Telam
Tabletki, 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy zawiera dwie substancje czynne: telmisartan oraz amlodypinę. Stosowany jest w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, zwłaszcza gdy monoterapia amlodypiną nie przynosi wystarczającej kontroli ciśnienia. Może służyć jako leczenie uzupełniające lub zastępcze dla pacjentów przyjmujących oba składniki oddzielnie. Tabletki mają postać dwuwarstwową, co ułatwia precyzyjne dostarczanie obu substancji.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Telam, zawierający 40 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny, jest wskazany do długoterminowego leczenia nadciśnienia tętniczego, z zalecaną dawką jednej tabletki na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 80 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny. Produkt jest szczególnie wskazany u pacjentów, u których monoterapia amlodypiną 10 mg nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. W przypadku działań niepożądanych związanych z amlodypiną, takich jak obrzęk, możliwe jest zastosowanie dawki 40 mg telmisartanu z 5 mg amlodypiny, co pozwala na zmniejszenie dawki amlodypiny bez utraty efektu przeciwnadciśnieniowego. Zaleca się unikanie jednoczesnego spożywania grejpfrutów lub soku grejpfrutowego ze względu na ryzyko zwiększenia biodostępności amlodypiny i nasilenia działania hipotensyjnego.
U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak dawkę amlodypiny należy zwiększać ostrożnie. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie wymaga się zmiany dawkowania, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub poddawanych hemodializie stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności, gdyż telmisartan i amlodypina nie są usuwane podczas dializy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a u osób z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawka telmisartanu nie powinna przekraczać 40 mg na dobę. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Preparat podaje się doustnie, niezależnie od posiłku, popijając wodą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Telam 40 mg + 10 mg
biodostępność amlodypiny, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, efekt przeciwnadciśnieniowy, hemofiltracja, monoterapia amlodypiną, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, pacjent hemodializowany, pacjent pediatryczny, podanie doustne, produkt złożony, telmisartan i amlodypina, telmisartan z amlodypiną, terapia nadciśnienia tętniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Lek Telam, zawierający telmisartan 40 mg i amlodypinę 10 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 stosowało terapię skojarzoną. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥ 1/100 do < 1/10). Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) mogą pojawić się ciężkie omdlenia. Działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu poszczególnych składników (telmisartanu lub amlodypiny) również mogą wystąpić przy preparacie złożonym. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne reakcje, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie, zawał mięśnia sercowego, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia czynności wątroby (częściej u pacjentów japońskiego pochodzenia), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), zaburzenia nerek oraz śródmiąższową chorobę płuc.
Występowanie działań niepożądanych zostało szczegółowo sklasyfikowane według układów i narządów, z częstością od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Do najczęstszych należą infekcje górnych dróg oddechowych, obrzęk obwodowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia i zmiany rytmu wypróżnień. Wśród rzadkich i bardzo rzadkich działań wymienia się m.in. małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne, zaburzenia czynności wątroby, ostre niewydolności nerek oraz poważne reakcje skórne. U pacjentów z cukrzycą należy monitorować ryzyko hipoglikemii. Po wprowadzeniu leku do obrotu zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Telam 40 mg + 10 mg
bradykardia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, telmisartan i amlodypina, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka -
Interakcje leku
Produkt złożony Telam, zawierający telmisartan i amlodypinę, nie wykazuje istotnych interakcji między tymi składnikami, jednak brak jest kompleksowych badań interakcyjnych. Należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak baklofen, amifostyna, leki neuroleptyczne i przeciwdepresyjne. Spożycie alkoholu może zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawki. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, może powodować wzrost stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub suplementami potasu, co wymaga monitorowania. Ponadto, stosowanie litu z telmisartanem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, co również wymaga ścisłej kontroli.
Interakcje farmakokinetyczne obejmują m.in. wzrost stężenia digoksyny (do 49%) i ramiprylu (2,5-krotny wzrost AUC0-24 i Cmax) podczas jednoczesnego stosowania z Telamem. Amlodypina podlega metabolizmowi przez CYP3A4, dlatego inhibitory CYP3A4 (np. azole, makrolidy, werapamil, diltiazem) mogą zwiększać jej ekspozycję i ryzyko niedociśnienia, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą ją obniżać, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawki. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania amlodypiny z grejpfrutem ze względu na zwiększoną biodostępność leku. W przypadku leków immunosupresyjnych (takrolimus, cyklosporyna, inhibitory mTOR) konieczne jest monitorowanie stężeń i dostosowanie dawek. Dodatkowo, dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę u pacjentów przyjmujących amlodypinę ze względu na 77% wzrost ekspozycji na symwastatynę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Telam 40 mg + 10 mg
amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ewerolimus, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, lek miorelaksacyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, rozszerzenie naczyń obwodowych, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, Telam, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychotyczne -
Profil bezpieczeństwa leku
Telmisartan w połączeniu z amlodypiną wymaga zachowania szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących piersią nie zaleca się stosowania tego leku ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa telmisartanu oraz przenikanie amlodypiny do mleka, co może niekorzystnie wpływać na niemowlęta, zwłaszcza noworodki i wcześniaki. U seniorów nie jest konieczne rutynowe dostosowanie dawki, jednak zwiększanie dawki amlodypiny powinno odbywać się ostrożnie, z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek nie wymagają modyfikacji dawki, ale konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub poddawanych hemodializie doświadczenie jest ograniczone, a lek nie jest usuwany podczas dializy. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lek jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach, a w łagodnych do umiarkowanych należy stosować mniejsze dawki i monitorować pacjenta ze względu na zmniejszony klirens i zwiększoną ekspozycję na amlodypinę.
Produkt leczniczy może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, takie jak omdlenia, senność czy zawroty głowy, co wymaga od pacjentów zachowania ostrożności i zaprzestania prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia tych objawów. Ponadto, jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działanie hipotensyjne leku, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, dlatego zaleca się unikanie alkoholu lub zachowanie szczególnej ostrożności podczas terapii. W sumie, stosowanie telmisartanu z amlodypiną wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, z uwzględnieniem monitorowania parametrów biochemicznych i stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Telam 40 mg + 10 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Telam, zawierający 40 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z niedrożnością przewodów żółciowych oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. W kardiologii przeciwwskazania obejmują wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, gdzie stosowanie Telamu może pogorszyć stan pacjenta.
Jednoczesne stosowanie telmisartanu i amlodypiny z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) z powodu ryzyka hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek. W sytuacjach klinicznych takich jak łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, hipowolemia, hipotensja, pierwotny hiperaldosteronizm, stabilna hemodynamicznie niewydolność serca oraz u kobiet planujących ciążę, konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka terapii oraz ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych podczas leczenia produktem Telam.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Telam 40 mg + 10 mg
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, hiperkaliemia, hipotensja, hipowolemia, interakcja lekowa, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność przewodów żółciowych, niestabilna niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pierwotny hiperaldosteronizm, pochodna dihydropirydyny, stabilna niewydolność serca, telmisartan, trymestr ciąży, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie aorty, zwężenie drogi odpływu -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Telam, zawierającego telmisartan (40 mg) i amlodypinę (10 mg), wykazały, że profile toksyczności obu substancji nie nakładają się, co zmniejsza ryzyko nasilenia działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej. W badaniu toksyczności podprzewlekłej na szczurach (dawki 3,2/0,8; 10/2,5; 40/10 mg/kg) nie stwierdzono nasilenia toksyczności. Telmisartan w dawkach terapeutycznych powodował obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i potasu w surowicy). U zwierząt obserwowano także uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec przez doustne uzupełnienie soli. Zwiększona aktywność reninowa osocza i przerost aparatu przykłębuszkowego były charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Nie wykazano działania teratogennego telmisartanu, choć dawki toksyczne wpływały na rozwój noworodków (mniejsza masa ciała, opóźnione otwieranie oczu). Badania mutagenności i rakotwórczości telmisartanu były negatywne.
Amlodypina w badaniach na szczurach i myszach wykazała efekty reprodukcyjne przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (10 mg/dobę), takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. Badania płodności u szczurów przy dawce 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność dawki ludzkiej) wykazały zmniejszenie stężenia FSH i testosteronu, obniżenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Długoterminowe badania rakotwórczości amlodypiny (dawki 0,5; 1,25; 2,5 mg/kg/dobę) nie wykazały działania kancerogennego. Badania mutagenności amlodypiny również nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego. Podsumowując, przedkliniczne dane wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa skojarzenia telmisartanu i amlodypiny, bez synergistycznego nasilenia toksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telam 40 mg + 10 mg
aktywność reninowa osocza, amlodypina bezylan, amlodypina maleinian, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, komórka Sertoliego, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametr czerwonokrwinkowy, potas, przerost aparatu przykłębuszkowego, spermatyda, Telam, telmisartan i amlodypina, testosteron, zmiana zapalna -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Telam to dwuwarstwowa tabletka zawierająca dwie substancje czynne: 40 mg telmisartanu (Telmisartanum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci amlodypiny bezylanu. Formulacja zawiera także szereg substancji pomocniczych, takich jak sodu wodorotlenek (regulacja pH), meglumina (środek solubilizujący), powidon K-25 (polimer wiążący), mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian, skrobia żelowana i kukurydziana oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad i właściwości farmaceutyczne tabletki. Tabletka ma charakterystyczny dwubarwny wygląd (biała i żółta strona) oraz wymiary 12,2-12,8 mm długości i 5,7-6,3 mm szerokości, z wypukłymi powierzchniami ułatwiającymi połykanie.
Telam jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 98 tabletek, z okresem ważności 2 lata od daty produkcji przy prawidłowym przechowywaniu w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych między lekiem a materiałami opakowania. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niewykorzystanego produktu, jednak zaleca się stosowanie ogólnych zasad utylizacji leków w celu minimalizacji wpływu na środowisko. Prawidłowe przechowywanie i stosowanie Telamu zapewnia zachowanie pełnej skuteczności terapeutycznej przez cały okres ważności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Telam 40 mg + 10 mg
amlodypina, amlodypiny bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, interakcje farmaceutyczne, krospowidon, krzemionka koloidalna, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, powidon, skrobia żelowana, solubilizacja, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletka dwuwarstwowa, telmisartan, telmisartan i amlodypina, tlenek żelaza, wodorotlenek sodu -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Telam, zawierający telmisartan (40 mg) i amlodypinę (10 mg), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu i noworodka, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. Brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej połączonego stosowania obu substancji, jednak dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na konieczność ostrożności. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Telam, należy natychmiast przerwać terapię i wprowadzić lek przeciwnadciśnieniowy o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się także monitorowanie płodu za pomocą USG w celu oceny funkcji nerek i budowy czaszki oraz obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
Stosowanie Telam w okresie karmienia piersią nie jest zalecane, gdyż amlodypina przenika do mleka matki w ilościach od 3% do 7%, a maksymalnie do 15% dawki przyjmowanej przez matkę, przy czym wpływ na niemowlę pozostaje nieznany. Brak jest danych dotyczących przenikania telmisartanu do mleka ludzkiego, co dodatkowo podkreśla konieczność unikania tego leku w laktacji. W odniesieniu do płodności, telmisartan nie wykazał wpływu na płodność w badaniach przedklinicznych, natomiast dane dotyczące amlodypiny są niewystarczające, choć odnotowano odwracalne zmiany biochemiczne w plemnikach u niektórych pacjentów oraz działania niepożądane u samców szczurów. Lekarz powinien poinformować kobiety w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii Telam oraz o potrzebie zmiany leczenia przed planowaną ciążą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telam 40 mg + 10 mg
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, dawka amlodypiny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, lek Telam, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, profil bezpieczeństwa leku, telmisartan, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Telam, zawierający 40 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Kluczowe działania niepożądane, które mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, to omdlenia, senność, nieukładowe zawroty głowy oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Nawet sporadyczne wystąpienie tych objawów stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn przemysłowych, pracy na wysokościach oraz innych czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tych ryzykach oraz zalecić całkowite powstrzymanie się od wymienionych czynności w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, co powinno być udokumentowane w dokumentacji medycznej.
Informacje przekazywane pacjentowi powinny być dostosowane do indywidualnego profilu, uwzględniając wiek, współistniejące choroby neurologiczne, stosowanie innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy oraz zawodowe ryzyko związane z prowadzeniem pojazdów. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z chorobami neurologicznymi oraz tych przyjmujących leki o działaniu sedatywnym. Niewłaściwe poinformowanie pacjenta może skutkować przeniesieniem odpowiedzialności prawnej na lekarza w przypadku wypadku drogowego. Dlatego też szczegółowe omówienie potencjalnych działań niepożądanych leku Telam (40 mg telmisartanu + 10 mg amlodypiny) jest nie tylko elementem dobrej praktyki klinicznej, ale również obowiązkiem prawnym, mającym na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta i społeczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telam 40 mg + 10 mg
choroba neurologiczna, czas reakcji, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, leczenie przeciwnadciśnieniowe, leki wpływające na OUN, nieukładowe zawroty głowy, omdlenie, percepcja przestrzenna, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda na leczenie, Telam, telmisartan i amlodypina, zaburzenia równowagi, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego -
Wskazania do stosowania
Preparat Telam w dawce 40 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek występuje w formie dwuwarstwowych tabletek o wymiarach 12,2-12,8 mm na 5,7-6,3 mm, z białą i żółtą stroną. Telam może być stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów, u których monoterapia amlodypiną 10 mg nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, a także jako leczenie zastępcze u osób przyjmujących telmisartan 40 mg i amlodypinę 10 mg w oddzielnych preparatach, co pozwala na uproszczenie schematu leczenia i poprawę compliance.
Mechanizm działania preparatu opiera się na synergii telmisartanu, antagonisty receptora angiotensyny II, oraz amlodypiny, blokera kanałów wapniowych, co umożliwia skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego niż monoterapia. Telam zawiera maksymalną dawkę amlodypiny (10 mg), co wskazuje na jego zastosowanie u pacjentów wymagających intensywnego leczenia hipotensyjnego. Decyzja o włączeniu preparatu powinna być poprzedzona oceną dotychczasowego leczenia i odpowiedzi pacjenta, a stosowanie leku złożonego może poprawić przestrzeganie zaleceń terapeutycznych i długoterminową skuteczność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Telam 40 mg + 10 mg
amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, compliance, działanie hipotensyjne, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie substytucyjne, leczenie uzupełniające, leczenie zastępcze, monoterapia amlodypiną, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, samoistne nadciśnienie tętnicze, schemat dawkowania, telmisartan