Przedawkowanie
Luminastil 50 mg

Przedawkowanie difenhydraminy chlorowodorku, substancji aktywnej leku Luminastil, prowadzi do poważnych objawów o charakterze toksycznym, obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz mięśniowo-szkieletowy. Do najczęstszych manifestacji należą mydriaza, gorączka, zaczerwienienie twarzy, pobudzenie psychoruchowe, drżenie mięśni oraz reakcje dystoniczne. W cięższych przypadkach obserwuje się omamy, wydłużenie odstępu QT w EKG, torsade de pointes, rabdomiolizę, drgawki, majaczenie, psychozę toksyczną, arytmie, śpiączkę oraz zapaść sercowo-naczyniową. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i ryzyko ostrej niewydolności nerek w przebiegu rabdomiolizy, co wymaga intensywnego monitorowania i interwencji.

Leczenie przedawkowania difenhydraminy jest wyłącznie objawowe i wspomagające, gdyż brak jest swoistej odtrutki. W przypadku drgawek i znacznego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego rekomendowane jest podanie diazepamu pozajelitowo. Niezbędne jest monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych, zwłaszcza przy wydłużeniu odstępu QT i ryzyku torsade de pointes. W razie rabdomiolizy wdraża się postępowanie nefroprotekcyjne w celu zapobiegania ostrej niewydolności nerek. Pacjenci ze znacznym zaburzeniem świadomości, w tym w śpiączce, wymagają intensywnej terapii z zabezpieczeniem drożności dróg oddechowych i stałym nadzorem funkcji życiowych.

Przedawkowanie leku Luminastil

Przedawkowanie difenhydraminy chlorowodorku (substancji aktywnej leku Luminastil) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Manifestuje się ono szeregiem objawów, które mogą przypominać nasilone działania niepożądane związane ze standardowym stosowaniem leku, jednak o znacznie większym nasileniu i potencjalnie zagrażającym życiu charakterze.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie difenhydraminy chlorowodorku manifestuje się szerokim spektrum objawów, które można podzielić na kilka kategorii w zależności od układu, na który oddziałują. Poza typowymi działaniami niepożądanymi, mogą pojawić się objawy o znacznie większym nasileniu.2

Do najczęstszych objawów przedawkowania należą zaburzenia neurologiczne, takie jak pobudzenie psychoruchowe i drżenie mięśni, oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego. W przypadku znacznego przedawkowania mogą wystąpić stan krytyczne, jak drgawki, majaczenie, psychoza toksyczna, zaburzenia rytmu serca, śpiączka, a nawet zapaść sercowo-naczyniowa.3

Objaw przedawkowania Opis Uwagi kliniczne
Rozszerzenie źrenic Mydriaza – poszerzenie źrenic spowodowane działaniem antycholinergicznym difenhydraminy Objaw często występujący nawet przy umiarkowanym przedawkowaniu
Gorączka Podwyższona temperatura ciała związana z działaniem na ośrodek termoregulacji Może nasilać inne objawy i prowadzić do odwodnienia
Zaczerwienienie twarzy Rozszerzenie naczyń skórnych twarzy Objaw działania naczyniorozszerzającego
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, agitacja Może przejść w majaczenie przy większych dawkach
Drżenie mięśni Mimowolne drżenia, szczególnie kończyn Objaw zajęcia układu pozapiramidowego
Reakcje dystoniczne Nieprawidłowe, utrzymujące się skurcze mięśni, prowadzące do nienaturalnych pozycji Wymaga szybkiej interwencji farmakologicznej
Omamy Zaburzenia percepcji – widzenie, słyszenie lub odczuwanie nieistniejących bodźców Typowy objaw zaburzeń OUN w przedawkowaniu
Zmiany w EKG Wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca
Rabdomioliza Rozpad mięśni prążkowanych z uwolnieniem mioglobiny do krwiobiegu Może prowadzić do ostrej niewydolności nerek
Drgawki Napadowe, niekontrolowane wyładowania neuronów mózgowych Wymaga natychmiastowego leczenia przeciwdrgawkowego
Majaczenie Ostry zespół dezorientacji, zaburzeń świadomości i uwagi Wymaga intensywnego nadzoru i leczenia
Psychoza toksyczna Ostra psychoza wywołana działaniem toksycznym leku Może ustąpić po eliminacji leku z organizmu
Arytmia Zaburzenia rytmu serca, w tym groźne dla życia Wymaga monitorowania kardiologicznego
Śpiączka Głębokie zaburzenie świadomości Stan zagrożenia życia wymagający intensywnej terapii
Zapaść sercowo-naczyniowa Ciężkie, zagrażające życiu załamanie funkcji serca i układu krążenia Stan bezpośredniego zagrożenia życia

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania difenhydraminy chlorowodorku powinno być przede wszystkim wspomagające i ukierunkowane na określone objawy, które występują u pacjenta. Nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku, dlatego postępowanie kliniczne koncentruje się na łagodzeniu objawów i zapobieganiu powikłaniom.4

W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych oraz znacznego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaleca się podanie diazepamu drogą pozajelitową, co może skutecznie kontrolować te objawy i zapobiegać ich dalszemu rozwojowi.5

Szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca, takich jak częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, zwłaszcza w przypadkach, gdy w zapisie EKG obserwuje się wydłużenie odstępu QT.6

W ciężkich przypadkach przedawkowania, gdy dochodzi do rabdomiolizy, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie nefroprotekcyjne, aby zapobiec rozwojowi ostrej niewydolności nerek. Pacjenci z zaburzeniami świadomości, zwłaszcza w stanie śpiączki, wymagają intensywnej opieki medycznej z zabezpieczeniem drożności dróg oddechowych i monitorowaniem funkcji życiowych.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl