zaburzenie oddychania
Zaburzenia oddychania obejmują szerokie spektrum nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu oddechowego, które mogą manifestować się jako duszność, hiperwentylacja, hipowentylacja, oddech Cheyne’a-Stokesa, oddech Kussmaula czy bezdech. Zaburzenia te mogą być spowodowane chorobami płuc, serca, układu nerwowego, zaburzeniami metabolicznymi lub psychogennymi.
W diagnostyce zaburzeń oddychania kluczową rolę odgrywa badanie przedmiotowe z oceną częstości i głębokości oddechów, badania obrazowe (RTG, TK klatki piersiowej), badania czynnościowe płuc (spirometria, pletyzmografia, badanie zdolności dyfuzyjnej płuc), gazometria krwi tętniczej oraz polisomnografia w przypadku podejrzenia zaburzeń oddychania podczas snu.
Leczenie zaburzeń oddychania jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. W zależności od etiologii może obejmować farmakoterapię (leki rozszerzające oskrzela, steroidy, antybiotyki), tlenoterapię, nieinwazyjne wspomaganie wentylacji (CPAP, BiPAP), wentylację mechaniczną lub interwencje chirurgiczne. W przypadku zaburzeń o podłożu psychogennym stosuje się terapię behawioralno-poznawczą i techniki relaksacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Petinimid 250 mg
Przedawkowanie etosuksymidu, substancji czynnej leku Petinimid, wiąże się z nasileniem działań niepożądanych, głównie o charakterze neurologicznym i psychiatrycznym, takimi jak letarg, zmęczenie, stany depresyjne, pobudzenie oraz poirytowanie. Objawy te pojawiają się zwykle przy stężeniach przekraczających 150 μg/mL, podczas gdy zakres terapeutyczny wynosi 40-100 μg/mL. W ciężkich przypadkach dochodzi do zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, prowadzącego do śpiączki i zaburzeń oddychania. W ocenie zatrucia należy uwzględnić możliwość celowego przedawkowania oraz interakcje z alkoholem i innymi lekami działającymi na OUN. Długi okres półtrwania etosuksymidu (ponad 60 godzin u dorosłych, około 30 godzin u dzieci) determinuje konieczność długotrwałego monitorowania pacjenta.
antidotum, bezdech okresowy, dializa otrzewnowa, etosuksymid, hemodializa, infuzja płynów, letarg, napad drgawkowy, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, Petinimid, płukanie żołądka, śpiączka, stan depresyjny, stężenie w osoczu, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wywoływanie wymiotów, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zakres terapeutyczny, zatrucie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xonvea 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Xonvea zawiera 10 mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku i jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży. Dane kliniczne obejmujące ponad 1000 zakończonych ciąż nie wykazały wpływu obu substancji na występowanie wad rozwojowych płodu ani toksyczności dla płodu i noworodka, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu tych substancji na płodność u ludzi, a badania przedkliniczne nie dostarczają jednoznacznych informacji w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, bezdech, doksylamina wodorobursztynian, drażliwość, działanie niepożądane, działanie uspokajające, karmienie piersią, lek przeciwhistaminowy, niemowlę karmione piersią, nudności i wymioty w ciąży, pirydoksyna chlorowodorek, pobudzenie, przenikanie do mleka, reakcja paradoksalna, tabletka dojelitowa, toksyczność płodowa, wada rozwojowa płodu, witamina B6, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betaxolol Medreg 20 mg
Przedawkowanie betaksololu chlorowodorku (Betaxolol Medreg 20 mg) prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, z objawami takimi jak ciężkie niedociśnienie, bradykardia (<60 uderzeń/min), zahamowanie zatokowe, niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości, a w rzadkich przypadkach uogólnione drgawki. Objawy te stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej w warunkach intensywnej terapii.
aktywność elektryczna mózgu, aspiracja, asystolia, atropina, betaksolol chlorowodorek, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, drgawki uogólnione, drogi oddechowe, funkcja skurczowa serca, glukagon, interwencja medyczna, izoprenalina, leczenie zatruć, lek beta-adrenolityczny, mięśnie gładkie oskrzeli, niedociśnienie, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja mózgowa, perfuzja tkankowa, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wspomaganie oddychania, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Soledum junior
Soledum junior, zawierający 100 mg cyneolu w kapsułkach dojelitowych miękkich, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z nadwrażliwością dróg oddechowych, zwłaszcza u chorych na astmę oskrzelową, którzy powinni przyjmować lek wyłącznie pod nadzorem lekarza. Należy monitorować objawy takie jak utrzymujące się ponad tydzień dolegliwości, zaburzenia oddychania, gorączka oraz odkrztuszanie ropnej lub krwawej wydzieliny, które mogą wskazywać na zaostrzenie choroby, infekcję bakteryjną lub poważne zapalenie dróg oddechowych wymagające zmiany terapii. Stosowanie Soledum junior u dzieci podlega restrykcjom ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności cyneolu: jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 lat, niezalecane u dzieci 2-6 lat, możliwe pod nadzorem lekarza u dzieci 6-8 lat oraz zalecane powyżej 8 lat. Ponadto, każda kapsułka zawiera 11 mg sorbitolu (E 420), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego składnika. Regularna ocena kliniczna jest wskazana w celu monitorowania bezpieczeństwa terapii u młodszych pacjentów.
- Leksykon chorób i schorzeń
Przemieszczenie przegrody nosowej – Zapobieganie i profilaktyka
Przemieszczenie przegrody nosowej, będące wynikiem wrodzonych defektów lub urazów, wymaga przede wszystkim profilaktyki ukierunkowanej na minimalizację ryzyka urazów nosa. Kluczowe znaczenie ma stosowanie odpowiednich środków ochronnych podczas sportów kontaktowych (np. kasków, masek ochronnych) oraz zabezpieczeń w pojazdach (pasy bezpieczeństwa, prawidłowe ustawienie zagłówków). U dzieci i młodzieży, ze względu na rozwijającą się twarzoczaszkę, szczególnie istotne jest ograniczenie aktywności wysokiego ryzyka oraz edukacja dotycząca rozpoznawania wczesnych objawów i postępowania po urazie. Farmakoterapia, obejmująca leki przeciwalergiczne, krótkotrwałe stosowanie leków obkurczających naczynia oraz aerozole nawilżające, służy jedynie łagodzeniu objawów i zapobieganiu powikłaniom, nie korygując samego przemieszczenia.
chrapanie, drożność dróg oddechowych, efekt odbicia, farmakoterapia, laryngolog, lek obkurczający naczynia, lek przeciwhistaminowy, obrzęk błony śluzowej nosa, otorynolaryngolog, przemieszczenie przegrody nosowej, przepływ powietrza, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, schorzenie, septoplastyka, twarzoczaszka, uraz komunikacyjny, uraz nosa, uraz twarzy, zaburzenie oddychania, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Dichlorowodorek betahistyny w dawce 16 mg, stosowany w postaci tabletek, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z danymi z badań klinicznych i zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Do najczęściej obserwowanych należą ból głowy i senność (często ≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Częstość występowania nudności i niestrawności jest również wysoka, a objawy te można złagodzić przez przyjmowanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Inne działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, kołatanie serca, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową), a także zmiany skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd, które mogą stanowić zagrożenie dla życia, zwłaszcza gdy dotyczą krtani.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bąbel pokrzywkowy, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, kołatanie serca, niestrawność, non-compliance, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
System transdermalny Matrifen, zawierający fentanyl, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fentanyl lub substancje pomocnicze, a także w leczeniu ostrego i pooperacyjnego bólu ze względu na brak możliwości szybkiej modyfikacji dawki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka depresja oddechowa, gdyż fentanyl może nasilić niewydolność oddechową, prowadząc do zatrzymania oddechu. System dostępny jest w pięciu dawkach: 12, 25, 50, 75 i 100 μg/h, z różną powierzchnią plastra (od 4,2 do 33,6 cm²) i zawartością fentanylu (od 1,38 do 11,0 mg), co ma istotne znaczenie przy ocenie ryzyka depresji oddechowej.
ból pooperacyjny, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie niepożądane, farmakokinetyka, fentanyl, leczenie przeciwbólowe, nadwrażliwość na fentanyl, niewydolność oddechowa, obrzęk, opioid, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, świąd, system transdermalny, wysypka skórna, zaburzenie oddechowe, zaburzenie oddychania, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussicom 400 400 mg/5 g
Acetylocysteina, substancja czynna leku Tussicom 400, charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. Badania kliniczne wykazały tolerancję dawek dobowych sięgających 11,6 g przez okres trzech miesięcy oraz doustnych dawek do 500 mg/kg masy ciała bez objawów zatrucia. Przedawkowanie może jednak wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które wymagają leczenia objawowego, nawodnienia oraz monitorowania elektrolitów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami odruchu kaszlowego, gdyż bardzo duże dawki acetylocysteiny mogą prowadzić do nadmiernego upłynnienia śluzowo-ropnych wydzielin w drogach oddechowych, co utrudnia ich samoistne oczyszczanie.
acetylocysteina, biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, leczenie objawowe, niedrożność dróg oddechowych, nudności, objaw niepożądany, oczyszczanie dróg oddechowych, odruch kaszlowy, odsysanie wydzieliny z oskrzeli, odwodnienie, osłabiony odruch kaszlu, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, wymioty, zaburzenie oddychania, zaleganie wydzieliny - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-glutaminowy – Działania niepożądane
Kwas L-glutaminowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego i terapii immunomodulującej (np. Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Copaxone), może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące układ immunologiczny, metaboliczny, oddechowy, wątrobowy, nerkowy oraz reakcje miejscowe w miejscu podania. Najpoważniejsze reakcje immunologiczne to anafilaksja, reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwość, manifestujące się objawami od sinicy, wstrząsu i niedotlenienia po pokrzywkę, tachykardię i duszność. Wśród zaburzeń metabolicznych istotna jest hiperkaliemia, która może prowadzić do arytmii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Preparat Copaxone wywołuje reakcje natychmiastowe po wstrzyknięciu u około 31% pacjentów (w porównaniu do 13% placebo), obejmujące uderzenia gorąca, ból w klatce piersiowej, duszność i kołatanie serca. Działania niepożądane wątroby i dróg żółciowych to m.in. hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego. W obrębie układu moczowego obserwuje się azotemię, a w miejscu podania – zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. Reakcje miejscowe w Copaxone występują u około 70% pacjentów i obejmują również rzadkie przypadki lipoatrofii i martwicy skóry.
azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia wątrobowa, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, kwas L-glutaminowy, lipoatrofia, marskość wątroby, martwica skóry, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, terapia immunomodulująca, wstrząs, zaburzenie oddychania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone wady serca – Objawy
Wrodzone wady serca (WWS) występują u około 1 na 100 żywych urodzeń i powstają najczęściej w pierwszych 8 tygodniach ciąży. Ich kliniczny obraz jest zróżnicowany, od bezobjawowych po stany zagrażające życiu, z objawami takimi jak sinica, zaburzenia oddychania, słaby przyrost masy ciała, szmery sercowe czy omdlenia. Ciężkie wady, np. tetralogia Fallota, mogą manifestować się napadami sinicy, a koarktacja aorty często ujawnia się w pierwszym tygodniu życia. U starszych dzieci objawy obejmują duszność wysiłkową, kołatanie serca, obrzęki i opóźnienia rozwojowe, w tym neuropsychologiczne. Przebieg choroby może obejmować samoistne zamknięcie prostych wad (np. mały ASD, PDA), stabilny przebieg lub progresję objawów, a także późne rozpoznanie i nawrót symptomów.
arytmia, depresja, duszność, duszność wysiłkowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiochirurgia, kardiolog dziecięcy, kardiologia dziecięca, koarktacja aorty, kołatanie serca, lęk, nadciśnienie płucne, napad sinicy, niewydolność serca, omdlenie, opieka kardiologiczna, profilaktyka infekcji, przetrwały przewód tętniczy, sinica, szmer sercowy, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zespół Eisenmengera, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxydolor 40 mg
Oxydolor (chlorowodorek oksykodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Najpoważniejszym powikłaniem jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Inne istotne objawy obejmują duszność, skurcz oskrzeli, zwężenie źrenic oraz zmniejszenie odruchu kaszlowego. Do bardzo często występujących działań należą zaparcia, nudności i wymioty, a także senność, uspokojenie polekowe, zawroty głowy i ból głowy. Często obserwuje się zaburzenia psychiczne takie jak lęk, splątanie, depresja, bezsenność oraz nadpobudliwość psychoruchową. Wśród działań niepożądanych występują również objawy ze strony układu pokarmowego, nerwowego, skórnego oraz sercowo-naczyniowego, w tym ryzyko uzależnienia nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
chlorowodorek oksykodonu, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawek, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hipogonadyzm, kolka żółciowa, krwiomocz, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość bólowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, ośrodkowy bezdech senny, przedawkowanie opioidu, reakcja anafilaktyczna, reaktywność krzyżowa, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, uspokojenie polekowe, uzależnienie lekowe, zaburzenie oddychania, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół odstawienny noworodka, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pulmicort 0,125 mg/ml
Pulmicort w postaci zawiesiny do nebulizacji, dostępny w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,250 mg/ml oraz 0,500 mg/ml, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej, zespołu krupu oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Preparat zawiera budezonid – glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, stosowany w przypadkach, gdy standardowe metody inhalacji (pMDI, DPI) są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania, np. u małych dzieci, osób starszych z zaburzeniami koordynacji lub w stanach wymagających szybkiego działania przeciwzapalnego. W zespole krupu nebulizacja budezonidem zmniejsza obrzęk i stan zapalny górnych dróg oddechowych, poprawiając objawy duszności i kaszlu.
astma oskrzelowa, budezonid, budezonid zmikronizowany, DPI, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, nebulizacja, pMDI, stan zapalny dróg oddechowych, terapia inhalacyjna, zaburzenie oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vellofent 533 mcg
Przedawkowanie fentanylu w postaci tabletek podjęzykowych Vellofent prowadzi do poważnych objawów klinicznych, takich jak zmiany psychiczne (dezorientacja, halucynacje), utrata świadomości, śpiączka, depresja oddechowa, zatrzymanie oddechu i krążenia oraz oddech Cheyne-Stokesa, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Dodatkowo może wystąpić toksyczna leukoencefalopatia, poważne powikłanie neurotoksyczne. Objawy te wynikają z farmakologicznego działania fentanylu i stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, wymagając natychmiastowej interwencji medycznej. Sztywność mięśni utrudniająca oddychanie może wymagać intubacji i zastosowania leków zwiotczających.
antagonista opioidów, depresja oddechowa, hipotonia, hipowolemia, intubacja wewnątrztchawicza, lek opioidowy, nalokson, neurotoksyczność, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, oddech Cheyne-Stokesa, okres półtrwania, podanie pozajelitowe, przedawkowanie fentanylu, śpiączka, sztywność mięśniowa, tabletka podjęzykowa, toksyczna leukoencefalopatia, uszkodzenie istoty białej, utrata świadomości, wentylacja wspomagana, zaburzenie oddychania, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Lek Nebulin w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera zmikronizowany budezonid w dawkach 0,5 mg/2 ml oraz 1 mg/2 ml (0,250 mg/ml lub 0,500 mg/ml). Jest to glikokortykosteroid wziewny stosowany przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów wymagających długotrwałej terapii przeciwzapalnej, zwłaszcza gdy standardowe inhalatory ciśnieniowe (pMDI) lub proszkowe (DPI) są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Nebulin znajduje także zastosowanie w ostrym zespole krupu, gdzie szybkie dostarczenie leku do górnych dróg oddechowych jest kluczowe, oraz w zaostrzeniach POChP, szczególnie u pacjentów z trudnościami w stosowaniu innych form inhalacji lub wymagających wyższych dawek leku. Preparat ma pH 4,0-5,0 i jest podawany w formie białej, jednorodnej zawiesiny.
astma oskrzelowa, budezonid, duszność, glikokortykosteroid wziewny, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, ograniczenie przepływu powietrza, szczekający kaszel, technika nebulizacji, zaburzenie oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Vitabalans 5 mg
Oksykodon, stosowany w terapii bólu, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia układu oddechowego, takie jak depresja oddechowa, duszności, skurcze oskrzeli oraz potencjalne zwężenie źrenic. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10 pacjentów) do bardzo rzadkich (<1/10000). Bardzo często obserwuje się senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaparcia, nudności i wymioty, a także świąd skóry. Często występują zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, stany splątania), suchość w jamie ustnej, wysypka oraz zaburzenia mikcji. Niezbyt często pojawiają się reakcje alergiczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, odwodnienie, drgawki, zaburzenia widzenia i sercowo-naczyniowe (częstoskurcz nadkomorowy, kołatanie serca), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wątroby.
anoreksja, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, duszność, dysfunkcja zwieracza Oddiego, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwiomocz, mimowolny skurcz mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niestrawność, odruch kaszlowy, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, syndrom odstawienia leku u noworodka, trudność w przełykaniu, uzależnienie lekowe, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie łzawienia, zaburzenie mikcji, zaburzenie oddychania, zaburzenie połykania, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenicy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Accordeon 40 mg
Produkt leczniczy Accordeon zawierający oksykodon chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg) powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiących piersią wyłącznie po dokładnym rozważeniu ryzyka i korzyści. Stosowanie oksykodonu w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz ryzyko wystąpienia u noworodków zaburzeń oddychania i zespołu odstawienia, zwłaszcza przy ekspozycji w ostatnich 3-4 tygodniach przed porodem. Konieczne jest monitorowanie noworodka pod kątem tych powikłań oraz zapewnienie specjalistycznej opieki neonatologicznej. W okresie laktacji oksykodon przenika do mleka matki i może wywołać u dziecka depresję oddechową, co stanowi zagrożenie życia, dlatego stosowanie Accordeon jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią. W przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących zaleca się przerwanie karmienia i odciąganie mleka.
