inhibitor COX-2
Inhibitory COX-2 (cyklooksygenazy-2) to selektywne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które blokują działanie enzymu cyklooksygenazy-2, odpowiedzialnego za produkcję prostaglandyn wywołujących stan zapalny, ból i gorączkę.
W przeciwieństwie do klasycznych NLPZ, inhibitory COX-2 w znacznie mniejszym stopniu hamują działanie COX-1, enzymu chroniącego błonę śluzową żołądka, przez co wykazują niższe ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. Do tej grupy leków należą m.in. celekoksyb, etorykoksyb czy rofekoksyb (wycofany z rynku).
Leki te znajdują zastosowanie w leczeniu bólu i stanów zapalnych w schorzeniach takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów czy ostre bóle pooperacyjne. Pomimo korzystniejszego profilu bezpieczeństwa dla przewodu pokarmowego, inhibitory COX-2 wiążą się z podwyższonym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru, co wymaga ostrożności przy ich przepisywaniu, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paroxetine Aurovitas
Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Leczenie należy rozpoczynać po odpowiednich odstępach czasowych od inhibitorów MAO (2 tygodnie po nieodwracalnych, 24 godziny po odwracalnych). Dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane do uzyskania optymalnej odpowiedzi terapeutycznej. Należy monitorować pacjentów z historią zdarzeń samobójczych, nasilonymi myślami samobójczymi oraz osoby poniżej 25 lat, szczególnie w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki. Paroksetyna może wywoływać akatyzję, zespół serotoninowy (zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi), a także wydłużenie odstępu QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią. U pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, cukrzycą czy padaczką konieczne jest dostosowanie terapii i ścisła kontrola kliniczna.
akatyzja, arytmia komorowa, atypowy lek przeciwpsychotyczny, blok serca, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciężki epizod depresyjny, cukrzyca, drgawki kloniczne, endoksyfen, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, kontrola glikemii, krwotok poporodowy, L-tryptofan, lek przeciwzakrzepowy, majaczenie, mania, marskość wątroby, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, oksytryptan, padaczka, parestezja, plamica, pochodna fenotiazyny, prekursor serotoniny, próba samobójcza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia elektrowstrząsowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Coxitex 60 mg
Preparat Coxitex zawierający etorykoksyb jest selektywnym inhibitorem COX-2, dostępnym w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, przeznaczonym do leczenia dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia. Wskazania obejmują chorobę zwyrodnieniową stawów (30-60 mg/dobę), reumatoidalne zapalenie stawów (60-90 mg/dobę), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (90 mg/dobę), ostrą fazę dny moczanowej (120 mg/dobę, max. 8 dni) oraz ból po zabiegach stomatologicznych (90 mg/dobę, max. 3 dni). Coxitex działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo, jednak nie modyfikuje przebiegu chorób reumatycznych, dlatego w RZS stosowany jest jako uzupełnienie terapii modyfikującej przebieg choroby. Dawkowanie i czas terapii powinny być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.
ból umiarkowany, choroba układu krążenia, choroba zwyrodnieniowa stawów, dieta niskosodowa, dna moczanowa, działanie przeciwzapalne, etorykoksyb, inhibitor COX-2, kwas moczowy, leczenie modyfikujące przebieg choroby, lek niesteroidowy przeciwzapalny, proces zapalny, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, sztywność poranna, tabletka powlekana, terapia objawowa, wskazanie reumatologiczne, zabieg stomatologiczny, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan Medical Valley 20 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia digoksyny, której maksymalne i minimalne stężenia w osoczu wzrosły odpowiednio o 49% i 20% podczas jednoczesnego stosowania z telmisartanem. Ponadto, telmisartan zwiększa ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) oraz suplementami potasu, co wymaga ścisłego monitorowania poziomu potasu w surowicy. Interakcje z litem mogą prowadzić do przemijającego wzrostu jego stężenia i nasilenia toksyczności, co również wymaga kontroli terapeutycznej. W przypadku stosowania inhibitorów ACE, takich jak ramipryl, obserwuje się 2,5-krotne zwiększenie AUC i Cmax ramiprylu, co wskazuje na konieczność ostrożności i unikania podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).
amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, eplerenon, furosemid, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leki moczopędne oszczędzające potas, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ramipryl, spironolakton, stężenie digoksyny, takrolimus, telmisartan z digoksyną, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Interakcje leku – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Równoczesne podawanie sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu leków. Jednakże, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, niezalecane jest jednoczesne stosowanie alkoholu, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Przerwanie terapii produktem Jamesi jest konieczne przed i po badaniach z użyciem jodowych środków kontrastowych (przynajmniej 48 godzin), z kontrolą czynności nerek przed wznowieniem leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków potencjalnie nefrotoksycznych (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki pętlowe), które mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, wymagając ścisłego monitorowania czynności nerek i glikemii.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, diuretyk, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glukoneogeneza wątrobowa, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor MATE, inhibitor transportera kationów organicznych, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre uszkodzenie nerek, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, środek kontrastowy zawierający jod, transporter anionów organicznych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etuxor
Etorykoksyb (lek Etuxor) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym perforacji, owrzodzeń i krwawień górnego odcinka przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, wzrasta wraz z dawką i czasem stosowania, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego możliwego okresu terapii, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, hipercholesterolemią i paleniem tytoniu. Etorykoksyb nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce przeciwpłytkowej i nie powinien przerywać terapii przeciwpłytkowej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, brak laktazy, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, etorykoksyb, gorączka, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, kwas acetylosalicylowy, laktoza, lek przeciwpłytkowy, marskość wątroby, monitorowanie czynności nerek, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższenie enzymów wątrobowych, powikłania żołądkowo-jelitowe, prostaglandyna nerkowa, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen/Paracetamol Mylan 200 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Ibuprofen/Paracetamol Mylan (200 mg + 500 mg, tabletki powlekane) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, paracetamol lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, objawiającymi się m.in. skurczem oskrzeli, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Nie należy go stosować u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwotokami z przewodu pokarmowego, perforacją lub owrzodzeniem związanym z wcześniejszym stosowaniem NLPZ. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z zaburzeniami krzepnięcia, ciężką niewydolnością wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak hepatotoksyczność, nefrotoksyczność czy pogorszenie funkcji układu krążenia.
agregacja płytek krwi, astma, choroba wrzodowa, dysfagia, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancje czynne, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, paracetamol, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wywiad alergologiczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Etorykoksyb – Właściwości farmakodynamiczne
Etorykoksyb, będący selektywnym inhibitorem COX-2, wykazuje skuteczność w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), dny moczanowej oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Dawki stosowane klinicznie wahają się od 30 mg do 150 mg na dobę, z dawkami 60 mg i 90 mg wykazującymi znamienną poprawę w zakresie redukcji bólu, stanu zapalnego oraz poprawy funkcji ruchowych. W badaniach klinicznych etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany przez 8 dni skutecznie łagodził ból i stan zapalny w okresach zaostrzenia dny moczanowej, a w leczeniu bólu pooperacyjnego stomatologicznego wykazywał działanie porównywalne do ibuprofenu 600 mg i przewyższał paracetamol/kodeinę 600 mg/60 mg. Charakterystyczną cechą etorykoksybu jest brak wpływu na syntezę prostaglandyn w żołądku oraz na funkcję płytek krwi, co przekłada się na mniejsze ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu do diklofenaku.
badanie z podwójnie ślepą próbą, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie skurczowe, cyklooksygenaza, czynność nerek, dna moczanowa, działania niepożądane, działanie przeciwbólowe, etorykoksyb, inhibitor COX-2, izoenzymy COX, koksyby, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, owulacja, płytki krwi, prostanoidy, przewód tętniczy, reumatoidalne zapalenie stawów, wrzody żołądka, wydalanie sodu, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenia sercowo-naczyniowe, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roticox 60 mg
Lek Roticox, zawierający etorykoksyb – selektywny inhibitor COX-2 z grupy NLPZ, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy bezwzględnie respektować. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na etorykoksyb lub substancje pomocnicze, czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zapalenie błony śluzowej jelit. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Wskazane jest także unikanie stosowania u osób z ciężką niewydolnością wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 pkt wg Child-Pugh) oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, duszność, etorykoksyb, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Coxitex 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxitex, jest selektywnym inhibitorem COX-2 dostępnym w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w formie tabletek powlekanych. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym chorób reumatologicznych u dorosłych i młodzieży powyżej 16. roku życia, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa oraz ostra faza dny moczanowej. Ponadto, Coxitex jest wskazany do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu po zabiegach stomatologicznych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju schorzenia, nasilenia objawów oraz odpowiedzi pacjenta, z uwzględnieniem czynników ryzyka i chorób współistniejących. Tabletki zawierają śladowe ilości sodu (<1 mmol, tj. <23 mg), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
ból umiarkowany, choroba reumatologiczna, choroba współistniejąca, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie tętnicze, czynnik ryzyka, dna moczanowa, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, etorykoksyb, farmakoterapia, funkcja nerek i wątroby, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, leczenie niefarmakologiczne, potrzeby pacjenta, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny stawu, sztywność poranna, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy, zabieg chirurgiczny stomatologiczny, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Interakcje leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Preparat może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia litu, gdyż hydrochlorotiazyd zmniejsza jego klirens nerkowy, zwiększając ryzyko toksyczności. Zaleca się także kontrolę poziomu potasu w osoczu podczas stosowania leków wpływających na jego stężenie, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na amlodypinę, co wymaga dostosowania dawki, zwłaszcza u osób starszych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. karbamazepina, ryfampicyna) mogą obniżać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawkowania.
amina presyjna, azol przeciwgrzybiczy, biodostępność amlodypiny, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremię, induktor CYP3A4, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdrgawkowy, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, supresja szpiku kostnego, układ RAA, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zelsiglat 200 mg
Przedawkowanie celekoksybu, substancji czynnej leku Zelsiglat, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo ograniczonych danych klinicznych dotyczących takich przypadków. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano dawki do 1200 mg jednorazowo oraz 1200 mg dwa razy na dobę przez 9 dni bez istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zastosować leczenie wspomagające, obejmujące usunięcie treści żołądkowej, ścisły nadzór lekarski oraz terapię objawową. Należy podkreślić, że hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji celekoksybu z uwagi na jego wysokie wiązanie z białkami osocza.
białko osocza, celekoksyb, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hemodializa, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiobieg, leczenie objawowe, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, podwyższone ciśnienie tętnicze, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, zaburzenia OUN, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Interakcje leku – Ranacand 8 mg
Kandesartan cyleksetyl, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Podwójna blokada układu RAA (stosowanie kandesartanu z inhibitorami ACE, innymi ARB lub aliskirenem) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu kandesartanu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas oraz heparyną, ze względu na ryzyko hiperkaliemii wymagające systematycznego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie kandesartanu z preparatami litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, a jeśli terapia jest konieczna, wymaga regularnego monitorowania poziomu litu.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, celekoksyb, choroba zakrzepowo-zatorowa, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, diuretyk oszczędzający potas, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie hipotensyjne, enalapryl, eplerenon, etorykoksyb, glibenklamid, heparyna, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja farmakodynamiczna, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, naproksen, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, omdlenie ortostatyczne, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, spironolakton, toksyczność litu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Telam 80 mg + 5 mg
Telmisartan (80 mg) i amlodypina (5 mg) w preparacie Telam wykazują brak bezpośrednich interakcji między sobą, jednak ich stosowanie w terapii skojarzonej wymaga ostrożności ze względu na potencjalne interakcje z innymi lekami. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, może zwiększać stężenie potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub suplementami potasu, co wymaga regularnego monitorowania. Ponadto, współpodawanie z litem może prowadzić do odwracalnego wzrostu stężenia litu i jego toksyczności. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, odwodnionych lub w podeszłym wieku. Współpodawanie z ramiprylem powoduje 2,5-krotny wzrost AUC0-24 i Cmax ramiprylu, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego. Interakcje z digoksyną skutkują wzrostem jej stężenia w osoczu do 49%, co wymaga monitorowania terapeutycznego.
aliskiren, amifostyna, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczy, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, depresja, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zwiotczający mięśnie, makrolid, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ramipryl, ryfampicyna, spastyczność, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, Telam, telmisartan i amlodypina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etoricoxib Teva 60 mg
Produkt leczniczy Etoricoxib Teva, zawierający etorykoksyb w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, przewlekłego bólu lędźwiowo-krzyżowego, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz ostrego bólu pooperacyjnego. Profil bezpieczeństwa leku został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 9000 pacjentów, w tym 17 412 uczestników programu MEDAL, gdzie etorykoksyb stosowano przez średnio 18 miesięcy. Działania niepożądane obejmują przede wszystkim ryzyko sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca, arytmie, migotanie przedsionków, tachykardię, zastoinową niewydolność serca, dusznicę bolesną oraz rzadko zawał mięśnia sercowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze, a także działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (np. bóle brzucha, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka) oraz wątroby (często podwyższenie AlAT i AspAT). Występują również reakcje skórne, zaburzenia nerek oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, białkomocz, ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, hiperkaliemia, incydent zakrzepowy, inhibitor COX-2, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wykwit polekowy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketokaps Med 100 mg
Ketokaps Med, zawierający 100 mg ketoprofenu w kapsułkach miękkich, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, substancje pomocnicze (w tym sorbitol 150 mg i czerwień koszenilową 0,39 mg na kapsułkę) oraz u osób z reakcjami alergicznymi na inne NLPZ lub salicylany. Szczególnie istotne jest unikanie leku u pacjentów z historią skurczu oskrzeli, napadu astmy oskrzelowej, zapalenia błony śluzowej nosa, pokrzywki lub innych reakcji alergicznych wywołanych przez ketoprofen lub inne NLPZ, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego, skazą krwotoczną oraz ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, co wynika z ryzyka zaostrzenia choroby i kumulacji leku prowadzącej do działań niepożądanych. Stosowanie w trzecim trymestrze ciąży jest zakazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zaburzenia czynności skurczowej macicy.
acenokumarol, antykoagulant doustny, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, inhibitor COX-2, ketoprofen, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, salicylan, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roticox 90 mg
Etorykoksyb, będący selektywnym inhibitorem COX-2, wykazuje skuteczność w leczeniu bólu i stanów zapalnych w chorobie zwyrodnieniowej stawów (dawka 60 mg/dobę), reumatoidalnym zapaleniu stawów (60-90 mg/dobę), dnie moczanowej (120 mg/dobę) oraz zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa (60-90 mg/dobę). Efekt terapeutyczny obserwowany jest szybko, często już od 2. doby leczenia, i utrzymuje się do 52 tygodni. W badaniach klinicznych etorykoksyb wykazywał porównywalną lub lepszą skuteczność przeciwbólową niż ibuprofen (600 mg) i paracetamol z kodeiną (600 mg/60 mg) w leczeniu bólu pooperacyjnego. W programie MEDAL, obejmującym ponad 34 700 pacjentów leczonych średnio 17,9 miesiąca, etorykoksyb (60-90 mg/dobę) nie wykazał istotnej różnicy w częstości ciężkich zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu z diklofenakiem (150 mg/dobę). Jednak działania niepożądane dotyczące serca i nerek były częstsze przy etorykoksybie, zwłaszcza w dawce 90 mg, natomiast działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i wątroby występowały rzadziej niż przy diklofenaku.
białaczka OUN, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza, diklofenak, dna moczanowa, działanie przeciwbólowe, endoskopia, etorykoksyb, ibuprofen, inhibitor COX-2, koksyby, nadciśnienie tętnicze, naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, perforacja przewodu pokarmowego, prostaglandyna, reumatoidalne zapalenie stawów, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenia zakrzepowe, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kostarox 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Kostarox, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w terapii bólu i stanów zapalnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na etorykoksyb lub substancje pomocnicze (w tym laktozę w dawkach od 0,53 mg do 2,13 mg w zależności od dawki leku), a także reakcje alergiczne po NLPZ/COX-2, takie jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (>140/90 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych oraz chorobą naczyń mózgowych.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czynna choroba wrzodowa, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na etorykoksyb, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja alergiczna, retencja płynów, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, skala Childa-Pugha, skurcz oskrzeli, stężenie albuminy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Metformin hydrochloride STADA 500 mg
Metformina chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania, zwłaszcza w kontekście ryzyka kwasicy mleczanowej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie metforminy z alkoholem, co znacząco zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z niedożywieniem, głodzeniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Ponadto, metformina musi być bezwzględnie odstawiona na co najmniej 48 godzin przed i po badaniu z użyciem jodowych środków kontrastowych ze względu na ryzyko przejściowego upośledzenia funkcji nerek i kumulacji leku. Inne grupy leków, takie jak NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2), inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, mogą niekorzystnie wpływać na czynność nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek podczas terapii skojarzonej.
antagonista receptora angiotensyny II, cymetydyna, czynność nerek, diuretyk pętlowy, dolutegrawir, działanie hiperglikemiczne, działanie hipoglikemiczne, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, induktor OCT1, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, izawukonazol, jodowy środek kontrastowy, kryzotynib, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek sympatykomimetyczny, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olaparyb, ranolazyna, ryfampicyna, stężenie glukozy, transporter kationu organicznego, transporter OCT, trimetoprim, wandetanib, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Rawel SR 1,5 mg
Indapamid, diuretyk tiazydopodobny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z litem, co może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w osoczu i objawów toksyczności, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie poziomu litu. Ryzyko arytmii komorowych, w tym torsades de pointes, wzrasta przy łączeniu indapamidu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, lekami przeciwpsychotycznymi oraz innymi substancjami wydłużającymi QT, zwłaszcza w obecności hipokaliemii. Zaleca się korektę hipokaliemii, regularne badania EKG oraz monitorowanie elektrolitów. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i duże dawki ASA (≥3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów odwodnionych, co wymaga kontroli funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia.
allopurynol, amfoterycyna B, amiloryd, cyklosporyna, czynnościowa niewydolność nerek, dieta ubogosodowa, efekt diuretyczny, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, metformina, mineralokortykosteroid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, spironolakton, środek kontrastujący, stężenie litu, takrolimus, tetrakozaktyd, torsades de pointes, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Telam 40 mg + 10 mg
Produkt złożony Telam, zawierający telmisartan i amlodypinę, nie wykazuje istotnych interakcji między tymi składnikami, jednak brak jest kompleksowych badań interakcyjnych. Należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak baklofen, amifostyna, leki neuroleptyczne i przeciwdepresyjne. Spożycie alkoholu może zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawki. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, może powodować wzrost stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub suplementami potasu, co wymaga monitorowania. Ponadto, stosowanie litu z telmisartanem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, co również wymaga ścisłej kontroli.
amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ewerolimus, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, lek miorelaksacyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, rozszerzenie naczyń obwodowych, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, Telam, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Coxydyna 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxydyna, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz udokumentowany szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. Mechanizm działania jako inhibitor syntezy prostaglandyn może prowadzić do niedowładu macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać i poinformować o tym lekarza prowadzącego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w okresie laktacji, gdyż etorykoksyb przenika do mleka u samic szczurów, co może stanowić potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 30 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Wśród najważniejszych interakcji farmakodynamicznych należy zwrócić uwagę na zwiększenie INR o około 13% u pacjentów przyjmujących warfarynę (dawka etorykoksybu 120 mg/dobę), co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Ponadto, interakcje z cyklosporyną i takrolimusem mogą nasilać nefrotoksyczność, a NLPZ zmniejszają wydalanie litu, co wymaga monitorowania stężenia litu w osoczu.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mikonazol, minoksydyl, nadciśnienie tętnicze, niesprzężony estrogen, niewydolność nerek, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol doustny, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, upośledzenie czynności nerek, uszkodzenie błony śluzowej, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roticox 30 mg
Produkt leczniczy Roticox zawiera etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg. Jest wskazany do leczenia objawowego chorób reumatycznych u dorosłych i młodzieży powyżej 16. roku życia, w tym choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz dny moczanowej w ostrej fazie. Ponadto, Roticox stosuje się krótkotrwale w leczeniu umiarkowanego bólu po zabiegach stomatologicznych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju schorzenia, nasilenia objawów oraz odpowiedzi pacjenta na terapię.
ból o nasileniu umiarkowanym, ból pooperacyjny, choroba autoimmunologiczna, choroba sercowo-naczyniowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, degeneracja chrząstki stawowej, dna moczanowa, działanie niepożądane, etorykoksyb, inhibitor COX-2, kryształy kwasu moczowego, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny stawów, staw krzyżowo-biodrowy, tabletka powlekana, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony maziowej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopidix 75 mg
Klopidogrel, będący aktywnym składnikiem Clopidix 75 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii przeciwpłytkowej. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu klopidogrelu z lekami wpływającymi na hemostazę, takimi jak doustne antykoagulanty (np. warfaryna), inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy (ASA), heparyna, leki trombolityczne oraz NLPZ (w tym inhibitory COX-2). W przypadku ASA dawka 500 mg dwa razy na dobę przez jeden dzień nie powodowała istotnego wydłużenia czasu krwawienia, jednak wymagana jest ostrożność i monitorowanie pacjenta. Klopidogrel metabolizowany jest częściowo przez CYP2C19, co powoduje, że induktory tego enzymu (np. ryfampicyna) zwiększają stężenie aktywnego metabolitu i ryzyko krwawień, natomiast inhibitory CYP2C19 (m.in. omeprazol, ezomeprazol, flukonazol) obniżają skuteczność leku. Omeprazol w dawce 80 mg/dobę zmniejsza ekspozycję na metabolit klopidogrelu o 40-45%, redukując działanie przeciwpłytkowe o 21-39%, co dyskwalifikuje jednoczesne stosowanie tych leków. Pantoprazol i lanzoprazol wykazują mniejszy wpływ (zmniejszenie ekspozycji o 14-20%, redukcja działania o 11-15%) i mogą być stosowane równocześnie.
agregacja płytek, Clopidix, CYP2C8, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, gastroprotekcja, hemostaza, heparyna, inhibitor COX-2, inhibitor glikoproteiny IIb/IIIa, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, paklitaksel, repaglinid, rozuwastatyna, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, terapia przeciwretrowirusowa, warfaryna, zakażenie HIV, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Coxitex 90 mg
Etorykoksyb (Coxitex), jako selektywny inhibitor COX-2, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz udokumentowane ryzyko reprodukcyjne w badaniach przedklinicznych. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie leku w trzecim trymestrze ciąży, gdyż może prowadzić do niedowładu macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego (ductus arteriosus), co zagraża życiu płodu i noworodka. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii Coxitex, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego monitorowania. Karmienie piersią jest przeciwwskazane, gdyż etorykoksyb przenika do mleka u zwierząt, co może stanowić zagrożenie dla dziecka, a brak jest danych klinicznych u ludzi.
antykoncepcja, Coxitex, etorykoksyb, inhibitor COX-2, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, nadciśnienie płucne, niedowład macicy, okres przedkoncepcyjny, płodność, prostaglandyna, przeciwwskazanie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy, selektywny inhibitor COX-2, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coxydyna 60 mg
Profil bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxydyna, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 9 295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. W badaniach tych, w tym w programie MEDAL z udziałem 17 412 pacjentów stosujących dawki 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, potwierdzono profil działań niepożądanych, który jest spójny w różnych wskazaniach. Do bardzo często występujących działań niepożądanych (≥1/10) należał ból brzucha, a często (≥1/100 do <1/10) obserwowano m.in. zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgagę, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie tętnicze oraz obrzęki. Szczególną uwagę zwraca ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, incydenty naczyniowo-mózgowe, przełom nadciśnieniowy i zastoinowa niewydolność serca, a także powikłań ze strony przewodu pokarmowego (owrzodzenia, perforacje, krwawienia), wątroby (zapalenie, niewydolność, żółtaczka) oraz nerek (niewydolność, zaburzenia czynności).
białkomocz, ból brzucha, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, etorykoksyb, hiperkaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent zakrzepowy, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, owrzodzenie dwunastnicy, przełom nadciśnieniowy, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zelsiglat 200 mg
Celekoksyb, składnik aktywny leku Zelsiglat, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w dawkach terapeutycznych 200-400 mg/dobę, wykazującym skuteczność w leczeniu bólu i stanu zapalnego w chorobie zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. W badaniach klinicznych obejmujących tysiące pacjentów potwierdzono szybkie łagodzenie bólu (w ciągu 24 godzin) oraz poprawę funkcji ruchowych. Celekoksyb wykazuje mniejsze ryzyko owrzodzeń żołądka i dwunastnicy w porównaniu z klasycznymi NLPZ, takimi jak naproksen (1000 mg/dobę) i ibuprofen (2400 mg/dobę), co potwierdzono w badaniach endoskopowych trwających do 12 tygodni oraz w długoterminowym badaniu CLASS (6-15 miesięcy). Jednakże stosowanie celekoksybu z niskimi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≤325 mg/dobę) zwiększa ryzyko powikłanych owrzodzeń przewodu pokarmowego czterokrotnie.
celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza, esomeprazol, gastroprotekcja, hematokryt, implantacja zarodka, inhibitor COX-2, izoformy cyklooksygenazy, koksyb, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, mediator prostanoidowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, owulacja, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowy, powikłanie zatorowo-zakrzepowe, przewód tętniczy, reumatoidalne zapalenie stawów, stężenie hemoglobiny, sulfonamid, synteza prostaglandyn, synteza tromboksanu, udar mózgu, wrzód trawienny, zawał mięśnia sercowego, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Interakcje leku – Olimestra 20 mg
Olmesartan medoksomil wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przy jednoczesnym stosowaniu olmesartanu z inhibitorami ACE lub aliskirenem znacząco zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Ryzyko hiperkaliemii jest również podwyższone przy kojarzeniu olmesartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren), suplementami potasu oraz innymi preparatami podnoszącymi stężenie potasu w surowicy. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach >3 g/dobę, mogą obniżać skuteczność przeciwnadciśnieniową olmesartanu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z odwodnieniem. Zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych, czynności nerek oraz stężenia potasu w surowicy podczas terapii skojarzonej.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cytochrom P450, digoksyna, eplerenon, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kolesewelam chlorowodorek, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający kwas solny, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, prawastatyna, sekwestrant kwasu żółciowego, spironolakton, suplement potasu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wodorotlenek glinowo-magnezowy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan cyleksetyl – Interakcje
Kandesartan cyleksetyl, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii nadciśnienia tętniczego. Brak istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami takimi jak hydrochlorotiazyd, warfaryna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, glibenklamid, nifedypina i enalapryl pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie. Jednakże, jednoczesne podawanie kandesartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu czy innymi produktami zwiększającymi stężenie potasu (np. heparyna, kotrimoksazol) wymaga ścisłego monitorowania poziomu potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawce >3 g/dobę, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek i osób w podeszłym wieku.
AIIRA, aliskiren, amifostyna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enalapryl, etynyloestradiol, glibenklamid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, insulina, interakcja farmakokinetyczna, kandesartan cyleksetyl, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lewonorgestrel, metformina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ostra niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, tolerancja glukozy, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Kandesartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz zwiększać ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu czy heparyny, co wymaga monitorowania stężenia potasu. Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię, co zwiększa ryzyko toksyczności glikozydów naparstnicy i zaburzeń rytmu serca, a także wpływa na metabolizm leków przeciwcukrzycowych i ryzyko kwasicy mleczanowej przy stosowaniu metforminy. Zaleca się ostrożność i monitorowanie parametrów biochemicznych oraz czynności nerek podczas terapii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać funkcję nerek.
amfoterycyna, amina presyjna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, cyklosporyna, diuretyk kaliuretyczny, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, działanie wazodylatacyjne, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiperurykemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, kandesartan cyleksetylu, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, supresja szpiku kostnego, symwastatyna, takrolimus, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Interakcje leku – Valtap HCT 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Valtap HCT, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, wynikające zarówno z działania poszczególnych składników, jak i ich połączenia. Szczególnie istotne jest ryzyko zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z litem (wysoki poziom ważności), a także ryzyko hiperkaliemii przy łączeniu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub substytutami soli zawierającymi potas. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, co jest przeciwwskazane. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę, mogą osłabiać działanie hipotensyjne Valtap HCT i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii, dlatego wymagana jest ostrożność i monitorowanie funkcji nerek oraz nawodnienia pacjenta.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bezpośredni inhibitor reniny, dna moczanowa, glikozyd naparstnicy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, supresja szpiku kostnego, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność litu, torsade de pointes, transporter wychwytu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aclexa 100 mg
Przedawkowanie celekoksybu, substancji czynnej leku Aclexa dostępnego w kapsułkach 100 mg i 200 mg, stanowi poważne wyzwanie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dane kliniczne, choć ograniczone, wskazują, że dawki jednorazowe do 1200 mg oraz wielokrotne do 1200 mg dwa razy na dobę przez 9 dni nie wywołują istotnych klinicznie działań niepożądanych u zdrowych ochotników. Mimo to, w przypadku przedawkowania należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych objawów ze strony przewodu pokarmowego (np. bóle brzucha, nudności, wymioty, owrzodzenia), układu sercowo-naczyniowego oraz nerek, które mogą wynikać z nasilonego działania selektywnego inhibitora COX-2. Wczesna eliminacja niewchłoniętego leku poprzez usunięcie treści żołądkowej oraz wdrożenie leczenia objawowego i wspomagającego jest kluczowa.
Aclexa, ból brzucha, celekoksyb, dializa, działanie niepożądane, EKG, hemodializa, inhibitor COX-2, kapsułka twarda, leczenie wspomagające, NLPZ, nudności, owrzodzenie, parametry hemodynamiczne, parametry nerkowe, przewód pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, usunięcie treści żołądkowej, wiązanie z białkami osocza, wymioty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doloxib
Leczenie etorykoksybem (Doloxib) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań ze strony układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, nerek oraz wątroby. U pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, obserwowano perforacje, owrzodzenia i krwawienia przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu. Etorykoksyb zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, szczególnie przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i okresową ocenę potrzeby kontynuacji leczenia, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Ponadto, lek nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce przeciwpłytkowej i nie powinien przerywać terapii przeciwzakrzepowej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, etorykoksyb, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie żołądkowo-jelitowe, prostaglandyna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Doloxib 60 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Doloxib, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz udokumentowane działanie teratogenne w badaniach na modelach zwierzęcych. Szczególnie w trzecim trymestrze ciąży stosowanie etorykoksybu może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedowład macicy oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego (ductus arteriosus), co zagraża hemodynamice płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia płodu.
antykoncepcja, cyklooksygenaza-2, czynność skurczowa macicy, Doloxib, etorykoksyb, inhibitor, inhibitor COX-2, inhibitor syntezy prostaglandyn, komplikacja położnicza, krążenie płodowe, niedowład macicy, prostaglandyna, przewód tętniczy, trymestr ciąży, zaburzenie hemodynamiczne, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Interakcje leku – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Ryfampicyna i flukonazol obniżają stężenie aktywnego metabolitu losartanu, choć ich wpływ kliniczny jest nie do końca poznany. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (spironolakton, triamteren, amiloryd, suplementy potasu), co jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko arytmii. Współstosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych. Konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów, a także unikanie podwójnej blokady układu RAA ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Interakcje z litem wymagają ścisłego monitorowania stężenia litu w surowicy, a sok grejpfrutowy powinien być unikany ze względu na hamowanie enzymów CYP450 i zmniejszenie stężenia losartanu.
amfoterycyna B, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek cytotoksyczny, lek przeciw dnie moczanowej, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiększający stężenie potasu, niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, podwójna blokada układu RAA, ryfampicyna i flukonazol, sól litu, środek kontrastujący zawierający jod, tolerancja glukozy, torsades de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Accupro 5 5 mg
Chinapryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów stosujących jednocześnie chinapryl z lekami zwiększającymi potas (np. diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli) ze względu na ryzyko hiperkaliemii. U pacjentów w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek jednoczesne stosowanie chinaprylu z sulfametoksazolem+trimetoprimem może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii. Ponadto, leczenie skojarzone z diuretykami wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po pierwszej dawce chinaprylu; zaleca się odstawienie diuretyków lub zastosowanie niższej dawki początkowej oraz monitorowanie pacjenta przez co najmniej 2 godziny. Podwójna blokada układu RAA (np. chinapryl z ARB lub aliskirenem) wiąże się z wysokim ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, biodostępność, blokada układu RAA, działanie hipotensyjne, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, niedociśnienie ortostatyczne, NLPZ, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, potas w surowicy, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, stężenie aldosteronu, sulfametoksazol z trimetoprimem, temsyrolimus, toksyczność litu, triamteren, węglan magnezu, wildagliptyna, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egidon 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon, jest selektywnym inhibitorem COX-2, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etorykoksyb lub inne NLPZ, zwłaszcza przy występowaniu reakcji alergicznych takich jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, nie należy stosować etorykoksybu u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań gastroenterologicznych.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, farmakokinetyka etorykoksybu, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzapalny niesteroidowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na etorykoksyb, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca