2% pacjentów z przyrostem ≥7%, a w długotrwałym (≥48 tygodni) aż 64,4%. Ponadto obserwuje się klinicznie istotne podwyższenie cholesterolu całkowitego (≥6,2 mmol/l), glukozy (≥7 mmol/l) i triglicerydów (≥2,26 mmol/l), co może predysponować do rozwoju cukrzycy i chorób sercowo-naczyniowych.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, astenia, bezsenność, bradykardia, cholesterol, cukromocz, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, hiperprolaktynemia, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, nadmierna potliwość, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia lękowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzaran 10 mg

Olanzapina, stosowana u dorosłych, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze (≥1%) to senność, przyrost masy ciała, eozynofilia, wzrost stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Przyrost masy ciała jest istotnym klinicznie efektem, obserwowanym zarówno w krótkotrwałym leczeniu (mediana 47 dni: wzrost ≥7% u 22,2% pacjentów), jak i długotrwałym (≥48 tygodni: wzrost ≥7% u 64,4%, ≥15% u 31,7%, ≥25% u 12,3%). Występują również zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższenie cholesterolu całkowitego (≥6,2 mmol/l), glukozy na czczo (≥7 mmol/l) oraz triglicerydów (≥2,26 mmol/l), często przechodzące z wartości granicznych do wysokich. Neurologicznie obserwuje się parkinsonizm, akatyzję i dystonię, choć rzadziej niż przy stosowaniu haloperydolu. Nagłe odstawienie olanzapiny może powodować objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność i drżenie. W trakcie terapii notuje się także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i prolaktyny (około 30% pacjentów w badaniach do 12 tygodni). U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem zwiększa się ryzyko zgonów i zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona nasila się parkinsonizm i omamy.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, cholesterol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba dwubiegunowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, glukoza, halucynacje wzrokowe, hiperprolaktynemia, kwas moczowy, kwasica ketonowa, letarg, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, prolaktyna, psychoza polekowa, rabdomioliza, senność, triglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QTc, wzmożone łaknienie, zakrzep z zatorami, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg

Kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania przez lekarzy. Do bardzo często występujących (≥10%) należą senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz objawy odstawienia. W zakresie parametrów laboratoryjnych obserwuje się istotne zmiany metaboliczne, takie jak wzrost stężenia triglicerydów i cholesterolu całkowitego (zwłaszcza LDL), obniżenie HDL, zwiększenie masy ciała oraz spadek hemoglobiny. Często pojawiają się objawy pozapiramidowe, a także zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia, małopłytkowość i w rzadkich przypadkach agranulocytoza. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, dysfagia, dysfunkcja seksualna, dyzartria, eozynofilia, hiperfagia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, kardiomiopatia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, neutropenia, niedobór hemoglobiny, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obniżony cholesterol HDL, obrzęk naczynioruchowy, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka z eozynofilią, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia tarczycy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół metaboliczny, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symcloza 25 mg

Klozapina (Symcloza) jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii opornej na standardowe terapie oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest agranulocytoza, której częstość występowania wynosi 32,0 na 100 000 osobo-tygodni w pierwszych 18 tygodniach leczenia, a następnie spada do 2,3 i 1,8 w kolejnych okresach. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, aby zapobiec powikłaniom takim jak posocznica i zgon. Inne istotne działania niepożądane to napady padaczkowe związane z obniżeniem progu drgawkowego, powikłania sercowo-naczyniowe (w tym tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie mięśnia sercowego) oraz gorączka mogąca sygnalizować złośliwy zespół neuroleptyczny. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi od 7,1% do 15,6%, głównie z powodu leukopenii, senności i zawrotów głowy.
agranulocytoza, akatyzja, aspiracja pokarmu, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawki miokloniczne, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukocytoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, parametry hematologiczne, piorunująca martwica wątroby, porażenna niedrożność jelita, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, próg drgawkowy, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, torsades de pointes, układowy toczeń rumieniowaty, wysięk osierdziowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Arpixor

Arpixor (arypiprazol) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami przewodzenia, chorobami naczyń mózgowych oraz stanami predysponującymi do niedociśnienia lub nadciśnienia tętniczego. Należy monitorować ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) oraz wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u pacjentów z rodzinnym wywiadem. W trakcie terapii obserwowano rzadkie przypadki Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (NMS), napadów drgawkowych, dyskinez oraz zaburzeń pozapiramidowych, w tym akatyzji i parkinsonizmu, co wymaga odpowiedniej kontroli klinicznej i ewentualnej modyfikacji dawki. U pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera odnotowano zwiększone ryzyko zgonu (3,5% vs 1,7% placebo) oraz incydenty naczyniowo-mózgowe, dlatego arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu psychoz demencyjnych.
akatyzja i parkinsonizm, arypiprazol, choroba Alzheimera, choroba sercowo-naczyniowa, dysfagia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, późna dyskineza, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zespół ADHD, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSuprid 400 mg

ApoSuprid (amisulpryd) jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego działania niepożądane najczęściej dotyczą układu nerwowego, ze szczególnym uwzględnieniem objawów pozapiramidowych występujących bardzo często (≥1/10), takich jak drżenie, sztywność, hipokineza, nadmierne ślinienie, akatyzja i dyskineza. Objawy te są zwykle łagodne przy dawkach 50-300 mg/dobę i mogą ustępować po zastosowaniu leków przeciwparkinsonowskich. Często obserwuje się także ostrą dystonię i senność. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Amisulpryd często powoduje hiperprolaktynemię, co może skutkować mlekotokiem, zaburzeniami miesiączkowania, ginekomastią i zaburzeniami erekcji. Niezbyt często obserwuje się leukopenię, neutropenię, hiperglikemię, hiponatremię, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, kręcz szyi, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadmierne ślinienie, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktynoma, rabdomioliza, SIADH, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aripsan

Aripsan (arypiprazol) wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, obserwowaną po kilku dniach do tygodniach terapii, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta pod kątem odpowiedzi na leczenie oraz działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których ryzyko to utrzymuje się przez pierwsze 4 tygodnie terapii. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia, nadciśnienie tętnicze) oraz u osób z czynnikami ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). W badaniach klinicznych częstość wydłużenia odstępu QT była porównywalna z placebo, jednak u pacjentów z wydłużeniem QT w wywiadzie rodzinnym zaleca się ostrożność. Należy monitorować objawy późnych dyskinez, akatyzji i parkinsonizmu, a w przypadku ich wystąpienia rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Złośliwy Zespół Neuroleptyczny (NMS) jest rzadkim, ale potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem, objawiającym się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagającym natychmiastowego przerwania terapii.
akatyzja, arypiprazol, choroba Alzheimera, choroba sercowo-naczyniowa, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, kwasica ketonowa, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, śpiączka hiperosmotyczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie przewodzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zespół ADHD, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapin Krka

Olanzapina, stosowana w leczeniu zaburzeń psychotycznych, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, wymagającą monitorowania pacjenta w celu oceny skuteczności i wczesnego wykrywania działań niepożądanych. Lek nie jest zalecany u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższe ryzyko śmiertelności (3,5% vs. 1,5% placebo) oraz trzykrotnie większą częstość incydentów krążenia mózgowego (1,3% vs. 0,4% placebo), szczególnie u osób powyżej 65-75 lat. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać parkinsonizm i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo w leczeniu psychozy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się m.in. hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami autonomicznymi, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, obserwowano ryzyko hiperglikemii, kwasicy ketonowej i śpiączki, co wymaga monitorowania glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie). Olanzapina może także powodować niekorzystne zmiany lipidowe, które należy kontrolować zgodnie z wytycznymi (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, dyslipidemia, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, niewydolność nerek, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, psychoza, rabdomioliza, zaburzenie krążenia mózgowego, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Paliperydon, lek przeciwpsychotyczny, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT, czy zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (dawki 3, 6, 9, 12 mg) nie nadają się do leczenia ostrych stanów psychotycznych wymagających szybkiego działania. Istotne jest monitorowanie ryzyka niedociśnienia ortostatycznego (2,5% vs. 0,8% placebo), incydentów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS) oraz późnych dyskinez. U pacjentów z leukopenią, neutropenią lub agranulocytozą (<1/10 000) konieczna jest ścisła obserwacja i ewentualne przerwanie terapii. Paliperydon może także indukować hiperglikemię, zaostrzenie cukrzycy, znaczny przyrost masy ciała oraz reakcje anafilaktyczne, co wymaga regularnego monitorowania parametrów metabolicznych i stanu klinicznego pacjenta.
choroba Parkinsona, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, mioglobinuria, neutropenia i agranulocytoza, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, otępienie, otępienie z ciałami Lewy’ego, paliperydon, późna dyskineza, priapizm, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminowy, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Aurovitas

Olanzapina, stosowana w leczeniu psychoz, wymaga uważnego monitorowania stanu klinicznego pacjentów, gdyż poprawa może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach terapii. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem ze względu na dwukrotnie zwiększoną śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu leczenia. Szczególnie narażone są osoby powyżej 65-75 lat, z otępieniem naczyniowym, chorobami płuc, niedożywieniem, odwodnieniem, sedacją, zaburzeniami połykania oraz stosujące benzodiazepiny. Olanzapina nie jest wskazana w psychozie indukowanej agonistami dopaminy u chorych na Parkinsona, gdyż nie wykazuje skuteczności i nasila objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, stężenie glukozy we krwi, wydłużenie odstępu QT, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tractiva

Produkt leczniczy Tractiva zawierający arypiprazol wymaga ścisłego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), napady drgawek oraz zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), a także u osób z ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). W badaniach klinicznych u osób w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera odnotowano zwiększone ryzyko zgonu (3,5% vs 1,7% w grupie placebo), głównie z powodu chorób układu krążenia i infekcji. Arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu psychoz związanych z demencją. Ponadto, u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym obserwowano istotny klinicznie przyrost masy ciała po 4 tygodniach terapii, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnej modyfikacji dawki.
ADHD, akatyzja, arypiprazol, brak laktazy, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba psychiczna, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawek, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienia, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rispolept Consta

Rispolept Consta, dostępny w dawkach 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w formie proszku i rozpuszczalnika do zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu, wymaga ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów nieleczonych wcześniej rysperydonem, u których zaleca się weryfikację tolerancji doustną formą leku. Produkt nie jest wskazany u osób w podeszłym wieku z otępieniem, ze względu na brak badań oraz zwiększone ryzyko umieralności (4,0% vs 3,1% placebo; OR 1,21 [0,7; 2,1]) i zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs 1,2% placebo; OR 2,96 [1,34; 7,50]). Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie rysperydonu z furosemidem, które wiąże się z wyższą śmiertelnością (7,3% vs 3,1% rysperydon i 4,1% furosemid), prawdopodobnie z powodu odwodnienia i niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia i czynnikami ryzyka udaru mózgu.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba naczyniowo-mózgowa, diuretyk, furosemid, hipowolemia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie, późna dyskineza, rysperydon, udar mózgu, zaburzenia przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe
Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Działania niepożądane

Perazyna, klasyczny neuroleptyk z grupy pochodnych fenotiazyny, dostępna jest w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Terapia tym lekiem wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia układu nerwowego, w tym pozapiramidowe objawy takie jak dyskinezy (około 1% pacjentów), zespół parkinsonowski pojawiający się między 5 a 30 dniem leczenia, oraz bardzo rzadko występująca akatyzja i złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). ZZN charakteryzuje się wysoką gorączką do 40°C, sztywnością mięśniową oraz podwyższonym stężeniem mioglobiny i kinazy kreatynowej. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje mlekotok (bardzo często, u około 10% kobiet), ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego u około 15% pacjentów, oraz bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych u około 43% leczonych. Występują także zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne i depresja polekowa, a także zmiany w zapisie EKG proporcjonalne do dawki leku.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja polekowa, dysfagia, dyskineza, enzym wątrobowy, eozynofilia, ginekomastia, leukopenia, mlekotok, napad drgawkowy, niedokrwistość aplastyczna, objawy pozapiramidowe, ostra dystonia, ostre zapalenie wątroby, parkinsonizm, parkinsonizm polekowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, późna dyskineza, reakcja fototoksyczna, spadek ciśnienia ortostatyczny, szczękościsk, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół parkinsonowski, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etiagen

Profil bezpieczeństwa kwetiapiny wymaga indywidualnej oceny z uwzględnieniem wskazań, diagnozy oraz dawki. Lek nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, wzrost ciśnienia tętniczego, wzrost stężenia prolaktyny czy omdlenia. W badaniach klinicznych u młodzieży obserwowano także ryzyko nasilenia myśli samobójczych, szczególnie w początkowej fazie leczenia, co wymaga ścisłej obserwacji. U dorosłych pacjentów z dużą depresją w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej kwetiapina wiąże się z ryzykiem akatyzji, senności, niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń metabolicznych, w tym hiperglikemii i zmian profilu lipidowego, które należy monitorować. Dawkowanie powinno uwzględniać ryzyko działań niepożądanych, a nagłe odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawiennych, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1-2 tygodnie.
agranulocytoza, akatyzja, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, ciężka neutropenia, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie tętnicze krwi, depresja dwubiegunowa, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, granulocyt obojętnochłonny, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor MAO, jaskra, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, limfadenopatia, mania dwubiegunowa, metaanaliza, napad drgawkowy, neutrofilia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, parkinsonizm, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, profil metaboliczny, prolaktyna, przerost gruczołu krokowego, przerost serca, receptor muskarynowy, remisja kliniczna, rumień wielopostaciowy, ryzyko metaboliczne, schizofrenia, SNRI, śpiączka, SSRI, toksyczna nekroliza naskórka, triglicerydy, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół DRESS, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Amisan 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Amisan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowanych według układów i narządów. Do najpoważniejszych działań należą rzadko występujący złośliwy zespół neuroleptyczny oraz poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia i nagły zgon. Rzadko obserwuje się także żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (VTE), w tym zatorowość płucną i zakrzepicę żył głębokich. Często występuje hiperprolaktynemia, prowadząca do mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii, bólu piersi i zaburzeń erekcji, a także bardzo często objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, hipokineza, akatyzja, dyskineza) oraz senność. Niezbyt często notuje się leukopenię, neutropenię, hiperglikemię, hipertriglicerydemię, hipercholesterolemię, a rzadko agranulocytozę i hiponatremię z zespołem SIADH.
agranulocytoza, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, leukopenia i neutropenia, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia i osteoporoza, ostra dystonia, podwyższona fosfokinaza kreatynowa, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, późna dyskineza, prolactinoma, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół SIADH, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levomentis 25 mg

Lewomepromazyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych Levomentis 25 mg, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazań terapeutycznych oraz tolerancji pacjenta. W leczeniu schizofrenii i innych psychoz dawka początkowa wynosi 25-50 mg na dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 150-250 mg na dobę. Po uzyskaniu efektu terapeutycznego dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej. W terapii przeciwbólowej dawka początkowa wynosi 25-75 mg na dobę, z maksymalną dawką 150 mg/dobę dla pacjentów ambulatoryjnych oraz 300 mg/dobę dla hospitalizowanych. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki i ostrożne, stopniowe jej zwiększanie. Lewomepromazyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych i późnej dyskinezy.
dawka podtrzymująca, dawka podzielona, działania pozapiramidowe, działanie niepożądane, lek przeciwpsychotyczny, Levomentis, lewomepromazyna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, pacjent ambulatoryjny, pacjent hospitalizowany, późna dyskineza, schizofrenia, tabletka powlekana, terapia inicjacyjna, terapia przeciwbólowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Solian 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Solian, jest neuroleptykiem z grupy podstawionych benzamidów, charakteryzującym się selektywnym powinowactwem do receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez interakcji z receptorami D1, D4, D5 oraz receptorami serotoninowymi, α-adrenergicznymi, histaminergicznymi H1 i cholinergicznymi. Mechanizm działania amisulprydu jest zależny od dawki: w niskich dawkach blokuje presynaptyczne receptory D2/D3, zwiększając uwalnianie dopaminy i skutecznie łagodząc objawy negatywne schizofrenii, natomiast w wyższych dawkach blokuje postsynaptyczne receptory D2, wykazując działanie przeciwpsychotyczne na objawy pozytywne. Lek wykazuje preferencyjne działanie w układzie limbicznym, co przekłada się na ograniczenie objawów pozapiramidowych i brak katalepsji, a także zmniejszone ryzyko późnych dyskinez i tolerancji receptorowej przy długotrwałym stosowaniu.
amisulpryd, atypowy lek przeciwpsychotyczny, depresja, działanie niepożądane, działanie przeciwpsychotyczne, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk, objawy motoryczne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, ortostatyczny spadek ciśnienia, późna dyskineza, prążkowie, receptor alfa-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2 D3, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninowy, schizofrenia, sedacja, Solian, spowolnienie psychoruchowe, układ limbiczny, zespół antycholinergiczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranofren 5 mg

Olanzapina w dawce 5 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia metaboliczne, takie jak istotne klinicznie zwiększenie masy ciała (≥7% u 22,2% pacjentów po 47 dniach i u 64,4% po ≥48 tygodniach), podwyższenie stężenia cholesterolu całkowitego (≥6,2 mmol/L), glukozy (≥7 mmol/L) oraz triglicerydów (≥2,26 mmol/L). Ponadto obserwuje się działania hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia), neurologiczne (senność, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza) oraz reakcje przeciwcholinergiczne i przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych. W badaniach klinicznych stężenie prolaktyny przekraczało normę u około 30% pacjentów, zwykle nie przekraczając dwukrotnej górnej granicy normy. Nagłe odstawienie olanzapiny może wywołać objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie i lęk.
akatyzja, bradykardia, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukromocz, dyskineza, dystonia, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa Rapid

Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zolaxa Rapid) wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, obserwowaną po kilku dniach do tygodni leczenia, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, stosowanie olanzapiny wiąże się z dwukrotnie wyższą śmiertelnością (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie większą częstością zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu leczenia. Olanzapina nie jest zalecana u pacjentów z psychozą indukowaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) – stan zagrażający życiu, objawiający się m.in. hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy wątrobowe, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost mięśnia sercowego, psychoza i zaburzenia zachowania, rabdomioliza, śpiączka, unieruchomienie pacjenta, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przemiany lipidów, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aripsan

Podczas terapii arypiprazolem (Aripsan) poprawa kliniczna może pojawić się dopiero po kilku dniach lub tygodniach, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta pod kątem skutków ubocznych i bezpieczeństwa leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia, nadciśnienie tętnicze), a także u osób z ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Arypiprazol może powodować wydłużenie odstępu QT, późne dyskinezy, akatyzję, parkinsonizm oraz złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), objawiający się m.in. gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości. W przypadku wystąpienia objawów NMS lub niewyjaśnionej wysokiej gorączki należy przerwać leczenie. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z napadami drgawek lub predyspozycjami do nich oraz u osób z podwyższonym ryzykiem upadków, zwłaszcza w podeszłym wieku.
ADHD, akatyzja, arypiprazol, atypowy lek przeciwpsychotyczny, badanie epidemiologiczne, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Amisan 400 mg

Amisulpryd w dawce 400 mg w formie tabletek powlekanych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii pacjentów z zaburzeniami psychicznymi. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, hipokinezja, akatyzja) występujące bardzo często (≥1/10), które są zwykle łagodne i reagują na leki przeciwparkinsonowskie. Często pojawiają się także ostra dystonia i senność, a niezbyt często późne dyskinezie oraz napady padaczkowe. Rzadko występuje złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. W zakresie układu endokrynologicznego często obserwuje się hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii i zaburzeń erekcji. Rzadko notuje się łagodny guz przysadki (prolactinoma). W układzie sercowo-naczyniowym niezbyt często występuje bradykardia, a rzadko poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i nagłego zgonu. Często obserwuje się niedociśnienie tętnicze, a rzadko żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, w tym zatorowość płucną.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, enzymy wątrobowe, fotodermatoza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiponatremia, lek przeciwparkinsonowski, migotanie komór, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra dystonia, pokrzywka, późna dyskineza, prolactinoma, prolaktyna, rabdomioliza, splątanie, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Haloperydol – Działania niepożądane

Haloperydol, lek przeciwpsychotyczny, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa na podstawie danych z 19 badań klinicznych obejmujących łącznie 1579 pacjentów, w tym 284 w grupach placebo oraz 1295 leczonych haloperydolem. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia pozapiramidowe (34%), bezsenność (19%), pobudzenie (15%), hiperkinezja (13%) oraz ból głowy (12%). Szczególnie istotne są poważne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu (migotanie komór, częstoskurcz komorowy, torsade de pointes), które mogą prowadzić do nagłego zgonu sercowego. Neurologiczne powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, złośliwy zespół pozapiramidowy oraz późne dyskinezy. Haloperydol może także wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, leukopenia, pancytopenia, trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, uszkodzenia wątroby (ostra niewydolność, zapalenie, cholestaza, żółtaczka) oraz zagrażające życiu zaburzenia oddechowe (skurcz i obrzęk krtani, skurcz oskrzeli).
agranulocytoza, akatyzja, bradykinezja, cholestaza wątroby, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, dekanian haloperydolu, depresja oddechowa, drgawki, dyskineza, dystonia, haloperydol, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hipokinezja, hipotermia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, szczękościsk, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, złośliwy zespół neuroleptyczny, złośliwy zespół pozapiramidowy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rispolept

Rispolept, zawierający rysperydon, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, ze względu na zwiększone ryzyko zgonu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu (śmiertelność 7,3% vs. 3,1% przy samym rysperydonie). U pacjentów z otępieniem obserwuje się trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo, OR 2,96), szczególnie w otępieniu mieszanego lub naczyniowego typu. Rysperydon może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, a także leukopenię, neutropenię i agranulocytozę, wymagając monitorowania liczby leukocytów i natychmiastowego zaprzestania leczenia przy ciężkiej neutropenii (neutrofile < 1 x 10⁹/l). Ponadto, lek może indukować późne dyskinezy, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaostrzać objawy choroby Parkinsona i otępienia z ciałami Lewy'ego.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, BMI, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, działanie przeciwwymiotne, furosemid, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipowolemia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie z ciałami Lewy’ego, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rysperydon, splątanie, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzin

Olanzapina, stosowana w dawkach średnio 4,4 mg/dobę, wykazuje poprawę stanu klinicznego pacjentów po kilku dniach lub tygodniach terapii, jednak wymaga ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych. U pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z otępieniem, leczenie olanzapiną wiąże się z dwukrotnie wyższą śmiertelnością (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie większą częstością incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, dysfagię, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest zalecana u pacjentów z psychozą indukowaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Istotne jest także monitorowanie metaboliczne: glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i corocznie), masy ciała (przed leczeniem, 4, 8, 12 tygodni i co kwartał) oraz lipidów (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat), ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy i dyslipidemii.
agonista dopaminy, aminotransferazy wątrobowe, benzodiazepiny, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, incydent naczyniowo-mózgowy, kwasica ketonowa, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, neutropenia, niewydolność nerek, olanzapina, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost mięśnia sercowego, psychoza w otępieniu, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, udar mózgu, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątrobokomórkowe, walproinian, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żylna, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aricogan

Aripiprazol (Aricogan) wykazuje poprawę kliniczną po kilku dniach lub tygodniach terapii, jednak wymaga ścisłej obserwacji, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, zaburzeniami przewodzenia, chorobami naczyń mózgu oraz stanami predysponującymi do niedociśnienia lub nadciśnienia tętniczego. Należy monitorować ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) oraz wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z rodzinnym wywiadem. W trakcie leczenia mogą wystąpić późne dyskinezy, akatyzja, parkinsonizm oraz złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) z objawami takimi jak gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomiczna. W przypadku podejrzenia NMS lub niewyjaśnionej wysokiej gorączki należy natychmiast przerwać terapię. Aripiprazol może także wywoływać napady drgawkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, oraz działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 84 lata), z częstością 1,3% w porównaniu do 0,6% w grupie placebo.
akatyzja, arypiprazol, aspiracja, choroba niedokrwienna, choroba układu krążenia, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpsychotyczne, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność motoryczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, parkinsonizm, późna dyskineza, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, senność, śpiączka hiperosmotyczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli popędów, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zachłystowe zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół ADHD, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asduter

Podczas terapii przeciwpsychotycznej produktem Asduter (arypiprazol) kliniczna poprawa może pojawić się dopiero po kilku dniach do kilku tygodni, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza w kontekście ryzyka zachowań samobójczych, które mogą wystąpić zarówno po rozpoczęciu, jak i zmianie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia, nadciśnienie tętnicze) oraz u osób z predyspozycjami do niedociśnienia. Istotne jest monitorowanie ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) oraz wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u pacjentów z rodzinnym wywiadem w tym zakresie. W trakcie leczenia mogą pojawić się późne dyskinezy, akatyzja, parkinsonizm oraz rzadkie przypadki Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (NMS), który charakteryzuje się m.in. wysoką gorączką, sztywnością mięśni i niestabilnością autonomiczną. W przypadku wystąpienia objawów NMS lub niewyjaśnionej gorączki należy natychmiast przerwać terapię.
akatyzja, arypiprazol, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba psychiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dysfagia, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpsychotyczne, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, parkinsonizm, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienny, psychoza związana z demencją, reakcja nadwrażliwości, schizofrenia, śpiączka hiperosmotyczna, udar mózgu, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie nastroju, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olpinat 10 mg

Profil bezpieczeństwa olanzapiny jest dobrze udokumentowany na podstawie licznych badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) obejmują senność, przyrost masy ciała (≥7% u 22,2% pacjentów po krótkotrwałym leczeniu i 64,4% po długotrwałym), eozynofilię, podwyższone stężenia prolaktyny (u około 30% pacjentów), cholesterolu, glukozy (wzrost z wartości prawidłowych <5,56 mmol/l do ≥7 mmol/l) i triglicerydów. Często występują również cukromocz, wzmożony apetyt, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia, dyskineza, niedociśnienie ortostatyczne oraz objawy antycholinergiczne. Długotrwałe stosowanie (≥48 tygodni) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem niekorzystnych zmian metabolicznych, w tym istotnych klinicznie wzrostów masy ciała, glukozy, cholesterolu całkowitego, LDL, HDL i triglicerydów. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem odnotowano zwiększoną śmiertelność i ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych, a u chorych z chorobą Parkinsona i psychozą polekową – nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy. Wskazane jest stopniowe odstawianie olanzapiny, aby uniknąć objawów odstawiennych, takich jak pocenie się, bezsenność, drżenie czy lęk.
akatyzja, astenia, bradykardia, cukromocz, dyskineza, dystonia, działania antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hiperurykemia, letarg, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowy chód, nietrzymanie moczu, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, walproinian, wydłużenie odstępu QTc, wzmożony apetyt, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zdarzenia naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapina Viatris

Olanzapina wymaga starannego monitorowania ze względu na opóźnioną poprawę kliniczną oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. U osób powyżej 65 lat z psychozą związaną z otępieniem obserwuje się dwukrotny wzrost śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), szczególnie u pacjentów powyżej 75 lat z otępieniem naczyniowym lub mieszanym. U chorych z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, bez poprawy skuteczności. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Należy także monitorować zaburzenia metaboliczne: hiperglikemię, cukrzycę, dyslipidemię oraz przyrost masy ciała, z zaleceniem kontroli glikemii na początku terapii, po 12 tygodniach i co rok, lipidów na początku, po 12 tygodniach i co 5 lat, a masy ciała na początku, po 4, 8, 12 tygodniach i następnie kwartalnie.
aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, choroba zakrzepowo-zatorowa, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, granulocyty obojętnochłonne, hipereozynofilia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kinaza kreatynowa, kwasica ketonowa, leukopenia, lipidy, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający atak niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, psychoza otępienna, psychoza polekowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia lipidowe, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapina Stada

Olanzapina wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, obserwowaną po kilku dniach do tygodniach terapii, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Lek nie jest zalecany w leczeniu psychoz i zaburzeń zachowania związanych z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w populacji osób starszych (średnia wieku 78 lat) przy dawce średniej 4,4 mg/dobę. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje przewagi nad placebo i może nasilać objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotne jest monitorowanie metaboliczne, w tym glikemii (początkowo, po 12 tygodniach i corocznie) oraz lipidów (początkowo, po 12 tygodniach i co 5 lat), ze względu na ryzyko hiperglikemii, zaostrzenia cukrzycy i dyslipidemii. Należy również kontrolować masę ciała w określonych odstępach czasowych (początek, 4, 8, 12 tygodni, następnie co kwartał).
aminotransferazy wątrobowe, aspiracyjne zapalenie płuc, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dyslipidemia, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, psychoza związana z otępieniem, rabdomioliza, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, zaburzenia lipidowe, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olzapin

Olanzapina (Olzapin) wymaga starannego monitorowania klinicznego, gdyż poprawa stanu pacjenta może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach terapii. Lek nie jest zalecany u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie częstsze zdarzenia naczyniowo-mózgowe (1,3% vs 0,4% placebo), szczególnie u osób powyżej 65-75 lat. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać parkinsonizm i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Należy także monitorować ryzyko hiperglikemii i cukrzycy, ze szczególnym uwzględnieniem pomiarów glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, a także kontrolować masę ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie). Zmiany lipidowe wymagają badań przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat.
aminotransferazy wątrobowe, benzodiazepiny, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia lipidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aribit

Stosowanie arypiprazolu (produkt Aribit) wymaga ścisłej obserwacji pacjentów ze względu na opóźnioną kliniczną poprawę, która może nastąpić dopiero po kilku dniach do tygodniach terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi i nastroju, oraz na konieczność monitorowania pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, nadciśnieniem tętniczym, stanami predysponującymi do niedociśnienia, a także z ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Arypiprazol może powodować wydłużenie odstępu QT, dyskinezy, akatyzję, parkinsonizm oraz rzadkie przypadki Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (NMS), objawiającego się m.in. gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości. W przypadku wystąpienia objawów NMS lub niewyjaśnionej wysokiej gorączki należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z historią napadów drgawek arypiprazol należy stosować ostrożnie.
akatyzja, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba sercowo-naczyniowa, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, kwasica ketonowa, mioglobinuria, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, patologiczny hazard, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienny, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, śpiączka hiperosmotyczna, udar, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Wskazania do stosowania

Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, jest stosowana głównie w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dostępna w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje skuteczność zarówno w ostrych epizodach psychotycznych, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym. W schizofrenii redukuje objawy pozytywne (urojenia, halucynacje) i negatywne, przyczyniając się do stabilizacji remisji i poprawy funkcjonowania pacjentów. W zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych olanzapina jest wskazana w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego, stosowana zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, a także w profilaktyce nawrotów choroby, co pozwala na wydłużenie okresu remisji i zmniejszenie częstości nawrotów maniakalnych.
drażliwy nastrój, działanie niepożądane, epizod hipomaniakalny, epizod maniakalny, epizod manii, epizod mieszany, halucynacje, hipotonia ortostatyczna, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny atypowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, niewydolność wątroby, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, ostry epizod psychotyczny, późna dyskineza, przyspieszony tok myślenia, receptor dopaminergiczny, remisja, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia skojarzona, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenie metaboliczne, zespół metaboliczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa

Olanzapina (Zolaxa) wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, wymagającą uważnego monitorowania pacjenta. Nie zaleca się jej stosowania u osób z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs. 1,5% placebo) oraz trzykrotnie częstsze zdarzenia naczyniowo-mózgowe (1,3% vs. 0,4% placebo) w badaniach u pacjentów w wieku średnio 78 lat. Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, sedację, niedożywienie, choroby płuc, stosowanie benzodiazepin oraz otępienie naczyniowe. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie jest zalecana ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak potwierdzonej skuteczności. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, olanzapina może indukować hiperglikemię i zaostrzenie cukrzycy, dlatego zaleca się monitorowanie glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i co kwartał). Należy także kontrolować profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy wątrobowe, brak laktazy, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, działanie antycholinergiczne, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, lipidy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, śpiączka, uszkodzenie wątroby, walproinian, wielomocz, zaburzenie świadomości, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren-Swift 20 mg

Olanzapina, substancja czynna preparatu Zolafren-Swift, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia metaboliczne (np. bardzo częste zwiększenie masy ciała, stężenia cholesterolu, triglicerydów i glukozy), hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia), neurologiczne (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskinezy, napady drgawek) oraz kardiologiczne (bradykardia, wydłużenie odstępu QTc, częstoskurcz komorowy, migotanie komór). Szczególnie istotne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, powikłania zakrzepowo-zatorowe (w tym zator tętnicy płucnej i zakrzepica żył głębokich), ciężkie powikłania metaboliczne (w tym kwasica ketonowa i śpiączka), zapalenie trzustki i wątroby oraz polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Monitorowanie pacjentów powinno obejmować kontrolę masy ciała, parametrów metabolicznych (glukoza, lipidogram), ciśnienia tętniczego, funkcji wątroby, morfologii krwi oraz obserwację objawów neurologicznych.
Olanzapina wpływa również na układ moczowy i rozrodczy, powodując zaburzenia oddawania moczu (nietrzymanie, zatrzymanie, parcie), zaburzenia seksualne (zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji, priapizm), a także zmiany endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, brak miesiączki, ginekomastia, mlekotok). U noworodków matek stosujących olanzapinę w III trymestrze może wystąpić zespół odstawienia z objawami neurologicznymi i wegetatywnymi. Działania niepożądane obejmują także reakcje skórne (wysypka, nadwrażliwość na światło, łysienie), zaburzenia ogólne (astenia, zmęczenie, obrzęk, gorączka) oraz nieprawidłowości laboratoryjne (zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy, fosfokinazy kreatyninowej, stężenia kwasu moczowego). W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Systematyczne monitorowanie pacjentów jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań podczas terapii olanzapiną.
akatyzja, arytmia, bradykardia, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, mlekotok, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, objawy pozapiramidowe, olanzapina, parkinsonizm polekowy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, późna dyskineza, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienia noworodkowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapin Krka

Olanzapin Krka (olanzapina) wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z otępieniem. U osób powyżej 65 lat z psychozą związaną z otępieniem odnotowano dwukrotny wzrost śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost incydentów krążenia mózgowego (1,3% vs 0,4% placebo). Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą indukowaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, olanzapina może indukować hiperglikemię i zaostrzenie cukrzycy, co wymaga monitorowania glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie). W badaniach klinicznych obserwowano także niekorzystne zmiany lipidogramu, które należy kontrolować przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat.
agoniści dopaminy, aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, działanie antycholinergiczne, fosfokinaza kreatynowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, sedacja, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krążenia mózgowego, zapalenie płuc aspiracyjne, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Tisercin 25 mg/ml

Lewomepromazyna, substancja czynna preparatu Tisercin, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie lewomepromazyny z lekami przeciwnadciśnieniowymi (ryzyko ciężkiej hipotonii), inhibitorami MAO (przedłużone działanie i nasilenie działań niepożądanych) oraz adrenaliną u pacjentów po przedawkowaniu neuroleptyków. Wymagana jest szczególna ostrożność przy łączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi (ryzyko niedrożności porażennej jelit, retencji moczu, jaskry), lekami hamującymi OUN (nasilenie depresji OUN), lekami wydłużającymi odstęp QT (zwiększone ryzyko arytmii), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (ryzyko hiperglikemii) oraz beta-adrenolitykami (możliwe nasilenie działania i konieczność redukcji dawek). Zaleca się monitorowanie parametrów życiowych, EKG oraz glikemii u pacjentów z cukrzycą.
adrenalina, akatyzja, alkohol etylowy, antybiotyk makrolidowy, atropina, azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciężka hipotonia, cizapryd, depresja oddechowa, desferrioksamina, dilewalol, doustny lek przeciwcukrzycowy, dystonia, działanie hipotensyjne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwparkinsonowe, encefalopatia metaboliczna, groźna arytmia, hiperglikemia, hipokaliemia, inhibitor MAO, jaskra, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek narkotyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwparkinsonowy, lek sedatywno-nasenny, lek wydłużający odstęp QT, lewodopa, lewomepromazyna, niedrożność porażenna jelit, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pochodna amfetaminy, późna dyskineza, preparat fotouczulający, prochlorperazyna, retencja moczu, skopolamina, sukcynylocholina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, witamina C, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa Rapid

Olanzapina (Zolaxa Rapid) wykazuje opóźniony początek działania, z poprawą kliniczną obserwowaną po kilku dniach lub tygodniach terapii, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia ze względu na dwukrotnie zwiększoną śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), szczególnie u osób powyżej 65-75 lat. U pacjentów z chorobą Parkinsona przyjmujących agonistów dopaminy olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Należy także monitorować ryzyko hiperglikemii i cukrzycy, z pomiarem glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, oraz kontrolować masę ciała i profil lipidowy zgodnie z wytycznymi.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, fenyloketonuria, gruczoł krokowy, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lipidy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, niewydolność nerek, odstęp QT, olanzapina, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, prolaktyna, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, tachykardia, udar mózgu, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Clozapine Aristo 200 mg

Klozapina, substancja czynna leku Clozapine Aristo, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest agranulocytoza, występująca najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii (32,0 przypadków na 100 000 osobotygodni), z ryzykiem utrzymującym się przez cały okres leczenia (skumulowana częstość 0,78%). Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, powikłania sercowo-naczyniowe (w tym zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię, zapaść krążeniową), zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także liczne objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny). Monitorowanie hematologiczne oraz kontrola parametrów metabolicznych i kardiologicznych są obligatoryjne dla bezpiecznego stosowania klozapiny, zwłaszcza w kontekście ryzyka poważnych powikłań, takich jak agranulocytoza, zapalenie mięśnia sercowego czy ciężkie zaburzenia metaboliczne.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia, aspiracja pokarmu, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, drżenie, dysfagia, efekt cholinergiczny, enzym wątrobowy, eozynofilia, granulocyt, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertermia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukocytoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, moczenie nocne, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad padaczkowy, napad uogólniony, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, piorunująca martwica wątroby, pleurothotonus, porażenna niedrożność jelita, posocznica, powiększenie ślinianek przyusznych, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, próg drgawkowy, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, substancja czynna, tachykardia, wklinowanie kałowe, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wysypka polekowa z eozynofilią, wytrysk wsteczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zapis EEG, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazine Hasco 100 mg

Promazine Hasco, zawierający 100 mg promazyny chlorowodorku w tabletkach powlekanych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, krwiotwórczy, immunologiczny, endokrynologiczny, sercowo-naczyniowy, oddechowy, wątrobowy oraz skórny. Najczęściej obserwuje się zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, akatyzja, złośliwy zespół neuroleptyczny, a także poważne hematologiczne powikłania, w tym agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną. Działania niepożądane endokrynologiczne obejmują hiperprolaktynemię z mlekotokiem i ginekomastią, a także zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia i hipoglikemia). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano zaburzenia rytmu i przewodnictwa, zmiany w EKG (spłaszczenie/odwrócenie załamka T, wydłużenie PQ i QT, fala U) oraz niedociśnienie, w tym ortostatyczne spadki ciśnienia. Występują również reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i rzadkie reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, promazyna chlorowodorek, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie akomodacji, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 5 mg

Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze działania obejmują senność, istotny klinicznie przyrost masy ciała, eozynofilię, leukopenię, neutropenię oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i trójglicerydów, a także cukromocz. W początkowej fazie leczenia obserwuje się przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT). Istotne są również działania neurologiczne, w tym akatyzja, parkinsonizm, dyskineza oraz rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). Ponadto, olanzapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia rytmu serca (w tym rzadkie przypadki częstoskurczu komorowego i migotania komór), a także żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, astenia, ból stawów, bradykardia, cholesterol, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, gorączka, hipotermia, jąkanie, krwawienie z nosa, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, łysienie, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, obrzęk, parkinsonizm, powiększenie piersi, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rotacja gałek ocznych, senność, stężenie prolaktyny, trójglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zmniejszenie libido, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała