alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (AZBŚ, rhinitis allergica) to przewlekłe, zapalne schorzenie górnych dróg oddechowych wywołane reakcją immunologiczną IgE-zależną na alergen. Charakteryzuje się takimi objawami jak: wodnisty wyciek z nosa, świąd, kichanie oraz blokada nosa.
W zależności od czasu trwania objawów wyróżnia się postać sezonową (związaną z okresowym narażeniem na alergeny, np. pyłki roślin) oraz całoroczną (przewlekłą). W klasyfikacji ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma) wyróżnia się również podział na AZBŚ okresowe i przewlekłe, z uwzględnieniem stopnia nasilenia objawów.
Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne, testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz w wybranych przypadkach prowokację donosową. Leczenie opiera się na unikaniu alergenu, farmakoterapii (głównie leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy donosowe, leki antyleukotrienowe) oraz immunoterapii swoistej, która jako jedyna metoda może modyfikować naturalny przebieg choroby.
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa często współistnieje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry czy alergiczne zapalenie spojówek. Nieleczone lub niewłaściwie leczone AZBŚ może prowadzić do powikłań, w tym zapalenia zatok przynosowych, zapalenia ucha środkowego czy pogorszenia kontroli astmy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asmenol 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Asmenol, jest selektywnym antagonistą receptorów leukotrienów cysteinylowych (CysLT1), kluczowych mediatorów zapalenia w astmie i alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów CysLT1 obecnych m.in. w komórkach mięśni gładkich dróg oddechowych, makrofagach i eozynofilach, co prowadzi do hamowania skurczu oskrzeli, zmniejszenia wydzielania śluzu, redukcji obrzęku śluzówki oraz ograniczenia napływu granulocytów kwasochłonnych. Montelukast wykazuje szybkie działanie bronchodylatacyjne, pojawiające się już po 2 godzinach od podania doustnego dawki 5 mg, oraz synergistyczne efekty z β-agonistami, co jest istotne w terapii skojarzonej astmy. Ponadto lek hamuje zarówno wczesną, jak i późną fazę reakcji alergicznej, co zapobiega zaostrzeniom choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora leukotrienowego, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, eozynofil, fenyloketonuria, granulocyt kwasochłonny, komórka macierzysta szpiku, komórka mięśni gładkich, komórka prozapalna, komórka tuczna, lek przeciwastmatyczny, leukotrien cysteinylowy, makrofag, montelukast, montelukast sodowy, napływ eozynofilów, nietolerancja laktozy, plwocina, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT, receptor leukotrienów cysteinylowych, skurcz oskrzeli, terapia skojarzona astmy, wydzielanie śluzu, zaostrzenie astmy, β-agonista - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telfast 30 30 mg
Feksofenadyna chlorowodorek w dawce 30 mg (Telfast) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci (6-11 lat) oraz dorosłych, z najczęstszym działaniem niepożądanym będącym bólem głowy (1,0% u dzieci). U młodszych dzieci (6 miesięcy do 5 lat) stosujących dawki 15 mg lub 30 mg nie zaobserwowano niespodziewanych działań niepożądanych. U dorosłych działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują ból głowy, senność, zawroty głowy, nudności, a także zmęczenie (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), tachykardię, kołatanie serca, biegunkę oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, feksofenadyna chlorowodorek, kołatanie serca, koszmary senne, nagłe zaczerwienienie skóry, nerwowość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia snu, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixotide
Flutykazon propionian w postaci zawiesiny do nebulizacji wymaga ścisłej kontroli klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z ciężką astmą, ze względu na ryzyko ciężkich zaostrzeń i zgonu. Należy monitorować częstość stosowania krótko działających β2-agonistów oraz objawy nagłego pogorszenia, które mogą wymagać zwiększenia dawki kortykosteroidów. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (≥1000 µg/dobę) wiąże się z ryzykiem działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości oraz objawy psychiczne. W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli należy natychmiast przerwać terapię i zastosować szybko działający lek rozszerzający oskrzela.
agonista receptora beta-2, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, badanie czynnościowe płuc, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, działanie ogólnoustrojowe, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, jaskra, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, nadmierna aktywność psychoruchowa, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pulmonolog, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bilant 20 mg
Bilastyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny, z biodostępnością około 61%. Substancja nie ulega istotnemu metabolizmowi, co potwierdza wydalanie w postaci niezmienionej – 28,3% z moczem i 66,5% z kałem. Okres półtrwania wynosi średnio 14,5 godziny, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 5-220 mg. Bilastyna jest substratem P-gp oraz OATP, jednak nie wykazuje klinicznie istotnego hamowania transporterów ani izoenzymów CYP450. Wiązanie z białkami osocza wynosi 84-90%. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się wzrost wartości AUC0-∞ (do 1708,5 ng x godz./ml przy GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz wydłużenie okresu półtrwania (do 18,4 godz.), jednak stężenia pozostają w bezpiecznym zakresie, a eliminacja z moczem jest zachowana.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie bilansu masy, badanie in vitro, badanie in vivo, białko transportujące, bilastyna, biodostępność doustna, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, faza eliminacji, glikoproteina p, izoenzymy cytochromu P450, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przewlekła pokrzywka, stężenie w osoczu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, transporter BCRP, transportery nerkowe, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Verpyllo 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Verpyllo (20 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny oraz umiarkowaną biodostępnością na poziomie 61%. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (84-90%) i minimalny metabolizm, co potwierdza brak indukcji lub hamowania izoenzymów CYP450. Eliminacja bilastyny odbywa się głównie w postaci niezmienionej – 28,3% z moczem i 66,5% z kałem, z czasem półtrwania około 10 godzin u zdrowych osób, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka bilastyny jest liniowa w zakresie dawek 5-220 mg, a zmienność międzyosobnicza jest niewielka, co ułatwia przewidywanie stężeń terapeutycznych.
ADME, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, BCRP, biodostępność bilastyny, Cmax, cytochrom P450, czas półtrwania, dawka leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, GFR, glikoproteina p, liniowa farmakokinetyka, OAT1, OAT3, OATP, OCT2, procesy ADME, przewlekła pokrzywka, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa Fast Kids 0,5 mg/ml
Hitaxa Fast Kids to roztwór doustny zawierający desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml, stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Dawkowanie jest uzależnione od wieku i masy ciała pacjenta: dorośli i młodzież ≥12 lat otrzymują 10 ml (5 mg) raz na dobę, dzieci 6-11 lat 5 ml (2,5 mg) raz na dobę, natomiast dzieci 2-5 lat 2,5 ml (1,25 mg) raz na dobę, przy czym w tej ostatniej grupie lek stosuje się wyłącznie po potwierdzeniu alergii. Wskazane jest zachowanie ostrożności, gdyż większość zapaleń błony śluzowej nosa u małych dzieci ma etiologię zakaźną, a skuteczność desloratadyny w tej grupie wiekowej oraz u młodzieży 12-17 lat nie została w pełni potwierdzona z powodu ograniczonych danych klinicznych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Evastix 20 mg
Lek Evastix zawiera ebastynę w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Preparat jest wskazany w leczeniu sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia spojówek towarzyszącego tym schorzeniom. Dodatkowo, tabletki 10 mg stosuje się w leczeniu pokrzywki, charakteryzującej się bąblami i świądem. Wskazania terapeutyczne wymagają indywidualnego doboru dawki w zależności od nasilenia objawów, przy czym dawki 10 mg i 20 mg są stosowane w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i zapaleniu spojówek, a dawka 10 mg jest preferowana w pokrzywce.
alergen pyłkowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aspartam, bąbel pokrzywkowy, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dolegliwość alergiczna, dysfagia, ebastyna, fenyloketonuria, interakcja lekowa, objaw alergiczny, pokrzywka, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek, zapalenie spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (NAR) to heterogeniczna, przewlekła choroba o zmiennym przebiegu, charakteryzująca się nawrotowymi objawami. Najczęstsze fenotypy to nieżyt idiopatyczny (39% przypadków) oraz nieżyt polekowy (17%), przy czym około 20% pacjentów nie mieści się w istniejących klasyfikacjach. Brak jest całkowitego wyleczenia NAR, dlatego leczenie koncentruje się na łagodzeniu objawów za pomocą donosowych kortykosteroidów, leków przeciwhistaminowych oraz ipratropium. W przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się interwencje chirurgiczne, takie jak redukcja przerostu małżowin nosowych czy neurektomia nerwu widianowego. Rokowanie zależy od fenotypu i indywidualnej odpowiedzi na leczenie, a brak ustandaryzowanych algorytmów terapeutycznych wpływa na zróżnicowane wyniki kliniczne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, czynnik wyzwalający, donosowe kortykosteroidy, Europejska Akademia Alergologii i Immunologii Klinicznej, fenotyp choroby, interwencja chirurgiczna, jakość życia pacjenta, leczenie farmakologiczne, medycyna spersonalizowana, metoda terapeutyczna, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, nieżyt polekowy, przerost małżowin nosowych, rhinitis medicamentosa, schorzenie przewlekłe, wynik leczenia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dymista (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Produkt leczniczy Dymista to aerozol do nosa zawierający dwie substancje czynne: azelastynę chlorowodorek (137 µg/dawkę) oraz flutykazonu propionian (50 µg/dawkę). Azelastyna działa jako selektywny antagonista receptora H₁, stabilizator mastocytów oraz wykazuje efekt przeciwzapalny, hamując uwalnianie mediatorów alergicznych, co skutkuje szybkim łagodzeniem objawów już po 15 minutach od aplikacji. Flutykazon propionian, syntetyczny trójfluorowany kortykosteroid, charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów glikokortykoidowych i silnym działaniem przeciwzapalnym, przewyższającym 3-5-krotnie siłę deksametazonu. Kombinacja tych dwóch składników wykazuje synergistyczny efekt terapeutyczny w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, chlorek benzalkoniowy, czynnik aktywujący płytki krwi, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, komora ekspozycyjna na alergen, kortykosteroid trójfluorowany, kwestionariusz RQLQ, leukotrieny, mediatory chemiczne, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, objawy nosowe, objawy oczne, pochodna ftalazynonu, receptor glikokortykoidowy, stabilizacja mastocytów, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alerdes 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Alerdes, jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, pozbawionym działania uspokajającego, co wynika z braku przenikania do ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach in vitro wykazano jej zdolność do hamowania uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. Bezpieczeństwo stosowania potwierdzono przy dawkach do 20 mg/dobę przez 14 dni bez istotnego wpływu na układ krążenia, w tym bez wydłużenia odstępu QTc nawet przy dawce 45 mg/dobę przez 10 dni. Desloratadyna w dawce terapeutycznej 5 mg/dobę nie powoduje zwiększonej senności ani zaburzeń psychoruchowych, także w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina, granulocyt zasadochłonny, histamina, ketokonazol, komórka tuczna, łagodzenie objawów, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, osocze, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, właściwość przeciwalergiczna, zapalenie spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie z nosa – Epidemiologia
Krwawienie z nosa (epistaxis) jest powszechnym problemem klinicznym o bimodalnym rozkładzie wiekowym, najczęściej występującym u dzieci w wieku 2-10 lat oraz u osób starszych między 50 a 80 rokiem życia. Szacuje się, że około 60% populacji doświadczy epizodu krwawienia z nosa, z czego 6-10% wymaga interwencji medycznej. Krwawienia przednie, pochodzące głównie ze splotu Kiesselbaha, stanowią ponad 90% przypadków, natomiast krwawienia tylne, związane ze splotem Woodruffa, są rzadsze (około 5%) i częściej wymagają hospitalizacji oraz tamponady. Epidemiologia wykazuje sezonową zmienność z przewagą epizodów w miesiącach zimowych, co wiąże się z infekcjami górnych dróg oddechowych, alergiami oraz niską wilgotnością powietrza. Występuje także wyraźna zależność od pory dnia, z największą częstością krwawień nocnych (48,8% przypadków, OR 3,52 w porównaniu do popołudnia). Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, stosowanie leków przeciwzakrzepowych oraz choroby ogólnoustrojowe, a także predyspozycje genetyczne, takie jak wrodzona teleangiektazja krwotoczna (HHT). W populacji pediatrycznej nawracające epizody krwawień z nosa występują u około 9% dzieci, a narzędzia diagnostyczne, takie jak pediatryczny kwestionariusz krwawienia, są pomocne w identyfikacji pacjentów wymagających dalszej diagnostyki.
ADHD, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ciało obce, ECMO, epistaxis, infekcja górnych dróg oddechowych, koagulopatia, krwawienie przednie, krwawienie tylne, krwawienie z nosa, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, nadciśnienie tętnicze, otolaryngologia, schizofrenia, skala nasilenia krwawienia z nosa, splot Woodruffa, SSRI, tamponada nosa, teleangiektazja, zaburzenie pozorowane, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Teva 10 mg
Montelukast Teva w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany jako leczenie wspomagające u dorosłych i młodzieży z łagodną do umiarkowanej astmą oskrzelową, u których standardowa terapia wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami (SABA) nie zapewnia pełnej kontroli objawów. Preparat wykazuje skuteczność w redukcji częstotliwości objawów dziennych, nocnych przebudzeń, ograniczeń aktywności oraz konieczności stosowania leków doraźnych. Montelukast działa poprzez blokadę receptorów leukotrienowych, co przekłada się na łagodzenie stanu zapalnego i skurczu oskrzeli. Każda tabletka zawiera 10,40 mg montelukastu sodowego, odpowiadającego 10 mg substancji czynnej, oraz 122,2 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u niektórych pacjentów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astma indukowana wysiłkiem, astma oskrzelowa łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, kontrola astmy, krótko działający β-agoniści, laktoza jednowodna, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, przewlekła astma oskrzelowa, receptory leukotrienowe, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, wziewne kortykosteroidy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Astmodil 10 mg
Astmodil, zawierający montelukast sodowy w dawce 10 mg, jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 15 roku życia jako leczenie wspomagające w astmie przewlekłej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i doraźnymi β2-agonistami krótkodziałającymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Ponadto, Astmodil znajduje zastosowanie w profilaktyce astmy wysiłkowej, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym. Lek wykazuje także korzystne działanie na objawy sezonowego alergicznego nieżytu nosa, co jest istotne u pacjentów z współistniejącą alergią, umożliwiając redukcję liczby stosowanych leków przeciwalergicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, charakterystyka produktu leczniczego, glikokortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, leczenie uzupełniające, lek przeciwalergiczny, lek przeciwastmatyczny, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, β-agonista krótko działający - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azecort (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Produkt leczniczy Azecort, aerozol do nosa, zawiera dwie substancje czynne: azelastyny chlorowodorek oraz flutykazonu propionian, które wykazują synergistyczne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia spojówek. Flutykazon propionian, syntetyczny kortykosteroid trójfluorowany, charakteryzuje się 3-5-krotnie silniejszym działaniem przeciwzapalnym niż deksametazon, natomiast azelastyna działa jako selektywny antagonista receptora H₁, stabilizator mastocytów i inhibitor mediatorów alergicznych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina). Skuteczność kliniczna Azecortu została potwierdzona w badaniach obejmujących dorosłych i młodzież, gdzie stosowanie 1 dawki do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie skutkowało istotnym zmniejszeniem objawów nosowych (wydzielina, niedrożność, kichanie, świąd) oraz objawów ocznych (świąd, łzawienie, zaczerwienienie). Poprawa jakości życia pacjentów została oceniona za pomocą Kwestionariusza RQLQ.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, flutykazonu propionian, histamina, kichanie, komora ekspozycyjna na alergen, kortykosteroid trójfluorowany, kwestionariusz RQLQ, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, pochodna ftalazynonu, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pyłek ambrozji, receptor glikokortykoidowy, serotonina, stabilizacja mastocytów, świąd nosa, wydzielina z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa 2,5 mg
Hitaxa 2,5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera desloratadynę i jest wskazana do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dawkowanie jest zależne od wieku: u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się 5 mg (2 tabletki 2,5 mg) raz na dobę, natomiast u dzieci w wieku 6-11 lat dawka wynosi 2,5 mg (1 tabletka) raz na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Terapia powinna być dostosowana do charakteru choroby – w przypadku postaci okresowej leczenie prowadzi się podczas objawów, a w postaci przewlekłej można kontynuować terapię w okresie ekspozycji na alergen.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aspartam, blister, dawka dobowa, desloratadyna, glikol propylenowy, mannitol, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, przeciwwskazanie, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Goldesin alerstop 5 mg
Goldesin Alerstop zawiera desloratadynę w dawce 5 mg i jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych i danych po wprowadzeniu leku do obrotu, gdzie działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U młodzieży (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było porównywalne z placebo (6,9%). Po wprowadzeniu leku zgłaszano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmie, bradykardia oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i nietypowe zachowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie masy ciała, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lirra Gem 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i substancją czynną leku Lirra Gem, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l), co przekłada się na jej wysoką skuteczność kliniczną. Okres półtrwania odłączania leku od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 minut, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny, z 90% wysyceniem receptorów po 4 godzinach i 57% po dobie. W dawce 5 mg lewocetyryzyna wykazuje szybszy początek działania (już po 1 godzinie) i porównywalną skuteczność terapeutyczną do cetyryzyny w dawce 10 mg, potwierdzoną w badaniach kontrolowanych placebo, w tym w modelach pokrzywki i alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dodatkowo lek hamuje migrację eozynofilii i uwalnianie VCAM-1, zmniejszając przepuszczalność naczyń i napływ komórek zapalnych, co potwierdzono badaniami in vitro i in vivo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cetyryzyna, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej, desloratadyna, enancjomer cetyryzyny, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania, parametr elektrokardiograficzny, pochodna piperazyny, pokrzywka, powinowactwo do receptora, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja skórna, receptor H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1, wiązanie z receptorem, Wskaźnik Jakości Życia w Chorobach Dermatologicznych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xyzal 0,5 mg/ml roztwór doustny 0,5 mg/ml
Xyzal w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml zawiera lewocetyryzynę dichlorowodorek i jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno sezonowego, jak i całorocznego), przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u pacjentów dorosłych i dzieci od 2. roku życia. Preparat umożliwia precyzyjne dawkowanie dzięki formie roztworu, co jest szczególnie istotne w terapii pediatrycznej. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,5 mg substancji czynnej oraz substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (0,675 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,075 mg/ml) i maltitol ciekły (0,4 g/ml), które należy uwzględnić w kontekście ewentualnych reakcji nadwrażliwości.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, dysfagia, kichanie, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyny dichlorowodorek, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pyłkowica, świąd, świąd nosa, wodnista wydzielina z nosa, zaczerwienienie oczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Preparat Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva to złożony lek donosowy, łączący azelastynę chlorowodorek (137 μg/dawkę, odpowiadające 125 μg azelastyny) oraz flutykazon propionian (50 μg/dawkę) w formie aerozolu. Flutykazon propionian, silny syntetyczny kortykosteroid trójfluorowany, wykazuje 3-5-krotnie silniejsze działanie przeciwzapalne niż deksametazon, wiążąc się z receptorem glikokortykoidowym. Azelastyna działa jako selektywny antagonista receptora H₁, stabilizator mastocytów oraz inhibitor syntezy i uwalniania mediatorów zapalnych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina), co umożliwia szybkie łagodzenie objawów alergicznych już po 15 minutach od aplikacji. Preparat wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek, skutecznie redukując objawy nosowe (wydzielina, niedrożność, kichanie, świąd) oraz oczne (świąd, łzawienie, zaczerwienienie), co potwierdzono w czterech badaniach klinicznych z udziałem dorosłych i młodzieży.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, komora ekspozycyjna na alergen, kortykosteroid, lek obkurczający naczynia krwionośne, leukotrieny, mediator chemiczny, mediator zapalny, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, pochodna ftalazynonu, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, racjonalna farmakoterapia, receptor glikokortykoidowy, stabilizacja mastocytów, wydzielina z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Singulair 10 10 mg
Singulair 10 mg (montelukast) w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia z astmą oraz astmą współistniejącą z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, podawana wieczorem, niezależnie od posiłków. Nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Terapeutyczny efekt obserwuje się już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest zalecana zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń astmy. Singulair 10 mg może być stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i β-agonistami krótkodziałającymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, granulat leku, kontrola astmy, krótko działający β-agonista, montelukast, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, przedawkowanie, substancja czynna, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zyrtec 10 mg/ml
Lek Zyrtec w postaci kropli doustnych zawiera cetyryzyny dichlorowodorek w stężeniu 10 mg/ml, co odpowiada 0,5 mg substancji czynnej na jedną kroplę. Preparat jest wskazany do leczenia sezonowego i przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki u dorosłych i dzieci od 2. roku życia. W alergicznym nieżycie nosa lek łagodzi objawy takie jak kichanie, wodnisty wyciek, świąd i przekrwienie błony śluzowej nosa oraz objawy oczne (łzawienie, zaczerwienienie, świąd). W pokrzywce zmniejsza nasilenie świądu i ogranicza występowanie bąbli pokrzywkowych, poprawiając komfort pacjenta. Krople są szczególnie przydatne u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek oraz umożliwiają precyzyjne dawkowanie, co jest istotne w terapii pediatrycznej.
Podczas stosowania leku należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak metylu parahydroksybenzoesan (1,35 mg/ml) i propylu parahydroksybenzoesan (0,15 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. Zalecane jest precyzyjne dawkowanie dostosowane do wieku i masy ciała, a także poinformowanie pacjenta o organoleptycznych właściwościach leku (słodkawy smak, gorzki aromat). Zyrtec w formie kropli stanowi wartościową opcję terapeutyczną w leczeniu alergii, zwłaszcza u dzieci od 2 lat, osób z dysfagią oraz pacjentów wymagających indywidualnego dostosowania dawki.
alergen wewnątrzdomowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyny dichlorowodorek, dysfagia, łzawienie oczu, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, propylu parahydroksybenzoesan, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja pomocnicza, trudności w połykaniu, właściwości przeciwhistaminowe, wodnisty katar, zaczerwienienie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoratio 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w preparatach Bisoratio 5 i 10, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca obserwuje się bardzo częste występowanie bradykardii oraz częste nasilenie objawów niewydolności serca, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania. Często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy, zwłaszcza na początku terapii, które u pacjentów z nadciśnieniem lub dławicą piersiową ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni. Inne często występujące działania to uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie, szczególnie u chorych z niewydolnością serca. Zaburzenia przewodnictwa serca i skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z astmą lub POChP) występują niezbyt często, natomiast omdlenia, reakcje alergiczne, zaburzenia snu i depresja pojawiają się rzadziej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, aminotransferazy, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, halucynacja, koszmar senny, kurcz mięśni, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, mdłości, niedociśnienie, niewydolność serca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omdlenie, osłabienie mięśni, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, receptor beta2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zmiany łuszczycopodobne, zmniejszenie wydzielania łez - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alergimed 5 mg
Alergimed, zawierający 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku, jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji stosowanym w objawowym leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego, całorocznego oraz przewlekłego) oraz pokrzywki, w tym przewlekłej idiopatycznej. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd nosa, obrzęk i przekrwienie błony śluzowej, a także świąd skóry, bąble pokrzywkowe i zaczerwienienie. Preparat jest wskazany dla pacjentów od 6 roku życia, w dawce 5 mg raz na dobę, co jest możliwe dzięki długiemu okresowi półtrwania substancji czynnej. Tabletki powlekane zawierają 62,65 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergia całoroczna, alergia sezonowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, bąble pokrzywkowe, cetyryzyna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, nietolerancja laktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk skóry, pokrzywka, pokrzywka przewlekła idiopatyczna, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, roztocza kurzu domowego, świąd skóry, wodnisty wyciek z nosa, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Delortan 5 mg
Desloratadyna w postaci tabletek powlekanych Delortan 5 mg jest wskazana do stosowania u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia, z zalecaną dawką 5 mg raz na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie powinno być dostosowane do typu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w przypadku okresowego (objawy <4 dni/tydzień lub <4 tygodnie) leczenie prowadzi się do ustąpienia objawów, natomiast w przewlekłym (objawy ≥4 dni/tydzień i >4 tygodnie) zaleca się kontynuację terapii przez cały okres narażenia na alergen. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, co zwiększa komfort terapii.
alergen, alergia, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, czas trwania terapii, dawkowanie leku, Delortan, desloratadyna, izomalt, objawy alergii, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skuteczność desloratadyny, tabletka powlekana, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Otrivin Allergy (2,5 mg + 0,25 mg)/ml
Otrivin Allergy to aerozol do nosa zawierający 2,5 mg fenylefryny oraz 0,25 mg dimetyndenu maleinianu na ml, wskazany do krótkotrwałego leczenia objawów przekrwienia i alergii błony śluzowej nosa. Fenylefryna działa obkurczająco na naczynia krwionośne, zmniejszając obrzęk i ułatwiając oddychanie, natomiast dimetynden maleinian wykazuje działanie przeciwhistaminowe, łagodząc objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, takie jak świąd, kichanie i nadmierne wydzielanie śluzu. Preparat jest stosowany w leczeniu przeziębienia, ostrego i przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa, sezonowego i niesezonowego alergicznego zapalenia nosa, naczynioruchowego zapalenia błony śluzowej, a także wspomagająco w zapaleniu zatok i ucha środkowego. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia, z uwagi na ryzyko przekrwienia z odbicia przy długotrwałym stosowaniu fenylefryny.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chirurgia nosa, chlorek benzalkoniowy, dimetyndenu maleinian, działanie przeciwhistaminowe, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryna, katar sienny, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk tkanek, olejek lawendowy deterpenowany, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie z odbicia, przeziębienie, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, trąbka słuchowa, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Acatar Allergy 1 mg/ml
Lek Acatar Allergy zawiera azelastynę w stężeniu 1 mg/ml w formie aerozolu do nosa, gdzie pojedyncze rozpylenie dostarcza 0,13 mg azelastyny. Po wielokrotnym podaniu donosowym (0,14 mg do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę) obserwuje się niskie stężenie ogólnoustrojowe azelastyny w osoczu na poziomie około 0,26 ng/ml, a stężenie aktywnego metabolitu desmetyloazelastyny jest na granicy oznaczalności (≤0,12 ng/ml). Dla porównania, po podaniu doustnym w dawce 2,2 mg dwa razy na dobę, Cmax azelastyny wynosi 3,9 ng/ml, a desmetyloazelastyny 1,86 ng/ml, co wskazuje na znacznie niższą ekspozycję ogólnoustrojową przy podaniu donosowym i tym samym korzystniejszy profil bezpieczeństwa. Okres półtrwania azelastyny w osoczu wynosi około 20 godzin, a desmetyloazelastyny około 45 godzin.
