Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla produktu leczniczego Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Przedstawione informacje dotyczą interakcji znanych dla poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.¹

Należy zwrócić uwagę, że produkt Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz może nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze. Działanie hipotensyjne preparatu może być również nasilane przez takie leki jak baklofen, amifostyna, neuroleptyki czy leki przeciwdepresyjne.²

Interakcje związane z kandesartanem cyleksetylu

W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, glibenklamidem, nifedypiną i enalaprylem.³

Jednoczesne stosowanie kandesartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub innymi produktami leczniczymi (np. heparyną) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. W takich przypadkach zaleca się kontrolę stężenia potasu.⁴

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – wykazano, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i zmniejszona czynność nerek (w tym ostra niewydolność nerek).⁵

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania kandesartanu z litem ze względu na ryzyko odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy.⁶

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kandesartanu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dawkach >3 g/dobę czy nieselektywne NLPZ. Takie połączenie może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z wcześniejszym upośledzeniem czynności nerek. Pacjentom należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i monitorować czynność nerek.^{Interakcje związane z amlodypiną}

Wpływ innych leków na amlodypinę:

• Inhibitory CYP3A4 (silne lub umiarkowane): Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) może znacznie zwiększyć ekspozycję na amlodypinę, podwyższając ryzyko niedociśnienia. Efekt ten może być bardziej widoczny u osób starszych, konieczna może być kontrola kliniczna i dostosowanie dawki.⁸
• Induktory CYP3A4: Stosowanie amlodypiny z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) może zmieniać jej stężenie w osoczu. Podczas i po zakończeniu terapii skojarzonej z induktorami należy monitorować ciśnienie krwi i rozważyć modyfikację dawki.⁹
• Grejpfruty: Stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym nie jest wskazane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny, co może nasilać efekt obniżania ciśnienia tętniczego.¹⁰
• Dantrolen: U zwierząt, po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano zapaść krążeniową, migotanie komór i hiperkaliemię prowadzące do śmierci. Z uwagi na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas jej leczenia.¹¹

Wpływ amlodypiny na inne leki:

• Amlodypina nasila działanie obniżające ciśnienie tętnicze innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹²
• Takrolimus: Podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, konieczne jest monitorowanie jego stężenia i ewentualne dostosowanie dawki.¹³
• Inhibitory kinazy mTOR (np. syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus): Jako że są substratami CYP3A, a amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A, jednoczesne stosowanie może zwiększać narażenie na te inhibitory.¹⁴
• Cyklosporyna: U pacjentów po przeszczepieniu nerki zaobserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (0-40%). U pacjentów po przeszczepieniu nerki stosujących amlodypinę należy monitorować stężenie cyklosporyny i w razie potrzeby zmniejszyć jej dawkę.¹⁵
• Symwastatyna: Wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do 77% zwiększenia narażenia na symwastatynę. U pacjentów stosujących amlodypinę należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.¹⁶

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Jednoczesne stosowanie nie zalecane:

• Leki wpływające na stężenie potasu: Hydrochlorotiazyd zmniejsza stężenie potasu, a efekt ten może być nasilony przez jednoczesne stosowanie innych leków powodujących utratę potasu i hipokaliemię (np. innych diuretyków kaliuretycznych, środków przeczyszczających, kortykosteroidów, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, soli sodowej penicyliny G, pochodnych kwasu salicylowego).¹⁷
• Lit: Leki tiazydowe zmniejszają wydalanie litu przez nerki. Podczas jednoczesnego stosowania litu i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu, zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności.¹⁸

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności:

• Sole wapnia: Diuretyki tiazydowe mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy wskutek zmniejszenia jego wydalania. Jeżeli konieczna jest suplementacja wapnia, należy monitorować jego stężenie w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę.¹⁹
• Żywice kolestyramina i kolestypol: Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic jonowymiennych.²⁰
• Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana lekami tiazydowymi może sprzyjać wystąpieniu zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.²¹

Leki, na działanie których wpływają zaburzenia stężenia potasu: Podczas jednoczesnego stosowania produktu Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz i leków wrażliwych na zaburzenia stężenia potasu (np. glikozydów naparstnicy, leków przeciwarytmicznych) oraz leków mogących wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes zaleca się okresową kontrolę potasu w surowicy i wykonanie EKG. Hipokaliemia sprzyja wystąpieniu torsades de pointes. Do leków tych należą:²²

• Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid);
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid);
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol);
• Inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie).²³

Inne istotne interakcje hydrochlorotiazydu:

• Leki wpływające na stężenie sodu: Działanie leków moczopędnych zmniejszające stężenie sodu może być nasilane przez jednocześnie podawane leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne i przeciwpadaczkowe.²⁴
• Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna): Hydrochlorotiazyd może nasilać ich działanie.²⁵
• Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden): Mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienie opróżniania żołądka.²⁶
• Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina): Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.²⁷
• Metformina: Należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.²⁸
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe hydrochlorotiazydu. Ponadto, jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.²⁹
• Beta-adrenolityki i diazoksyd: Działanie hiperglikemizujące tych leków może być nasilane przez tiazydowe leki moczopędne.³⁰
• Aminy presyjne (np. noradrenalina): Działanie amin presyjnych może być osłabione.³¹
• Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (np. probenecyd, sulfinpirazon, allopurynol): Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczna modyfikacja dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydów może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.³²
• Amantadyna: Leki tiazydowe mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wywołanych przez amantadynę.³³
• Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat): Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.³⁴
• Salicylany: W przypadku stosowania dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy.³⁵
• Metylodopa: Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.³⁶
• Cyklosporyna: Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.³⁷

Interakcje leku z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku i zwiększenia ryzyka wystąpienia objawów niedociśnienia tętniczego, takich jak zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia równowagi.³⁸

Spożywanie alkoholu może również prowadzić do:

• Nasilenia działania moczopędnego hydrochlorotiazydu, co może powodować odwodnienie i dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Zwiększenia ryzyka hipokaliemii, zwłaszcza u osób nadużywających alkoholu, co w połączeniu z działaniem diuretycznym hydrochlorotiazydu może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.
• Nasilenia działania wazodylatacyjnego amlodypiny, co potęguje efekt hipotensyjny.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia tym złożonym produktem leczniczym, szczególnie na początku terapii oraz po każdej zmianie dawkowania.

Tabela interakcji lekowych