Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Losartan Hydrochlorotiazyd Krka (losartan + hydrochlorotiazyd) wykazuje szereg istotnych interakcji z innymi lekami, które wynikają zarówno z właściwości losartanu, jak i hydrochlorotiazydu. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpiecznej i skutecznej farmakoterapii u pacjentów leczonych tym preparatem.¹

Interakcje związane z losartanem

Ryfampicyna i flukonazol powodują zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu losartanu we krwi, jednak kliniczne znaczenie tych interakcji nie zostało w pełni ustalone.²

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie potasu w surowicy. Nie zaleca się łącznego stosowania losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi produktami mogącymi zwiększać stężenie potasu w surowicy (np. produkty zawierające trimetoprim).³

Jednoczesne stosowanie losartanu z solami litu wymaga ścisłego monitorowania stężenia litu w surowicy krwi, gdyż losartan, podobnie jak inne leki wpływające na wydalanie sodu, może zmniejszać wydalanie litu.⁴

Podczas jednoczesnego stosowania losartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych oraz nieselektywnymi NLPZ, może dojść do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Ponadto, takie połączenie może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ciężkiej niewydolności nerek, oraz podwyższać stężenie potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się szczególną ostrożność przy stosowaniu takiego skojarzenia, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek ściśle monitorowana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w regularnych odstępach czasu w trakcie terapii.⁵

Wyniki badań klinicznych wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.⁶

Leki powodujące niedociśnienie, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen czy amifostyna, mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia przy jednoczesnym stosowaniu z losartanem.⁷

Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas przyjmowania losartanu z hydrochlorotiazydem, ponieważ sok ten zawiera składniki hamujące enzymy CYP450, które mogą zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu losartanu i osłabiać jego działanie terapeutyczne.⁸

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Alkohol, barbiturany, leki narkotyczne lub przeciwdepresyjne mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne występujące podczas leczenia hydrochlorotiazydem.⁹

Hydrochlorotiazyd może wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych (zarówno doustnych, jak i insuliny). Metforminę należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej związanej z możliwością czynnościowej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.¹⁰

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi prowadzi do działania addycyjnego, czyli sumowania się efektów hipotensyjnych.¹¹

Żywice jonowymienne (kolestyramina i kolestypol) utrudniają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Pojedyncze dawki tych żywic wiążą hydrochlorotiazyd i zmniejszają jego wchłanianie w przewodzie pokarmowym odpowiednio do 85% (kolestyramina) i 43% (kolestypol).¹²

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z kortykosteroidami lub ACTH może nasilać niedobór elektrolitów, szczególnie hipokaliemię.¹³

Hydrochlorotiazyd może osłabiać reakcję na aminy presyjne (np. adrenalinę), jednak nie w stopniu wykluczającym ich stosowanie.¹⁴

Podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu z niedepolaryzującymi lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) może dojść do zwiększenia reakcji na te leki.¹⁵

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu z hydrochlorotiazydem, ponieważ leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu i znacznie zwiększają ryzyko wystąpienia jego działań toksycznych.¹⁶

W przypadku stosowania leków w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol) może być konieczna modyfikacja ich dawkowania, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Jednoczesne stosowanie z tiazydowymi lekami moczopędnymi może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać dostępność biologiczną tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego i szybkości opróżniania żołądka.¹⁸

Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – hydrochlorotiazyd może zmniejszać wydalanie przez nerki leków cytotoksycznych oraz nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku.¹⁹

Przy dużych dawkach salicylanów, hydrochlorotiazyd może zwiększać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy.²⁰

Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej przy jednoczesnym stosowaniu hydrochlorotiazydu i metyldopy.²¹

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia objawów dny moczanowej.²²

Powodowany przez tiazydy niedobór potasu lub magnezu we krwi może sprzyjać wystąpieniu arytmii wywoływanych przez glikozydy naparstnicy.²³

Interakcje związane z zaburzeniami równowagi potasu

Zalecane jest okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy krwi oraz badanie EKG w przypadku stosowania losartanu/hydrochlorotiazydu z lekami, na które wpływają zaburzenia równowagi potasu w surowicy (np. glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami mogącymi powodować arytmię typu torsades de pointes (wielokształtny częstoskurcz komorowy) przy niedoborze potasu we krwi.²⁴

Do wspomnianych leków należą:

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopyramid)²⁵
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)²⁶
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpiryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)²⁷
• inne substancje (np. beprydyl, cyzapryd, difemanyl, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, winkamina iv.)²⁸

Tiazydowe leki moczopędne mogą powodować zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi z powodu jego zmniejszonego wydalania. W przypadku konieczności stosowania suplementów wapnia, należy kontrolować jego stężenie w surowicy krwi oraz odpowiednio dostosować dawkowanie.²⁹

Tiazydowe leki moczopędne mogą wpływać na wyniki badań czynności przytarczyc ze względu na ich wpływ na metabolizm wapnia.³⁰

Przy jednoczesnym stosowaniu karbamazepiny istnieje ryzyko objawowej hiponatremii. Konieczna jest kontrola kliniczna i biologiczna.³¹

W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem leków moczopędnych istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej niewydolności nerek przy podawaniu środków kontrastujących zawierających jod, zwłaszcza w dużych dawkach. Przed podaniem związku zawierającego jod, pacjenta należy odpowiednio nawodnić.³²

Hydrochlorotiazyd może nasilać zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemię, przy jednoczesnym stosowaniu z amfoterycyną B (podawaną pozajelitowo), kortykosteroidami, ACTH lub pobudzającymi perystaltykę jelit lekami przeczyszczającymi lub glicyryzyną (zawartą w lukrecji).³³

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z produktem Losartan Hydrochlorotiazyd Krka może nasilać działanie hipotensyjne leku i prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Alkohol może potęgować niedociśnienie ortostatyczne wywoływane przez hydrochlorotiazyd, co może objawiać się zawrotami głowy, omdleniami lub upadkami, szczególnie przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą.³⁴

Ponadto, alkohol może nasilać działanie odwadniające hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii i hipomagnezemii. Te zaburzenia elektrolitowe mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

Pacjenci przyjmujący Losartan Hydrochlorotiazyd Krka powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku związanym ze spożywaniem alkoholu i zaleca się ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie alkoholu podczas leczenia tym produktem.

Tabela interakcji