świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus fermentum – Działania niepożądane
Lactobacillus fermentum jest stosowany w produktach leczniczych, zarówno dopochwowych (np. inVag z Lactobacillus fermentum 57A), jak i doustnych (np. Lacteol Fort 340 mg zawierający inaktywowane szczepy Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii). W badaniu klinicznym inVag nie wykazano ciężkich działań niepożądanych, a częstość zdarzeń niepożądanych była porównywalna z placebo. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały objawy ze strony układu rozrodczego (upławy, świąd, pieczenie, ból w podbrzuszu, plamienie, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych, erytroplakia), układu moczowego (częstomocz, parcie na mocz), układu oddechowego (przeziębienie) oraz układu nerwowego (ból głowy). W przypadku Lacteol Fort 340 mg zgłaszano reakcje nadwrażliwości i zmiany skórne (pokrzywka), jednak częstość ich występowania pozostaje nieznana ze względu na charakter zgłoszeń spontanicznych.
badanie kliniczne randomizowane, bakteria kwasu mlekowego, ból głowy, ból podbrzusza, ciężkie działanie niepożądane, częstomocz, erytroplakia, inaktywowany szczep, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, monitorowanie niepożądanych działań, obrzęk warg sromowych, parcie na mocz, pieczenie, plamienie, pokrzywka, przeziębienie, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ rozrodczy, upławy, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie skóry, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Oxsoralen 10 mg
Produkt leczniczy Oxsoralen zawierający 10 mg metoksalenu w postaci kapsułek miękkich nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Dane kliniczne wskazują na brak lub jedynie nieznaczny wpływ leku na funkcje psychomotoryczne. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak ból głowy, nerwowość, bezsenność, nudności i wymioty, które mogą pośrednio obniżać zdolność koncentracji i sprawność psychomotoryczną. Działania fototoksyczne, w tym rumień, wysypka pęcherzowa i świąd, mogą nasilać się do 72 godzin po naświetlaniu UV-A w terapii PUVA, co również wymaga zachowania ostrożności. W przypadku przedawkowania (około 140-krotnej dawki terapeutycznej) obserwuje się nasilone nudności, gwałtowne wymioty oraz zawroty głowy, które znacząco upośledzają zdolność prowadzenia pojazdów.
bezsenność, ból głowy, działanie niepożądane, fotochemioterapia, kapsułki miękkie, metoksalen, nerwowość, nudności, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie słoneczne, Oxsoralen, psoralen, reakcja fototoksyczna, rumień, świąd, terapia PUVA, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka pęcherzowa, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trikolon 100 mg
Trikolon (trimebutyna maleinian 100 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane, głównie skórne, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko. Najczęściej obserwowane są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się zmianami skórnymi, takimi jak kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, a także wysypka (niezbyt często). Ciężkie reakcje skórne, również o nieznanej częstości, obejmują ostrą uogólnioną osutkę krostkową, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz złuszczające zapalenie skóry. Działania te pojawiły się zarówno w trakcie badań klinicznych, jak i po wprowadzeniu leku do obrotu, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem objawów skórnych podczas terapii.
bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja skórna, dermatoza, działanie niepożądane leku, klasyfikacja układów i narządów, kontaktowe zapalenie skóry, naczynie krwionośne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, świąd, system MedDRA, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, zmiana tarczowata - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminoplasmal B. Braun 10% –
Podczas stosowania roztworu do infuzji Aminoplasmal B. Braun 10% obserwuje się działania niepożądane typowe dla żywienia pozajelitowego, szczególnie w początkowym etapie terapii. Reakcje alergiczne o nieznanej częstości mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem czy dusznością. Ze strony układu pokarmowego niezbyt często występują nudności i wymioty, które mogą wynikać z podrażnienia przewodu pokarmowego lub samego procesu żywienia pozajelitowego. Ponadto, niezbyt często zgłaszane są objawy ogólne takie jak ból głowy, dreszcze oraz gorączka, które mogą być związane z reakcją na infuzję lub techniką podania preparatu.
ból głowy, dreszcze, duszność, gorączka, infuzja roztworu, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nudność, obrzęk, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, roztwór aminokwasów, świąd, terapia żywieniowa, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenie ogólne w miejscu podania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Metoksalen – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Metoksalen, stosowany w terapii PUVA oraz fotoferezie, wykazuje zróżnicowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w zależności od preparatu i drogi podania. Preparat Oxsoralen (kapsułki miękkie 10 mg, podawany doustnie) nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na tę zdolność, choć działania niepożądane takie jak ból głowy, nerwowość, bezsenność, nudności (możliwe do złagodzenia przyjmowaniem leku z jedzeniem lub mlekiem) mogą ją upośledzać. Z kolei Uvadex (20 µg/ml, roztwór do fotoferezy) wiąże się z ryzykiem przemijającej niestabilności układu krążenia oraz koniecznością noszenia okularów przeciwsłonecznych po zabiegu, co wymaga powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn bezpośrednio po procedurze. W przypadku ostrego przedawkowania (około 140-krotność dawki terapeutycznej) obserwuje się nudności, wymioty i zawroty głowy, co bezwzględnie wyklucza prowadzenie pojazdów przez co najmniej 24 godziny w zaciemnionym pomieszczeniu.
bezsenność, ból głowy, fotochemioterapia, fotofereza, fotofereza pozaustrojowa, fotosensybilizacja, metoksalen, nerwowość, niestabilność układu krążenia, nudności, Oxsoralen, promieniowanie UVA, przedawkowanie metoksalenu, reakcje fototoksyczne, rumień, świąd, terapia PUVA, Uvadex, wrażliwość na światło, wymioty, wysypka pęcherzowa, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Lek Tantum Verde (1,5 mg/ml, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła) zawierający benzydaminy chlorowodorek wykazuje przede wszystkim miejscowe działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub o nieznanej częstości. Do najczęstszych objawów należą uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk, świąd, duszność), zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty i bóle głowy oraz wysypka skórna. Objawy te mają charakter przemijający i zazwyczaj ustępują samoistnie, a w przypadku działań miejscowych zaleca się rozcieńczenie preparatu. Systemowe działania niepożądane są bardzo rzadkie ze względu na niskie wchłanianie benzydaminy do krążenia ogólnego.
benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, drętwienie, duszność, działanie miejscowo znieczulające, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, krążenie systemowe, nudności i wymioty, obrzęk, pieczenie błony śluzowej, płukanie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, Tantum Verde, wysypka, zaburzenie czucia, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Działania niepożądane
Chlorek dekwaliniowy, substancja czynna w preparacie Fluomizin (tabletki dopochwowe 10 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10, obejmujących głównie zakażenia i stany zapalne układu rozrodczego, takie jak kandydoza pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, zapalenie sromu i pochwy oraz zapalenie pęcherza moczowego. Często obserwuje się również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy), pokarmowego (nudności) oraz liczne zaburzenia miejscowe w obrębie narządów płciowych, w tym upławy, świąd, pieczenie, krwotok z pochwy, ból, owrzodzenia i macerację nabłonka pochwy, krwawienia z macicy, zaczerwienienie i suchość pochwy. Ponadto, często występują reakcje alergiczne o charakterze dermatologicznym i ogólnoustrojowym, takie jak pokrzywka, rumień, wykwity, obrzęk, wysypka, świąd oraz gorączka.
bakteryjne zapalenie pochwy, ból głowy, ból pochwy, cefalalgia, chlorek dekwaliniowy, dermatofitoza, gorączka, grzybicze zakażenie skóry, kandydoza pochwy, krwawienie maciczne, krwotok z pochwy, nadkażenie, nudności, obrzęk, owrzodzenie nabłonka pochwy, pieczenie sromu i pochwy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość pochwy, świąd, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, upławy, wykwit skórny, wysypka, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotropil 1200 1200 mg
Na podstawie danych klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów stosujących Biotropil (piracetam) w różnych dawkach (800 mg lub 1200 mg) i postaciach farmaceutycznych, opisano profil działań niepożądanych. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nerwowość (często), hiperkinezję (często) oraz zwiększenie masy ciała (często). Rzadziej obserwuje się depresję (niezbyt często), senność (niezbyt często) oraz astenia (niezbyt często). Występują także reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość o częstości nieznanej, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. U pacjentów z padaczką konieczne jest monitorowanie kontroli napadów ze względu na ryzyko ich nasilenia.
astenia, ataksja, bezsenność, Biotropil, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, hiperkinezja, laktoza jednowodna, lek przeciwkrzepliwy, metoda podwójnie ślepej próby, nadwrażliwość, nasilenie padaczki, nietolerancja laktozy, nudności, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, parametr krzepnięcia, piracetam, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, świąd, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak dróg żółciowych (cholangiocarcinoma) – Objawy
Rak dróg żółciowych (cholangiocarcinoma) to agresywny nowotwór wywodzący się z nabłonka dróg żółciowych, charakteryzujący się szybkim tempem progresji i często późnym rozpoznaniem. Wczesne stadia są zwykle bezobjawowe lub manifestują się niespecyficznymi symptomami, takimi jak zmęczenie, utrata masy ciała czy zmniejszony apetyt, co utrudnia wczesną diagnostykę. Typowe objawy zaawansowanego raka obejmują żółtaczkę, intensywny świąd skóry, jasne stolce, ciemny mocz oraz ból w prawym górnym kwadrancie brzucha. W zależności od lokalizacji guza (wewnątrzwątrobowy, wnękowy, zewnątrzwątrobowy) obraz kliniczny może się różnić, a rokowanie jest gorsze w przypadku nowotworów wewnątrzwątrobowych. Pięcioletnie przeżycie w przypadku raka ograniczonego do dróg żółciowych wynosi 18-23%, natomiast w zaawansowanych stadiach spada do 2-3%, z wyjątkiem wczesnych wykryć, gdzie wskaźnik przeżycia może sięgać 80-100%.
badanie fizykalne, ból brzucha, cholestaza, ciemny mocz, hepatomegalia, hiperkalcemia, jasne stolce, kacheksja, leczenie paliatywne, nabłonek dróg żółciowych, naciekanie naczyń, objaw Courvoisiera, pięcioletnie przeżycie, przerzuty regionalne, rak dróg żółciowych, rak wewnątrzwątrobowy, sole żółciowe, świąd, świąd skóry, utrata masy ciała, wodobrzusze, zaawansowane stadium nowotworu, zapalenie dróg żółciowych, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kamfora racemiczna – Działania niepożądane
Kamfora racemiczna, stosowana miejscowo w preparatach takich jak Vicks VapoRub (5% kamfory), Rub-Arom (5%) czy Dernilan, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie ze strony skóry i układu oddechowego. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, pieczenie, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, o nieznanej częstości występowania. Ze względu na lotne właściwości kamfory, możliwe jest podrażnienie górnych dróg oddechowych oraz oczu, a u osób wrażliwych – skurcz oskrzeli. Objawy te zwykle mają łagodny przebieg i ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu oraz wdrożeniu leczenia objawowego.
alergiczne zapalenie skóry, ból brzucha, drgawki, kamfora racemiczna, nadwrażliwość, nudności, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, pieczenie skóry, podrażnienie górnych dróg oddechowych, podrażnienie miejscowe, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja skórna, reakcja układu oddechowego, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, uderzenie gorąca, wymioty, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
żelatyna – Działania niepożądane
Żelatyna stosowana w roztworach do infuzji, takich jak Gelaspan i Geloplasma, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, z których najistotniejsze są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne. Reakcje te mogą mieć nasilenie od łagodnych objawów skórnych (np. uogólniony rumień, pokrzywka) po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny z objawami niedociśnienia (skurczowe ciśnienie krwi < 90 mmHg), sinicą, spadkiem saturacji tlenem (SaO2 ≤ 92%) oraz zaburzeniami neurologicznymi. Szczególnie narażeni są pacjenci z nadwrażliwością na galaktozo-α-1,3-galaktozę (alfa-gal) oraz alergią na czerwone mięso i podroby. W przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie, w tym podanie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów oraz monitorowanie drożności dróg oddechowych.
alergia na czerwone mięso, aPTT, białko osocza, ból brzucha, bradykardia, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, dreszcze, duszność, gorączka, hematokryt, hemodylucja, nadwrażliwość na alfa-gal, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okołooczodołowy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień uogólniony, saturacja tlenu, sinica, splątanie, stan przedomdleniowy, świąd, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Magne B6 forte 100 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Magne B6 Forte zawiera 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku w tabletce powlekanej. Stosowanie preparatu może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, których częstość występowania określono jako „nieznaną” ze względu na ograniczone dane kliniczne. Do zgłaszanych objawów należą reakcje nadwrażliwości immunologicznej (w tym reakcje alergiczne miejscowe i ogólnoustrojowe), zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, ból brzucha) oraz zmiany skórne (pokrzywka, świąd, wyprysk, rumień). Objawy te mogą mieć różne nasilenie i u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi lub atopią mogą przebiegać ciężej. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii i rozważenie zmiany preparatu lub sposobu podawania.
atopia, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek pirydoksyny, choroba alergiczna, cytrynian magnezu, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, grupa podwyższonego ryzyka, jony magnezu, Magne B6 Forte, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość, objaw nadwrażliwości, personel medyczny, pokrzywka, preparat magnezowy, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, rumień, świąd, wyprysk, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taclar 500 mg
Klarytromycyna, stosowana w dawce 500 mg (Taclar 500 mg), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, występującymi bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do częstości nieznanej obejmują leukopenię, neutropenię, trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), wydłużenie odstępu QT, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), wysypkę skórną oraz zaburzenia nerek (wzrost kreatyniny i mocznika). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest analogiczny do dorosłych, a u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach 1000 mg/dobę, obserwuje się zwiększone ryzyko nieprawidłowości laboratoryjnych, w tym podwyższenia AspAT i AlAT (2-3%), leukopenii, trombocytopenii oraz wzrostu azotu mocznikowego.
AIDS, AlAT, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, AspAT, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, duszność, działanie niepożądane, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, neutropenia, niestrawność, nudności, reakcja anafilaktyczna, stężenie azotu mocznikowego, świąd, sztywność mięśniowa, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawrót głowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Augmentin 500 mg + 125 mg
Augmentin, zawierający 500 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (klawulanian potasu), wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, a wśród nich istotne są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie jelita związanego z antybiotykiem (częstość nieznana), które może prowadzić do poważnych powikłań, w tym infekcji Clostridioides difficile. Ponadto, niezbyt często obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT i/lub AlAT), a poważniejsze zaburzenia wątroby, takie jak zapalenie wątroby czy żółtaczka zastoinowa, występują z nieznaną częstością. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, pojawiają się niezbyt często, natomiast ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny język włochaty, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, IgA dermatoza, kandydoza, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, morfologia krwi, nadmierna ruchliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewrażliwe bakterie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI 1,5 mg
Produkt leczniczy NiQuitin MINI w postaci tabletek do ssania 1,5 mg wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla nikotynowej terapii zastępczej, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki nikotyny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności oraz podrażnienie jamy ustnej, gardła i języka, co jest związane z miejscowym działaniem nikotyny. Często (≥1/100 do <1/10) występują objawy ze strony układu psychicznego (drażliwość, niepokój, zaburzenia snu), neurologicznego (ból i zawroty głowy), oddechowego (kaszel, ból gardła) oraz żołądkowo-jelitowego (wymioty, biegunka, dyskomfort). Rzadziej (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszane są kołatanie serca, tachykardia, pokrzywka, zmęczenie i depresja, a bardzo rzadko (<1/10 000) reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy takie jak depresja, drażliwość czy bezsenność mogą być również związane z zespołem odstawienia nikotyny, a nie bezpośrednio z lekiem.
choroba grypopodobna, drgawka, dysfagia, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, nadmierne pocenie, niezwykłe sny, nikotynowa terapia zastępcza, nudność, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tachykardia, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prattack 1 mg/ml
Lek PRATTACK zawiera pranoprofen w stężeniu 1 mg/ml w formie kropli do oczu i charakteryzuje się ograniczoną liczbą przeciwwskazań, z których najważniejszym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek benzalkoniowy (0,07 mg/ml) oraz bor (3,7 mg/ml). Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane miejscowo w okulistyce. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować zaczerwienienie, świąd, pieczenie oraz obrzęk powiek, a w skrajnych przypadkach prowadzić do poważniejszych reakcji alergicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Działania niepożądane
Sylimaryna, aktywny składnik wyciągu z ostropestu plamistego, jest stosowana głównie w terapii chorób wątroby i charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa. Dominującą grupą działań niepożądanych są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym efekt przeczyszczający występujący sporadycznie (Lagosa), nasilający się przy dużych dawkach (Silimax) oraz luźny stolec klasyfikowany jako bardzo rzadki u preparatu Legalon 140. Inne objawy obejmują suchość w jamie ustnej, nudności, rozstrój i podrażnienie żołądka oraz biegunkę (częstość nieznana dla SanoHepatic i Sylifar). Reakcje nadwrażliwości, takie jak zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, a także anafilaksja i astma, są rzadkie lub bardzo rzadkie (Legalon 140). Duszność jako objaw ze strony układu oddechowego również występuje bardzo rzadko. Ból głowy jest zgłaszany, ale częstość jego występowania pozostaje nieznana.
anafilaksja, astma, biegunka, ból głowy, choroba wątroby, choroba wrzodowa, duszność, efekt przeczyszczający, luźny stolec, nudności, ostropest plamisty, podrażnienie żołądka, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, przewlekła choroba wątroby, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstrój żołądka, suchość w jamie ustnej, świąd, układ oddechowy, wysypka, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Drotapil Forte 80 mg
Drotapil Forte, zawierający 80 mg chlorowodorku drotaweryny, może wywoływać działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1000). Reakcje te obejmują układ immunologiczny (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd), układ nerwowy (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność), sercowo-naczyniowy (kołatanie serca), naczyniowy (niedociśnienie tętnicze) oraz pokarmowy (nudności, zaparcia). Objawy alergiczne mogą prowadzić do obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Zaburzenia neurologiczne mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjenta.
bezsenność, ból głowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drotaweryna, kołatanie serca, monitorowanie bezpieczeństwa leku, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie neurologiczne, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aflavic Max 1000 mg
Produkt leczniczy Aflavic Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), obejmując biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które mają zwykle charakter przejściowy. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, ból głowy i złe samopoczucie, również występują rzadko i zazwyczaj ustępują bez interwencji. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, mają nieokreśloną częstość występowania i mogą wskazywać na nadwrażliwość na składniki preparatu, co wymaga rozważenia odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból głowy, diosmina, dyskomfort w nadbrzuszu, dyskomfort w żołądku, działanie niepożądane, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neo-Tormentil (20 g + 2 g + 1 g + 8 g)/100 g
Neo-Tormentil to miejscowo stosowana maść zawierająca tlenek cynku (20 g/100 g), ichtamol (2 g/100 g), boraks (1 g/100 g) oraz nalewkę z kłącza pięciornika (8 g/100 g). Preparat charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem systemowym przez nieuszkodzoną skórę, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Do tej pory nie odnotowano przypadków toksyczności związanej z jego stosowaniem, co potwierdza bezpieczeństwo terapii przy zachowaniu zaleceń dawkowania i aplikacji na nieuszkodzoną skórę. Substancje czynne wykazują głównie działanie miejscowe, a ich fizykochemiczne właściwości ograniczają absorpcję ogólnoustrojową.
absorpcja systemowa, ból brzucha, boraks, drżenie mięśniowe, ichtamol, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, maść, nadwrażliwość, nadwrażliwość na lanolinę, nalewka z kłącza pięciornika, Neo-Tormentil, nudności i wymioty, podrażnienie przewodu pokarmowego, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, rumień, świąd, tlenek cynku, wchłanianie systemowe, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Procto-Glyvenol 400 mg + 40 mg
Lek Procto-Glyvenol w postaci czopków zawiera 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy i charakteryzuje się rzadkim występowaniem działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym. Najczęściej obserwowane reakcje to pieczenie, ból, wysypka oraz świąd w miejscu aplikacji, które mogą w niektórych przypadkach rozprzestrzeniać się poza obszar podania. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, skurcz oskrzeli oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z obowiązującą skalą, gdzie reakcje anafilaktyczne i poważne objawy są bardzo rzadkie (<1/10 000 pacjentów), natomiast objawy miejscowe występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000 pacjentów).
ból miejscowy, leki znieczulające amidowe, lidokaina, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pieczenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, świąd miejscowy, tribenozyd, układ immunologiczny, wysypka miejscowa, wywiad alergologiczny, zaburzenia serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Aurovitas 150 mg
Pregabalin Aurovitas, dostępny w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg w postaci kapsułek twardych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną (pregabalinę) lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zbadanie historii alergii pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji anafilaktycznych, takich jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy trudności w oddychaniu. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości należy bezwzględnie odstąpić od podawania leku i rozważyć alternatywne metody leczenia. Każda dawka kapsułek (75 mg, 150 mg, 300 mg) różni się wyglądem, co może pomóc w identyfikacji preparatu przez pacjentów z alergią.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alutard SQ dawki do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml, 100 000 SQ-U/ml, dawka do leczenia podtrzymującego: 100 000 SQ-U/ml
Przedawkowanie preparatu Alutard SQ, zawierającego wyciągi alergenowe jadów owadów błonkoskrzydłych adsorbowane na wodorotlenku glinu, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. Produkt dostępny jest w czterech stężeniach do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml oraz 100 000 SQ-U/ml, a także w stężeniu 100 000 SQ-U/ml do leczenia podtrzymującego. Przedawkowanie może wywołać reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból), łagodne i umiarkowane reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, nudności, zawroty głowy), a także ciężkie reakcje alergiczne, w tym skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, spadek ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny, szczególnie przy stężeniach 10 000 i 100 000 SQ-U/ml. Ryzyko jest wyższe u pacjentów z historią silnych reakcji alergicznych na jady owadów.
adrenalina, anafilaksja, atopowe zapalenie skóry, ciężka reakcja alergiczna, drożność dróg oddechowych, jad owada błonkoskrzydłego, kortykosteroid, leczenie objawowe, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, monitorowanie stanu klinicznego, nieżyt nosa, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź immunologiczna, pokrzywka, poważna reakcja alergiczna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, silna reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, terapia, tlenoterapia, ucisk w klatce piersiowej, utrata przytomności, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy jadu owada błonkoskrzydłego, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie, zapaść krążeniowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Fina 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (lek Apo-Fina) jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania przez lekarza. Najczęściej obserwowane efekty to impotencja oraz zmniejszenie popędu płciowego, które zwykle pojawiają się na początku terapii i ustępują u większości pacjentów podczas dalszego stosowania. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia ejakulacji, ginekomastię, tkliwość piersi, a także reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk warg i twarzy. Występują również rzadkie, ale istotne objawy, takie jak depresja, kołatanie serca, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zmiany skórne (wysypka, świąd, pokrzywka). Długotrwałe stosowanie finasterydu wiąże się z ryzykiem utrzymujących się zaburzeń seksualnych po zakończeniu terapii, co może znacząco wpływać na jakość życia pacjentów.
ból jąder, depresja, dysfunkcja seksualna, finasteryd, ginekomastia, hipospermia, impotencja, kołatanie serca, mastalgia, niepłodność męska, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, PSA, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, świąd, wysypka skórna, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Tramadol Krka, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dawkach 50 mg/mL oraz 100 mg/2 mL, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i zawroty głowy (≥1/10). Zaburzenia układu nerwowego obejmują również ból głowy i senność (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej parestezje, drżenie, mimowolne skurcze mięśni, nieprawidłową koordynację, omdlenia i zaburzenia mowy. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia drgawek, zwłaszcza przy dużych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, oraz zespół serotoninowy o nieznanej częstości. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, stany lękowe i koszmary senne, a także ryzyko uzależnienia, które wzrasta wraz z dawką i czasem terapii.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki, drżenie, duszność, dyzuria, hiperkineza, hipoglikemia, koszmar senny, majaczenie, mimowolny skurcz mięśni, nadmierna potliwość, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nieprawidłowa koordynacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśniowej, palpitacje, paranoja, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, suchość w jamie ustnej, świąd, świszczący oddech, szum w uszach, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mikcji, zaburzenie mowy, zaburzenie snu, zaostrzenie astmy, zaparcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Przeciwwskazania stosowania
Chelidonium majus (glistnik jaskółcze ziele) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Iberogast, i wykazuje potencjalną hepatotoksyczność. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na glistnik lub inne składniki preparatu oraz istniejące choroby wątroby, w tym przewlekłe zapalenie, marskość, autoimmunologiczne schorzenia, stłuszczenie czy przebyty uraz wątroby. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu hepatologicznego przed zaleceniem preparatu. Ponadto, łączenie glistnika z lekami o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym (np. tetracykliny, makrolidy, ketokonazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne w dużych dawkach, statyny, metotreksat, paracetamol w dużych dawkach) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
alkoholizm, antybiotyk, autoimmunologiczna choroba wątroby, ból w prawym podżebrzu, choroba wątroby, ciąża, etanol, glistnik jaskółcze ziele, hepatopatia, hepatotoksyczność, Iberogast, interakcja lekowa, karmienie piersią, ketokonazol, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, makrolid, marskość wątroby, metotreksat, nadwrażliwość na substancje, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, padaczka, paracetamol, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, statyna, stłuszczenie wątroby, świąd, tetracyklina, trudność w oddychaniu, wysypka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, stosowana w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi występującymi u około 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co jest porównywalne z 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia) oraz objawy neurologiczne (omamy, drgawki). Hepatotoksyczność manifestuje się bardzo rzadko, ale wymaga monitorowania enzymów wątrobowych i bilirubiny, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, antagonista receptora histaminowego, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Diosmektyt – Działania niepożądane
Diosmektyt, substancja czynna preparatu Smecta, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaparcia, które występują u około 7% dorosłych oraz 1% dzieci. Zaparcia manifestują się trudnościami w defekacji, twardym stolcem i rzadszymi wypróżnieniami, a ich przedłużenie może prowadzić do powikłań takich jak impakcja kałowa czy niedrożność przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia zaparć zaleca się przerwanie terapii, a jeśli kontynuacja jest konieczna, stosowanie zmniejszonych dawek diosmektytu. Ponadto, diosmektyt może wywoływać reakcje skórne o różnym nasileniu, w tym wysypkę (częstość 0,1–1%), pokrzywkę (0,01–0,1%), świąd oraz obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, który stanowi potencjalne zagrożenie życia ze względu na ryzyko zajęcia dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, badanie kliniczne, ból brzucha, diosmektyt, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, impakcja kałowa, klasyfikacja układów i narządów, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek zapierający, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pacjent dorosły, pokrzywka, populacja pediatryczna, przerwanie terapii, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, Smecta, substancja czynna, świąd, terapia, twardy stolec, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dolgit Gel 50 mg/g
Dolgit Gel zawiera ibuprofen w stężeniu 50 mg/g i jest stosowany miejscowo w formie żelu wodno-alkoholowego. Pomimo ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego, preparat może wywoływać działania niepożądane, choć zdarzają się one bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (martwica naskórka, rumień wielopostaciowy), zaburzenia oddechowe u pacjentów z astmą oraz niewydolność nerek u osób z istniejącymi chorobami nerek. Reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie czy mrowienie, zwykle ustępują po odstawieniu leku. Występuje także ryzyko fotosensytyzacji o nieznanej częstości. Zaleca się przerwanie terapii w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego.
aplikacja miejscowa leku, astma, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, choroba pęcherzowa skóry, duszność, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, martwica naskórka, mrowienie, nadwrażliwość na NLPZ, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczyniowy, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs, wysypka, zaczerwienienie, żel wodno-alkoholowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bonjesta 20 mg + 20 mg
Bonjesta to lek zawierający doksylaminę wodorobursztynianu (20 mg) oraz pirydoksynę chlorowodorek (20 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w leczeniu nudności i wymiotów u kobiet w ciąży. W badaniu klinicznym z udziałem 261 pacjentek, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (≥5% pacjentek), szczególnie nasilona przy jednoczesnym stosowaniu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym alkoholem. Przeciwwskazane jest łączenie Bonjesta z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko nasilenia działania antycholinergicznego. Działania niepożądane związane z mechanizmem antycholinergicznym obejmują m.in. suchość w jamie ustnej, dyzurię, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz szumy uszne.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, biegunka, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza twarzy, dyzuria, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, migrena, nadmierne pocenie, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie błędnika, pancytopenia, parestezja, personel medyczny, pirydoksyny chlorowodorek, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, wysypka plamisto-grudkowa, wzdęcie brzucha, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Czerwone drzewo sandałowe – Działania niepożądane
Czerwone drzewo sandałowe (Pterocarpus santalinus L., lignum) jest składnikiem produktu leczniczego Padma 28 Formuła, występującym w dawce 30 mg na kapsułkę. Produkt ten jest wieloskładnikową formulacją ziołową, a działania niepożądane opisane w charakterystyce dotyczą całej mieszanki, nie zaś wyłącznie czerwonego drzewa sandałowego. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania niepożądane występujące niezbyt często (częstość 1/1000 do <1/100) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak niestrawność, nudności, zgaga i biegunka, oraz reakcje skórne, w tym wysypkę i świąd. Objawy te zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg, jednak wymagają konsultacji lekarskiej, zwłaszcza w przypadku nasilenia lub utrzymywania się dolegliwości. Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmaceutycznego.
biegunka, czerwone drzewo sandałowe, działanie niepożądane, interakcje lekowe, monitorowanie bezpieczeństwa, niestrawność, nudności, odwodnienie, Pterocarpus santalinus, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, świąd, terminologia MedDRA, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
Produkt leczniczy Alyostal, stosowany wyłącznie do testów skórnych punktowych, zawiera wyciągi alergenowe o stężeniu 100 IR/ml dla wyciągów standaryzowanych oraz 100 IC/ml dla niestandaryzowanych. Aplikacja odbywa się poprzez nakłucie skóry specjalną igłą (Stallerpoint) i wprowadzenie minimalnej ilości alergenu, co skutkuje powstaniem rumienia o średnicy około 7 mm u osób uczulonych. Ze względu na specyfikę i kontrolowane warunki procedury, ryzyko przedawkowania jest klinicznie nieistotne. Produkt zawiera również mannitol w ilości do 40 mg/ml, substancję dobrze tolerowaną i powszechnie stosowaną jako substancja pomocnicza.
Alternaria, ambrozja, bąbel, brzoza biała, bylica pospolita, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, leszczyna, mannitol, mieszanka wyciągów alergenowych, olcha czarna, oliwka europejska, reakcja alergiczna, roztocze kurzu domowego, rumień, świąd, test skórny punktowy, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina łąkowa, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, wyciąg niestandaryzowany, wyciąg standaryzowany, życica trwała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mildronate 500 mg
Meldonium w dawce 500 mg dwuwodnego meldonium stosowany w kapsułkach twardych wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, które wymagają monitorowania w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje alergiczne (rumień, wysypka, świąd, obrzęk) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, wymioty i gorzki smak w jamie ustnej, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. W układzie nerwowym często zgłaszany jest ból głowy, natomiast pobudzenie psychoruchowe i eozynofilia występują z nieznaną częstością. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
białkomocz, ból głowy, dyskomfort żołądkowy, eozynofilia, gorzki smak w ustach, meldonium dwuwodne, Mildronate, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, ogólne osłabienie, pobudzenie, reakcja alergiczna, rumień, świąd, tachykardia, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ naczyniowy, układ nerwowy, wałeczki ziarniste, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie dyspeptyczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zmiana nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fortiven Gel 1000 j.m./g
Fortiven Gel to preparat miejscowy zawierający 1000 j.m. heparyny sodowej na gram żelu, stosowany w terapii miejscowej. Podczas długotrwałego stosowania mogą wystąpić działania niepożądane o charakterze skórnych reakcji alergicznych, takich jak zaczerwienienie, świąd, wysypka, pieczenie, rumień oraz stany zapalne skóry. Objawy te wynikają z miejscowego przekrwienia, reakcji zapalnej oraz odpowiedzi immunologicznej na składniki leku i substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan). Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest określona na podstawie dostępnych danych.
alergia skórna, diagnostyka alergologiczna, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, heparyna sodowa, histamina, lek przeciwhistaminowy, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowe przekrwienie, nadwrażliwość, obrzęk, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skóry, reakcja zapalna, rumień, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adartrel 0,25 mg
Adartrel, zawierający ropinirol w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 2 mg, jest stosowany w leczeniu zespołu niespokojnych nóg oraz choroby Parkinsona. W badaniach klinicznych najczęstszymi działaniami niepożądanymi były nudności (około 30% pacjentów), wymioty, ból brzucha, zmęczenie, omdlenia, senność oraz zawroty głowy. Działania te występowały głównie na początku terapii lub podczas zwiększania dawki i miały charakter łagodny do umiarkowanego. Rzadziej obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, czkawkę, splątanie, omamy oraz augmentację objawów zespołu niespokojnych nóg. W leczeniu choroby Parkinsona przy dawkach do 24 mg/dobę pojawiały się również dyskinezy, obrzęki obwodowe oraz zwiększone libido. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowo reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychotyczne, agresję, manię oraz zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczna skłonność do hazardu i kompulsywne zachowania.
antagonista dopaminy, apatia, augmentacja, ból brzucha, chlorowodorek, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, domperydon, dyskineza, efekt z odbicia, enzym wątrobowy, lek przeciwwymiotny, majaczenie, mania, monoterapia, nadmierna senność, nagły napad snu, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odczyn wątrobowy, omam, omdlenie, paranoja, patologiczna skłonność do hazardu, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, świąd, tabletka powlekana, terapia skojarzona, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zawrót głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Heviran PPH 800 mg
Przed zastosowaniem leku Heviran PPH (acyklowir 800 mg, tabletki) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, z uwzględnieniem nadwrażliwości na acyklowir, walacyklowir oraz substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest wystąpienie reakcji alergicznych po wcześniejszym stosowaniu acyklowiru lub walacyklowiru, ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej. Wywiad alergologiczny powinien obejmować historię reakcji nadwrażliwości na analogi nukleozydowe oraz znane alergie na składniki pomocnicze. W przypadku pojawienia się objawów takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego czy anafilaksja, podawanie leku należy natychmiast przerwać.
acyklowir, alergolog, anafilaksja, analog nukleozydowy, duszność, dysfagia, farmakoterapia, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, objaw nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, świąd, walacyklowir, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darifenacin Aristo 7,5 mg
Daryfenacyna, dostępna w preparacie Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg i 15 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptorów muskarynowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej (20,2% przy 7,5 mg, 35% przy 15 mg, 18,7% po dostosowaniu dawki) oraz zaparcia (14,8% przy 7,5 mg, 21% przy 15 mg, 20,9% po dostosowaniu dawki), z wyraźną zależnością od dawki. Pomimo ich częstego występowania, działania te rzadko prowadzą do przerwania terapii (0-0,9% dla suchości w jamie ustnej i 0,6-2,2% dla zaparć). Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują bóle głowy, zespół suchego oka, suchość nosa, a także rzadziej zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu czy nadciśnienie tętnicze. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, a ich częstość zmniejsza się podczas kontynuacji leczenia do 6 miesięcy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista receptora muskarynowego, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pęcherza, choroba pęcherzyka żółciowego, daryfenacyna, duszność, halucynacja, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nastrój depresyjny, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, reakcja nadwrażliwości, sucha skóra, suchość jamy ustnej, suchość nosa, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia myślenia, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zamazane widzenie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie pochwy, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertix 16 mg
W trakcie badań klinicznych kontrolowanych placebo preparatu Vertix, zawierającego betahistynę dichlorowodorek w dawkach 8 mg i 16 mg, najczęściej obserwowano działania niepożądane z układu żołądkowo-jelitowego oraz nerwowego. Do najczęstszych należały nudności oraz dyspepsja, występujące z częstością od ≥1/100 do <1/10, a także bóle głowy o podobnej częstości. Poza tym, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, gazy oraz zmiany skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, wysypkę i świąd, które mogą mieć potencjalnie poważny przebieg kliniczny.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działanie niepożądane, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Singulair Mini 4 mg
Singulair Mini (montelukast 4 mg, granulat) jest lekiem, którego stosowanie wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do terapii jest nadwrażliwość na montelukast lub substancje pomocnicze. Objawy sugerujące reakcję alergiczną obejmują wysypkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd oraz trudności w oddychaniu, co wymaga natychmiastowego zaprzestania podawania leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji na antagonistów receptora leukotrienowego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bals Sulphur żel
Żel BALS SULPHUR zawiera 96,5 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki) siarczkowej, jodkowej w 100 g preparatu, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Produkt nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę, gdyż przerwanie ciągłości naskórka może prowadzić do zwiększonej absorpcji składników aktywnych, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i reakcji miejscowych. Przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na składniki preparatu, zwłaszcza na związki siarki i jodu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, a stan skóry w miejscu aplikacji powinien być oceniony pod kątem braku uszkodzeń, stanu zapalnego i infekcji.
absorpcja składników aktywnych, działanie niepożądane, infekcja, integralność skóry, przerwanie ciągłości naskórka, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, solanka siarczkowa jodkowa, stan zapalny, świąd, uczulenie na składniki preparatu, uszkodzenie skóry, woda chlorkowo-sodowa, wysypka, związki jodu, związki siarki - Leksykon substancji czynnych
Kwiat lipy – Działania niepożądane
Kwiat lipy (Tilia cordata i/lub Tilia platyphyllos) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach leczniczych, zwłaszcza w monopreparatach, gdzie nie odnotowano działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Pojedynczy przypadek zawodowego uczulenia kontaktowego wskazuje na możliwość reakcji nadwrażliwości u osób z ekspozycją zawodową lub predyspozycjami alergicznymi. Preparaty złożone, takie jak syrop Pyrosal (zawierający kwiat lipy i inne surowce roślinne), mogą wywoływać reakcje alergiczne o nieznanej częstości oraz nudności, szczególnie u pacjentów z nietolerancją sacharozy. W preparacie łączonym z lipą, bzem czarnym, wierzba i dziewanną nie zaobserwowano działań niepożądanych, jednak kora wierzby może indukować odczyny uczuleniowe. Czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze alergie na lipowate, nadwrażliwość na składniki preparatów złożonych, nietolerancję sacharozy oraz ekspozycję zawodową na surowiec roślinny.
biegunka, ból brzucha, duszność, kora wierzby, kwiat lipy, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie bezpieczeństwa, niestrawność, nietolerancja sacharozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn uczuleniowy, pokrzywka, Pyrosal, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, uczulenie kontaktowe, wymioty, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Bisakodyl – Działania niepożądane
Bisakodyl, stosowany jako środek przeczyszczający w leczeniu zaparć oraz przygotowaniu do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to bóle brzucha, skurcze jelit, biegunka oraz nudności, występujące często (>1/100 do <1/10). Rzadziej pojawiają się wymioty, krew w kale, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej i okolicach odbytu (niezbyt często >1/1000 do <1/100), a także poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie okrężnicy i niedokrwienne zapalenie jelita grubego (rzadko >1/10 000 do <1/1000). Przedłużone stosowanie lub nadużywanie bisakodylu może prowadzić do odwodnienia (rzadko), szczególnie niebezpiecznego u osób starszych i pacjentów z chorobami współistniejącymi, oraz zaburzeń elektrolitowych, w tym hipokaliemii, co wymaga ostrożności u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, diuretyki lub kortykosteroidy.
badanie diagnostyczne, biegunka, bisakodyl, ból brzucha, diuretyk, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, kortykosteroid, krew w kale, MedDRA, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omdlenie, perystaltyka jelit, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja wazowagalna, skurcz jamy brzusznej, skurcz jelitowy, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zabieg chirurgiczny, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie okrężnicy, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutafin 0,5 mg
Analiza bezpieczeństwa dutasterydu w dawce 0,5 mg (Dutafin) opiera się na danych z badań klinicznych fazy III oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu, obejmujących 2167 mężczyzn leczonych przez 2 lata. Działania niepożądane wystąpiły u około 19% pacjentów w pierwszym roku terapii, głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i dotyczące układu rozrodczego. Najczęstsze objawy to impotencja (6,0% vs 1,7% placebo), zmniejszenie libido (3,7% vs 0,6% placebo) oraz zaburzenia wytrysku nasienia (1,8% vs 0,5% placebo), które mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia, choć mechanizm tego zjawiska nie jest w pełni poznany. Inne działania obejmowały zaburzenia piersi (1,3%, podobnie jak w grupie placebo), ból i obrzęk jąder (częstość nieznana), a także reakcje alergiczne o nieznanej częstości, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy. Wśród zaburzeń psychicznych zgłaszano depresję, również o nieznanej częstości występowania.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flixotide Dysk 250 mcg/dawkę inh.
Flixotide Dysk, zawierający flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 100 μg, 250 μg lub 500 μg na dawkę inhalacyjną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w szczególności laktozę jednowodną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na glikokortykosteroidy wziewne oraz potencjalną nadwrażliwość krzyżową. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
alergia na laktozę, astma oskrzelowa, Flixotide Dysk, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, świąd, test alergiczny, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epistatus 2,5 mg
Midazolam podawany na śluzówkę jamy ustnej w postaci roztworu (preparat Epistatus) wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony na podstawie badań klinicznych u 446 dzieci z napadami padaczkowymi. Najistotniejszym klinicznie działaniem niepożądanym jest depresja oddechowa, występująca z częstością do 5%, która może być efektem zarówno napadów drgawkowych, jak i działania benzodiazepin. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do najczęstszych objawów należą uspokojenie, senność, zmniejszony poziom świadomości, ataksja, zawroty głowy, ból głowy oraz nudności i wymioty. Rzadziej obserwuje się omamy, pobudzenie, niepamięć następczą, świąd, wysypkę, pokrzywkę, zmęczenie, a bardzo rzadko poważne zdarzenia jak bradykardia, zatrzymanie akcji serca, bezdech czy reakcje anafilaktyczne.
agresja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, duszność, Epistatus, midazolam dośluzówkowy, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obniżenie świadomości, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, układ immunologiczny, układ oddechowy, zaburzenie psychiczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zakrzepica, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, złamanie