inhibitor monoaminooksydazy
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stanowią grupę leków psychotropowych, które działają poprzez hamowanie aktywności enzymu monoaminooksydazy (MAO). Enzym ten odpowiada za rozkład neuroprzekaźników monoaminowych, takich jak serotonina, dopamina i noradrenalina w ośrodkowym układzie nerwowym oraz tkankach obwodowych. Zahamowanie jego działania prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w synapsach.
Wyróżnia się dwa główne typy MAO: MAO-A, który metabolizuje głównie serotoninę i noradrenalinę, oraz MAO-B, który metabolizuje przede wszystkim dopaminę. Inhibitory MAO dzielą się na nieselektywne (hamujące oba typy) oraz selektywne (hamujące wybiórczo jeden z typów). Do klasycznych nieselektywnych IMAO należą fenelzyna, tranylcypromina i izokarboksazyd, natomiast przykładami selektywnych są moklobemid (odwracalny inhibitor MAO-A) oraz selegilina i rasagilina (selektywne inhibitory MAO-B).
W praktyce klinicznej IMAO znajdują zastosowanie w leczeniu depresji (szczególnie atypowej i opornej na leczenie), zaburzeń lękowych (w tym fobii społecznej) oraz choroby Parkinsona (selektywne inhibitory MAO-B). Ich stosowanie wiąże się jednak z istotnymi ograniczeniami, zwłaszcza w przypadku nieselektywnych IMAO, które wymagają przestrzegania diety ubogiej w tyraminę oraz zachowania ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, ze względu na ryzyko wystąpienia groźnych interakcji, w tym przełomu nadciśnieniowego czy zespołu serotoninowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Dilizolen 2 mg/ml
Linezolid, będący odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania linezolidu z innymi inhibitorami MAO oraz lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, tryptany, opioidy) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Linezolid nasila również efekt wazopresyjny pseudoefedryny i fenylopropanolaminy, powodując wzrost ciśnienia skurczowego o 30–40 mmHg, co wymaga ostrożnego dostosowywania dawek leków wazopresyjnych. Pacjenci powinni unikać nadmiernego spożycia pokarmów i napojów bogatych w tyraminę (>100 mg), takich jak dojrzałe sery, wyciągi z drożdży, niedestylowane napoje alkoholowe (np. piwo, czerwone wino), aby zapobiec niebezpiecznemu wzrostowi ciśnienia tętniczego.
ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, dekstrometorfan, dializa otrzewnowa, fenylopropanolamina, hemodializa, hemoperfuzja, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja serotoninergiczna, lek serotoninergiczny, lek wazopresyjny, linezolid, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadciśnienie tętnicze, opioid, przesączanie kłębuszkowe, pseudoefedryna, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyramina, warfaryna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Moreme 300 mg
Preparat MOREME zawiera bupropion chlorowodorek w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 150 mg i 300 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bupropion lub składniki pomocnicze, a także u osób przyjmujących jednocześnie inne preparaty zawierające bupropion ze względu na ryzyko kumulacji dawki i napadów drgawkowych. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z aktualnymi lub przebyłymi napadami drgawkowymi, nowotworami ośrodkowego układu nerwowego, ciężką marskością wątroby oraz zaburzeniami odżywiania, takimi jak bulimia czy anoreksja, które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów odstawiających alkohol lub benzodiazepiny, ze względu na podwyższone ryzyko napadów drgawkowych.
anoreksja, benzodiazepina, bulimia, bupropion chlorowodorek, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, jadłowstręt psychiczny, kumulacja leku, marskość wątroby, nadwrażliwość na bupropion, napad drgawkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, niewydolność wątroby, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, nowotwór OUN, odstawienie alkoholu, odwracalny inhibitor MAO, próg drgawkowy, przedawkowanie, przełom nadciśnieniowy, przełom serotoninowy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zaburzenie odżywiania - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego ACARIZAX (12 SQ-HDM, liofilizat podjęzykowy) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą, gdyż nie jest przeznaczony do leczenia nagłych zaostrzeń astmy. Leczenie powinno być stosowane jako terapia wspomagająca, bez nagłego odstawiania leków kontrolujących astmę. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, zaostrzenia astmy, obrzęku naczynioruchowego, trudności w połykaniu lub oddychaniu, niedociśnienia tętniczego czy uczucia pełności w gardle, leczenie należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach reakcji systemowej, takich jak zaczerwienienie, świąd, uczucie gorąca czy lęk. Adrenalina pozostaje lekiem pierwszego wyboru w ciężkich reakcjach, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO i COMT oraz beta-blokerami. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami serca oraz u osób z wcześniejszymi systemowymi reakcjami na podskórną immunoterapię alergenową roztoczy.
Acarizax, alergia na ryby, alergia pokarmowa, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, grzybica jamy ustnej, immunoterapia alergenowa, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, leki rozszerzające oskrzela, liofilizat podjęzykowy, liszaj płaski, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, roztocza kurzu domowego, systemowa reakcja alergiczna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sonoxen 12,5 mg
Lek Sonoxen zawiera doksylaminę wodorobursztynian w dawce 12,5 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, zwłaszcza barwniki E124 i E110, oraz na inne leki przeciwhistaminowe H1 ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Nie należy stosować go u chorych z astmą, przewlekłym zapaleniem oskrzeli, rozedmą płuc, jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, zwężeniem ujścia pęcherza moczowego, chorobą wrzodową z zwężeniem przewodu pokarmowego, zwężeniem odźwiernikowo-dwunastniczym oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Sonoxen jest także przeciwwskazany w okresie laktacji ze względu na przenikanie doksylaminy do mleka i ryzyko działań niepożądanych u niemowląt.
antybiotyk makrolidowy, astma, azole przeciwgrzybicze, choroba wrzodowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksylaminy wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, przerost prostaty, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja krzyżowa, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, SSRI, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seronil 10 mg
Seronil w dawce 10 mg fluoksetyny (11,2 mg chlorowodorku fluoksetyny) posiada kluczowe przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na fluoksetynę lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę i glicerol 85%. Ponadto, stosowanie fluoksetyny jest przeciwwskazane w połączeniu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, np. iproniazydem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne podawanie fluoksetyny z metoprololem u pacjentów z niewydolnością serca jest absolutnie przeciwwskazane z powodu potencjalnych poważnych powikłań kardiologicznych.
chlorowodorek fluoksetyny, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, działanie niepożądane, fluoksetyna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem, metoprolol, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, padaczka, Seronil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Morphine Kalceks
Morphine Kalceks w stężeniu 10 mg/ml (7,6 mg/ml morfiny) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego, miastenią oraz po przebytym zapaleniu mózgu, gdzie działanie morfiny może być nasilone. Morfina nie jest wskazana do leczenia bólu idiopatycznego lub o podłożu psychopatologicznym oraz nie powinna być stosowana w monoterapii podczas napadów kolki żółciowej lub nerkowej, gdyż może nasilać skurcze – w tych przypadkach zaleca się łączenie z lekami rozkurczowymi. Istotne jest monitorowanie wystąpienia hiperalgezji, zwłaszcza przy dużych dawkach, co może wymagać redukcji dawki lub zmiany opioidu. Interakcje z inhibitorami MAO mogą prowadzić do poważnych powikłań, a ryfampicyna może obniżać stężenie morfiny w osoczu, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania efektu przeciwbólowego.
duża dawka, hiperalgezja, hipoksemia nocna, inhibitor monoaminooksydazy, kolka nerkowa, kolka żółciowa, lek rozkurczowy, miastenia, monoterapia, morfina chlorowodorek, ośrodkowy bezdech senny, ostra uogólniona osutka krostkowa, rozrost gruczołu krokowego, ryfampicyna, zaburzenia oddychania w czasie snu, zapalenie mózgu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Servenon 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, zawartym w preparacie Servenon, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), w tym nieselektywnych, nieodwracalnych IMAO, odwracalnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidu, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG, a także przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, niewyrównaną niewydolnością serca, świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego oraz u osób z nieskorygowanymi zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia i hipomagnezemia, które zwiększają ryzyko arytmii.
antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, elektrokardiografia, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, mania, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, skłonność do krwawień, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clemastinum WZF 1 mg
Lek Clemastinum WZF, zawierający klemastynę fumaranu w dawce 1 mg na tabletkę, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na klemastynę lub inne leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, takie jak chlorfeniramina czy difenhydramina. Przeciwwskazania obejmują również uczulenie na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Stosowanie leku jest zakazane u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) jest przeciwwskazane z powodu potencjalnych interakcji prowadzących do nasilenia toksyczności i działań niepożądanych.
chlorfeniramina, choroba Parkinsona, depresja, difenhydramina, działanie niepożądane, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, klemastyna fumaran, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, test alergiczny, toksyczność leku - Leksykon leków
Interakcje leku – Venlectine 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Venlectine, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane, wymagając co najmniej 14-dniowej przerwy po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną oraz 7-dniowej przerwy po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Odwracalne, selektywne IMAO-A (np. moklobemid) również są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, choć przerwy między terapiami mogą być krótsze. Linezolid, jako odwracalny, nieselektywny IMAO, nie powinien być stosowany z wenlafaksyną. Niezachowanie tych odstępów może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak drżenia mięśniowe, drgawki, hipertermia, a nawet zgon. Ponadto, wenlafaksyna zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, ziele dziurawca), co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia i po zwiększeniu dawki.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, agonista receptora serotoninowego, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, haloperydol, IMAO-A, imipramina, indynawir, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit farmakologiczny, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol - Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon wysokoprzepływowych (np. poliakrylonitrylu) oraz afereza LDL są przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może podnosić stężenie potasu w surowicy, co wymaga ostrożności i monitorowania przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny.
allopurynol, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, insulina, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lit, meflochina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, suplement potasu, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Velafax 37,5 mg
Wenlafaksyna (Velafax) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, złośliwego zespołu neuroleptycznego i drgawek; konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Odwracalne selektywne IMAO-A (moklobemid) i nieselektywne (linezolid) również są przeciwwskazane lub niezalecane. Istotne jest monitorowanie ryzyka zespołu serotoninowego przy łączeniu wenlafaksyny z SSRI, SNRI, tryptanami, litem, opioidami (np. buprenorfina, tramadol) oraz zielem dziurawca. Zaleca się ścisłą obserwację pacjentów, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać depresję OUN i działania niepożądane, mimo braku farmakokinetycznych interakcji, dlatego zalecana jest abstynencja. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes, i powinno być unikane.
agonista receptora serotoninowego, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, błękit metylenowy, buprenorfina, cytochrom P450, erytromycyna, haloperydol, IMAO, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, izoenzym CYP2D6, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odstęp QT, odwracalny selektywny inhibitor IMAO-A, rysperydon, SNRI, SSRI, sybutramina, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paxtin 40 40 mg
Paxtin 40, zawierający 40 mg paroksetyny w postaci chlorowodorku, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które może wywołać zespół serotoninowy objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, niestabilnością autonomiczną i zaburzeniami świadomości. W przypadku odwracalnych IMAO, takich jak linezolid, możliwe jest łączenie terapii pod ścisłą kontrolą kliniczną i monitorowaniem ciśnienia tętniczego. Zaleca się zachowanie odpowiednich okresów karencji: minimum 2 tygodnie po odstawieniu nieodwracalnych IMAO przed rozpoczęciem paroksetyny oraz co najmniej 24 godzin po odstawieniu odwracalnych IMAO. Analogicznie, przy zmianie terapii z paroksetyny na IMAO, należy zachować co najmniej 1 tydzień przerwy.
antybiotyk, błękit metylenowy, chlorek metylotioninowy, chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, farmakokinetyka paroksetyny, hipertermia, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kardiotoksyczność, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, neuroleptyk, niestabilność autonomiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paroksetyna, pimozyd, reakcja alergiczna, sztywność mięśni, tiorydazyna, torsade de pointes, wada wrodzona, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie samobójcze, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finlepsin 200 mg
Karbamazepina (Finlepsin 200 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub leki o podobnej strukturze chemicznej, w tym trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, oraz na substancje pomocnicze, takie jak kroskarmeloza sodowa (0,0088 mg sodu na tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u osób z zaburzeniami czynności szpiku kostnego lub historią supresji szpiku, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hematologicznych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest blok przedsionkowo-komorowy oraz ostra porfiria przerywana, która może być wywołana przez karbamazepinę, stanowiąc poważne zagrożenie dla pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, zwłaszcza w zakresie chorób hematologicznych, kardiologicznych oraz porfirii.
blok przedsionkowo-komorowy, choroba hematologiczna, choroba współistniejąca, dysfagia, Finlepsin, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, karbamazepina, kroskarmeloza sodowa, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość na substancję czynną, ostra porfiria przerywana, supresja szpiku kostnego, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worykonazol, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Dopegyt 250 mg
Metyldopa, substancja czynna leku Dopegyt, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii nadciśnienia tętniczego. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie metyldopy z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko niebezpiecznych wahań ciśnienia tętniczego i przełomu nadciśnieniowego. Leki takie jak sympatykomimetyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, fenotiazyny, doustne preparaty żelaza (siarczan lub glukonian żelazawy), NLPZ oraz preparaty zawierające estrogeny mogą osłabiać działanie hipotensyjne metyldopy, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawki. Z kolei inne leki przeciwnadciśnieniowe i preparaty znieczulające mogą nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga ścisłego nadzoru hemodynamicznego, zwłaszcza podczas znieczulenia ogólnego.
bromokryptyna, depresyjne działanie na OUN, Dopegyt, doustny preparat żelaza, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwparkinsonowskie, efekt przeciwkrzepliwy, estrogen, fenotiazyna, funkcja poznawcza, haloperydol, hamowanie syntezy prostaglandyn, hiperprolaktynemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewodopa, lit, metyldopa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ortostatyczny spadek ciśnienia, parametr hemodynamiczny, parametr krzepnięcia, preparat znieczulający, przełom nadciśnieniowy, retencja sodu, siarczan żelazawy, stan splątania, stężenie prolaktyny, sympatykomimetyk, toksyczność litu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Axyven 37,5 mg
Lek Axyven zawiera wenlafaksynę w postaci chlorowodorku w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (3 mg w dawce 37,5 mg, 3,4 mg w dawce 75 mg oraz 5,7 mg w dawce 150 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. W przypadku zmiany terapii z IMAO na wenlafaksynę konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu, natomiast przy zmianie z wenlafaksyny na IMAO – co najmniej 7 dni przerwy, aby uniknąć poważnych powikłań.
Wskazane jest również rozważenie odroczenia terapii wenlafaksyną u pacjentów planujących leczenie IMAO w niedalekiej przyszłości oraz u tych, którzy zakończyli terapię IMAO krócej niż 14 dni temu. Ze względu na obecność laktozy w preparacie, u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć alternatywne formy leczenia. Ponadto, w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości na wenlafaksynę, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy duszność, stosowanie leku Axyven jest bezwzględnie przeciwwskazane. Przestrzeganie tych zaleceń jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii i minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych.
drżenie mięśniowe, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, nadwrażliwość na laktozę, nadwrażliwość na substancję czynną, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, okres karencji, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wenlafaksyna, wysypka skórna, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Avedol 6,25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Avedol, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz amiodaronem, które mogą prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niewydolności serca, wymagając ścisłego monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego. Stężenie digoksyny może wzrosnąć o około 15% podczas jednoczesnego stosowania z karwedylolem, co wymaga kontroli jej poziomu w osoczu. Karwedylol nasila działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, dlatego konieczna jest systematyczna kontrola glikemii. Ryfampicyna obniża stężenie karwedylolu w osoczu o około 70%, natomiast cymetydyna zwiększa AUC karwedylolu o około 30%, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki i monitorowania klinicznego.
alfa1-adrenolityk, amiodaron, antagonista wapnia, azotan, blok nerwowo-mięśniowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, działanie inotropowo ujemne, ergotamina, guanetydyna, guanfacyna, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karwedylol, katecholamina, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, metylodopa, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, oksydaza wątrobowa, pochodna dihydropirydyny, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rezerpina, ryfampicyna, sympatykomimetyk, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 5 mg + 5 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, RABADA może powodować hiperkaliemię w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu. Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, znieczulającymi oraz antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem, dihydropirydyny) mogą nasilać działanie hipotensyjne i wpływać na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania EKG oraz ciśnienia tętniczego.
antagonista wapnia, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sakubitryl walsartan, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Escitalopram LEK-AM, będący selektywnym inhibitorem wychwytu serotoniny (SSRI), dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się m.in. pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego odstępu QT, a także u osób przyjmujących leki wydłużające QT, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, makrolidy czy leki przeciwhistaminowe, ze względu na zwiększone ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego.
antybiotyk makrolidowy, drżenie mięśniowe, escytalopram, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nagły zgon sercowy, pobudzenie psychoruchowe, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, tabletka powlekana, terapia przeciwdepresyjna, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Lek Gripex FORTE zawiera paracetamol (500 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (10 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym tartrażynę (E 102). Nie należy go stosować u osób przyjmujących inhibitory MAO lub w ciągu 2 tygodni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, chorobę alkoholową, ciężką niewydolność nerek, niedokrwistość hemolityczną, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciężkie i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, astmę oskrzelową, niewydolność oddechową oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, choroba alkoholowa, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, działanie sympatykomimetyczne, enzymy wątrobowe, hemoliza krwinek czerwonych, inhibitor monoaminooksydazy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki preparatu, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pseudoefedryna, retencja wydzieliny, rozstrzenie oskrzeli, tartrazyna, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie rytmu serca, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xevoben 200 mg + 50 mg
Lek Xevoben, zawierający 200 mg lewodopy oraz 50 mg benserazydu (chlorowodorek), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, u osób poniżej 25 roku życia oraz u chorych z ciężkimi zaburzeniami endokrynologicznymi (nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, guz chromochłonny nadnerczy). Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami metabolicznymi, niewydolnością wątroby, nerek (zwłaszcza nieleczoną dializami), szpiku kostnego, a także u osób z ciężkimi chorobami serca, takimi jak ciężka tachykardia, zaburzenia rytmu serca oraz niewydolność serca. Przeciwwskazaniem są również psychozy o podłożu somatycznym lub bez, a także jaskra z zamkniętym kątem przesączania ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.
antykoncepcja, benserazyd, ciąża, ciśnienie wewnątrzgałkowe, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lewodopa, moklobemid, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor MAO, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, psychoza, rasagilina, rezerpina, selegilina, selektywny inhibitor MAO, szpik kostny, tachykardia, układ kostny, zaburzenia rytmu serca, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Depralin ODT 10 mg
Preparat Depralin ODT, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (58,935 mg w dawce 5 mg, 117,87 mg w 10 mg i 235,74 mg w 20 mg). Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO – linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, Depralin ODT jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużonym odstępem QT w EKG, wrodzonym zespołem wydłużonego QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, ze względu na ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
Depralin ODT, escytalopram, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieselektywny nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, niewydolność serca, odwracalny inhibitor MAO-A, próg drgawkowy, SNRI, SSRI, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Servenon 20 mg
Servenon, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób stosujących nieselektywne, nieodwracalne inhibitory MAO, odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również obecność wydłużonego odstępu QT, zarówno wrodzonego, jak i nabytego, oraz stosowanie leków wydłużających QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Preparat występuje w formie tabletek powlekanych, które można dzielić, co jest istotne przy dostosowywaniu dawki u pacjentów z trudnościami w połykaniu.
arytmia komorowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, escytalopram, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, próg drgawkowy, tabletka powlekana, tendencja samobójcza, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie połykania, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bupropion Neuraxpharm 300 mg
Bupropion Neuraxpharm (300 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bupropion lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących inne preparaty zawierające bupropion ze względu na ryzyko napadów drgawkowych, które jest dawkozależne. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktualnymi lub przeszłymi napadami drgawkowymi, nowotworami OUN, ciężką marskością wątroby, a także u osób odstawiających nagle alkohol, benzodiazepiny lub środki o podobnym działaniu, ze względu na zwiększone ryzyko drgawek. Przeciwwskazaniem jest również jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie odstępu co najmniej 14 dni po nieodwracalnych IMAO i 24 godzin po odwracalnych. Ponadto, bupropion jest przeciwwskazany u pacjentów z bulimią lub anoreksją ze względu na podwyższone ryzyko napadów drgawkowych i wpływ na masę ciała.
anoreksja, benzodiazepiny, bulimia, chlorowodorek bupropionu, depresja dwubiegunowa, działanie hipertensyjne, inhibitor monoaminooksydazy, jadłowstręt psychiczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpsychotyczny, marskość wątroby, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na bupropion, napad drgawkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie czynności nerek, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sertraline Zentiva 25 mg
Przeciwwskazania do stosowania chlorowodorku sertraliny obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na sertralinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (39,79 mg w tabletce 25 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może objawiać się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorem MAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz 7-dniowego odstępu po odstawieniu sertraliny przed włączeniem inhibitora MAO. Ponadto, stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes.
drżenie mięśniowe, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pimozyd, pochodna butyrofenonu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sertralina, torsade de pointes, tryptan, wydłużenie odstępu QT, wywiad alergologiczny, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Hasco 10 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście działania na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz metabolizm leków. Współstosowanie hydroksyzyny z lekami depresyjnymi na OUN oraz przeciwcholinergicznymi wymaga indywidualnej redukcji dawki ze względu na nasilenie efektów sedatywnych i przeciwcholinergicznych. Szczególnie niezalecane jest łączenie hydroksyzyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) z powodu ryzyka nasilenia działań niepożądanych. Hydroksyzyna antagonizuje działanie betahistyny i inhibitorów cholinoesterazy, co może obniżać ich skuteczność. Ponadto, hydroksyzyna zmniejsza przeciwdrgawkowe działanie fenytoiny, co wymaga monitorowania u pacjentów z padaczką. Interakcje z lekami adrenergicznymi oraz tymi wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki, przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
antagonista receptora, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, ciśnienie krwi, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, mikrosom wątrobowy, osocze krwi, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużony odstęp QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Karbamazepina Tillomed 400 mg
Karbamazepina jest silnym induktorem enzymów wątrobowych, zwłaszcza cytochromu P450 (CYP3A4), co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten układ. W praktyce klinicznej istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania karbamazepiny z inhibitorami MAO (przerwać leczenie co najmniej 2 tygodnie przed włączeniem karbamazepiny) oraz monitorowanie i dostosowywanie dawek leków takich jak przeciwbólowe (np. buprenorfina, fentanyl, tramadol), przeciwkrzepliwe (warfaryna, rywaroksaban, dabigatran, apiksaban, edoksaban), przeciwdepresyjne (bupropion, sertralina, trójpierścieniowe), przeciwdrgawkowe (fenytoina, lamotrygina), przeciwgrzybicze (azole) i inne. Szczególną uwagę należy zwrócić na zmniejszenie skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga stosowania alternatywnych metod antykoncepcji. Karbamazepina może także zmieniać stężenia fenytoiny, co wymaga monitorowania poziomu fenytoiny w osoczu (docelowo ok. 13 µg/ml) przed rozpoczęciem terapii karbamazepiną, aby uniknąć toksyczności lub subterapeutycznych stężeń.
biodostępność, CYP3A4, cytochrom P450, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, epoksyd karbamazepiny, fenytoina, hepatotoksyczność, hiponatremia, hormonalny środek antykoncepcyjny, hydrolaza epoksydowa, immunofluorescencja, induktor enzymatyczny, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, neurotoksyczność, niezastawkowe migotanie przedsionków, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wysokosprawna chromatografia cieczowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Borez 2,5 mg
Bisoprolol, jako selektywny β1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. Wymagana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii jest wskazane w trakcie terapii skojarzonej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dihydropirydyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, tachykardia