Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Etopozyd
Etopozyd, stosowany w chemioterapii przeciwnowotworowej, wymaga podawania pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji, która jest głównym ograniczeniem dawki i może prowadzić do zgonu. Monitorowanie hematologiczne obejmuje liczbę płytek krwi, stężenie hemoglobiny oraz liczbę krwinek białych z rozmazem, wykonywane przed rozpoczęciem terapii i przed każdą kolejną dawką. Leku nie należy podawać przy neutrofilach <1500/mm³ i płytkach <100 000/mm³, chyba że jest to spowodowane chorobą nowotworową. Konieczna jest modyfikacja dawki przy neutrofilach <500/mm³ przez >5 dni, płytkach <25 000/mm³, toksyczności stopnia 3-4 lub klirensie nerkowym <50 ml/min. U pacjentów z zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny 15-50 ml/min lub <15 ml/min) dawki należy zmniejszyć, a hematologię i efekty kliniczne monitorować. Etopozyd podaje się w powolnej infuzji (30-60 min) ze względu na ryzyko niedociśnienia przy szybkim wstrzyknięciu. Należy unikać stosowania wbudowanych filtrów podczas infuzji, aby zmniejszyć ryzyko reakcji anafilaktycznych, które mogą objawiać się dreszczami, gorączką, tachykardią, skurczem oskrzeli i niedociśnieniem. Występuje ryzyko zespołu rozpadu guza, szczególnie u pacjentów z dużymi guzami i niewydolnością nerek, co wymaga ścisłego monitorowania.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania etopozydu
- Mielosupresja
- Wtórna białaczka
- Nadwrażliwość
- Niedociśnienie
- Reakcje w miejscu wkłucia
- Niskie stężenie albumin w surowicy krwi
- Zaburzenia czynności nerek
- Zaburzenia czynności wątroby
- Zespół rozpadu guza
- Działanie mutagenne
- Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania etopozydu
Etopozyd, jako substancja stosowana w chemioterapii przeciwnowotworowej, wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania. Leczenie powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza, doświadczonego w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed włączeniem etopozydu do terapii, lekarz musi rozważyć potrzebę zastosowania i przydatność leku w porównaniu z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych.1
Większość działań niepożądanych etopozydu jest odwracalna przy wczesnym wykryciu. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy zmniejszyć dawkę lub przerwać stosowanie leku oraz podjąć odpowiednie działania naprawcze, zgodnie z oceną kliniczną. Przy wznowieniu leczenia etopozydem należy zachować szczególną ostrożność, należycie rozważyć potrzebę dalszego stosowania leku oraz ściśle monitorować pacjenta w celu wykrycia potencjalnego nawrotu toksyczności.2
Mielosupresja
Najpoważniejszym działaniem toksycznym związanym z terapią etopozydem i czynnikiem ograniczającym wielkość dawki jest zahamowanie czynności szpiku kostnego (mielosupresja). Odnotowano śmiertelne przypadki mielosupresji w wyniku podawania etopozydu. Pacjenci leczeni etopozydem muszą być uważnie i regularnie monitorowani pod kątem mielosupresji zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu.3 4
Konieczne jest monitorowanie następujących parametrów hematologicznych zarówno przed rozpoczęciem leczenia, jak i przed podaniem każdej kolejnej dawki etopozydu:5
Jeżeli przed rozpoczęciem leczenia etopozydem stosowano radioterapię lub chemioterapię, należy zachować odpowiednią przerwę czasową, aby umożliwić powrót prawidłowej czynności szpiku kostnego.6
Etopozydu nie należy podawać pacjentom, u których liczba neutrofilów jest mniejsza niż 1500 komórek/mm³ lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100 000 komórek/mm³, chyba że jest to spowodowane złośliwą chorobą nowotworową.7
Modyfikacja dawkowania jest konieczna w następujących przypadkach:8
- liczba neutrofilów mniejsza niż 500 komórek/mm³ utrzymująca się przez ponad 5 dni, szczególnie gdy towarzyszy jej gorączka lub infekcja
- liczba płytek krwi mniejsza niż 25 000 komórek/mm³
- wystąpienie jakiejkolwiek toksyczności stopnia 3. lub 4.
- klirens nerkowy mniejszy niż 50 ml/min
Może wystąpić silna mielosupresja, której następstwem będzie infekcja lub krwotok. Infekcje bakteryjne należy opanować przed rozpoczęciem leczenia etopozydem.9
Wtórna białaczka
U pacjentów leczonych etopozydem w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi odnotowano przypadki wystąpienia ostrej białaczki z zespołem mielodysplastycznym lub bez niego. Nie jest znane ani skumulowane ryzyko, ani czynniki predysponujące do rozwoju wtórnej białaczki. Zarówno schemat dawkowania, jak i dawki kumulacyjne etopozydu są sugerowane jako potencjalne czynniki, jednak ich rola nie została jasno określona.10
W niektórych przypadkach wtórnej białaczki u pacjentów, którzy otrzymywali epipodofilotoksyny (w tym etopozyd), obserwowano aberrację chromosomu 11q23. Ta aberracja występowała również u pacjentów z wtórną białaczką otrzymujących schematy chemioterapeutyczne niezawierające epipodofilotoksyn oraz w przypadkach białaczki de novo.11
Inną charakterystyczną cechą wtórnej białaczki u pacjentów leczonych epipodofilotoksynami jest krótki okres utajenia, z medianą czasu do rozwoju białaczki wynoszącą około 32 miesiące.12
Nadwrażliwość
Lekarze powinni być świadomi możliwości wystąpienia reakcji anafilaktycznych podczas podawania etopozydu. Objawy mogą obejmować dreszcze, gorączkę, tachykardię, skurcz oskrzeli, duszności i niedociśnienie, które mogą zagrażać życiu pacjenta.13
W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać podawanie etopozydu i zastosować leczenie objawowe, podając leki presyjne, kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe lub płyny zwiększające objętość krwi, w zależności od oceny klinicznej.14
Zaobserwowano zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości związanych z infuzją, gdy podczas podawania etopozydu stosowano zestaw z wbudowanym filtrem. Nie należy używać wbudowanych filtrów podczas podawania tego leku.15
Niedociśnienie
Etopozyd należy podawać wyłącznie w powolnej infuzji (zwykle przez 30 do 60 minut), ponieważ odnotowano przypadki niedociśnienia jako możliwego działania niepożądanego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego.16
Reakcje w miejscu wkłucia
Podczas podawania etopozydu mogą wystąpić reakcje w miejscu wkłucia. Ze względu na ryzyko wynaczynienia zaleca się ścisłe monitorowanie miejsca wkłucia infuzyjnego w celu wykrycia potencjalnych nacieków.17
Niskie stężenie albumin w surowicy krwi
Niskie stężenie albumin w surowicy krwi jest związane ze zwiększoną ekspozycją na etopozyd. Pacjenci z niskim stężeniem albumin w surowicy krwi mogą być narażeni na zwiększone ryzyko związane z toksycznością etopozydu.18
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z umiarkowanym (klirens kreatyniny = 15 do 50 ml/min) lub ciężkim (klirens kreatyniny <15 ml/min) zaburzeniem czynności nerek, poddawanych hemodializie, należy stosować zmniejszone dawki etopozydu.<sup data-drug="Etoposid Ebewe" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Pacjentom z umiarkowanym (klirens kreatyniny = 15 do 50 ml/min) lub ciężkim (klirens kreatyniny 19
W przypadku pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek należy monitorować parametry hematologiczne i rozważać możliwość dostosowania dawki w kolejnych cyklach w zależności od toksyczności hematologicznej i efektów klinicznych.20
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy regularnie monitorować czynność wątroby ze względu na ryzyko kumulowania się etopozydu.21
Zespół rozpadu guza
Odnotowano przypadki zespołu rozpadu guza (niekiedy śmiertelne) w następstwie przyjmowania etopozydu w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi. W celu wczesnego wykrycia tego zespołu należy uważnie monitorować pacjentów, szczególnie tych z czynnikami ryzyka, takimi jak duże, wrażliwe na leczenie guzy oraz niewydolność nerek.22
Należy również zachować odpowiednie środki ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia tego powikłania.23
Działanie mutagenne
Ze względu na mutagenne działanie etopozydu, zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez okres do 6 miesięcy po jego zakończeniu.24
Jeśli pacjent planuje posiadanie dzieci po zakończeniu leczenia, zalecana jest konsultacja genetyczna.25
Ponieważ etopozyd może powodować obniżenie płodności u mężczyzn, należy rozważyć możliwość przechowania nasienia w celu późniejszego ojcostwa.26
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Alkohol benzylowy
Produkty Etoposid-Ebewe, Etoposide Kabi i Etopozyd Accord zawierają alkohol benzylowy, który może powodować reakcje alergiczne.27 28
Duże objętości preparatów zawierających alkohol benzylowy należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).29
Podawanie alkoholu benzylowego małym dzieciom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania (tzw. „gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności, jest nieznana. Zwiększone ryzyko występuje u małych dzieci z powodu kumulacji.30
Należy wziąć pod uwagę, że u kobiet w ciąży duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).31
Etanol
Produkty z etopozydem zawierają znaczne ilości etanolu (alkoholu):
| Produkt | Zawartość etanolu |
|---|---|
| Etoposid-Ebewe | 260,60 mg etanolu (96,7%) w 1 ml koncentratu |
| Etoposide Kabi | 241,4 mg etanolu w 1 ml koncentratu |
| Etopozyd Accord | 240,64 mg etanolu bezwodnego w 1 ml koncentratu |
Ilość alkoholu w 1 ml produktu Etoposid-Ebewe jest równoważna 7 ml piwa lub 3 ml wina.32
W przypadku produktu Etoposide Kabi, ilość alkoholu w dawce 10,38 ml tego produktu jest równoważna 62,64 ml piwa lub 25,06 ml wina.33
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka, takich jak:34
- pacjenci z chorobą alkoholową
- kobiety w ciąży i karmiące piersią
- dzieci
- pacjenci z chorobami wątroby
- pacjenci z epilepsją
Dawka produktu Etoposid-Ebewe podana dziecku w wieku 10 lat i o masie ciała 30 kg, spowoduje narażenie na etanol wynoszące 69,3 mg/kg mc., co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (BAC) o około 11,6 mg/100 ml.35
Dawka tego produktu podana dorosłemu o masie ciała 70 kg spowoduje narażenie na etanol wynoszące 38,9 mg/kg mc., co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi o około 6,5 mg/100 ml.36
Dla porównania, u osoby dorosłej pijącej kieliszek wina lub 500 ml piwa, stężenie alkoholu we krwi wyniesie prawdopodobnie około 50 mg/100 ml.37
Należy pamiętać, że jednoczesne podawanie etopozydu z innymi produktami leczniczymi zawierającymi np. glikol propylenowy lub etanol, może prowadzić do kumulacji etanolu i wywoływać działania niepożądane, szczególnie u małych dzieci o małej zdolności metabolicznej lub z niedojrzałością metaboliczną.38
Ponieważ produkty z etopozydem podaje się zwykle powoli przez ponad 1 godzinę, działanie alkoholu może być zmniejszone.39
Polisorbat 80
Etopozyd do infuzji zawiera polisorbat 80. U wcześniaków, którym podano witaminę E zawierającą polisorbat 80, wystąpił zagrażający życiu zespół z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, niewydolnością oddechową, małopłytkowością i wodobrzuszem.40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania