Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, substancjami i żywnością. Interakcje te mogą być związane zarówno z walsartanem, jak i hydrochlorotiazydem lub z obydwoma składnikami aktywnymi jednocześnie.¹

Interakcje związane z obydwoma składnikami aktywnymi

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Lit – Podczas jednoczesnego stosowania litu z tiazydami (w tym hydrochlorotiazydem) obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jednoczesnego stosowania litu z walsartanem, takie skojarzenie nie jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne z medycznego punktu widzenia, należy ściśle monitorować stężenie litu we krwi pacjenta.²

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Co-Valsacor może potęgować działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak guanetydyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRA), leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia oraz bezpośrednie inhibitory reniny (DRI).³

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – Możliwe jest osłabienie reakcji na te substancje. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest jednoznacznie określone i niewystarczające, aby całkowicie wykluczyć ich równoczesne stosowanie.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (>3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ – Jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu z NLPZ może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, takie połączenie może skutkować pogorszeniem czynności nerek oraz zwiększeniem stężenia potasu w surowicy. Z tego powodu na początku leczenia zaleca się monitorowanie funkcji nerek oraz adekwatne nawodnienie pacjenta.⁵

Interakcje związane z walsartanem

Dane z badań klinicznych wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), wynikająca z jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych, w tym niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (łącznie z ostrą niewydolnością nerek) w porównaniu z monoterapią lekami z tej grupy.⁶

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje mogące zwiększać stężenie potasu – Jeśli stosowanie takich leków z walsartanem jest niezbędne, zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w osoczu.⁷

Białka transportujące

Badania in vitro wykazały, że walsartan jest substratem transporterów wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 oraz transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan. Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia tymi lekami.⁸

Brak istotnych klinicznie interakcji

W badaniach dotyczących interakcji leków nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, który jest składnikiem preparatu Co-Valsacor.⁹

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności

Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy – Działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu może nasilać się podczas jednoczesnego stosowania leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu, kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych. Gdy takie leki są stosowane równocześnie z produktem Co-Valsacor, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Leki mogące wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes – Ze względu na ryzyko hipokaliemii, hydrochlorotiazyd należy stosować ostrożnie w połączeniu z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹¹

Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy – Efekt hiponatremiczny leków moczopędnych może nasilać się podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych i innych. Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.¹²

Glikozydy naparstnicy – Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.¹³

Sole wapnia i witamina D – Podawanie hydrochlorotiazydu z witaminą D lub solami wapnia może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z solami wapnia może powodować hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do tej nieprawidłowości (np. z nadczynnością przytarczyc, nowotworami złośliwymi lub stanami zależnymi od witaminy D) poprzez zwiększone zwrotne wchłanianie wapnia w kanalikach nerkowych.¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) – Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. Metforminę należy stosować ostrożnie z uwagi na ryzyko kwasicy mleczanowej, która może wystąpić na skutek czynnościowej niewydolności nerek związanej ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Hydrochlorotiazyd może również nasilać hiperglikemizujące działanie diazoksydu.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydów z allopurynolem może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne i inne leki wpływające na motorykę przewodu pokarmowego – Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydów, prawdopodobnie poprzez zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego i spowolnienie opróżniania żołądka. Natomiast leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą zmniejszać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych.¹⁸

Amantadyna – Tiazydy (w tym hydrochlorotiazyd) mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych powodowanych przez amantadynę.¹⁹

Żywice jonowymienne – Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, co może prowadzić do niewystarczającego działania hydrochlorotiazydu. Można zminimalizować tę interakcję, podając hydrochlorotiazyd co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy.²⁰

Leki cytotoksyczne – Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) przez nerki, potencjalnie nasilając ich działanie supresyjne na szpik kostny.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – Tiazydy mogą nasilać działanie pochodnych kurary i innych środków zwiotczających mięśnie szkieletowe.²²

Cyklosporyna – Jednoczesne stosowanie cyklosporyny może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.²³

Alkohol, barbiturany i opioidy – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z substancjami, które również mają działanie hipotensyjne (np. poprzez zmniejszenie aktywności współczulnej ośrodkowego układu nerwowego lub bezpośrednie rozszerzenie naczyń) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.²⁴

Metylodopa – Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów otrzymujących jednocześnie metylodopę i hydrochlorotiazyd.²⁵

Środki kontrastujące zawierające jod – U pacjentów z odwodnieniem wywołanym diuretykami istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie po podaniu dużych dawek produktów jodowych. Przed zastosowaniem takich środków pacjent powinien być odpowiednio nawodniony.²⁶

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu w trakcie leczenia produktem Co-Valsacor wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol, podobnie jak barbiturany i opioidy, może nasilać działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do nasilonego niedociśnienia ortostatycznego. Efekt ten wynika z faktu, że alkohol zmniejsza aktywność współczulną ośrodkowego układu nerwowego i wywiera bezpośrednie działanie rozszerzające na naczynia krwionośne.²⁷

Ponadto u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, spożywanie alkoholu może nasilać odwodnienie, co zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza przy późniejszym zastosowaniu środków kontrastujących zawierających jod.

Należy poinformować pacjentów o potencjalnych zagrożeniach związanych z jednoczesnym spożywaniem alkoholu podczas leczenia preparatem Co-Valsacor, takich jak:

• zwiększone ryzyko niedociśnienia, mogącego prowadzić do zawrotów głowy i omdleń
• nasilenie działania diuretycznego i ryzyko odwodnienia
• zwiększone ryzyko zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza hipokaliemii)
• potencjalne zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności

Zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Co-Valsacor.

Tabela interakcji