Przedawkowanie
Lorabex 0,5 mg

Przedawkowanie leku Lorabex (lorazepam)

Przedawkowanie lorazepamu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Lorabex występuje w tabletkach o zawartości 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg lorazepamu, co należy uwzględnić w ocenie ilości przyjętego leku przez pacjenta. W postępowaniu diagnostycznym i terapeutycznym istotne jest rozważenie możliwości jednoczesnego zażycia przez pacjenta innych substancji, gdyż po wprowadzeniu lorazepamu do obrotu przedawkowanie występowało głównie w połączeniu z alkoholem i/lub innymi lekami.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie benzodiazepin, do których należy lorazepam, charakteryzuje się przede wszystkim depresją ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu – od senności po śpiączkę. Nasilenie objawów zależy od przyjętej dawki oraz ewentualnego równoczesnego przyjęcia innych substancji psychoaktywnych.²

W przypadkach przedawkowania lorazepamu obserwuje się dwa podstawowe poziomy nasilenia objawów:

• Przypadki łagodne – charakteryzują się sennością, splątaniem umysłowym i letargiem³
• Przypadki poważne – występują szczególnie przy jednoczesnym przyjęciu innych środków hamujących czynność OUN lub alkoholu i mogą prowadzić do wystąpienia dyzartrii, ataksji, reakcji paradoksalnych, niedociśnienia, hipotonii, depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej, śpiączki, a w skrajnie rzadkich przypadkach – zgonu⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lorazepamu wymaga szybkiego i kompleksowego podejścia. Protokół terapeutyczny obejmuje następujące działania:

1. Ocena wstępna – stabilizacja funkcji życiowych i ocena stanu świadomości
2. Eliminacja niewchłoniętego leku – gdy przedawkowanie miało miejsce w krótkim czasie przed interwencją, należy rozważyć metody usunięcia leku z przewodu pokarmowego⁵
3. Leczenie podtrzymujące – monitorowanie parametrów życiowych i uważna obserwacja pacjenta

Należy podkreślić, że indukcja wymiotów nie jest zalecana w przypadkach, gdy istnieje ryzyko aspiracji treści żołądkowej do dróg oddechowych.⁶ W takiej sytuacji preferowaną metodą jest płukanie żołądka z odpowiednim zabezpieczeniem dróg oddechowych.

Jeśli opróżnienie żołądka nie przynosi oczekiwanych efektów, podanie węgla aktywnego może skutecznie zmniejszyć wchłanianie lorazepamu z przewodu pokarmowego.⁷

W przypadku wystąpienia niedociśnienia, choć jest to zjawisko stosunkowo rzadkie, można zastosować leczenie noradrenaliną.⁸

Efektywność metod eliminacji leku

Ważną informacją kliniczną jest fakt, że lorazepam w niewielkim stopniu usuwany jest poprzez dializę, co ogranicza skuteczność tej metody w przypadkach ciężkiego przedawkowania.⁹ Jedynie glukuronid lorazepamu, który jest nieaktywnym metabolitem, może zostać efektywnie usunięty za pomocą dializy.¹⁰

Zastosowanie antidotum

W leczeniu przedawkowania lorazepamu u pacjentów hospitalizowanych pomocny może być flumazenil – specyficzny antagonista receptorów benzodiazepinowych. Należy jednak pamiętać, że zastosowanie flumazenilu nie zastępuje standardowego postępowania w przypadku przedawkowania benzodiazepin.¹¹

Przed zastosowaniem flumazenilu konieczne jest zapoznanie się z charakterystyką produktu leczniczego. Szczególną ostrożność należy zachować ze względu na ryzyko wystąpienia drgawek w związku z podaniem flumazenilu, zwłaszcza u:¹²

• Pacjentów długotrwale stosujących benzodiazepiny (ryzyko zespołu odstawiennego)
• Pacjentów, którzy przedawkowali trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (ze względu na obniżenie progu drgawkowego)