homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna (HoFH) to rzadka, genetycznie uwarunkowana choroba lipidowa, charakteryzująca się ekstremalnie wysokim stężeniem cholesterolu LDL w osoczu. Występuje z częstością około 1:300 000 do 1:1 000 000. Pacjenci dziedziczą mutacje genowe od obojga rodziców, najczęściej w genie receptora LDL (LDLR), ale mogą też dotyczyć genów APOB, PCSK9 lub LDLRAP1.
Choroba manifestuje się bardzo wcześnie – już w dzieciństwie występują charakterystyczne objawy, takie jak żółtaki ścięgien, żółtaki guzkowate, rąbek rogówkowy (arcus lipoides) oraz przedwczesna i ciężka miażdżyca. Stężenie cholesterolu całkowitego u pacjentów z HoFH przekracza zazwyczaj 500 mg/dl (13 mmol/l), a LDL-C 450 mg/dl (11,7 mmol/l).
Nieleczona HoFH prowadzi do rozwoju choroby wieńcowej i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych już w pierwszej lub drugiej dekadzie życia. Leczenie obejmuje intensywną terapię statynami w skojarzeniu z ezetimibem, inhibitorami PCSK9, lomitapidem lub ewolokumadem oraz regularne zabiegi aferezy lipoprotein. W wybranych przypadkach rozważa się przeszczepienie wątroby. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie kompleksowego leczenia ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atoris 20 mg
Lek Atoris zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, będącą inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowanym w leczeniu hiperlipidemii, w szczególności hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej oraz hiperlipidemii złożonej (typy IIa i IIb wg Fredricksona). Terapia atorwastatyną jest wskazana u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 10 roku życia, po nieskuteczności leczenia dietetycznego i niefarmakologicznego. W ciężkich przypadkach homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej Atoris stosuje się jako terapię uzupełniającą lub podstawową, gdy inne metody są niedostępne. Ponadto lek jest zalecany w prewencji pierwotnej i wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów dorosłych z wysokim ryzykiem, jako element kompleksowej strategii obejmującej modyfikację czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie, cukrzyca, otyłość czy palenie tytoniu.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol LDL, cukrzyca, działanie hipolipemizujące, gospodarka węglowodanowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, nadciśnienie tętnicze, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, prewencja sercowo-naczyniowa, prewencja wtórna, statyna, triglicerydy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvacard 20 20 mg
Ocena przeciwwskazań do stosowania symwastatyny (Simvacard) jest niezbędna przed rozpoczęciem lub kontynuacją terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, czynną chorobę wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, a także ciążę i okres karmienia piersią. Simvacard zawiera laktozę w dawkach odpowiednio 74,5 mg (10 mg), 149 mg (20 mg) i 298 mg (40 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir), gemfibrozylem, cyklosporyną oraz danazolem ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę.
aminotransferaza, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, diltiazem, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipokaliemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kobicystat, kwas nikotynowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość na symwastatynę, nefazodon, nelfinawir, niewydolność oddechowa, pozakonazol, rabdomioliza, telaprewir, telitromycyna, toksyczność wątrobowa, warfaryna, werapamil, worykonazol, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Farmakokinetyka leku Suvardio Plus, zawierającego rozuwastatynę (40 mg) i ezetymib (10 mg), odzwierciedla profile obu substancji czynnych. Rozuwastatyna charakteryzuje się biodostępnością około 20%, osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi około 19 godzin. Lek jest w dużej mierze wychwytywany przez wątrobę, gdzie hamuje reduktazę HMG-CoA (>90% aktywności). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (około 10%), głównie przez CYP2C9, a wydalanie odbywa się głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5%). Ezetymib jest szybko wchłaniany, wiąże się silnie z białkami osocza (99,7%), a jego okres półtrwania wynosi około 22 godzin. Metabolizowany jest głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i wydalany z żółcią, z około 78% dawki wydalanej z kałem i 11% z moczem. Jednoczesne podanie 10 mg rozuwastatyny z 10 mg ezetymibu powoduje 1,2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co może mieć znaczenie kliniczne dla bezpieczeństwa terapii.
BCRP, biodostępność całkowita, cholesterol frakcji LDL, CYP2C9, farmakokinetyka liniowa, glukuronid ezetymibu, glukuronid fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, izoenzym, krążenie jelitowo-wątrobowe, OATP-C, OATP1B1, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Genoptim 20 mg
Atorvastatin Genoptim jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg atorwastatyny wapniowej, stosowany doustnie w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Początkowa dawka u dorosłych wynosi zwykle 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie w zależności od stężenia LDL-C, odpowiedzi na leczenie oraz celu terapeutycznego, przy maksymalnej dawce 80 mg/dobę. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg w połączeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej postaci choroby dawki wahają się od 10 mg do 80 mg/dobę, jednak dane kliniczne są ograniczone, a leczenie powinno być wspomagane innymi metodami, np. aferezą LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, dawka początkowa, dieta ubogocholesterolowa, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, niewydolność wątroby, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, upośledzenie czynności nerek, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvacard neo 80 mg
Lek Torvacard neo, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej i homozygotycznej postaci rodzinnej oraz hiperlipidemii złożonej (typy IIa i IIb według Fredricksona). Dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Atorwastatyna skutecznie obniża stężenia cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na redukcję ryzyka miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. Wskazaniem do terapii jest niewystarczająca odpowiedź na modyfikację stylu życia, a w przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej często konieczne jest leczenie skojarzone oraz uzupełnienie o aferezę LDL, jeśli dostępna.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, funkcja wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie skojarzone, leczenie zaburzeń lipidowych, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, profil lipidowy, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka pierwotna, triglicerydy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 20 mg
Apo-Atorva (atorwastatyna) jest dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych i stosowana w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, aż do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach leczenia. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna stosowana jest jako terapia wspomagająca, a u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek nie wymaga modyfikacji dawkowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby i wymaga ostrożności u osób z jej upośledzeniem.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, droga doustna, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja pierwotna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Suvardio 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, jest selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu, działając głównie w wątrobie. Mechanizm działania obejmuje zwiększenie liczby receptorów LDL na hepatocytach oraz hamowanie syntezy lipoprotein VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego: redukcji LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz apolipoproteiny B, a także wzrostu HDL-C i apolipoproteiny A-I. Efekt terapeutyczny jest dawkozależny, z szybkim początkiem działania (od 1 tygodnia) i pełną odpowiedzią po 4 tygodniach terapii. Skuteczność potwierdzono u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z cukrzycą i rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci i rasy.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, badanie JUPITER, badanie METEOR, biosynteza cholesterolu, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, cholesterol VLDL, fenofibrat, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipertriglicerydemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kompleks intima-media, lek hipolipemizujący, lipoproteina VLDL, mewalonian, miażdżyca subkliniczna, niacyna, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Framingham, statyna, Suvardio, triglicerydy, triglicerydy VLDL, udar mózgu, wątroba, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosucard 10 mg
Przed rozpoczęciem i w trakcie terapii rozuwastatyną (Rosucard) pacjent powinien stosować dietę hipolipemiczną. Dawkowanie ustala się indywidualnie, biorąc pod uwagę stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tolerancję leku. Dawka początkowa u dorosłych z hipercholesterolemią wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 do 10 mg (wiek 6-9 lat) oraz 5-20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka początkowa to 5-10 mg, a maksymalna 20 mg/dobę. Tabletki 40 mg nie są zalecane dla pacjentów poniżej 18 lat. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg.
białko transportowe, ciężka hipercholesterolemia, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvachol
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii objawiającej się bólami mięśni, osłabieniem i podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy, co może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest dawkozależne: w badaniu klinicznym częstość miopatii wynosiła 0,03% przy dawce 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg/dobę wzrosło do około 1,0%. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów azjatyckiego pochodzenia oraz u nosicieli allelu c.521T>C genu SLCO1B1, u których ryzyko miopatii jest znacząco wyższe (do 15% u homozygot). Aktywność CK powinna być monitorowana, zwłaszcza przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek ≥65 lat, płeć żeńska, zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny) oraz w trakcie terapii w przypadku wystąpienia objawów mięśniowych. Przerwanie leczenia jest wskazane przy CK >5-krotnej górnej granicy normy lub nasilonych objawach mięśniowych.
allel c.521T>C, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, białko transportujące aniony organiczne, brak laktazy, cholesterol LDL, ciężka hipercholesterolemia, daptomycyna, fenofibrat, fibrat, genotyp CC, genotyp SLCO1B1, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, miopatia, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, powikłania sercowo-naczyniowe, rabdomioliza, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, symwastatyna, transporter BCRP, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simcovas 40 mg
Simcovas (symwastatyna) w dawkach 20 mg i 40 mg jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii oraz mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, gdy te metody okazują się niewystarczające. Lek znajduje również zastosowanie w terapii homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH), gdzie stosowany jest jako element kompleksowego leczenia, często w połączeniu z LDL-aferezą. Ponadto, symwastatyna jest zalecana w celu redukcji zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z jawną miażdżycą lub cukrzycą, niezależnie od poziomu cholesterolu całkowitego, jako część wielokierunkowej strategii terapeutycznej zmniejszającej ryzyko sercowo-naczyniowe.
choroba układu sercowo-naczyniowego, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, hipercholesterolemia pierwotna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, laktoza jednowodna, LDL-afereza, leczenie przeciwpłytkowe, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, symwastatyna, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crestor 5 mg
Rozuwastatyna (Crestor) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od stężenia cholesterolu, ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tolerancji pacjenta. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, po minimum 4 tygodniach terapii. Dawka 20 mg na dobę jest potwierdzona badaniami klinicznymi w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. U dzieci w wieku 6-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 5 mg, z zakresem do 10 mg (6-9 lat) lub do 20 mg (10-17 lat). W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej u dzieci 6-17 lat dawka początkowa to 5-10 mg, z maksymalną dawką 20 mg. Stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane u dzieci oraz u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz u osób predysponowanych do miopatii. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg.
białka transportowe OATP1B1 i BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawka początkowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, powikłania sercowo-naczyniowe, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, substrat białkowy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lambrinex 40 mg
Lambrinex, zawierający atorwastatynę wapniową, jest wskazany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej, heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej oraz hiperlipidemii złożonej (typ IIa i IIb wg Fredricksona) u pacjentów od 10. roku życia, u których dieta i modyfikacja stylu życia okazały się niewystarczające. Ponadto, lek stosuje się w homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii jako terapię uzupełniającą lub podstawową, zwłaszcza gdy inne metody, takie jak afereza LDL, są niedostępne. Lambrinex obniża poziomy cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg atorwastatyny, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii pod kontrolą lekarza specjalisty.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, biosynteza cholesterolu, blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, dieta niskocholesterolowa, dysfagia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, laktoza jednowodna, leki hipolipemizujące, miażdżyca, podwyższony poziom lipidów, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, reduktaza HMG-CoA, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyny, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, tłuszcze nasycone, triglicerydy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ridlip 10 mg
Lek Ridlip (rozuwastatyna) stosowany jest w terapii hipercholesterolemii oraz prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych, z dawkowaniem indywidualizowanym w zależności od wieku, stanu klinicznego i ryzyka pacjenta. Dawkę początkową u dorosłych ustala się na 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą specjalisty. W badaniach klinicznych dawka 20 mg/dobę była stosowana w celu redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę, z zakresem do 10 mg dla dzieci 6-9 lat i do 20 mg dla młodzieży 10-17 lat. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej u dzieci maksymalna dawka to 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) – dawka początkowa 5 mg, a dawka 40 mg jest przeciwwskazana. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz czynna chorobą wątroby.
atazanawir, BCRP, białka transportujące, cholesterol, choroba wątroby, choroby sercowo-naczyniowe, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, statyna, statyny, typranawir, zaburzenia czynności nerek, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inegy
Produkt leczniczy INEGY, łączący ezetymib i symwastatynę, wiąże się z ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy wyższych dawkach symwastatyny. Częstość miopatii wzrasta wraz z dawką: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę. Najwyższa dawka INEGY (10 mg + 80 mg) powinna być stosowana wyłącznie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, gdy korzyści przewyższają ryzyko. W badaniu IMPROVE-IT częstość miopatii dla dawki 10 mg + 40 mg wyniosła 0,2%, a rabdomiolizy 0,1%. Ryzyko miopatii zwiększa się u pacjentów z wariantem genetycznym SLCO1B1 c.521T>C, zwłaszcza homozygotycznych nosicieli allelu C, u których ryzyko miopatii przy dawce 80 mg symwastatyny wynosi około 15% rocznie. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, a leczenie należy przerwać przy CK >5x GGN lub nasilonych objawach mięśniowych.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, białko transportowe OATP, brak laktazy, choroba wieńcowa, ciężka hipercholesterolemia, cukrzyca, daptomycyna, genotyp SLCO1B1, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, heterozygotyczny nosiciel allelu C, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczny nosiciel allelu C, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia oczna, miastenia rzekomoporaźna, miopatia i rabdomioliza, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, powikłania sercowo-naczyniowe, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvastatin Bluefish
Symwastatyna (Simvastatin Bluefish) jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w leczeniu hipercholesterolemii, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy dawce 80 mg/dobę. Częstość miopatii wzrasta z dawką: 0,03% przy 20 mg, 0,08% przy 40 mg oraz 0,61% przy 80 mg. U pacjentów po zawale serca przy dawce 80 mg ryzyko miopatii wynosi około 1%. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz u nosicieli allelu SLCO1B1 c.521T>C, zwłaszcza homozygotycznych (genotyp CC), u których ryzyko miopatii może sięgać 15%. Przed rozpoczęciem terapii lub zwiększeniem dawki zaleca się oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) oraz monitorowanie jej poziomu podczas leczenia, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek >65 lat, płeć żeńska, zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny). W przypadku CK >5-krotnej normy lub nasilonych objawów mięśniowych należy przerwać leczenie.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, białko transportujące aniony organiczne, białko warunkujące oporność w raku piersi, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, mioglobinuria, miopatia, niacyna, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, symwastatyna, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin US Pharmacia 10 mg
Atorvastatin US Pharmacia zawiera atorwastatynę w dawce 10 mg (w postaci atorwastatyny wapniowej trójwodnej) i jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej oraz hiperlipidemii złożonej (typy IIa i IIb wg Fredricksona) u dorosłych, dzieci i młodzieży od 10 roku życia, w tym w heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii. Lek stosuje się jako uzupełnienie terapii dietetycznej i modyfikacji stylu życia, zwłaszcza gdy metody niefarmakologiczne okazują się niewystarczające. W przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii atorwastatyna może być stosowana zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu z innymi metodami hipolipemizującymi, np. aferezą LDL. Preparat jest dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie, zawierających substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, lecytyna sojowa i sód, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancjami.
afereza cholesterolu, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, triglicerydy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inegy 10 mg + 10 mg
INEGY to lek hipolipemizujący zawierający ezetymib (10 mg) oraz symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, stosowany w celu redukcji ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) oraz po ostrym zespole wieńcowym (ACS). Preparat jest wskazany zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statyną, jak i u statyno-naïve. INEGY znajduje zastosowanie w terapii pierwotnej hipercholesterolemii (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie gdy monoterapia statyną nie przynosi oczekiwanej kontroli lipidów lub gdy konieczne jest uproszczenie schematu leczenia poprzez połączenie ezetymibu i statyny w jednej tabletce. Ponadto, lek jest zalecany u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, gdzie terapia wymaga intensywnego, wielokierunkowego podejścia, często uzupełnianego o metody takie jak afereza LDL.
afereza LDL, choroba wieńcowa, działanie hipolipemizujące, ezetymib, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia nierodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lek INEGY, mieszana hiperlipidemia, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, statyna, stężenie lipidów, symwastatyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simcovas 20 mg
Lek Simcovas zawiera symwastatynę i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 20 mg (beżowe, owalne, dwuwypukłe z linią podziału) oraz 40 mg (ceglaste, z możliwością podziału). Wskazania do stosowania obejmują leczenie hipercholesterolemii pierwotnej i mieszanej dyslipidemii jako uzupełnienie diety i niefarmakologicznych metod terapeutycznych, a także terapię homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH), zwłaszcza gdy inne metody, takie jak LDL-afereza, są niewskazane lub niedostępne. Simcovas jest również zalecany w prewencji wtórnej u pacjentów z jawną miażdżycą układu sercowo-naczyniowego oraz u chorych z cukrzycą obciążonych dodatkowymi czynnikami ryzyka, niezależnie od poziomu cholesterolu całkowitego, w celu redukcji zachorowalności i śmiertelności sercowo-naczyniowej.
cholesterol całkowity, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowe, hipercholesterolemia pierwotna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, LDL-afereza, miażdżyca, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, stężenie cholesterolu, symwastatyna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvacard 10 10 mg
Lek Torvacard zawiera atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, stosowany jest głównie w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Wskazania obejmują pierwotną hipercholesterolemię, heterozygotyczną i homozygotyczną postać rodzinnej hipercholesterolemii oraz hiperlipidemię złożoną typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. Terapia ma na celu obniżenie cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B oraz trójglicerydów, uzupełniając leczenie dietetyczne i niefarmakologiczne. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena profilu lipidowego, wykluczenie przyczyn wtórnych, monitorowanie enzymów wątrobowych oraz ocena ryzyka sercowo-naczyniowego. Dawkowanie dobiera się indywidualnie, uwzględniając poziom LDL i odpowiedź na terapię.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dieta niskotłuszczowa, enzym wątrobowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klasyfikacja Fredricksona, laktoza jednowodna, leczenie dietetyczne, leczenie hipolipemizujące, nadciśnienie tętnicze, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, tabletka powlekana, terapia atorwastatyną, terapia dodana, trójglicerydy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvasterol 40 mg
Atorvasterol, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz rodzinnej hipercholesterolemii heterozygotycznej i homozygotycznej. Zalecana dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i celów terapeutycznych. Efekt terapeutyczny jest widoczny po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź osiągana jest po 4 tygodniach. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 10 mg/dobę, natomiast w prewencji wtórnej zaleca się 80 mg/dobę z możliwością redukcji dawki przy utrzymaniu odpowiedniego stężenia LDL-C. U dzieci powyżej 10 roku życia dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, natomiast u pacjentów przyjmujących leki przeciwwirusowe na WZW C (elbaswir z grazoprewirem) dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę.
afereza LDL, atorwastatyna, badanie funkcji wątroby, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, prewencja pierwotna, prewencja wtórna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atoris 30 mg
Atorwastatyna (Atoris) powinna być stosowana u pacjentów po wprowadzeniu i kontynuacji diety ubogocholesterolowej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i złożonej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest skuteczna u większości pacjentów, z efektem terapeutycznym widocznym po 2 tygodniach i maksymalną odpowiedzią po 4 tygodniach. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka może wynosić od 10 do 80 mg/dobę, stosowana jako terapia wspomagająca inne metody, np. aferezę LDL. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (≥10 lat) dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i monitorowane przez specjalistów.
afereza LDL, badanie kliniczne, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lekarz specjalista, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, podanie doustne, prewencja pierwotna, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złożona hiperlipidemia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 30 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Apo-Atorva) u pacjentów z hipercholesterolemią należy wdrożyć dietę ubogocholesterolową, którą kontynuuje się przez cały okres leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, bazując na wyjściowym stężeniu LDL-C, celu terapeutycznym oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co najmniej co 4 tygodnie, do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg/dobę jest wystarczająca, a efekty terapeutyczne pojawiają się po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować 40 mg z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako terapię wspomagającą inne metody, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir/grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hiperlipidemii, leki wiążące kwasy żółciowe, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, podanie doustne, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Wskazania do stosowania
Indapamid, diuretyk tiazydopodobny, wykazuje długotrwałe działanie hipotensyjne poprzez poprawę elastyczności tętnic i redukcję oporu naczyniowego, co czyni go skutecznym w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Dostępny jest w formach tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (2,5 mg), tabletek o przedłużonym uwalnianiu (1,5 mg) oraz kapsułek twardych (2,5 mg), co umożliwia indywidualizację terapii. Indapamid stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie z inhibitorami ACE (np. peryndoprylem), antagonistami kanału wapniowego (np. amlodypiną) oraz antagonistami receptora angiotensyny II (np. walsartanem). Kombinacje te dostępne są w różnych dawkach, np. Co-Prenessa (8 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu), Tertens-AM (1,5 mg indapamidu + 5 lub 10 mg amlodypiny), co pozwala na precyzyjne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydopodobny, dysfagia, działanie moczopędne, działanie synergistyczne, elastyczność tętnic, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie oporne, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, opór naczyniowy, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, preparat trójskładnikowy, rozuwastatyna, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, walsartan - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvachol
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii, objawiającej się bólami mięśni, osłabieniem oraz wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Częstość miopatii jest dawkozależna: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę, z najwyższym ryzykiem u pacjentów stosujących 80 mg/dobę, zwłaszcza w pierwszym roku terapii. U pacjentów azjatyckiego pochodzenia ryzyko miopatii przy dawce 40 mg/dobę jest wyższe (0,24%) niż u innych populacji (0,05%). Zaleca się ostrożność i rozważenie badań genetycznych w kierunku allelu c.521T>C genu SLCO1B1, który zwiększa ryzyko miopatii, szczególnie u homozygot (ryzyko do 15% w ciągu roku). Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność CK, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, i monitorować ją podczas leczenia, odstawiając lek przy wzroście CK powyżej 5-krotnej normy lub nasilonych objawach mięśniowych.
amiodaron, amlodypina, antybiotyk makrolidowy, białko transportujące aniony organiczne, białko warunkujące oporność w raku piersi, ciężka hipercholesterolemia, diltiazem, elbaswir i grazoprewir, flukonazol, genotyp SLCO1B1, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek immunosupresyjny, lek obniżający poziom lipidów, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, lomitapid, mioglobinuria, miopatia, niacyna, powikłanie sercowo-naczyniowe, rabdomioliza, symwastatyna, syntetyczny androgen, werapamil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron 20 mg
Rozuwastatyna (Zahron) powinna być stosowana z indywidualnym dostosowaniem dawki, uwzględniając wyjściowe stężenie cholesterolu, ryzyko sercowo-naczyniowe oraz tolerancję pacjenta. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg/dobę po 4 tygodniach, przy czym dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg/dobę (wiek 6-9 lat) i 5 mg/dobę (wiek 10-17 lat), z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg i 20 mg/dobę. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej u dzieci dawka początkowa to 5-10 mg/dobę, maksymalna 20 mg/dobę. Tabletki 40 mg nie są wskazane w populacji pediatrycznej. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę. Modyfikacje dawkowania są konieczne u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) – dawka początkowa 5 mg, maksymalna 20 mg, natomiast stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwwskazane.
białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, statyna, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosutrox 5 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje wysoką selektywność działania w wątrobie, prowadząc do istotnej poprawy profilu lipidowego poprzez zwiększenie liczby receptorów LDL oraz hamowanie syntezy VLDL. W badaniach klinicznych u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawki od 5 do 40 mg powodowały redukcję LDL-C od 45% do 63%, cholesterolu całkowitego od 33% do 46%, trójglicerydów od 10% do 35%, oraz wzrost HDL-C o 8-14%. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełna odpowiedź utrzymuje się podczas dalszej terapii. Rozuwastatyna jest skuteczna u pacjentów z różnymi postaciami hipercholesterolemii, w tym rodzinną heterozygotyczną i homozygotyczną, a także u dzieci i młodzieży, gdzie po 24 miesiącach leczenia obserwowano średnie zmniejszenie LDL-C o 35-45% bez wpływu na wzrost czy rozwój płciowy.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, bezwzględne zmniejszenie ryzyka, ból mięśni, ból pleców, cholesterol całkowity, frakcja HDL, frakcja LDL, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, mechanizm działania, miażdżyca naczyń, odpowiedź na leczenie, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Tannera, stężenie cholesterolu LDL, terapia skojarzona, tętnica szyjna, wątroba, zapalenie nosogardła - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Bluefish 20 mg
Simvastatin Bluefish jest dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 20 mg symwastatyny i stosowany głównie w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 mg do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z modyfikacją dawki co najmniej co 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których niższe dawki nie przyniosły efektu terapeutycznego. W terapii hipercholesterolemii zaleca się jednoczesne stosowanie diety niskocholesterolowej. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 40 mg/dobę, a lek stosuje się jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL. W przypadku terapii skojarzonej z fibratami (z wyjątkiem gemfibrozylu i fenofibratu) dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę, a przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru lub grazoprewiru – 20 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko miopatii.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, LDL-C, lomitapid, miopatia, niewydolność nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, wiązanie kwasów żółciowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Storvas CRT 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Storvas CRT) pacjent powinien stosować dietę ubogocholesterolową, co zwiększa skuteczność leczenia. Dawkowanie leku jest indywidualizowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i hiperlipidemią mieszaną dawka 10 mg jest wystarczająca, a efekt terapeutyczny pojawia się już po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę początkową również ustala się na 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg, a następnie do 80 mg lub zastosowania terapii skojarzonej z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako leczenie wspomagające, np. aferezę LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, LDL-C, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, terapia skojarzona, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvacard neo 10 mg
Torvacard neo, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, jest wskazany do leczenia hiperlipidemii, w tym hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Stosowanie leku zaleca się u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 10. roku życia, u których dieta niskocholesterolowa i metody niefarmakologiczne (w tym zwiększona aktywność fizyczna, redukcja masy ciała, ograniczenie alkoholu) nie przyniosły wystarczających efektów. Torvacard neo obniża stężenia całkowitego cholesterolu, LDL, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, co jest kluczowe w prewencji miażdżycy i zdarzeń sercowo-naczyniowych.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie tętnicze, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dieta niskocholesterolowa, glikemia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lipoproteina małej gęstości, stężenie lipidów, triglicerydy, trójwodna sól wapniowa, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvardio 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (Suvardio) pacjent powinien stosować dietę niskocholesterolową, którą kontynuuje przez cały okres leczenia. Dawkowanie ustala się indywidualnie, biorąc pod uwagę cele terapeutyczne i odpowiedź pacjenta. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg lub 10 mg doustnie raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg/dobę, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg (6-9 lat) i 20 mg (10-17 lat). U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a stosowanie 40 mg jest przeciwwskazane; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lek jest przeciwwskazany.
atazanawir, BCRP, białko transportowe, ciężka hipercholesterolemia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dawka 40 mg, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Childa-Pugha, statyna, typranawir, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvalipin 40 mg
Torvalipin, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i hiperlipidemii złożonej, wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 80 mg/dobę, przy modyfikacjach co minimum 4 tygodnie. Pierwsze efekty terapeutyczne obserwuje się po 2 tygodniach, a maksymalny efekt po 4 tygodniach stosowania. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią dawka 10 mg/dobę jest wystarczająca. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, a lek stosowany jest jako terapia uzupełniająca do innych metod, np. aferezy LDL. W profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia u dzieci, hiperlipidemia u dzieci, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, podanie doustne, profilaktyka pierwotna, stężenie LDL-C, terapia uzupełniająca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje silne działanie hipolipemizujące, głównie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL na hepatocytach oraz hamowanie produkcji VLDL, co skutkuje znacznym obniżeniem stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -35%) oraz podwyższeniem HDL-C (do +14%). Efekt terapeutyczny pojawia się już w pierwszym tygodniu terapii, a pełna odpowiedź osiągana jest po około 4 tygodniach. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z cukrzycą oraz rodzinną hipercholesterolemią, gdzie dawka 10 mg pozwala osiągnąć cel terapeutyczny LDL-C <3 mmol/l u około 80% chorych. W badaniu METEOR wykazano, że rozuwastatyna 40 mg znacząco spowalnia progresję subklinicznej miażdżycy tętnic szyjnych (zmiana CIMT -0,0014 mm/rok vs progresja +0,0131 mm/rok w grupie placebo; p<0,0001).
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, ból mięśni, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, choroba wieńcowa, fenofibrat, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kompleks intima-media, miażdżyca subkliniczna, niacyna, triglicerydy, triglicerydy VLDL, udar mózgu, zakażenie dróg moczowych, zapalenie nosogardzieli, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvagen 40 40 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie aktywnych metabolitów symwastatyny nawet ponad 10-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz kwasem fusydowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych mięśniowych. W przypadku konieczności stosowania inhibitorów CYP3A4 powodujących co najmniej pięciokrotne zwiększenie AUC, zaleca się przerwanie terapii symwastatyną i rozważenie alternatywnej statyny. Dawkowanie symwastatyny powinno być ograniczone do 20 mg/dobę podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru, grazoprewiru oraz tikagreloru, a w przypadku lomitapidu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną – do 40 mg/dobę.
amlodypina, białko warunkujące oporność w raku piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, działanie hepatotoksyczne, elbaswir, erytromycyna, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lomitapid, miopatia, nefazodon, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter OATP1B1, werapamil, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Zocor 80 80 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, znacząco zwiększają stężenia symwastatyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu, co może prowadzić do miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz silnymi inhibitorami CYP3A4. W przypadku konieczności terapii inhibitorami CYP3A4, zaleca się przerwanie stosowania symwastatyny. Dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu, antagonistów kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) oraz inhibitorów BCRP (elbaswir, grazoprewir). U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę przy stosowaniu lomitapidu. Picie soku grejpfrutowego, nawet w ilości 240 ml, może niemal dwukrotnie zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny i jest niewskazane.
antagonista kanału wapniowego, BCRP, białko transportowe, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, enzym wątrobowy, fenofibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek hipolipemizujący, lek przeciwzakrzepowy, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, terapia skojarzona, transporter OATP1B - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrox 40 40 mg
Lek Atrox 40 zawiera 40 mg atorwastatyny (w postaci 41,36 mg atorwastatyny wapniowej) i jest wskazany w leczeniu różnych postaci hipercholesterolemii, w tym pierwotnej hipercholesterolemii u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 10 roku życia, heterozygotycznej oraz homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. Terapia Atrox 40 powinna być stosowana jako uzupełnienie diety redukcyjnej i modyfikacji stylu życia, szczególnie u pacjentów, u których te metody nie przyniosły oczekiwanych efektów. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej lek może być stosowany jako terapia dodana do aferezy LDL lub jako jedyna dostępna opcja terapeutyczna, a także w skojarzeniu z innymi lekami hipolipemizującymi w celu maksymalizacji efektu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i LDL. Wskazane jest monitorowanie profilu lipidowego (cholesterol całkowity, LDL, HDL, triglicerydy) przed i w trakcie leczenia.
afereza LDL, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, dieta redukcyjna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, leczenie dietetyczne, leczenie hipolipemizujące, miopatia, nadciśnienie tętnicze, pacjent pediatryczny, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, skala ryzyka sercowo-naczyniowego, terapia hipolipemizująca, terapia skojarzona, triglicerydy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simvacard 40 40 mg
Simvacard 40 zawiera symwastatynę w dawce 40 mg i jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii oraz mieszanej dyslipidemii, gdy modyfikacja stylu życia i dieta okazują się niewystarczające. Lek stosuje się także w homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, jako uzupełnienie diety i w połączeniu z innymi metodami obniżającymi stężenie lipidów, np. aferezą LDL. Wskazania obejmują pacjentów z podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego, LDL oraz trójglicerydów, a także tych z obniżonym HDL. Każda tabletka zawiera 298 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Dostępne są również dawki 10 mg i 20 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.
afereza LDL, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca, frakcja LDL, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek hipotensyjny, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca naczyń serca, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka sercowo-naczyniowa, symwastatyna, trójglicerydy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin Krka 20 mg
Rosuvastatin Krka jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych, z dawkowaniem indywidualnie dostosowywanym do celu terapeutycznego i odpowiedzi pacjenta. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, przy czym dawki 30 mg i 40 mg stosuje się wyłącznie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą lekarską. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-17 lat) do maksymalnie 20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u dzieci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną maksymalna dawka to 20 mg. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. klirens kreatyniny <60 ml/min: dawka początkowa 5 mg, dawki 30 i 40 mg przeciwwskazane) oraz u pacjentów z chorobami wątroby (przeciwwskazane przy aktywnej chorobie wątroby). U pacjentów pochodzenia azjatyckiego dawka początkowa wynosi 5 mg, a dawki 30 i 40 mg są przeciwwskazane ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.
atazanawir, białko transportujące, choroba wątroby, cyklosporyna, ekspozycja ogólnoustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inegy 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Inegy, zawierający ezetymib i symwastatynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w ciąży i okresie karmienia piersią, a także u osób z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się wzrostem aktywności aminotransferaz. Ze względu na hepatotoksyczność symwastatyny, stosowanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań. Ponadto, tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 58,2 mg (10 mg + 10 mg) do 535,8 mg (10 mg + 80 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Stosowanie Inegy jest również przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV), które mogą zwiększać stężenie symwastatyny nawet pięciokrotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferazy w surowicy, antybiotyk makrolidowy, czynna choroba wątroby, działanie hepatotoksyczne, ezetymib i symwastatyna, fibrat, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek przeciwgrzybiczny, miopatia, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na składniki, niewydolność nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Torvacard neo 20 mg
Torvacard neo (atorwastatyna) jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowanym w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek jest wskazany u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży powyżej 10. roku życia, gdy modyfikacja stylu życia i dieta nie przynoszą wystarczających efektów. Ponadto, Torvacard neo jest zalecany w profilaktyce pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, ocenianym m.in. za pomocą skali SCORE, uwzględniając czynniki takie jak wiek, płeć, palenie tytoniu, nadciśnienie, cukrzyca, otyłość i historia chorób sercowo-naczyniowych w rodzinie.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, funkcja wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klasyfikacja Fredricksona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, parametr lipidowy, profil lipidowy, reduktaza HMG-CoA, statyna, triglicerydy, trójwodna sól wapniowa, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Aurovitas 20 mg
Simvastatin Aurovitas zawiera symwastatynę w dawkach od 5 mg do 80 mg, podawaną doustnie w pojedynczej dawce wieczornej. Standardowe dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10-20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej zalecana dawka wynosi 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. Dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną rozpoczynają terapię od 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę. Modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane co najmniej co 4 tygodnie, a terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą niskocholesterolową.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibraty, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent wieńcowy, klirens kreatyniny, lomitapid, miopatia, ostra niewydolność nerek, powikłania sercowo-naczyniowe, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek