wychwyt zwrotny serotoniny
Wychwyt zwrotny serotoniny to kluczowy proces neurologiczny, w którym cząsteczki serotoniny uwolnione do przestrzeni synaptycznej są ponownie pobierane przez neurony presynaptyczne. Mechanizm ten jest regulowany przez specjalne białka transportujące serotoninę (SERT), które odpowiadają za zakończenie działania neurotransmitera w szczelinie synaptycznej.
Proces wychwytu zwrotnego serotoniny ma fundamentalne znaczenie w regulacji nastroju, snu, apetytu oraz wielu innych funkcji organizmu. Zaburzenia w tym mechanizmie są związane z rozwojem depresji, zaburzeń lękowych i innych schorzeń psychicznych. Właśnie dlatego wychwyt zwrotny serotoniny stanowi główny punkt uchwytu dla wielu leków przeciwdepresyjnych.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to powszechnie stosowana grupa leków, które blokują transport serotoniny z powrotem do neuronu presynaptycznego, zwiększając jej stężenie w szczelinie synaptycznej. Leki te, takie jak fluoksetyna, sertralina czy escitalopram, są podstawą farmakoterapii depresji i zaburzeń lękowych, wykazując relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do starszych klas leków przeciwdepresyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paxtin 40 40 mg
Paroksetyna, substancja czynna leku Paxtin 40 (40 mg chlorowodorku paroksetyny w tabletce), jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC N06AB05). Mechanizm działania polega na silnym i wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT w neuronach mózgowych, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zespołu stresu pourazowego oraz lęku napadowego. Paroksetyna charakteryzuje się niskim powinowactwem do receptorów cholinergicznych muskarynowych oraz innych receptorów (adrenergicznych alfa-1, alfa-2, beta, dopaminowych D2, serotoninowych 5-HT1, 5-HT2 i histaminowych H1), co przekłada się na brak istotnych działań antycholinergicznych, hipotensyjnych i sedatywnych. Lek nie zaburza funkcji psychomotorycznych ani nie nasila działania etanolu na OUN. W badaniach klinicznych wykazano, że paroksetyna jest dobrze tolerowana przez układ krążenia, nie powodując istotnych zmian w ciśnieniu tętniczym, częstości akcji serca ani zapisie EKG.
chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze krwi, elektroencefalografia, epizod dużej depresji, fobia społeczna, guanetydyna, hiperkineza, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, myśl samobójcza, paroksetyna, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor adrenergiczny alfa-2, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy D2, receptor histaminowy H1, receptor serotoninowy 5-HT1, receptor serotoninowy 5-HT2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, właściwość przeciwcholinergiczna, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zapis EKG, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Betesda 20 mg/ml
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB10, jest substancją czynną leku Betesda w postaci kropli doustnych (20 mg/ml, szczawian escytalopramu). Jego mechanizm działania opiera się na wysokoselektywnym hamowaniu transportera serotoniny (5-HT), zarówno w miejscu pierwotnym, jak i allosterycznym (z tysiąckrotnie mniejszym powinowactwem). Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do receptorów serotoninergicznych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (DA, D1, D2), adrenergicznych (α1, α2, β), histaminowych (H1), muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, sedacja, hipotensja, suchość w ustach czy przyrost masy ciała. W badaniu EKG u zdrowych ochotników wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (Fridericia): 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4) dla dawki 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8) dla dawki 30 mg/dobę, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QT.
badanie EKG, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, efekt anksjolityczny, elektrofizjologia serca, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala Yale-Brown, szczawian escytalopramu, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aribit 5 mg
Arypiprazol, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 30 mg, jest lekiem psycholeptycznym z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12). Jego mechanizm działania opiera się na częściowej agonistyce receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonistyce receptorów serotoninowych 5HT2a, co tłumaczy jego skuteczność w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I. Badania PET wykazały dawkozależne blokowanie receptorów D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie mózgu. Arypiprazol wykazuje także umiarkowane powinowactwo do receptorów D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych oraz H1 histaminowych, co wpływa na jego profil kliniczny i tolerancję.
hiperaktywność dopaminergiczna, hipoaktywność dopaminergiczna, jądro ogoniaste, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót choroby, objawy negatywne schizofrenii, Positive and Negative Syndrome Scale, pozytonowa tomografia emisyjna, przewlekła schizofrenia, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor D2/D3, receptor dopaminowy D2, receptor dopaminowy D3, receptor dopaminowy D4, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, receptor serotoninowy 5HT7, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pralex 5 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym oraz znacznie mniejszym do miejsca allosterycznego. Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów neurochemicznych, co wskazuje, że jego mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT. W badaniach EKG u zdrowych ochotników wykazano, że escytalopram w dawce 10 mg/dobę wydłuża odstęp QTc o 4,5 msec (90% CI 2,2-6,4), natomiast dawka 30 mg/dobę powoduje wydłużenie o 10,7 msec (90% CI 8,6-12,8). Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg.
duży epizod depresyjny, elektrokardiografia, escytalopram, fobia społeczna, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objawy obsesyjno-kompulsyjne, odstęp QTc, psychoanaleptyk, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala Y-BOCS, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Grindeks 5 mg
Escitalopram Grindeks jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Charakteryzuje się wysoką selektywnością receptorową, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2, dopaminergicznych D1 i D2, adrenergicznych α1, α2 i β, histaminowych H1, muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych. W badaniu EKG na zdrowych ochotnikach wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (Fridericia): 4,3 ms (90% CI: 2,2-6,4) po 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6-12,8) po 30 mg/dobę, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa kardiologicznego w praktyce klinicznej.
badanie EKG, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, lek przeciwdepresyjny, odstęp QT, placebo, profilaktyka nawrotów depresji, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, SSRI, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom OCD - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Działania niepożądane
Tramadol, syntetyczny opioid o działaniu ośrodkowym, stosowany jest w leczeniu bólu umiarkowanego do silnego. Jego mechanizm obejmuje agonizm receptorów μ oraz hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęstsze to nudności i zawroty głowy (>10%), a także bóle głowy, senność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, potliwość i zmęczenie (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko drgawek padaczkowych (≥1/10 000 do <1/1 000), zwłaszcza przy wysokich dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Możliwe są także poważne zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie, zmiany nastroju, halucynacje i zespół serotoninowy, który jest stanem zagrażającym życiu. Działania niepożądane obejmują również układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, hipotonia ortostatyczna, rzadko bradykardia), układ oddechowy (depresja oddechowa, czkawka), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia), reakcje skórne (potliwość, wysypka) oraz zaburzenia metaboliczne (rzadko hipoglikemia). W trakcie terapii obserwowano także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i rzadkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
aktywność serotoninergiczna, astma oskrzelowa, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki padaczkowe, dysforia, halucynacje, hiperrefleksja, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, lek opioidowy, mioklonie, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, receptor opioidowy μ, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia mikcji, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Arpixor 30 mg
Arypiprazol, klasyfikowany jako psycholeptyk i lek przeciwpsychotyczny (ATC: N05AX12), wykazuje unikalny profil farmakodynamiczny, będący częściowym agonistą receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonistą receptorów 5HT2a. Wysokie powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowane do D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych tłumaczy jego szerokie spektrum działania klinicznego. Badania PET potwierdziły dawkozależne zmniejszenie wiązania ligandu receptora D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie przy dawkach od 0,5 mg do 30 mg/dobę. W leczeniu schizofrenii arypiprazol wykazał skuteczność w krótkoterminowych badaniach (4-6 tygodni) na 1228 pacjentach, a także w długoterminowym podtrzymywaniu poprawy klinicznej, z odsetkiem utrzymania odpowiedzi 77% vs 73% dla haloperydolu w 52-tygodniowym badaniu. Ponadto, arypiprazol istotnie zmniejszał ryzyko nawrotu schizofrenii (34% vs 57% placebo) w 26-tygodniowym badaniu. Nie obserwowano klinicznie istotnego przyrostu masy ciała (tylko 13% pacjentów z przyrostem ≥7%, średnio 5,6 kg przy masie wyjściowej 80,5 kg), a profil lipidowy pozostawał niezmieniony, co stanowi przewagę nad innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Hiperprolaktynemia występowała rzadko (0,3%), z medianą czasu do wystąpienia 42 dni i trwania 34 dni, natomiast hipoprolaktynemia u 0,4% pacjentów, z medianą czasu do wystąpienia 30 dni i trwania 194 dni.
arypiprazol, badanie in vitro, cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, farmakodynamika, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, objawy maniakalne, objawy negatywne, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, rapid cycling, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, skala CGI-BP, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, skala Younga, stabilizator nastroju, układ dopaminergiczny, współczynnik ryzyka, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escytalopram Grindeks jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów neuroprzekaźnikowych, co podkreśla jego specyficzny mechanizm działania. W badaniach elektrokardiograficznych wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (4,3 ms przy 10 mg/dobę oraz 10,7 ms przy 30 mg/dobę), co wymaga uwagi u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca. Skuteczność kliniczna escytalopramu została potwierdzona w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), zarówno w krótkoterminowych, jak i długoterminowych badaniach kontrolowanych placebo.
badanie elektrokardiograficzne, duży epizod depresyjny, dysfagia, działanie przeciwlękowe, escytalopram, fobia społeczna, nawrót depresji, odstęp QT, przekaźnictwo bólowe, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, transmisja adrenergiczna, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sertralina Krka 100 mg
Sertralina, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB06), wykazuje wysoką selektywność farmakodynamiczną, hamując wychwyt zwrotny 5-HT bez istotnego wpływu na noradrenalinę, dopaminę oraz inne receptory OUN (muskarynowe, serotoninowe, dopaminergiczne, adrenergiczne, histaminergiczne, GABA, benzodiazepinowe). W badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu dużej depresji, gdzie dawki 50-200 mg/dobę znacząco zmniejszały częstość nawrotów (83,4% vs. 60,8% placebo). W PTSD obserwowano różnice płciowe w odpowiedzi na leczenie, z lepszymi wynikami u kobiet (57,2% vs. 34,5% placebo) niż u mężczyzn (53,9% vs. 38,2% placebo). U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym stosowanie sertraliny w dawkach 50-200 mg/dobę przyniosło istotną poprawę w skalach CY-BOCS (zmiana -6,8 vs. -3,4 placebo, p=0,005) oraz CGI Improvement (p=0,002), przy czym 53% pacjentów spełniało kryterium odpowiedzi na leczenie (≥25% redukcji CY-BOCS) w porównaniu do 37% w grupie placebo (p=0,03). Brak jest danych dotyczących długotrwałego stosowania u dzieci oraz stosowania u dzieci poniżej 6 lat.
bezpieczeństwo kardiologiczne, dawka ponadterapeutyczna, dysfagia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, epizod dużej depresji, farmakodynamika, farmakoterapia, lek przeciwdepresyjny, model zwierzęcy, nadużywanie substancji, nawrót depresji, odstęp QTc, podwójnie ślepa próba, receptor noradrenergiczny, receptor ośrodkowego układu nerwowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sprawność psychomotoryczna, stężenie w osoczu, stymulacja układu nerwowego, wychwyt zwrotny neuroprzekaźników, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zależność ekspozycja-odpowiedź, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Depralin 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Depralin, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania transportera 5-HT, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów (m.in. 5-HT1A, 5-HT2, DA D1/D2, α1/α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych, opioidowych). W badaniach elektrokardiograficznych wykazano, że dawka 10 mg/dobę powoduje wydłużenie QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4), a dawka 30 mg/dobę o 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8), co ma znaczenie dla bezpieczeństwa kardiologicznego. Skuteczność escytalopramu potwierdzono w leczeniu dużych epizodów depresji, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zarówno w badaniach krótkoterminowych, jak i długoterminowych, z dawkami terapeutycznymi 5-20 mg/dobę.
badanie elektrokardiograficzne, bezpieczeństwo kardiologiczne, duży epizod depresji, escytalopram, fobia społeczna, nawrót depresji, odstęp QT, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, skala Yale-Brown, transporter serotoniny, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie QTc, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Depralin ODT 10 mg
Depralin ODT zawiera escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do transportera serotoniny, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Farmakodynamicznie escytalopram cechuje się specyficznym działaniem, bez istotnego powinowactwa do receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2, dopaminergicznych D1 i D2, adrenergicznych α1, α2 i β, histaminowych H1, muskarynowych, benzodiazepinowych oraz opioidowych, co przekłada się na ograniczone działania niepożądane. W badaniach elektrokardiograficznych wykazano wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8) przy dawce 30 mg/dobę, co wymaga uwagi u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca lub stosujących inne leki wpływające na QT.
Depralin ODT, duży epizod depresyjny, działanie anksjolityczne, działanie antycholinergiczne, escytalopram, fobia społeczna, lęk społeczny, objawy pozapiramidowe, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Właściwości farmakodynamiczne
Fluwoksamina, dostępna w formie maleinianu fluwoksaminy w preparacie Fevarin (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg), jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB08. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w neuronach mózgu, z minimalnym wpływem na układ noradrenergiczny. Substancja wykazuje niskie powinowactwo do receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, histaminergicznych, muskarynowych, dopaminergicznych oraz serotoninergicznych, natomiast charakteryzuje się wysokim powinowactwem i agonistycznym działaniem na receptory sigma-1 już w dawkach terapeutycznych, co może wpływać na jej specyficzny profil kliniczny.
działanie niepożądane, lek przeciwdepresyjny, maleinian fluwoksaminy, powinowactwo receptorowe, proces noradrenergiczny, przekaźnictwo noradrenergiczne, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminergiczny, receptor serotoninergiczny, receptor sigma-1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala C-YBOCS, tabletka powlekana, układ cholinergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Bluefish 20 mg
Escitalopram Bluefish, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania transportera 5-HT, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, które można dzielić. Mechanizm działania opiera się wyłącznie na inhibicji wychwytu zwrotnego serotoniny, bez istotnego powinowactwa do receptorów serotoninergicznych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (D1, D2), adrenergicznych (α1, α2, β), histaminowych (H1), muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych. W badaniu EKG u zdrowych osób zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8) przy dawce 30 mg/dobę, co wymaga uwagi klinicznej przy stosowaniu wyższych dawek.
badanie kontrolowane placebo, badanie z podwójnie ślepą próbą, duży epizod depresyjny, elektrokardiogram, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, odstęp QTc, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, skala Yale-Brown, transporter serotoniny, uogólnione zaburzenie lękowe, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Elicea Q-Tab 15 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Elicea Q-Tab, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania transportera 5-HT, co skutkuje hamowaniem wychwytu zwrotnego serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Charakteryzuje się minimalnym lub brakiem powinowactwa do receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2, dopaminergicznych D1 i D2, adrenergicznych α1, α2 i β, histaminowych H1, muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych, co przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych. Badania elektrokardiograficzne wykazały niewielkie, zależne od dawki wydłużenie odstępu QTc: 4,3 ms (90% CI 2,2–6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI 8,6–12,8) przy dawce 30 mg/dobę, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego.
badanie z podwójnie ślepą próbą, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, elektrokardiografia, epizod dużej depresji, fobia społeczna, mechanizm działania, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objaw depresyjny, objaw lękowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo receptorowe, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, transporter serotoniny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Edronax 4 mg
Reboksetyna, substancja czynna leku Edronax (kod ATC: N06AX18), jest wybiórczym i silnym inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co stanowi podstawę jej działania przeciwdepresyjnego. Wykazuje minimalny wpływ na wychwyt serotoniny i brak wpływu na wychwyt dopaminy oraz nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów adrenergicznych (α1, α2, β), histaminergicznych i cholinergicznych in vitro. Mechanizm działania obejmuje zwiększenie dostępności noradrenaliny w szczelinie synaptycznej, prowadzące do zmniejszenia liczby i desensytyzacji receptorów β i α2 oraz wzrostu reaktywności receptorów α1, co modyfikuje przewodnictwo noradrenergiczne. Brak powinowactwa do receptorów muskarynowych i adrenergicznych przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych, ograniczając objawy antycholinergiczne i uspokajające, choć przy wyższych dawkach nie można wykluczyć interferencji z receptorami α in vivo.
ciężka depresja, desensytyzacja receptorów, działanie przeciwdepresyjne, Edronax, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, noradrenalina, objawy antycholinergiczne, reboksetyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor histaminergiczny, receptor α1, skala HAMD, układ noradrenergiczny, wychwyt dopaminy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Miravil 100 mg
Sertralina, substancja czynna leku Miravil, jest selektywnym inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06. Mechanizm działania polega na silnym i specyficznym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT, co zwiększa aktywność serotoniny bez istotnego wpływu na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie wykazując działania stymulującego, sedatywnego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego. Sertralina nie ma potencjału uzależniającego, co potwierdzono w badaniach porównawczych z alprazolamem i d-amfetaminą. W badaniu wpływu na odstęp QTc u zdrowych ochotników przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki 200 mg/dobę) zaobserwowano przekroczenie progu 10 ms w punkcie 4 godzin po podaniu, jednak wartość progowa dla klinicznie istotnego wydłużenia QTcF jest co najmniej 2,6 razy wyższa niż przeciętna Cmax (86 ng/mL) po dawce maksymalnej.
badanie podwójnie zaślepione, duże zaburzenie depresyjne, działanie cholinolityczne, działanie kardiotoksyczne, działanie sedatywne, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, nawrót choroby, odstęp QTc, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, serotonina, skala CGI Improvement, skala CGI Severity, skala NIMH, skala Yale-Brown, stadium Tannera, stężenie w osoczu, wskaźnik masy ciała, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lexapro 10 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB10, wykazuje wysokie powinowactwo do pierwotnego miejsca wiązania transportera serotoniny, z minimalnym oddziaływaniem na inne receptory neuroprzekaźnikowe. W badaniu EKG u zdrowych ochotników zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc Fridericia o 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8) przy dawce 30 mg/dobę. Efektywność terapeutyczna escytalopramu została potwierdzona w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zarówno w badaniach krótkoterminowych, jak i długoterminowych, z dawkami terapeutycznymi najczęściej w zakresie 5–20 mg/dobę.
duży epizod depresyjny, elektrokardiografia, escytalopram, fobia społeczna, odstęp QT, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trittico XR 150 mg
Trittico XR, zawierający chlorowodorek trazodonu w dawkach 150 mg i 300 mg, jest lekiem psychoanaleptycznym z grupy przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX05). Jego mechanizm działania opiera się na inhibicji wychwytu zwrotnego serotoniny oraz antagonizmie receptorów 5-HT2, co pozwala na redukcję objawów takich jak bezsenność, lęk, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia funkcji seksualnych. Działanie przeciwdepresyjne ujawnia się już po około tygodniu stosowania, co stanowi przewagę nad innymi lekami przeciwdepresyjnymi wymagającymi dłuższego czasu do osiągnięcia efektu terapeutycznego. Trazodon jest skuteczny w leczeniu różnych postaci depresji, w tym z nasilonym lękiem i zaburzeniami snu.
antagonizm receptorowy, bezsenność, chlorowodorek trazodonu, depresja z lękiem, działanie cholinolityczne, działanie przeciwdepresyjne, efekt pozapiramidowy, jaskra, lęk, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, pochodna triazolopirydyny, przekaźnictwo adrenergiczne, receptor 5-HT2, stężenie leku, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcji seksualnych, zaburzenie snu, zaburzenie układu moczowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Wellbutrin XR 300 mg
Wellbutrin XR, zawierający bupropion chlorowodorek, jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX12), dostępnym w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 150 mg i 300 mg. Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na serotoninę i bez hamowania monoaminooksydazy. Skuteczność przeciwdepresyjna bupropionu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie ponad 3000 pacjentów z dużą depresją (MDD), z dawkami do 450 mg/dobę. W badaniach tych wykazano statystycznie istotną poprawę wyników w skali MADRS, wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo, choć u osób starszych wyniki były mniej jednoznaczne. Ponadto, bupropion wykazał skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji podczas 44-tygodniowej terapii podtrzymującej, z odsetkiem nawrotów wynoszącym 36% w grupie leczonej w porównaniu do 52% w grupie placebo (p<0,05).
bezpieczeństwo kardiologiczne, bupropion, bupropion chlorowodorek, duża depresja, hamowanie monoaminooksydazy, lek przeciwdepresyjny, mechanizm działania przeciwdepresyjny, metoda LOCF, noradrenalina i dopamina, odstęp QTcF, remisja objawów, skala Montgomery-Åsberg, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada układu sercowo-naczyniowego, wrodzona wada serca, wychwyt zwrotny indoloamin, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QTcF, zapobieganie nawrotom depresji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna leku Fevarin, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB08. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w neuronach mózgu, z minimalnym wpływem na układ noradrenergiczny. Fluwoksamina wykazuje niskie powinowactwo do receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, histaminergicznych, muskarynowych, dopaminergicznych oraz serotoninergicznych, natomiast charakteryzuje się wysokim powinowactwem i agonistycznym działaniem na receptory sigma-1 w dawkach terapeutycznych, co może mieć istotne znaczenie kliniczne.
agonista receptora, lek przeciwdepresyjny, maleinian fluwoksaminy, proces noradrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny, receptor sigma-1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala C-YBOCS, skala Yale-Brown, układ cholinergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escipram 5 mg
Escytalopram, klasyfikowany pod kodem ATC N06AB10, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów neuroprzekaźnikowych (5-HT1A, 5-HT2, dopaminowych, adrenergicznych, histaminowych, cholinergicznych, benzodiazepinowych i opioidowych). Mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych związanych z interakcjami receptorowymi. W badaniach EKG wykazano zależne od dawki wydłużenie odstępu QTc: 4,3 ms przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms przy dawce 30 mg/dobę (korekcja Fridericia), co wymaga uwagi klinicznej przy stosowaniu wyższych dawek.
badanie elektrokardiograficzne, ciężki epizod depresyjny, dysfagia, escytalopram, fobia społeczna, lek przeciwdepresyjny, miejsce allosteryczne, odstęp QTc, podwójnie ślepa próba, profilaktyka nawrotów, receptory adrenergiczne, receptory benzodiazepinowe, receptory dopaminowe, receptory histaminowe, receptory muskarynowe cholinergiczne, receptory opioidowe, receptory serotoninowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, skala Yale-Brown, transporter serotoninowy, układ serotoninergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dulxetenon 30 mg
Stosowanie duloksetyny (Dulxetenon, kapsułki 30 mg i 60 mg) u kobiet ciężarnych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy dawkach niższych niż maksymalna ekspozycja kliniczna u ludzi, a dane epidemiologiczne sugerują możliwe zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) przy stosowaniu leków z grupy SSRI w zaawansowanej ciąży, co może mieć implikacje również dla SNRI, takich jak duloksetyna. Noworodki narażone na duloksetynę w okresie przedporodowym mogą wykazywać objawy odstawienia, takie jak hipotonia, drżenie, trudności w karmieniu, zaburzenia oddechowe czy drgawki, które pojawiają się bezpośrednio po urodzeniu lub w ciągu kilku dni po porodzie. Duloksetyna powinna być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a pacjentki muszą być poinformowane o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii.
drgawki, drżączka, drżenie, duloksetyna, ekspozycja kliniczna, hipotonia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa, laktacja, napad padaczkowy, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trittico CR 150 mg
Trazodon, pochodna triazolopirydyny o kodzie ATC N06AX05, jest skutecznym lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń depresyjnych, zwłaszcza tych współwystępujących z lękiem i zaburzeniami snu. Jego mechanizm działania opiera się na podwójnej aktywności: inhibicji wychwytu zwrotnego serotoniny oraz antagonizmie receptorów 5-HT2, co przyczynia się do szybkiego (około tygodnia) pojawienia się efektów terapeutycznych. Trazodon wyróżnia się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie wykazując działania cholinolitycznego, adrenergicznego ani pozapiramidowego, co czyni go bezpiecznym dla pacjentów z jaskrą i zaburzeniami układu moczowego oraz minimalizuje ryzyko działań niepożądanych kardiologicznych i motorycznych w porównaniu do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD).
bezsenność, depresja z objawami lękowymi, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, działanie pozapiramidowe, jaskra, lęk, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, objaw parkinsonowski, parkinsonizm polekowy, pobudzenie psychoruchowe, przekaźnictwo adrenergiczne, receptor 5-HT2, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, triazolopirydyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcji seksualnych, zaburzenie motoryczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramundin 100 mg
Przedawkowanie tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tramundin 100 mg o przedłużonym uwalnianiu, prowadzi do objawów typowych dla zatrucia opioidowymi lekami przeciwbólowymi, takich jak mioza, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa, sedacja, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe oraz depresja oddechowa. Charakterystyczne jest również ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się hipertermią, nadmierną potliwością, drżeniem, sztywnością mięśniową i zaburzeniami autonomicznymi, co wynika z działania tramadolu na układ serotoninergiczny. Objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego, zagrażającego życiu, szczególnie w przypadku depresji oddechowej i zapaści sercowo-naczyniowej.
antagonista opioidów, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, diazepam, drgawki toniczne i kloniczne, hemodializa, hemofiltracja, hiperrefleksja, hipertermia, hipotonia, mioza, monoaminooksydaza, nalokson, napad drgawkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, próg drgawkowy, receptor serotoninowy, spowolnienie psychoruchowe, sztywność mięśniowa, tramadol chlorowodorek, układ serotoninergiczny, wspomagana wentylacja, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół serotoninowy, źrenica szpilkowata - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumamigren Control
Sumamigren Control zawiera sumatryptan w dawce 50 mg (bursztynian sumatryptanu) i jest wskazany wyłącznie do leczenia prawidłowo zdiagnozowanej migreny, z wyłączeniem migreny hemiplegicznej, podstawnej oraz okoporaźnej. Przed zastosowaniem leku należy wykluczyć inne poważne przyczyny bólu głowy, takie jak udar mózgu czy przemijający napad niedokrwienny. Sumamigren Control może powodować przemijający ból i ucisk w klatce piersiowej, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i diagnostyki w przypadku podejrzenia choroby niedokrwiennej serca. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnym, kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u osób z grup ryzyka choroby niedokrwiennej serca, w tym palaczy, kobiet po menopauzie i mężczyzn powyżej 40. roku życia.
ból głowy z nadużywania leków, buprenorfina, bursztynian sumatryptanu, choroba niedokrwienna serca, dziurawiec, hiperrefleksja, hipertermia, laktoza jednowodna, migrena, migrena hemiplegiczna, migrena okoporaźna, migrena podstawna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, napad drgawkowy, nietolerancja galaktozy, przemijający napad niedokrwienny, SNRI, SSRI, sumatryptan, tachykardia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Wskazania do stosowania
Tianeptyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych zawierających 12,5 mg soli sodowej tianeptyny (Tianeptinum natricum), jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu epizodów depresyjnych o różnym nasileniu, w tym lekkim, umiarkowanym i ciężkim. Preparaty takie jak Atinepte, Coaxil, Tialera i Tianesal różnią się wskazaniami i zakresem nasilenia depresji, przy czym Atinepte jest zarejestrowany do leczenia wszystkich stopni nasilenia, natomiast pozostałe preparaty stosuje się w leczeniu zespołów depresyjnych bez określenia nasilenia. Tianeptyna wykazuje unikalny mechanizm działania, modulując układ glutaminergiczny i wpływając na neuroplastyczność mózgu, co odróżnia ją od klasycznych leków przeciwdepresyjnych blokujących wychwyt zwrotny serotoniny. Wskazania obejmują m.in. epizody depresji w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, pierwsze epizody depresji oraz depresję z przewagą objawów somatycznych.
depresja, depresja oporna na leczenie, depresja z lękiem, diagnoza kliniczna, epizod depresyjny, interakcje lekowe, lek przeciwdepresyjny, mechanizm działania leku, neuroplastyczność, objawy depresyjne, objawy somatyczne, profil objawów, sól sodowa tianeptyny, SSRI, tianeptinum natricum, tianeptyna, układ glutaminergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zespół depresyjny - Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Właściwości farmakodynamiczne
Zyprazydon, pochodna indolu o kodzie ATC N05AE04, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w kapsułkach twardych w dawkach 20, 40, 60 i 80 mg (w postaci wodorosiarczanu). Jego mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 (blokada >50% po 12 h po dawce 40 mg) oraz serotoninergicznych 5HT2A (blokada >80%), a także receptorów 5HT2C, 5HT1D i 5HT1A. Zyprazydon wykazuje również umiarkowane powinowactwo do transporterów serotoniny i norepinefryny oraz receptorów H1 i alfa1-adrenergicznych, przy braku istotnego wpływu na receptory muskarynowe M1, co przekłada się na niski profil działań cholinergicznych. Skuteczność leku w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniu 52-tygodniowym, wykazując poprawę objawów pozytywnych i negatywnych, bez wyraźnej zależności dawka-odpowiedź. Zyprazydon charakteryzuje się neutralnym profilem metabolicznym, nie powodując istotnych zmian masy ciała, insuliny, cholesterolu, trójglicerydów ani wskaźnika insulinooporności (IR). W badaniu porejestracyjnym (n=18 239) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka zgonu związanego z wydłużeniem odstępu QTc, choć odnotowano nieznacznie wyższą liczbę hospitalizacji psychiatrycznych.
bezpieczeństwo kardiologiczne, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, hospitalizacja psychiatryczna, insulinooporność, lek przeciwpsychotyczny, objaw depresyjny, objaw maniakalny, odstęp QTc, pochodna indolu, receptor adrenergiczny alfa1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy M1, receptor serotoninergiczny, receptor serotoninergiczny 5HT2A, schizofrenia, Skala Manii, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stężenie glukozy, stężenie insuliny, tomografia pozytronowa emisyjna, transporter serotoniny, trójglicerydy, układ cholinergiczny, wychwyt zwrotny serotoniny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tialera 12,5 mg
Tianeptyna, substancja czynna leku Tialera, jest klasyfikowana jako inny lek przeciwdepresyjny (kod ATC: N06AX14) o unikalnym mechanizmie działania, różniącym się od klasycznych inhibitorów wychwytu monoamin. Farmakodynamika tianeptyny obejmuje modulację aktywności elektrycznej komórek piramidowych hipokampa, przyspieszenie ich regeneracji po zahamowaniu oraz zwiększenie wychwytu zwrotnego serotoniny w korze mózgowej i hipokampie. Co istotne, tianeptyna nie wykazuje powinowactwa do receptorów monoaminergicznych ani nie hamuje wychwytu serotoniny, noradrenaliny czy dopaminy, a jej działanie może być związane z modulacją neurotransmisji glutaminergicznej. Dokładny mechanizm przeciwdepresyjny pozostaje jednak nie w pełni poznany.
aktywność elektryczna, badanie otwarte, duże zaburzenie depresyjne, działanie przeciwdepresyjne, efekt przeciwdepresyjny, komórki piramidowe hipokampa, lek przeciwdepresyjny, metoda podwójnie ślepej próby, nawrót depresji, neurotransmisja glutaminergiczna, pacjent w podeszłym wieku, recurrence, relapse, skala HAMD, skala Hamiltona, skala MADRS, skala Montgomery-Åsberg, wychwyt zwrotny serotoniny, zapobieganie nawrotom - Leksykon substancji czynnych
Maprotylina – Właściwości farmakodynamiczne
Maprotylina, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny (kod ATC: N06A A21), działa jako nieselektywny inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin, z dominującym hamowaniem wychwytu noradrenaliny w neuronach presynaptycznych ośrodkowego układu nerwowego. W przeciwieństwie do klasycznych trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, maprotylina nie wykazuje istotnego wpływu na wychwyt serotoniny, a jej profil receptorowy obejmuje słabe do umiarkowanego powinowactwo do receptorów adrenergicznych alfa1, znaczące hamowanie receptorów histaminowych H1 oraz umiarkowane działanie antycholinergiczne. Takie właściwości farmakodynamiczne przekładają się na szerokie spektrum działania terapeutycznego, obejmujące poprawę nastroju, redukcję lęku, zmniejszenie pobudzenia oraz łagodzenie zahamowań psychomotorycznych, co czyni ją skuteczną w leczeniu różnych postaci zaburzeń depresyjnych, w tym depresji maskowanej z objawami somatycznymi.
depresja maskowana, działanie antycholinergiczne, działanie noradrenergiczne, inhibitor wychwytu zwrotnego monoaminy, kwas γ-aminomasłowy, lek czteropierścieniowy przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, neuron presynaptyczny, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy, układ monoaminergiczny, układ neuroendokrynny, układ neurohormonalny, układ serotoninergiczny, właściwości farmakodynamiczne, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zahamowanie psychomotoryczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Coaxil 12,5 mg
Coaxil, zawierający 12,5 mg soli sodowej tianeptyny, jest lekiem przeciwdepresyjnym z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (ATC: N06AX14) o unikatowym mechanizmie działania. Tianeptyna stymuluje aktywność elektryczną komórek piramidowych hipokampa, przyspiesza regenerację ich funkcji, zwiększa wychwyt zwrotny serotoniny w neuronach kory mózgowej i hipokampa, a także moduluje neurotransmisję glutaminergiczną. W przeciwieństwie do klasycznych SSRI, nie wykazuje powinowactwa do receptorów monoaminergicznych ani nie hamuje wychwytu serotoniny, noradrenaliny i dopaminy in vitro. Dokładny udział poszczególnych mechanizmów w efekcie przeciwdepresyjnym pozostaje częściowo nieznany.
badanie kliniczne z randomizacją, dopamina, duże zaburzenie depresyjne, dysfagia, działanie przeciwdepresyjne, komórka piramidowa, lek przeciwdepresyjny, nawrót depresji, neuroprzekaźnik, neurotransmisja glutaminergiczna, noradrenalina, podwójna ślepa próba, receptor monoaminergiczny, serotonina, skala HAMD, skala MADRS, SSRI, tianeptyna sodowa, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sastium 100 mg
Sertralina, substancja czynna leku Sastium, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, wykazującym wysoką selektywność hamowania wychwytu serotoniny przy minimalnym wpływie na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych (50-200 mg/dobę) skutecznie blokuje wychwyt serotoniny także w płytkach krwi, co przekłada się na nasilenie przekaźnictwa serotoninergicznego. Badania kliniczne potwierdziły jej skuteczność w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego oraz zespołu lęku pourazowego (PTSD), z odsetkiem odpowiedzi na leczenie sięgającym 83,4% w profilaktyce nawrotów depresji. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (ZO-K) stosowano dawki 25-200 mg/dobę, uzyskując istotną poprawę w skalach CY-BOCS (średnia zmiana -6,8 ± 0,87 vs. -3,4 ± 0,82 w grupie placebo; p=0,005) oraz CGI Improvement (p=0,002). Sertralina charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, brakiem sedacji, wpływu na funkcje psychomotoryczne oraz potencjału uzależniającego, co potwierdzają badania porównawcze z alprazolamem i d-amfetaminą.
duże zaburzenie depresyjne, funkcja poznawcza, metodyka podwójnie ślepej próby, nadużywanie substancji, odstęp QTc, przedział ufności, przekaźnictwo serotoninergiczne, przyrost masy ciała, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Tannera, sprawność psychomotoryczna, stan stacjonarny, wychwyt zwrotny dopaminy, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amitriptylinum VP 25 mg
Amitriptylinum VP w dawce 25 mg amitryptyliny chlorowodorku jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym (TLPD) stosowanym przede wszystkim w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych u dorosłych, zwłaszcza gdy inne leki przeciwdepresyjne są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, co umożliwia skuteczną terapię depresji o różnym nasileniu. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu bólu neuropatycznego (np. neuropatia cukrzycowa, neuralgia popółpaścowa, ból fantomowy) poprzez modulację przewodnictwa bólowego i zwiększenie stężenia neuroprzekaźników hamujących percepcję bólu. Amitryptylina jest także wskazana w profilaktyce przewlekłych napięciowych bólów głowy oraz migreny u dorosłych, szczególnie u pacjentów z częstymi epizodami bólu głowy (≥4 dni/miesiąc) i współistniejącymi zaburzeniami snu lub depresją.
alarm moczeniowy, amitryptylina, antagonista kanału wapniowego, beta-bloker, ból fantomowy, ból neuropatyczny, desmopresyna, duże zaburzenia depresyjne, działanie serotoninergiczne, enureza nocna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwskurczowy, mechanizm neuronalny, moczenie nocne, napięciowy ból głowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, polineuropatia, profilaktyka migreny, rozszczep kręgosłupa, trening pęcherza, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wazopresyna, wychwyt zwrotny serotoniny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dulsevia 30 mg
Duloksetyna wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność w badaniach przedklinicznych – u samców nie stwierdzono negatywnego oddziaływania na parametry płodności, natomiast u samic obserwowano pogorszenie płodności przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną. W ciąży, pomimo toksycznego wpływu na reprodukcję w modelach zwierzęcych przy ekspozycji systemowej (AUC) niższej niż maksymalna u ludzi, duże badania obserwacyjne (USA: 2500 kobiet, UE: 1500 kobiet) nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka poważnych wad rozwojowych, choć wyniki dotyczące wad serca pozostają niejednoznaczne. Stosowanie duloksetyny po 20. tygodniu ciąży wiąże się z mniej niż dwukrotnie zwiększonym ryzykiem porodu przedwczesnego (około 6 dodatkowych przypadków na 100 leczonych), głównie między 35. a 36. tygodniem, oraz podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego przy ekspozycji w ostatnim miesiącu ciąży. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) ze względu na mechanizm działania SNRI, podobny do SSRI, oraz możliwość wystąpienia zespołu odstawienia u noworodków manifestującego się m.in. hipotonią, drżeniem i zaburzeniami oddechowymi.
drżączka, duloksetyna, Dulsevia, ekspozycja systemowa, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, poród przedwczesny, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, toksyczność matczyna, wada wrodzona, wychwyt zwrotny serotoniny, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pramatis 10 mg
Pramatis, zawierający escytalopram w formie szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD), zaburzeń lękowych, w tym zaburzenia panicznego z lub bez agorafobii, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu dostępności serotoniny w przestrzeni synaptycznej, co prowadzi do złagodzenia objawów depresyjnych i lękowych. Dawkowanie jest indywidualizowane, a tabletki 10 mg i 20 mg posiadają rowki umożliwiające precyzyjny podział dawki, co jest istotne w terapii.
agorafobia, anhedonia, derealizacja, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, laktoza jednowodna, lęk antycypacyjny, napad lęku, napęd psychoruchowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Faxolet ER 37,5 mg
Faxolet ER to preparat zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Wenlafaksyna, klasyfikowana jako „inne leki przeciwdepresyjne” (kod ATC: N06AX16), wykazuje działanie przeciwdepresyjne poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej aktywny metabolit, O-demetylowenlafaksyna (ODV), wykazuje podobny profil farmakodynamiczny. Dodatkowo, wenlafaksyna słabo hamuje wychwyt dopaminy oraz zmniejsza odpowiedź β-adrenergiczną zarówno po pojedynczej dawce, jak i po podaniu przewlekłym.
chlorowodorek, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, efekt antycholinergiczny, farmakodynamika, inhibitor zwrotnego wychwytu, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź β-adrenergiczna, ośrodkowy układ nerwowy, receptory benzodiazepinowe, receptory cholinergiczne, receptory muskarynowe, receptory opioidowe, receptory α₁-adrenergiczne, układ sercowo-naczyniowy, wenlafaksyna, wychwyt zwrotny dopaminy, wychwyt zwrotny serotoniny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rexetin 20 mg
Paroksetyna, substancja czynna leku Rexetin, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC: N06AB05), wykazującym wysoką selektywność wobec transportera 5-HT i minimalne powinowactwo do receptorów muskarynowych, adrenergicznych, dopaminowych, serotoninowych 5-HT1 i 5-HT2 oraz histaminowych. Lek charakteryzuje się brakiem działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy, nie wywołuje hipotensji ani zaburzeń funkcji psychomotorycznych, a także nie nasila działania etanolu. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność paroksetyny w leczeniu depresji (dawki 20-40 mg/dobę), zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku (dawki 10-40 mg/dobę), z potwierdzoną długotrwałą skutecznością i profilaktyką nawrotów. W badaniu 52-tygodniowym odsetek nawrotów depresji wyniósł 12% w grupie leczonej paroksetyną vs 28% placebo, a w 24-tygodniowym badaniu zaburzeń lękowych z napadami lęku nawroty wystąpiły u 5% pacjentów na paroksetynie vs 30% placebo.
5-hydroksytryptamina, chwiejność emocjonalna, ciężki epizod depresyjny, ciśnienie tętnicze krwi, drżenie, fobia społeczna, funkcja psychomotoryczna, hiperkineza, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, nadmierna potliwość, ośrodkowy układ nerwowy, parametr elektrokardiograficzny, parametr krzepnięcia, paroksetyna, receptor adrenergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, samouszkodzenie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, właściwość antycholinergiczna, właściwość hipotensyjna, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escytalopram, klasyfikowany w grupie selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC N06AB10), działa poprzez selektywne hamowanie transportera serotoniny (5-HT), wykazując wysokie powinowactwo do głównego miejsca wiązania oraz znacznie niższe do allosterycznego. Jego mechanizm terapeutyczny opiera się wyłącznie na zwiększeniu dostępności serotoniny w synapsach, bez istotnego powinowactwa do innych receptorów neuroprzekaźnikowych (m.in. 5-HT1A, 5-HT2, D1, D2, α1, α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych, opioidowych). W badaniach elektrokardiograficznych wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms przy dawce 60 mg/dobę, co wymaga uwzględnienia w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem arytmii.
Skuteczność escytalopramu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą i kontrolą placebo w leczeniu dużych epizodów depresyjnych (dawki 10-20 mg/dobę, 8 tygodni leczenia doraźnego, do 36 tygodni profilaktyki nawrotów), fobii społecznej (5, 10, 20 mg/dobę, leczenie do 24 tygodni i profilaktyka do 6 miesięcy), zaburzenia lękowego uogólnionego (10-20 mg/dobę, 12-76 tygodni) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (10-20 mg/dobę, 12-24 tygodnie leczenia doraźnego i 40 tygodni profilaktyki nawrotów). W GAD odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 47,5% vs 28,9% placebo, a remisji 37,1% vs 20,8%, z szybkim początkiem działania już w pierwszym tygodniu. W OCD poprawę oceniano skalą Y-BOCS, wykazując istotną statystycznie redukcję objawów po 12 tygodniach terapii dawką 20 mg/dobę oraz utrzymanie efektu przy dawce 10 mg/dobę po 24 tygodniach. Dane te potwierdzają wysoką skuteczność i bezpieczeństwo escytalopramu w leczeniu i profilaktyce nawrotów zaburzeń depresyjnych i lękowych.
duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, nawrót choroby, nawrót depresji, odstęp QT, podwójna ślepa próba, powinowactwo, powinowactwo do receptora, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, serotonina, skala Y-BOCS, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dulxetenon 90 mg
Duloksetyna wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność w zależności od płci: nie wpływa na płodność samców, natomiast u samic obserwuje się zaburzenia płodności jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. W okresie ciąży stosowanie duloksetyny wymaga ostrożności ze względu na niewystarczające dane kliniczne oraz toksyczny wpływ na rozrodczość w badaniach przedklinicznych, nawet przy ekspozycji niższej niż maksymalna kliniczna. Istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) związane z mechanizmem działania leku (hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny), choć brak jest bezpośrednich badań dotyczących SNRI. Noworodki narażone na duloksetynę w okresie przedporodowym mogą wykazywać objawy odstawienia, takie jak hipotonia, drżenia, trudności w karmieniu, zaburzenia oddechowe i drgawki, pojawiające się bezpośrednio po urodzeniu lub w ciągu kilku dni po porodzie.
dawka dobowa, drgawka, drżączka, drżenie, duloksetyna, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karmienie piersią, krwotok poporodowy, nadciśnienie płucne, płodność, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie oddechowe, zespół abstynencyjny, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Poltram 50 mg
Poltram, zawierający 50 mg tramadolu chlorowodorku w kapsułkach, jest wskazany do leczenia bólu o średnim i dużym nasileniu, w tym bólu pourazowego, pooperacyjnego, nowotworowego, neuropatycznego oraz silnych bólów mięśniowo-szkieletowych i przewlekłych zespołów bólowych. Tramadol działa jako opioidowy analgetyk poprzez agonizm receptorów μ oraz hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co umożliwia skuteczne łagodzenie bólu o różnej etiologii. Standardowa dawka początkowa wynosi 50 mg, z możliwością dostosowania w zależności od nasilenia dolegliwości bólowych i indywidualnych potrzeb pacjenta.
analgetyk opioidowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból neuropatyczny, ból nocyceptywny, ból o średnim natężeniu, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły, choroba nowotworowa, kapsułka żelatynowa, neuralgia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opioidowy lek przeciwbólowy, przewlekły zespół bólowy, receptor opioidowy μ, terapia step-down, terapia wielolekowa, tramadolu chlorowodorek, wychwyt zwrotny serotoniny