absorpcja ogólnoustrojowa, aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorowodorek azelastyny, działanie terapeutyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, granica oznaczalności, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek lipofilny, N-desmetyloazelastyna, okres półtrwania w osoczu, parametr farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie maksymalne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desloratadine Genoptim 5 mg
Desloratadine Genoptim w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do łagodzenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, niezależnie od posiłku. Brak jest danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 12 lat, co ogranicza możliwość stosowania w tej grupie wiekowej. Leczenie okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa powinno być dostosowane do historii choroby i przerwane po ustąpieniu objawów, natomiast w przypadku postaci przewlekłej zaleca się kontynuację terapii w okresie ekspozycji na alergen.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, desloratadyna, efekt terapeutyczny, nietolerancja laktozy, objawy alergiczne, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stężenie substancji czynnej, strategia leczenia, substancja czynna, tabletka powlekana, wywiad medyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Deslodyna 0,5 mg/ml
Desloratadyna, będąca długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazuje istotne właściwości przeciwalergiczne, w tym hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka. Lek nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego, co eliminuje działanie sedatywne. W populacji pediatrycznej (1-11 lat) stosowano dawki 1,25 mg/dobę (1-5 lat) oraz 2,5 mg/dobę (6-11 lat), wykazując dobry profil tolerancji i porównywalne stężenia osoczowe do dorosłych. Bezpieczeństwo kardiologiczne potwierdzono w badaniach z dawkami do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz 45 mg/dobę przez 10 dni, bez istotnego wpływu na odstęp QTc. Desloratadyna nie wpływa na sprawność psychoruchową ani nie nasila działania alkoholu, a interakcje z ketokonazolem i erytromycyną nie zmieniają klinicznie jej stężeń w osoczu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, antagonista receptora H1, badanie laboratoryjne, cytokiny prozapalne, desloratadyna, erytromycyna, funkcje życiowe, granulocyt zasadochłonny, histamina, ketokonazol, komórka tuczna, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, roztwór doustny, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zmiana pokrzywkowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Evastix 20 mg
Evastix, zawierający ebastynę w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia spojówek u dzieci powyżej 12 lat i dorosłych. Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku ciężkich objawów. W leczeniu pokrzywki u dorosłych (>18 lat) stosuje się wyłącznie dawkę 10 mg raz na dobę, przy czym dotyczy to tylko produktu w mocy 10 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z łagodnymi do ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawkowanie leku, działanie niepożądane, ebastyna, podanie doustne, pokrzywka, postać farmaceutyczna, skuteczność leku, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zalecenie terapeutyczne, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bisocard, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu sercowo-naczyniowego. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca bradykardia występuje bardzo często (≥1/10), a nasilenie objawów niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze obserwuje się często (≥1/100 do <1/10). Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Działania niepożądane obejmują również objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i bóle głowy (często), a także rzadkie omdlenia. Wśród zaburzeń psychicznych występują zaburzenia snu i depresja (niezbyt często), a także rzadkie koszmary senne i omamy. Bisoprolol może wywoływać skurcz oskrzeli u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych (niezbyt często) oraz alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (rzadko).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Preparat Allerduo, będący kombinacją azelastyny chlorowodorku oraz flutykazonu propionianu, wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz towarzyszącego zapalenia spojówek. Flutykazon propionian, syntetyczny trójfluorowany kortykosteroid, charakteryzuje się 3-5-krotnie silniejszym działaniem przeciwzapalnym niż deksametazon, natomiast azelastyna działa jako silny, długo działający antagonista receptora H1 z właściwościami stabilizującymi mastocyty i hamującymi uwalnianie mediatorów alergicznych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina). Klinicznie istotne zmniejszenie objawów nosowych obserwuje się już po 15 minutach od aplikacji. W badaniach klinicznych stosowanie dawki 1 naciśnięcia do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie skutkowało znaczącą redukcją wydzieliny, niedrożności, kichania i świądu nosa oraz objawów ocznych (świąd, łzawienie, zaczerwienienie), co przekładało się na poprawę jakości życia pacjentów ocenianą kwestionariuszem RQLQ.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, flutykazonu propionian, histamina, kichanie, kortykosteroid trójfluorowany, leukotrieny, łzawienie, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor glikokortykoidowy, serotonina, stabilizacja mastocytów, swędzenie nosa, świąd, wydzielina z nosa, zaczerwienienie oczu, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clabilla Gem 20 mg
Produkt leczniczy Clabilla Gem zawierający bilastynę w dawce 20 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych fazy II i III obejmujących 2525 pacjentów dorosłych i młodzieży, z czego 1697 osób otrzymywało bilastynę, a 1362 placebo. Częstość występowania działań niepożądanych u pacjentów leczonych bilastyną (12,7%) była porównywalna z grupą placebo (12,8%). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy i senność (często, ≥1/100 do <1/10), a także zawroty głowy i zmęczenie (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), wszystkie o podobnej częstości jak w grupie kontrolnej. Działania te miały charakter łagodny i ustępowały samoistnie, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania bilastyny w terapii alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, badania kliniczne, bilastyna, ból głowy, Clabilla Gem, działania niepożądane, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, profil bezpieczeństwa, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, senność, układ nerwowy, zaburzenia ogólne, zawroty głowy, zmęczenie