alternatywne metody leczenia, dawkowanie leku, depresja oddechowa, ginekolog-położnik, karmienie piersią, laktacja, leczenie bólu, metody leczenia bólu, mleko matki, monitoring noworodka, neonatolog, oksykodonu chlorowodorek, opieka neonatologiczna, opioid, personel medyczny, poród, substancja czynna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwbólowa, wiek rozrodczy, zaburzenie oddychania, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – BDS N 0,25 mg/ml
Lek BDS N w postaci zawiesiny do nebulizacji zawierający budezonid dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do wieku, masy ciała i nasilenia choroby pacjenta. Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów, którzy nie są w stanie prawidłowo stosować inhalatorów ciśnieniowych (pMDI) lub proszkowych (DPI), takich jak małe dzieci, osoby starsze czy pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi. Ponadto, BDS N znajduje zastosowanie w terapii zespołu krupu, charakteryzującego się ostrym zapaleniem krtani, tchawicy i oskrzeli, manifestującym się istotnym zwężeniem górnych dróg oddechowych, dusznością, szczekającym kaszlem oraz zaburzeniami oddychania. Lek jest również stosowany w zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), jednak jego użycie wymaga klinicznego uzasadnienia i jest zarezerwowane dla przypadków, gdy konieczna jest intensyfikacja leczenia przeciwzapalnego, a standardowe metody inhalacji są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania.
astma oskrzelowa, bezdech, budezonid, duszność, glikokortkosteroid wziewny, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, leczenie przeciwzapalne, nebulizacja, ostry napad astmy, stan astmatyczny, tlenoterapia, zaburzenie oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Korzeń mniszka – Przedawkowanie
Korzeń mniszka (Taraxaci radix) jest składnikiem preparatów ziołowych takich jak Gastrobonisol (sok z korzenia mniszka) oraz Nefrol (nalewka z korzenia i ziela mniszka), które zawierają wysokie stężenia etanolu – odpowiednio 50-60% (V/V) i 61-69% (V/V). Przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, podrażnienie błony śluzowej, bóle brzucha, wzdęcia i biegunka, wynikających z drażniącego działania ekstraktu korzenia mniszka. Ponadto, wysoka zawartość alkoholu etylowego w tych produktach może wywołać objawy upojenia alkoholowego (zaburzenia równowagi, mowy, koordynacji, senność) oraz, przy znacznych dawkach, zatrucie alkoholowe manifestujące się poważnymi zaburzeniami świadomości, oddychania i hipotermią. Pojedyncza dawka Gastrobonisol (2,5 ml) zawiera do 1,23 g etanolu, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście toksyczności.
alkohol etylowy, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, dawka toksyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie drażniące na błonę śluzową, etanol, hipotermia, korzeń mniszka, korzeń mniszka z zielem, nudności, objawy przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potrzeba wymiotowania, powikłanie kliniczne, senność, Taraxaci radice cum herba, upojenie alkoholowe, wzdęcia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie mowy, zaburzenie oddychania, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholowe, zmiana zachowania - Leksykon substancji czynnych
L-arginina – Działania niepożądane
L-arginina, stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych reakcji nadwrażliwości takich jak reakcje anafilaktyczne (objawy: sinica, wstrząs, niedotlenienie, świst krtaniowy, uogólniony obrzęk) oraz rzekomoanafilaktyczne. Inne reakcje immunologiczne obejmują pokrzywkę, tachykardię, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypkę i bóle mięśniowe. Wśród zaburzeń metabolicznych najczęściej zgłaszana jest hiperkaliemia, która może prowadzić do powikłań kardiologicznych. Preparaty te mogą również powodować zaburzenia funkcji wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego. Dodatkowo obserwuje się azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek. W miejscu podania infuzji mogą wystąpić zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, a nudności występują rzadko.
aminokwas, aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, enzymy wątrobowe, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, Intralipid, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-arginina, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, stwardnienie tkanek, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs, zaburzenie ciśnienia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Owoc jarzębiny – Przedawkowanie
Owoc jarzębiny (Sorbus aucuparia L., fructus) jest składnikiem leku Krople złożone Solidaginis, gdzie stanowi 1/9 części nalewki złożonej (1:3,5-4,5). Preparat zawiera także ziele nawłoci pospolitej, kwiat nagietka, ziele drapacza lekarskiego oraz liść pokrzywy w proporcjach 4/2/1/1/1, ekstraktowany 70% etanolem (V/V). W dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, a charakterystyka produktu leczniczego nie wskazuje na znane incydenty toksyczne. Jednakże, ze względu na wysoką zawartość etanolu w produkcie (66-72% V/V), istnieje potencjalne ryzyko toksyczności etanolu przy znacznym przekroczeniu zalecanych dawek, manifestujące się zaburzeniami świadomości, koordynacji ruchowej oraz funkcji oddechowych.
charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, etanol 70%, Krople złożone Solidaginis, kwiat nagietka, liść pokrzywy, monitorowanie funkcji życiowych, nalewka złożona, owoc jarzębiny, postępowanie objawowe, przedawkowanie preparatu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zawartość etanolu, ziele drapacza lekarskiego, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nikozipix 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzyny, substancji czynnej w preparacie Nikozipix (1,5 mg/tabletka), wywołuje objawy charakterystyczne dla zatrucia nikotyną, wynikające z agonistycznego działania na receptory nikotynowe. Klinicznie obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego (początkowo wzrost, następnie spadek), zaburzenia oddychania (od przyspieszenia do depresji oddechowej), zaburzenia widzenia (rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji) oraz drgawki kloniczne, które wskazują na ciężkie zatrucie. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym EKG, ciśnienia tętniczego i funkcji oddechowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi kardiologicznymi i neurologicznymi.
cytyzyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne, kontrola diurezy, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, monitorowanie EKG, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriaza, nudności, ośrodek wymiotny, płukanie żołądka, receptor nikotynowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wahanie ciśnienia tętniczego, zaburzenie akomodacji, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vellofent 800 mcg
Przedawkowanie fentanylu w formie tabletek podjęzykowych Vellofent stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się objawami takimi jak depresja oddechowa, niewydolność oddechowa, zatrzymanie oddechu i serca, a także zmiany psychiczne (dezorientacja, splątanie, halucynacje) oraz śpiączka. Szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się oddech Cheyne-Stoke’sa. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest toksyczna leukoencefalopatia. Wczesne rozpoznanie i natychmiastowa interwencja są kluczowe, gdyż przedawkowanie może prowadzić do zgonu. Objawy rozwijają się etapami, od zmian psychicznych i utraty świadomości, przez zaburzenia oddychania, aż do krytycznych stanów zatrzymania oddechu i serca.
antagonista opioidów, depresja oddechowa, dezorientacja, dostęp żylny, fentanyl, halucynacja, hipoksja, hipotonia, hipowolemia, intubacja wewnątrztchawicza, nalokson, niewydolność oddechowa, objawy przedawkowania, oddech Cheyne-Stokesa, opioid, ostry zespół z odstawienia, podanie podjęzykowe, przedawkowanie fentanylu, śpiączka, splątanie, sztywność mięśni, tabletka podjęzykowa, toksyczna leukoencefalopatia, utrata świadomości, wentylacja wspomagana, zaburzenie oddychania, zatrzymanie serca, zmiana psychiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – NiQuitin Fruit 4 mg
Przedawkowanie nikotyny, szczególnie w postaci gumy do żucia NiQuitin Fruit zawierającej 4 mg nikotyny (odpowiadającej 28,40 mg nikotyny z kationitem), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza u osób nieuzależnionych od tytoniu oraz u dzieci. Dawka letalna nikotyny dla osób nieuzależnionych wynosi około 40-60 mg, co odpowiada spożyciu 10-15 gum NiQuitin Fruit 4 mg. Objawy zatrucia nikotyną obejmują szerokie spektrum symptomów, od wczesnych oznak takich jak bladość, zimne poty i ślinotok, przez objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), aż po poważne zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, drżenie) i krytyczne stany zagrożenia życia (niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia oddychania, drgawki, zapaść krążeniowa). Nawet niewielkie dawki nikotyny mogą być śmiertelne dla dzieci, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
bladość skóry, dawka letalna nikotyny, drgawki uogólnione, guma nikotynowa, niskie ciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, ślinotok, tlenoterapia, układ przywspółczulny, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenie oddychania, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Antypot
Preparat Antypot w postaci pudru zawiera 10 mg kwasu salicylowego oraz 100 mg kwasu borowego w 1 g i powinien być stosowany wyłącznie na nieuszkodzoną skórę stóp. Aplikacja na uszkodzoną skórę lub inne obszary ciała zwiększa ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i wystąpienia działań niepożądanych. Należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi; w przypadku ekspozycji oczu konieczne jest natychmiastowe płukanie i konsultacja okulistyczna. Leczenie należy przerwać przy objawach nadmiernego podrażnienia, stanu zapalnego lub uczulenia skóry.
błona śluzowa, głuchota przemijająca, kwas borowy, kwas salicylowy, neurotoksyczność, niedokrwistość, objaw niepożądany, objawy ogólnoustrojowe, okulista, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, rumień, świąd, szum w uszach, uczulenie, wyłysienie, wyprysk, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie oddychania, zaburzenie słuchu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zatrucie przewlekłe, zawrót głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Citronil 10 mg
W trakcie terapii cytalopramem u kobiet w wieku rozrodczym należy uwzględnić potencjalny wpływ leku na płodność, przebieg ciąży oraz bezpieczeństwo karmienia piersią. Dane kliniczne z ponad 2500 ciąż nie wykazały jednoznacznej toksyczności cytalopramu dla płodu, jednak lek powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. U noworodków matek stosujących SSRI, w tym cytalopram, szczególnie w III trymestrze, obserwuje się objawy odstawienne takie jak zaburzenia oddychania, sinica, bezdech, drgawki, niestabilność temperatury, trudności z karmieniem, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenie, nadreaktywność, drażliwość, letarg, senność i zaburzenia snu. Ryzyko przewlekłego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) wzrasta do około 5/1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, stosowanie SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drgawka, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, niestabilność temperatury ciała, objaw odstawienny, płodność, PPHN, przewlekłe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, SSRI, trzeci trymestr, wymioty, wzmożenie odruchów, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pudroderm (9,8 mg + 245 mg + 9,8 mg)/g
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa produktu leczniczego Pudroderm (9,8 mg + 9,8 mg + 245 mg/g, zawiesina na skórę) opierają się na toksyczności poszczególnych substancji czynnych: benzokainy, tlenku cynku i lewomentolu. Benzokaina i lewomentol wykazują niską toksyczność ostrą, co wskazuje na ich bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu. Tlenek cynku również charakteryzuje się bardzo niską toksycznością ostrą i jest klasyfikowany jako substancja praktycznie nietoksyczna, choć wziewne podanie może powodować objawy ze strony układu oddechowego. Doustne podawanie lewomentolu w dawkach 200, 400 i 800 mg/kg mc./dobę przez 28 dni powodowało zmiany w wątrobie (zwiększenie masy i wakuolizację hepatocytów), prawdopodobnie wskutek indukcji enzymów wątrobowych. Brak jest danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym doustnym podaniu benzokainy i tlenku cynku.
benzokaina, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, keratyna naskórka, lewomentol, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, rak przełyku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność doustna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, urodzeniowa masa ciała, uszkodzenie chromosomów, wakuolizacja hepatocytów, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Przedawkowanie
Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo i parenteralnie, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy przedawkowaniu, zwłaszcza wchłanianiu systemowym. Przedawkowanie może wystąpić przy długotrwałym stosowaniu (>2 tygodni), aplikacji na duże lub uszkodzone powierzchnie skóry, stosowaniu opatrunków okluzyjnych, u dzieci z większym stosunkiem powierzchni ciała do masy ciała, zaburzeniach czynności nerek oraz jednoczesnym podawaniu leków nefrotoksycznych. Objawy toksyczności obejmują ototoksyczność (uszkodzenie słuchu, szumy uszne, zaburzenia równowagi), nefrotoksyczność (wzrost kreatyniny i mocznika, oligurię, proteinurię), blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (osłabienie mięśni, zaburzenia oddychania), zaburzenia elektrolitowe (hipokalcemia, hipomagnezemia, hipokaliemia) oraz rozwój opornych szczepów bakterii. Toksyczność jest związana ze stężeniami szczytowymi gentamycyny w surowicy >10-12 μg/ml (ototoksyczność) oraz stężeniami minimalnymi >2 μg/ml (nefrotoksyczność).
antybiotyk aminoglikozydowy, ataksja, audiogram, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie niepożądane, głuchota, hemodializa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infuzja, lek nefrotoksyczny, maść oczna, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość skórna, nefrotoksyczność, neostygmina, niewydolność nerek, oliguria, oporny szczep bakterii, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, porażenie mięśni, preparat wapnia, proteinuria, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia, szumy uszne, uszkodzenie słuchu, wchłanianie systemowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zawroty głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Przedawkowanie atropiny siarczanu, szczególnie w postaci Atropinum Sulfuricum WZF 1% (10 mg/ml), może nastąpić zarówno przez nadmierne wchłonięcie z kropli do oczu, jak i przypadkowe spożycie. Objawy toksyczności wynikają z blokady receptorów muskarynowych i obejmują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (ataksyjne zaburzenia równowagi, pobudzenie, omamy), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niemiarowość), pokarmowego (suchość błon śluzowych, wzdęcia u niemowląt), moczowego (zatrzymanie moczu) oraz objawy ogólne (gorączka, senność, zmęczenie). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić dermatologiczne zmiany zapalne (egzema) oraz uogólnione reakcje prowadzące do hipotensji i nasilających się zaburzeń oddychania, stanowiące zagrożenie życia.
arytmia, ataksja, atropina siarczan, chlorek benzalkoniowy, egzema, halucynacje, hipotensja, krążenie ogólne, niewydolność oddechowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, reakcja alergiczna, receptor muskarynowy, retencja moczu, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie oddychania, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aethylum chloratum Filofarm 70 g
Preparat Aethylum Chloratum Filofarm w postaci aerozolu zawiera 70,0 g chlorku etylu jako substancję czynną i jest przeznaczony do znieczulenia miejscowego na nieuszkodzoną skórę. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na chlorek etylu, aplikacja na uszkodzoną skórę (rany otwarte, otarcia, przerwanie ciągłości naskórka, zmiany zapalne, infekcje skórne), stosowanie u dzieci poniżej 12 lat oraz użycie do znieczulenia wziewnego lub ogólnego. Ze względu na kardiotoksyczne i pulmonotoksyczne działanie chlorku etylu, preparat nie powinien być stosowany do znieczulenia ogólnego, gdyż może prowadzić do poważnych powikłań układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.
absorpcja substancji czynnej, astma oskrzelowa, chlorek etylu, działanie niepożądane, działanie toksyczne, infekcja skórna, kardiotoksyczność, nadwrażliwość na substancję czynną, POChP, powikłanie zagrażające życiu, przerwanie ciągłości naskórka, reakcja alergiczna, schorzenie płuc, toksyczność płucna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie skóry, wchłanianie systemowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zmiana zapalna, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie wziewne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Entonox 50% + 50%
ENTONOX, zawierający 50% podtlenku azotu (N₂O) i 50% tlenu (O₂), jest gazem medycznym o specyficznych właściwościach farmakologicznych, szczególnie wysokiej zdolności dyfuzji podtlenku azotu, co powoduje ryzyko powiększania się pęcherzyków gazu w organizmie. W związku z tym stosowanie ENTONOX jest przeciwwskazane u pacjentów z odma opłucnową, odma osierdziową, ciężką rozedmą płuc, zatorami gazowymi, urazami głowy (ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego), a także po głębokim nurkowaniu, zabiegach pomostowania naczyń płucnych z krążeniem pozaustrojowym oraz po pomostowaniu aortalno-wieńcowym bez krążenia pozaustrojowego. Ponadto, przeciwwskazaniem jest niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność serca, zaburzenia czynności serca po operacjach kardiochirurgicznych oraz niedobory witaminy B12 i kwasu foliowego, ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych i hematologicznych. ENTONOX nie powinien być stosowany u pacjentów z ograniczoną świadomością, zaburzeniami funkcji poznawczych, wzmożonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym oraz po zabiegach okulistycznych z dogałkowym wstrzyknięciem gazu (np. SF6, C3F8), gdzie może dojść do poważnych powikłań, w tym utraty wzroku.
analgezja i sedacja, aspiracja treści żołądkowej, choroba dekompresyjna, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, funkcje poznawcze, krążenie pozaustrojowe, kurczliwość mięśnia sercowego, lek opioidowy, niedobór kwasu foliowego, niedobór witaminy B12, niedrożność przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odma opłucnowa, odma osierdziowa, ograniczona świadomość, podtlenek azotu, pomostowanie aortalno-wieńcowe, rozedma płuc, splątanie, uraz głowy, uraz twarzy, wzmożone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zabieg okulistyczny, zaburzenie oddychania, zator gazowy, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soledum junior 100 mg
Soledum junior, zawierający 100 mg cyneolu w kapsułce dojelitowej, może wywoływać działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości, występujące rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), manifestują się obrzękiem twarzy, świądem, dusznością, kaszlem i mogą prowadzić do anafilaksji. W przypadku pojawienia się tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i kontakt z lekarzem. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i biegunka (≥ 1/1 000 do <1/100), oraz dysfagia (≥ 1/10 000 do <1/1 000) mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji leczenia.
Cineolum, cyneol, dysfagia, działanie niepożądane, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, monitorowanie bezpieczeństwa leku, niepożądane działanie produktu leczniczego, obrzęk twarzy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Soledum junior, wheezing, zaburzenie oddychania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminomel 12,5 E –
Preparaty Aminomel 10E i 12,5E to roztwory do infuzji zawierające odpowiednio 100 g/l i 125 g/l L-aminokwasów z elektrolitami, stosowane w żywieniu pozajelitowym. Stosowanie tych preparatów może wiązać się z wystąpieniem licznych działań niepożądanych o nieznanej częstości, w tym reakcji immunologicznych takich jak reakcje anafilaktyczne (np. sinica, wstrząs, świst krtaniowy) oraz rzekomoanafilaktyczne (pokrzywka, tachykardia, duszność). Zgłaszano również zaburzenia metaboliczne, w tym hiperkaliemię (Aminomel 10E zawiera 45 mmol/l K+, a Aminomel 12,5E 56,25 mmol/l K+), oraz zaburzenia oddychania wymagające interwencji. Istotne są także potencjalne powikłania wątroby i dróg żółciowych, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego.
azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hemoliza, hepatocyt, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie oddychania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe