Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie produktu leczniczego Valtap HCT (walsartan + hydrochlorotiazyd) wiąże się z licznymi interakcjami farmakologicznymi o różnym stopniu istotności klinicznej. Interakcje te wynikają zarówno z właściwości walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu, lub z ich połączonego działania.¹

Jednoczesne stosowanie, które nie jest zalecane

Lit: Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz tiazydami, w tym hydrochlorotiazydem, zgłaszano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, a skojarzenie walsartanu z hydrochlorotiazydem prawdopodobnie dodatkowo zwiększa ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia litu w surowicy.²

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu i substytuty soli zawierające potas: W przypadku konieczności zastosowania produktu leczniczego wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu ze względu na ryzyko hiperkaliemii.³

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Inne leki przeciwnadciśnieniowe: Valtap HCT może nasilać działanie innych leków o właściwościach przeciwnadciśnieniowych, takich jak guanetydyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRA), leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia i bezpośrednie inhibitory reniny (DRI).⁴

Aminy presyjne: Możliwe jest osłabienie reakcji na aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) podczas stosowania Valtap HCT. Znaczenie kliniczne tego działania nie jest pewne i wystarczające do wykluczenia ich stosowania.⁵

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): NLPZ, w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g na dobę i niewybiórcze NLPZ, mogą osłabiać hipotensyjne działanie zarówno antagonistów receptora angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Ponadto, jednoczesne stosowanie Valtap HCT i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Z tego względu zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia, jak również zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.⁶

Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na układ RAA.⁷

Transportery nerkowe i wątrobowe

Wyniki badań in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub inhibitorów transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać narażenie ogólnoustrojowe na walsartan. Należy zachować odpowiednią ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego leczenia tymi lekami.⁸

Brak istotnych interakcji walsartanu

W badaniach interakcji lekowych walsartanu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, będącym składnikiem produktu Valtap HCT.⁹

Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Interakcje wpływające na gospodarkę elektrolitową

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu: Działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu mogą nasilać jednocześnie podawane leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, kwas salicylowy i jego pochodne. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków ze skojarzeniem walsartanu i hydrochlorotiazydu zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu: Działanie hiponatremiczne leków moczopędnych mogą nasilać jednocześnie podawane inne leki, takie jak leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwpadaczkowe itp. W razie długotrwałego podawania tych leków należy zachować ostrożność.¹¹

Sole wapnia i witamina D: Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z solami wapnia może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii u pacjentów z czynnikami predysponującymi do jej wystąpienia (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworu złośliwego lub stanów zależnych od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.¹²

Interakcje z lekami kardiologicznymi

Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydowe leki moczopędne może prowadzić do zaburzeń rytmu serca spowodowanych stosowaniem glikozydów naparstnicy. Jednoczesne stosowanie wymaga monitorowania stężenia elektrolitów.¹³

Produkty lecznicze, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes: Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hipokaliemii, hydrochlorotiazyd należy stosować ostrożnie z lekami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i klasy III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹⁴

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Leki przeciwcukrzycowe (leki doustne i insulina): Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. Należy zachować ostrożność podając metforminę z powodu ryzyka kwasicy mleczanowej wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek, związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd: Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą nasilać działanie zwiększające stężenie glukozy diazoksydu.¹⁶

Interakcje z lekami stosowanymi w dnie moczanowej

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej: Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy i z tego względu może zajść konieczność dostosowania dawki leków nasilających wydalanie kwasu moczowego z moczem. Konieczne może okazać się zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Interakcje z innymi grupami leków

Leki przeciwcholinergiczne: Dostępność biologiczna tiazydowych leków moczopędnych może zostać zwiększona pod wpływem leków przeciwcholinergicznych (np. atropina, biperyden), najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienia opróżniania żołądka z treści pokarmowej. Natomiast w przypadku leków prokinetycznych, takich jak, np. cyzapryd można oczekiwać zmniejszenia dostępności biologicznej leków moczopędnych z grupy tiazydów.¹⁸

Amantadyna: Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.¹⁹

Żywice jonowymienne: Kolestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, czego skutkiem może być niepełne działanie terapeutyczne tiazydowych leków moczopędnych. Odpowiednie dawkowanie w czasie hydrochlorotiazydu i żywicy, np. poprzez podanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy, potencjalnie może zminimalizować interakcję.²⁰

Leki cytotoksyczne: Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe: Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe z grupy pochodnych kurary.²²

Cyklosporyna: Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.²³

Metylodopa: Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone metylodopą i hydrochlorotiazydem.²⁴

Środki kontrastujące z zawartością jodu: U pacjentów z odwodnieniem wywołanym lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem tych leków pacjenta należy ponownie nawodnić.²⁵

Interakcje leku z alkoholem

Stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, jednocześnie z alkoholem może nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Alkohol, podobnie jak barbiturany czy opioidy, wywiera działanie obniżające ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie aktywności sympatykomimetycznej ośrodkowego układu nerwowego lub poprzez bezpośrednie rozszerzenie naczyń krwionośnych.²⁶

Alkohol może potęgować hipotensyjne działanie Valtap HCT, zwiększając ryzyko objawów niedociśnienia, takich jak zawroty głowy, zwłaszcza przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą. Dodatkowo, alkohol może nasilać działanie diuretyczne hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, w szczególności hipokaliemii.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Valtap HCT lub przynajmniej znaczne ograniczenie jego ilości, a także zachowanie ostrożności przy wstawaniu z pozycji leżącej lub siedzącej, szczególnie na początku leczenia.

Tabela interakcji produktu Valtap HCT z innymi lekami