Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniach klinicznych nie zaobserwowano interakcji pomiędzy telmisartanem i amlodypiną, składnikami produktu złożonego Telam. Należy jednak pamiętać, że nie przeprowadzono kompleksowych badań dotyczących interakcji tego produktu leczniczego.¹

Interakcje wspólne dla obu składników

Podczas stosowania Telam należy wziąć pod uwagę potencjalne interakcje z innymi produktami leczniczymi, szczególnie z grupy leków przeciwnadciśnieniowych, ponieważ może dochodzić do nasilenia działania hipotensyjnego. Efekt obniżenia ciśnienia tętniczego może być spotęgowany przy jednoczesnym stosowaniu produktu Telam z innymi środkami o działaniu hipotensyjnym.²

Do produktów leczniczych, które mogą nasilać działanie hipotensyjne produktu Telam, należą:³

• Baklofen – lek miorelaksacyjny działający ośrodkowo, może potęgować efekt hipotensyjny
• Amifostyna – substancja cytoprotektywna stosowana w onkologii
• Leki neuroleptyczne – stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych
• Leki przeciwdepresyjne – wpływające na przekaźnictwo nerwowe

Dodatkowo należy zaznaczyć, że kortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe produktu Telam.⁴

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Telam może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia oraz przy zmianie dawkowania. Alkohol etylowy może potęgować efekt hipotensyjny poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych, co w połączeniu z działaniem telmisartanu i amlodypiny może prowadzić do znaczącego spadku ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy pionizacji.⁵

Zaleca się, aby pacjenci przyjmujący produkt Telam:

• Unikali spożywania alkoholu, szczególnie w początkowym okresie leczenia
• W przypadku okazjonalnej konsumpcji alkoholu zachowali szczególną ostrożność przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą
• Byli świadomi objawów niedociśnienia (zawroty głowy, omdlenia) i odpowiednio na nie reagowali

Interakcje związane z telmisartanem

Jednoczesne podawanie następujących produktów nie jest zalecane

Leki moczopędne oszczędzające potas lub suplementy potasu – telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, zmniejsza utratę potasu wywołaną przez leki moczopędne. Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) lub z suplementami potasu może prowadzić do znaczącego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne ze względu na hipokaliemię, należy zachować ostrożność i regularnie monitorować stężenie potasu.⁶

Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu i antagonistów receptora angiotensyny II, w tym telmisartanu, obserwowano odwracalne zwiększenie stężeń litu w surowicy krwi oraz zwiększenie jego toksyczności. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, zaleca się dokładne monitorowanie stężenia litu w surowicy krwi.⁷

Inne środki przeciwnadciśnieniowe wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.⁸

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 oraz niewybiórcze NLPZ, mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie telmisartanu. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (osoby odwodnione, w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie telmisartanu z NLPZ może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek, choć zwykle jest ona odwracalna. Dlatego leczenie skojarzone należy prowadzić ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek powinna być monitorowana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i następnie okresowo.⁹

Ramipryl – w jednym z badań skojarzone stosowanie telmisartanu i ramiprylu prowadziło do 2,5-krotnego zwiększenia AUC0-24 oraz Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest w pełni poznane.¹⁰

Jednoczesne stosowanie, które należy wziąć pod uwagę

Digoksyna – obserwowano wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%) przy jednoczesnym podawaniu telmisartanu. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny, aby utrzymać je w zakresie terapeutycznym.¹¹

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna czy klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować zwiększenie ekspozycji na amlodypinę, prowadząc do zwiększenia ryzyka niedociśnienia. Znaczenie kliniczne tych zmian farmakokinetycznych może być większe u pacjentów w podeszłym wieku. W takich przypadkach może być konieczne monitorowanie kliniczne oraz dostosowanie dawki.¹²

Induktory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego też, zarówno podczas jak i po zakończeniu jednoczesnego stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami (np. ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego), należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.¹³

Dantrolen (infuzja) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do zgonu migotanie komór i zapaść krążeniową, powiązane z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej.¹⁴

Grejpfrut i sok grejpfrutowy – podawanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym nie jest zalecane, ponieważ u niektórych pacjentów może zwiększyć się biodostępność leku, powodując nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi.¹⁵

Jednoczesne stosowanie, które należy wziąć pod uwagę

Takrolimus – istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną, chociaż mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. W celu uniknięcia toksyczności takrolimusu, podawanie amlodypiny u pacjentów leczonych takrolimusem wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosowania jego dawki.¹⁶

Cyklosporyna – nie przeprowadzono kompletnych badań interakcji cyklosporyny i amlodypiny u zdrowych ochotników ani w innych populacjach, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepie nerki, u których obserwowano zmienne wzrosty minimalnego stężenia cyklosporyny (średnia 0% – 40%). Należy rozważyć monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepie nerki przyjmujących amlodypinę oraz zmniejszenie dawki cyklosporyny, jeśli to konieczne.¹⁷

Inhibitory mechanistycznego celu rapamycyny (mTOR) – inhibitory mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami mTOR, amlodypina może zwiększać ekspozycję na te leki.¹⁸

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg prowadziło do 77% zwiększenia narażenia na symwastatynę w porównaniu do symwastatyny stosowanej w monoterapii. Z tego względu dawkę symwastatyny u pacjentów przyjmujących amlodypinę należy ograniczyć do 20 mg na dobę.¹⁹

Tabela interakcji produktu Telam