Wskazania do stosowania
Indapamid

Indapamid, diuretyk tiazydopodobny, wykazuje długotrwałe działanie hipotensyjne poprzez poprawę elastyczności tętnic i redukcję oporu naczyniowego, co czyni go skutecznym w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Dostępny jest w formach tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (2,5 mg), tabletek o przedłużonym uwalnianiu (1,5 mg) oraz kapsułek twardych (2,5 mg), co umożliwia indywidualizację terapii. Indapamid stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie z inhibitorami ACE (np. peryndoprylem), antagonistami kanału wapniowego (np. amlodypiną) oraz antagonistami receptora angiotensyny II (np. walsartanem). Kombinacje te dostępne są w różnych dawkach, np. Co-Prenessa (8 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu), Tertens-AM (1,5 mg indapamidu + 5 lub 10 mg amlodypiny), co pozwala na precyzyjne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta.

Wskazania ogólne do stosowania indapamidu

Indapamid jest diuretykiem tiazydopodobnym o działaniu moczopędnym i hipotensyjnym, wykorzystywanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Substancja ta wykazuje długotrwałe działanie hipotensyjne związane z poprawą elastyczności tętnic i zmniejszeniem oporu naczyniowego.1 2

Głównym wskazaniem do stosowania indapamidu jest nadciśnienie tętnicze samoistne (pierwotne), które można leczyć zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.3 4

Formulacje indapamidu i ich zastosowanie

Indapamid występuje w różnych postaciach i dawkach, co wpływa na elastyczność jego stosowania:

  • Tabletki o natychmiastowym uwalnianiu (2,5 mg) – stosowane raz dziennie w leczeniu nadciśnienia samoistnego5 6
  • Tabletki o przedłużonym/zmodyfikowanym uwalnianiu (1,5 mg) – zapewniające stabilny efekt terapeutyczny przez całą dobę przy niższej dawce substancji czynnej7 8
  • Kapsułki twarde (2,5 mg) – alternatywna postać dla pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek9

Indapamid w terapii skojarzonej

Szczególnie istotne miejsce indapamid zajmuje w leczeniu skojarzonym nadciśnienia tętniczego. Występuje w preparatach zawierających różne kombinacje z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) oraz antagonistami kanału wapniowego.10 11

Indapamid z peryndoprylem

Najczęstszym skojarzeniem jest kombinacja indapamidu z peryndoprylem w różnych dawkach. Wskazania do stosowania takiego połączenia obejmują:

  • Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których monoterapia peryndoprylem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia12
  • Leczenie substytucyjne u pacjentów, którzy już stosują peryndopryl i indapamid w oddzielnych preparatach w tych samych dawkach13

Dostępne są różne dawki tej kombinacji, np. Co-Prenessa (8 mg + 2,5 mg), Co-Prenessa (2 mg + 0,625 mg), CoArprenessa (5 mg + 1,25 mg, 10 mg + 2,5 mg), pozwalające na indywidualizację terapii.14 15

Indapamid z amlodypiną

Połączenie indapamidu z amlodypiną (antagonistą kanału wapniowego) jest wskazane w leczeniu substytucyjnym pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym, którzy już stosują te substancje w oddzielnych preparatach w takich samych dawkach.16

Dostępne są preparaty zawierające indapamid 1,5 mg w połączeniu z amlodypiną 5 mg lub 10 mg (Tertens-AM).17

Indapamid z walsartanem

Kombinacja indapamidu z walsartanem (antagonistą receptora angiotensyny II) jest wskazana w leczeniu substytucyjnym nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę ciśnienia przy jednoczesnym stosowaniu tych leków w oddzielnych preparatach.18

Preparaty trójskładnikowe z indapamidem

W przypadku pacjentów wymagających bardziej złożonej terapii dostępne są preparaty trójskładnikowe zawierające indapamid.

Indapamid z peryndoprylem i amlodypiną

Takie połączenia są wskazane w leczeniu substytucyjnym nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których uzyskano już kontrolę ciśnienia tętniczego podczas stosowania peryndoprylu z indapamidem oraz amlodypiny w oddzielnych preparatach, w takich samych dawkach jak w produkcie złożonym.19 20

Przykładowe preparaty trójskładnikowe to:

  • Co-Amlessa (peryndopryl + amlodypina + indapamid) w różnych dawkach: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg, 8 mg + 10 mg + 2,5 mg21
  • CoAramlessa (peryndopryl z argininą + indapamid + amlodypina) w dawkach: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg, 10 mg + 2,5 mg + 5 mg, 10 mg + 2,5 mg + 10 mg22
  • Triplixam (peryndopryl z argininą + indapamid + amlodypina) w dawkach: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg, 5 mg + 1,25 mg + 10 mg, 10 mg + 2,5 mg + 5 mg, 10 mg + 2,5 mg + 10 mg23

Indapamid z peryndoprylem i rozuwastatyną

Unikalne połączenie peryndoprylu, indapamidu i rozuwastatyny (Roxiper) jest wskazane jako leczenie zastępcze u dorosłych pacjentów skutecznie leczonych jednocześnie rozuwastatyną, peryndoprylem i indapamidem, w takich samych dawkach jak w produkcie złożonym. Stosuje się je w leczeniu nadciśnienia tętniczego w przypadku współwystępowania zaburzeń lipidowych takich jak: pierwotna hipercholesterolemia typu IIa (w tym heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), mieszana dyslipidemia typu IIb lub homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna.24

Sytuacje kliniczne wskazujące na wybór indapamidu

Indapamid powinien być brany pod uwagę w następujących sytuacjach klinicznych:

  • Nadciśnienie tętnicze pierwotne – jako lek pierwszego wyboru lub w terapii skojarzonej25
  • Nadciśnienie oporne na monoterapię – szczególnie u pacjentów, u których monoterapia peryndoprylem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia26
  • Konieczność zmiany na leczenie skojarzone – gdy pacjent wymaga więcej niż jednego leku przeciwnadciśnieniowego27
  • Uproszczenie schematów leczenia – gdy pacjent już przyjmuje indapamid z innymi lekami w oddzielnych preparatach, a wskazane jest przejście na preparat złożony28

Dawkowanie i dobór odpowiedniego preparatu

Wybór odpowiedniego preparatu zawierającego indapamid powinien uwzględniać:

  • Wartości ciśnienia tętniczego przed leczeniem i cel terapeutyczny
  • Wcześniejsze doświadczenia pacjenta z lekami przeciwnadciśnieniowymi
  • Obecność chorób współistniejących (np. dyslipidemia wymagająca dodania rozuwastatyny)
  • Preferencje pacjenta dotyczące schematu przyjmowania leków

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu indapamidu (1,5 mg) wykazują podobną skuteczność jak tabletki o natychmiastowym uwalnianiu (2,5 mg), przy zmniejszonym ryzyku wystąpienia działań niepożądanych związanych z wyższą dawką.29 30

Korzyści z leczenia skojarzonego z indapamidem

Stosowanie indapamidu w terapii skojarzonej, szczególnie w preparatach złożonych, niesie ze sobą wiele korzyści:

  • Synergistyczne działanie hipotensyjne – połączenie indapamidu z inhibitorem ACE, antagonistą kanału wapniowego lub antagonistą receptora angiotensyny II wzmacnia efekt obniżający ciśnienie
  • Poprawa współpracy pacjenta – zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek zwiększa adherencję do zaleceń terapeutycznych
  • Zmniejszenie ryzyka działań niepożądanych – dzięki możliwości stosowania niższych dawek poszczególnych składników
  • Możliwość indywidualizacji terapii – szeroki wybór preparatów o różnych dawkach i kombinacjach składników

Podsumowanie wskazań do stosowania indapamidu

Indapamid jest cennym lekiem w arsenale terapeutycznym nadciśnienia tętniczego ze względu na swoją skuteczność, dobry profil bezpieczeństwa oraz możliwość stosowania zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Szczególnie przydatny może być u pacjentów wymagających kilku leków przeciwnadciśnieniowych, gdyż dostępne są liczne preparaty złożone zawierające indapamid w połączeniu z inhibitorami ACE, antagonistami kanału wapniowego, statynami i antagonistami receptora angiotensyny II.

Dostępność różnych postaci farmaceutycznych i dawek, w tym tabletek o przedłużonym uwalnianiu, pozwala na elastyczne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta, co jest istotnym elementem nowoczesnej terapii nadciśnienia tętniczego.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl