kofeina
Kofeina (1,3,7-trimetyloksantyna) to najpowszechniej stosowana substancja psychoaktywna na świecie, naturalnie występująca w ziarnach kawy, liściach herbaty, ziarnach kakaowca i orzeszkach kola. Działa jako antagonista receptorów adenozynowych, głównie A1 i A2A, blokując hamujący wpływ adenozyny na ośrodkowy układ nerwowy.
W praktyce klinicznej kofeina wykazuje działanie pobudzające, zwiększa czujność, poprawia koncentrację i zmniejsza uczucie zmęczenia. Dodatkowo rozszerza oskrzela, zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego, przyspiesza podstawową przemianę materii i wykazuje łagodne działanie diuretyczne. Dawka 100-200 mg (zawarta w filiżance kawy) jest wystarczająca do osiągnięcia efektów terapeutycznych.
W medycynie kofeina znajduje zastosowanie w leczeniu bezdechu u wcześniaków, migreny (zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwbólowymi), senności i zmęczenia. Regularne przyjmowanie prowadzi do rozwoju tolerancji, a nagłe odstawienie może wywołać zespół odstawienny manifestujący się bólem głowy, drażliwością i zmęczeniem. Przedawkowanie (>1g) może powodować tachykardię, zaburzenia rytmu serca, niepokój i bezsenność.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Conium maculatum – Interakcje
Preparaty zawierające Conium maculatum w rozcieńczeniu homeopatycznym D2, takie jak krem Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv, nie wykazują dotychczas specyficznych interakcji z innymi lekami, jednak zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów farmaceutycznych, zwłaszcza homeopatycznych i ziołowych. Istotne jest uwzględnienie wpływu czynników zewnętrznych na efektywność terapii, w tym alkoholu, nikotyny oraz kofeiny, które mogą osłabiać działanie terapeutyczne. Alkohol wykazuje umiarkowany poziom istotności w negatywnym wpływie na leczenie, podobnie jak nikotyna, natomiast kofeina ma wpływ od niskiego do umiarkowanego. Wskazane jest ograniczenie lub unikanie tych substancji w trakcie terapii, aby zoptymalizować efekty leczenia.
Conium maculatum, efekt terapeutyczny, interakcja lekowa, interakcja synergistyczna, interakcja z alkoholem, interakcja z lekami, kofeina, Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv, monitorowanie efektów terapeutycznych, nadzór medyczny, nikotyna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, schemat terapeutyczny, szalej jadowity, zalecenie kliniczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aviorexan 50 mg + 50 mg
Preparat Aviorexan zawiera 50 mg dimenhydraminy oraz 50 mg kofeiny w formie tabletek powlekanych. Dimenhydramina wykazuje istotne działanie ograniczające sprawność psychofizyczną pacjenta, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Kofeina zawarta w preparacie nie niweluje tego negatywnego wpływu. W praktyce klinicznej lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności pacjenta, zwłaszcza w kontekście zawodowego prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, oraz jasno poinformować o ryzyku związanym z przyjmowaniem leku. Informacja ta powinna być udokumentowana w historii choroby, co ma znaczenie zarówno prawne, jak i medyczne.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Gripex Hot Intense to preparat w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający 1000 mg paracetamolu, 50 mg kofeiny oraz 12,2 mg chlorowodorku fenylefryny, wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego nieżytu błony śluzowej nosa i zapalenia zatok. Lek wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz obkurczające naczynia krwionośne błony śluzowej nosa, co skutecznie łagodzi niedrożność nosa i zatok, przekrwienie, obrzęk oraz uczucie zatkanego nosa. Ponadto, dzięki zawartości paracetamolu i kofeiny, preparat redukuje bóle głowy i bóle zatokowe, obniża gorączkę oraz zmniejsza uczucie ogólnego rozbicia i zmęczenia towarzyszące infekcjom górnych dróg oddechowych.
ból głowy, chlorowodorek fenylefryny, dolegliwość bólowa, działanie obkurczające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, kofeina, leczenie objawowe, naczynia krwionośne błony śluzowej, niedrożność przewodów nosowych, niedrożność zatok, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, przeziębienie i grypa, temperatura ciała, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych, zatkany nos - Leksykon substancji czynnych
Kola – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna kola, obecna w preparacie Cardiol C w postaci wyciągu płynnego z zarodków kola (Cola nitida, Cola acuminata i ich odmian) w stężeniu 130 mg/ml (910 mg produktu na ml), pozyskiwana jest przy użyciu 70% etanolu (V/V) w stosunku surowiec:ekstrahent 1:2. Preparat zawiera również kofeinę w ilości 0,655 mg/ml, pochodzącą częściowo z nasion kola. Brak jest kompleksowych badań toksyczności dotyczących całej kompozycji preparatu, co ogranicza pełną ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Dodatkowo, obecność innych ekstraktów roślinnych, takich jak nalewka z głogu i korzenia kozłka (360 mg/ml) oraz nalewka z ziela konwalii (250 mg/ml), komplikuje analizę bezpieczeństwa samej substancji kola.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Excedrin Extra 500 mg + 65 mg
Preparat Excedrin Extra, zawierający 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Paracetamol w dawkach terapeutycznych nie powoduje zaburzeń psychomotorycznych ani nie wydłuża czasu reakcji, natomiast kofeina w zawartej dawce działa pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, jednak bez klinicznie istotnych zaburzeń koncentracji czy sprawności psychoruchowej. Mimo braku wpływu leku na zdolności psychomotoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku oraz konieczności obserwacji własnego samopoczucia, zwłaszcza w przypadku wystąpienia objawów takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które mogą wymagać powstrzymania się od prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie sedatywne, farmakokinetyka, kodeina, kofeina, kołatanie serca, migrena, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, preparat przeciwbólowy, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, tabletka powlekana, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koordynacji, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefalgin Migraplus 250 mg + 150 mg + 50 mg
Cefalgin Migraplus to lek w formie tabletek zawierających trzy substancje czynne: paracetamol (250 mg), propyfenazon (150 mg) oraz kofeinę (50 mg). Kombinacja ta jest stosowana w celu łagodzenia bólu, wykorzystując synergistyczne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne paracetamolu i propyfenazonu oraz właściwości stymulujące kofeiny. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białe z żółtawym odcieniem, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i oznakowaniem „-” na jednej stronie, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze, takie jak skrobia ziemniaczana, sodu laurylosiarczan, alkohol poliwinylowy, żelatyna, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednią strukturę, rozpuszczalność i stabilność tabletki.
alkohol poliwinylowy, kofeina, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, propyfenazon, skrobia ziemniaczana, środek przeciwzbrylający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, związek powierzchniowo czynny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Coffecorn forte
Produkt leczniczy Coffecorn forte, zawierający 1 mg ergotaminy winianu oraz 100 mg kofeiny bezwodnej, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym niedotlenienia mięśnia sercowego i zawału serca, nawet przy dawkach rzędu 2 mg ergotaminy na tydzień. Szczególną uwagę należy zwrócić u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeniami rytmu serca. Wczesne objawy skurczu naczyń obwodowych, takie jak mrowienie w palcach, wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ergotamina może indukować procesy włóknienia w obrębie płuc, otrzewnej, zaotrzewnowo oraz w okolicy serca, co podkreśla konieczność systematycznego monitorowania pacjentów i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku podejrzenia zmian zwłóknieniowych. Ponadto, ergotamina może wchodzić w reakcje z materiałami sztucznymi stosowanymi w chirurgii, co jest istotne przy planowaniu zabiegów operacyjnych.
ból głowy polekowy, ból głowy zależny od leków, brak laktazy, ergotamina, izoenzym CYP3A, kofeina, mrowienie w palcach, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedotlenienie mięśnia sercowego, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, profilaktyka migreny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń obwodowych, terapia długotrwała, włóknienie, zaburzenia naczyniowe obwodowe, zaburzenie rytmu serca, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiana włóknista - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gripex Zatoki Caps 500 mg + 25 mg + 6,1 mg
Gripex Zatoki Caps to preparat złożony zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny w jednej kapsułce, przeznaczony do krótkotrwałego leczenia objawowego infekcji górnych dróg oddechowych. Lek wskazany jest w terapii objawów takich jak niedrożność nosa i zatok, przekrwienie i obrzęk błony śluzowej nosa, nieżyt błony śluzowej, ból głowy i bóle zatok, a także objawów ogólnoustrojowych, w tym gorączki, uczucia rozbicia i zmęczenia. Paracetamol pełni funkcję przeciwbólową i przeciwgorączkową, kofeina działa wspomagająco, natomiast fenylefryna zmniejsza przekrwienie i obrzęk błony śluzowej nosa, co poprawia drożność dróg oddechowych.
ból głowy, ból zatok, chlorowodorek fenylefryny, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, kofeina, leczenie objawowe, niedrożność nosa i zatok, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, proces zapalny, zapalenie zatok, zatkany nos, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Przeciwwskazania stosowania
Pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, jest stosowana w terapii zaburzeń obwodowego krążenia krwi dzięki właściwościom poprawiającym mikrokrążenie oraz działaniu wazodilatacyjnemu i antyagregacyjnemu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są: nadwrażliwość na pentoksyfilinę lub inne metyloksantyny (kofeina, teofilina, teobromina), niedawno przebyty ostry zawał mięśnia sercowego, niedawno przebyty udar mózgu (zarówno niedokrwienny, jak i krwotoczny), krwotok mózgowy, znacząco nasilone krwawienia, skazy krwotoczne, choroby z dużym ryzykiem krwotoków, owrzodzenia żołądka i/lub jelit oraz wylew do siatkówki. Preparaty zawierające pentoksyfilinę, takie jak Agapurin SR 400, PentoHEXAL 600 Retard czy Polfilin prolongatum, zawierają również substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną, sacharozę), które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
agregacja płytek krwi, choroba nerek, choroba von Willebranda, choroba wątroby, hemofilia, hemostaza, hipotensja, koagulopatia, kofeina, krwawienie wtórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do siatkówki, krwotok mózgowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, metyloksantyna, mikrokrążenie, nadwrażliwość na pentoksyfilinę, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, pentoksyfilina, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, tachyarytmia, teobromina, teofilina, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, właściwości wazodilatacyjne, wylew do siatkówki, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Saridon 250 mg + 150 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Saridon, zawierający paracetamol (250 mg), propyfenazon (150 mg) oraz kofeinę (50 mg), zgodnie z charakterystyką produktu nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. W dawkach terapeutycznych substancje czynne nie powodują zaburzeń świadomości, percepcji, oceny sytuacji ani koordynacji ruchowej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić możliwość indywidualnych reakcji pacjenta, zwłaszcza przy pierwszym zastosowaniu preparatu, oraz poinformować o konieczności obserwacji własnego samopoczucia podczas terapii.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, czujność kliniczna, dawka leku, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, kofeina, koordynacja ruchowa, paracetamol, propyfenazon, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, zaburzenia percepcji, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Panadol Extra 500 mg + 65 mg
Panadol Extra to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce. Kombinacja ta zapewnia skuteczne działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana, skrobia kukurydziana, powidon K 25, potasu sorbinian, talk, kwas stearynowy oraz kroskarmeloza sodowa, które wpływają na właściwości fizykochemiczne, trwałość i uwalnianie leku. Otoczka tabletki składa się z hydroksypropylometylocelulozy i triacetyny. Istotne jest, że jedna tabletka zawiera 0,6 mg potasu i 10 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
blister, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, hydroksypropylometyloceluloza, kofeina, kroskarmeloza sodowa, kwas stearynowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, paracetamol, paracetamol i kofeina, powidon, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, sorbinian potasu, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, triacetyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem transporterów P-gp i BCRP, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zwiększają ekspozycję na pazopanib (400 mg/dobę) o 66% w AUC₀₋₂₄ i 45% w Cₘₐₓ, co wymaga redukcji dawki pazopanibu do 400 mg/dobę, aby uniknąć toksyczności. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenie leku, co może skutkować utratą skuteczności. Pazopanib hamuje również CYP3A4, CYP2D6 i inne enzymy, wpływając na farmakokinetykę leków takich jak midazolam (wzrost AUC i Cₘₐₓ o ~30%), dekstrometorfan (wzrost metabolizmu o 33-64%) oraz paklitaksel (wzrost AUC o 26% i Cₘₐₓ o 31%). Hamowanie transporterów BCRP i P-gp przez pazopanib i jego metabolity może zwiększać ekspozycję na leki będące ich substratami, co wymaga ostrożności klinicznej.
antagoniści receptora H2, AUC, białko oporności raka piersi, biodostępność, biodostępność leku, cetuksymab, CYP3A4, cytochrom P450, dekstrometorfan, esomeprazol, hepatotoksyczność, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory pompy protonowej, irynotekan, ketokonazol, kofeina, lapatynib, leki zobojętniające, midazolam, nudności, OATP1B1, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, paklitaksel, podwyższona aktywność AlAT, polimorfizm UGT1A1, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stężenie leku w osoczu, symwastatyna, UGT1A1, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.
Lek APAP przeziębienie MAX zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (12,2 mg) w jednej saszetce. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 saszetka co 4-6 godzin, maksymalnie do 4 saszetek na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę na czas trwania objawów i poinformować pacjenta o konieczności konsultacji lekarskiej, jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 3 dni, aby zapobiec maskowaniu poważniejszych schorzeń.
APAP przeziębienie MAX, dawka dobowa, fenylefryny chlorowodorek, kofeina, konsultacja lekarska, leki sympatykomimetyczne, maskowanie objawów, nadzór terapeutyczny, paracetamol, postać farmaceutyczna, przeciwwskazania wiekowe, przeziębienie, roztwór doustny, skuteczność leku, właściwości organoleptyczne, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aviorexan 50 mg + 50 mg
Aviorexan to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający dwie substancje czynne: dimenhydraminę (50 mg) o działaniu przeciwhistaminowym, stosowaną głównie w profilaktyce i leczeniu objawów choroby lokomocyjnej, oraz kofeinę (50 mg), alkaloid purynowy o działaniu stymulującym ośrodkowy układ nerwowy, redukujący uczucie zmęczenia. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – białe, okrągłe, z wytłoczonym oznaczeniem „NC”. Formulacja zawiera również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, powidon, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 6000 i talk w otoczce, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
alkaloid purynowy, celuloza mikrokrystaliczna, choroba lokomocyjna, dimenhydramina, dimenhydramina i kofeina, dwutlenek tytanu, dysfagia, działanie przeciwhistaminowe, hypromeloza, interakcja z materiałem, kofeina, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, powidon, stabilność chemiczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, właściwość terapeutyczna - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Właściwości farmakodynamiczne
Fenylefryna jest sympatykomimetycznym agonistą receptorów alfa-1 adrenergicznych, który wywołuje skurcz naczyń krwionośnych, prowadząc do zmniejszenia obrzęku i przekrwienia błony śluzowej nosa oraz zatok przynosowych. Mechanizm działania obejmuje zarówno bezpośrednią stymulację receptorów alfa-adrenergicznych, jak i pośrednie uwalnianie noradrenaliny z zakończeń nerwów współczulnych. W dawkach terapeutycznych fenylefryna zwiększa ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, wywołując odruchową bradykardię, nieznacznie zmniejsza objętość wyrzutową serca oraz znacząco podnosi opór obwodowy. Wpływa na przepływ naczyniowy poprzez zmniejszenie perfuzji w nerkach, skórze i kończynach, przy jednoczesnym zwiększeniu przepływu wieńcowego oraz zwężeniu naczyń płucnych, co skutkuje wzrostem ciśnienia tętniczego w płucach. Działanie miejscowe w formie aerozolu rozpoczyna się po 5-10 minutach i utrzymuje przez około 15 minut, z minimalnym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy.
agonista receptorów adrenergicznych, alergia, amina sympatykomimetyczna, atropina, bradykardia odruchowa, cięcie cesarskie, ciśnienie krwi, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze w płucach, ciśnienie żylne, drenaż zatok, działanie presyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, infekcja, kofeina, kwasica płodu, lek adrenergiczny, lek dopaminergiczny, mięśniówka gładka tętniczek, naczynia płucne, niewydolność serca, nieżyt nosa, noradrenalina, obciążenie następcze, objętość wyrzutowa serca, obrzęk błony śluzowej, opór obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, pojemność minutowa serca, przekrwienie błony śluzowej, przepływ krwi w nerkach, przepływ wieńcowy, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń krwionośnych, układ adrenergiczny, wazokonstrykcja, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zatoki przynosowe, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon substancji czynnych
Etenzamid – Wskazania do stosowania
Etenzamid, stosowany w preparacie Etopiryna, jest substancją czynną o działaniu przeciwbólowym, łączoną z 300 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 50 mg kofeiny, co synergistycznie zwiększa efekt analgetyczny i przeciwzapalny. Preparat jest wskazany głównie w leczeniu bólów głowy o różnej etiologii, w tym napięciowych i naczyniowych, a także w bólach o umiarkowanym nasileniu, zwłaszcza o podłożu zapalnym, takich jak bóle mięśniowe, stawowe, zębów oraz menstruacyjne. Kofeina dodatkowo poprawia biodostępność substancji czynnych i łagodzi objawy zmęczenia towarzyszące bólom. Dawkowanie i postać tabletki (biała, podłużna, obustronnie wypukła) zapewniają wygodę stosowania.
ból głowy, ból głowy naczyniowy, ból głowy napięciowy, ból menstruacyjny, ból mięśniowy, ból stawowy, ból zapalny, ból zęba, choroba wrzodowa, dawkowanie leku, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, etenzamid, infekcja górnych dróg oddechowych, interakcja lekowa, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie stawów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coldrex MaxGrip C –
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku Coldrex MaxGrip C, zawierającego paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbowy (30 mg), nie wykazała istotnych informacji wykraczających poza te zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL). Badania poszczególnych substancji czynnych nie dostarczyły dodatkowych danych klinicznie relewantnych, co potwierdza spójność profilu bezpieczeństwa produktu z istniejącą dokumentacją.
- Leksykon chorób i schorzeń
Wczesne skurcze komorowe – Leczenie
Wczesne skurcze komorowe (PVCs) to przedwczesne pobudzenia pochodzące z komór serca, które u pacjentów bez choroby strukturalnej zwykle nie wymagają leczenia. Terapia jest wskazana przy objawowych PVCs, dużym obciążeniu (>20-40% wszystkich pobudzeń), chorobie strukturalnej serca lub wyzwalaniu złośliwych arytmii. Podstawą leczenia jest eliminacja czynników wyzwalających (kofeina, alkohol, stres), korekta zaburzeń elektrolitowych i leczenie chorób współistniejących. Leki pierwszego rzutu to beta-blokery (np. metoprolol, bisoprolol) oraz niedihydropirydynowe blokery kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), które zmniejszają częstość PVCs u około 60% pacjentów. W przypadku nieskuteczności lub nietolerancji stosuje się leki antyarytmiczne klasy IC (flekainid, propafenon) u pacjentów bez choroby strukturalnej oraz klasy III (sotalol, amiodaron) u chorych z chorobą serca. Propafenon redukuje obciążenie PVCs z 36,2±3,5% do 10,0±2,4% i poprawia frakcję wyrzutową lewej komory z 37,4±2,0% do 49,0±1,9% (p<0,001).
ablacja przezcewnikowa, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, echokardiografia, echokardiografia wewnątrzsercowa, flekainid, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipokaliemia, inhibitor ACE, kardiowerter-defibrylator, kofeina, lek antyarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, metoprolol, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, propafenon, sotalol, stymulacja nerwu błędnego, terapia poznawczo-behawioralna, terapia resynchronizująca serca, wczesny skurcz komorowy, werapamil, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
O-etoksybenzamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat FluControl Symptom zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg o-etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami alergicznymi (np. astma oskrzelowa, katar sienny), krwotokami macicznymi, dną moczanową, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz po przebytych krwawieniach z przewodu pokarmowego. Ze względu na ryzyko nasilenia krwawień, preparat jest przeciwwskazany u osób stosujących leki przeciwzakrzepowe (heparyna, heparyny drobnocząsteczkowe, tyklopidyna, indobufen) oraz przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi (odstawić co najmniej 5 dni wcześniej). Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać działanie drażniące na przewód pokarmowy. Ponadto, preparat może wpływać na metabolizm kwasu moczowego, funkcję układu krążenia (szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca) oraz parametry morfologii krwi, co wymaga ostrożności u pacjentów z niedokrwistością i niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, ból głowy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cyklooksygenaza, dna moczanowa, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, indobufen, katar sienny, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne krwawienie miesiączkowe, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, o-etoksybenzamid, skaza moczanowa, synteza prostaglandyn, tachykardia, tyklopidyna, udar mózgu, wkładka wewnątrzmaciczna, zaburzenia płodności, zawał serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kopiryna – tabletki od bólu głowy 400 mg + 50 mg
Preparat Kopiryna, zawierający kwas acetylosalicylowy 400 mg oraz kofeinę 50 mg w jednej tabletce, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. W standardowych dawkach terapeutycznych substancje czynne nie upośledzają funkcji psychomotorycznych niezbędnych do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Niemniej jednak, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, które mogą pośrednio zaburzać sprawność psychofizyczną, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku bezpośredniego wpływu leku, a także o konieczności przerwania prowadzenia pojazdów w przypadku pojawienia się objawów niepożądanych mogących wpłynąć na zdolności psychomotoryczne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg
APAP migrena to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: 250 mg paracetamolu, 250 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce. Kompozycja ta jest dedykowana terapii migreny, łącząc działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i stymulujące. Tabletki mają biały, podłużny kształt (18 mm x 5,5 mm x 8 mm) z grawerem „APAP M”, co ułatwia ich identyfikację. Otoczka powlekana (Forcoat White W010) zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), glikol propylenowy (0,24 mg) i kwas benzoesowy (0,05 mg), które pełnią funkcje ochronne i poprawiające walory farmaceutyczne produktu. Substancje pomocnicze w rdzeniu to celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona oraz kwas stearynowy 50, zapewniające odpowiednią spójność i właściwości tabletki.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, interakcja lekowa, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwas benzoesowy, kwas stearynowy, migrena, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, preparat przeciwmigrenowy, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, warunki przechowywania leku, wosk carnauba - Leksykon substancji czynnych
Etoksybenzamid – Wskazania do stosowania
Etoksybenzamid, stosowany w preparacie Koferina w dawce 100 mg na tabletkę, wykazuje działanie przeciwbólowe i synergistycznie wzmacnia efekt kwasu acetylosalicylowego (300 mg) oraz kofeiny (50 mg). Preparat jest wskazany w leczeniu bólów o lekkim i średnim nasileniu, w tym bólów głowy (w tym napięciowych i migrenowych), bólów mięśniowych pourazowych i przeciążeniowych, bólów menstruacyjnych oraz stanów gorączkowych z towarzyszącym bólem. Kofeina dodatkowo potęguje efekt przeciwbólowy i działa pobudzająco, co jest korzystne u pacjentów z towarzyszącym zmęczeniem.
ból głowy, ból menstruacyjny, ból mięśniowy, ból o średnim nasileniu, bolesna miesiączka, działanie pobudzające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, etoksybenzamid, infekcja z gorączką, kofeina, kwas acetylosalicylowy, mechanizm farmakologiczny, migrena, napięciowy ból głowy, stan gorączkowy, synergizm, zaburzenie snu - Leksykon substancji czynnych
Etoksybenzamid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Etoksybenzamid, stosowany w dawce 100 mg w preparacie Koferina (w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym 300 mg i kofeiną 50 mg), wykazuje działanie przeciwbólowe bez negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Według Charakterystyki Produktu Leczniczego, preparaty zawierające etoksybenzamid nie upośledzają zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy z urządzeniami przemysłowymi. Obecność kofeiny może dodatkowo zwiększać czujność, jednak nie wpływa to na konieczność zachowania standardowych środków ostrożności.
Mimo braku ogólnego wpływu na sprawność psychomotoryczną, zaleca się, aby lekarz informował pacjenta o konieczności obserwacji ewentualnych działań niepożądanych, które mogą zaburzać zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku wystąpienia takich objawów pacjent powinien powstrzymać się od wykonywania tych czynności. Kluczowe jest również przestrzeganie prawidłowego dawkowania i indywidualne dostosowanie zaleceń terapeutycznych do stanu klinicznego pacjenta, co minimalizuje ryzyko niekorzystnych efektów wpływających na funkcje psychomotoryczne.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etopiryna 300 mg + 100 mg + 50 mg
Lek Etopiryna zawiera trzy substancje czynne: kwas acetylosalicylowy (300 mg), etenzamid (100 mg) oraz kofeinę (50 mg) w postaci białych, podłużnych tabletek. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, z zalecanym dawkowaniem 1-2 tabletki jednorazowo, powtarzanym co 8 godzin w razie potrzeby, przy maksymalnej dawce dobowej 6 tabletek. Tabletki należy przyjmować doustnie po posiłku, popijając dużą ilością wody, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat jest przeciwwskazane. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać kilku dni bez konsultacji lekarskiej, aby uniknąć zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
- Leksykon chorób i schorzeń
Niskie ciśnienie krwi (hipotonia) – Zapobieganie i profilaktyka
Hipotonia definiowana jest jako ciśnienie tętnicze poniżej 90/60 mmHg i choć często bezobjawowa, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak omdlenia czy niedokrwienie narządów. Profilaktyka obejmuje przede wszystkim odpowiednie nawodnienie (mężczyźni ~15 szklanek, kobiety ~11 szklanek dziennie), modyfikacje diety (częstsze, mniejsze posiłki, ograniczenie szybko trawionych węglowodanów, zwiększenie spożycia soli po konsultacji lekarskiej), regularną aktywność fizyczną (minimum 150 minut umiarkowanego wysiłku tygodniowo oraz ćwiczenia siłowe 2 razy w tygodniu) oraz unikanie nagłych zmian pozycji ciała, które mogą wywoływać hipotonię ortostatyczną. W profilaktyce istotne jest także ograniczenie spożycia alkoholu i kofeiny oraz stosowanie odzieży uciskowej u wybranych pacjentów, zwłaszcza osób starszych i z przewlekłą hipotonią.
anemia, cukrzyca, dihydroergotamina, diuretyki, efedryna, fludrokortyzon, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, hipotonia poposiłkowa, kofeina, leki przeciwnadciśnieniowe, midodryna, niedokrwienie narządów, noradrenalina, objętość krwi, objętość osocza, odwodnienie, omdlenie, opaska brzuszna, pończochy uciskowe, stan przedomdleniowy, układ sercowo-naczyniowy, upadek, wstrząs, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Coffepirine Tabletki od bólu głowy
Produkt leczniczy Coffepirine zawiera 450 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 50 mg kofeiny i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, chorobą wrzodową, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem tętniczym, padaczką oraz u osób stosujących leki przeciwzakrzepowe. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie przeciwpłytkowe, co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego lub po zabiegach chirurgicznych (zalecane odstawienie 5-7 dni przed operacją). Ponadto, kofeina może nasilać objawy nadczynności tarczycy i obniżać próg drgawkowy u chorych na padaczkę. U pacjentek stosujących wewnątrzmaciczną wkładkę antykoncepcyjną może dojść do zmniejszenia jej skuteczności, a kwas acetylosalicylowy może nasilać obfite krwawienia miesiączkowe. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, w tym potencjalnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor cyklooksygenazy, katar sienny, kofeina, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na NLPZ, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ospa wietrzna, owulacja, padaczka, polipy błony śluzowej nosa, próg drgawkowy, synteza prostaglandyn, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia płodności, zator tętniczy, zawał serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Interakcje leku – Cipronex 250 mg
Cyprofloksacyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, trójpierścieniowych przeciwdepresyjnych, makrolidów oraz leków przeciwpsychotycznych. Wchłanianie cyprofloksacyny jest znacznie obniżone przez leki tworzące kompleksy chelatowe (np. preparaty zawierające jony wapnia, magnezu, glinu, żelaza), dlatego zaleca się przyjmowanie cyprofloksacyny 1-2 godziny przed lub co najmniej 4 godziny po tych lekach. Spożycie produktów nabiałowych lub soków wzbogaconych wapniem również może obniżać biodostępność antybiotyku. Probenecyd zwiększa stężenie cyprofloksacyny w osoczu poprzez hamowanie jej wydzielania nerkowego, natomiast metoklopramid przyspiesza wchłanianie, skracając czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Cmax). Omeprazol powoduje niewielkie zmniejszenie Cmax i AUC cyprofloksacyny.
acenokumarol, agomelatyna, antagonista witaminy K, biodostępność cyprofloksacyny, bloker receptora H2, cyklosporyna, CYP450, doustny lek przeciwzakrzepowy, duloksetyna, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, fenprokumon, fenytoina, fluindion, fluorochinolon, fluwoksamina, glibenklamid, hipoglikemia, izoenzym 1A2 cytochromu P450, kanalik nerkowy, klirens lidokainy, klozapina, kofeina, kompleks chelatowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lidokaina, makrolid, maksymalne stężenie, metoklopramid, metotreksat, N-desmetyloklozapina, odstęp QT, omeprazol, pentoksyfilina, pochodna ksantyny, pole pod krzywą stężenia, probenecyd, ropinirol, stężenie kreatyniny, syldenafil, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyzanidyna, warfaryna, wartość INR, wielowartościowy kation, zaburzenie rytmu serca, zolpidem - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg
Excedrin MigraStop to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny, stosowany doraźnie w leczeniu bólu głowy oraz migreny. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: w przypadku bólu głowy standardowa dawka początkowa to 1 tabletka (lub 2 tabletki przy nasilonym bólu), z możliwością powtórzenia dawki co 4-6 godzin, maksymalnie do 6 tabletek na dobę przez okres nie dłuższy niż 4 dni. W migrenie dawka początkowa wynosi 2 tabletki, z możliwością powtórzenia co 4-6 godzin, maksymalnie do 6 tabletek na dobę przez 3 dni. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia oraz wymaga ostrożności u osób w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
ból głowy, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, kofeina, kwas acetylosalicylowy, migrena, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, podrażnienie przewodu pokarmowego, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, uszkodzenie nerek, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Polopiryna Max Hot (500 mg + 300 mg + 50 mg)/sasz.
Polopiryna Max Hot to preparat w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego o smaku cytrynowym, zawierający trzy substancje czynne: kwas acetylosalicylowy 500 mg, kwas askorbinowy 300 mg oraz kofeinę 50 mg w jednej saszetce. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, kwas askorbinowy wspomaga układ odpornościowy, a kofeina działa pobudzająco i wzmacnia efekt przeciwbólowy. Produkt zawiera także substancje pomocnicze, w tym sacharozę (1921 mg na saszetkę) oraz aromat cytrynowy zawierający siarczyny i butylohydroksyanizol (E320), co wymaga ostrożności u pacjentów z alergiami lub nietolerancjami na te składniki.
aromat cytrynowy, butylohydroksyanizol, działanie pobudzające, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, kofeina, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, niezgodność farmaceutyczna, roztwór doustny, sacharoza, sacharyna sodowa, siarczyny, sodu cyklaminian, substancja czynna, substancja pomocnicza, układ odpornościowy, witamina C - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba charcota-mariego-tootha – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba Charcota-Mariego-Tootha (CMT) to genetyczne schorzenie neurodegeneracyjne charakteryzujące się postępującym osłabieniem i zanikiem mięśni kończyn. Kluczowym elementem profilaktyki jest poradnictwo genetyczne, zwłaszcza przy dodatnim wywiadzie rodzinnym, obejmujące identyfikację ryzyka, analizę wywiadu, testy genetyczne (m.in. mutacje w genie MT-ATP6 wykrywane badaniem krwi) oraz wsparcie w planowaniu rodziny. Wczesna interwencja terapeutyczna, w tym fizjoterapia (ćwiczenia wzmacniające, rozciągające, aerobowe) i terapia zajęciowa, jest niezbędna do spowolnienia progresji choroby, zapobiegania przykurczom i deformacjom oraz utrzymania funkcji motorycznych. Regularne kontrole pozwalają na ocenę bólu, mobilności, ryzyka upadków i progresji choroby, a stosowanie urządzeń ortopedycznych (ortezy, specjalistyczne obuwie) wspiera stabilizację i codzienną aktywność pacjentów.
choroba Charcota-Mariego-Tootha, CMT, ćwiczenie aerobowe, deficyt motoryczny, deformacja, deformacja stopy, degeneracja nerwów, fizjoterapia, interwencja chirurgiczna, kofeina, orteza, poradnictwo genetyczne, przykurcz, przykurcz stawu, schorzenie neurodegeneracyjne, terapia zajęciowa, test genetyczny, urządzenie ortopedyczne, wczesna interwencja, wywiad rodzinny, zanik mięśni - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kopiryna – tabletki od bólu głowy 400 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Kopiryna zawiera dwie substancje czynne: kwas acetylosalicylowy (400 mg) oraz kofeinę (50 mg), które wykazują synergistyczne działanie przeciwbólowe, szczególnie skuteczne w leczeniu bólów głowy. Kwas acetylosalicylowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), działa poprzez nieodwracalne hamowanie enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do zahamowania syntezy prostanoidów (PGE2, PGI2) i tromboksanu A2, skutkując działaniem przeciwbólowym, przeciwgorączkowym, przeciwzapalnym oraz przeciwagregacyjnym. Kofeina natomiast hamuje fosfodiesterazę, zwiększając stężenie cAMP wewnątrzkomórkowego, co powoduje stymulację ośrodkowego układu nerwowego, łagodne działanie diuretyczne oraz obkurczenie naczyń mózgowych, co jest korzystne w bólach głowy o podłożu naczyniowym.
agregacja płytek krwi, ból głowy, ból głowy naczyniowy, ból menstruacyjny, cykliczny adenozynomonofosforan, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, działanie analgetyczne, działanie diuretyczne, działanie przeciwagregacyjne, fosfodiesteraza, kofeina, kwas acetylosalicylowy, naczynia krwionośne mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ksantyny, prostaglandyna, retencja płynów, tromboksan A2, układ sercowo-naczyniowy