nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Avasart 80 mg
Produkt leczniczy Avasart 80 mg, zawierający walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (1,91 mg/tabletkę). Nie należy go stosować u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością wątroby oraz cholestazą ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji wątroby. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania antagonisty receptora angiotensyny II. Ponadto, jednoczesne stosowanie Avasartu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m², co wymaga modyfikacji terapii i wyboru alternatywnych leków.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, farmakoterapia, galaktozemia, laktoza jednowodna, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, pierwszy trymestr ciąży, trymestr ciąży, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cezarius 500 mg
Przeciwwskazaniem do stosowania leku Cezarius, zawierającego lewetyracetam, jest nadwrażliwość na substancję czynną, związki pochodne pirolidonów oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na tabletki o mocy 750 mg, które zawierają barwnik żółcień pomarańczową (E110) w ilości 0,375 mg, mogący wywoływać reakcje alergiczne. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych zmian skórnych po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak wstrząs anafilaktyczny, co podkreśla konieczność dokładnego zebrania wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
duszność, działanie przeciwpadaczkowe, leczenie przeciwpadaczkowe, lewetyracetam, nadwrażliwość, napad padaczkowy, obrzęk naczynioruchowy, pochodna pirolidonu, pochodne pirolidonów, pokrzywka, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etodal 100mg/g
Produkt leczniczy Etodal w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g zawiera etofenamat, który po miejscowym zastosowaniu może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej. Do najczęściej obserwowanych należą rumień oraz pieczenie skóry (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić cięższe reakcje zapalne skóry, takie jak zapalenie skóry z silnym świądem, obrzękiem i wysypką pęcherzową. Ponadto, istnieje ryzyko reakcji fotouczuleniowej o nieznanej częstości, manifestującej się nadwrażliwością na promieniowanie słoneczne. Działania te zwykle ustępują po odstawieniu leku. W zakresie zaburzeń immunologicznych odnotowano reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, które mogą obejmować zarówno objawy skórne, jak i ogólnoustrojowe, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.
astma, duszność, etofenamat, martwica naskórka, nadwrażliwość, nadwrażliwość skóry, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotouczuleniowa, rumień, rumień skóry, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka pęcherzowa, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alerdes 5 mg
Lek Alerdes zawiera 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – desloratadynę, a także na loratadynę, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej wynikającej z podobieństwa strukturalnego obu związków. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, w tym na laktozę bezwodną, której zawartość wynosi 20 mg w jednej tabletce, co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – OxyContin 5 mg
OxyContin, zawierający oksykodon chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (od 33,5 mg do 74,6 mg w zależności od dawki). Ze względu na działanie depresyjne na ośrodek oddechowy, lek nie powinien być stosowany u chorych z ciężką POChP, sercem płucnym, ciężką astmą oskrzelową oraz ciężką depresją oddechową z hipoksemią i/lub hiperkapnią. Ponadto, OxyContin jest przeciwwskazany przy niedrożności porażennej jelit, gdyż może nasilać zaburzenia perystaltyki i prowadzić do poważnych powikłań.
astma oskrzelowa, choroba zapalna jelit, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie niepożądane, hiperkapnia, hipoksemia, leczenie przeciwbólowe, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedotlenienie, niedrożność porażenna, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność prawej komory serca, oksykodonu chlorowodorek, opioidowy lek przeciwbólowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, serce płucne, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie wentylacji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liść Brzozy –
Preparat z liści brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh.) wykazuje działanie moczopędne dzięki zawartości flawonoidów, w tym około 43,5 mg hiperozydu w 1 łyżce preparatu (ok. 2,9 g surowca). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów z alergią wziewną na pyłek brzozy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, które mogą prowadzić do objawów od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Wywiad alergologiczny powinien być szczegółowo przeprowadzony przed rozpoczęciem terapii, aby wykluczyć bezpośrednią nadwrażliwość na substancję czynną.
alergia wziewna, Betula pendula, Betula pubescens, diureza, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, flawonoidy, hiperozyd, liść brzozy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, restrykcja płynowa, właściwość diuretyczna, wydolność układu sercowo-naczyniowego, wywiad alergologiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Parafenylenodiamina – Przeciwwskazania stosowania
Parafenylenodiamina (PPD) w stężeniu diagnostycznym 80 mikrogramów/cm² (65 mikrogramów/płatek) jest składnikiem panelu nr 2 w plastrach TRUE Test 36, wykorzystywanych w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Przed aplikacją testu należy dokładnie ocenić stan pacjenta, uwzględniając przeciwwskazania takie jak ciężkie lub uogólnione aktywne zapalenie skóry, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, leczenie immunosupresyjne, intensywną ekspozycję na promieniowanie UV, a także ciążę i karmienie piersią, jeśli test nie jest niezbędny. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry, skłonnością do podrażnień, zaostrzeniem innych dermatoz oraz u osób z historią silnych reakcji alergicznych na PPD, zwłaszcza o charakterze uogólnionym. Należy również uwzględnić możliwość reakcji krzyżowych PPD z pochodnymi parafenylenodiaminy zawartymi w mieszance czarnej gumy (pozycja 16 panelu nr 2).
Decyzja o zastosowaniu testu powinna opierać się na szczegółowym wywiadzie alergologicznym, ocenie stanu skóry w miejscu aplikacji oraz wykluczeniu stosowania leków miejscowych i ogólnych, które mogą wpływać na wynik testu (kortykosteroidy, leki immunosupresyjne, preparaty fotouczulające). Konieczne jest poinformowanie pacjenta o ryzyku wystąpienia silnych reakcji alergicznych oraz monitorowanie objawów podczas trwania testu. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informacje o przeciwwskazaniach, stanie skóry, wcześniejszych ekspozycjach na PPD oraz stosowanych lekach. Przy zachowaniu powyższych środków ostrożności, testy płatkowe z PPD stanowią wartościowe narzędzie diagnostyczne w alergologicznym kontakcie skóry, umożliwiając precyzyjną identyfikację nadwrażliwości i optymalizację dalszego postępowania terapeutycznego.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergologia, atopowe zapalenie skóry, farba do włosów, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, nadwrażliwość, parafenylenodiamina, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja alergiczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja krzyżowa, reakcja podrażnieniowa, test płatkowy, TRUE Test, wywiad medyczny, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 50 mg
Preparat Pragiola, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje alergiczne mogą manifestować się różnorodnie i stanowią podstawę do całkowitego odrzucenia terapii tym lekiem. Przed przepisaniem preparatu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na pregabalinę lub leki o podobnej strukturze chemicznej. W przypadku wątpliwości co do historii alergii, zaleca się ostrożność i rozważenie alternatywnych metod leczenia.
charakterystyka produktu leczniczego, farmakoterapia, kwalifikacja pacjenta, nadwrażliwość, pregabalina, preparat Pragiola, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, składniki pomocnicze, stosunek korzyści do ryzyka, struktura chemiczna, substancje pomocnicze, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml
Kabazytaksel, stosowany w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa oparty na danych z trzech dużych badań klinicznych (TROPIC, PROSELICA, CARD) obejmujących 1092 pacjentów. Lek podawany był w dawce 25 mg/m² co 3 tygodnie wraz z prednizonem lub prednizolonem, średnio przez 6-7 cykli. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość (99,0%), leukopenia (93,0%), neutropenia (87,9%) oraz trombocytopenia (41,1%). Działania niepożądane o stopniu ≥3 obejmowały neutropenię (73,1%), leukopenię (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączkę neutropeniczną (8,0%) i biegunkę (4,7%). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych dotyczyło około 18-20% pacjentów, najczęściej z powodu krwiomoczu, zmęczenia i neutropenii.
antybiotykoterapia profilaktyczna, arytmia, astenia, biegunka, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, duszność, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hipoglikemia, kabazytaksel, krwiomocz, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, premedykacja, profil bezpieczeństwa, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, skala CTCAE, tachykardia, terminologia MedDRA, trombocytopenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Polidokanol – Przeciwwskazania stosowania
Polidokanol w stężeniu 10 mg/g, obecny w preparacie Solcoseryl, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne, tj. polidokanol oraz bezbiałkowy dializat z krwi cieląt (2,125 mg/g), a także na substancje pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (E 218) w ilości 1,8 mg/g oraz propylu parahydroksybenzoesan 0,2 mg/g. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego przed zastosowaniem preparatu, aby uniknąć reakcji nadwrażliwości.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Progastim 20 mg
Omeprazol, stosowany w praktyce klinicznej, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy (1-10% pacjentów) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Istotne jest zwrócenie uwagi na rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), które wymagają natychmiastowego rozpoznania i interwencji. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), metaboliczne (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokaliemia), psychiczne (bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja, omamy) oraz ze strony układu nerwowego, pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowego i nerek. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atazanavir Accord 300 mg
Atazanavir Accord, inhibitor proteazy stosowany w terapii HIV, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atazanawir, ciężką niewydolnością wątroby oraz w skojarzeniu z rytonawirem u chorych z umiarkowaną niewydolnością wątroby. Lek nie powinien być łączony z symwastatyną, lowastatyną i lomitapidem ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z ryfampicyną, która indukuje CYP3A4 i obniża stężenie atazanawiru, co może prowadzić do utraty skuteczności przeciwwirusowej. Interakcje z syldenafilem (zwłaszcza w leczeniu płucnego nadciśnienia tętniczego) zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać kojarzenia atazanawiru z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak kwetiapina, astemizol, cyzapryd, chinidyna, triazolam czy alkaloidy sporyszu, ze względu na ryzyko toksyczności i zaburzeń rytmu serca.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, astemizol, atazanawir, beprydyl, chinidyna, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, dihydroergotamina, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, ergonowina, ergotamina, ergotyzm, glekaprewir, grazoprewir, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kwetiapina, lek alfaadrenolityczny, lek hipnotyczny, lek hipolipemizujący, lek neuroleptyczny, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lomitapid, lowastatyna, lurazydon, metyloergonowina, midazolam, miopatia, nadwrażliwość, pibrentaswir, pimozyd, płucne nadciśnienie tętnicze, rabdomioliza, ryfampicyna, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, umiarkowana niewydolność wątroby, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Avaxim 160 U przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zawierająca inaktywowany szczep GBM wirusa, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to miejscowy ból w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), astenia (bardzo często), bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle mięśni i stawów oraz wysypki skórne (często). Objawy te mają zwykle charakter łagodny i przejściowy, ustępując samoistnie w ciągu kilku dni. Reakcje anafilaktyczne, choć o częstości nieznanej, stanowią poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się niewielkie, odwracalne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Tolerancja szczepionki jest porównywalna u osób seropozytywnych i seronegatywnych, a działania niepożądane występują rzadziej po dawce uzupełniającej niż po pierwszej dawce.
astenia, Avaxim, działanie niepożądane, farmakowigilancja, guzek podskórny, inaktywowany szczep wirusa, nadwrażliwość, omdlenie wazowagalne, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone transaminazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przeciwciała anty-HAV, reakcja anafilaktyczna, rumień, seronegatywność, seropozytywność, szczepionka przeciw WZW, tolerancja leku, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wysypka ze świądem - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Działania niepożądane
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, składnik kompleksu inozyny pranobeksu w stosunku molarnym 3:1, wykazuje działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które jest odwracalne i ustępuje kilka dni po zakończeniu terapii. Często (≥1/100 do <1/10) występują również podwyższone wartości enzymów wątrobowych (aminotransferazy, fosfataza zasadowa) oraz zwiększone stężenie mocznika/azotu mocznikowego (BUN), co wymaga monitorowania funkcji wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują często bóle i zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, a także niezbyt często senność, bezsenność i nerwowość. Ze strony przewodu pokarmowego często występują nudności, wymioty, dyskomfort i ból w nadbrzuszu, a niezbyt często zaburzenia rytmu wypróżnień (biegunka, zaparcia).
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aminotransferazy, badania diagnostyczne, bezsenność, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, działanie immunomodulujące, fosfataza zasadowa, hipurykemia, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas moczowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przemiana azotowa, reakcja anafilaktyczna, stężenie mocznika, świąd, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia wątroby, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia wypróżniania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – CitraFleet (0,01 g + 3,5 g + 10,97 g)/sasz.
Lek CitraFleet zawiera jako substancje czynne sodu pikosiarczan (0,01 g), magnezu tlenek lekki (3,50 g) oraz kwas cytrynowy (10,97 g) i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z przewodem pokarmowym oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Najczęściej obserwowane działania to ból brzucha (bardzo często), suchość w ustach, nudności, uczucie pragnienia i zmęczenia (często), a także zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii i hipokaliemii (częstość nieznana), które mogą prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, w tym drgawek, a także na możliwość wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych zagrażających życiu. U pacjentów z padaczką mogą pojawić się napady toniczno-kloniczne (grand mal) zarówno w przebiegu hiponatremii, jak i niezależnie od niej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, CitraFleet, hipokaliemia, hiponatremia, kwas cytrynowy, magnezu tlenek lekki, nadwrażliwość, napad drgawkowy, napad grand mal, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie kału, nudności, odwodnienie, padaczka, plamica, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozdęcie brzucha, sodu pikosiarczan, stan splątania, suchość w ustach, świąd, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – IPP 20 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg, stosowany jako inhibitor pompy protonowej (IPP 20), może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Działania te obejmują szeroki zakres objawów, sklasyfikowanych według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznaną. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, zespół DRESS), zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), zaburzenia funkcji wątroby (w tym uszkodzenie miąższu i niewydolność), śródmiąższowe zapalenie nerek oraz zwiększone ryzyko złamań kości (biodra, nadgarstka, kręgosłupa). W trakcie terapii należy monitorować parametry hematologiczne, elektrolity oraz funkcję wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami lub długotrwałym stosowaniem leku.
agranulocytoza, aminotransferaza, astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, IPP 20, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie miąższu wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, złamanie kręgosłupa, złamanie nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Forlax 10 g 10 g
Produkt leczniczy Forlax 10 g zawiera makrogol 4000 w dawce 10 g na saszetkę i jest stosowany w leczeniu zaparć. Ze względu na minimalne wchłanianie makrogolu 4000 do krwiobiegu, ekspozycja ogólnoustrojowa jest znikoma, co przekłada się na bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet ciężarnych obejmują mniej niż 300 przypadków, jednak brak jest dowodów na działanie teratogenne lub toksyczne względem płodu. Przenikanie substancji czynnej do mleka kobiecego jest minimalne, co eliminuje ryzyko negatywnego wpływu na noworodki i niemowlęta karmione piersią. Ponadto, brak jest dowodów na negatywny wpływ na płodność u kobiet i mężczyzn, co wynika z lokalnego mechanizmu działania leku oraz jego farmakokinetyki.
dwutlenek siarki, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Forlax, karmienie piersią, kobieta karmiąca piersią, kobieta w ciąży, makrogol 4000, mechanizm działania, mleko kobiece, nadwrażliwość, płodność, przenikanie makrogolu, sorbitol, substancja pomocnicza, światło jelita, wchłanianie do krwiobiegu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Chronada 200 mg + 250 mg
Lek Chronada, zawierający 200 mg soli sodowej siarczanu chondroityny oraz 250 mg chlorowodorku glukozaminy w kapsułkach twardych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ze szczególnym uwzględnieniem alergii na skorupiaki, z których pozyskiwana jest glukozamina, oraz na produkty pochodzenia wołowego, będące źródłem siarczanu chondroityny. Pacjenci z historią reakcji alergicznych na te składniki lub z podejrzeniem alergii na owoce morza powinni unikać stosowania leku ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych.
alergia na skorupiaki, alergia pokarmowa, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek glukozaminy, chrząstka wołowa, diagnostyka alergologiczna, działanie niepożądane, kapsułki twarde, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, siarczan chondroityny, substancja czynna, substancja pomocnicza, test alergologiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Herbion na kaszel mokry 35 mg
Lek Herbion na kaszel mokry w formie pastylek twardych zawiera 35 mg suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L.) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną, rośliny z rodziny Araliaceae oraz na substancje pomocnicze, w tym 2447,50 mg izomaltu (E 953) i 0,0006 mg butylohydroksyanizolu (E 320) w jednej pastylce, które mogą wywołać reakcje alergiczne. Ponadto, lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko pogorszenia objawów ze strony układu oddechowego, co jest szczególnie istotne przy stosowaniu leków o działaniu wykrztuśnym w tej grupie wiekowej.
- Leksykon substancji czynnych
Tetraksetan – Przeciwwskazania stosowania
Tetraksetan (DOTA) jest kluczowym składnikiem kompleksu kwasu gadoterowego w preparacie Clariscan, stosowanym jako środek kontrastowy w badaniach MRI. Preparat zawiera 202,46 mg/ml tetraksetanu oraz 90,62 mg/ml tlenku gadolinu, co daje całkowite stężenie 279,32 mg/ml (0,5 mmol/ml). Fizykochemiczne właściwości leku obejmują osmolalność 1350 mOsm/kg w 37°C oraz lepkość 3,0 mPas*s w 20°C i 2,1 mPas*s w 37°C, a pH mieści się w zakresie 6,5-8,0. Te parametry mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub niewydolnością nerek, wpływając na tolerancję i bezpieczeństwo podania środka kontrastowego.
ampułko-strzykawka, kwas gadoterowy, kwas tetraazacyklododekano-tetraoctowy, lepkość, nadwrażliwość, niewydolność nerek, osmolalność, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, tetraksetan, tlenek gadolinu, tolerancja naczyniowa, właściwość paramagnetyczna, wstrząs anafilaktyczny, wzmocnienie sygnału MRI, zaburzenie sercowo-naczyniowe, związek gadolinu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Omeprazole Genoptim 20 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Omeprazole Genoptim kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które obejmują nadwrażliwość na omeprazol, inne podstawione benzoimidazole oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza (7,920 mg/kapsułkę) i sacharoza (162,626 mg/kapsułkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie nelfinawiru, ze względu na istotne klinicznie interakcje lekowe. W przypadku alergii na inhibitory pompy protonowej należy rozważyć ryzyko reakcji krzyżowej i ewentualnie zastosować alternatywne leki z innych grup terapeutycznych.
benzoimidazole, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, laktoza bezwodna, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwrzodowy, nadwrażliwość, nelfinawir, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, omeprazol, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zakażenie HIV - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Kalceks 5 mg/ml
Midazolam, dostępny w roztworze do wstrzykiwań/infuzji o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażające życiu incydenty kardiologiczne i oddechowe. Szczególnie narażone są osoby powyżej 60. roku życia, pacjenci z niewydolnością oddechową, zaburzeniami czynności mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy lęk, występują zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Niepamięć następcza jest dawkozależna i może utrzymywać się do zakończenia zabiegu, a w niektórych przypadkach dłużej. Midazolam może prowadzić do uzależnienia fizycznego, a nagłe przerwanie leczenia wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia, w tym drgawek. Zgłaszano również przypadki nadużywania leku.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki z odstawienia, duszność, działanie niepożądane, hiperaktywność, konwencja MedDRA, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niezborność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja paradoksalna, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suprovia 100 mg
Lek Suprovia zawiera sytagliptynę w dawkach 50 mg oraz 100 mg (chlorowodorek jednowodny sytagliptyny) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Nadwrażliwość stanowi absolutne przeciwwskazanie do stosowania tego preparatu. Tabletki Suprovia 50 mg są okrągłe, jasnobeżowe, o średnicy 8 mm (±0,5 mm) z oznaczeniem „S”, natomiast 100 mg mają postać okrągłych, beżowych tabletek o średnicy około 10 mm. Identyfikacja wizualna jest istotna w diagnostyce reakcji niepożądanych i zapobieganiu błędom lekowym.
chlorowodorek sytagliptyny, działanie niepożądane, nadwrażliwość, nadwrażliwość na sytagliptynę, ostrzeżenie specjalne, praktyka kliniczna, problem kliniczny, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, składnik pomocniczy, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrovent 0,25 mg/ml
Atrovent (bromek ipratropiowy) w roztworze do nebulizacji o stężeniu 0,25 mg/ml wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze przeciwcholinergicznym oraz miejscowym podrażnieniem dróg oddechowych. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka i wymioty). Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja występują niezbyt często, stanowiąc poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują ból i zawroty głowy, natomiast w obrębie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co jest istotne u pacjentów z predyspozycją do tych schorzeń.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, ból oka, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, nebulizacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meprelon 1000 mg
Lek Meprelon zawiera metyloprednizolonu sodu bursztynian w dawkach 250 mg i 1000 mg, dostępny jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną, inne glikokortykosteroidy lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. W przypadku dawki 250 mg, 1 mL roztworu zawiera 66,3 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (odpowiadającego 50 mg metyloprednizolonu), natomiast dla dawki 1000 mg – 132,59 mg (odpowiadającego 100 mg metyloprednizolonu). Znajomość tych wartości jest istotna dla precyzyjnego dawkowania i monitorowania potencjalnych reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Heviran Comfort 50 mg/g
Heviran Comfort to krem zawierający 50 mg/g acyklowiru, stosowany miejscowo w leczeniu nawrotowej opryszczki warg i twarzy wywołanej przez wirusa Herpes simplex. Preparat wykazuje działanie przeciwwirusowe i jest przeznaczony do aplikacji na zmiany chorobowe na skórze, szczególnie w fazie prodromalnej lub wczesnym stadium zmian (rumień, grudki). Krem ma postać białej, gładkiej substancji o charakterystycznym zapachu, co ułatwia aplikację i zapewnia odpowiednią przyczepność do skóry, umożliwiając utrzymanie acyklowiru w miejscu aplikacji przez wymagany czas. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy (67,5 mg/g), glikol propylenowy (400 mg/g) oraz sodu laurylosiarczan (7,5 mg/g), które mogą powodować miejscowe reakcje skórne lub podrażnienia u osób wrażliwych.
acyklowir, alkohol cetostearylowy, błona śluzowa, działanie przeciwwirusowe, faza prodromalna, glikol propylenowy, herpes simplex, infekcja opryszczkowa, nadwrażliwość, nawracająca opryszczka, opryszczka wargowa, podrażnienie skóry, reakcja podrażnieniowa, rumień, sodu laurylosiarczan, świąd, wirus opryszczki pospolitej, zmiana opryszczkowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ecugra 60 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Ecugra dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Analizy wykazały wyższą częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% w PLATO vs 5,4% klopidogrel; 16,1% w PEGASUS tikagrelor 60 mg + ASA vs 8,5% ASA monoterapia). Do najczęstszych działań niepożądanych należą krwawienia (z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, podskórne, moczowego) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne poważne konsekwencje. Ponadto bardzo często obserwuje się hiperurykemię, co może prowadzić do dny moczanowej, a także często niedociśnienie i objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa czy krwotok śródczaszkowy.
agregacja płytek krwi, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie podskórne, krwawienie z guza, krwawienie z układu moczowego, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok do ucha, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, powikłanie krwotoczne, stan splątania, świąd, tikagrelor, wysypka, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmix Plus 80 mg + 12,5 mg
Telmix Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (90,36-193,22 mg/dawka) i mannitol (170,34-340,68 mg/dawka). Nie należy go stosować u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, a także u pacjentów z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Przeciwwskazaniem jest także oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia, a także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, dysfunkcja wątroby, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, mannitol, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przesączanie kłębuszkowe, sulfonamidy, trymestr ciąży, zaburzenia elektrolitowe, zastój żółci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lepsitam 250 mg
Lek Lepsitam, zawierający lewetyracetam w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewetyracetam lub inne pochodne pirolidonów, co wyklucza stosowanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, tabletki o mocy 250 mg i 750 mg zawierają barwnik żółcień pomarańczową lak (E 110) w ilościach odpowiednio 0,0025 mg i 0,08 mg, który może wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób uczulonych. Tabletki 1000 mg zawierają 4 mg laktozy jednowodnej, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktazy lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy.
laktoza jednowodna, Lepsitam, lewetyracetam, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pochodna pirolidonu, pochodne pirolidonów, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranloc Med 20 mg
Lek Ranloc Med, zawierający 20 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w formie tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pantoprazol lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy HIV, takich jak atazanawir i nelfinawir, których biodostępność jest zależna od kwaśnego pH żołądka. Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, podwyższa pH treści żołądkowej, co prowadzi do znacznego ograniczenia wchłaniania tych leków i może skutkować nieskutecznością terapii przeciwwirusowej oraz rozwojem oporności wirusa.
atazanawir, biodostępność, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, kwas solny, kwaśne pH żołądka, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, nelfinawir, oporność wirusa, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, pH treści żołądkowej, reakcja nadwrażliwości, tabletka dojelitowa, terapia przeciwwirusowa, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biseptol 960 800 mg + 160 mg
Biseptol 960, zawierający sulfametoksazol 800 mg i trimetoprim 160 mg, jest lekiem przeciwbakteryjnym z grupy sulfonamidów i diaminopirymidyn. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kotrimoksazol, sulfonamidy, trimetoprim lub składniki pomocnicze, a także u osób z uszkodzeniem miąższu wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min), niedokrwistością megaloblastyczną z niedoboru kwasu foliowego oraz u dzieci poniżej 2 miesięcy ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z dofetylidem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
Biseptol 960, dofetylid, encefalopatia bilirubinowa, klirens kreatyniny, kotrimoksazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, nadwrażliwość, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, reduktaza dihydrofolianu, sulfametoksazol, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trimetoprim, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie miąższu wątroby, wydłużenie odstępu QT, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adimuplan 50 mg
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania sytagliptyny, substancji czynnej preparatu Adimuplan, jest nadwrażliwość na sytagliptynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości terapia Adimuplanem powinna zostać przerwana, a pacjent nie powinien ponownie przyjmować sytagliptyny w żadnej postaci. Lek dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kolorze i oznaczeniu, co ułatwia identyfikację i monitorowanie terapii.
chlorowodorek sytagliptyny jednowodny, cukrzyca typu 2, dawkowanie, farmakoterapia cukrzycy typu 2, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na sytagliptynę, objawy nadwrażliwości, postępowanie medyczne, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfilin 100 mg
Produkt leczniczy Polfilin, zawierający pentoksyfilinę w stężeniu 20 mg/ml (100 mg/5 ml), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależne od dawki oraz szybkości podawania. Najczęściej obserwuje się reakcje ze strony układu krwiotwórczego, takie jak bardzo rzadkie krwawienia (skóra, błony śluzowe, przewód pokarmowy) oraz sporadyczne przypadki małopłytkowości. Reakcje nadwrażliwości występują rzadko, obejmując świąd, rumień i pokrzywkę, a w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się ciężkie reakcje anafilaktyczne (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs). Ze strony układu nerwowego rzadko występują zawroty i bóle głowy, a sporadycznie aseptyczne zapalenie opon mózgowych, szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Rzadko obserwuje się tachykardię, a bardzo rzadko niedociśnienie i nagłe objawy dławicy piersiowej, zwłaszcza przy dużych dawkach. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia i biegunka, występują niekiedy, a bardzo rzadko notuje się cholestazę wewnątrzwątrobową i wzrost aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy, fosfataza alkaliczna).
aminotransferazy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, cholestaza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba autoimmunologiczna, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, kolagenozy mieszane, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pentoksyfilina, podanie parenteralne, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DoriTri mięta 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
Lek DoriTri mięta w formie tabletek do ssania zawiera benzalkoniowy chlorek (1,0 mg), benzokainę (1,5 mg) oraz tyrotrycynę (0,5 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym sorbitol (870,7 mg), sacharozę (11,2 mg) oraz sód (1 mg). Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych oraz u pacjentów z otwartymi ranami w jamie ustnej lub gardle, gdyż może nasilać podrażnienia i utrudniać gojenie. Ponadto, preparat jest niewskazany u osób z rozległymi stanami zapalnymi błony śluzowej jamy ustnej i gardła oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, ze względu na potencjalne systemowe wchłanianie składników aktywnych.
benzalkoniowy chlorek, benzokaina, błona śluzowa jamy ustnej, dieta niskosodowa, leczenie objawowe, leczenie systemowe, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, obrzęk, oporność mikroorganizmów, otwarta rana, przewlekłe stosowanie leku, reakcja alergiczna, stan zapalny, substancja pomocnicza, tyrotrycyna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zachłyśnięcie - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Wskazania do stosowania
Rumianek (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym o udokumentowanych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych, spazmolitycznych oraz łagodzących podrażnienia. W gastroenterologii znajduje zastosowanie w łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i skurcze o niewielkim nasileniu, m.in. w preparacie Gastrosan fix zawierającym 1,00 g kwiatu rumianku, 0,66 g korzenia prawoślazu oraz 0,34 g liścia mięty pieprzowej na saszetkę. W stomatologii rumianek jest wykorzystywany w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, w tym zapalenia dziąseł i powierzchniowego zapalenia przyzębia, np. w preparacie Dentosept (wyciąg z koszyczka rumianku i innych ziół) oraz w Dentinox N (15% nalewka z rumianku, 0,34% lidokaina), stosowanym w łagodzeniu dolegliwości związanych z wyrzynaniem się zębów mlecznych.
bezsenność, czyrak, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie nasenne, działanie przeciwzapalne, działanie uspokajające, krwawienie dziąseł, menopauza, nadwrażliwość, nalewka rumiankowa, napięcie nerwowe, narządy płciowe żeńskie, oparzenie słoneczne, parodontoza, pobudliwość nerwowa, podrażnienie dziąseł, podrażnienie skóry, przeziębienie, rana powierzchniowa, skurcze przewodu pokarmowego, stan zapalny, wyrzynanie zębów mlecznych, wzdęcia, zaburzenia snu, zaburzenia trawienia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej i gardła, zapalenie języka, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie przyzębia, zapalenie skóry