wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Furaginum Hasco 50 mg
Przedawkowanie furazydyny (Furaginum Hasco 50 mg) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i wydłużenie jego okresu półtrwania. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują bóle głowy, zawroty głowy, reakcje alergiczne (od wysypki po anafilaksję), nudności, wymioty oraz niedokrwistość, co może wynikać z toksycznego wpływu na układ nerwowy, błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz szpik kostny. Furazydyna jest wydalana przez nerki, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek.
badanie czynności wątroby, dializa otrzewnowa, furazydyna, hemodializa, hemoliza, morfologia krwi, nawadnianie, niedokrwistość, nietolerancja cukrów, objaw gastroenterologiczny, objaw hematologiczny, objaw neurologiczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, toksyczność szpiku kostnego, uszkodzenie hepatocytów, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie oddechowe, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Rivopharm 30 mg/5ml
Ambroxol Rivopharm, zawierający chlorowodorek ambroksolu w stężeniu 6 mg/ml (30 mg/5 ml roztwór doustny), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które klinicysta powinien monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (1-10%), niedoczulicę gardła oraz nudności, co może wpływać na komfort pacjenta i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1 000), a także ciężkie reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i świąd, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W obrębie układu pokarmowego odnotowuje się również wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha oraz suchość błon śluzowych, które mogą komplikować terapię.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, ciężka reakcja skórna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość gardła, suchość jamy ustnej, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – ACC optima Hot 600 mg/3 g
Produkt leczniczy ACC optima Hot zawiera acetylocysteinę w dawce 600 mg/3 g i jest stosowany doustnie. Działania niepożądane tego preparatu obejmują reakcje nadwrażliwości (niespecyficzne objawy, rzadko wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (ból głowy), otologiczne (szumy uszne), kardiologiczne (tachykardia), naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, bardzo rzadko krwotok), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej), skórne (pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, świąd, wyprysk) oraz ogólne (gorączka, obrzęk twarzy). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością działań występujących niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagały natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, objaw dyspeptyczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie trawienia, zaburzenie ucha i błędnika, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego – Przedawkowanie
Przedawkowanie wyciągu gęstego z Hedera helix L., folium, stosowanego m.in. w preparacie Hedelix (syrop 40 mg/5 ml, zawierający 0,8 g wyciągu gęstego na 100 ml), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Do najczęstszych symptomów należą nudności, wymioty, biegunka oraz pobudzenie psychoruchowe, w tym agresja, szczególnie u dzieci. W literaturze opisano przypadek 4-letniego dziecka, które po spożyciu około 1,8 g substancji roślinnej (ekwiwalent 88 ml syropu Hedelix) doświadczyło biegunki i nasilonej agresji. Warto podkreślić, że preparat jest ekstraktem otrzymywanym z użyciem etanolu 96%, glikolu propylenowego i wody w proporcjach 45:2:53 m/m/m, co może mieć znaczenie przy ocenie toksyczności.
agresja, aktywność psychoruchowa, antidotum, biegunka, częste wypróżnienia, dyskomfort w nadbrzuszu, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nudności, objawy kliniczne, odruch wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przewód pokarmowy, treść żołądkowa, wyciąg z bluszczu pospolitego, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, wymioty, zaburzenia zachowania, zachowania agresywne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anagrelide Accord 0,5 mg
Przedawkowanie anagrelidu, szczególnie w dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym silnego obniżenia ciśnienia tętniczego, które może manifestować się epizodami ciężkiego niedociśnienia. Pojedyncza dawka 5 mg anagrelidu może wywołać znaczące niedociśnienie tętnicze oraz objawy takie jak zawroty głowy. Do najczęściej obserwowanych objawów klinicznych należą częstoskurcz zatokowy oraz wymioty, a także potencjalna małopłytkowość, definiowana jako spadek liczby płytek krwi poniżej 150×10³/μl, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjenta po incydencie przedawkowania.
anagrelid, badania laboratoryjne, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz zatokowy, kapsułki twarde, leczenie objawowe, leczenie zachowawcze, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, ośrodek wymiotny, parametry życiowe, pień mózgu, płytki krwi, przedawkowanie anagrelidu, substancja pomocnicza, tachykardia, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Przedawkowanie
Magnez wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest składnikiem aktywnym w preparatach stosowanych w leczeniu nadkwaśności żołądka, takich jak Alumag (200 mg/tabletka), Gastal miętowy (300 mg/tabletka do ssania) oraz Maalox (400 mg/saszetka zawiesiny). Ostre przedawkowanie jest rzadkie, jednak może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy stosowaniu Maalox, gdzie zgłaszano biegunkę, ból brzucha, wymioty, zaparcia i niedrożność jelit u pacjentów z grup ryzyka. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może wywołać zaburzenia elektrolitowe, w tym hipermagnezemię, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania stężenia magnezu, glinu i fosforanów.
biegunka, ból brzucha, choroba współistniejąca, dializa otrzewnowa, glinu tlenek uwodniony, hemodializa, hipermagnezemia, jon magnezu, magnez wodorotlenek, nadkwaśność żołądka, niedrożność jelit, niewydolność nerek, odwodnienie, ostra toksyczność, ostre przedawkowanie, przewód pokarmowy, stężenie fosforanów, stężenie magnezu, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaparcie - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe zapalenie zatok nie jest wprost wymienione, ale „przewlekłe zapalenie zatok” to schorzenie, które może być związane z objawami przeziębieni – Diagnostyka i diagnoza
Przeziębienie to samoograniczająca się wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych, charakteryzująca się ostrym początkiem objawów takich jak katar, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból gardła, kichanie, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, kaszel oraz niewysoka gorączka. Diagnostyka opiera się głównie na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z oceną nozdrzy, gardła, płuc oraz węzłów chłonnych szyjnych. W rutynowej praktyce badania laboratoryjne i obrazowe nie są konieczne, chyba że objawy utrzymują się dłużej niż 10-14 dni, nasilają się lub pojawiają się symptomy sugerujące powikłania, takie jak gorączka >39°C utrzymująca się ponad 3 dni, duszność, silny ból głowy, ból ucha czy odkrztuszanie gęstej, ropnej wydzieliny. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć grypę, COVID-19, alergiczny nieżyt nosa, ostre bakteryjne zapalenie zatok, zapalenie gardła paciorkowcowe oraz krztusiec.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, badanie fizykalne, badanie mikrobiologiczne, bakteryjne zapalenie zatok, białko C-reaktywne, ból głowy, diagnostyka różnicowa, duszność, dysfagia, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, letarg, morfologia krwi, nieżyt nosa, przewlekłe zapalenie zatok, rtg klatki piersiowej, szybkie testy diagnostyczne, tachypnea, test PCR, tomografia komputerowa zatok, transport śluzowo-rzęskowy, węzły chłonne szyjne, współzakażenie wirusowe, wymaz z gardła, wymioty, zaburzenia odporności, zaciąganie międzyżebrzy, zakażenie paciorkowcowe, zakażenie subkliniczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Przedawkowanie – Logest 0,075 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie doustnego środka antykoncepcyjnego Logest, zawierającego 0,075 mg gestodenu i 0,02 mg etynyloestradiolu, może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności i wymioty, oraz do krwawień z pochwy, szczególnie u młodych pacjentek. Objawy te są zazwyczaj przemijające i samoograniczające się, jednak wymagają monitorowania klinicznego. W przypadku nasilonych wymiotów konieczne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia oraz kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej. Nie istnieje specyficzne antidotum dla tego preparatu, dlatego leczenie jest objawowe i powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.
antidotum, doustny środek antykoncepcyjny, dwuskładnikowy preparat antykoncepcyjny, działanie niepożądane, endometrium, etynyloestradiol, funkcja wątroby, gestoden, gospodarka wodno-elektrolitowa, interwencja chirurgiczna, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, nawodnienie, nudności, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewód pokarmowy, równowaga elektrolitowa, treść pokarmowa, układ krzepnięcia, układ rozrodczy, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Varel 3 mg + 0,03 mg
Przedawkowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Varel, zawierającego drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,03 mg, może skutkować wystąpieniem objawów takich jak nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z dróg rodnych, szczególnie u młodych pacjentek. Nasilenie symptomów jest zależne od dawki oraz indywidualnych predyspozycji pacjentki. Warto podkreślić, że przedawkowanie tabletek placebo (białych) nie wywołuje objawów hormonalnych, gdyż nie zawierają one substancji czynnych.
akcja serca, antidotum, ciśnienie tętnicze, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, nawodnienie, nudności, objawy niepożądane, obserwacja kliniczna, parametry życiowe, poziom hormonów, przebieg kliniczny, stan świadomości, substancje czynne, tabletki placebo, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memotropil 20% 200 mg/ml (3 g/15 ml)
Memotropil 20% (piracetam) w roztworze do wstrzykiwań, zawierający 200 mg/ml substancji czynnej, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Dane pochodzą z badań klinicznych i obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu u ponad 3000 pacjentów. Do najczęstszych działań należą hiperkinezja i senność, natomiast reakcje anafilaktoidalne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia krwotoczne, nasilenie padaczki oraz zaburzenia psychiczne (nerwowość, depresja) występują z częstością nieznaną, ale mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do krwawień lub padaczki.
astenia, ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, działanie niepożądane, gorączka, hiperkinezja, hipotensja, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, padaczka, parametr krzepnięcia, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, roztwór do wstrzykiwań, splątanie, substancja czynna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzrost masy ciała, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z anyżu – Działania niepożądane
Nalewka z anyżu (Anisi tinctura), stosowana m.in. w Syropie sosnowym złożonym Aflofarm, zawiera anetol oraz inne składniki olejku anyżowego, które mogą wywoływać liczne działania niepożądane. Preparat jest sporządzany jako wyciąg o stężeniu DER 1:4,5-5,5 z użyciem 70% (v/v) etanolu, co może dodatkowo wpływać na profil bezpieczeństwa. Najpoważniejszym ryzykiem są reakcje alergiczne na anetol, manifestujące się wysypką, świądem, pokrzywką, a w ciężkich przypadkach obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksją, szczególnie u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Apiaceae. Ponadto nalewka może powodować zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy), spadki ciśnienia tętniczego, zaburzenia oddechowe (zmniejszenie częstości oddechu, skurcz oskrzeli), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia, kolka żółciowa, nudności, wymioty) oraz trudności w oddawaniu moczu, zwłaszcza u mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego. Dodatkowo obserwuje się uczucie suchości w jamie ustnej (kserostomia).
anetol, astma, dysuria, hipoksja, kolka żółciowa, kserostomia, lek hipotensyjny, nalewka z anyżu, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, POChP, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rodzina Apiaceae, rośliny selerowate, senność, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, suchość w jamie ustnej, tinctura anisi, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Hiconcil 250 mg/5 ml
Amoksycylina, aminopenicylina z grupy beta-laktamów, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne wpływające na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Probenecyd znacząco zmniejsza nerkowe wydzielanie kanalikowe amoksycyliny, co prowadzi do zwiększenia i przedłużenia stężenia leku we krwi, dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Tetracykliny, działając bakteriostatycznie, antagonizują bakteriobójcze działanie amoksycyliny, co obniża jej efektywność i wymaga unikania ko-terapii. Allopurynol zwiększa ryzyko skórnych reakcji alergicznych, a metotreksat wykazuje podwyższoną toksyczność w wyniku zmniejszonego wydalania, co wymaga monitorowania stężenia i objawów toksyczności. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu) amoksycylina może podwyższać INR, co zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia oraz ewentualnej korekty dawki.
acenokumarol, allopurynol, aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, cefalosporyna, czas protrombinowy, działanie bakteriobójcze, działanie niepożądane, INR, lek bakteriostatyczny, lek przeciwzakrzepowy doustny, metotreksat, metronidazol, nudność, odpowiedź immunologiczna, parametry krzepnięcia, probenecyd, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja disulfiramopodobna, ściana komórkowa bakterii, synteza białek bakteryjnych, tetracyklina, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, wymioty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi (3 mg + 50 mg)/ml
Lek Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi to roztwór do infuzji o stężeniu 3 mg potasu chlorku i 50 mg glukozy na 1 ml, co odpowiada 40 mmol/l jonów potasu i chlorkowych. Preparat charakteryzuje się pH 3,5-6,0 oraz osmolarnością około 358 mOsm/l. Jest wskazany do zapobiegania i leczenia hipokaliemii, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby leczone diuretykami lub kortykosteroidami, a także w stanach zwiększonej utraty potasu (np. wymioty, biegunka, przetoki przewodu pokarmowego). Roztwór jednocześnie uzupełnia płyny i dostarcza energii w postaci glukozy, co wspomaga transport jonów potasu do komórek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol Farmina 250 mg
Produkt leczniczy Paracetamol Farmina dostępny jest w formie czopków doodbytniczych o dawkach 250 mg oraz 500 mg paracetamolu. Substancją pomocniczą jest tłuszcz stały, który stanowi bazę czopkową, umożliwiającą odpowiednie uformowanie i rozpuszczanie leku w warunkach fizjologicznych. Forma podania jest szczególnie wskazana u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków doustnych, wymiotami, zaburzeniami połykania oraz u dzieci. Opakowania zawierają 10 czopków, zabezpieczonych w blistrach z folii Aluminium/LDPE lub PVC/PE, chroniących przed wilgocią i światłem. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, co jest istotne ze względu na właściwości fizykochemiczne tłuszczu stałego, oraz w miejscu niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec ryzyku przedawkowania i toksyczności wątrobowej.
- Leksykon substancji czynnych
Amsakryna – Przedawkowanie
Amsakryna, substancja czynna leku Amsidyl (75 mg/1,5 ml), jest lekiem przeciwnowotworowym, którego przedawkowanie nie posiada swoistej odtrutki i stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. W przypadku przedawkowania konieczne jest leczenie objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem powikłań hematologicznych, takich jak mielosupresja prowadząca do hipoplazji lub aplazji szpiku kostnego. Powikłania te skutkują neutropenią, małopłytkowością i anemią, co wymaga przetaczania preparatów krwi (erytrocyty, granulocyty, płytki) oraz stosowania antybiotykoterapii empirycznej o szerokim spektrum i czynników wzrostu granulocytów. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować parametry życiowe, morfologię krwi z rozmazem, parametry biochemiczne, stan nawodnienia oraz objawy zakażeń.
amsakryna, Amsidyl, anemia, antybiotyk, antybiotykoterapia, antybiotykoterapia empiryczna, aplazja szpiku kostnego, biegunka, czynnik wzrostu granulocytów, czynniki wzrostu, hipoplazja szpiku kostnego, krwotok, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwymiotny, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, odtrutka, parametry życiowe, przetaczanie płytek krwi, świeżo mrożone osocze, wymioty, zakażenie, zapalenie błon śluzowych, żywienie parenteralne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loperamid Dr. Max 2 mg
Loperamid Dr.Max w dawce 2 mg w postaci kapsułek twardych jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u dorosłych, młodzieży (≥ 12 lat) oraz dzieci (od 10 dnia życia do 13 lat). W badaniach klinicznych obejmujących 3076 pacjentów najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaparcia (2,7% w ostrej i 2,2% w przewlekłej biegunce), wzdęcia (1,7% i 2,8%), bóle głowy (1,2% i niezbyt często) oraz nudności (1,1% i 1,2%). Profil bezpieczeństwa u dzieci był zbliżony do populacji dorosłych. Działania niepożądane klasyfikowano zgodnie z międzynarodową skalą częstości występowania, a najczęstsze objawy dotyczyły układu pokarmowego i nerwowego.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, loperamid chlorowodorek, niedrożność jelita, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, toksyczna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klean-prep –
Klean-Prep, zawierający makrogol 3350 oraz elektrolity (sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, sodu chlorek, potasu chlorek), jest stosowany doustnie jako roztwór przeczyszczający. Profil bezpieczeństwa obejmuje głównie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, występujące często (≥1/100, <1/10) takie jak nudności, wzdęcia, rozdęcie brzucha i dyskomfort jamy brzusznej. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) obserwuje się ból brzucha, wymioty oraz podrażnienie okolicy odbytu. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania obejmują pęknięcie błony śluzowej przełyku (zespół Mallory'ego-Weissa) związane z wymiotami. W zakresie układu nerwowego rzadko występują drgawki powiązane z hiponatremią oraz bóle głowy. Rzadkie są także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, a także zaburzenia elektrolitowe: hiponatremia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
ból brzucha, ból głowy, chlorek potasu, chlorek sodu, choroba serca, dreszcze, drgawki, duszność, dyskomfort brzuszny, hipokaliemia, hiponatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwwstrząsowe, makrogol, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pęknięcie przełyku, podrażnienie odbytu, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozdęcie brzucha, siarczan sodu, wodorowęglan sodu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zespół Mallory’ego-Weissa - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Lek CoArprenessa zawiera peryndopryl z argininą (5 mg, odpowiadający 3,395 mg peryndoprylu) oraz indapamid (1,25 mg). Peryndopryl działa poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co może częściowo kompensować hipokaliemię indukowaną przez indapamid. Najczęstsze działania niepożądane peryndoprylu obejmują zawroty głowy (ośrodkowe i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku i widzenia, kaszel, niedociśnienie tętnicze, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wysypki skórne oraz kurcze mięśni. Indapamid najczęściej powoduje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości skórnych, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, biegunka, ból brzucha, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, parestezja, peryndopryl z argininą, reakcja alergiczna, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej w preparacie Faxigen XL (dostępne dawki: 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g (np. 20 kapsułek 150 mg). Objawy zatrucia obejmują szerokie spektrum zaburzeń, w tym tachykardię, tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, wymioty, mydriazę oraz zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS). Ryzyko zgonu jest wyższe niż przy SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Występuje także zwiększone ryzyko samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
antidotum, benzodiazepina, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, intubacja, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mydriaza, niedociśnienie, oddział intensywnej terapii, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabletki tonizujące Labofarm –
Tabletki tonizujące Labofarm zawierają ekstrakty roślinne: kwiatostan głogu (150 mg), owoc głogu (30 mg), ziele serdecznika (100 mg) oraz ziele nostrzyka (40 mg). Każda tabletka dostarcza 0,02-0,5 mg kumaryn oraz co najmniej 1,25 mg flawonoidów w przeliczeniu na hiperozyd. Preparat może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego (dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia trawienia) oraz układu immunologicznego (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, rzadko reakcje anafilaktyczne). Częstość występowania tych działań jest nieznana z powodu ograniczonych danych klinicznych. Ze względu na obecność kumaryn, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących leki przeciwzakrzepowe, a flawonoidy mogą potencjalnie wchodzić w interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami metabolizowanymi przez podobne szlaki enzymatyczne.
biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort jamy brzusznej, ekstrakt roślinny, flawonoid, hiperozyd, kumaryna, kwiatostan głogu, lek przeciwzakrzepowy, Melilotus officinalis, nudność, obrzęk, owoc głogu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna uogólniona, reakcja anafilaktyczna, świąd, szlak enzymatyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie trawienia, ziele nostrzyka, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Oriven, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne i może prowadzić do zgonu, zwłaszcza przy dawkach około 3 g lub większych, zależnie od mocy kapsułek (37,5 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg). Objawy kliniczne obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie, hipoglikemię oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do SSRI, ale niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Dodatkowo, współistniejące czynniki ryzyka samobójstwa są częstsze u pacjentów leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, aspiracja, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawki, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipotonia, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, vertigo, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrucie ciężkie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Lek Auglavin PPH zawiera amoksycylinę trójwodną (875 mg) oraz potasu klawulanian (125 mg) i jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), które można częściowo złagodzić podając lek podczas posiłku. Inne działania niepożądane obejmują niestrawność (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki oraz czarny język włochaty (częstość nieznana). Wśród zaburzeń wątroby obserwuje się niezbyt często zwiększenie aktywności AspAT i/lub AlAT, a także zapalenie wątroby i żółtaczkę zastoinową (częstość nieznana). Zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana), wymagają monitorowania morfologii krwi podczas długotrwałego leczenia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, hemodializa, kandydoza skórna, klawulanian potasu, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, linijna dermatoza IgA, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polekowe zapalenie jelit, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Septolete ultra o smaku cytryny i miodu 3 mg + 1 mg
Przedawkowanie pastylek Septolete ultra (3 mg chlorowodorku benzydaminy + 1 mg chlorku cetylopirydyniowego) może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Chlorowodorek benzydaminy wywołuje pobudzenie, drgawki, pocenie się, ataksję, dreszcze oraz wymioty, natomiast chlorek cetylopirydyniowy powoduje nudności, wymioty, duszność, sinicę, asfiksję, paraliż mięśni oddechowych, zahamowanie czynności OUN, niedociśnienie tętnicze oraz śpiączkę. Dawka śmiertelna chlorku cetylopirydyniowego wynosi około 1-3 gramów. Objawy zatrucia wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, mimo braku swoistego antidotum dla obu substancji czynnych.
asfiksja, ataksja, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, dawka śmiertelna, drgawki, duszność, funkcje życiowe, hipoksja, interwencja medyczna, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, nudności, objaw toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, paraliż mięśni oddechowych, pobudzenie psychoruchowe, sinica, śpiączka, terapia objawowa, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neoazarina 316 mg + 10 mg
Lek Neoazarina w postaci tabletek powlekanych zawiera fosforan kodeiny półwodny (10 mg) oraz sproszkowane ziele tymianku (316 mg). W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane o nieznanej częstości, obejmujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe (suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia), zaburzenia psychiczne (zaburzenia snu) oraz reakcje alergiczne manifestujące się głównie zmianami skórnymi. Ze względu na opioidowe pochodzenie kodeiny, szczególną uwagę należy zwrócić na typowe działania niepożądane opioidów, zwłaszcza zaparcia i zaburzenia snu. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów pod kątem tych objawów oraz informować ich o potencjalnych skutkach ubocznych terapii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, fosforan kodeiny półwodny, klasyfikacja MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna opioidowa, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, suchość jamy ustnej, wymioty, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, ziele tymianku, zmiana skórna, zmniejszenie wydzielania śliny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cynku – Działania niepożądane
Chlorek cynku (ZnCl₂) w preparacie Aminomix 1 Novum jest stosowany jako źródło jonów cynku (0,00545 g/1000 ml roztworu, co odpowiada stężeniu Zn²⁺ 0,04 mmol/l) w żywieniu pozajelitowym. Produkt dostarcza niezbędnych składników odżywczych, w tym pierwiastków śladowych, i charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa przy przestrzeganiu wskazań i dawkowania. Nie zaobserwowano działań niepożądanych bezpośrednio związanych z chlorkiem cynku, jednak podczas terapii żywieniowej mogą wystąpić reakcje organizmu na żywienie pozajelitowe, szczególnie w fazie adaptacji.
Aminomix, ból głowy, chlorek cynku, dostęp żylny, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, jony cynku, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, mieszanina żywieniowa, monitorowanie pacjenta, nudności, pierwiastek śladowy, powikłanie infekcyjne, terapia żywieniowa, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół żywieniowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noctis Forte 25 mg
Doksylamina wodorobursztynian (substancja czynna Noctis Forte 25 mg) wykazuje profil działań niepożądanych głównie łagodnych i przemijających, z najwyższą częstością występowania w pierwszych dniach terapii, co wymaga szczególnej edukacji i monitorowania pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego, gdzie senność występuje bardzo często (≥1/10), a zawroty głowy i bóle głowy często (≥1/100 do <1/10). Zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie (często) i podwójne widzenie (niezbyt często), oraz objawy ze strony ucha i błędnika, jak szum w uszach (niezbyt często), również są istotne. Działania ze strony przewodu pokarmowego obejmują często suchość w jamie ustnej, zaparcia i bóle w nadbrzuszu, a także nudności, wymioty i niestrawność niezbyt często. Zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach jest częste, natomiast duszność występuje niezbyt często. Wśród działań rzadkich znajdują się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia i agranulocytoza, które wymagają natychmiastowej interwencji lekarskiej.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból górnej części brzucha, diplopia, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, drżenie, duszność, działanie niepożądane, koszmary senne, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, paradoksalne pobudzenie, podwójne widzenie, senność, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, wydzielanie śluzu w oskrzelach, wymioty, wysypka, zaburzenia układu nerwowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip 0,25 mg
REQUIP (chlorowodorek ropinirolu) jest agonistą dopaminy stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona, którego profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów o różnej częstości występowania. Bardzo często obserwuje się senność oraz nudności, a w monoterapii omdlenia (≥ 1/10). Często występują zawroty głowy, zgaga, wymioty i ból brzucha, a także splątanie w terapii skojarzonej z lewodopą. Niezbyt często pojawiają się reakcje psychotyczne (majaczenie, urojenia, paranoja), niedociśnienie ortostatyczne, czkawka oraz niepohamowana senność w ciągu dnia i nagłe napady snu (od 1/1000 do < 1/100). Z nieznaną częstością zgłaszane są reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), agresja, mania, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zaburzenia kontroli impulsów (patologiczny hazard, zwiększone libido, kompulsywne zachowania), reakcje wątrobowe oraz spontaniczna erekcja.
agonista dopaminy, aktywność enzymów wątrobowych, aktywność seksualna, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, dysfagia, dyskineza, enzym wątrobowy, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepohamowana senność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, patologiczna skłonność do hazardu, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, REQUIP, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, terapia skojarzona z lewodopą, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększone libido - Leksykon substancji czynnych
Fenylu salicylan – Działania niepożądane
Fenylu salicylan, substancja aktywna w preparacie Urosal (300 mg + 300 mg, tabletki), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, klasyfikowane według układów i narządów. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu pokarmowego (często), manifestujące się dyspepsją, nudnościami, wymiotami oraz zaburzeniami perystaltyki. Rzadziej występują dolegliwości ze strony układu moczowego, takie jak podrażnienie dróg moczowych, ból i pieczenie podczas mikcji oraz uczucie parcia na mocz. Występują również reakcje skórne o charakterze alergicznym, a także zaburzenia hematologiczne o nieznanej częstości, w tym leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, takich jak zwiększona podatność na infekcje, zaburzenia krzepnięcia i niedotlenienie tkanek. Krwiomocz, również o nieznanej częstości, wymaga pilnej oceny lekarskiej ze względu na ryzyko uszkodzenia błony śluzowej dróg moczowych.
ból brzucha, dysuria, fenylu salicylan, krwiomocz, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, niedotlenienie tkanek, nietolerancja cukrów, nudność, objaw dyspeptyczny, odczyn alergiczny skóry, parcie na mocz, podrażnienie dróg moczowych, podrażnienie jelit, reakcja alergiczna skórna, sacharoza, Urosal, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu moczowego, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nurofen dla dzieci 60 mg
Produkt leczniczy Nurofen dla dzieci w postaci czopków zawiera 60 mg ibuprofenu jako substancji czynnej, będącego niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ). Preparat jest wskazany do łagodzenia bólu, stanu zapalnego oraz obniżania gorączki u dzieci, szczególnie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest utrudnione lub niemożliwe, np. przy wymiotach lub dysfagii. Czopki mają postać cylindryczną o barwie białej lub prawie białej i zawierają podłoże tłuszczowe złożone z Witepsolu H15 oraz Witepsolu W45, które zapewniają odpowiednią konsystencję i właściwości farmakokinetyczne leku.
blister, czopek, dysfagia, gorączka u dzieci, ibuprofen, interakcje lekowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, Nurofen dla dzieci, okres ważności leku, pediatria, podłoże czopkowe, postać farmaceutyczna, stan zapalny, substancja lipidowa, tłuszcz stały, właściwości farmakokinetyczne, właściwości fizykochemiczne, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Deflegmin KIDS, syrop zawierający 15 mg ambroksolu chlorowodorku w 5 ml, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (często), nudności (często) oraz niedoczulicę błony śluzowej jamy ustnej i gardła (często). Niezbyt często występują wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadko pojawiają się reakcje nadwrażliwości, wysypka i pokrzywka. Częstość nieznana obejmuje poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd oraz ciężkie dermatozy, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężka reakcja skórna, Deflegmin KIDS, dermatoza, działanie niepożądane, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Niko-Lek Lemon 2 mg
Przedawkowanie nikotyny, szczególnie w kontekście stosowania gum do żucia Niko-Lek Lemon, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza u dzieci oraz osób niepalących, które nie wykazują tolerancji na nikotynę. Minimalna śmiertelna dawka doustna u dzieci wynosi 40-60 mg, natomiast u dorosłych niepalących 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Objawy zatrucia nikotyną obejmują szerokie spektrum od nudności, wymiotów, ślinotoku, bólu brzucha, biegunki, pocenia się, bólu głowy i zawrotów głowy (objawy lekkiego/umiarkowanego zatrucia), po ciężkie stany takie jak hipotensja, nieregularny puls, duszność, zapaść krążeniowa oraz drgawki uogólnione, które mogą prowadzić do zgonu. Wchłanianie nikotyny z połkniętej, nieprzeżutej gumy jest wolne i niepełne, co zmniejsza ryzyko zatrucia w porównaniu z innymi drogami podania.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka śmiertelna, drgawki uogólnione, duszność, guma nikotynowa, hipotensja, nadmierna potliwość, napad padaczkopodobny, nikotyna, nudności, ostre zatrucie, przedawkowanie nikotyny, ślinotok, tolerancja na nikotynę, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranlosin 0,4 mg
Ranlosin, zawierający chlorowodorek tamsulosyny w dawce 0,4 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, oraz zaburzenia wytrysku występujące często. Niezbyt często pojawiają się omdlenia, kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje obejmują obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy oraz złuszczające zapalenie skóry. Szczególną uwagę należy zwrócić na priapizm, który występuje bardzo rzadko i wymaga natychmiastowej interwencji urologicznej.
astenia, biegunka, chlorowodorek tamsulosyny, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, wymioty, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku, zaćma, zaparcie, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibufen mini Junior 100 mg
Ibufen mini Junior w postaci kapsułek miękkich zawiera 100 mg ibuprofenu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze (sorbitol 19,6 mg, maltitol ciekły 10,2 mg), a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na ASA lub inne NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka/dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie (≥2 epizody), wcześniejszymi krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego po NLPZ, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV NYHA), a także u dzieci poniżej 4 lat lub o masie ciała <16 kg. Przeciwwskazania obejmują również krwawienia z naczyń mózgowych, inne aktywne krwawienia, skazę krwotoczną, niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego oraz ciężkie odwodnienie (np. w wyniku wymiotów, biegunki, niedostatecznego spożycia płynów). Ibuprofen jest bezwzględnie przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu.
astma, biegunka, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, ibuprofen, inhibitory COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, maltitol, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytki krwi, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, trymestr ciąży, wymioty, zaburzenia układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranozek 375 mg
Ranozek jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg, stosowanych dwukrotnie na dobę. Terapia rozpoczyna się od dawki 375 mg 2×/dobę, z możliwością zwiększenia do 500 mg 2×/dobę po 2-4 tygodniach, a następnie do maksymalnej dawki 750 mg 2×/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. W przypadku działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki do 500 mg lub 375 mg 2×/dobę, a jeśli objawy utrzymują się, rozważyć odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących umiarkowane inhibitory CYP3A4 lub inhibitory P-gp, u których konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki, natomiast stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest bezwzględnie przeciwwskazane.
działanie niepożądane, ekspozycja na ranolazynę, glikoproteina p, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, nudności, odpowiedź terapeutyczna, P-gp, Ranozek, silny inhibitor CYP3A4, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, umiarkowany inhibitor CYP3A4, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hedelix 40 mg/5 ml
Produkt leczniczy Hedelix w formie syropu zawiera 40 mg/5 ml wyciągu gęstego z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.). W trakcie stosowania mogą wystąpić działania niepożądane, głównie o charakterze immunologicznym i żołądkowo-jelitowym, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Do reakcji immunologicznych należą pokrzywka, wysypka skórna oraz duszność, które mogą wskazywać na reakcje alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu anafilaksję lub obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, osoby starsze czy osoby z chorobami współistniejącymi.
biegunka, bluszcz pospolity, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, klasyfikacja częstości działań niepożądanych, monitorowanie działań niepożądanych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, syrop Hedelix, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Intralipid 10% 100 mg/ml
Intralipid 10% to emulsja do infuzji zawierająca 100 g oczyszczonego oleju sojowego w 1000 ml, stosowana w terapii żywieniowej. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, głównie niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) lub bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych objawów należą ból głowy, wzrost temperatury ciała, drżenia, dreszcze oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, zaburzenia krążenia (niedociśnienie lub nadciśnienie), przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych, małopłytkowość, hemoliza, retikulocytoza, priapizm u mężczyzn oraz reakcje skórne jak pokrzywka i wysypka. Długotrwałe stosowanie u niemowląt może prowadzić do małopłytkowości, podwyższenia enzymów wątrobowych oraz zwiększenia stężenia cholesterolu.
ból brzucha, ból głowy, dreszcze, drżenie, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hiperlipemia, Intralipid, małopłytkowość, naciek tłuszczu, niedociśnienie tętnicze, nudności, olej sojowy, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, śpiączka, terapia żywieniowa, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krwi, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zenmem 20 mg
Memantyna chlorowodorek, stosowana w leczeniu otępienia o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, wykazuje względnie korzystny profil bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo (1784 pacjentów na memantynę vs 1595 na placebo). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%) oraz senność (3,4% vs 2,2%). Działania te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów starszych, ze względu na ryzyko upadków i powikłań. Klasyfikacja MedDRA wskazuje na konieczność szczególnej uwagi wobec zaburzeń psychicznych, w tym senności, splątania, omamów oraz rzadkich, ale poważnych reakcji psychotycznych i napadów padaczkowych.
ból głowy, choroba Alzheimera, choroba współistniejąca, duszność, funkcja poznawcza, klasyfikacja MedDRA, lek przeciwgrzybiczny, memantyna chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wymioty, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatorowość, zawroty głowy ośrodkowe - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Działania niepożądane
Kompleks inozyny pranobeksu, zawierający N,N-2-dimetyloamino-2-propanol w stosunku molowym 1:3 z inozyną i solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego, jest składnikiem leku Eloprine. Najistotniejszym i stale występującym działaniem niepożądanym jest hiperurykemia, manifestująca się zwiększonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy i moczu, co wynika z metabolizmu inozyny. Stężenie kwasu moczowego normalizuje się zwykle w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Częste działania niepożądane (>1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu), podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i BUN, reakcje skórne (swędzenie, wysypka), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie) oraz bóle stawów. Niezbyt częste działania (>1/1000 do <1/100) to biegunka, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, klasyfikacja układów i narządów, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, MedDRA, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, nerwowość, nudności, poliuria, senność, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duracef 250 mg/5 ml
Cefadroksyl, substancja czynna preparatu Duracef, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, niestrawność, nudności i wymioty, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Podanie leku podczas posiłku może zmniejszyć nasilenie nudności bez wpływu na wchłanianie. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, o nieznanej częstości występowania, mogące pojawić się w trakcie lub po zakończeniu terapii. Reakcje alergiczne, w tym gorączka (często), świąd, wysypka i pokrzywka (rzadko), zwykle ustępują po odstawieniu leku. Poważniejsze reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczno-rozpływna martwica naskórka, mają nieznaną częstość i mogą zagrażać życiu.
agranulocytoza, biegunka, ból stawów, cefadroksyl, cefalosporyna, cholestaza, choroba posurowicza, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, idiosynkrazja, kandydoza narządów płciowych, neutropenia, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, świąd narządów płciowych, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acetylcysteinum Flegamina 600 mg
Acetylocysteina, stosowana doustnie w dawkach do 11,2 g/dobę (ponad 18-krotność standardowej dawki 600 mg) oraz do 500 mg/kg masy ciała, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa, bez doniesień o ciężkich zatruciach. Przedawkowanie może jednak wywołać objawy niepożądane głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na niemowlęta, u których nadmierne wydzielanie śluzu z dróg oddechowych może powodować trudności w oddychaniu.
acetylocysteina, badanie kliniczne, biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitorowanie parametrów życiowych, nadmierne wydzielanie, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, odsysanie wydzieliny, odwodnienie, ośrodek toksykologiczny, procedura detoksykacyjna, profil bezpieczeństwa, stan kliniczny, toksyczność, trudności w oddychaniu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie - Leksykon chorób i schorzeń
Zatrucie tlenkiem węgla – Zapobieganie i profilaktyka
Tlenek węgla (CO) jest bezbarwnym, bezwonnym gazem, który stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie w sezonie grzewczym. Rocznie w USA około 50 000 osób trafia na oddziały ratunkowe z powodu zatrucia CO, a ponad 400 umiera. W Polsce problem ten również jest istotny. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania zatruciom jest instalacja certyfikowanych detektorów CO na każdym piętrze budynku, w pobliżu sypialni oraz w odległości co najmniej 15 stóp (ok. 4,5 m) od urządzeń spalających paliwo. Konieczna jest ich regularna konserwacja: testowanie co miesiąc, wymiana baterii co najmniej raz w roku oraz wymiana detektorów co 5-10 lat. Równie ważne są coroczne przeglądy i serwis urządzeń spalających paliwo (piece gazowe, olejowe, kominki, kuchenki), kontrola drożności kominów i wentylacji oraz unikanie niewłaściwego użytkowania tych urządzeń, np. nieużywanie kuchenek gazowych do ogrzewania pomieszczeń czy grillów w zamkniętych przestrzeniach.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluimucil forte 600 mg
Fluimucil Forte zawiera acetylocysteinę w dawce 600 mg w tabletce musującej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują wymioty, biegunkę, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, nudności oraz niestrawność. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, od łagodnych (świąd, wysypka, pokrzywka) po ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli czy obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, choć często współwystępowały inne leki. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, aspartam, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, skurcz oskrzeli, świąd, szum w uszach, tabletka musująca, tachykardia, wodorowęglan sodu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elvanse 60 mg
Przedawkowanie lisdeksamfetaminy dimezylanu (Elvanse) charakteryzuje się przedłużonym uwalnianiem aktywnego metabolitu, deksamfetaminy, co wpływa na dynamikę i czas trwania objawów toksycznych. Klinicznie obserwuje się nadmierną stymulację ośrodkowego układu nerwowego (OUN) manifestującą się niepokojem ruchowym, drżeniem, nasileniem odruchów, splątaniem, agresją, omamami oraz napadami paniki. W układzie sercowo-naczyniowym mogą wystąpić zarówno nadciśnienie, jak i hipotensja, a w ciężkich przypadkach wstrząs kardiogenny. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, biegunkę i kurczowe bóle brzucha. Istotnym zagrożeniem jest hipertermia oraz rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek. Najcięższe zatrucia mogą przebiegać z drgawkami i śpiączką, co często kończy się zgonem.
agresja, biegunka, deksamfetamina, drgawki, drżenie, hemodializa, hipertermia, kurczowy ból brzucha, lek przeczyszczający, lisdeksamfetamina dimezylan, napad paniki, niepokój ruchowy, nudności, omamy, ośrodek kontroli zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, pochodne amfetaminy, przedłużone uwalnianie deksamfetaminy, rabdomioliza, śpiączka, splątanie, tachypnoe, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wzmożone odruchy, zaburzenia ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Effox long 75 75 mg
Effox long 75 zawiera 75 mg izosorbidu monoazotanu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występującym objawem neurologicznym jest ból głowy (≥1/10), będący efektem działania wazodylatacyjnego leku. Często obserwuje się również zawroty głowy, w tym ortostatyczne, oraz senność (≥1/100 do <1/10), co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i zwiększać ryzyko upadków. W układzie sercowo-naczyniowym tachykardia występuje często (≥1/100 do <1/10), a nasilenie dławicy piersiowej, choć rzadkie (≥1/1 000 do <1/100), stanowi istotne klinicznie pogorszenie. Niedociśnienie ortostatyczne jest częste (≥1/100 do <1/10), a zapaść naczyniowa, czasem z bradykardią i utratą przytomności, występuje niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Ponadto, zgłaszano przypadki niedociśnienia o nieznanej częstości, niezwiązanego z pozycją ciała.
ból głowy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie naczyniorozszerzające, działanie wazodylatacyjne, efekt wazodylatacyjny, izosorbid monoazotan, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mięśnia sercowego, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, odczyn alergiczny skórny, osłabienie, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, wymioty, zaburzenie hemodynamiczne, zaczerwienienie twarzy, zapaść naczyniowa, zawroty głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bosentan Ranbaxy 125 mg
Przedawkowanie bozentanu, szczególnie w dawkach ekstremalnych sięgających 10 000 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak znaczne niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, zawroty głowy, pocenie się oraz niewyraźne widzenie. W badaniach klinicznych pojedyncze dawki do 2400 mg oraz dawki przewlekłe do 2000 mg/dobę były związane głównie z bólem głowy o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. W przypadku przedawkowania kluczowe jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego, oraz wdrożenie aktywnego wspomagania układu sercowo-naczyniowego, gdyż niedociśnienie może stanowić zagrożenie życia. Należy podkreślić, że bozentan nie jest usuwany z organizmu za pomocą dializy, co wyklucza tę metodę jako skuteczne leczenie przedawkowania.
autonomiczny układ nerwowy, ból głowy, bozentan, ciśnienie tętnicze, dializa, interwencja medyczna, nadciśnienie płucne, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, objawy neurologiczne, oczyszczanie krwi, parametry hemodynamiczne, substancja czynna, wymioty, zaburzenia wzroku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistyna Bluefish 24 mg
Betahistyna Bluefish, dostępna w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności oraz zaburzenia trawienia o podobnej częstości. Objawy te mają zwykle charakter przemijający i mogą ulec złagodzeniu przez przyjmowanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Wśród rzadziej występujących reakcji odnotowano wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, które również ustępują po modyfikacji schematu dawkowania.
anafilaksja, betahistyna, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działanie niepożądane leku, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Piramil Biso to lek łączący ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), co skutkuje profilem działań niepożądanych obejmującym efekty obu substancji. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy ośrodkowe, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia) i objawy ogólne jak osłabienie i zmęczenie. Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim uporczywym suchym kaszlem oraz niedociśnieniem tętniczym, a poważniejsze działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia lub agranulocytoza. Działania te sklasyfikowano według systemu MedDRA i częstości występowania, gdzie najczęstsze to ≥1/100 do <1/10 (często), a najrzadsze <1/10 000 (bardzo rzadko).
agranulocytoza, biegunka, bisoprolol, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dekompensacja krążenia, dolegliwości przewodu pokarmowego, duszność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek beta-adrenolityczny, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ramipryl, reakcje skórne, suchy kaszel, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zimne kończyny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azimycin 125 mg
Przedawkowanie azytromycyny, substancji czynnej leku Azimycin (125 mg tabletki powlekane), może prowadzić do nasilenia objawów typowych dla terapii makrolidami, takich jak przemijająca utrata słuchu, silne nudności, wymioty oraz biegunka. Objawy te wynikają z toksycznego wpływu leku na układ słuchowy oraz przewód pokarmowy i mogą prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Ze względu na długi okres półtrwania azytromycyny, objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez wydłużony czas, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, Azimycin, biegunka, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące czynności życiowe, monitorowanie funkcji życiowych, nudności, objaw niepożądany, objawy żołądkowo-jelitowe, odruch wymiotny, odwodnienie, okres półtrwania, parametry laboratoryjne, przedawkowanie azytromycyny, przemijająca utrata słuchu, równowaga elektrolitowa, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji słuchowej