reakcja alergiczna
Reakcja alergiczna to nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancje, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Alergeny, takie jak pyłki roślin, składniki pokarmowe, leki czy jad owadów, mogą wywołać szereg objawów różniących się nasileniem – od łagodnych (wysypka, katar, łzawienie) po zagrażające życiu (obrzęk krtani, zapaść krążeniowa).
Mechanizm reakcji alergicznej opiera się głównie na wytwarzaniu przeciwciał klasy IgE, które wiążą się z komórkami tucznymi i bazofilami. Przy ponownym kontakcie z alergenem dochodzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i cytokiny, odpowiedzialnych za objawy kliniczne.
Anafilaksja, najcięższa postać reakcji alergicznej, rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowego podania adrenaliny. W diagnostyce alergii wykorzystuje się testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne, natomiast leczenie obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy) oraz immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jeżówka – Działania niepożądane
Jeżówka (Echinacea) jest składnikiem wielu preparatów wspomagających odporność, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie reakcji alergicznych. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne, takie jak świąd, pokrzywka oraz zapalenie skóry, szczególnie u pacjentów z atopią, u których reakcje te mogą być nasilone. Miejscowe stosowanie preparatów (np. maści, żele) może wywoływać zaczerwienienie, obrzęk i świąd. Rzadziej występują objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i ból brzucha. W przypadku preparatów homeopatycznych możliwe jest wystąpienie pogorszenia pierwotnego, czyli przejściowego nasilenia objawów choroby po rozpoczęciu terapii. Zaleca się wówczas odstawienie leku i konsultację lekarską.
atopia, ból brzucha, działanie niepożądane, jeżówka, leczenie objawowe, lek homeopatyczny, monitorowanie bezpieczeństwa, nudności, obrzęk, personel medyczny, pogorszenie pierwotne, pokrzywka, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, układ pokarmowy, wywiad atopowy, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodu – Przeciwwskazania stosowania
Kromoglikan sodu, stosowany głównie w postaci kropli do oczu o stężeniu 40 mg/ml (np. Cusicrom 4% i Lecrolyn), wykazuje działanie przeciwalergiczne w leczeniu alergicznych chorób oczu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych. W przypadku Lecrolynu, jedna kropla zawiera około 1,2 mg sodu kromoglikanu, a preparat charakteryzuje się pH 4,0–6,0 oraz osmolalnością 260–340 mOsm/kg, co może mieć znaczenie kliniczne przy doborze terapii.
alergiczne choroby oczu, bezwzględne przeciwwskazanie, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, działanie przeciwalergiczne, kromoglikan sodu, krople do oczu, nadwrażliwość, oftalmologia, osmolalność, pH, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, środek konserwujący, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Sodu tetradecylu siarczan – Dawkowanie i sposób podawania
Sodu tetradecylu siarczan, stosowany w preparacie Fibrovein, jest sklerosantem do podawania dożylnego w różnych stężeniach: 0,2%, 0,5%, 1% oraz 3%, co pozwala na dostosowanie terapii do rodzaju i wielkości zmian żylnych. Fibrovein 0,2% jest wskazany do leczenia pajączków naczyniowych, 0,5% do żylaków siatkowych, 1% do małych i średnich żylaków, a 3% do większych zmian żylnych. Preparat może być podawany w formie płynnej lub jako pianka sklerotyzująca (dla stężeń 1% i 3%), przy czym pianka jest szczególnie zalecana w leczeniu większych żył i powinna być stosowana pod kontrolą USG. Dawkowanie zależy od stężenia i formy podania, np. maksymalna dawka dla Fibrovein 1% wynosi 10 ml w formie płynnej i 16 ml jako pianka, natomiast dla 3% odpowiednio 4 ml i 16 ml. Zaleca się stosowanie minimalnego skutecznego stężenia, aby ograniczyć ryzyko powikłań, takich jak martwica tkanek.
badanie ultrasonograficzne, Fibrovein, kontrola USG, martwica tkanki, pajączki naczyniowe, pianka sklerotyzująca, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, próba uczuleniowa, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, sklerosant, skleroterapia pianą, sodu tetradecylu siarczan, technika air-block, technika Tessariego, warunki aseptyczne, zmiany żylne, żylaki, żylaki siatkowe - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z liści melisy – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek eteryczny z liści melisy (Melissa officinalis L.) stanowi 10,48% mieszanki ziół w preparacie Melisana Klosterfrau, zawierającym 62 mg olejków lotnych na 100 ml rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu. Preparat jest przeznaczony do stosowania doustnego lub miejscowego u dorosłych. Dawkowanie doustne wynosi 5-10 ml na dawkę, 1-3 razy dziennie, z maksymalną dawką dobową 25 ml, przy czym preparat należy rozcieńczyć w co najmniej podwójnej objętości płynu (najlepiej wody) lub rozprowadzić na kromce chleba. W przypadku aplikacji miejscowej zaleca się stosowanie kilku mililitrów preparatu na nieuszkodzoną skórę, nierozcieńczonego lub rozcieńczonego maksymalnie podwójną ilością wody, bez stosowania okładów. Preparat nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aplikacja miejscowa, bezpieczeństwo i skuteczność, dawkowanie, destylacja z alkoholem, efekt terapeutyczny, etanol, interakcja lekowa, melisa lekarska, nieuszkodzona skóra, okład, olejek eteryczny z liści melisy, olejek lotny, plan terapeutyczny, podanie doustne, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, schemat dawkowania, stan kliniczny, stosowanie miejscowe, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Influvac Tetra –
Podczas kwalifikacji pacjenta do szczepienia szczepionką Influvac Tetra, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym śladowe ilości białek jaja kurzego, formaldehydu, bromku cetylotrimetyloamoniowego, polisorbatu 80 oraz gentamycyny. Szczepionka zawiera antygeny powierzchniowe wirusa grypy (hemaglutynina i neuraminidaza) z czterech szczepów zgodnych z zaleceniami WHO i UE, które mogą wywołać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także choroba przebiegająca z gorączką oraz ostra infekcja, które stanowią przeciwwskazania czasowe – szczepienie należy odroczyć do czasu ustąpienia objawów.
albumina jaja kurzego, ampułko-strzykawka, antybiotyk aminoglikozydowy, antygen powierzchniowy wirusa grypy, bromek cetylotrimetyloamoniowy, choroba przebiegająca z gorączką, formaldehyd, gentamycyna, hemaglutynina i neuraminidaza, nadwrażliwość, niepożądany odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, ostra infekcja, polisorbat 80, reakcja alergiczna, szczepionka czterowalentna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kefrenex 25 mg
Produkt leczniczy Kefrenex, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną oraz barwnik żółcień pomarańczową (E 110). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na te składniki, zwłaszcza że zawartość laktozy różni się w zależności od dawki: 7 mg w 25 mg, 28 mg w 100 mg, 56 mg w 200 mg oraz 84 mg w 300 mg tabletce. Tabletki 25 mg zawierają również 0,003 mg żółcieni pomarańczowej, co może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Ponadto, tabletki w dawkach 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału, co umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, erytromycyna, fumaran, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, reakcja alergiczna, sedacja, tabletka powlekana, zaburzenie kardiologiczne, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Ziele tymianku – Działania niepożądane
Ziele tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) jest powszechnie stosowanym składnikiem leków na kaszel i dolegliwości górnych dróg oddechowych, jednak może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu. Najpoważniejsze z nich to reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego, obserwowane m.in. po zastosowaniu preparatów Bronchostop, Pectosol czy Syrop tymiankowy złożony. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak skurcze, nudności, wymioty i biegunka, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) w przypadku Bronchitabs. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i kontaktowe zapalenie skóry, odnotowano przy stosowaniu Echinasal i Salviasept. Dodatkowo, preparat Salviasept może wywoływać zaburzenia układu nerwowego (uczucie pieczenia, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) oraz serca (bradykardia), choć częstość tych działań jest nieznana i mogą one być związane także z innymi składnikami leku.
ataksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drżenie mięśni, duszność, górne drogi oddechowe, kontaktowe zapalenie skóry, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, olejek tymiankowy, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz, Thymus vulgaris, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wysypka rumieniowa, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Fosfomycyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fosfomycyna jest antybiotykiem stosowanym głównie w leczeniu niepowikłanych zakażeń układu moczowego, jednak jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Istnieje ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego, które mogą zagrażać życiu, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiednich działań ratunkowych. Ponadto, terapia fosfomycyną wiąże się z ryzykiem wystąpienia biegunki związanej z Clostridioides difficile (CDAD), w tym zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które mogą mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. W przypadku podejrzenia zakażenia C. difficile należy rozważyć przerwanie leczenia fosfomycyną oraz wdrożyć odpowiednie leczenie, unikając leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie fosfomycyny u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
anafilaksja, biegunka związana z Clostridioides difficile, CDAD, Clostridioides difficile, fosfomycyna, klirens kreatyniny, niedobór sacharazy-izomaltazy, niepowikłane zakażenie układu moczowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, perystaltyka jelit, powikłane zakażenie układu moczowego, przewlekłe zakażenie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Staphylococcus saprophyticus, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie jelita grubego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Kalium muriaticum – Przeciwwskazania stosowania
Kalium muriaticum w postaci homeopatycznej 5 CH, obecne w preparacie Homeoptic, wykazuje ograniczone przeciwwskazania, głównie związane z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki homeopatyczne, takie jak Cineraria maritima 5 CH, Euphrasia officinalis 3 DH, Calendula officinalis 3 DH, Calcarea fluorica 5 CH, Magnesia carbonica 5 CH oraz Silicea 5 CH. Przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Ze względu na niskie stężenie substancji czynnej w rozcieńczeniu 5 CH, ryzyko działań niepożądanych jest minimalne, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów z potwierdzonymi alergiami na składniki preparatu.
alergia, antybiotykoterapia, Calcarea fluorica, calendula officinalis, chlorek potasu, choroba oczu, ciało obce w oku, Cineraria maritima, Euphrasia officinalis, Homeoptic, infekcja oczna, interwencja okulistyczna, jaskra, kortykosteroid, krople do oczu, Magnesia carbonica, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna, rozcieńczenie homeopatyczne, Silicea, soczewka kontaktowa, stan zapalny, uraz oka, zabieg okulistyczny, zapalenie błony naczyniowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dermitopic 0,1%
Lek Dermitopic w postaci maści 0,1% zawiera 1 mg takrolimusu jednowodnego na 1 g maści i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na takrolimus, inne makrolidy lub substancje pomocnicze preparatu. Takrolimus, jako makrolid, może wywoływać reakcje alergiczne krzyżowe u osób uczulonych na tę grupę leków. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym miejscowych i uogólnionych objawów skórnych, obrzęku, świądu oraz potencjalnie zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych.
alternatywna metoda leczenia, cecha organoleptyczna, historia alergologiczna, makrolid, maść Dermitopic, nadwrażliwość, obrzęk, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, substancja czynna, świąd, takrolimus, takrolimus jednowodny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – GYNOXIN OPTIMA 20 mg/g (2%)
Gynoxin Optima w postaci kremu dopochwowego zawiera 20 mg/g (2%) azotanu fentikonazolu i charakteryzuje się niskim potencjałem wywoływania działań niepożądanych dzięki ograniczonemu wchłanianiu substancji czynnej do krążenia ogólnoustrojowego. Najczęściej obserwowanym objawem jest przemijające, łagodne pieczenie w miejscu aplikacji, które ustępuje samoistnie i nie wymaga przerwania terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień, świąd i wysypka, a także odczuwanie pieczenia sromu i pochwy. Reakcje nadwrażliwości w miejscu podania, o nieznanej częstości, mogą manifestować się nasilonym świądem, pieczeniem, obrzękiem lub rumieniem i mogą wymagać przerwania leczenia.
alkohol cetylowy, azotan fentikonazolu, działanie niepożądane, glikol propylenowy, Gynoxin Optima, klasyfikacja MedDRA, krążenie ogólnoustrojowe, krem dopochwowy, lanolina uwodorniona, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość miejscowa, pieczenie, pieczenie sromu i pochwy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zmiana rumieniowa - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Mobilat zawierający ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g), mukopolisacharydowy polisiarczan (0,2 g/100 g) oraz kwas salicylowy (2,0 g/100 g) jest dostępny w formie maści i żelu, stosowanych miejscowo na zmienione chorobowo obszary skóry. Standardowe dawkowanie obejmuje aplikację 1-3 razy na dobę, w ilości paska o długości 5-15 cm, w zależności od wielkości zmiany, z delikatnym wmasowaniem preparatu celem zwiększenia penetracji substancji czynnych. W przypadku zastosowania opatrunku okluzyjnego, który zwiększa wchłanianie, dawka może być odpowiednio zwiększona, jednak wymaga to nadzoru lekarskiego. Preparatu nie należy stosować na otwarte rany, błony śluzowe ani w okolice oczu, aby uniknąć miejscowego podrażnienia. U dzieci poniżej 12 roku życia stosowanie wymaga konsultacji i nadzoru lekarza.
choroba współistniejąca, ekstrakt z kory nadnerczy, konsultacja lekarska, kwas salicylowy, miejscowe podrażnienie, mukopolisacharydowy polisiarczan, nadzór lekarski, opatrunek okluzyjny, pacjent pediatryczny, penetracja substancji czynnych, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, schemat dawkowania, stosowanie zewnętrzne, wchłanianie leku, wmasowanie w skórę, wywiad medyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mel Max Actigel
Mel Max Actigel (20 mg/g, żel) zawiera diklofenak sodowy i wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania oraz czasu terapii, aby ograniczyć ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla doustnych form diklofenaku. Lek należy stosować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, gdyż aplikacja na uszkodzoną powierzchnię może zwiększyć absorpcję substancji czynnej i ryzyko działań niepożądanych. Produkt może być stosowany z nieokluzyjnymi opatrunkami, natomiast okluzyjne opatrunki są przeciwwskazane ze względu na możliwość zwiększonego wchłaniania leku. Należy unikać kontaktu żelu z oczami i błonami śluzowymi oraz poinformować pacjenta o zakazie połykania preparatu. W przypadku pojawienia się wysypki skórnej stosowanie leku powinno zostać przerwane i skonsultowane z lekarzem.
6, aldehyd heksylocynamonowy, alergen kontaktowy, alergia na składniki, alkohol benzylowy, benzoesan benzylu, cytronellol, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, eugenol, glikol propylenowy, kompozycja zapachowa, kumaryna, linalol, opatrunek nieokluzyjny, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salicylan benzylu, substancja aromatyczna, wysypka skórna, wywiad alergiczny - Leksykon substancji czynnych
Beta-escyna – Wskazania do stosowania
Beta-escyna, substancja o właściwościach przeciwobrzękowych i przeciwzapalnych, jest dostępna w formie doustnej (Reparil tabletki dojelitowe zawierające 20 mg beta-escyny) oraz miejscowej (Reparil Gel N żel zawierający 1% beta-escyny i 5% salicylanu dietyloaminy). Tabletki dojelitowe stosuje się w leczeniu ogólnoustrojowym obrzęków pourazowych, dzięki ochronie substancji czynnej przed kwasem żołądkowym i uwalnianiu jej w jelitach. Preparat ten zawiera laktozę jednowodną i sacharozę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów.
beta-escyna, dolegliwość pourazowa, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, krwiak, laktoza jednowodna, nietolerancja cukrów, obrzęk pourazowy, preparat doustny, reakcja alergiczna, salicylan dietyloaminy, stłuczenie, tabletka dojelitowa, uraz stawu, uszkodzenie struktury stawowej, właściwości przeciwobrzękowe, właściwości przeciwzapalne, wynaczynienie krwi, żel do stosowania miejscowego, zgniecenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Haemoctin 250 250 j.m.
Lek Haemoctin, dostępny w dawkach 250, 500 i 1000 j.m., zawiera ludzki VIII czynnik krzepnięcia krwi pochodzący z osocza ludzkiego i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na preparaty krwiopochodne. Ważnym aspektem jest także zawartość sodu w leku – jedna fiolka zawiera do 32,2 mg sodu (1,4 mmol), co wymaga uwagi u pacjentów z koniecznością ograniczenia spożycia sodu. Przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek Haemoctin, niezależnie od stężenia po rekonstytucji (od 50 j.m./ml do 200 j.m./ml).
aktywność swoista leku, czynnik chromogenny, czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik VIII osoczopochodny, dieta niskosodowa, Farmakopea Europejska, metoda koagulacyjna, nadwrażliwość na lek, osocze ludzkie, preparat krwiopochodny, preparat osoczopochodny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja leku, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zawartość sodu w leku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Albunorm 20%
Albunorm 20% to roztwór albuminy ludzkiej o stężeniu 200 g/l, charakteryzujący się silnym działaniem hyperonkotycznym, około czterokrotnie większym niż osocze. Produkt zawiera 331–368 mg sodu na 100 ml, co stanowi do 18,4% dziennego zalecanego spożycia sodu według WHO, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Podawanie albuminy wymaga ścisłego monitorowania stanu nawodnienia, bilansu elektrolitowego oraz parametrów krzepnięcia, zwłaszcza przy dużych objętościach infuzji. Należy unikać rozcieńczania roztworu wodą do wstrzykiwań ze względu na ryzyko hemolizy. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, żylakami przełyku, obrzękiem płuc, skazą krwotoczną, ciężką niedokrwistością oraz bezmoczem, a także u osób z ciężkim pourazowym uszkodzeniem mózgu, gdzie stosowanie albuminy wiązało się z wyższą śmiertelnością.
albumina, bezmocz, ciśnienie wrotne, czynniki krzepnięcia, efekt koloido-osmotyczny, erytrocyt, hematokryt, hemodylucja, hemoliza, hiperwolemia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk płuc, parametry krzepnięcia, płytki krwi, pourazowe uszkodzenie mózgu, przepełnienie żył szyjnych, pula osocza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, wstrząs, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Brynzolamid – Przeciwwskazania stosowania
Brynzolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany w oftalmologii w postaci kropli do oczu (stężenie 10 mg/ml w preparatach Brinzolamide Accord, Brinzolamide Genoptim, Optilamid), posiada szereg istotnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną, substancje pomocnicze (w tym chlorek benzalkoniowy w stężeniach 0,1–0,15 mg/ml), a także na sulfonamidy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, stosowanie brynzolamidu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, oraz u osób z kwasicą hiperchloremiczną, gdyż lek może nasilać zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.
Brinzolamide Accord, Brinzolamide Genoptim, brynzolamid, chlorek benzalkoniowy, inhibitor anhydrazy węglanowej, krople do oczu, kwasica hiperchloremiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na sulfonamidy, oftalmologia, Optilamid, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, toksyczna nekroliza naskórka, ugrupowanie sulfonamidowe, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Lukrecja – Działania niepożądane
Lukrecja (Glycyrrhiza glabra L.) jest składnikiem wielu preparatów farmaceutycznych, takich jak Korzeń Lukrecji, Iberogast, Padma 28 Formuła, Pectobonisol oraz Tussipect, występujących w różnych formach i stężeniach (np. Iberogast zawiera ekstrakt w proporcji 1:2,5-3,5, 10 ml/100 ml; Padma 28 Formuła – 15 mg na kapsułkę; Pectobonisol – 15 g nalewki na 100 g; Tussipect – 60 mg wyciągu suchego i 72 mg sproszkowanego korzenia na tabletkę). Profil bezpieczeństwa lukrecji jest zróżnicowany w zależności od preparatu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niestrawność, nudności, zgaga, biegunka) o częstości ≥1/1000 do <1/100 (Padma 28 Formuła, Tussipect, Pectobonisol), reakcje skórne (wysypka, świąd) oraz bardzo rzadkie reakcje nadwrażliwości (<1/10 000) w Iberogast, które mogą obejmować duszność. Szczególnie istotne jest ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby w preparacie Iberogast, manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych, wzrostem bilirubiny, żółtaczką, a nawet niewydolnością wątroby, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
biegunka, bilirubina w surowicy, ból brzucha, drżenie rąk, duszność, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, korzeń lukrecji, lukrecja, nadciśnienie, nalewka, niepokój, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej żołądka, polekowe uszkodzenie wątroby, preparat farmaceutyczny, proszek leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozdrażnienie, saponiny, stężenie bilirubiny, świąd, transaminazy, układ krążenia, układ nerwowy, wyciąg płynny, wymioty, wysypka i świąd, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zgaga, żółtaczka polekowa - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus delbrueckii – Przeciwwskazania stosowania
Substancja czynna Lactobacillus delbrueckii, obecna w preparatach probiotycznych takich jak Lacteol Fort 340 mg oraz Trilac, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na ten szczep lub inne bakterie kwasu mlekowego zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na alergię na białko mleka krowiego, która stanowi formalne przeciwwskazanie do stosowania tych produktów ze względu na ryzyko reakcji alergicznych wynikających z pochodzenia bakterii i substancji pomocniczych. Preparaty te zawierają również laktozę (w Lacteol Fort 340 mg obecna w kapsułkach i proszku do sporządzania zawiesiny doustnej) oraz inne składniki, które mogą wywołać objawy nietolerancji u pacjentów z galaktozemią, nietolerancją laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alergia na białko mleka krowiego, alergia pokarmowa, bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis, galaktozemia, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, pepton kazeinowy, preparat probiotyczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wyciąg drożdżowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Penicillinum Crystallisatum TZF 3000000 j.m.
Penicillinum Crystallisatum TZF to preparat zawierający benzylopenicylinę potasową, dostępny w dawkach 1 000 000 j.m., 3 000 000 j.m. oraz 5 000 000 j.m. w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Lek nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych i interakcji lekowych. Preparat można podawać domięśniowo, dożylnie bolusowo lub w formie infuzji, przy czym rozpuszczanie proszku odbywa się w wodzie do wstrzykiwań lub roztworze chlorku sodu, z objętościami rozpuszczalnika odpowiednio: 2 ml (domięśniowo dla 1 000 000 j.m.), 5-10 ml (dożylnie bolusowo dla 1 000 000 j.m.) oraz 10 ml, 30 ml i 50 ml dla infuzji odpowiednio dla dawek 1 000 000 j.m., 3 000 000 j.m. i 5 000 000 j.m.
benzylopenicylina potasowa, fiolka szklana, inaktywacja leku, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, Penicillinum Crystallisatum, penicylina naturalna, reakcja alergiczna, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, stężenie terapeutyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – PoltechMIBI 1 mg MIBI
PoltechMIBI to radiofarmaceutyk zawierający 1,0 mg [tetra(2-metoksy-2-metylopropylo-1-izonitrylo)]-tetrafluoroboranu miedzi (I), stosowany w diagnostyce obrazowej po znakowaniu radioizotopem. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego zastosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. U pacjentów z taką nadwrażliwością istnieje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych o różnym nasileniu, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hederasal MAX 52,5 mg
Lek Hederasal MAX w dawce 52,5 mg w postaci tabletek zawiera wyciąg suchy z liścia bluszczu (Hedera helix L.) ekstraktowany 30% etanolem. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną, inne rośliny z rodziny araliowatych (Araliaceae) – takie jak żeń-szeń, eleuterokok, aralia czy brzoza – oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Ze względu na możliwość reakcji krzyżowych, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergii na rośliny z tej rodziny. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje uczuleniowe na preparaty roślinne i składniki pomocnicze.
aralia, araliowate, eleuterokok, etanol, Hedera helix, nadwrażliwość, preparat roślinny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rodzina araliowatych, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, skład preparatu, substancja czynna, substancja pomocnicza, wyciąg roślinny, wyciąg z liścia bluszczu, wywiad alergiczny, wywiad medyczny, żeń-szeń - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apetiherb –
Apiterb to syrop leczniczy zawierający wyciągi z ziela krwawnika, ziela szanty, liścia melisy oraz owocu kopru włoskiego, stosowany w terapii, który może wywoływać działania niepożądane o charakterze alergicznym. Działania te dotyczą głównie układu skórnego (wysypka, świąd, pokrzywka, zaczerwienienie, obrzęk) oraz układu oddechowego (duszność, kaszel, świszczący oddech, obrzęk dróg oddechowych), a ich częstość występowania jest nieznana na podstawie dostępnych danych. Syrop zawiera również sacharozę w stężeniu 62 g/100 g, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją cukrów.
alergia na rośliny, astrowate, działanie niepożądane, koper włoski, krwawnik pospolity, MedDRA, melisa lekarska, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, obrzęk dróg oddechowych, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, sacharoza, selerowate, stosunek korzyści do ryzyka, świszczący oddech, szanta zwyczajna, wyciąg ziołowy, wywiad alergiczny, zaburzenie skórne, zaburzenie układu oddechowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amoksiklav Quicktab 1000 mg 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB 1000 mg, zawierający 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, penicyliny lub inne beta-laktamy (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy), ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z historią żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy, ze względu na potencjalną hepatotoksyczność. Preparat zawiera także siarczyny jako składnik aromatu pomarańczowego, co wymaga ostrożności u pacjentów z alergią na te związki.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyki beta-laktamowe, antybiotykoterapia, cefalosporyna, hepatotoksyczność, karbapenem, monobaktam, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość na składniki aktywne, parametry czynności wątroby, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, siarczan, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asikreba 37,5 mg
Lek Asikreba zawiera sunitynib w postaci jabłczanu w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg i posiada jednoznaczne przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sunitynib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, zwłaszcza w kapsułkach 37,5 mg, które zawierają barwniki żółcień pomarańczową FCF (E110) w ilości 0,0189 mg oraz tartrazynę (E102) w ilości 0,0057 mg, mogące wywoływać reakcje alergiczne. Kapsułki różnią się wyglądem i nadrukiem, co jest istotne przy identyfikacji dawki i potencjalnych alergenów: 12,5 mg (ciemno-brązowe, nadruk biały „LP” i „650”), 25 mg (jasno-brązowe wieczko, ciemno-brązowy korpus, nadruk biały „LP” i „651”), 37,5 mg (żółte, nadruk czarny „LP” i „652”), 50 mg (jasno-brązowe, nadruk biały „LP” i „653”).
Asikreba, bezpieczeństwo farmakoterapii, inhibitor kinazy tyrozynowej, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nadwrażliwość na sunitynib, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na sunitynib, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tartrazyna, wysypka skórna, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Micafungin Sandoz 50 mg
Micafungin Sandoz, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, jest echinokandyną stosowaną w terapii przeciwgrzybiczej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mykafunginę (substancję czynną), inne echinokandyny (np. kaspofunginę, anidulafunginę) oraz składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii pacjenta, zwłaszcza występowanie wysypki, świądu, obrzęku naczynioruchowego lub reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu leków z grupy echinokandyn, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do podania Micafungin Sandoz.
anidulafungina, echinokandyna, kaspofungina, leczenie objawowe, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, mykafungina sodowa, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rekonstytucja, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Micafungin Viatris 100 mg
Lek Micafungin Viatris, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym mykafunginę sodową, inne echinokandyny oraz substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na echinokandyny, takich jak kaspofungina czy anidulafungina, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich, zagrażających życiu anafilaksji.
anidulafungina, echinokandyny, kaspofungina, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina sodowa, nadwrażliwość, proszek liofilizowany, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rekonstytucja, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Theraflu Grip Miód i Cytryna 500 mg
Theraflu GRIP Miód i Cytryna to preparat zawierający 500 mg paracetamolu w każdej saszetce proszku do sporządzania roztworu doustnego. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1-2 saszetki (500-1000 mg paracetamolu) co 4-6 godzin, maksymalnie 4 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 3000 mg. U pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg dawka nie powinna przekraczać 60 mg/kg/dobę. Młodzież 12-15 lat o masie 41-50 kg powinna stosować 1 saszetkę co 4-6 godzin, maksymalnie 4 saszetki (2000 mg) na dobę, natomiast młodzież 16-18 lat powinna stosować dawkowanie jak dorośli. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 roku życia. W przypadku niewydolności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami, a u pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie dostosowuje się do przesączania kłębuszkowego (GFR): 500 mg co 6 godzin przy GFR 10-50 ml/min oraz 500 mg co 8 godzin przy GFR <10 ml/min. U osób starszych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 500 mg/5 ml
Ospamox, zawierający amoksycylinę trójwodną w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Wskazania obejmują ostre infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych (np. bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie gardła), zakażenia układu moczowego (ostre zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, odmiedniczkowe zapalenie nerek), a także dur brzuszny, ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykację Helicobacter pylori oraz chorobę z Lyme. Lek jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka. Decyzja o zastosowaniu Ospamoxu powinna uwzględniać potwierdzoną lub wysoce prawdopodobną etiologię bakteryjną, lokalne wytyczne antybiotykoterapii oraz epidemiologię i wzorce oporności bakterii.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, astma, bezobjawowy bakteriomocz, choroba wrzodowa, choroba z Lyme, cukrzyca, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, fenyloketonuria, infekcja dróg oddechowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja fruktozy, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, ropień okołozębowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie paciorkowcowe, zakażenie protezy stawowej, zakażenie stomatologiczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vitaminum A + D3 Medana
Podczas terapii produktem Vitaminum A+D3 Medana, zawierającym 20 000 j.m. witaminy A oraz 10 000 j.m. witaminy D3 na ml płynu doustnego, konieczne jest ścisłe przestrzeganie zaleconego dawkowania, aby uniknąć ryzyka przewlekłej hiperwitaminozy. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w ciąży (ze względu na teratogenne działanie witaminy A), pacjentów unieruchomionych, przyjmujących tiazydy lub inne leki moczopędne, z kamicą nerkową, chorobami serca oraz stosujących glikozydy naparstnicy, ze względu na ryzyko hiperkalcemii i jej powikłań. Zaleca się regularne monitorowanie poziomów wapnia i fosforanów we krwi i moczu, a także unikanie jednoczesnego podawania wysokich dawek wapnia, fosforu i magnezu, które mogą nasilać zaburzenia gospodarki mineralnej. U niemowląt z małymi wymiarami ciemienia przedniego istnieje podwyższone ryzyko przedwczesnego zarośnięcia szwów czaszkowych pod wpływem witaminy D3, co wymaga szczegółowej obserwacji klinicznej.
alkohol benzylowy, choroba serca, choroba wątroby, ciąża, ciemię przednie, epilepsja, glikol propylenowy, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, kamica nerkowa, lek moczopędny, poziom wapnia i fosforanów, przewlekła hiperwitaminoza, reakcja alergiczna, suplementacja wapnia, tiazydy, unieruchomienie pacjenta, witamina A, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej - Leksykon substancji czynnych
Papaweryna – Przeciwwskazania stosowania
Papaverinum Hydrochloricum WZF, zawierający chlorowodorek papaweryny w stężeniu 20 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań, jest lekiem o działaniu spazmolitycznym, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na alkohol benzylowy (10 mg/ml), będący składnikiem pomocniczym preparatu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa w mięśniu sercowym, niezależnie od etiologii i stopnia zaawansowania, ze względu na ryzyko pogłębienia tych zaburzeń przez wpływ papaweryny na układ przewodzący serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na papawerynę oraz na osoby z zaburzeniami rytmu serca powiązanymi z przewodnictwem.
alkohol benzylowy, chlorowodorek papaweryny, choroba układu krążenia, działanie niepożądane, działanie spazmolityczne, lek spazmolityczny, mięsień sercowy, nadwrażliwość na substancję czynną, podanie parenteralne, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, stężenie leku, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa mięśnia sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pirfenidone Aurovitas 801 mg
Pirfenidone Aurovitas w dawkach 267 mg i 801 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pirfenidon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (18,85 mg w tabletce 267 mg i 56,55 mg w tabletce 801 mg), u osób z historią obrzęku naczynioruchowego po pirfenidonie, a także u pacjentów stosujących fluwoksaminę ze względu na ryzyko toksycznego wzrostu stężenia leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność wątroby oraz niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 mL/min lub dializoterapia, co wynika z ryzyka kumulacji leku i poważnych działań niepożądanych. W tych sytuacjach stosowanie pirfenidonu jest niedopuszczalne ze względu na bezpieczeństwo pacjenta.
W przypadkach umiarkowanego upośledzenia funkcji wątroby lub nerek (klirens kreatyniny 30-50 mL/min) stosowanie pirfenidonu wymaga szczególnej ostrożności i częstszego monitorowania parametrów wątrobowych oraz nerkowych. U pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy uwzględnić ryzyko związane z zawartością laktozy w preparacie. Decyzja o leczeniu powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka oraz możliwości ścisłego monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty zaznajomionego z profilem bezpieczeństwa pirfenidonu.
dializoterapia, fluwoksamina, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na pirfenidon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pirfenidon, reakcja alergiczna, umiarkowana niewydolność nerek, upośledzenie funkcji wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noverban 958 mg/5 ml
Lek Noverban w formie syropu zawiera wyciąg płynny z kwiatów dziewanny (0,96 g w 5 ml syropu) i charakteryzuje się ograniczonymi przeciwwskazaniami. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność etanolu (4-7% V/V) oraz sacharozy (około 3,8 g w 5 ml), które mogą stanowić względne przeciwwskazania u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, cukrzycą, nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający tiaminy chlorowodorek (50 mg/ml), pirydoksyny chlorowodorek (50 mg/ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (40 mg/2 ml ampułki) oraz lidokainę chlorowodorku (20 mg/2 ml ampułki), które mogą wywołać reakcje alergiczne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami przewodnictwa sercowego oraz niewyrównaną niewydolnością serca, ze względu na ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych.
alkohol benzylowy, cyjanokobalamina, laktacja, lidokainy chlorowodorek, Milgamma N, nadwrażliwość, niewydolność serca, pirydoksyny chlorowodorek, powikłanie kardiologiczne, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tiaminy chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wywiad medyczny, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Heparin-Hasco forte 1000 j.m./g
Heparin-Hasco Forte w formie żelu zawiera heparynę sodową w stężeniu 1000 j.m./g i jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Ze względu na ograniczone wchłanianie systemowe, ryzyko przedawkowania jest klinicznie nieistotne, a dotychczasowe dane kliniczne nie odnotowały przypadków toksyczności przy prawidłowym stosowaniu. Substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan), mogą potencjalnie wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry, jednak ryzyko to jest minimalne przy miejscowej aplikacji. W przypadku nadmiernej ekspozycji teoretycznie możliwe są miejscowe reakcje skórne, a w rzadkich sytuacjach – krwawienia związane z systemowym wchłanianiem heparyny.
aplikacja miejscowa leku, glikol propylenowy, heparyna sodowa, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie, miejscowa reakcja skórna, objaw niepożądany, objawy ogólnoustrojowe, paraben, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja kontaktowa, reakcja niepożądana, stosowanie miejscowe, substancja czynna, wchłanianie systemiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atofab
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną częstość myśli i prób samobójczych w tej grupie wiekowej, podczas gdy u dorosłych nie stwierdzono istotnych różnic w porównaniu z placebo. Lek może powodować istotne zmiany hemodynamiczne, takie jak przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min, u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany ≥20 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mm Hg, u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany ≥15-20 mm Hg). Długotrwałe utrzymywanie się tych zmian może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym przerostu mięśnia sercowego. Z tego powodu przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena układu krążenia, a podczas leczenia regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy.
ADHD, atomoksetyna, choroba mózgowo-naczyniowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze krwi, duszność, enzym wątrobowy, epizod dużej depresji, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie, nagły zgon, napad drgawkowy, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parametr hemodynamiczny, podwójnie ślepa próba, pokrzywka, powikłanie mózgowo-naczyniowe, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, stężenie bilirubiny, strukturalna wada serca, strukturalne zaburzenie czynności serca, tachykardia, tik, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie maniakalne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Singulair 4 4 mg
Preparat Singulair 4 mg zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną w dawce 4 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub jakikolwiek składnik pomocniczy, w tym aspartam (1,2 mg/tabletkę) oraz alkohol benzylowy (do 0,36 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu oraz u osób z nadwrażliwością na alkohol benzylowy. Tabletki do rozgryzania i żucia, choć zaprojektowane dla populacji pediatrycznej, mogą stanowić problem u pacjentów z zaburzeniami połykania lub trudnościami w żuciu.
alkohol benzylowy, aspartam, fenyloalanina, fenyloketonuria, leukotrieny, montelukast sodowy, nadwrażliwość, populacja pediatryczna, preparat przeciwastmatyczny, reakcja alergiczna, Singulair, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, trudność w żuciu, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tachyben 100 mg
Stosowanie urapidylu (Tachyben) wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które najczęściej wynikają z gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego. Objawy te mogą pojawić się nawet przy powolnej infuzji, jednak zwykle ustępują w ciągu kilku minut. Decyzja o przerwaniu terapii powinna być oparta na ocenie nasilenia objawów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują kołatanie serca, tachykardię (>100/min), bradykardię (<60/min), objawy dławicowe oraz duszność. Hipotonia ortostatyczna, manifestująca się spadkiem ciśnienia przy zmianie pozycji, występuje często i może prowadzić do zawrotów głowy lub omdleń. W układzie pokarmowym dominują nudności i wymioty, a w ośrodkowym układzie nerwowym – zawroty głowy, bóle głowy oraz niepokój. Rzadko notuje się priapizm, wymagający pilnej interwencji, oraz małopłytkowość, której związek z lekiem nie został potwierdzony immunohematologicznie.
arytmia, arytmia serca, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, małopłytkowość, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, tachykardia, urapidyl, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy