Przedawkowanie leku Selgres

Przedawkowanie selegiliny chlorowodorku, substancji czynnej zawartej w leku Selgres, charakteryzuje się brakiem konkretnego obrazu klinicznego. Jest to istotna informacja w diagnostyce różnicowej u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania tego leku. ¹

Należy pamiętać, że selektywne hamowanie MAO-B przez selegilinę występuje wyłącznie przy zalecanych dawkach terapeutycznych (5 do 10 mg na dobę) stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona. W przypadku przedawkowania, selektywność działania wobec MAO-B zostaje utracona, a objawy mogą przypominać te, które obserwuje się przy przedawkowaniu nieselektywnych inhibitorów MAO, wpływających zarówno na ośrodkowy układ nerwowy, jak i układ krążenia. ²

Dynamika objawów przedawkowania

Szczególnie istotna jest świadomość, że objawy przedawkowania nieselektywnych inhibitorów MAO, do których upodabnia się działanie selegiliny przy przedawkowaniu, mogą narastać stopniowo w ciągu 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki leku. Ta progresja objawów wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta, nawet jeśli początkowo jego stan wydaje się stabilny. ³

Brak swoistego antidotum

W przypadku przedawkowania selegiliny nie istnieje swoiste antidotum. Postępowanie terapeutyczne musi być ukierunkowane na leczenie objawowe, zależne od dominujących objawów klinicznych i ich nasilenia. ⁴

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie selegiliny prowadzi do złożonego obrazu klinicznego, charakteryzującego się zaburzeniami w obrębie ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego, które mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta. ⁵

Postępowanie w przedawkowaniu

Ze względu na brak swoistego antidotum, leczenie przedawkowania selegiliny powinno koncentrować się na stabilizacji stanu pacjenta oraz łagodzeniu występujących objawów. Postępowanie obejmuje: monitorowanie funkcji życiowych, zapewnienie drożności dróg oddechowych, kontrolę zaburzeń hemodynamicznych, łagodzenie objawów neurologicznych oraz leczenie hipertermii, jeśli występuje. ⁶

W ciężkich przypadkach konieczne może być leczenie w warunkach oddziału intensywnej terapii z zastosowaniem mechanicznego wspomagania oddychania, leków przeciwdrgawkowych, kontrolowanej hipotermii oraz intensywnego monitorowania parametrów hemodynamicznych. Należy pamiętać o możliwości stopniowego narastania objawów i utrzymywać obserwację pacjenta przez co najmniej 24 godziny od przyjęcia leku. ⁷