Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fosfomycyna

Fosfomycyna jest antybiotykiem stosowanym głównie w leczeniu niepowikłanych zakażeń układu moczowego, jednak jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Istnieje ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego, które mogą zagrażać życiu, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiednich działań ratunkowych. Ponadto, terapia fosfomycyną wiąże się z ryzykiem wystąpienia biegunki związanej z Clostridioides difficile (CDAD), w tym zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które mogą mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. W przypadku podejrzenia zakażenia C. difficile należy rozważyć przerwanie leczenia fosfomycyną oraz wdrożyć odpowiednie leczenie, unikając leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie fosfomycyny u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania fosfomycyny

Fosfomycyna jest antybiotykiem stosowanym głównie w leczeniu niepowikłanych zakażeń układu moczowego. Mimo że substancja charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, podczas jej stosowania należy zachować szczególną ostrożność w określonych przypadkach klinicznych. Lekarze powinni zwrócić uwagę na wymienione poniżej ostrzeżenia i środki ostrożności związane z terapią fosfomycyną.1 2

Reakcje nadwrażliwości

Podczas leczenia fosfomycyną mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, które mogą mieć przebieg zagrażający życiu, a w niektórych przypadkach nawet doprowadzić do zgonu. W przypadku wystąpienia takich reakcji niezbędne jest natychmiastowe przerwanie podawania fosfomycyny i podjęcie odpowiednich działań doraźnych zgodnych z protokołami postępowania w reakcjach anafilaktycznych. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja nadwrażliwości, fosfomycyna jest bezwzględnie przeciwwskazana w przyszłości.3 4 5

Biegunka wywołana przez Clostridioides difficile

Terapia fosfomycyną, podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, wiąże się z ryzykiem wystąpienia biegunki związanej z Clostridioides difficile (CDAD). W czasie stosowania fosfomycyny raportowano zarówno przypadki zapalenia jelita grubego, jak i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołane przez C. difficile, których nasilenie może wahać się od łagodnego do zagrażającego życiu. W związku z tym ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których w trakcie terapii fosfomycyną lub po jej zakończeniu wystąpi biegunka, szczególnie o charakterze ciężkim, uporczywym i/lub krwawym.6 7

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia C. difficile należy:8 9

  • Rozważyć przerwanie leczenia fosfomycyną
  • Wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwko zakażeniu C. difficile
  • Bezwzględnie unikać stosowania produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit, gdyż mogą one pogarszać przebieg choroby

10 11

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność fosfomycyny nie zostały określone u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Z tego względu nie zaleca się stosowania preparatów zawierających fosfomycynę u pacjentów pediatrycznych z tej grupy wiekowej. Leki takie jak Afastural, Fosfacin, Fosfomycin Sandoz, Fosfomycin US Pharmacia czy Symural nie powinny być podawane dzieciom poniżej 12. roku życia.12 13 14

Przewlekłe zakażenia u pacjentów płci męskiej

W przypadku występowania przewlekłych zakażeń u mężczyzn, konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki i weryfikacji rozpoznania. Przewlekłe zakażenia układu moczowego u pacjentów płci męskiej najczęściej są spowodowane:15 16

  • Powikłanymi zakażeniami układu moczowego
  • Obecnością drobnoustrojów chorobotwórczych opornych na antybiotyki (np. Staphylococcus saprophyticus)

17

Należy podkreślić, że zakażenia dróg moczowych u mężczyzn co do zasady uznaje się za powikłane zakażenia układu moczowego, do leczenia których fosfomycyna nie jest wskazana. W przypadkach wymagających zastosowania leczenia przeciwbakteryjnego u mężczyzn z zakażeniami układu moczowego należy rozważyć inne opcje terapeutyczne.18 19 20

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy wziąć pod uwagę, że stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje skuteczne przez 48 godzin po podaniu standardowej dawki tylko w przypadku, gdy klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min. Przy niższych wartościach klirensu kreatyniny skuteczność leczenia może być niewystarczająca, co należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.21

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Preparaty fosfomycyny zawierają różne substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane u predysponowanych pacjentów:

Sacharoza

Wszystkie preparaty fosfomycyny dostępne w postaci granulatu/proszku do sporządzania roztworu doustnego zawierają sacharozę, choć w różnych ilościach:22 23 24

  • Afastural – 1,923 g sacharozy na saszetkę
  • Fosfacin – 2,153 g sacharozy na saszetkę
  • Fosfomycin Sandoz – 2,2 g sacharozy na saszetkę
  • Fosfomycin US Pharmacia – 1,923 g sacharozy na saszetkę
  • Monural (2 g) – 2,1 g sacharozy na saszetkę
  • Monural (3 g) – 2,2 g sacharozy na saszetkę
  • Symural – 1,923 g sacharozy na saszetkę

25 26

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak:27 28

nie powinni przyjmować preparatów fosfomycyny zawierających sacharozę.29 30

Glukoza

Niektóre preparaty fosfomycyny zawierają również glukozę:31 32

  • Fosfomycin Sandoz – do 14,5 mg glukozy (w postaci glukozy jednowodnej)
  • Symural – zawiera glukozę (w postaci dekstrozy jednowodnej i maltodekstryny)

Podobnie jak w przypadku sacharozy, pacjenci z wymienionymi wcześniej zaburzeniami nie powinni przyjmować tych preparatów.33

Barwniki

Niektóre preparaty fosfomycyny zawierają żółcień pomarańczową (E110), która może powodować reakcje alergiczne. Dotyczy to na przykład leku Fosfomycin US Pharmacia oraz Symural.34 35 36

  • Fosfomycin US Pharmacia – zawiera żółcień pomarańczową
  • Symural – zawiera około 0,96 mg żółcieni pomarańczowej (E110)
Sód

Preparaty fosfomycyny zawierają niewielkie ilości sodu, co jest istotną informacją dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu. Jednakże w przypadku wszystkich omawianych produktów zawartość sodu jest niższa niż 1 mmol (23 mg) na saszetkę, dlatego są one uznawane za produkty „wolne od sodu”.37 38 39 40

Nazwa preparatu Zawartość sodu Klasyfikacja
Fosfacin mniej niż 1 mmol (23 mg) wolny od sodu
Fosfomycin Sandoz mniej niż 1 mmol (23 mg) wolny od sodu
Fosfomycin US Pharmacia 1,8 mg wolny od sodu
Symural mniej niż 1 mmol (23 mg) wolny od sodu
  1. 24.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl