Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Rispolept Consta

Rispolept Consta, dostępny w dawkach 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej uwagi w zakresie bezpieczeństwa stosowania. U pacjentów, którzy nie przyjmowali wcześniej rysperydonu w żadnej postaci, zaleca się weryfikację tolerancji poprzez zastosowanie postaci doustnej leku przed rozpoczęciem terapii Rispolept Consta.¹

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem

Należy podkreślić, że produkt Rispolept Consta nie był badany u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, dlatego nie jest wskazany do stosowania w tej grupie pacjentów. Lek nie jest zarejestrowany do leczenia zaburzeń zachowania związanych z otępieniem.²

Zwiększona umieralność u osób w podeszłym wieku z otępieniem

W metaanalizie 17 kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem atypowych leków przeciwpsychotycznych, w tym rysperydonu podawanego doustnie, stwierdzono zwiększoną umieralność u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. W badaniach z doustnym produktem Rispolept umieralność wynosiła 4,0% wśród pacjentów leczonych rysperydonem i 3,1% wśród pacjentów otrzymujących placebo, przy ilorazie szans 1,21 (0,7; 2,1). Średni wiek zmarłych pacjentów wynosił 86 lat (zakres 67-100 lat).³

Dane z dwóch dużych badań obserwacyjnych wskazują również na nieznacznie zwiększone ryzyko zgonu u osób starszych z otępieniem leczonych klasycznymi lekami przeciwpsychotycznymi w porównaniu do osób nieleczonych. Brak jest wystarczających danych, aby dokładnie ocenić wielkość tego ryzyka, a przyczyna zwiększonej umieralności nie jest znana. Również nie jest ustalone, w jakim stopniu zwiększona umieralność obserwowana w badaniach może być przypisana lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim innym czynnikom związanym z pacjentami.⁴

Jednoczesne stosowanie z furosemidem

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych doustnych postaci Rispolepta, przeprowadzanych u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, zaobserwowano wyższą umieralność w grupie otrzymującej jednocześnie furosemid i rysperydon (7,3%; średni wiek 89 lat, zakres 75-97 lat) w porównaniu do pacjentów leczonych tylko rysperydonem (3,1%; średni wiek 84 lata, zakres 70-96 lat) lub tylko furosemidem (4,1%; średni wiek 80 lat, zakres 67-90 lat). Zwiększoną umieralność stwierdzono w dwóch z czterech badań klinicznych.⁵

Nie określono jednoznacznego mechanizmu patofizjologicznego, który mógłby wyjaśnić te obserwacje, ani spójnego wzorca przyczyn zgonów. Jednakże należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć stosunek ryzyka do korzyści przed podjęciem decyzji o jednoczesnym podawaniu rysperydonu z furosemidem lub innymi silnymi diuretykami. Istotne jest, że zwiększona umieralność nie występowała u pacjentów leczonych jednocześnie rysperydonem i innymi diuretykami. Niezależnie od stosowanego leczenia, odwodnienie jest ogólnym czynnikiem ryzyka wpływającym na umieralność, dlatego u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem należy mu zapobiegać.⁶

Zdarzenia niepożądane naczyniowo-mózgowe (CVAE)

W randomizowanych badaniach klinicznych z kontrolą placebo, przeprowadzonych u pacjentów z otępieniem stosujących niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne, stwierdzono około trzykrotne zwiększenie ryzyka zdarzeń niepożądanych naczyniowo-mózgowych. Analiza danych z sześciu kontrolowanych placebo badań Rispolepta, prowadzonych głównie u pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) z otępieniem, wykazała, że zdarzenia niepożądane naczyniowo-mózgowe (ciężkie i łagodne łącznie) wystąpiły u 3,3% (33/1009) pacjentów leczonych rysperydonem oraz u 1,2% (8/712) pacjentów otrzymujących placebo. Iloraz szans wynosił 2,96 (1,34; 7,50).⁸

Niedociśnienie ortostatyczne

Z uwagi na właściwości blokowania receptorów alfa przez rysperydon, może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. Klinicznie istotne niedociśnienie obserwowano po wprowadzeniu leku do obrotu u pacjentów jednocześnie stosujących rysperydon i leki przeciwnadciśnieniowe. Należy zachować ostrożność podczas stosowania rysperydonu u pacjentów z chorobami układu krążenia, takimi jak:

• Niewydolność serca
• Zawał mięśnia sercowego
• Zaburzenia przewodzenia
• Odwodnienie
• Hipowolemia
• Choroby naczyniowo-mózgowe

W przypadku utrzymującego się klinicznie istotnego niedociśnienia konieczna jest ocena stosunku ryzyka do korzyści dalszej terapii produktem Rispolept Consta.⁹

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza

W trakcie stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu Rispolept Consta, raportowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy. Agranulocytoza po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszana była bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentów).¹⁰

Pacjentów z istotną klinicznie leukopenią lub polekową leukopenią/neutropenią w wywiadzie należy monitorować przez pierwsze kilka miesięcy leczenia. Należy rozważyć przerwanie stosowania produktu Rispolept Consta przy pierwszym objawie istotnego klinicznie zmniejszenia liczby leukocytów, o ile nie występują inne czynniki przyczynowe.¹¹

Pacjentów ze znaczącą klinicznie neutropenią należy uważnie obserwować pod kątem występowania gorączki lub innych objawów przedmiotowych i podmiotowych infekcji, a w razie wystąpienia takich objawów niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie. U pacjentów z ciężką neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów <1 x 10⁹/l) należy zaprzestać stosowania produktu Rispolept Consta i kontrolować liczbę leukocytów do czasu normalizacji wyników.¹²

Późne dyskinezy/objawy pozapiramidowe

Działanie leków wykazujących właściwości antagonistyczne wobec receptorów dopaminowych związane jest z ryzykiem występowania późnych dyskinez, charakteryzujących się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami, zwłaszcza mięśni języka i/lub mięśni twarzy. Wystąpienie objawów pozapiramidowych jest czynnikiem ryzyka rozwoju późnych dyskinez. W przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych późnych dyskinez, należy rozważyć przerwanie stosowania wszystkich leków przeciwpsychotycznych.¹³

U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki psychostymulujące (np. metylofenidat) i rysperydon należy zachować szczególną ostrożność, gdyż podczas dostosowywania dawki jednego lub obu leków mogą pojawić się objawy pozapiramidowe. Zaleca się stopniowe wycofywanie terapii lekiem stymulującym.¹⁴