śpiączka
Śpiączka to stan głębokiej utraty przytomności, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne i nie wykazuje cyklów snu i czuwania. Jest to poważny stan neurologiczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnej opieki.
Z patofizjologicznego punktu widzenia śpiączka wynika z rozległego uszkodzenia kory mózgowej lub uszkodzenia pnia mózgu, szczególnie tworu siatkowatego odpowiedzialnego za utrzymanie świadomości. Do najczęstszych przyczyn należą: urazy czaszkowo-mózgowe, incydenty naczyniowo-mózgowe, zatrucia, zaburzenia metaboliczne, infekcje OUN oraz niedotlenienie mózgu.
Diagnostyka pacjenta w śpiączce obejmuje ocenę neurologiczną (w tym skale Glasgow), badania obrazowe (TK, MRI), elektroencefalografię, badania laboratoryjne oraz monitorowanie parametrów życiowych. Leczenie ukierunkowane jest na identyfikację i usunięcie przyczyny, stabilizację funkcji życiowych oraz zapobieganie wtórnym powikłaniom.
Rokowanie w śpiączce zależy od etiologii, czasu trwania stanu nieprzytomności, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. Dłużej trwająca śpiączka może przejść w stan wegetatywny lub minimalny stan świadomości. Istotnym elementem terapeutycznym jest wczesna i intensywna rehabilitacja neurologiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lackepila 200 mg
Przedawkowanie lakozamidu, zwłaszcza powyżej 800 mg/dobę, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się nasilonymi objawami neurologicznymi i kardiologicznymi. Dawki w zakresie 400-800 mg mogą powodować nasilenie typowych działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, nudności i wymioty, natomiast przekroczenie 800 mg/dobę wiąże się z ryzykiem wystąpienia napadów toniczno-klonicznych uogólnionych, stanu padaczkowego, zaburzeń przewodzenia serca, wstrząsu oraz śpiączki. W przypadku ostrego przedawkowania, definiowanego jako jednorazowe przyjęcie kilku gramów lakozamidu, odnotowano zgony, co podkreśla krytyczną potrzebę szybkiej interwencji medycznej.
antidotum, hemodializa, Lackepila, lakozamid, leczenie zatrucia, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, powikłanie neurologiczne, sercowo-naczyniowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, zaburzenia pracy serca, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodzenia serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fanipos Plus (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Fanipos Plus, aerozol do nosa zawierający 137 µg azelastyny chlorowodorku i 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę, cechuje się niskim ryzykiem przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu donosowym. Dane kliniczne wskazują, że nawet 10-krotne przekroczenie dobowej dawki flutykazonu (2 mg dwa razy na dobę przez 7 dni) nie powoduje zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (PPN). Jednak długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecane może prowadzić do czasowego zahamowania czynności nadnerczy, co można monitorować poprzez oznaczenie stężenia kortyzolu w osoczu. W takich przypadkach zaleca się kontynuację terapii dawką adekwatną do kontroli objawów, gdyż funkcja nadnerczy zwykle normalizuje się w ciągu kilku dni.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin Duo
Produkt leczniczy Jansitin Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 850 mg, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Lek nie jest przeznaczony do terapii cukrzycy typu 1 ani kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się silnym, uporczywym bólem brzucha i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Metformina natomiast może powodować rzadką, ale ciężką kwasicę mleczanową, szczególnie u pacjentów z pogorszoną czynnością nerek (GFR < 30 mL/min), niewydolnością wątroby, odwodnieniem, nadmiernym spożyciem alkoholu czy stanami niedotlenienia. W trakcie terapii konieczna jest regularna ocena przesączania kłębuszkowego oraz monitorowanie objawów klinicznych i parametrów laboratoryjnych, takich jak pH krwi (< 7,35), stężenie mleczanów (> 5 mmol/l) i luka anionowa.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, luka anionowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, środek kontrastowy zawierający jod, sytagliptyna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku wiąże się z toksycznym działaniem przeciwcholinergicznym oraz zaburzeniami funkcji ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Stopień nasilenia objawów jest zależny od dawki i wieku pacjenta, przy czym dzieci są szczególnie wrażliwe – dawka 60-100 mg u dwulatka wywołuje łagodne objawy, a 300 mg może prowadzić do ciężkiego zatrucia. U dorosłych dawki 1-1,5 g powodują łagodne zatrucie, a 1,5-2,5 g umiarkowane. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, tachykardię, gorączkę, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenie, splątanie, omamy, a w ciężkich przypadkach depresję oddechową, drgawki, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zapaść krążeniowo-oddechową. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, które mogą prowadzić do zgonu.
depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, gazometria, hydroksyzyna chlorowodorek, intubacja dotchawicza, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objaw żołądkowo-jelitowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie hydroksyzyny, saturacja krwi tętniczej, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie odruchu źrenicznego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowo-oddechowa, zapis EKG, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bioxetin 20 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, substancji czynnej leku Bioxetin, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowy (bezobjawowe zaburzenia rytmu, komorowe arytmie, wydłużenie odstępu QTc, rzadko torsade de pointes i zatrzymanie akcji serca), oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, drgawki, śpiączka). Najpoważniejszym powikłaniem jest zatrzymanie akcji serca związane z zaburzeniami rytmu, jednak zgony wywołane wyłącznie fluoksetyną są niezwykle rzadkie, co wskazuje na stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa w porównaniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Dawki i wartości parametrów EKG, takie jak wydłużenie odstępu QTc, wymagają ścisłego monitorowania w trakcie leczenia.
częstoskurcz komorowy polimorficzny, dializa, diureza wymuszona, drgawka, elektrokardiografia, fluoksetyna, hemoperfuzja, norfluoksetyna, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie fluoksetyny, śpiączka, torsade de pointes, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu komorowego, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, w tym preparatu Olanzapine Bluefish, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, które często wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy bardzo często występujące (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresja, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, a także zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zgony odnotowano już po dawkach około 450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g przyjętych doustnie.
agresja, akatyzja, antidotum, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie EKG, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm, płukanie żołądka, pobudzenie, resuscytacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycodone Vitabalans
Produkt leczniczy Oxycodone Vitabalans zawierający oksykodon chlorowodorek wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko depresji oddechowej, w tym ośrodkowego bezdechu sennego (CSA), którego częstość wzrasta wraz z dawką. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności płuc, wątroby, nerek, a także na osoby z chorobami endokrynologicznymi, neurologicznymi, zapalnymi oraz z historią uzależnień. Oksykodon może powodować dysfunkcję zwieracza Oddiego, co zwiększa ryzyko powikłań dróg żółciowych i zapalenia trzustki. W okresie okołooperacyjnym stosowanie oksykodonu wymaga monitorowania perystaltyki jelit i ostrożności w pierwszych 12-24 godzinach po zabiegu. Długotrwała terapia wiąże się z rozwojem tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz ryzykiem zespołu odstawiennego, którego objawy obejmują m.in. ziewanie, rozszerzenie źrenic, drżenia i drgawki.
choroba Addisona, choroba alkoholowa, choroba dróg żółciowych, choroba zapalna jelit, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, delirium tremens, depresja oddechowa, dwutlenek węgla we krwi, hipoksemia związana ze snem, hipowolemia, inhibitor MAO, kolka moczowodowa, kolka wątrobowa, kortyzol w osoczu, martwica tkanek, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, objawy odstawienne, obrzęk śluzowaty, oksykodon chlorowodorek, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy bezdech senny, padaczka, perystaltyka jelit, płyn mózgowo-rdzeniowy, prolaktyna w osoczu, rozrost gruczołu krokowego, sedacja, śpiączka, tendencja do drgawek, testosteron w osoczu, tolerancja krzyżowa, tolerancja na leki, uzależnienie fizyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności płuc, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia, zaburzenia oddychania w czasie snu, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie trzustki, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dymista (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedawkowanie leku Dymista, zawierającego azelastynę chlorowodorek (137 µg/dawkę) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawkę), stanowi kliniczne wyzwanie, zwłaszcza w kontekście przypadkowego doustnego spożycia. Flutykazon propionian, będący kortykosteroidem, w dawce donosowej do 2 mg (10-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową) podawanej dwukrotnie przez 7 dni, nie wykazuje wpływu na oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (PPN). Jednak długotrwałe stosowanie dawek przekraczających zalecane może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy, co wymaga monitorowania stężenia kortyzolu w osoczu i dostosowania terapii. Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących skutków ostrego lub przewlekłego przedawkowania flutykazonu donosowego.
antyhistaminik, azelastyny chlorowodorek, Dymista, flutykazonu propionian, kortykosteroid, kortyzol, niedociśnienie, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, zaburzenia świadomości, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertralina Krka 100 mg
Przedawkowanie Sertraliny Krka (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się objawami wynikającymi z nadmiernej aktywności serotoninergicznej. Do najczęstszych symptomów należą senność, nudności, wymioty, częstoskurcz, drżenie mięśni, pobudzenie oraz zawroty głowy. Rzadziej obserwuje się śpiączkę, wydłużenie odstępu QTc oraz zagrażający życiu częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu serca, niezbędne jest monitorowanie EKG u pacjentów po przedawkowaniu sertraliny, aż do ustabilizowania stanu klinicznego i normalizacji parametrów elektrokardiograficznych.
częstoskurcz, dializa, drżenie mięśni, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, monitoring EKG, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sertralina, śpiączka, tabletka powlekana, tlenoterapia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum junior 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne 1,8-cyneolu, substancji czynnej w produkcie Soledum junior, wykazały, że doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg masy ciała. Objawy zatrucia obejmowały stopniowe zanikanie czynności życiowych oraz śpiączkę, bez obserwacji zgonów odroczonych. W badaniach subchronicznych, przy dawce 1200 mg/kg/dobę przez 4 tygodnie u szczurów i myszy, nie stwierdzono narządów docelowych toksyczności ani skumulowanego działania toksycznego. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były jednoznacznie negatywne, wskazując na brak genotoksyczności 1,8-cyneolu. Krótkoterminowe badania karcynogenności również nie wykazały właściwości rakotwórczych, choć brak jest danych długoterminowych w tym zakresie.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, cyneol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, Soledum junior, śpiączka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej znanych działań farmakologicznych, manifestujących się przede wszystkim sennością, uspokojeniem, tachykardią oraz niedociśnieniem tętniczym, a także objawami przeciwcholinergicznymi, takimi jak suchość w jamie ustnej czy zaburzenia widzenia. W ciężkich przypadkach obserwuje się poważne powikłania, w tym wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę z podwyższeniem kinazy kreatynowej, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia, u których ryzyko zagrażających życiu powikłań jest znacznie wyższe.
blokada receptorów alfa, choroba układu krążenia, depresja ośrodka oddechowego, duszność, działanie farmakologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, elektrokardiografia, epinefryna, fizostygmina, kinaza kreatynowa, Kventiax, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, saturacja, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine +pharma 5 mg
Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100) to senność, znaczący przyrost masy ciała, eozynofilia, hiperprolaktynemia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia, hipercholesterolemia i hipertrójglicerydemia. Często występują również objawy neurologiczne (akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), hematologiczne (leukopenia, neutropenia), niedociśnienie ortostatyczne, działania antycholinergiczne oraz przejściowe podwyższenie aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej notuje się podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy, fosfokinazy kreatyninowej oraz stężenia kwasu moczowego. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę parametrów metabolicznych, hematologicznych i neurologicznych, a także kontrolę masy ciała i funkcji wątroby.
akatyzja, aminotransferaza wątrobowa, cukromocz, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawka, dyskineza, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, olanzapina, parkinsonizm, pobudzenie psychoruchowe, przyrost masy ciała, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketipinor 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie nasileniem działania sedatywnego, zaburzeniami rytmu serca (w tym częstoskurczem i wydłużeniem odstępu QT), niedociśnieniem tętniczym opornym na leczenie oraz objawami antycholinergicznymi, takimi jak suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu i zmniejszona perystaltyka jelit. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, rabdomioliza z podwyższeniem poziomu CPK, niewydolność oddechowa oraz zaburzenia świadomości, włącznie ze śpiączką. Szczególnie narażone są osoby z chorobami układu krążenia. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie EKG, parametrów życiowych, funkcji nerek oraz stężenia CPK i elektrolitów, ze względu na ryzyko powikłań metabolicznych i kardiologicznych.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, drgawki, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, intubacja dotchawicza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Luminastil 50 mg
Przedawkowanie difenhydraminy chlorowodorku, substancji aktywnej leku Luminastil, prowadzi do poważnych objawów o charakterze toksycznym, obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz mięśniowo-szkieletowy. Do najczęstszych manifestacji należą mydriaza, gorączka, zaczerwienienie twarzy, pobudzenie psychoruchowe, drżenie mięśni oraz reakcje dystoniczne. W cięższych przypadkach obserwuje się omamy, wydłużenie odstępu QT w EKG, torsade de pointes, rabdomiolizę, drgawki, majaczenie, psychozę toksyczną, arytmie, śpiączkę oraz zapaść sercowo-naczyniową. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i ryzyko ostrej niewydolności nerek w przebiegu rabdomiolizy, co wymaga intensywnego monitorowania i interwencji.
Leczenie przedawkowania difenhydraminy jest wyłącznie objawowe i wspomagające, gdyż brak jest swoistej odtrutki. W przypadku drgawek i znacznego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego rekomendowane jest podanie diazepamu pozajelitowo. Niezbędne jest monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych, zwłaszcza przy wydłużeniu odstępu QT i ryzyku torsade de pointes. W razie rabdomiolizy wdraża się postępowanie nefroprotekcyjne w celu zapobiegania ostrej niewydolności nerek. Pacjenci ze znacznym zaburzeniem świadomości, w tym w śpiączce, wymagają intensywnej terapii z zabezpieczeniem drożności dróg oddechowych i stałym nadzorem funkcji życiowych.
diazepam, difenhydramina chlorowodorek, drgawka, drżenie mięśni, działanie antycholinergiczne, majaczenie, mydriaza, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, psychoza toksyczna, rabdomioliza, reakcja dystoniczna, śpiączka, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniowa, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertraline Medreg 100 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważny stan kliniczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnego monitorowania. Objawy obejmują senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), tachykardię, drżenia, pobudzenie psychoruchowe oraz zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Szczególnie istotnym powikłaniem jest wydłużenie odstępu QTc i ryzyko torsade de pointes, co wymaga rutynowego monitorowania EKG. Nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie opiera się na postępowaniu objawowym, w tym zabezpieczeniu dróg oddechowych, zapewnieniu odpowiedniej wentylacji, podaniu węgla aktywowanego oraz monitorowaniu funkcji serca i parametrów życiowych. Wywoływanie wymiotów nie jest zalecane, a metody eliminacji pozaustrojowej mają ograniczoną skuteczność ze względu na farmakokinetykę leku.
częstoskurcz komorowy, drżenie, EKG, inhibitory MAO, interwencja medyczna, leki SNRI, leki SSRI, monitorowanie EKG, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sedacja farmakologiczna, senność, skala Glasgow, śpiączka, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zilibra 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Zilibra, stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów, szczególnie przy dawkach przekraczających 800 mg na dobę. Objawy kliniczne obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe, w tym toniczno-kloniczne i stan padaczkowy. Dawki bardzo wysokie, sięgające kilku gramów, mogą prowadzić do ciężkich zaburzeń przewodzenia serca, wstrząsu, śpiączki, a nawet zgonu. Profil działań niepożądanych przy dawkach 400-800 mg nie różni się istotnie od profilu przy dawkach terapeutycznych, jednak przekroczenie tej granicy wiąże się z nasileniem objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego.
hemodializa, hipotensja, lakozamid, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie repolaryzacji serca, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epigapent 800 mg
Przedawkowanie gabapentyny, nawet w dawkach sięgających 49 g, rzadko prowadzi do ostrych, zagrażających życiu działań toksycznych, co wynika z nasycenia mechanizmu wchłaniania leku przy wysokich dawkach. Dominującym spektrum objawów są zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, ospałość, letarg oraz utrata przytomności, a także łagodna biegunka jako objaw ze strony przewodu pokarmowego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie gabapentyny z innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co może prowadzić do śpiączki i znacznie komplikować leczenie. W modelach zwierzęcych nie udało się ustalić dawki śmiertelnej, nawet przy podaniu 8000 mg/kg masy ciała, a obserwowane objawy toksyczności obejmowały ataksję, zaburzenia oddychania oraz zmiany aktywności ruchowej, wskazujące na dwufazowy efekt neurotoksyczny.
ataksja, badanie przedkliniczne, diplopia, dyzartria, gabapentyna, hemodializa, łagodna biegunka, leczenie wspomagające, letarg, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, opadanie powieki, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, przedawkowanie gabapentyny, śpiączka, trudności z oddychaniem, utrata przytomności, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu, leku przeciwpadaczkowego, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg. Objawy toksyczności obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe toniczno-kloniczne uogólnione i stan padaczkowy. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączka, co wskazuje na zaawansowaną toksyczność ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. W literaturze opisano również przypadki śmiertelne po jednorazowym przyjęciu kilku gramów lakozamidu, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej w takich sytuacjach.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alpraxil 0,25 mg
Przedawkowanie alprazolamu manifestuje się głównie depresją ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu, od łagodnej senności i splątania, przez ataksję, hipotonię i depresję oddechową, aż do śpiączki i potencjalnie zgonu w wyniku niewydolności oddechowej i krążeniowej. Objawy te zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta, a ryzyko powikłań znacząco wzrasta przy jednoczesnym spożyciu innych substancji depresyjnych lub alkoholu. W przypadku przedawkowania alprazolamu konieczna jest hospitalizacja z monitorowaniem funkcji życiowych, a leczenie obejmuje m.in. płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, osmotycznych środków przeczyszczających oraz dożylne nawodnienie. Flumazenil, jako specyficzny antagonista receptorów benzodiazepinowych, może być stosowany do odwrócenia działania alprazolamu, jednak z uwzględnieniem przeciwwskazań takich jak stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, obecność zaburzeń rytmu serca czy ryzyko drgawek.
alprazolam, asfiksja, ataksja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, flumazenil, hipotonia, lipofilność, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowo-krążeniowa, próg drgawkowy, przedawkowanie benzodiazepin, receptory benzodiazepinowe, śpiączka, splątanie, środek przeczyszczający, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odcinka QRS, wydłużenie odcinka QT - Leksykon substancji czynnych
Aceklofenak – Przedawkowanie
Przedawkowanie aceklofenaku, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ), może prowadzić do wieloukładowych powikłań obejmujących przewód pokarmowy (ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, krwawienia, rzadko biegunka), ośrodkowy układ nerwowy (ból głowy, dezorientacja, pobudzenie, senność, śpiączka, drgawki), układ sercowo-naczyniowy (hipotensja, omdlenia), układ oddechowy (depresja oddechowa) oraz narządy miąższowe (ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby z podwyższeniem enzymów wątrobowych). Przykładowo, preparat Digavar zawiera 100 mg aceklofenaku w tabletce, a objawy zatrucia mogą pojawić się po przyjęciu dawki potencjalnie toksycznej. Diagnostyka i leczenie mają charakter głównie podtrzymujący i objawowy, z koniecznością ścisłego monitorowania funkcji nerek (kreatynina, mocznik, diureza), wątroby (enzymy wątrobowe, parametry koagulologiczne) oraz parametrów życiowych przez minimum 4 godziny od przyjęcia leku.
aceklofenak, ból nadbrzusza, depresja oddechowa, dezorientacja, dializa, diureza, drgawki, eliminacja pozaustrojowa, enzymy wątrobowe, hemoperfuzja, hepatotoksyczność, hipotensja, inhibitor pompy protonowej, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leki wazopresyjne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieukładowe zawroty głowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, parametry nerkowe, płukanie żołądka, równowaga elektrolitowa, smolisty stolec, śpiączka, szumy uszne, terapia nerkozastępcza, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussi Drill 5 mg/5 ml
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej syropu Tussi Drill (5 mg/5 ml), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności, obejmujących zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), neurologiczne (dystonia, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja, drgawki), kardiologiczne (tachykardia >100 uderzeń/min, wydłużenie odstępu QTc) oraz psychiatryczne (splątanie, pobudzenie, psychoza toksyczna). W ciężkich przypadkach obserwuje się stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka i depresja oddechowa. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (w tym funkcji wątroby i nerek), EKG z oceną QTc oraz toksykologiczne badania przesiewowe w przypadku podejrzenia zatrucia wielolekowego.
antagonista receptorów opioidowych, ataksja, benzodiazepina, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dystonia, hipertermia, nalokson, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, uspokojenie polekowe, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zatrucie wielolekowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibenese GITS 5 mg
Przedawkowanie glipizydu, pochodnej sulfonylomocznika zawartej w preparacie Glibenese GITS, prowadzi przede wszystkim do hipoglikemii o różnym nasileniu, od łagodnych objawów (drżenie rąk, nadmierne pocenie, uczucie głodu, zaburzenia widzenia) po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka hipoglikemiczna i drgawki. Szczególnie narażone na przedłużoną hipoglikemię są osoby z chorobami wątroby, ze względu na wydłużony klirens leku, a także osoby starsze i niedożywione. Glipizyd silnie wiąże się z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku z organizmu.
białko osocza, choroba wątroby, ciężka hipoglikemia, drgawki, drżenie rąk, glikemia, glipizyd, hipoglikemia, klirens glipizydu, kołatanie serca, łagodna hipoglikemia, lek hipoglikemizujący, nadmierne pocenie, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, podanie dożylne, roztwór glukozy, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stan kliniczny pacjenta, stężenie glukozy, utrata przytomności, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorabex 0,5 mg
Przedawkowanie lorazepamu, dostępnego w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu, od senności po śpiączkę, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Objawy przedawkowania obejmują senność, splątanie, letarg, dyzartrię, ataksję, reakcje paradoksalne, niedociśnienie, hipotonię, depresję oddechową i sercowo-naczyniową. Nasilenie symptomów zależy od dawki oraz współistniejącego spożycia alkoholu lub innych leków hamujących OUN. Szczególnie niebezpieczne są przypadki poważne, gdzie może dojść do śpiączki i zgonu, choć ten ostatni jest rzadki. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość współistnienia innych substancji psychoaktywnych.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepiny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja sercowo-naczyniowa, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotonia, letarg, lorazepam, niedociśnienie, noradrenalina, płukanie żołądka, próg drgawkowy, reakcje paradoksalne, senność, śpiączka, splątanie umysłowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Naxalgan 150 mg
Przedawkowanie pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, manifestuje się głównie objawami neurologicznymi i psychiatrycznymi, w tym bardzo często sennością, splątaniem oraz często pobudzeniem i niepokojem. W cięższych przypadkach mogą wystąpić napady padaczkowe (niezbyt często) oraz rzadko śpiączka, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy te wynikają z działania leku na ośrodkowy układ nerwowy i mogą prowadzić do poważnych zaburzeń świadomości i funkcji życiowych. Pregabalina dostępna jest w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, co jest istotne przy ocenie stopnia przedawkowania i planowaniu leczenia.
benzodiazepiny, dekontaminacja, dezorientacja, drgawki uogólnione, hemodializa, kapsułka twarda, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, pregabalina, senność, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Infacetamol 100 mg/ml
Przedawkowanie paracetamolu zawartego w Infacetamolu (100 mg/ml, roztwór doustny) stanowi poważne zagrożenie hepatotoksyczne, z minimalną dawką toksyczną wynoszącą 6 g u dorosłych oraz >100 mg/kg masy ciała u dzieci. Dawki >20-25 g są potencjalnie śmiertelne, a nawet długotrwałe stosowanie >4 g/dobę może wywołać przejściową hepatotoksyczność. Przedawkowanie przebiega w czterech fazach: I (12-24 h) – nudności, wymioty, pocenie; II (24-48 h) – pozorna poprawa, wzrost AspAT, AlAT, bilirubiny, protrombiny; III (72-96 h) – maksymalna hepatotoksyczność z AspAT do 20 000; IV (7-8 dni) – regeneracja, jeśli pacjent przeżyje. Stężenia paracetamolu w osoczu >300 μg/ml po 4 h korelują z uszkodzeniem wątroby u 90% pacjentów, a zagrożenie występuje już przy >120 μg/ml po 4 h lub >30 μg/ml po 12 h.
aminotransferazy, anoreksja, antidotum, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność paracetamolu, kardiomiopatia, martwica kanalików nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, płukanie żołądka, przedawkowanie paracetamolu, śpiączka, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sabril 500 mg
Wigabatryna (Sabril 500 mg) jest lekiem przeciwpadaczkowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym szczególnie istotnych ubytków pola widzenia, występujących u około 33% pacjentów po kilku miesiącach lub latach terapii. W badaniach klinicznych działania niepożądane odnotowano u około 50% leczonych, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego: u dorosłych sedacja, senność, zmęczenie i zaburzenia koncentracji, a u dzieci podniecenie i niepokój psychoruchowy. Istnieje także ryzyko zwiększenia częstości napadów padaczkowych, w tym stanu padaczkowego, zwłaszcza u pacjentów z napadami mioklonicznymi. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10) – niedokrwistość; często (≥1/100 do <1/10) – zaburzenia psychiczne, w tym hipomania i omamy u dzieci; niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) – agresja, depresja, psychoza; rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) – myśli samobójcze; bardzo rzadko (<1/10 000) – zaburzenia neurologiczne, takie jak ataksja, dystonia i dyskineza. Ponadto, obserwowano poważne encefalopatie i zapalenie nerwu wzrokowego o nieznanej częstości.
AlAT, aminotransferaza, AspAT, ataksja, bezdech, bezsenność, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, drżenie, dyskineza, dystonia, hemodializa, hipertonia, hipomania, lek przeciwpadaczkowy, mania, myśl samobójcza, napad miokloniczny, niedociśnienie, niedokrwistość, niepokój psychoruchowy, niewydolność nerek, objaw encefalopatyczny, obrzęk cytotoksyczny, obrzęk wewnątrzmielinowy, omam psychiczny, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, psychoza, reakcja paranoidalna, sedacja, senność, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, stupor, ubytek pola widzenia, wigabatryna, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pamięci, zapalenie nerwu wzrokowego, zapis elektroencefalograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetina 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz efekty antycholinergiczne. Do najczęstszych objawów należą senność, uspokojenie, częstoskurcz zatokowy oraz niedociśnienie tętnicze, które może być oporne na standardowe leczenie. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych i muskarynowych oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego.
częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, dopamina, działanie alfa-agonistyczne, efekt antycholinergiczny, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory muskarynowe, sedacja, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia zatokowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alprox 1 mg
Przedawkowanie alprazolamu, benzodiazepiny o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od łagodnej senności po śpiączkę i ciężką depresję oddechową. Toksyczność nasila się szczególnie w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu lub innych substancji depresyjnych. Dawki toksyczne różnią się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta: u dorosłych umiarkowane zatrucie występuje przy dawkach 20-40 mg, ciężkie przy 25-50 mg w połączeniu z alkoholem (stężenie alkoholu 2‰), a dawki śmiertelne również mieszczą się w tym zakresie. U dzieci dawki toksyczne to około 0,3 mg/kg. Charakterystyczne dla alprazolamu są częstsze niż u innych benzodiazepin objawy paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja i omamy, a także ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i znacznego niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja żołądkowa, ataksja, benzodiazepina, blok przedsionkowo-komorowy, choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, depresja oddechowa, dyzartria, działanie farmakologiczne, flumazenil, hemodializa, hipotermia, hipotonia, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie alprazolamu, reakcja paradoksalna, senność, śpiączka, tachykardia, toksyczność, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zatrucie ciężkie, zatrucie umiarkowane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beto 200 ZK 190 mg
Przedawkowanie metoprololu bursztynianu, składnika aktywnego leku Beto 200 ZK, prowadzi do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku i obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową, blok przedsionkowo-komorowy, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie czynności serca. Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości, drgawki, śpiączka, nudności, wymioty, sinica, a w skrajnych przypadkach zgon. Objawy mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie alkoholu, innych leków przeciwnadciśnieniowych, chinidyny czy barbituranów.
aminofilina, antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, atropina, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, bursztynian metoprololu, diazepam, dobutamina, drgawki, gazometria, glukagon, hemodializa, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewlekła niewydolność serca, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, stężenie metoprololu, stymulator serca, sympatykomimetyk, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia beta-adrenolityku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa (dawki 15 mg i 20 mg), stanowi poważny stan kliniczny objawiający się szerokim spektrum zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od senności do śpiączki). Inne istotne klinicznie objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, które w <2% przypadków mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. Dawki krytyczne zaczynają się już powyżej dopuszczalnej dawki terapeutycznej, a zgony odnotowano przy dawkach około 450 mg, choć możliwy jest powrót do zdrowia po dawkach nawet około 2 g olanzapiny.
biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, receptory beta, śpiączka, tabletki powlekane, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa - Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Przedawkowanie
Cyneol (1,8-cyneol), obecny w preparatach takich jak Soledum forte, Soledum junior czy Rowatinex, może wywoływać objawy toksyczne przy przedawkowaniu, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), układu oddechowego oraz przewodu pokarmowego. Toksyczność obejmuje dwukierunkowy wpływ na OUN – od depresji prowadzącej do stanu osłupienia i niewydolności oddechowej, po pobudzenie psychoruchowe i drgawki. Średnia dawka śmiertelna olejku eukaliptusowego, zawierającego wysoką zawartość cyneolu, wynosi około 20 g po podaniu doustnym. Objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty i biegunka, a także podrażnienie błony śluzowej żołądka. W przypadku zatrucia konieczne jest szybkie wdrożenie płukania żołądka oraz leczenia objawowego z monitorowaniem funkcji życiowych, w tym układu krążenia, oddechowego, wątroby i nerek.
biegunka, cyneol, depresja OUN, diureza, drgawki, drożność dróg oddechowych, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcje życiowe, leczenie objawowe, niewydolność oddechowa, nudności, olejek eukaliptusowy, osłabienie kończyn, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry nerkowe, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie błony śluzowej, profil farmakokinetyczny, Rowatinex, Soledum forte, Soledum junior, śpiączka, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zmęczenie, zwężenie źrenic