stan splątania
Stan splątania (konfuzyjny) to zaburzenie świadomości charakteryzujące się dezorientacją, nieadekwatnym zachowaniem oraz zaburzeniami uwagi i percepcji. Pacjent ma trudności z prawidłową oceną rzeczywistości, wykazuje niespójność myślenia i wypowiedzi, a także zaburzenia pamięci, szczególnie świeżej.
W obrazie klinicznym obserwuje się fluktuację objawów w ciągu doby, często z nasileniem w godzinach wieczornych i nocnych (tzw. zespół zachodzącego słońca). Towarzyszyć mogą halucynacje, iluzje, lęk, pobudzenie psychoruchowe lub przeciwnie – zahamowanie. Objawy rozwijają się zwykle ostro, w ciągu godzin lub dni.
Etiologia stanu splątania jest zróżnicowana i obejmuje: zaburzenia metaboliczne, infekcje (zwłaszcza u osób starszych), zatrucia, zespół odstawienia, urazy głowy, udary mózgu, nowotwory OUN, zaburzenia wodno-elektrolitowe, niedotlenienie, niewydolność narządową oraz działania niepożądane leków. Szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku, z otępieniem lub innymi schorzeniami neurologicznymi.
Diagnostyka wymaga pilnego ustalenia przyczyny poprzez badania laboratoryjne, obrazowe głowy oraz ocenę kliniczną. Leczenie obejmuje przede wszystkim usunięcie czynnika wywołującego, zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych oraz farmakoterapię objawową przy znacznym pobudzeniu. Rokowanie zależy od przyczyny, jednak stan splątania wiąże się z wyższą śmiertelnością, dłuższą hospitalizacją i większym ryzykiem trwałych zaburzeń poznawczych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Humulin R 100 j.m./ml
Przedawkowanie insuliny Humulin R (insulina ludzka 100 j.m./ml) prowadzi do hipoglikemii, której objawy zależą od stopnia nasilenia i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Mechanizm polega na nadmiernym transporcie glukozy z krwi do tkanek, co skutkuje gwałtownym spadkiem glikemii. Objawy hipoglikemii obejmują apatię, splątanie, kołatanie serca, potliwość, bóle głowy, wymioty, a w ciężkich przypadkach utratę przytomności i śpiączkę hipoglikemiczną. Postępowanie terapeutyczne jest uzależnione od stopnia hipoglikemii: łagodna wymaga doustnego podania 10-20 g glukozy, umiarkowana – domięśniowego lub podskórnego podania glukagonu (1 mg u dorosłych) oraz doustnych węglowodanów, a ciężka – glukagonu i w razie braku reakcji dożylnego podania roztworu glukozy, z natychmiastowym podaniem posiłku po odzyskaniu świadomości.
ciężka hipoglikemia, doustne podanie glukozy, dożylne podanie glukozy, drgawki, glukagon, hipoglikemia, Humulin R, insulina ludzka, kołatanie serca, łagodna hipoglikemia, monitorowanie glikemii, podanie glukagonu, podeszły wiek, przedawkowanie insuliny, rekombinacja DNA, śpiączka hipoglikemiczna, stan splątania, stężenie glukozy we krwi, umiarkowana hipoglikemia, utrata przytomności - Leksykon leków
Przedawkowanie – Helicid 20 20 mg
Omeprazol, substancja czynna preparatu Helicid 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej, a przypadki jego przedawkowania, choć rzadkie, obejmują dawki od 560 mg do nawet 2400 mg (120-krotność dawki terapeutycznej). Objawy kliniczne przedawkowania są zróżnicowane i dotyczą głównie przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). W pojedynczych przypadkach obserwowano także objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja i splątanie. Pomimo wysokich dawek, eliminacja omeprazolu zachowuje kinetykę pierwszego rzędu, co oznacza, że mechanizmy usuwania leku z organizmu pozostają niezmienione.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, dawka omeprazolu, depresja, dyskomfort w przewodzie pokarmowym, Helicid, inhibitor pompy protonowej, intoksykacja, kinetyka pierwszego rzędu, objaw kliniczny, objawy neuropsychiatryczne, opróżnienie żołądka, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, stan splątania, substancja czynna, toksyczność ostra, układ nerwowy, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pregabalin Reddy 225 mg
Przedawkowanie pregabaliny, stosowanej m.in. w leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki, może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i psychicznych, w tym senności, splątania, pobudzenia psychoruchowego, niepokoju, napadów padaczkowych oraz, rzadko, śpiączki. Objawy te występują z różną częstością, przy czym senność pojawia się bardzo często, a śpiączka rzadko. W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji życiowych, zwłaszcza parametrów oddechowych ze względu na ryzyko depresji oddechowej, oraz stanu neurologicznego pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę funkcji nerek, co ma kluczowe znaczenie dla eliminacji leku i kwalifikacji do hemodializy.
depresja oddechowa, eliminacja leku, hemodializa, interwencja medyczna, intoksykacja lekiem, leczenie podtrzymujące, monitorowanie funkcji nerek, monitorowanie parametrów życiowych, nadużywanie leków, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie pregabaliny, śpiączka, stan splątania, substancja psychoaktywna, upośledzenie świadomości, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atgam 50 mg/ml
Preparat Atgam, zawierający immunoglobulinę końską przeciw ludzkim limfocytom T w stężeniu 50 mg/ml, może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, mimo braku dedykowanych badań w tym zakresie. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy, drgawki, stan splątania oraz omdlenia znacząco ograniczają sprawność psychomotoryczną pacjenta i stanowią bezwzględne przeciwwskazania do wykonywania czynności wymagających koncentracji i koordynacji ruchowej. Wystąpienie tych objawów zwiększa ryzyko wypadków, dlatego konieczne jest indywidualne podejście lekarza do oceny ryzyka u każdego pacjenta, uwzględniające stan kliniczny, współistniejące schorzenia neurologiczne lub psychiczne, stosowanie innych leków oraz specyfikę wykonywanego zawodu.
Atgam, bezpieczeństwo farmakoterapii, czynność psychomotoryczna, drgawki, działanie niepożądane, eATG, farmakoterapia, funkcja poznawcza, immunoglobulina końska przeciw limfocytom T, interakcja lekowa, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, koordynacja ruchowa, omdlenie, profil farmakologiczny, schorzenie neurologiczne, senność, stan splątania, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Tiotepa – Działania niepożądane
Tiotepa, stosowana w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego, wykazuje profil toksyczności obejmujący głównie supresję szpiku kostnego (leukopenia, trombocytopenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość) występującą bardzo często (≥1/10) u dorosłych i dzieci. Inne istotne działania niepożądane to zakażenia, ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko leukoencefalopatii, zwłaszcza u pacjentów po wcześniejszej intensywnej chemioterapii (w tym metotreksat) i radioterapii, która może prowadzić do zgonu. Tiotepa może również powodować zaburzenia płodności u obu płci oraz niewydolność wielonarządową, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów.
allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba zarostowa żył wątrobowych, cytopenia, encefalopatia, granulocytopenia, hiperglikemia, idiopatyczne zapalenie płuc, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, krwotok mózgowy, leczenie kondycjonujące, leukoencefalopatia, leukopenia, mielosupresja, nadciśnienie tętnicze, neutropenia z gorączką, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedorozwój gonad, niedotlenienie, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, ostra GVHD, ototoksyczność, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, przeszczepienie komórek macierzystych, przewlekła GVHD, sepsa, stan splątania, tętniak wewnątrzczaszkowy, tętnicze nadciśnienie płucne, tiotepa, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia rytmu serca, zakażenie, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – ValproLEK 500 500 mg
Walproinian sodu, stosowany w terapii, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Najczęstsze objawy ze strony układu pokarmowego to nudności (bardzo często, ≥1/10), ból w nadbrzuszu i biegunka (często, ≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują samoistnie po kilku dniach. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest podobny do dorosłych, jednak u niemowląt i małych dzieci (poniżej 3 roku życia) istnieje podwyższone ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby oraz zapalenia trzustki. Często obserwuje się hematologiczne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość i małopłytkowość (często), leukopenię i pancytopenię (niezbyt często), a także rzadkie przypadki zespołu mielodysplastycznego. Zaburzenia psychiczne, w tym agresja, pobudzenie i zaburzenia uwagi, występują szczególnie u dzieci. Do innych często występujących działań należą hiponatremia, drżenie mięśni (bardzo często), zawroty głowy, zaburzenia pozapiramidowe, drgawki oraz hepatotoksyczność.
agranulocytoza, aplazja czystoczerwonokrwinkowa, ataksja, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból żołądka, brak miesiączki, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, drgawki, drżenie, encefalopatia, gęstość mineralna kości, ginekomastia, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiponatremia, hipotermia, krwotok, letarg, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytowa, niepłodność męska, nieregularne miesiączkowanie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezja, porfiria, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, śpiączka, stan splątania, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torbielowatość jajników, uszkodzenie wątroby, utrata słuchu, walproinian sodu, wysięk opłucnowy, wysypka, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie uwagi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Profenid 100 mg, zawierający ketoprofen, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, stanowią poważne zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, stan splątania) oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje) również mogą wystąpić, choć ich częstość jest trudna do określenia. Rzadko obserwuje się zaburzenia widzenia, szumy uszne, a także poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze i zapalenie naczyń. W układzie oddechowym mogą pojawić się duszność, napady astmy oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, depresja, duszność, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezje, perforacja, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nastroju, zaburzenia smaku, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dormicum 15 mg
Dormicum, zawierający 15 mg midazolamu w postaci maleinianu, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania. Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Wśród zaburzeń psychicznych obserwuje się stany splątania, dezorientację, zaburzenia nastroju oraz reakcje paradoksalne, takie jak niepokój ruchowy, pobudzenie czy agresja, zwłaszcza u osób starszych. Midazolam może indukować uzależnienie fizyczne i psychiczne, a nagłe odstawienie leku może wywołać zespół abstynencyjny z objawami bezsenności, lęku i niepokoju ruchowego. Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony układu nerwowego należą senność, ból głowy, zawroty głowy, ataksja oraz niepamięć następcza, która nasila się przy wyższych dawkach.
alergiczny ostry zespół wieńcowy, ataksja, benzodiazepiny, ból głowy, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, dysfagia, koszmary nocne, midazolam, nadwrażliwość, niepamięć następcza, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, podwójne widzenie, reakcje paradoksalne, reakcje skórne, sedacja pooperacyjna, senność dzienna, stan splątania, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia nastroju, zaburzenia popędu płciowego, zaburzenia przewodu pokarmowego, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół Kounisa, zespół z odbicia, złamania kości, zmniejszona czujność - Leksykon substancji czynnych
Lit – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lit (węglan litu) zawarty w preparacie Lithium Carbonicum GSK wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może znacząco upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających wzmożonej koncentracji i sprawności psychomotorycznej. Do najważniejszych działań niepożądanych wpływających na tę zdolność należą senność, zawroty głowy (w tym błędnikowe), omamy, drżenia mięśniowe, uczucie znużenia oraz osłabienie siły mięśniowej, szczególnie nasilone w początkowym okresie terapii. Dodatkowo, mogą wystąpić zaburzenia pamięci, ataksja, ruchy choreoatetotyczne, objawy pozapiramidowe, niewyraźna mowa, oczopląs, bóle głowy oraz zaburzenia widzenia (mroczki, niewyraźne widzenie). W stanach przedawkowania lub podwyższonych stężeniach litu w surowicy mogą pojawić się stany splątania, drgawki i zaburzenia świadomości, całkowicie wykluczające bezpieczne prowadzenie pojazdów.
ataksja, drgawka, drżenie mięśniowe, dyzartria, działanie niepożądane, Lithium Carbonicum, objaw pozapiramidowy, oczopląs, omam, osłabienie siły mięśniowej, ośrodkowy układ nerwowy, pochodzenie błędnikowe, przedawkowanie litu, ruch choreoatetotyczny, sprawność psychomotoryczna, stan splątania, stężenie litu w surowicy, stężenie terapeutyczne, stężenie toksyczne litu, terapia litem, węglan litu, zaburzenie pamięci, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo 0,25 mg
Ropinirol, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg (ZNN), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, zależny od wskazania terapeutycznego. W chorobie Parkinsona bardzo często obserwuje się nudności, senność i omdlenia (≥ 1/10), a często zgłaszane są zgaga, wymioty, ból brzucha oraz zawroty głowy (≥ 1/100). Niezbyt często występują nagłe napady snu, wzmożona senność w ciągu dnia, niedociśnienie ortostatyczne oraz czkawka (≥ 1/1000). Reakcje nadwrażliwości immunologicznych, takie jak pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, mają nieznaną częstość i mogą stanowić zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne obejmują często omamy, a niezbyt często majaczenie, urojenia i paranoję; agresja oraz zespół dysregulacji dopaminergicznej (uzależnienie od hazardu, hiperseksualizm, kompulsywne zakupy i objadanie się) również występują z nieznaną częstością. W terapii ZNN najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności u około 30% pacjentów, a często obserwuje się nerwowość, omdlenia, senność, zawroty głowy oraz objawy augmentacji i poranne objawy „z odbicia”. Niedociśnienie ortostatyczne i niedociśnienie występują niezbyt często, a wymioty i ból brzucha są bardzo częste lub częste.
apatia, augmentacja, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, domperydon, enzym wątrobowy, hiperseksualizm, kompulsywne objadanie się, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objaw z odbicia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, omamy, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, stan splątania, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zawrót głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl i amlodypinę, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które odzwierciedlają profil bezpieczeństwa obu składników. Często obserwuje się hematologiczne powikłania, takie jak zmniejszenie liczby leukocytów, erytrocytów i płytek krwi, a także eozynofilię (częstość nieznana do częstości ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują poważne stany, takie jak niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna (≥1/1000 do <1/100). Reakcje anafilaktyczne, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), stanowią zagrożenie życia. Ramipryl może powodować zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH) oraz hiperkaliemię (często), co wymaga monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Zaburzenia psychiczne (obniżenie nastroju, lęk, zaburzenia snu) oraz neurologiczne (ból i zawroty głowy, splątanie) występują z różną częstością, a amlodypina może wywoływać senność i zawroty głowy, szczególnie na początku terapii.
agranulocytoza, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, eozynofilia, erytrocyty, gospodarka elektrolitowa, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, podwójne widzenie, przeciwciała przeciwjądrowe, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, SIADH, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, udar niedokrwienny, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia węchu, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół pozapiramidowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxepilax 300 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, zarejestrowane nawet przy dawkach sięgających 48 000 mg, prowadzi do wieloukładowych zaburzeń klinicznych, w tym istotnych zaburzeń neurologicznych (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej (hiponatremia), a także objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego (wydłużenie odstępu QTc, niedociśnienie) i oddechowego (zmniejszenie częstości oddechów, duszność). Charakterystyczne są również zaburzenia widzenia (diplopia, zwężenie źrenic) oraz objawy psychiczne (agresja, pobudzenie, stany splątania), które wymagają intensywnego monitorowania i opieki medycznej. Hiponatremia stanowi szczególnie niebezpieczne powikłanie, predysponujące do nasilenia drgawek i zaburzeń świadomości.
agresja, arytmia, ataksja, bradypnoe, diplopia, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, elektrokardiografia, hiperkineza, hiponatremia, hipotensja, intensywna terapia, mioza, nieostre widzenie, nudności, oczopląs, okskarbazepina, Oxepilax, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 200 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. W badaniach klinicznych u 1308 pacjentów z napadami częściowymi 61,9% leczonych lakozamidem zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Nasilenie objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego, z zależnością od dawki i możliwością złagodzenia po jej redukcji. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych częstość bloku I stopnia wynosiła do 0,7% przy dawce 200 mg, a po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również przypadki bloków II i III stopnia oraz arytmii. Działania niepożądane psychiczne obejmują depresję, stan splątania, bezsenność, a także rzadziej agresję, zaburzenia psychotyczne i myśli samobójcze. Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego najczęściej występują nudności, wymioty, zaparcia i biegunka. Reakcje skórne, w tym ciężkie jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, dyskineza, dyzartria, gorączka, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, nieprawidłowy wynik badania wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie uwagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmin Orion 3 mg
Przedawkowanie rywastygminy prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, manifestującej się objawami muskarynowymi i nikotynowymi, zależnie od stopnia zatrucia. Objawy muskarynowe, typowe dla umiarkowanego zatrucia, obejmują m.in. zwężenie źrenic, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, bradykardię, skurcz oskrzeli, zwiększoną wydzielinę oskrzelową, nadmierne pocenie, mimowolne oddawanie moczu i stolca, łzawienie, niedociśnienie oraz nadmierne ślinienie się. W cięższych przypadkach pojawiają się objawy nikotynowe, takie jak osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddychania, które może prowadzić do zgonu. Dodatkowo zgłaszano objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy, senność, stany splątania, nadciśnienie, omamy i złe samopoczucie.
acetylocholinoesteraza, aktywność cholinergiczna, atropina, biegunka, bradykardia, drgawki, drżenie pęczkowe mięśni, hamowanie acetylocholinoesterazy, mimowolne oddawanie moczu, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności i wymioty, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, omamy, przedawkowanie rywastygminy, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, układ cholinergiczny, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks wykazuje działania niepożądane najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do zmniejszania się nasilenia i częstości w trakcie dalszego stosowania. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (bardzo często), nudności (≥1/10), zaburzenia psychiczne takie jak lęk, niepokój ruchowy, oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka, zaparcia i suchość w jamie ustnej (często). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zespół serotoninowy, reakcje anafilaktyczne, czy wydłużenie odstępu QT w EKG, co może prowadzić do arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz u kobiet. Ponadto, u pacjentów powyżej 50 roku życia stosujących SSRI i TLPD odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ortanol Max 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej leku Ortanol MAX (20 mg), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz ogólnoustrojowych, takich jak nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, bóle głowy, a w pojedynczych przypadkach apatia, depresja i splątanie. W literaturze opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 2400 mg (120-krotność zalecanej dawki klinicznej), przy czym wszystkie objawy miały charakter przemijający i nie pozostawiały długoterminowych skutków klinicznych. Omeprazol zachowuje kinetykę pierwszego rzędu, co oznacza, że zwiększone dawki nie wpływają na szybkość eliminacji leku.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka omeprazolu, depresja, dezorientacja, dyskomfort w nadbrzuszu, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, nudności, objawy kliniczne, opróżnienie żołądka, Ortanol MAX, przebieg kliniczny, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, stan splątania, substancja czynna, układ nerwowy, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – MeloxiMed Forte 15 mg
MeloxiMed Forte zawiera meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany w dawkach dobowych 7,5 lub 15 mg, zbadany w 27 badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentów przez okres do 1 roku. NLPZ, w tym meloksykam, mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy tętniczej (np. zawał serca, udar mózgu), a także powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową, perforację, krwawienia, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, bóle brzucha oraz zapalenia błony śluzowej, z ryzykiem poważnych powikłań, zwłaszcza u osób starszych.
agranulocytoza, choroba Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramladio 5 mg + 10 mg
Lek Ramladio, będący kombinacją ramiprylu (inhibitor ACE) i amlodypiny (antagonista kanału wapniowego), wykazuje profil bezpieczeństwa odzwierciedlający działania niepożądane obu składników. Do najczęstszych objawów należą: uporczywy suchy kaszel i niedociśnienie (ramipryl), obrzęki obwodowe, nagłe zaczerwienienie skóry oraz senność (amlodypina). Ciężkie działania niepożądane obejmują powikłania sercowo-naczyniowe (udar mózgu, zawał mięśnia sercowego), obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem zagrożenia życia, hiperkaliemię, dysfunkcję nerek i wątroby, ostre zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, białkomocz, ból brzucha, bradykardia, dysfunkcja nerek, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwienie mózgu, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, parestezja, przemijający atak niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Venlafaxine Aurovitas 37,5 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne należą ból głowy (≥1/10), zawroty głowy, senność, parestezje, drżenie oraz zaburzenia widzenia (≥1/100 do <1/10). Objawy te mogą powodować pogorszenie koncentracji, zaburzenia równowagi, wydłużenie czasu reakcji oraz trudności w ocenie sytuacji drogowej, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków. Szczególnie niebezpieczne są okresy początkowe terapii, zmiany dawkowania oraz przerwanie leczenia, kiedy to mogą pojawić się dodatkowe objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, pobudzenie czy lęk.
apatia, charakterystyka produktu leczniczego, dezorientacja, drżenie, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, koordynacja psychoruchowa, lęk, mikrosen, niewyraźne widzenie, objawy niepożądane, objawy odstawienia, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pobudzenie, senność, SNRI, stan splątania, substancja psychoaktywna, wenlafaksyna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia czucia, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloksam 15 mg
Meloksykam, stosowany doustnie w dawce 15 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych w 27 badaniach klinicznych na 15 197 pacjentach. Najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, stosowanie meloksykamu wiąże się z ryzykiem zaburzeń hematologicznych (np. niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych (ból głowy, zawroty głowy), oraz powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie, obrzęki i niewydolność serca. Rzadko zgłaszane są ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, biegunka, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Helicid Forte 40 mg
Przedawkowanie omeprazolu, stosowanego m.in. w preparacie Helicid Forte, może wystąpić przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne, nawet do 560 mg, a w pojedynczych przypadkach do 2400 mg (120-krotność dawki klinicznej). Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, apatia, depresja, stany splątania). Objawy te mają najczęściej charakter przemijający, a w dokumentacji medycznej nie odnotowano istotnych długoterminowych konsekwencji klinicznych, co wskazuje na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa omeprazolu nawet przy bardzo wysokich dawkach.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, depresja, farmakokinetyka pierwszego rzędu, Helicid Forte, leczenie objawowe, nudności, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa omeprazolu, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, stan splątania, wymioty, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imovane 7,5 mg
Zopiklon, substancja czynna preparatu Imovane, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, występują bardzo rzadko, ale mogą zagrażać życiu. Zaburzenia psychiczne obejmują koszmary senne i pobudzenie (≥1/1000 do <1/100), a rzadziej stany splątania, zaburzenia libido, drażliwość, agresywność i omamy (≥1/10 000 do <1/1000). Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. niepokój, delirium, urojenia, złożone zachowania podczas snu (somnambulizm) oraz ryzyko uzależnienia i objawów odstawienia. Ze strony układu nerwowego często występują zaburzenia smaku (gorzki smak) i senność (≥1/100 do <1/10), niezbyt często ból i zawroty głowy (≥1/1000 do <1/100), a rzadko niepamięć następcza (≥1/10 000 do <1/1000). Z nieznaną częstością mogą pojawić się ataksja, parestezje, zaburzenia funkcji poznawczych oraz podwójne widzenie. Rzadko obserwuje się duszność, a z nieznaną częstością zaburzenia oddychania wymagające szczególnej uwagi klinicznej.
ataksja, bezsenność z odbicia, ból mięśniowy, częstoskurcz, delirium, depersonalizacja, derealizacja, drgawki, drżenie, duszność, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, koszmar senny, lęk, majaczenie, nadmierna potliwość, nadwrażliwość sensoryczna, niepamięć następcza, niepokój, niestrawność, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśniowe, parestezja, podwójne widzenie, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, senność, somnambulizm, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, urojenia, uzależnienie, wysypka, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie libido, zaburzenie oddychania, zaburzenie smaku, zespół odstawienia, zopiklon - Leksykon substancji czynnych
Siarczan morfiny – Działania niepożądane
Siarczan morfiny, stosowany m.in. w preparatach MST Continus (dawki 30 mg i 60 mg zawierające barwnik E 110), wywołuje liczne działania niepożądane o zróżnicowanym nasileniu i charakterze, zależne od dawki, czasu terapii oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Najistotniejszym zagrożeniem jest depresja oddechowa, zależna od dawki, mogąca prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu, szczególnie u osób starszych, z chorobami płuc lub stosujących inne leki depresyjne na OUN. Często występują sedacja, zawroty i bóle głowy, mimowolne skurcze mięśni, nudności, wymioty, zaparcia (bardzo często), bóle brzucha, jadłowstręt, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia mikcji. Rzadziej obserwuje się napady drgawkowe, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, reakcje alergiczne, a także zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, zmiany aktywności, stany pobudzenia, halucynacje i uzależnienie (bardzo rzadko). Występują również objawy zespołu odstawiennego, w tym bóle ciała, drgawki, biegunka, tachykardia i dysforia.
allodynia, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, hiperalgezja, hiponatremia, kolka nerkowa, kolka żółciowa, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia, nudności, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sedacja, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, uzależnienie od leku, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji poznawcze, zaburzenie percepcji, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
Matrifen, system transdermalny zawierający fentanyl, jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga uważnego monitorowania. W badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10%) były nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zaburzeń układu nerwowego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz reakcji anafilaktycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak depresja oddechowa, reakcje anafilaktyczne, napady drgawkowe, niedrożność jelit oraz zespół odstawienia. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi obejmującymi wymioty (33,9%), nudności (23,5%) i ból głowy (16,3%).
bezsenność, ból głowy, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, duszność, dysfagia, farmakovigilance, fentanyl, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omamy, opioidowy lek przeciwbólowy, przewlekły ból, reakcja anafilaktyczna, senność, sinica, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, świąd, system transdermalny fentanylu, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie skóry, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 2 mg
Lek Rispolept, zawierający rysperydon w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥ 10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność, z nasileniem parkinsonizmu i akatyzji zależnym od dawki. Wśród zakażeń dominują infekcje dróg oddechowych i moczowych, a w zakresie hematologicznym należy zwrócić uwagę na neutropenię, leukopenię, trombocytopenię (≥ 0,1% do < 1%) oraz rzadką agranulocytozę (< 0,01%), wymagającą natychmiastowej interwencji. Hiperprolaktynemia występuje często, prowadząc do objawów takich jak ginekomastia czy zaburzenia miesiączkowania. Rysperydon wpływa również na metabolizm, powodując bardzo często zmiany apetytu i masy ciała oraz niezbyt często cukrzycę i hiperglikemię, co wymaga regularnej kontroli parametrów metabolicznych. W obszarze zaburzeń psychicznych bezsenność jest bardzo częsta, a często występują zaburzenia snu, pobudzenie, depresja i lęk.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, depresja, dyskrazja krwi, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, jadłowstręt, koszmar senny, lęk, leukopenia, mania, neutropenia, nietolerancja laktozy, parkinsonizm, pobudzenie, polidypsja, reakcja alergiczna, Rispolept, rysperydon, sedacja, stan splątania, trombocytopenia, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie lipidowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha, zapalenie zatok, zmniejszenie apetytu, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia cholesterolu - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Objawy
Ospa prawdziwa, wywoływana przez wirusa variola, to wysoce zakaźna choroba wirusowa o okresie inkubacji 7-19 dni (średnio 10-14 dni), charakteryzująca się wysoką gorączką (38,8-40,5°C) i typową, odśrodkową wysypką skórną. Przebieg kliniczny obejmuje stadium prodromalne trwające 2-4 dni z objawami grypopodobnymi, po którym następuje pojawienie się wysypki rozpoczynającej się od błony śluzowej jamy ustnej i języka, a następnie rozprzestrzeniającej się na twarz, kończyny i tułów w ciągu 24-36 godzin. Charakterystyczne dla ospy prawdziwej jest jednolite stadium rozwoju zmian skórnych na danej części ciała oraz głęboko osadzone, twarde krostki z centralnym zagłębieniem (umbilication). Zakaźność pacjenta utrzymuje się od pojawienia się wysypki do odpadnięcia strupów, z najwyższym ryzykiem transmisji w pierwszym tygodniu wysypki.
bioterroryzm, droga kropelkowa, eradykacja, hipotensja, małopłytkowość, mpox, niewydolność wielonarządowa, objawy grypopodobne, odra, okres inkubacji, owrzodzenie rogówki, rozpoznanie różnicowe, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, stadium prodromalne, stan splątania, toksemia, transmisja wirusa, variola major, variola minor, wirus variola, wysoka gorączka, zapalenie kości i szpiku, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 50 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTCS), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu. U pacjentów pediatrycznych profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak gorączka, zapalenie nosogardła, osłabienie apetytu oraz częstszą sennością (≥1/10). U osób starszych (≥65 lat) obserwowano częstsze upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8% vs. 1,6% u młodszych dorosłych), a także wyższy odsetek przerwania leczenia (21,0%).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśl samobójcza, napad częściowy, napad miokloniczny, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka miokloniczna, parestezja, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia ALT - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ibuprofen APTEO MED 200 mg
Podczas stosowania ibuprofenu (Ibuprofen APTEO MED, 200 mg) istnieje ryzyko zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie z powodu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy oraz zaburzenia koncentracji mogą wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych, jednak ich częstość i nasilenie rośnie wraz ze wzrostem dawki. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożywanie alkoholu etylowego, które potęguje zaburzenia psychomotoryczne. Dodatkowo, inne działania niepożądane ibuprofenu, takie jak ból głowy, bezsenność, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne czy reakcje psychotyczne, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a ich częstość waha się od niezbyt często do bardzo rzadko.
alkohol etylowy, bezsenność, ból głowy, działania niepożądane, ibuprofen, leki działające depresyjnie na OUN, napady drgawkowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pogorszenie słuchu, przedawkowanie ibuprofenu, reakcje psychotyczne, stan splątania, szumy uszne, terapia ibuprofenem, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Karbagen 150 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, substancji czynnej leku Karbagen, stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się szerokim spektrum objawów, głównie neurologicznych, takich jak senność, ataksja, oczopląs, drgawki, śpiączka oraz dyskineza. Dodatkowo obserwuje się hiponatremię, która wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych. Inne objawy obejmują zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, zwężenie źrenic), nudności, wymioty, hiperkinezę, duszność, niedociśnienie oraz wydłużenie odstępu QTc w EKG. Zaburzenia psychiczne, takie jak agresja i stany splątania, również mogą wystąpić, co wymaga nadzoru medycznego. W literaturze opisano przypadki przyjęcia dawki nawet do 48 000 mg, znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną.
ataksja, drgawki, dyskineza, hiperkineza, hiponatremia, intensywna terapia płynowa, korekta zaburzeń wodno-elektrolitowych, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie, nieostre widzenie, oczopląs, okskarbazepina, płukanie żołądka, podwójne widzenie, postępowanie objawowe, przedawkowanie okskarbazepiny, senność, śpiączka, stan splątania, stężenie okskarbazepiny, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia okulistyczne, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Mitoksantron (Mitoxantronum) w postaci koncentratu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml (Mitoxantron Sandoz) wykazuje niewielki, ale istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, szczególnie w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Najważniejsze działania niepożądane to splątanie i zmęczenie, które mogą pojawić się po podaniu leku i prowadzić do dezorientacji, zaburzeń koncentracji oraz spowolnienia czasu reakcji. Z uwagi na dożylną drogę podania oraz stan kliniczny pacjentów, którzy często są hospitalizowani, zdolność do prowadzenia pojazdów powinna być oceniana indywidualnie, uwzględniając dawkę (10 mg lub 20 mg), czas od infuzji, współistniejące choroby neurologiczne oraz stosowane leki wpływające na sprawność psychomotoryczną.
dezorientacja, działanie niepożądane, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, mitoksantron, nadmierna senność, nasilone zmęczenie, obniżenie czujności, splątanie, spowolnienie czasu reakcji, stan neurologiczny, stan splątania, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oceny sytuacji, zaburzenie poznawcze, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clonazepamum TZF 2 mg
Terapia klonazepamem wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, których nasilenie zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki leku. Reakcje paradoksalne, takie jak niepokój psychoruchowy, bezsenność, agresywność czy nowe rodzaje drgawek, pojawiają się częściej u osób starszych, po spożyciu alkoholu oraz u pacjentów z chorobami psychicznymi. Klonazepam może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i wyższych dawkach, a nagłe odstawienie może wywołać zespół odstawienia. Najczęstsze działania niepożądane ze strony układu nerwowego to senność, spowolnienie reakcji, zawroty głowy, ataksja oraz dyzartria, które zwykle ustępują po dostosowaniu dawki. Rzadko obserwuje się depresję ośrodka oddechowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych, a u dzieci może wystąpić zwiększona ilość wydzieliny oskrzelowej i śliny.
ataksja, bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, dezorientacja, diplopia, dyzartria, hipotensja, impotencja, klonazepam, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, podwyższenie aminotransferaz, przedwczesny rozwój płciowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność, spowolnienie reakcji, stan splątania, uzależnienie psychiczne i fizyczne, zaburzenia libido, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia morfologiczne krwi, zaburzenia pamięci, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepime Accord 1 g
Cefepime Accord, cefalosporyna IV generacji dostępna w dawkach 1 g i 2 g do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominacją objawów żołądkowo-jelitowych oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych (N=5598) najczęściej obserwowano wysypkę, biegunkę, zaburzenia hematologiczne (np. dodatni odczyn Coombsa, niedokrwistość, eozynofilia) oraz zaburzenia czynności wątroby (wzrost ALT, AST, bilirubiny). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona), poważne zaburzenia neurologiczne (śpiączka, encefalopatia, drgawki miokloniczne) oraz hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza). Ryzyko kumulacji leku i powikłań neurologicznych jest wyższe u pacjentów z niewydolnością nerek, u których może wystąpić także nefropatia toksyczna i niewydolność nerek.
Wśród działań niepożądanych o częstości niezbyt częstej do rzadkiej wymienia się kandydozę jamy ustnej i pochwy, leukopenię, neutropenię, małopłytkowość, zapalenie jelita grubego, nudności, wymioty, bóle stawów, duszność, szumy uszne oraz reakcje w miejscu podania. W populacji pediatrycznej profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, z wysypką jako najczęstszym działaniem niepożądanym. Monitorowanie parametrów hematologicznych, nerkowych i neurologicznych jest kluczowe podczas terapii cefepimem, a szybkie rozpoznanie i przerwanie leczenia w przypadku ciężkich reakcji alergicznych lub skórnych jest niezbędne. Ze względu na możliwość reakcji krzyżowych z innymi cefalosporynami, należy zachować ostrożność u pacjentów z historią nadwrażliwości na tę grupę antybiotyków.
agranulocytoza, aktywność ALT, aktywność AST, cefalosporyna IV generacji, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, czas tromboplastyny częściowej, drgawki miokloniczne, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, poziom bilirubiny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stan splątania, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, szum uszny, toksyczna nefropatia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie żyły, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmin NeuroPharma 4,5 mg
Przedawkowanie rywastygminy prowadzi do objawów cholinergicznych o różnym nasileniu, wynikających z długotrwałego hamowania acetylocholinoesterazy (około 9 godzin) mimo krótkiego okresu półtrwania w osoczu (~1 godzina). W przypadku bezobjawowego przedawkowania zaleca się przerwę w terapii trwającą 24 godziny oraz obserwację pacjenta ze względu na ryzyko opóźnionych efektów. Umiarkowane zatrucie manifestuje się objawami muskarynowymi, takimi jak zwężenie źrenic, zaczerwienienie twarzy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), bradykardia, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie, mimowolne oddawanie moczu/stolca, łzawienie, niedociśnienie oraz nadmierne ślinienie. Ciężkie zatrucie objawia się natomiast symptomami nikotynowymi, w tym osłabieniem mięśni, drżeniem pęczkowym, drgawkami oraz zatrzymaniem oddychania, co stanowi zagrożenie życia.
atropina, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, drżenie pęczkowe mięśni, hamowanie acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, łzawienie, mimowolne oddawanie moczu, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, nudności i wymioty, objawy cholinergiczne, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania substancji, omamy, osłabienie mięśni, rywastygmina, senność, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, zaburzenia trawienne, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 200 mg 200 mg
Perazin, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, endokrynny, sercowo-naczyniowy, hematologiczny, pokarmowy, wątrobowy oraz inne narządy. Niezbyt często występują dyskinezy i zespół parkinsonizmu, rzadko zmiany czucia i napady drgawek, a bardzo rzadko akatyzja i złośliwy zespół neuroleptyczny (stan zagrożenia życia). Zaburzenia psychiczne obejmują zaburzenia snu, niepokój, koszmary, dezorientację i epizody majaczenia. W układzie endokrynnym bardzo często obserwuje się mlekotok, często zaburzenia czynności seksualnych, a rzadko ginekomastię. Zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują arytmie i hipotensję, z rzadką możliwością zapaści naczyniowej. W hematologii bardzo rzadko występuje agranulocytoza, a z nieznaną częstością leukopenia i trombocytopenia. Często pojawiają się zaparcia, a bardzo rzadko zgorzelinowe zapalenie jelit. Wątroba może wykazywać cholestazę (bardzo rzadko) oraz podwyższone enzymy i żółtaczkę (częstość nieznana). Przyrost masy ciała jest częstym działaniem niepożądanym, a w obrębie oka często zmienia się ciśnienie wewnątrzgałkowe. Inne działania obejmują obrzęk błony śluzowej nosa, trudności w oddawaniu moczu, suchość błon śluzowych, krwawienia z nosa oraz bardzo rzadko toczeń rumieniowaty.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyskineza, fałszywy wynik testu ciążowego, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotensja, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, nadwrażliwość na światło, objawy pozapiramidowe, obrzęk błony śluzowej nosa, otępienie, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, reakcja fototoksyczna, retencja moczu, stan splątania, toczeń rumieniowaty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenie oddychania, zaparcie, zapaść naczyniowa, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmin Orion 6 mg
Przedawkowanie rywastygminy, inhibitora cholinoesterazy, prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, manifestującej się objawami muskarynowymi (mioza, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bradykardia <60/min, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie, mimowolne oddawanie moczu/stolca, łzawienie, niedociśnienie, nadmierne ślinienie) oraz nikotynowymi (osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki, zatrzymanie oddychania). Objawy umiarkowanego zatrucia utrzymują się do 9 godzin mimo krótkiego okresu półtrwania leku (~1 godzina). W lżejszych przypadkach wystarcza 24-godzinna przerwa w podawaniu i obserwacja, natomiast ciężkie zatrucia wymagają intensywnej terapii, w tym podania siarczanu atropiny (dawka początkowa 0,03 mg/kg mc. i.v.) jako antidotum, monitorowania parametrów życiowych oraz leczenia objawowego, w tym wspomagania oddechu i terapii przeciwdrgawkowej.
antagonista receptorów muskarynowych, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, działanie cholinergiczne, działanie muskarynowe, fascykulacje mięśniowe, hamowanie acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, intubacja, lek przeciwdrgawkowy, mioza, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, napad padaczkowy, niedociśnienie, objaw cholinergiczny, objaw nikotynowy, okres półtrwania, omam, osłabienie mięśni, przedawkowanie rywastygminy, rywastygmina, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stan splątania, stymulacja układu cholinergicznego, zaburzenie trawienne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranisan 150 mg 150 mg
Ranisan 150 mg, zawierający 150 mg ranitydyny (168 mg chlorowodorku ranitydyny), jest antagonistą receptora H2 stosowanym w terapii chorób zależnych od kwasu żołądkowego. Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów, z częstością występowania od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najpoważniejsze działania hematologiczne, takie jak agranulocytoza i pancytopenia, występują bardzo rzadko i mogą wiązać się z zahamowaniem czynności szpiku kostnego. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, również należą do rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu powikłań. Zaburzenia psychiczne (splątanie, depresja, omamy) oraz neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia ruchów mimowolnych) obserwuje się głównie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku czy z nefropatią. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia i nudności, występują niezbyt często i zwykle ustępują samoistnie.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, bradykardia, chlorowodorek ranitydyny, enzymy wątrobowe, ginekomastia, impotencja, kreatynina w osoczu, leukocyty, mlekotok, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płytki krwi, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, ruch mimowolny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, szpik kostny, tachykardia, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie serca, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Działania niepożądane
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanym nasileniu, najczęściej łagodnym do umiarkowanego, pojawiającym się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Badania kliniczne III fazy (n=1030) oraz długoterminowe badania MERLIN-TIMI 36 i RIVER-PCI (dawka do 1000 mg ranolazyny 2x/dobę przez około 70 tygodni) wykazały zwiększoną częstość występowania zastoinowej niewydolności serca (2,2% vs 1,0% placebo) oraz przemijającego napadu niedokrwiennego (1,0% vs 0,2% placebo), przy podobnej częstości udaru w obu grupach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ≥75 lat, z klirensem kreatyniny 30–80 ml/min oraz o masie ciała ≤60 kg, u których obserwuje się wyższą częstość zaparć (do 8%), nudności (do 14%), wymiotów (do 6%) i niedociśnienia tętniczego (do 5%). Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy jest odwracalne i nie wskazuje na toksyczność nerkową, co potwierdza mechanizm zahamowania wydzielania kreatyniny przez kanaliki nerkowe bez wpływu na GFR.
alergiczne zapalenie skóry, drgawki kloniczne, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, podwójne widzenie, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, stan splątania, szumy uszne, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy ortostatyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – OxyContin 5 mg
OxyContin, zawierający oksykodon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych typowych dla opioidów, w tym bardzo często występujące nudności, zaparcia, senność, sedację, zawroty głowy oraz bóle głowy. Depresja oddechowa, choć występuje niezbyt często, stanowi najpoważniejsze ryzyko, szczególnie u osób starszych i osłabionych, wymagając ostrożności w doborze dawki. Inne istotne działania obejmują zaburzenia psychiczne (lęk, splątanie, bezsenność), zaburzenia neurologiczne (drgawki, hiperalgezja), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niedrożność jelit i smoliste stolce. Profil bezpieczeństwa u młodzieży (12-18 lat) jest zbliżony do dorosłych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się dostosowanie dawki, leczenie objawowe lub przerwanie terapii, zwłaszcza przy ciężkich reakcjach.
cholestaza, depresja oddechowa, drżenie mięśniowe, dysfunkcja zwieracza Oddiego, dysuria, enzymy wątrobowe, hiperalgezja, hipogonadyzm, hipotonia ortostatyczna, kolka żółciowa, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niestrawność, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, reakcja anafilaktyczna, sedacja, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, suchość jamy ustnej, uzależnienie od leku, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zespół odstawienny, zwężenie źrenic