układ oddechowy
Układ oddechowy to złożony system narządów odpowiedzialnych za wymianę gazową między organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Podstawowym zadaniem układu oddechowego jest dostarczanie tlenu do krwi oraz usuwanie dwutlenku węgla – produktu przemiany materii. W skład układu oddechowego wchodzą: nos, gardło, krtań, tchawica, oskrzela, oskrzeliki oraz płuca, które stanowią główny narząd wymiany gazowej.
Fizjologicznie proces oddychania dzieli się na wentylację płuc (wdech i wydech), dyfuzję gazów przez barierę pęcherzykowo-włośniczkową oraz transport gazów we krwi. Wentylacja płuc odbywa się dzięki pracy mięśni oddechowych, przede wszystkim przepony oraz mięśni międzyżebrowych, które zmieniają objętość klatki piersiowej, co prowadzi do powstania gradientu ciśnień między płucami a atmosferą.
Klinicznie, zaburzenia układu oddechowego mogą manifestować się dusznością, kaszlem, świstami, zmianami wzorca oddychania czy sinicą. Najczęstsze patologie obejmują przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), astmę oskrzelową, zapalenie płuc, gruźlicę, nowotwory płuc oraz śródmiąższowe choroby płuc. Diagnostyka układu oddechowego obejmuje badania obrazowe (RTG, TK), badania czynnościowe (spirometria, pletyzmografia), badania krwi (gazometria) oraz inwazyjne metody diagnostyczne (bronchoskopia).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glukoza 10 Braun 100 mg/ml
Roztwór glukozy 10% (100 mg/ml) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani toksyczności, a testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) potwierdziły brak działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, infuzja dożylna, karcynogenność, ocena histopatologiczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej leku Pirolam (10 mg/g, zawiesina na skórę), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych wskazujących na ryzyko przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i genotoksyczności, a badania karcynogenności nie wykazały potencjału rakotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, działanie teratogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, Pirolam, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tussicom 200 200 mg/5 g
Lek Tussicom, zawierający N-acetylo-L-cysteinę w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 600 mg na 5 g proszku, należy do grupy mukolityków (kod ATC: R05CB01) i jest stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego charakteryzujących się nadmierną produkcją gęstej wydzieliny. Mechanizm działania opiera się na rozrywaniu mostków dwusiarczkowych w śluzie oskrzelowym, co prowadzi do zmniejszenia lepkości wydzieliny i ułatwia jej wykrztuszanie. W efekcie dochodzi do poprawy drożności dróg oddechowych oraz funkcji oddechowych, a także łagodzenia męczącego kaszlu.
acetylocysteina, cysteina, drogi oskrzelowe, drożność oskrzeli, drzewo oskrzelowe, działanie mukolityczne, komponenta zapalna, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, mostek dwusiarczkowy, proces zapalny, układ oddechowy, właściwości przeciwutleniające, wolne rodniki, wydzielina dróg oddechowych, wykrztuszanie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hiconcil 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny, substancji czynnej produktu leczniczego Hiconcil w kapsułkach twardych o dawkach 250 mg (286,95 mg amoksycyliny trójwodnej) oraz 500 mg (573,90 mg amoksycyliny trójwodnej), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając niepożądanych efektów. Długotrwałe podawanie leku w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym również nie wskazało na ryzyko toksyczności, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa amoksycyliny przy stosowaniu przewlekłym.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiotyk, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Hiconcil, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pneumoniae – Działania niepożądane
Streptococcus pneumoniae, jako składnik liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, wykazuje zdolność do stymulacji układu immunologicznego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Reakcje nadwrażliwości, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), mogą manifestować się wysypką rumieniową, obrzękami (powiek, twarzy, obwodowymi), świądem oraz dusznością, a w rzadkich przypadkach (częstość nieznana) obrzękiem naczynioruchowym, stanowiącym zagrożenie życia. W obrębie układu oddechowego najczęściej obserwuje się kaszel (często, ≥1/100 do <1/10), co wymaga różnicowania z objawami pierwotnej infekcji. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i bóle brzucha (często, ≥1/100 do <1/10), oraz nudności i wymioty (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100) mogą wymagać odstawienia preparatu ze względu na ryzyko odwodnienia i pogorszenia stanu pacjenta.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Broncho-Vaxom, drgawki gorączkowe, dwoinka zapalenia płuc, klatka piersiowa, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, monitoring działań niepożądanych, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, OM-85, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, śródpiersie, Streptococcus pneumoniae, systemowa reakcja immunologiczna, tkanka podskórna, układ oddechowy, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu DexaPico, wykazały wartości LD50 wynoszące odpowiednio 165 mg/kg (myszy), 350 mg/kg (szczury) oraz 336 mg/kg (świnki morskie) przy podaniu doustnym. Podanie dawek rzędu 1,5 g/dobę, co stanowi około 100-krotność dawki terapeutycznej, wywoływało odwracalne objawy neurologiczne i oddechowe, takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, zaburzenia mowy i upośledzenie oddychania, bez skutkowania zgonami. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 0,1; 1; 10 i 100 mg/kg przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów, jedynym istotnym efektem był spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce 100 mg/kg przez 13 tygodni, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, upośledzenie oddychania, wyciąg z kwiatu lipy - Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Działania niepożądane
Owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus), stosowany jako składnik tradycyjnych produktów leczniczych, może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze reakcji alergicznych. Objawy te obejmują zarówno zmiany skórne, takie jak pokrzywka, świąd, wysypka czy zaczerwienienie, jak i reakcje ze strony układu oddechowego, w tym nieżyt nosa, katar, kichanie, świszczący oddech, kaszel oraz skurcz oskrzeli. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana. Szczególnie narażone są osoby z historią alergii na rośliny z rodziny selerowatych (Apiaceae) oraz pacjenci z istniejącymi chorobami układu oddechowego, takimi jak astma, u których ryzyko nasilenia objawów oddechowych jest zwiększone.
Apiaceae, astma, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakoterapia, katar, kichanie, monitorowanie działań niepożądanych, nieżyt nosa, owoc anyżu, pimpinella anisum, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja skórna, rodzina selerowatych, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, układ oddechowy, wysypka, zaczerwienienie, ziołolecznictwo - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Robitussin Expectorans 100 mg/5 ml
Gwajafenezyna, substancja czynna syropu Robitussin Expectorans (100 mg/5 ml), jest lekiem wykrztuśnym z grupy R05CA03 według klasyfikacji ATC. Jej mechanizm działania polega na zmniejszeniu lepkości śluzu oskrzelowego oraz stymulacji wydzielania śluzu, co prowadzi do zwiększenia objętości wydzieliny i ułatwia jej mobilizację oraz transport w drogach oddechowych. Dzięki temu gwajafenezyna upłynnia zalegającą wydzielinę, co jest kluczowe dla skutecznego odkrztuszania i oczyszczania dróg oddechowych. Produkt dostępny jest w formie syropu o barwie brunatnej i wiśniowym smaku, co ułatwia podawanie szczególnie pacjentom z trudnościami w połykaniu tabletek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardyferon 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Tardyferon, zawierającego 80 mg siarczanu żelaza(II) (247,25 mg żelaza(II) siarczanu wysuszonego), wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Wielokrotne podawanie w dawkach terapeutycznych nie powodowało patologicznych zmian narządowych ani zaburzeń biochemicznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w terapii przewlekłej niedoborów żelaza. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym badania aberracji chromosomowych i mutacji genowych, nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego siarczanu żelaza(II).
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, jon żelaza, model badawczy, mutacja genowa, niedobór żelaza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, siarczan żelaza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia głosu – Patofizjologia i mechanizm
Zaburzenia głosu (dysfonie) definiuje się jako nieprawidłowości w jakości, wysokości i głośności głosu, które są nieadekwatne do wieku, płci lub kontekstu kulturowego pacjenta, a także gdy pacjent zgłasza subiektywne trudności w komunikacji głosowej. Patofizjologia obejmuje dysfunkcje trzech podsystemów: oddechowego, krtaniowego i nadgłośniowego, a etiologia może być organiczna (strukturalna lub neurogenna), czynnościowa (np. dysfonia z napięcia mięśniowego – MTD) lub psychogenna. Wśród przyczyn organicznych wyróżnia się zmiany strukturalne fałdów głosowych (guzki, polipy, torbiele), zapalenia, urazy oraz schorzenia neurologiczne (choroba Parkinsona, dystonia krtaniowa, stwardnienie rozsiane). Dysfonia spastyczna jest dystonią ogniskową związaną z nieprawidłowościami neuroprzekaźników w jądrach podstawnych, natomiast MTD wynika z nadmiernego napięcia mięśniowego i niewłaściwego używania głosu. Psychogenne zaburzenia głosu są rzadkie i związane ze stresem, lękiem lub depresją.
aparat głosowy, brodawczakowatość dróg oddechowych, choroba Parkinsona, ciśnienie podgłośniowe, drżenie głosowe, dysfonia, dysfonia spastyczna, dysfonia z napięcia mięśniowego, dystonia ogniskowa, fałdy głosowe, fonacja, fonotrauma, jądra podstawne, logopeda, miastenia gravis, mielina, otolaryngolog, porażenie fałdów głosowych, refluks kwasu, refluks żołądkowo-przełykowy, stwardnienie rozsiane, toksyna botulinowa, układ oddechowy, zapalenie krtani - Leksykon substancji czynnych
Klobazam – Przeciwwskazania stosowania
Klobazam, będący benzodiazepiną i substancją czynną leku Frisium 10 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, miastenia gravis, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu śródsennego oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ze względu na ryzyko encefalopatii wątrobowej i kumulacji leku. Ponadto, klobazam jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie do mleka i potencjalne działania niepożądane u niemowląt, a także u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 6 lat, z wyjątkiem szczególnych wskazań w leczeniu drgawek.
benzodiazepina, bezdech śródsenny, drgawki, działanie depresyjne na OUN, encefalopatia wątrobowa, karmienie piersią, klobazam, miastenia, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, tolerancja lekowa, układ oddechowy, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenaro 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny dichlorowodorku zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano klinicznie istotnych zmian narządowych ani biochemicznych, a marginesy bezpieczeństwa były wystarczające do zapewnienia bezpiecznego stosowania w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego lewocetyryzyny dichlorowodorku, a także nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy. Substancja nie wykazuje działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a także nie wpływa niekorzystnie na laktację. Kompleksowy profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny potwierdza jej korzystne właściwości i brak szczególnych zagrożeń dla pacjentów stosujących produkt leczniczy Zenaro.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na laktację, zmiana narządowa - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptococcus pyogenes, jako składnik liofilizowanego lizatu bakteryjnego w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. W ramach standardowego programu farmakologicznego nie wykazano istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w narządach i tkankach. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego.
Ocena wpływu lizatu Streptococcus pyogenes na procesy reprodukcyjne oraz rozwój płodowy i pourodzeniowy nie wykazała negatywnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście zdrowia reprodukcyjnego. Kluczowym aspektem jest fakt, że bakterie w Broncho-Vaxom występują w formie liofilizowanego lizatu, co eliminuje ryzyko namnażania się żywych kultur i związane z tym potencjalne zagrożenia. Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa Streptococcus pyogenes w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, stanowiąc solidną podstawę do jego bezpiecznego stosowania w praktyce klinicznej zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami.
badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie rakotwórcze, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, lizaty bakteryjne, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, preparat immunostymulujący, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Streptococcus pyogenes, test mutagenności, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moklar 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Moklar, zawierającego 150 mg moklobemidu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły brak toksycznych efektów zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu leku. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, moklobemid, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calsiosol 95,5 mg/ml
Produkt leczniczy Calsiosol, zawierający 95,5 mg/ml wapnia glukonianu w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania te objęły farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki kliniczne. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcinogeneza, maksymalna ekspozycja, objaw toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, proces nowotworowy, proliferacja komórek, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wapnia glukonian - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Soloxelam 7,5 mg
Soloxelam, zawierający midazolam chlorowodorek, jest wskazany do leczenia przedłużonych, ostrych napadów drgawkowych u pacjentów pediatrycznych w wieku od 3 miesięcy do 18 lat z rozpoznaną padaczką. Preparat dostępny jest w formie roztworu doustnego o pH 2,9–3,7, w dawkach 2,5 mg (0,5 mL), 5 mg (1 mL), 7,5 mg (1,5 mL) oraz 10 mg (2 mL). Podanie leku powinno być zarezerwowane wyłącznie dla sytuacji nagłych, takich jak napady trwające dłużej niż zwykle lub napady seryjne bez odzyskania świadomości, a jego stosowanie wymaga dokładnego przeszkolenia opiekunów w zakresie rozpoznawania wskazań i techniki podania. Soloxelam nie jest przeznaczony do stosowania jako rutynowa terapia przeciwpadaczkowa ani w przypadku pierwszego napadu drgawkowego bez wcześniejszej diagnozy padaczki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofuroksym 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu w postaci soli sodowej, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne potwierdziły brak klinicznie istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Toksydologiczne analizy, w tym parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne, nie wykazały patologicznych zmian nawet przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA) dały wyniki ujemne, co wyklucza mutagenne i klastogenne działanie cefuroksymu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny ani teratogenności.
aberracja chromosomowa, Biofuroksym, cefalosporyna, cefuroksym, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg sosnowy płynny – Przedawkowanie
Wyciąg sosnowy płynny (Pini extractum fluidum), obecny w produkcie leczniczym Sirupus Pini compositus w stężeniu 6,6 g/100 g syropu, jest stosowany w terapii, jednak brak jest udokumentowanych przypadków jego przedawkowania. Preparat zawiera również nalewkę z owocu kopru włoskiego (1,0 g/100 g) oraz fosforan kodeiny półwodny (0,05 g/100 g), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Przedawkowanie może manifestować się objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), układu nerwowego (bóle głowy, depresja, pobudzenie, drgawki, utrata świadomości) oraz układu oddechowego (zaburzenia oddychania), a także wzmożoną diaforezą. Dokładne dawki wywołujące te objawy nie zostały określone, jednak ze względu na obecność fosforanu kodeiny (9,6 mg w dawce 15 ml syropu) istnieje ryzyko depresji oddechowej charakterystycznej dla opioidów.
choroba wątroby, depresja oddechowa, diaforeza, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie etanolu, działanie opioidów, ekstrakcja etanolem, fosforan kodeiny, nalewka z kopru włoskiego, nalokson, niewydolność oddechowa, objawy dyspeptyczne, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, przedawkowanie opioidów, układ nerwowy, układ oddechowy, utrata świadomości, wyciąg sosnowy płynny, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ismigen –
ISMIGEN to immunostymulator zawierający 7 mg lizatu bakteryjnego, obejmującego osiem szczepów bakterii (Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus (viridans) oralis, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella ozaenae, Haemophilus influenzae, Neisseria catarrhalis oraz sześć typów Streptococcus pneumoniae – TY1, TY2, TY3, TY5, TY8, TY47, każdy po 1 mld jednostek). Preparat wykazuje wielokierunkowe działanie immunomodulacyjne, stymulując zarówno odporność wrodzoną (poprzez indukcję dojrzewania komórek dendrytycznych i aktywację granulocytów zwiększających fagocytozę), jak i nabytą (poprzez stymulację wydzielania swoistych immunoglobulin IgA przeciwko powierzchniowym antygenom patogenów). Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia odporności na zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, co potwierdzono klinicznie poprzez redukcję liczby nawrotów infekcji, skrócenie okresu gorączki oraz zmniejszenie konieczności stosowania antybiotyków.
antybiotykoterapia, błona śluzowa, fagocytoza, granulocyt, Haemophilus influenzae, immunoglobulina IgA, immunomodulacja, immunostymulator, Klebsiella ozaenae, Klebsiella pneumoniae, komórka dendrytyczna, limfocyt, lizat bakteryjny, nawracające zakażenie układu oddechowego, Neisseria catarrhalis, odporność nabyta, odporność organizmu, odporność wrodzona, opsonizacja bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus oralis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, swoista immunoglobulina, układ krążenia, układ oddechowy, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epistatus 5 mg
Przedawkowanie midazolamu, zawartego w produkcie Epistatus, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością oddechową, sercową lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN, w tym alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują spektrum od łagodnej senności, splątania i letargu, przez ataksję, zmniejszone napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze i zahamowanie czynności oddechowej, aż do śpiączki i zgonu. Dawki midazolamu w Epistatus wynoszą 2,5 mg (0,25 mL), 5 mg (0,5 mL), 7,5 mg (0,75 mL) oraz 10 mg (1 mL), przy czym zawartość etanolu w tych dawkach waha się od 49 mg do 197 mg, co może nasilać depresję OUN.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepiny, dysfagia, flumazenil, letarg, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie midazolamu, senność, śpiączka, splątanie, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zahamowanie czynności oddechowej, zmniejszone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrex 600 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diosminy, substancji czynnej leku Otrex 600, wskazują na jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wyniosła >10 g/kg u myszy oraz >5 g/kg u szczurów, co świadczy o niskiej toksyczności. Przewlekłe podawanie diosminy w dawkach 50-620 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy u myszy i świnek morskich nie wywołało istotnych zmian w parametrach biologicznych, hematologicznych ani funkcji nerek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych i nowotworów przy stosowaniu terapeutycznym diosminy.
dawka śmiertelna, diosmina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, elektrokardiografia, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja nerek, genotoksyczność, LD50, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biologiczne, parametry hematologiczne, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silandyl 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu Silandyl dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg oraz 100 mg w formie lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, została przeprowadzona zgodnie z wymogami rejestracyjnymi. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach zwierząt doświadczalnych, co sugeruje bezpieczeństwo przewlekłego stosowania leku. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego syldenafilu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, lamelki ulegające rozpadowi, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paramax Rapid 500 mg 500 mg
Paramax Rapid 500 mg, zawierający paracetamol, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, zdefiniowane zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich (<0,01%) działań należą zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość i agranulocytoza, które manifestują się skłonnością do krwawień i zwiększoną podatnością na infekcje. Ponadto, mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, duszność i skurcz oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Rzadko obserwuje się również ciężkie reakcje skórne, nudności, wymioty, zaparcia, a także poważne zaburzenia nerek, takie jak kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych i ostra niewydolność nerek. Objawy te wymagają natychmiastowego zaprzestania leczenia i interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, ciśnienie tętnicze, drogi moczowe, duszność, działanie niepożądane, granulocyt obojętnochłonny, kolka nerkowa, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, MedDRA, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, paracetamol, płytki krwi, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, skurcz oskrzeli, tkanka podskórna, układ chłonny, układ immunologiczny, układ oddechowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultravist 370 768,86 mg/ml
Ultravist 370 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 768,86 mg/ml jopromidu, co odpowiada 370 mg jodu na ml. Przedawkowanie tego środka cieniującego może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (dysbalans sodu, potasu, wapnia), niewydolność nerek (ostre uszkodzenie, oliguria/anuria, wzrost kreatyniny i mocznika), powikłania sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu, hipotensja, niewydolność krążenia) oraz powikłania płucne (obrzęk, hipoksemia). Wymaga to ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, funkcji nerek, EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowej, w tym pulsoksymetrii i gazometrii krwi tętniczej. Nasilenie objawów zależy od dawki, drogi podania i indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.
anuria, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, czynność płuc, dializa, diureza, dysbalans elektrolitowy, działanie nefrotoksyczne, gazometria krwi tętniczej, GFR, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksemia, hipotensja, jopromid, konsultacja toksykologiczna, kreatynina, mocznik, monitorowanie EKG, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, odwodnienie, oliguria, osmolalność osocza, ostre uszkodzenie nerek, parametry nerkowe, przedawkowanie donaczyniowe, przewodnienie, pulsoksymetria, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do wstrzykiwań, saturacja krwi tętniczej, środek cieniujący, układ oddechowy, wolemia, wymiana gazowa, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wentylacji - Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Działania niepożądane
Kora wierzby (Salicis cortex) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Salicortex, Pyrosal, Gastrovit TraviComplex oraz Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują rzadko, a ich częstość jest często nieznana. Najczęściej obserwowane reakcje to nadwrażliwość immunologiczna manifestująca się wysypkami, świądem, pokrzywką, astmą i dusznością oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zgaga i biegunka. W przypadku preparatu Pyrosal szczególnym czynnikiem ryzyka jest nietolerancja wysokich dawek sacharozy, która może nasilać nudności. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, co podkreśla potrzebę dalszego monitorowania bezpieczeństwa terapii.
astma, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja alergiczna, duszność, klasyfikacja MedDRA, kora wierzby, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niedożywienie, niestrawność, niewydolność oddechowa, nudności, objawy alergiczne, obrzęk twarzy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, spadek ciśnienia, świąd, układ oddechowy, wykwit skórny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia oddechowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół jelita drażliwego, zgaga - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Aristo 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Clozapine Aristo, dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg, obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach klinicznych. Testy toksyczności wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły znaczących zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo stosowania u ludzi.
aberracje chromosomowe, Clozapine Aristo, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klozapina, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany biochemiczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 150 ZK 142,5 mg
Wyniki badań nieklinicznych preparatu Beto 150 ZK, zawierającego 142,5 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającego 150 mg metoprololu winianu), nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych ani farmakologicznych dla ludzi. Badania obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie substancji nie wywołało efektów toksycznych w modelach zwierzęcych, a analizy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co jest istotne dla terapii przewlekłej.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, klastogenność, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, mutagenność, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, opóźnienie wzrostu płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, przepływ krwi w pępowinie, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pulmicort 0,125 mg/ml
Ocena wpływu leczenia na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn powinna uwzględniać zarówno farmakodynamiczne działanie leku, jak i stan kliniczny pacjenta. W przypadku budezonidu podawanego w formie zawiesiny do nebulizacji (Pulmicort) w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,250 mg/ml oraz 0,500 mg/ml, dane kliniczne nie wykazują negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych. Wynika to z miejscowego działania leku w układzie oddechowym oraz minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do wykonywania tych czynności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zidenac 1 mg/ml
Dimetyndenu maleinian, substancja czynna leku Zidenac (1 mg/ml, krople doustne), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz farmakologiczne oceniające wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co eliminuje ryzyko kancerogenezy przy stosowaniu dimetyndenu maleinianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, krople doustne, mutacja genowa, okres okołourodzeniowy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zofran Zydis 8 mg
Ondansetron, substancja czynna leku Zofran Zydis (8 mg, liofilizat doustny), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnych efektów toksycznych ani objawów klinicznych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość, z wynikiem negatywnym dla działań niepożądanych w tych obszarach.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, efekty toksyczne, liofilizat doustny, model zwierzęcy, objawy niepożądane, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, Zofran Zydis - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Duexon (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Duexon, aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol (25 µg/dawkę odmierzona) oraz flutykazon propionian w dawkach 50, 125 lub 250 µg/dawkę odmierzona (odpowiednio dawka dostarczona 21 µg salmeterolu i 44, 110 lub 220 µg flutykazonu), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Mechanizm działania obu substancji czynnych, długo działającego β2-mimetyku oraz wziewnego kortykosteroidu, nie oddziałuje znacząco na ośrodkowy układ nerwowy, a droga podania w postaci inhalacji ogranicza działania ogólnoustrojowe, co minimalizuje ryzyko zaburzeń funkcji psychomotorycznych. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, pacjenci mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające koncentracji i koordynacji wzrokowo-ruchowej podczas stosowania Duexon.
aerozol inhalacyjny, beta2-mimetyk długodziałający, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, farmakoterapia, flutykazon propionian, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kortykosteroid wziewny, mechanizm działania, ośrodkowy układ nerwowy, salmeterolu ksyafononian, sprawność psychomotoryczna, układ oddechowy, właściwość farmakodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nilogrin 30 mg
Nilogrin, zawierający nicergolinę w dawkach 10 mg i 30 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje ogólnie dobry profil tolerancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają łagodny i przemijający charakter, nie wymagający przerwania terapii. Wśród działań niepożądanych dominują objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, bradykardia), układu nerwowego (nadmierna potliwość, zaburzenia snu, zawroty głowy występujące często, a także omdlenia, pobudzenie, senność, bezsenność, niepokój, uderzenia gorąca i zwiększenie apetytu), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, nadkwaśność, zgaga) oraz reakcje skórne (rumień, pokrzywka, rzadko liszajowata wysypka). Pojedynczy opisany przypadek dotyczy niemożności ejakulacji, co jest znanym działaniem α-adrenolityków. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, z zawrotami głowy i nudnościami występującymi często, natomiast większość pozostałych objawów jest niezbyt częsta lub rzadka.
bezsenność, bradykardia, brak ejakulacji, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, działanie α-adrenolityczne, liszajowata wysypka, nadciśnienie tętnicze, nadkwaśność żołądka, nadmierna potliwość, nicergolina, niedociśnienie, niepokój, nudność, omdlenie, parametr hemodynamiczny, pobudzenie, pochodna ergoliny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor α-adrenergiczny, rumień, senność, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, uderzenie gorąca, układ oddechowy, wymioty, zaburzenie snu, zawrót głowy, zgaga, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/ml
Substancja czynna preparatu Pirolam, cyklopiroks z olaminą (10 mg/ml, roztwór na skórę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, co wskazuje na brak ryzyka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracje chromosomowe, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentaerythritol compositum 0,5 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Pentaerythritol Compositum, zawierającego 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ocena toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie wykazała klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i klastogennego obu substancji czynnych.
badania farmakologiczne, genotoksyczność, glicerol triazotan, model badawczy, ośrodkowy układ nerwowy, Pentaerythritol compositum, pentaerytrytylu tetraazotan, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła i podprzewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tixteller 550 mg
Ryfaksymina, substancja czynna Tixtellera, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co koreluje z minimalnym wchłanianiem ryfaksyminy z przewodu pokarmowego. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawkach terapeutycznych.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, proces kostnienia, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, ryzyko genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Durogesic 50 mcg/h
System transdermalny Durogesic, zawierający fentanyl, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fentanyl lub składniki plastra, a także w leczeniu ostrego bólu i bólu pooperacyjnego ze względu na brak możliwości szybkiego dostosowania dawki, co zwiększa ryzyko ciężkich zaburzeń oddechowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciężka depresja oddechowa, gdyż fentanyl może pogłębiać zaburzenia oddychania, prowadząc do zatrzymania oddechu i zgonu. Przed zastosowaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz ocena funkcji układu oddechowego pacjenta.
ból pooperacyjny, ból przewlekły, ciężka depresja oddechowa, fentanyl, leczenie przeciwbólowe, medycyna paliatywna, nadwrażliwość na fentanyl, opioid, ostry ból, reakcja nadwrażliwości, silny opioid, substancja czynna, system transdermalny, układ oddechowy, wywiad alergiczny, zaburzenia oddechowe, zatrzymanie oddechu