niestabilność hemodynamiczna
Niestabilność hemodynamiczna to stan kliniczny charakteryzujący się zaburzeniem funkcji układu krążenia, prowadzący do nieadekwatnej perfuzji tkankowej i dostarczania tlenu do narządów. Najczęściej objawia się hipotonią (ciśnienie skurczowe <90 mmHg lub spadek >40 mmHg od wartości wyjściowej), tachykardią, zaburzeniami świadomości, oligurią oraz kwasicą mleczanową.
Przyczyny niestabilności hemodynamicznej mogą być różnorodne i obejmują: wstrząs (kardiogenny, hipowolemiczny, dystrybucyjny, obstrukcyjny), ciężkie zaburzenia rytmu serca, tamponadę osierdzia, zatorowość płucną, posocznicę, krwotok czy reakcje anafilaktyczne. Szybka diagnostyka przyczyny oraz natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla poprawy rokowania.
Postępowanie w niestabilności hemodynamicznej opiera się na algorytmie ABC, zabezpieczeniu dostępu naczyniowego, monitorowaniu parametrów życiowych oraz wdrożeniu terapii przyczynowej. W zależności od etiologii może obejmować płynoterapię, leki inotropowe i wazopresyjne (noradrenalina, dobutamina, adrenalina), tlenoterapię, a w ciężkich przypadkach mechaniczne wspomaganie krążenia. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, ośrodkowe ciśnienie żylne, rzut serca czy saturacja mieszanej krwi żylnej, umożliwia ocenę skuteczności terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Izofluran – Przeciwwskazania stosowania
Izofluran, stosowany jako wziewny środek anestetyczny (Aerrane, Sedaconda), posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na izofluran lub inne halogenowe anestetyki oraz historia hipertermii złośliwej lub genetyczna predyspozycja do tego stanu, który charakteryzuje się gwałtownym wzrostem temperatury ciała, sztywnością mięśni, rabdomiolizą i niestabilnością hemodynamiczną. Izofluran jest również przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza przy żółtaczce o nieznanej etiologii, gorączce niewyjaśnionego pochodzenia oraz leukocytozie lub eozynofilii po wcześniejszym podaniu halogenowych anestetyków, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby. Ponadto, nieleczona niewydolność krążenia stanowi przeciwwskazanie ze względu na depresyjne działanie izofluranu na układ sercowo-naczyniowy, prowadzące do spadku ciśnienia tętniczego i zmniejszenia rzutu serca.
anestetyk halogenowy, anestezja wziewna, dekompensacja układu krążenia, eozynofilia, gorączka niewyjaśnionego pochodzenia, halogenowy środek znieczulający, hipertermia złośliwa, inhalacja parowa, leukocytoza, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność krążenia, parametr hemodynamiczny, predyspozycja genetyczna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skłonność genetyczna do hipertermii złośliwej, spadek ciśnienia tętniczego, środek anestetyczny wziewny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zmniejszenie rzutu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg
Rivaroxaban Aurovitas, zawierający rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających czynniki ryzyka takie jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca oraz wcześniejszy udar lub przemijający napad niedokrwienny. Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG, ZP) oraz zapobieganiu nawrotom tych schorzeń po zakończeniu podstawowego leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie może być konieczna modyfikacja terapii lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia.
cukrzyca, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, profilaktyka udaru, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Transtec 35 mcg/h 35 mcg/h (20 mg)
Systemy transdermalne Transtec zawierające buprenorfinę charakteryzują się szerokim marginesem bezpieczeństwa dzięki kontrolowanemu uwalnianiu małych dawek substancji czynnej do krwioobiegu, co minimalizuje ryzyko toksycznych stężeń w surowicy. Maksymalne stężenie buprenorfiny po zastosowaniu plastra Transtec 70 μg/h jest sześciokrotnie niższe niż po dożylnym podaniu dawki terapeutycznej 0,3 mg. Objawy przedawkowania obejmują zahamowanie ośrodka oddechowego (spadek częstości i głębokości oddechów, epizody bezdechu), nadmierne uspokojenie, senność, nudności, wymioty, zapaść sercowo-naczyniową oraz zwężenie źrenic (mioza opioidowa). Nasilenie objawów zależy od dawki, współistniejących chorób oraz stosowania innych depresantów OUN.
aspiracja treści pokarmowej, bezdech, bradykardia, buprenorfina, ciężkie zatrucie, częstość oddechów, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipoksemia, hipotensja, kwasica oddechowa, mioza opioidowa, nalokson, niestabilność hemodynamiczna, nudności i wymioty, oddział intensywnej terapii, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja obwodowa, przedawkowanie opioidów, senność, śpiączka opioidowa, stężenie buprenorfiny, system transdermalny, uspokojenie, wentylacja kontrolowana, wlew dożylny, wstrząs, zabezpieczenie dróg oddechowych, zaburzenia elektrolitowe, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metformin hydrochloride STADA 1000 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, szczególnie w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 1000 mg substancji czynnej (Metformin hydrochloride STADA), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej. Mimo że dawki nawet do 85 g nie wywołują hipoglikemii, co odróżnia metforminę od innych leków przeciwcukrzycowych, to jednak kwasica mleczanowa jest stanem bezpośrednio zagrażającym życiu, charakteryzującym się narastającym stężeniem mleczanów i zaburzeniem równowagi kwasowo-zasadowej. Czynniki ryzyka współistniejące mogą nasilać przebieg kwasicy, prowadząc do ciężkich zaburzeń metabolicznych, niewydolności wielonarządowej, zaburzeń funkcji nerek (oliguria, anuria) oraz hemodynamicznych (hipotensja, arytmie). Objawy kliniczne obejmują przyspieszone, głębokie oddychanie, bóle brzucha, nudności, wymioty, splątanie i senność.
hemodializa, hipoglikemia, hipotensja, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, oliguria, przyspieszony oddech, splątanie, stężenie mleczanów we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie gospodarki kwasowo-zasadowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Lek Piramil, zawierający ramipryl, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i posiada szereg istotnych przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (Quinckego) niezależnie od etiologii. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktem krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z wysokoprzepływowymi błonami dializacyjnymi, afereza lipoprotein). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u chorych z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej w jedynej czynnej nerce, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ramipryl jest także przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu oraz u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną, gdzie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia i pogorszenie perfuzji narządowej.
afereza lipoprotein, aliskiren, dializa, działanie hipotensyjne, hemofiltracja, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na ramipryl, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, perfuzja nerek, Piramil, powikłanie sercowo-naczyniowe, procedura pozaustrojowa, ramipryl, sakubitryl, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rozwoju płodu, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon chorób i schorzeń
Śmierć mózgowa – Leczenie
Śmierć mózgowa definiowana jest jako całkowite i nieodwracalne ustanie wszystkich funkcji mózgu, w tym pnia mózgu, co skutkuje brakiem świadomości i zdolności do samodzielnego oddychania. Stan ten jest prawnie uznawany za śmierć osoby, mimo że funkcje narządów mogą być podtrzymywane mechanicznie. Postępowanie po stwierdzeniu śmierci mózgowej zależy od kwalifikacji pacjenta jako dawcy narządów: u niekandydatów leczenie podtrzymujące, w tym wentylacja mechaniczna, powinno zostać zakończone, natomiast u potencjalnych dawców konieczne jest intensywne zarządzanie funkcjami fizjologicznymi, obejmujące utrzymanie normoksji i normokapnii, stabilizację hemodynamiczną (m.in. leczenie nitroprusydkiem, esmololem, noradrenaliną, wazopresyną), kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej (diagnostyka i leczenie moczówki prostej, korekta sodu), terapię hormonalną (lewotyroksyna, metyloprednizolon, insulina, wazopresyna) oraz utrzymanie normotermii (36-37°C). Monitorowanie obejmuje m.in. pomiar CVP, ciśnienia tętniczego, EKG, pulsoksymetrię i kapnografię, a także profilaktykę i leczenie zakażeń zgodnie z aktualnymi wskazaniami.
antybiotykoterapia, bradykardia, burza autonomiczna, dawca narządów, desmopresyna, drożność dróg oddechowych, frakcja wdychanego tlenu, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipotermia terapeutyczna, hipotonia, leczenie podtrzymujące, lewotyroksyna, metyloprednizolon, mioklonia rdzeniowa, moczówka prosta, niestabilność hemodynamiczna, noradrenalina, odruch rdzeniowy, ośrodkowe ciśnienie żylne, pień mózgu, podwzgórze, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śmierć mózgowa, stężenie elektrolitów, terapia hormonalna, wazopresyna, wentylacja mechaniczna, zespół interdyscyplinarny - Leksykon substancji czynnych
Milrynon – Przeciwwskazania stosowania
Milrynon, substancja czynna leku Corotrope (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), posiada kluczowe przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Najważniejszym z nich jest potwierdzona nadwrażliwość na milrynon lub substancje pomocnicze preparatu, co wyklucza podanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Drugim istotnym przeciwwskazaniem jest ciężka hipowolemia, charakteryzująca się znacznym zmniejszeniem objętości krwi krążącej, która może prowadzić do destabilizacji hemodynamicznej. W takich przypadkach podanie milrynonu może pogłębić zaburzenia hemodynamiczne, dlatego konieczne jest najpierw wyrównanie wolemii poprzez odpowiednią płynoterapię i stabilizację stanu pacjenta.
COROTROPE, hipowolemia, lek inotropowy, milrynon, monitorowanie hemodynamiczne, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, płynoterapia, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, stan hemodynamiczny, substancja czynna, terapia inotropowa, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xiltess 15 mg
Preparat Xiltess w dawce 15 mg rywaroksabanu w formie tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat, o masie ciała 30-50 kg) w leczeniu i profilaktyce chorób zakrzepowo-zatorowych. U dorosłych główne wskazania obejmują profilaktykę udaru mózgu i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka (zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, przebyty udar lub TIA). Ponadto lek jest stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyce nawrotów tych schorzeń. W populacji pediatrycznej Xiltess jest zalecany po co najmniej 5-dniowym leczeniu pozajelitowym przeciwzakrzepowym (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks) w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ).
cukrzyca, embolektomia płucna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie krwotoczne, profilaktyka nawrotów ZŻG, profilaktyka udaru mózgu, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, stan zakrzepowo-zatorowy, tromboliza, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mantreda 10 mg
Lek Mantreda zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w leczeniu oraz profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych. Rywaroksaban skutecznie zapobiega powstawaniu zakrzepów w żyłach kończyn dolnych po zabiegach ortopedycznych oraz leczy istniejące zakrzepy i zatory, zmniejszając ryzyko ich ponownego wystąpienia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczne jest zapoznanie się z dodatkowymi zaleceniami zawartymi w punkcie 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
alloplastyka, laktoza jednowodna, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotów, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, wymiana stawu biodrowego, zakrzep krwi, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban STADA 15 mg; 20 mg
Rivaroxaban STADA, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 15 mg i 20 mg, jest wskazany do leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych pacjentów. Lek ten, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowany jest zarówno w terapii ostrych epizodów zakrzepowo-zatorowych, jak i w profilaktyce nawrotowej tych schorzeń po zakończeniu standardowego leczenia przeciwzakrzepowego (zwykle po minimum 3 miesiącach). Diagnostyka powinna obejmować ultrasonografię dopplerowską, tomografię komputerową płuc, scyntygrafię wentylacyjno-perfuzyjną oraz oznaczenie D-dimerów w połączeniu z oceną kliniczną. Kapsułki 15 mg mają pomarańczowo-czerwony kolor i zawierają 15 mg rywaroksabanu oraz 37 mg laktozy jednowodnej, natomiast kapsułki 20 mg są brązowe i zawierają 20 mg rywaroksabanu oraz 49,9 mg laktozy jednowodnej.
angiografia tomografii komputerowej, choroba zakrzepowo-zatorowa, D-dimery, embolektomia chirurgiczna, inhibitor czynnika Xa, kapsułka twarda, kaskada krzepnięcia, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, niedobór laktazy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, rywaroksaban, scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna, tromboliza, ultrasonografia dopplerowska, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada szereg przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na którykolwiek składnik, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², a także terapię sakubitrylem z walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w II i III trymestrze ciąży oraz u osób z niedociśnieniem lub niestabilnością hemodynamiczną. Amlodypina natomiast jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działanie wazodylatacyjne, inhibitor ACE, nadwrażliwość na ramipryl, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk dziedziczny, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja tkankowa, pochodna dihydropirydyny, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Iporel 0,075 mg
Przedawkowanie klonidyny chlorowodorku, substancji czynnej leku IPOREL (75 µg), prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i neurologicznych, w tym niedociśnienia tętniczego, bradykardii (<60 uderzeń/min), senności, drażliwości, osłabienia odruchów, miozy oraz wymiotów. W przypadku dużych dawek obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak zaburzenia rytmu serca, śpiączka, bezdech, drgawki oraz paradoksalny, przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego. Hipowentylacja i bezdech stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, wymagając natychmiastowej interwencji i ewentualnego wspomagania oddechu. Monitorowanie EKG oraz parametrów życiowych jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta po przedawkowaniu.
atropina, bezdech, bradykardia, chlorowodorek klonidyny, ciśnienie tętnicze, drażliwość, drgawki, EKG, hipoksemia, hipowentylacja, Iporel, lek przeciwdrgawkowy, mioza, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, saturacja krwi, senność, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zniesienie odruchów, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivanoptim 15 mg
Rivanoptim (rywaroksaban) w dawce 15 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany u dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowego, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzyca czy przebyty udar/TIA. Ponadto, lek stosuje się w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP. W populacji pediatrycznej Rivanoptim jest wskazany u dzieci i młodzieży o masie ciała 30-50 kg, po co najmniej 5 dniach pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego, co jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia terapii rywaroksabanem.
cukrzyca, leczenie parenteralne, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka udaru, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vicebrol BIO 5 mg
Vicebrol Bio zawiera winpocetynę w dawce 5 mg i wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane według układów i narządów. W zakresie hematologicznym rzadko obserwowano leukopenię (0,07%), a bardzo rzadko obniżenie hematokrytu i hemoglobiny, co może predysponować do infekcji i anemii. Zaburzenia neurologiczne, takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy, występowały niezbyt często (0,9%), jednak mogą być związane z chorobą podstawową. Kardiologicznie niezbyt często (0,1%) notowano obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca, choć związek z winpocetyną jest niepewny. Zmiany ciśnienia tętniczego, głównie hipotensja, występowały niezbyt często (0,8%), co wymaga monitorowania u pacjentów z niestabilnością hemodynamiczną. W układzie pokarmowym niezbyt często (0,6%) pojawiały się nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej, a rzadko bóle brzucha. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (0,52%) wskazuje na konieczność kontroli funkcji wątroby podczas długotrwałej terapii. Alergiczne reakcje skórne odnotowano niezbyt często (0,2%).
anemia, bezsenność, ból brzucha, ekstrasystolia, hepatotoksyczność, hiperkineza, hipotensja, kserostomia, leukopenia, monitoring EKG, morfologia krwi, nadmierna potliwość, niestabilność hemodynamiczna, nudności, obniżenie hematokrytu, obniżenie odcinka ST, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pomiar ciśnienia tętniczego, reakcje alergiczne skórne, rumień twarzy, tachykardia, uderzenia gorąca, wahania ciśnienia tętniczego, winpocetyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia snu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Urokinaza – Wskazania do stosowania
Urokinaza, enzym proteolityczny pochodzenia ludzkiego, jest aktywatorem plazminogenu przekształcającym go w plazminę, dostępnym w dawkach od 10 000 j.m. do 500 000 j.m. w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Wskazania do jej stosowania obejmują wewnątrznaczyniową lizę zakrzepów w stanach takich jak rozległa ostra proksymalna zakrzepica żył głębokich (DVT), ostra masywna zatorowość płucna (PE) z niestabilnością hemodynamiczną, ostra choroba zarostowa tętnic obwodowych z krytycznym niedokrwieniem kończyny, zatkane skrzepliną przetoki tętniczo-żylne do hemodializy oraz zatkane centralne cewniki żylne. Terapia urokinazą umożliwia szybkie rozpuszczenie skrzepliny, przywrócenie drożności naczyń i poprawę perfuzji, co jest kluczowe w zapobieganiu powikłaniom takim jak zatorowość płucna, przewlekła niewydolność żylna czy utrata kończyny.
aktywator plazminogenu, biomarkery uszkodzenia mięśnia sercowego, centralny cewnik żylny, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dostęp naczyniowy, dysfunkcja prawej komory serca, krytyczne niedokrwienie kończyny, leczenie trombolityczne, niestabilność hemodynamiczna, perfuzja płucna, plazmina, powikłania infekcyjne, przetoka tętniczo-żylna, przewlekła niewydolność żylna, terapia fibrynolityczna, urokinaza, wewnątrznaczyniowa liza zakrzepów, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Baxiren 5 mg
Baxiren, zawierający apiksaban w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki powikłań zakrzepowo-zatorowych u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, takich jak przebyty udar mózgu lub TIA, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca oraz objawowa niewydolność serca klasy ≥ II wg NYHA. Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu oraz profilaktyce wtórnej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie decyzja o zastosowaniu apiksabanu powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
apiksaban, cukrzyca, czynniki ryzyka zakrzepowo-zatorowe, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niezastawkowe migotanie przedsionków, objawowa niewydolność serca, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka wtórna, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zaburzenia wchłaniania węglowodanów, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cardilopin 2,5 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę lub inne pochodne dihydropirydyny oraz na substancje pomocnicze leku. Nie należy go stosować u osób z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, we wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. stenozą aortalną dużego stopnia) oraz u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Wymienione stany kliniczne mogą ulec pogorszeniu wskutek działania wazodylatacyjnego amlodypiny, prowadząc do destabilizacji hemodynamicznej i poważnych powikłań.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, badanie echokardiograficzne, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, efekt wazodylatacyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna niewydolność serca, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność krążenia, obciążenie następcze, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr hemodynamiczny, pochodna dihydropirydyny, stenoza aortalna, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, wywiad kardiologiczny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ropimol 10 mg/ml
Podczas kwalifikacji pacjenta do znieczulenia z użyciem ropiwakainy chlorowodorku (lek Ropimol, stężenie 10 mg/ml) należy bezwzględnie wykluczyć nadwrażliwość na substancję czynną oraz składniki pomocnicze, a także na inne amidowe środki miejscowo znieczulające ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Przeciwwskazania obejmują także specyficzne drogi podania: odcinkowe znieczulenie dożylne oraz znieczulenie okołoszyjkowe w położnictwie, które są zabronione z powodu ryzyka powikłań ogólnoustrojowych i zagrożenia dla matki i płodu. Ponadto, stosowanie Ropimolu jest przeciwwskazane przy ogólnych przeciwwskazaniach do znieczulenia zewnątrzoponowego, takich jak choroby OUN, koagulopatie, infekcje w miejscu wkłucia, niestabilność hemodynamiczna oraz zwiększone ciśnienie śródczaszkowe.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie tętnicze, dieta niskosodowa, hipowolemia, koagulopatia, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, układ sercowo-naczyniowy, znieczulenie dożylne odcinkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Przedawkowanie preparatu Betadrin WZF, zawierającego difenhydraminy chlorowodorek oraz nafazolinę azotan, stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci. Objawy toksyczności obejmują depresję ośrodkowego układu nerwowego manifestującą się spowolnieniem funkcji życiowych, hipotermię, śpiączkę oraz długotrwałą mydriazę. W przypadku doustnego spożycia lub znacznego przedawkowania obserwuje się nadmierne uspokojenie z sennością, bradykardię (<60/min), niestabilność hemodynamiczną z wahaniami ciśnienia tętniczego, a także zapaść. Szczególną uwagę należy zwrócić na działanie nafazoliny, która może wywoływać wstrząsowe spadki ciśnienia oraz tachykardię (>100/min), co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, difenhydraminy chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, działanie antyhistaminowe, hipotermia, leczenie objawowe, mydriaza, nafazoliny azotan, niestabilność hemodynamiczna, receptory alfa-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, stan zagrożenia życia, tachykardia, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie termoregulacji, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego, zapaść - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban STADA 15 mg
Rivaroxaban STADA w dawce 15 mg, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, jest wskazany u dorosłych pacjentów do profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej w migotaniu przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, zwłaszcza przy obecności czynników ryzyka takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzyca oraz wcześniejszy udar lub TIA. Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyce nawrotowej tych schorzeń u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka.
cukrzyca, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, leczenie przeciwzakrzepowe pozajelitowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, profilaktyka udaru, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezależnie od etiologii. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki ze względu na ryzyko ostrego uszkodzenia nerek. Sumilar jest również przeciwwskazany w stanach niedociśnienia, niestabilności hemodynamicznej, wstrząsu (w tym kardiogennego), niestabilnej niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego oraz u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, np. znacznym zwężeniem zastawki aorty. W drugim i trzecim trymestrze ciąży stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na teratogenne i fetotoksyczne działanie ramiprylu. Zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie do stosowania Sumilar z powodu ryzyka kumulacji substancji aktywnych i nasilenia działań niepożądanych.
aliskiren, allopurynol, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, dializa wysokoprzepływowa, dysfunkcja wątroby, działanie teratogenne, hemofiltracja, inhibitor ACE, lek immunosupresyjny, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pochodna dihydropirydyny, powikłanie sercowo-naczyniowe, prokainamid, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apoauronarami 2,5 mg
Lek Apoauronarami (ramipryl) jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) dostępnym w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także historię obrzęku naczynioruchowego niezależnie od etiologii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (konieczne jest odczekanie minimum 36 godzin po ostatniej dawce) oraz u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) przy stosowaniu aliskirenu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych procedurom pozaustrojowym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym, np. hemodializie z określonymi błonami dializacyjnymi.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca, działanie hipotensyjne, hemodializa, hemofiltracja, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk dziedziczny, obrzęk idiopatyczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vidotin 4 mg
Peryndopryl z tert-butyloaminą, substancja czynna leku Vidotin, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inne inhibitory ACE oraz na laktozę jednowodną (60,30 mg w tabletce 4 mg i 120,60 mg w tabletce 8 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego – Vidotin nie powinien być stosowany u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE oraz u osób z dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne, zwłaszcza uszkodzenia układu sercowo-naczyniowego i nerek płodu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², ani z sakubitrylem i walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu czasowego.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, ciężka niewydolność nerek, diuretyk oszczędzający potas, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, eplerenon, filtracja kłębuszkowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na peryndopryl, niestabilność hemodynamiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, opór obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, peryndopryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzut serca, sakubitryl, spironolakton, triamteren, trimetoprim, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Cisatracurium Kabi jest lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe o średnio długim czasie działania, metabolizowanym głównie przez eliminację Hofmanna, co zapewnia jego niezależność od funkcji wątroby i nerek. Po podaniu dożylnym w dawkach 0,1–0,2 mg/kg mc. (2–4 × ED95) u zdrowych dorosłych pacjentów, klirens wynosi 4,7–5,7 ml/min/kg, objętość dystrybucji 121–161 ml/kg, a okres półtrwania w fazie eliminacji 22–29 minut. Metabolity leku, laudanozyna i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy, nie wykazują działania blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co wpływa korzystnie na profil bezpieczeństwa. Farmakokinetyka cisatrakurium pozostaje stabilna niezależnie od wieku pacjenta, a także u osób z krańcową niewydolnością nerek lub wątroby, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania w tych grupach. Podawanie leku w formie infuzji ciągłej lub pojedynczego wstrzyknięcia nie wpływa na profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego.
acetylocholina, badanie cytogenetyczne, blok niedepolaryzacyjny, blokada nerwowo-mięśniowa, edrofonium, eliminacja Hofmanna, esteraza osoczowa, farmakokinetyka populacyjna, infuzja ciągła, inhibitor acetylocholinoesterazy, klirens, laudanozyna, lek zwiotczający, model niekompartmentowy, mutagenność in vitro, neostygmina, nieprawidłowość chromosomalna, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, reakcja anafilaktyczna, receptor cholinergiczny, uwalnianie histaminy, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Przeciwwskazania stosowania
Kaspofungina, lek przeciwgrzybiczy z grupy echinokandyn dostępny w dawkach 50 mg i 70 mg w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (5,2 mg/ml i 7,2 mg/ml po rekonstytucji), ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. W praktyce klinicznej kluczowe jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje uczuleniowe na kaspofunginę lub inne echinokandyny (mikafungina, anidulafungina), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Objawy nadwrażliwości obejmują reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani), układu krążenia (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz reakcje systemowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
anidulafungina, echinokandyna, infuzja dożylna, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, mikafungina, nadwrażliwość, nadwrażliwość na echinokandyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kardatuxan 10 mg
Kardatuxan, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz do leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), a także profilaktyki nawrotowej tych schorzeń. Tabletki mają średnicę około 5,5 mm, zawierają 10 mg rywaroksabanu oraz 24,94 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej.
aloplastyka, dieta niskosodowa, epizod zakrzepowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zabieg ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Udar cieplny – Diagnostyka i diagnoza
Udar cieplny to stan nagły, charakteryzujący się hipertermią powyżej 40°C oraz zaburzeniami funkcji ośrodkowego układu nerwowego (dezorientacja, majaczenie, drgawki, śpiączka), występujący po ekspozycji na wysoką temperaturę lub intensywny wysiłek fizyczny. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na obrazie klinicznym oraz pomiarze temperatury głębokiej ciała, preferencyjnie rektalnej, pęcherzowej lub przełykowej, gdyż pomiary powierzchniowe są mniej wiarygodne. W badaniach laboratoryjnych typowe są leukocytoza (30 000-40 000/mm³), podwyższone enzymy wątrobowe (ALT, AST), kinaza kreatynowa (>5-krotne przekroczenie normy), zaburzenia elektrolitowe, cechy niewydolności nerek oraz zaburzenia krzepnięcia (PT, APTT, INR, fibrynogen). Diagnostyka różnicowa obejmuje infekcje OUN, zespoły hipertermii polekowej, zatrucia, zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne oraz urazy.
badanie ogólne moczu, DIC, enzymy wątrobowe, gazometria, hipertermia, hipertermia złośliwa, kinaza kreatynowa, klasyczny udar cieplny, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwasica ketonowa, morfologia krwi, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, ośrodkowy układ nerwowy, przełom tarczycowy, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, skala Glasgow, tachykardia zatokowa, temperatura przełykowa, temperatura rektalna, trombocytopenia, udar cieplny, wyczerpanie cieplne, wysiłkowy udar cieplny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia świadomości, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Selgres 5 mg
Przedawkowanie selegiliny chlorowodorku, stosowanej w dawkach terapeutycznych 5-10 mg/dobę w chorobie Parkinsona, prowadzi do utraty selektywności hamowania MAO-B i wywołuje objawy podobne do przedawkowania nieselektywnych inhibitorów MAO. Klinicznie obserwuje się złożony obraz obejmujący zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego, w tym pobudzenie psychoruchowe, nasilone drżenia, niestabilność ciśnienia tętniczego (naprzemienne epizody hipotensji i hipertensji), depresję oddechową, skurcze mięśniowe, hipertermię przekraczającą 40°C, śpiączkę oraz drgawki, które mogą być oporne na standardowe leczenie. Objawy te mogą narastać stopniowo w ciągu 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki, co wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta nawet przy początkowo stabilnym stanie klinicznym.
agitacja, choroba Parkinsona, depresja oddechowa, drgawki, hamowanie MAO-B, hipertensja, hipertermia, hipotensja, inhibitory MAO, napad padaczkowy, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, selegilina chlorowodorek, skurcz mięśni, śpiączka, układ krążenia, wentylacja mechaniczna, zaburzenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tritace 5 5 mg
Ramipryl, substancja czynna preparatu Tritace 5 (5 mg ramiprylu w tabletkach podłużnych, blado czerwonych, podzielnych), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, zarówno dziedzicznego, idiopatycznego, jak i indukowanego przez inhibitory ACE lub AIIRA. Nie należy stosować ramiprylu jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, ani z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Przeciwwskazaniem jest także stosowanie u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznym oraz u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
afereza lipoprotein, aliskiren, angioedema, antagonista receptora angiotensyny II, błona poliakrylonitrylowa, cukrzyca, dializa, hemofiltracja, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój nerek, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych