alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa

Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (AZBŚ, rhinitis allergica) to przewlekłe, zapalne schorzenie górnych dróg oddechowych wywołane reakcją immunologiczną IgE-zależną na alergen. Charakteryzuje się takimi objawami jak: wodnisty wyciek z nosa, świąd, kichanie oraz blokada nosa.

W zależności od czasu trwania objawów wyróżnia się postać sezonową (związaną z okresowym narażeniem na alergeny, np. pyłki roślin) oraz całoroczną (przewlekłą). W klasyfikacji ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma) wyróżnia się również podział na AZBŚ okresowe i przewlekłe, z uwzględnieniem stopnia nasilenia objawów.

Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne, testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz w wybranych przypadkach prowokację donosową. Leczenie opiera się na unikaniu alergenu, farmakoterapii (głównie leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy donosowe, leki antyleukotrienowe) oraz immunoterapii swoistej, która jako jedyna metoda może modyfikować naturalny przebieg choroby.

Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa często współistnieje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry czy alergiczne zapalenie spojówek. Nieleczone lub niewłaściwie leczone AZBŚ może prowadzić do powikłań, w tym zapalenia zatok przynosowych, zapalenia ucha środkowego czy pogorszenia kontroli astmy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jovesto 0,5 mg/ml

Jovesto to roztwór doustny o stężeniu 0,5 mg/ml zawierający desloratadynę, wykazujący działanie przeciwhistaminowe poprzez blokadę receptorów H1. Preparat jest wskazany do łagodzenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takich jak wodnisty wyciek, obrzęk, świąd nosa, kichanie oraz świąd i łzawienie oczu, a także do leczenia pokrzywki, charakteryzującej się bąblami pokrzywkowymi i intensywnym świądem. Lek jest dopuszczony do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 1. roku życia, co czyni go szczególnie użytecznym w pediatrii. Roztwór zawiera ponadto substancje pomocnicze: sorbitol (do 97,5 mg/ml), glikol propylenowy (102,3 mg/ml) oraz sód (0,167 mmol/ml), które należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją lub schorzeniami wymagającymi ograniczenia tych składników.
alergen pokarmowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, dysfagia, lek przeciwhistaminowy, obrzęk błony śluzowej nosa, ostra pokrzywka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, roztocza kurzu domowego, roztwór doustny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, wodnisty wyciek z nosa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nasometin Alergia Lora 10 mg

Preparat Nasometin Alergia Lora zawiera loratadynę w dawce 10 mg i jest wskazany do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, zarówno sezonowego, jak i całorocznego. Lek skutecznie łagodzi wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, napadowe kichanie, świąd błony śluzowej nosa oraz świąd i zaczerwienienie oczu. W przypadku sezonowego nieżytu nosa objawy są związane z ekspozycją na pyłki roślin, traw i drzew, natomiast w całorocznym – na alergeny środowiskowe, takie jak roztocza kurzu domowego, naskórek zwierząt czy pleśnie. Loratadyna działa poprzez selektywne blokowanie receptorów histaminowych H1, co przekłada się na zmniejszenie nasilenia objawów i poprawę komfortu życia pacjentów.
alergeny środowiskowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, bąble pokrzywkowe, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, laktoza jednowodna, loratadyna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, przeciwhistaminowy lek drugiej generacji, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptory histaminowe H₁, sezonowe zapalenie błony śluzowej nosa, wodnisty wyciek z nosa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Momester Nasal 50 mcg/dawkę

Momester Nasal, zawierający mometazonu furoinian jednowodny w dawce 50 mikrogramów na dawkę w formie aerozolu do nosa, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla donosowych kortykosteroidów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące u około 5% pacjentów, zwykle o łagodnym przebiegu i samoistnie ustępujące. Inne często obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli), ból głowy oraz infekcje górnych dróg oddechowych i zapalenie gardła (≥1/10). Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również potencjalne ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów, takie jak jaskra, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaćma i nieostre widzenie, choć ich częstość nie została określona. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z krwawieniem z nosa (6%), bólami głowy (3%) i podrażnieniem błony śluzowej nosa (2%) jako najczęstszymi działaniami niepożądanymi.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, biodostępność ogólnoustrojowa, ból głowy, duszność, jaskra, kichanie, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, mometazonu furoinian, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, owrzodzenie nosa, perforacja przegrody nosowej, pieczenie nosa, podrażnienie nosa, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, polipy nosa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia węchu, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasergin 5 mg

Desloratadyna, substancja czynna leku Dasergin 5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 3 godzin po podaniu. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg, a pokarm oraz sok grejpfrutowy nie wpływają na jej farmakokinetykę. Lek wiąże się z białkami osocza w 83-87%, nie wykazuje klinicznie istotnej kumulacji przy dawkowaniu raz na dobę, a okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 27 godzin. U około 4% pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa obserwuje się około 3-krotnie wyższe Cmax po około 7 godzinach, jednak bez różnic w bezpieczeństwie stosowania. Metabolizm desloratadyny nie jest przypisany do konkretnego enzymu, nie hamuje ona aktywności CYP3A4 i CYP2D6 oraz nie jest substratem ani inhibitorem glikoproteiny P, co ogranicza potencjalne interakcje lekowe.
3-hydroksydesloratadyna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, biodostępność desloratadyny, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, ekspozycja na lek, glikoproteina p, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm desloratadyny, okres półtrwania, powinowactwo do białek osocza, profil farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie leku, stężenie w osoczu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 5 mg

Bisoprolol fumaran wykazuje profil działań niepożądanych zróżnicowany pod względem częstości i nasilenia, zależny od leczonej jednostki chorobowej. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie bradykardia występuje bardzo często, a nasilenie niewydolności serca często. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową te działania występują niezbyt często. Inne istotne działania to zawroty głowy i ból głowy (często), uczucie zmęczenia i astenia (często), a także niedociśnienie tętnicze i uczucie ziębnięcia kończyn. Rzadziej obserwuje się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często), oraz reakcje skórne, w tym wysypkę łuszczyco-podobną i łysienie (bardzo rzadko). W trakcie terapii należy monitorować parametry laboratoryjne, takie jak stężenie triglicerydów oraz aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), które mogą ulec zwiększeniu rzadko.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, omamy, osłabienie mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Telfexo 120 mg 120 mg

Telfexo 120 mg, zawierający chlorowodorek feksofenadyny w dawce 120 mg (odpowiadającej 112 mg feksofenadyny w formie zasady), jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, selektywnie blokującym obwodowe receptory H1 bez działania sedatywnego. Preparat jest wskazany do leczenia sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd nosa, zatkanie nosa oraz podrażnienie oczu. Tabletki powlekane o wymiarach 14,9-15,3 mm x 6,4-6,8 mm są przeznaczone do stosowania w monoterapii lub terapii skojarzonej, szczególnie w okresie ekspozycji na alergeny sezonowe, z możliwością profilaktycznego rozpoczęcia terapii przed sezonem pylenia.
alergen sezonowy, alergia sezonowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopowe zapalenie skóry, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorowodorek feksofenadyny, efekt sedatywny, feksofenadyna, kichanie, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, monoterapia, nadwrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie oczu, pokrzywka, receptor H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, terapia skojarzona, wodnisty wyciek z nosa, zatkanie nosa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Afrin ND 0,5 mg/ml

Afrin ND, zawierający chlorowodorek oksymetazoliny w stężeniu 0,5 mg/ml (50 μg na dawkę 100 μl), jest wskazany do objawowego leczenia niedrożności nosa w przebiegu kataru siennego, przeziębienia oraz ostrego i przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia i dostępny w formie aerozolu do nosa o pH 5,0-6,5. Oksymetazolina działa jako alfa-adrenomimetyk, powodując szybkie obkurczenie naczyń błony śluzowej nosa, co skutkuje zmniejszeniem obrzęku, poprawą drożności nosa oraz ułatwieniem drenażu zatok. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak chlorek benzalkoniowy (0,25 mg/ml) i alkohol benzylowy (2,5 mg/ml), które pełnią funkcję konserwantów.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alfa-adrenomimetyk, alkohol benzylowy, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek oksymetazoliny, drenaż zatok, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, katar sienny, niedrożność nosa, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej nosa, oksymetazolina, ostre zapalenie zatok, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, rhinitis medicamentosa, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych, zatoki przynosowe
Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Działania niepożądane

Bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk, jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz przewlekłej niewydolności serca. Jego działania niepożądane wynikają głównie z blokady receptorów beta1, a ich częstość występowania klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii (bardzo często u pacjentów z niewydolnością serca, niezbyt często u nadciśnieniowych i dławicowych), nasilenia niewydolności serca (często u niewydolnych, niezbyt często u nadciśnieniowych/dławicowych), zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego (niezbyt często) oraz niedociśnienia tętniczego (często). Ponadto obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy często, omdlenia rzadko), układu oddechowego (skurcz oskrzeli niezbyt często u chorych z astmą lub POChP), układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia często), a także zaburzenia psychiczne (zaburzenia snu i depresja niezbyt często, koszmary senne i omamy rzadko). Działania skórne, takie jak reakcje nadwrażliwości i łysienie, występują rzadko do bardzo rzadko, podobnie jak zmiany w narządach zmysłów (zmniejszone wydzielanie łez, zaburzenia słuchu) oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (rzadko wzrost triglicerydów i enzymów wątrobowych). Osłabienie mięśni i kurcze mięśniowe pojawiają się niezbyt często, a zaburzenia erekcji rzadko. Częstość zmęczenia jest wysoka, a astenia występuje niezbyt często, zwykle ustępując po 1-2 tygodniach terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, działanie inotropowe ujemne, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, hipotonia, mechanizm działania, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie wątroby, zespół Raynauda
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clatra Allergy Fast 20 mg

Clatra Allergy Fast to lek przeciwhistaminowy zawierający bilastynę w dawce 20 mg, stosowany w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego), alergicznego zapalenia spojówek oraz pokrzywki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Tabletki ulegają rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia ich podanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Każda tabletka zawiera 20 mg bilastyny oraz minimalną ilość etanolu (0,0030 mg). Lek jest wskazany do łagodzenia objawów takich jak katar, kichanie, świąd i przekrwienie błony śluzowej nosa, a także łzawienie, świąd i podrażnienie spojówek oraz zmiany skórne charakterystyczne dla pokrzywki.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, bilastyna, dolegliwości alergiczne, dysfagia, katar alergiczny, lek przeciwalergiczny, łzawienie oczu, podrażnienie spojówek, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, schorzenie alergiczne, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dynid 5 mg

Desloratadyna, będąca antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazuje selektywne działanie przeciwalergiczne bez przenikania do ośrodkowego układu nerwowego, co eliminuje efekt sedatywny. Mechanizm jej działania obejmuje hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P, co ogranicza migrację komórek zapalnych. W badaniach klinicznych potwierdzono bezpieczeństwo kardiologiczne leku nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz 45 mg/dobę przez 10 dni) bez istotnego wpływu na odstęp QTc. Desloratadyna nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z ketokonazolem i erytromycyną, a jej stosowanie nie nasila zaburzeń funkcji psychomotorycznych ani senności, także w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina, desloratadyna, erytromycyna, granulocyt zasadochłonny, histamina, interleukina-13, interleukina-4, interleukina-6, interleukina-8, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwciało IgE, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1, selektyna P, senność, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, układ sercowo-naczyniowy, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek
Leksykon leków
Działania niepożądane – Metmin 50 mcg/dawkę

Stosowanie mometazonu furoinianu w postaci aerozolu do nosa (Metmin, 50 µg/dawkę) wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najczęstszym jest krwawienie z nosa, występujące u około 5% pacjentów, częściej niż w grupie placebo, lecz rzadziej niż przy innych donosowych kortykosteroidach (do 15%). Krwawienia te mają zwykle łagodny przebieg i ustępują samoistnie. Inne często obserwowane działania niepożądane obejmują uczucie pieczenia i podrażnienie błony śluzowej nosa, ból głowy oraz zapalenie gardła. W przypadku długotrwałego stosowania, zwłaszcza w dużych dawkach, istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów, a także poważnych powikłań okulistycznych, takich jak jaskra, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaćma i nieostre widzenie, co wymaga regularnej kontroli okulistycznej pacjentów.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, działanie ogólnoustrojowe, jaskra, kichanie, klasyfikacja MedDRA, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, mometazon furoinian, nadwrażliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie nosa, perforacja przegrody nosowej, pieczenie nosa, podrażnienie nosa, polip nosa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia smaku i węchu, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aleric Deslo Active 5 mg

Desloratadyna, składnik leku Aleric Deslo Active, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z wykrywalnym stężeniem w osoczu już po 30 minutach i osiągającym Cmax około 3 godzin. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg. U około 4% pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa obserwuje się trzykrotnie wyższe stężenia leku, osiągane po około 7 godzinach, bez różnic w profilu bezpieczeństwa. Pokarm, w tym wysokotłuszczowy posiłek oraz sok grejpfrutowy, nie wpływają istotnie na farmakokinetykę desloratadyny. Lek wiąże się z białkami osocza w 83-87%, a okres półtrwania wynosi około 27 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Nie stwierdzono klinicznie istotnej kumulacji przy stosowaniu dawek 5-20 mg przez 14 dni. Metabolizm nie jest w pełni poznany, jednak desloratadyna nie hamuje enzymów CYP3A4, CYP2D6 ani nie jest substratem lub inhibitorem glikoproteiny P.
3-hydroksydesloratadyna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, biodostępność leku, ciężka niewydolność nerek, Cmax, CRI, dawka jednorazowa, dawka wielokrotna, desloratadyna, farmakokinetyka, glikoproteina p, kumulacja leku, łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek, metabolizm leku, okres półtrwania, przewlekła niewydolność nerek, sok grejpfrutowy, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, wiązanie z białkami osocza, wolna frakcja leku, wpływ pokarmu na farmakokinetykę
Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa Fast Kids 0,5 mg/ml

Desloratadyna, substancja czynna leku Hitaxa Fast Kids, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami klinicznymi w populacji pediatrycznej (6 miesięcy–17 lat) oraz dorosłych. W badaniach u dzieci 2-11 lat częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, natomiast u niemowląt (6-23 miesiące) najczęściej obserwowano biegunkę (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%). U młodzieży 12-17 lat najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9% vs. 6,9% placebo). Istotnym sygnałem bezpieczeństwa jest zwiększona częstość nowych napadów drgawkowych u dzieci 0-4 lat (wzrost o 37,5 na 100 000 osobolat; 95% CI 10,5-64,5) oraz 5-19 lat (wzrost o 11,3 na 100 000 osobolat; 95% CI 2,3-20,2). U dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, badanie kliniczne, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, desloratadyna, drgawka, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość oczu, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixotide Dysk

Flixotide Dysk, zawierający flutykazon propionian, jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w długotrwałym leczeniu astmy, nie zaś do przerywania ostrych napadów duszności. Leczenie wymaga regularnego monitorowania czynności płuc oraz kontroli dawki, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga, spowolnienie wzrostu u dzieci czy zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących dawki ≥1000 µg/dobę, zwłaszcza dzieci i młodzieży poniżej 16 lat, ze względu na ryzyko ostrego przełomu nadnerczowego w sytuacjach stresowych (uraz, zabieg chirurgiczny, zakażenie). W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli należy natychmiast przerwać podawanie leku i zastosować szybko działający lek rozszerzający oskrzela.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma ciężka, centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, działanie ogólnoustrojowe, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid wziewny, nadaktywność psychoruchowa, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, POChP, przełom nadnerczowy, rysy cushingoidalne, rytonawir, skurcz oskrzeli paradoksalny, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe zapalenie zatok – Epidemiologia

Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych (CRS) jest powszechnym schorzeniem o częstości występowania szacowanej na 3-6% populacji w badaniach z wykorzystaniem kryteriów endoskopowych lub tomografii komputerowej. Epidemiologia CRS wykazuje zróżnicowanie geograficzne, z częstością od 8% w Azji do około 12% w USA i Europie. W USA CRS dotyka około 11,6% dorosłej populacji, co przekłada się na 28,9 miliona osób, z roczną liczbą 2,7 miliona wizyt ambulatoryjnych i 234 000 wizyt na oddziałach ratunkowych. Choroba występuje najczęściej w czwartej dekadzie życia, z przewagą kobiet (20,3% vs 11,5% u mężczyzn), choć CRSwNP może być częstsze u mężczyzn. CRS dzieli się na podtypy: CRSsNP (około 70% przypadków), CRSwNP (2-4% populacji) oraz rzadziej AFRS, z różnym profilem zapalnym i współistniejącą astmą (46,9% w CRSwNP, 73,3% w AFRS).
alergia wziewna, alergiczne grzybicze zapalenie zatok przynosowych, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, badanie endoskopowe, biofilm bakteryjny, biomarker choroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, dławica piersiowa, Haemophilus influenzae, hipogammaglobulinemia, nadwrażliwość na aspirynę, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, Pseudomonas aeruginosa, refluks żołądkowo-przełykowy, skrzywienie przegrody nosowej, Staphylococcus aureus, tomografia komputerowa, zapalenie typu 2, zastoinowa niewydolność serca, zespół Sjögrena
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hitaxa Fast Kids 0,5 mg/ml

Desloratadyna, zawarta w leku Hitaxa Fast Kids w stężeniu 0,5 mg/ml, jest długo działającym antagonistą receptorów H1, charakteryzującym się selektywnym blokowaniem obwodowych receptorów histaminowych bez przenikania do OUN, co minimalizuje działania sedatywne. W badaniach in vitro wykazano dodatkowe właściwości przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów pozostaje niepotwierdzone. Profil bezpieczeństwa u dzieci (1-11 lat) oparty jest na badaniach syropu o identycznym stężeniu, z dawkowaniem 1,25 mg/dobę dla dzieci 1-5 lat oraz 2,5 mg/dobę dla dzieci 6-11 lat, wykazując dobrą tolerancję, stabilne parametry laboratoryjne, brak wpływu na odstęp QTc oraz porównywalne stężenia osoczowe do dorosłych. Brak jest jednak odrębnych badań skuteczności u dzieci poniżej 12 lat, a efektywność leku ekstrapoluje się z danych populacji dorosłych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, badanie elektrokardiograficzne, cytokina prozapalna, desloratadyna, działanie przeciwhistaminowe, granulocyt zasadochłonny, interleukina IL-6, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, obwodowy receptor H1, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, selektyna P, sprawność psychomotoryczna, uwalnianie histaminy, właściwość przeciwalergiczna, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xedine HA

Podczas stosowania ksylometazoliny (Xedine HA, 1 mg/ml aerozol do nosa) należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na leki sympatykomimetyczne oraz u osób z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, przerostem gruczołu krokowego i guzem chromochłonnym. U tych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane takie jak bezsenność, zawroty głowy, drżenia, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia), podwyższone ciśnienie tętnicze oraz ryzyko ciężkich arytmii komorowych, zwłaszcza u pacjentów z zespołem długiego odstępu QT. Konieczna jest dokładna ocena wywiadu chorobowego oraz rozważenie stosunku korzyści do ryzyka przed wdrożeniem terapii ksylometazoliną.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, bezsenność, choroba układu krążenia, cukrzyca, drżenie, guz chromochłonny, ksylometazolina, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, obrzęk błony śluzowej nosa, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przerost gruczołu krokowego, przewlekły obrzęk błony śluzowej, rhinitis medicamentosa, rhinitis sicca, suche zapalenie błony śluzowej nosa, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zanik błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół długiego odstępu QT
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 1,25 mg

Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bibloc, jako beta-adrenolityk, wywołuje działania niepożądane wynikające z blokady receptorów beta-adrenergicznych oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane działania obejmują bradykardię (≥10% u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca), nasilenie niewydolności serca (1-10%), uczucie ziębnięcia kończyn, niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy, a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia. Rzadziej występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych, a także reakcje alergiczne skóry, zapalenie wątroby, zmiany w enzymach wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresja i zaburzenia snu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyslipidemia, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, kurcz mięśniowy, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła niewydolność serca, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, substancja czynna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Właściwości farmakodynamiczne

Montelukast jest selektywnym antagonistą receptorów leukotrienowych cysteinylowych typu 1 (CysLT1), które odgrywają kluczową rolę w patofizjologii astmy oskrzelowej i alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Lek hamuje skurcz oskrzeli, zmniejsza wydzielanie śluzu oraz ogranicza napływ eozynofilów do dróg oddechowych, co przekłada się na poprawę funkcji płuc i kontroli objawów astmy. W badaniach klinicznych u dorosłych montelukast w dawce 10 mg/dobę istotnie poprawiał poranną wartość FEV1 o 10,4% (vs 2,7% placebo) oraz PEFR o 24,5 l/min (vs 3,3 l/min placebo), a także redukował zużycie β-agonistów o 26,1% (vs 4,6% placebo). U dzieci w wieku 6-14 lat dawka 5 mg/dobę powodowała wzrost FEV1 o 8,71% (vs 4,16% placebo) i zmniejszenie zużycia β-agonistów o 11,7% (vs wzrost 8,2% placebo). Montelukast wykazuje także skuteczność w zapobieganiu powysiłkowemu skurczowi oskrzeli oraz poprawia kontrolę astmy u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora leukotrienowego, astma aspirynowa, astma przewlekła, beklometazon, beta-agonista, eikozanoid, FEV1, flutykazon, granulocyt kwasochłonny, komórka prozapalna, komórka tuczna, kortykosteroid wziewny, kromoglikan sodowy, łagodna astma przewlekła, leukotrien cysteinylowy, makrofag, mięśnie gładkie dróg oddechowych, nieżyt nosa, patofizjologia astmy, PEFR, powysiłkowy skurcz oskrzeli, przepuszczalność naczyń, receptor CysLT1, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, zaostrzenie astmy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Efrinol 2% 20 mg/g

Efrinol 2% (20 mg/g) w postaci kropli do nosa zawiera efedrynę chlorowodorek, dostarczającą 1,0 mg substancji czynnej na kroplę. Lek jest wskazany do leczenia ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, a także uczuleniowych zapaleń błony śluzowej nosa, charakteryzujących się obrzękiem, przekrwieniem i niedrożnością nosa. Efedryna działa obkurczająco na naczynia krwionośne błony śluzowej, co zmniejsza obrzęk i przekrwienie, poprawiając drożność nosa i zatok oraz ułatwiając oddychanie. Preparat występuje w formie bezbarwnego, przezroczystego roztworu, co ułatwia kontrolę dawkowania i aplikacji.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, chlorowodorek efedryny, drożność dróg nosowych, Efrinol, infekcja górnych dróg oddechowych, niedrożność nosa, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej, odpływ wydzieliny, przekrwienie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok przynosowych
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sudafed XyloSpray 1 mg/ml

Sudafed XyloSpray, zawierający ksylometazolinę chlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, jest wskazany do leczenia obrzęku błony śluzowej nosa w przebiegu ostrych infekcji górnych dróg oddechowych, naczynioruchowego oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Preparat znajduje również zastosowanie w ułatwianiu odpływu wydzieliny w zapaleniu zatok przynosowych oraz trąbki słuchowej ucha środkowego, szczególnie gdy schorzenia te współistnieją z infekcją. Lek jest przeznaczony do stosowania miejscowego w formie aerozolu do nosa u dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia, co umożliwia precyzyjne działanie miejscowe i minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, drenaż wydzieliny, infekcje górnych dróg oddechowych, ksylometazoliny chlorowodorek, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, nadreaktywność naczyń krwionośnych, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej, przewody nosowe, reakcja alergiczna, ujścia zatok, wentylacja ucha środkowego, zapalenie trąbki słuchowej, zapalenie zatok przynosowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Monkasta 10 mg

Montelukast, antagonista receptora leukotrienowego CysLT1 (kod ATC: R03DC03), wykazuje istotne działanie w terapii astmy oskrzelowej oraz alergicznego nieżytu nosa. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), które są kluczowymi mediatorami zapalenia i skurczu oskrzeli. Montelukast hamuje skurcz oskrzeli, zmniejsza wydzielanie śluzu, obrzęk błony śluzowej oraz eozynofilowe zapalenie dróg oddechowych. W badaniach klinicznych u dorosłych stosowanie montelukastu w dawce 10 mg/dobę poprawiło poranne FEV1 o 10,4% (vs 2,7% placebo), zwiększyło PEFR o 24,5 l/min (vs 3,3 l/min placebo) oraz zmniejszyło zużycie β-agonistów o 26,1% (vs 4,6% placebo). U dzieci w wieku 6-14 lat dawka 5 mg/dobę skutkowała wzrostem FEV1 o 8,71% (vs 4,16% placebo) i poprawą PEFR o 27,9 l/min (vs 17,8 l/min placebo). Montelukast wykazuje również skuteczność w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego nieżytu nosa oraz w redukcji skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem (EIB), z utrzymaniem efektu terapeutycznego przez 24 godziny.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora leukotrienowego, beklometazon, beta-agonista, choroba obturacyjna dróg oddechowych, eikozanoid, eozynofilia, FEV1, komórka tuczna, kortykosteroid, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedrożność nosa, patofizjologia astmy, powinowactwo receptorowe, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, receptor CysLT1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem, szczytowy przepływ wydechowy, wyciek z nosa, wydzielanie śluzu, wziewny kortykosteroid
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sudafed XyloSpray HA dla dzieci

Ksylometazolina w postaci aerozolu do nosa, stosowana w preparacie Sudafed XyloSpray HA dla dzieci, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu krążenia (w tym chorobą niedokrwienną serca i zaburzeniami rytmu serca), nadczynnością tarczycy, cukrzycą, przerostem gruczołu krokowego oraz guzem chromochłonnym. U pacjentów z zespołem długiego odstępu QT stosowanie ksylometazoliny może zwiększać ryzyko ciężkich arytmii komorowych. Objawy niepożądane obejmują bezsenność, zawroty głowy, drżenia, zaburzenia rytmu serca oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Zaleca się stosowanie leku zgodnie z dawkowaniem i przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, drżenie, efekt z odbicia, guz chromochłonny, ksylometazolina, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, przerost prostaty, rhinitis medicamentosa, rhinitis sicca, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół długiego QT
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clabilla Gem 20 mg

Bilastyna, substancja czynna leku Clabilla Gem 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny, z biodostępnością około 61%. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 5 do 220 mg, bez kumulacji przy stosowaniu powtarzalnych dawek. Bilastyna jest substratem glikoproteiny P oraz transporterów OATP, co może prowadzić do interakcji z inhibitorami tych białek (np. ketokonazol, erytromycyna, diltiazem, sok grejpfrutowy), jednak hamowanie transporterów w osoczu jest klinicznie nieistotne ze względu na wysokie wartości IC50 (≥ 300 μM) w porównaniu do Cmax. Lek wiąże się z białkami osocza w 84-90%, nie indukuje ani nie hamuje izoenzymów CYP450, a ponad 95% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej (28,3% z moczem, 66,5% z kałem), co potwierdza brak istotnego metabolizmu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, białko oporności raka piersi, bilastyna, biodostępność bezwzględna, czas półtrwania, dawkowanie dobowe, dystrybucja leku, glikoproteina p, interakcja lekowa, izoenzymy cytochromu P450, kumulacja substancji czynnej, liniowa farmakokinetyka, maksymalne stężenie w osoczu, niewydolność nerek, okres półtrwania, pole pod krzywą stężeń, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przewlekła pokrzywka, stężenie leku w osoczu, transportery nerkowe, wchłanianie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lirra 0,5 mg/ml

Lirra, roztwór doustny o stężeniu 0,5 mg/ml zawierający dichlorowodorek lewocetyryzyny, jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego, w tym przewlekłego) oraz pokrzywki niezależnie od formy klinicznej. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, świąd, wyciek i przekrwienie błony śluzowej nosa oraz objawy okulistyczne. Preparat jest zarejestrowany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2 roku życia, z dostosowaniem dawki do wieku i masy ciała, natomiast nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lirra ma formę klarownego, bezbarwnego roztworu o smaku poziomkowym, co ułatwia podawanie, zwłaszcza u dzieci i pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek.
alergeny całoroczne, alergeny sezonowe, alergia na sierść zwierząt, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, benzoesan sodu, dichlorowodorek lewocetyryzyny, dysfagia, lewocetyryzyna, maltitol, nietolerancja fruktozy, objawy alergicznego nieżytu nosa, objawy oczne alergii, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna, przekrwienie błony śluzowej, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocza kurzu domowego
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adablix 20 mg

Bilastyna, substancja czynna leku ADABLIX, jest stosowana w dawce 20 mg raz na dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki. Lek należy przyjmować na czczo, tj. jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku lub spożyciu soku owocowego, co zapewnia optymalną absorpcję. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u osób w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani wątroby, gdyż bilastyna nie ulega metabolizmowi wątrobowemu i jest wydalana w postaci niezmienionej. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat, a dla dzieci 6-11 lat dostępne są inne formy farmaceutyczne; u dzieci poniżej 6 lat lub o masie ciała poniżej 20 kg stosowanie bilastyny nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących dawkowania.
absorpcja leku, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bilastyna, bilastyna jednowodna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, działanie terapeutyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, metabolizm wątrobowy, pokrzywka, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowe i całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, wchłanianie bilastyny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Feksofenadyna, aktywny metabolit terfenadyny, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach, podawana w dawce 450 mg/kg dwa razy dziennie przez 6 miesięcy, wykazała bardzo dobrą tolerancję, z jedynie sporadycznymi wymiotami jako działaniem niepożądanym. Badania toksyczności ostrej na psach i gryzoniach nie wykazały istotnych zmian patologicznych. Farmakokinetyka feksofenadyny potwierdza brak przenikania przez barierę krew-mózg, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania pośrednie dotyczące działania rakotwórczego, oparte na ekspozycji zwierząt na terfenadynę (do 150 mg/kg/dobę), nie potwierdziły onkogenności feksofenadyny.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bariera krew-mózg, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka, feksofenadyna, in vitro, in vivo, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, metabolit terfenadyny, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka przewlekła idiopatyczna, potencjał mutagenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levocetirizine Genoptim 5 mg

Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i pochodną piperazyny, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1, z wartością Ki = 3,2 nmol/l, co jest dwukrotnie wyższym powinowactwem niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Jej okres półtrwania dysocjacji z receptorami H1 wynosi 115 ± 38 minut, a po jednorazowym podaniu blokada receptorów osiąga 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach. W badaniach farmakodynamicznych lewocetyryzyna w dawce 5 mg wykazała szybką i długotrwałą skuteczność w redukcji objawów alergicznych, przewyższając desloratadynę i placebo (p<0,001), z początkiem działania już po 1 godzinie od podania. Ponadto, lek hamuje migrację eozynofilów i zmniejsza uwalnianie VCAM-1 oraz przepuszczalność naczyń, co potwierdza jego wielokierunkowe działanie przeciwzapalne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopia, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie nosa, cetyryzyna, cząsteczka adhezji komórkowej, desloratadyna, DLQI, elektrokardiografia, farmakokinetyka i farmakodynamika, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, prowokacja alergenowa, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja skórna histaminowa, receptor histaminowy H1, roztocza kurzu domowego, rumień indukowany histaminą, sezonowe alergiczne zapalenie nosa, świąd, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nosox Classic 0,05%

NOSOX Classic to aerozol do nosa zawierający 0,05% roztwór oksymetazoliny chlorowodorku, stosowany miejscowo w celu zmniejszenia obrzęku i przekrwienia błony śluzowej nosa. Jedna dawka (45 μL) dostarcza 22,5 μg substancji czynnej oraz 2,3 μg chlorku benzalkoniowego jako substancji pomocniczej. Lek jest wskazany w leczeniu obrzęku błon śluzowych towarzyszącego ostrym i przewlekłym schorzeniom górnych dróg oddechowych, takim jak ostre i naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok przynosowych, trąbki słuchowej oraz ucha środkowego. NOSOX Classic umożliwia szybkie zmniejszenie przekrwienia i obrzęku, co poprawia drożność nosa, ujść zatok oraz trąbki słuchowej, ułatwiając oddychanie i zapobiegając powikłaniom.
aerozol do nosa, alergen wziewny, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, górne drogi oddechowe, infekcja górnych dróg oddechowych, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, nadreaktywność naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej, oksymetazoliny chlorowodorek, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, reakcja alergiczna, trąbka Eustachiusza, ucho środkowe, zapalenie trąbki słuchowej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nasonex 0,5 mg/g; 50 mcg/dawkę

Aerozol do nosa Nasonex zawiera mometazonu furoinian w dawce 50 mikrogramów na rozpyloną dawkę i jest miejscowym kortykosteroidem stosowanym w leczeniu sezonowego oraz całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u pacjentów od 3. roku życia oraz polipów nosa u dorosłych (≥18 lat). Lek wykazuje działanie przeciwzapalne, redukując obrzęk błony śluzowej, wydzielinę, świąd i kichanie, co przekłada się na poprawę drożności nosa i zmniejszenie objawów alergicznych. W przypadku polipów nosa mometazon zmniejsza stan zapalny i obrzęk tkanki polipów, co poprawia drożność nosa i funkcję węchu. Preparat zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,02 mg na dawkę) jako substancję pomocniczą.
alergen pyłkowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, drożność nosa, infekcja zatoki przynosowej, kortykosteroid miejscowy, mometazon furoinian, narośl błony śluzowej nosa, obrzęk błony śluzowej, polipy nosa, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stan zapalny, upośledzenie drożności nosa, utrudnione oddychanie przez nos, wodnisty wyciek z nosa, wydzielina z nosa, zaburzenie węchu, zatkanie nosa, zatoka przynosowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Teslor 0,5 mg/ml

Desloratadyna, substancja czynna leku Teslor, jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H₁, wykazującym również właściwości przeciwalergiczne i przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania cytokin (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka. Lek nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego, co eliminuje działanie uspokajające. W populacji pediatrycznej (1-11 lat) stosowano dawki 1,25 mg/dobę (1-5 lat) oraz 2,5 mg/dobę (6-11 lat), z potwierdzonym dobrym profilem bezpieczeństwa i farmakokinetyką porównywalną do dorosłych. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży dawki do 20 mg/dobę przez 14 dni nie wykazały istotnego wpływu na układ krążenia ani wydłużenia odstępu QTc, a częstość występowania senności była porównywalna do placebo, również przy jednoczesnym spożyciu alkoholu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, cytokina zapalna, desloratadyna, działanie przeciwalergiczne, erytromycyna, farmakoterapia, granulocyt zasadochłonny, histamina, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy, roztwór doustny, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie, Teslor
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vestibo

Podczas terapii betahistyną (Vestibo) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz schorzeniami alergicznymi, takimi jak pokrzywka, wysypki skórne czy alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów. U pacjentów z ciężkim niedociśnieniem zaleca się regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych i dostosowanie dawkowania leku. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości 70 mg (tabletka 8 mg) oraz 140 mg (tabletka 16 mg), co wyklucza jego stosowanie u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów nietolerancji laktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, układ oddechowy, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon chorób i schorzeń
Utrata lub zmiana węchu – Objawy

Utrata lub zmiana węchu (anosmia) to zaburzenie sensoryczne, które może mieć etiologię wirusową (np. COVID-19, przeziębienie, grypa), zapalną (zapalenie zatok, alergie), urazową (urazy głowy) lub neurodegeneracyjną (choroba Parkinsona, Alzheimera). W przypadku COVID-19 anosmia dotyczy 50-75% pacjentów i często pojawia się nagle, bez towarzyszącego przekrwienia nosa, trwając zwykle od 7 do 14 dni, z powrotem węchu u około 70% chorych w ciągu pierwszych 30 dni. Utrata węchu może manifestować się jako całkowita (anosmia), częściowa (hiposmia), zniekształcona percepcja zapachów (parosmia) lub zapachy fantomowe (fantosmia). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, testy węchowe oraz w razie potrzeby badania obrazowe. W przypadku utrzymującej się anosmii, szczególnie po infekcjach wirusowych, rekomendowany jest trening węchowy, polegający na systematycznym wąchaniu 4-12 intensywnych zapachów przez 10-20 sekund dwa razy dziennie przez 12-36 tygodni, co wykazuje poprawę funkcji węchowej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anosmia, chemioterapia, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, COVID-19, depresja, fantosmia, hiposmia, infekcja wirusowa, katar sienny, lek przeciwhistaminowy, nabłonek węchowy, nerw węchowy, niedobór żywieniowy, parosmia, polipy nosowe, przeziębienie, SARS-CoV-2, steroid donosowy, stwardnienie rozsiane, trening węchowy, uraz mózgu, zaburzenie węchu, zapalenie zatok
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixotide Dysk

Flixotide Dysk zawiera flutykazonu propionian, wziewny kortykosteroid stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej, który nie jest przeznaczony do przerywania ostrych napadów duszności, a do długotrwałej kontroli zapalenia dróg oddechowych. Pacjenci z ciężką astmą wymagają regularnej oceny czynności płuc i monitorowania częstości stosowania krótko działających beta2-agonistów, gdyż ich wzrost wskazuje na pogorszenie kontroli choroby i konieczność modyfikacji terapii, w tym zwiększenia dawki kortykosteroidów wziewnych lub wprowadzenia doustnych. Należy zwrócić uwagę na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leku i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Długotrwałe stosowanie dużych dawek flutykazonu (≥1000 µg/dobę) u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat wiąże się z ryzykiem zahamowania wzrostu, zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy oraz innych działań ogólnoustrojowych, dlatego dawkę należy minimalizować do skutecznej, najniższej możliwej.
agresja, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma oskrzelowa, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, lęk, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, paradoksalny skurcz oskrzeli, przełom nadnerczowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, splątanie, spowolnienie wzrostu, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, wziewny kortykosteroid, zaburzenia snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Contrahist 5 mg

Contrahist w dawce 5 mg dichlorowodorku lewocetyryzyny (odpowiadającego 4,2 mg lewocetyryzyny) jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego, całorocznego oraz przewlekłego) oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej) u dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia. Lewocetyryzyna, jako lek przeciwhistaminowy II generacji, wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów H1 histaminowych, co przekłada się na skuteczne łagodzenie objawów takich jak kichanie, świąd nosa, wodnisty wyciek, uczucie zatkania nosa, a także bąble pokrzywkowe, zaczerwienienie i świąd skóry. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 68,2 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, całoroczne alergiczne zapalenie, dichlorowodorek lewocetyryzyny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna, łzawienie oczu, nietolerancja laktozy, objaw alergiczny, obrzęk tkanek, ostra pokrzywka, pokrzywka, pokrzywka przewlekła, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1-histaminowy, schorzenie alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie, świąd nosa, wyciek z nosa, wydzielina z nosa, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasergin 5 mg

Dasergin, zawierający 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo przy dawce 5 mg/dobę, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U pacjentów w wieku 12-17 lat ból głowy był najczęstszym działaniem niepożądanym (5,9% vs. 6,9% placebo). W populacji pediatrycznej obserwowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, a także zwiększone ryzyko napadów drgawkowych, szczególnie u dzieci 0-4 lata (wzrost o 37,5 przypadków na 100 000 osobolat). Wśród innych zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się m.in. tachykardia, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), zaburzenia wątroby oraz zmiany nastroju i zachowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból mięśni, bradykardia, częstość występowania, desloratadyna, duszność, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia metabolizmu, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketonal 25 mg/g (2,5%)

Ketonal w postaci żelu 25 mg/g (2,5%) zawiera ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny do stosowania miejscowego. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen lub inne chemicznie spokrewnione substancje (fenofibrat, kwas tiaprofenowy, kwas acetylosalicylowy, NLPZ) oraz na substancje pomocnicze, w tym etanol (271,32 mg/g żelu). Nie należy stosować żelu na uszkodzoną skórę, w tym wyprysk, trądzik, dermatozy, otwarte lub zakażone rany. Ze względu na właściwości fotouczulające ketoprofenu, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na światło słoneczne lub alergią skórną po ekspozycji na ketoprofen, kwas tiaprofenowy, fenofibrat, filtry UV lub perfumy. Podczas terapii i przez 2 tygodnie po jej zakończeniu należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i promieniowanie UV z solarium.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aplikacja przezskórna, astma, choroba nerek, choroba skóry, choroba wątroby, dermatoza, etanol, fenofibrat, fotouczulenie, fotowrażliwość, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, kwas tiaprofenowy, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek okluzyjny, otwarta rana, pokrzywka, rana zakażona, stosowanie miejscowe, trądzik, trzeci trymestr ciąży, wyprysk
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alerprof 10 mg

Rupatadyna, substancja czynna leku Alerprof, jest antagonistą receptorów H1 drugiej generacji o długotrwałym działaniu, selektywnie blokującym obwodowe receptory histaminowe. Wykazuje dodatkowo hamowanie degranulacji komórek tucznych oraz uwalniania cytokin prozapalnych, w tym TNFα, co może przyczyniać się do jej skuteczności terapeutycznej, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. Bezpieczeństwo kardiologiczne rupatadyny potwierdzono w badaniach klinicznych na 3025 uczestnikach, stosując dawki od 2 mg do 100 mg, bez istotnego wpływu na parametry EKG, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąble pokrzywkowe, degranulacja komórek tucznych, desloratadyna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, metabolit rupatadyny, parametry elektrokardiograficzne, patofizjologia, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor H1, rupatadyna, stan pokrzywkowy, uwalnianie cytokin, uwalnianie histaminy, wskaźnik świądu, zapis elektrokardiograficzny
Leksykon substancji czynnych
Mometazon furoinian – Właściwości farmakodynamiczne

Mometazon furoinian jest syntetycznym glikokortykosteroidem o wysokim powinowactwie do receptorów glikokortykosteroidowych (1,0 w skali względnej), wykazującym silne miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne przy minimalnych efektach ogólnoustrojowych. Mechanizm działania obejmuje hamowanie uwalniania kluczowych mediatorów zapalenia, takich jak IL-1, IL-4, IL-5, IL-6, TNF-alfa oraz leukotrienów, ze szczególnym wpływem na cytokiny Th2, co jest istotne w kontroli reakcji alergicznych. W badaniach klinicznych podawanie wziewne w dawkach od 200 do 1200 µg/dobę poprawiało czynność płuc (FEV1, szczytowy przepływ wydechowy), zmniejszało nadreaktywność oskrzeli i liczbę komórek zapalnych w plwocinie, a donosowe stosowanie skutecznie łagodziło objawy alergicznego nieżytu nosa, wykazując szybki początek działania (już po 12 godzinach). Mometazon furoinian w postaci kremów 0,1% wykazuje silne działanie obkurczające naczynia i przeciwzapalne, przewyższając pod tym względem inne kortykosteroidy, takie jak betametazon czy fluocynolon acetonid.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, betametazon, budezonid, cytokiny Th2, deksametazon, działanie przeciwzapalne, eozynofile, FEV1, flutykazon, glikokortykosteroid miejscowy, grasica, indeks terapeutyczny, interleukiny, kortyzol, kosyntropina, lek przeciwhistaminowy, leukocyty, leukotrieny, Malassezia ovalis, mediatory reakcji zapalnej, mediatory zapalenia, metacholina, mometazon furoinian, nadreaktywność oskrzeli, obkurczanie naczyń, olej krotonowy, olopatadyna, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plwocina, receptory beta-2-adrenergiczne, receptory glikokortykosteroidowe, spektroskopia odbiciowa, świąd, szczytowy przepływ wydechowy, test prowokacji donosowej, tetrakozaktyd, TNF-alfa, triamcynolon
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desloratadine Aurovitas 5 mg

Desloratadine Aurovitas to lek przeciwhistaminowy dostępny w postaci jasnoniebieskich, okrągłych tabletek powlekanych, zawierających 5 mg desloratadyny. Tabletki mają średnicę 6,6 mm i są oznaczone wytłoczeniami „D” oraz „5”. Zalecana dawka dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 lat wynosi 5 mg raz na dobę, podawane doustnie. Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania u dzieci poniżej 12 lat, dlatego nie zaleca się podawania leku w tej grupie wiekowej. Dane kliniczne dotyczące młodzieży 12-17 lat są ograniczone, co wymaga ostrożności w stosowaniu.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, desloratadyna, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka, tabletka powlekana, zalecenia terapeutyczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levocetirizine Hasco 0,5 mg/ml

Levocetirizine Hasco w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, stosowanym w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i przewlekłego) oraz pokrzywki. Substancja czynna, lewocetyryzyna, działa poprzez selektywne blokowanie receptorów H1, co prowadzi do redukcji objawów takich jak wodnisty wyciek z nosa, świąd, kichanie, obrzęk błony śluzowej oraz bąble pokrzywkowe i świąd skóry. Wskazanie do stosowania obejmuje także przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa trwające powyżej 4 tygodni lub występujące częściej niż 4 dni w tygodniu, co istotnie wpływa na jakość życia pacjentów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, dysfagia, histamina, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, lewocetyryzyny dichlorowodorek, mediator zapalenia, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, receptor H1, schorzenie dermatologiczne, wodnisty wyciek z nosa
Leksykon substancji czynnych
Benzalkoniowy chlorek – Właściwości farmakodynamiczne

Chlorek benzalkoniowy, stosowany jako substancja pomocnicza w preparatach donosowych takich jak Aleric Spray i Momester (zawierających mometazonu furoinian w dawce 50 μg/dawkę) oraz Orinox (z ksylometazoliną 0,5 mg/ml), występuje w stężeniach 20 μg/dawkę w pierwszych dwóch oraz 14 μg/dawkę (138 μl) w Orinoxie. Pełni on funkcję konserwującą, zapobiegając mikrobiologicznemu zanieczyszczeniu preparatów podczas wielokrotnego stosowania, nie wpływając negatywnie na farmakodynamikę substancji czynnych. Mometazonu furoinian wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne, hamując uwalnianie mediatorów reakcji alergicznej (m.in. IL-1, IL-5, IL-6, TNF-alfa), a ksylometazolina działa jako sympatykomimetyk obkurczający naczynia błony śluzowej nosa. Chlorek benzalkoniowy nie zaburza tych mechanizmów, a jego obecność wspiera stabilność fizykochemiczną preparatów, utrzymując pH w zakresie 4,3-4,9 (Aleric Spray, Momester) oraz w zakresie fizjologicznym dla jamy nosowej (Orinox).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, czynność śluzowo-rzęskowa, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, interleukiny, kortyzol w osoczu, ksylometazolina, leukotrieny, mediatory reakcji alergicznej, mometazonu furoinian, obkurczenie naczyń krwionośnych, ostry nieżyt nosa, receptor alfa-adrenergiczny, sympatykomimetyk, test stymulacji tetrakozaktydem, TNF-alfa, związek amoniowy czwartorzędowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – BisoHEXAL 5 5 mg

Bisoprolol fumaran, stosowany w terapii kardiologicznej, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórny oraz inne. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), bradykardię u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (bardzo często, ≥1/10), a także uczucie zimna kończyn i niedociśnienie tętnicze (często). Rzadziej występują depresja, zaburzenia snu, omdlenia, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Warto zwrócić uwagę na ryzyko skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także na możliwość wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń erekcji (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Astenia i uczucie zmęczenia są częstymi objawami, szczególnie na początku leczenia, ustępującymi zwykle w ciągu 1-2 tygodni.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, omdlenie, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone triglicerydy, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Contrahist 0,5 mg/ml

Contrahist w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml zawiera lewocetyryzynę dichlorowodorek i jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego, całorocznego oraz przewlekłego) oraz pokrzywki (ostrej, przewlekłej i idiopatycznej). Preparat skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd, zaczerwienienie i łzawienie oczu oraz zmniejsza nasilenie świądu i występowanie bąbli pokrzywkowych. Lek jest dopuszczony do stosowania u dorosłych oraz dzieci od 2. roku życia, co umożliwia precyzyjne dawkowanie dostosowane do masy ciała pacjenta, szczególnie istotne w pediatrii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa sezonowe, bąble pokrzywkowe, benzoesan sodu, dysfagia, lewocetyryzyna, łzawienie oczu, maltitol, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, pylenie roślin, roztocze kurzu domowego, schorzenia alergiczne, świąd nosa, świąd skóry
Leksykon substancji czynnych
Mometyzon – Właściwości farmakodynamiczne

Mometazonu furoinian jest glikokortykosteroidem stosowanym miejscowo, wykazującym silne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne bez efektów ogólnoustrojowych. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu uwalniania mediatorów reakcji alergicznej, w tym leukotrienów oraz cytokin prozapalnych takich jak IL-1, IL-5, IL-6 i TNF-alfa. Ponadto, substancja silnie hamuje produkcję cytokin Th2 (IL-4, IL-5) przez komórki T CD4+, co jest kluczowe w modulacji odpowiedzi immunologicznej typu alergicznego. W badaniach klinicznych produkt Nasopronal (aerozol do nosa) wykazał skuteczność w redukcji objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, z szybkim początkiem działania – u 28% pacjentów efekt terapeutyczny pojawił się już po 12 godzinach, a mediana czasu złagodzenia objawów wyniosła 35,9 godziny.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, białko adhezyjne, błona śluzowa nosa, cytokina prozapalna, cytokina Th2, działanie przeciwzapalne, eozynofil, Europejska Agencja Leków, glikokortykosteroid, histamina, inhibitor leukotrienów, interleukina-1, interleukina-5, interleukina-6, komórka T-CD4, kortyzol, leki zmniejszające przekrwienie, leukocyt, leukotrieny, mediator reakcji alergicznej, mometazonu furoinian, neutrofil, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, reakcja alergiczna, sezonowe alergiczne zapalenie, test prowokacji donosowej, tetrakozaktyd, TNF-alfa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fexofast 120 mg 120 mg

Feksofenadyna chlorowodorek, substancja czynna leku Fexofast 120 mg (120 mg feksofenadyny chlorowodorku, odpowiadające 112 mg feksofenadyny), jest selektywnym antagonistą receptorów H₁, charakteryzującym się brakiem działania uspokajającego. Działanie przeciwhistaminowe rozpoczyna się w ciągu 1 godziny od podania, osiąga maksimum po 6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. W badaniach klinicznych dawka 120 mg skutecznie hamowała reakcję skórną wywołaną histaminą (>80% hamowania) oraz wykazała brak rozwoju tolerancji po 28 dniach stosowania. Ponadto, feksofenadyna wykazuje korzystne działanie dodatkowe, takie jak hamowanie skurczu oskrzeli indukowanego antygenem oraz zmniejszenie uwalniania histaminy z komórek tucznych, co może mieć znaczenie w terapii astmy alergicznej i innych schorzeń alergicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma alergiczna, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie uspokajające, feksofenadyny chlorowodorek, kanał potasowy, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, mechanizm działania, metabolit terfenadyny, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, reakcja skórna wywołana histaminą, receptor H1, schorzenie alergiczne, tolerancja na lek, uwalnianie histaminy, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cetoalergedd 10 mg

Cetoalergedd, zawierający 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny, jest silnym i selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, pochodną piperazyny (kod ATC: R06AE07). Lek ten wykazuje istotne działanie przeciwalergiczne, hamując napływ eozynofili i innych komórek zapalnych w późnej fazie reakcji alergicznej. W badaniach klinicznych dawka 10 mg podawana raz lub dwa razy na dobę skutecznie redukowała objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz nie wpływała negatywnie na czynność płuc u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną astmą oskrzelową. Ponadto, cetyryzyna w dawkach 5 mg i 10 mg skutecznie hamowała reakcje skórne na histaminę, a badania kardiologiczne wykazały brak istotnego wydłużenia odstępu QT nawet przy dawce 60 mg przez 7 dni, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania leku w zakresie układu sercowo-naczyniowego.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora, astma oskrzelowa, atopia, bąbel pokrzywkowy, czynność płuc, dichlorowodorek cetyryzyny, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwhistaminowe, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, metabolit hydroksyzyny, nadwrażliwość, nietolerancja, pochodna piperazyny, późna faza reakcji zapalnej, przewlekłe alergiczne zapalenie, reaktywność skóry, receptor histaminowy H1, rozwój tolerancji, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine 1 mg/ml

Claritine (loratadyna) w postaci syropu (1 mg/ml) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, który w dawce 10 mg/dobę wykazuje minimalne działanie sedatywne. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży stosujących lek w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywce idiopatycznej działania niepożądane wystąpiły u około 2% pacjentów. Najczęściej obserwowano senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Rzadziej zgłaszano zmęczenie, suchość w jamie ustnej, nudności, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz wysypkę. U dzieci w wieku 2-12 lat najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne, drgawki, tachykardię, kołatanie serca, nieprawidłową czynność wątroby (podwyższone enzymy wątrobowe) oraz łysienie. Zgłaszano także nieznane częstości zwiększenie masy ciała, co wymaga monitorowania u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, benzoesan sodu, bezsenność, ból głowy, Claritine, drgawki, enzymy wątrobowe, glikol propylenowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, maltitol, nadpobudliwość, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, sorbitol, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wysypka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Działania niepożądane – Jovesto 0,5 mg/ml

Jovesto, zawierający desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml w postaci roztworu doustnego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy – 11 lat) najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak biegunka (3,7%), gorączka (2,3%) i bezsenność (2,3%), szczególnie u dzieci poniżej 2 lat. U młodzieży (12-17 lat) najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%), z częstością porównywalną do placebo. U dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują tachykardię, wydłużenie odstępu QT oraz reakcje nadwrażliwości, a także bardzo rzadkie napady drgawek i zaburzenia psychiczne, takie jak omamy czy agresywne zachowanie.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, duszność, działanie niepożądane, gorączka, kołatanie serca, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór doustny, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, uczucie zmęczenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cetirizine Genoptim SPH 10 mg

Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Cetirizine Genoptim SPH, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, należącym do pochodnych piperazyny (kod ATC: R06AE07). W badaniach in vitro wykazano jej wysoką selektywność, bez istotnego powinowactwa do innych receptorów. Dawki 5 i 10 mg skutecznie hamują powstawanie bąbli pokrzywkowych i zaczerwienienia skóry wywołanych histaminą, co potwierdza jej działanie przeciwhistaminowe. Istotne jest, że nie obserwuje się rozwoju tolerancji na działanie cetyryzyny, a po przerwaniu terapii skóra odzyskuje normalną reakcję na histaminę w około 3 dni. Tabletki powlekane zawierają 10 mg substancji czynnej, co zapewnia optymalny efekt terapeutyczny i bezpieczeństwo stosowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, cetyryzyna dichlorowodorek, czynność płuc, działanie przeciwhistaminowe, elektrokardiogram, hydroksyzyna, odstęp QT, pochodna piperazyny, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, terapia przeciwalergiczna