substancja czynna
Substancja czynna (API – Active Pharmaceutical Ingredient) to składnik leku odpowiedzialny za jego działanie farmakologiczne, terapeutyczne lub diagnostyczne. Jest to kluczowy komponent każdego produktu leczniczego, który wywołuje określony efekt biologiczny w organizmie pacjenta.
Substancje czynne mogą być pochodzenia naturalnego (np. wyizolowane z roślin lub mikroorganizmów), syntetycznego (uzyskane w wyniku syntezy chemicznej) lub półsyntetycznego. Każdy lek może zawierać jedną substancję czynną (preparat jednoskładnikowy) lub kilka substancji czynnych (preparat złożony).
W dokumentacji medycznej i farmaceutycznej substancje czynne określane są międzynarodową nazwą niezastrzeżoną (INN – International Nonproprietary Name), co umożliwia jednoznaczną identyfikację związku chemicznego niezależnie od producenta czy nazwy handlowej leku. Znajomość substancji czynnych jest kluczowa dla lekarzy przy przepisywaniu leków, zwłaszcza w kontekście interakcji lekowych i potencjalnych działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paricalcitol Fresenius 2 mcg/ml
Paricalcitol Fresenius, dostępny w stężeniach 2 µg/ml i 5 µg/ml (opakowanie 2 ml zawiera 10 µg parykalcytolu), jest syntetycznym analogiem witaminy D stosowanym do leczenia zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na parykalcytol lub substancje pomocnicze (etanol 11% v/v, glikol propylenowy 39% v/v), zatrucie witaminą D oraz hiperkalcemia. Podawanie leku w tych stanach może prowadzić do nasilenia toksyczności witaminy D, pogorszenia stanu klinicznego oraz ryzyka powikłań związanych z podwyższonym stężeniem wapnia w surowicy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie poziomu wapnia w surowicy i wykluczenie hiperkalcemii.
analog witaminy D, etanol, glikol propylenowy, hiperkalcemia, hiperwitaminoza D, mikrogram na mililitr, nadwrażliwość, Paricalcitol Fresenius, parykalcytol, roztwór do wstrzykiwań, stężenie wapnia w surowicy, substancja czynna, syntetyczny analog witaminy D, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zatrucie witaminą D - Leksykon substancji czynnych
Moksonidyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Moksonidyna, substancja czynna leków Physiotens w dawkach 0,2 mg i 0,4 mg, nie była przedmiotem ukierunkowanych badań oceniających jej bezpośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Brak jednoznacznych danych naukowych wymaga jednak szczególnej uwagi ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które mogą znacząco upośledzać czujność, koncentrację, koordynację wzrokowo-ruchową oraz czas reakcji pacjenta. Objawy te stanowią istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych, zwłaszcza w początkowym okresie terapii moksonidyną.
działanie niepożądane, koordynacja wzrokowo-ruchowa, moksonidyna, monitorowanie działań niepożądanych, obserwacja kliniczna, okres leczenia, Physiotens, profil bezpieczeństwa leku, reakcja na lek, senność, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, terapia moksonidyną, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tenox 5 mg
Lek Tenox zawiera amlodypinę maleinian w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie białych, okrągłych tabletek z linią podziału ułatwiającą ewentualne przełamanie. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które wpływają na odpowiednią konsystencję, rozpad i właściwości produkcyjne leku. Produkt jest pakowany w blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC, dostępny w opakowaniach po 30 lub 90 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 5 lat przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 30°C w oryginalnym opakowaniu.
amlodypina, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, maleinian amlodypiny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, środek poślizgowy, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka doustna - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Benzoesan sodu jest stosowany zarówno jako substancja czynna, jak i pomocnicza w różnych preparatach leczniczych, m.in. w Tussipect (16,7 mg benzoesanu sodu na tabletkę drażowaną) oraz Zinnat (zawartość benzoesanu sodu w tabletkach powlekanych wynosi od 0,00152 mg do 0,00506 mg w zależności od dawki cefuroksymu). Dawkowanie Tussipect dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 2 tabletki 3 razy dziennie, przyjmowane z niewielką ilością wody, z zachowaniem regularności i bez podwajania pominiętych dawek. W przypadku Zinnat dawkowanie ustala się na podstawie cefuroksymu, a nie benzoesanu sodu, z typowymi dawkami od 125 mg do 500 mg dwa razy na dobę, dostosowanymi do wskazań klinicznych i wieku pacjenta. U dzieci dawkowanie cefuroksymu wynosi od 10 do 15 mg/kg mc. dwa razy dziennie, z maksymalną dawką 250 mg. Preparat Zinnat należy podawać po posiłku, nie rozdrabniać tabletek, a u dzieci preferować zawiesinę doustną.
bakteryjne zapalenie zatok przynosowych, benzoesan sodu, choroba z Lyme, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, niepowikłane zakażenie skóry, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie ucha środkowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, schorzenie dróg oddechowych, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, tabletka powlekana, tkanka miękka, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie pęcherza moczowego, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Lawenda wąskolistna – Przedawkowanie
Analiza danych klinicznych dotyczących lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia Mill.) wykazuje brak udokumentowanych przypadków przedawkowania tej rośliny w literaturze medycznej oraz w dokumentacji produktu leczniczego Kwiat lawendy, zawierającego 1 g/g czystego kwiatu lawendy w formie ziół do zaparzania. Nie zidentyfikowano specyficznych objawów toksyczności ani dawek wywołujących niepożądane reakcje po nadmiernym spożyciu. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się standardowe postępowanie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych oraz leczenie wspomagające, gdyż brak jest określonych procedur postępowania w takich sytuacjach.
charakterystyka produktu leczniczego, farmakoterapia, funkcje życiowe, grupa podwyższonego ryzyka, kwiat lawendy, Lavandula angustifolia, Lavandula officinalis, lawenda wąskolistna, leczenie objawowe, produkt ziołowy, profil bezpieczeństwa, reakcja niepożądana, schemat dawkowania, stan kliniczny, substancja czynna, toksyczność, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg
Lek Suvezen Neo, zawierający rozuwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg lub 40 mg oraz ezetymib 10 mg, nie był poddany specyficznym badaniom oceniającym wpływ na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, zgłaszane działania niepożądane, w szczególności zawroty głowy, mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie terapii oraz po zmianie dawkowania, gdy reakcja pacjenta na lek może być nieprzewidywalna. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do ustąpienia objawów.
- Leksykon substancji czynnych
Owoc ostropestu – Właściwości farmakokinetyczne
Owoc ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus) jest składnikiem nalewki w produkcie leczniczym Gastrobonisol, występującej w stężeniu 15 g na 100 g produktu, przygotowanej w proporcji 1:45-55 z użyciem etanolu 65% (V/V) jako ekstrahenta. Nalewka zawiera również etanol w stężeniu 50-60% (V/V), co może wpływać na rozpuszczalność i biodostępność substancji biologicznie czynnych. Proporcja ekstrakcji (1 część surowca na 45-55 części etanolu) jest istotna dla stężenia i potencjalnej biodostępności składników aktywnych ostropestu w preparacie.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność, ekstrahent, etanol, Gastrobonisol, interakcja lekowa, nalewka, nalewka z owocu ostropestu, owoc ostropestu plamistego, parametr farmakokinetyczny, Silybi mariani fructus, substancja biologicznie czynna, substancja czynna, suplement, wchłanianie i dystrybucja - Leksykon leków
Przedawkowanie – Promonta 4 mg 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej Promonta 4 mg, charakteryzuje się relatywnie wysokim profilem bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Udokumentowano przypadki ostrego przedawkowania do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), gdzie objawy były łagodne i zgodne z profilem bezpieczeństwa leku. Najczęściej obserwowane objawy to ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychomotoryczna, zwłaszcza u dzieci. Objawy te nie wykazują jednoznacznej korelacji z wielkością dawki i zazwyczaj ustępują samoistnie.
ból brzucha, ból głowy, choroby współistniejące, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, metoda dializacyjna, nadmierna aktywność psychomotoryczna, niepokój ruchowy, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, Promonta, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, przewód pokarmowy, senność, spowolnienie psychoruchowe, stan czuwania, substancja czynna, układ pokarmowy, wymioty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xancodal 60 mg
Preparat Xancodal w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 60 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 53,9 mg oksykodonu) i jest wskazany do leczenia silnego bólu u pacjentów dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia, wymagających terapii opioidowej. Tabletki mają średnicę 8,8-9,4 mm, są czerwone, okrągłe i obustronnie wypukłe, a ich postać o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co pozwala na utrzymanie długotrwałego efektu przeciwbólowego, szczególnie w przypadku bólu przewlekłego.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rywastigmina Aurovitas 4,6 mg/24 h
Rywastygmina Aurovitas w formie systemu transdermalnego (plastra) jest przeciwwskazana u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na rywastygminę (substancję czynną), inne karbaminiany oraz składniki pomocnicze akrylowej matrycy plastra. Dostępne są dwie dawki: plaster o powierzchni 5 cm² zawierający 9 mg rywastygminy, uwalniający 4,6 mg/24 h, oraz plaster o powierzchni 10 cm² z 18 mg rywastygminy, uwalniający 9,5 mg/24 h. Przed zastosowaniem należy szczegółowo zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na reakcje na inhibitory acetylocholinesterazy, karbaminiany oraz inne systemy transdermalne.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, inhibitor acetylocholinesterazy, karbaminiany, matryca akrylowa, nadwrażliwość, obrzęk, pęcherz skórny, plaster leczniczy, reakcja skórna, rumień, rywastygmina, substancja czynna, świąd, system transdermalny, warstwa silikonowa, warstwa zabezpieczająca, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Glenmark 400 mg
Darunavir Glenmark to lek przeciwretrowirusowy dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, zawierających odpowiednio 400 mg i 800 mg darunawiru w formie związku z glikolem propylenowym. Tabletki 400 mg są jasnopomarańczowe, owalne, z oznaczeniem „400” i wymiarach około 18,2 x 9,2 mm, natomiast tabletki 800 mg mają ciemnoczerwony kolor, owalny kształt, oznaczenie „800” i wymiary około 21,4 x 10,8 mm. Substancje pomocnicze w tabletkach obejmują laktozę jednowodną (76 mg w dawce 400 mg i 152 mg w dawce 800 mg), glikol propylenowy (56 mg i 111 mg odpowiednio) oraz barwniki i składniki otoczki różniące się w zależności od dawki, co wpływa na kolor i właściwości farmaceutyczne preparatu.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, otoczka tabletki, polietylen wysokiej gęstości, powidon, rdzeń tabletki, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon substancji czynnych
Benzoilu nadtlenek – Właściwości farmakodynamiczne
Nadtlenek benzoilu jest substancją o wielokierunkowym mechanizmie działania, wykorzystywaną w terapii trądziku pospolitego, charakteryzującą się silnym działaniem przeciwbakteryjnym, keratolitycznym i złuszczającym. Jego lipofilność umożliwia penetrację do mieszków łojowo-włosowych, gdzie skutecznie redukuje kolonizację Cutibacterium acnes, w tym szczepów opornych na antybiotyki, poprzez wytwarzanie wolnych rodników tlenowych prowadzących do bakteriobójczego efektu. Działanie keratolityczne i złuszczające nadtlenku benzoilu przyczynia się do usuwania martwych komórek naskórka i zapobiegania powstawaniu zaskórników, co wspiera normalizację rogowacenia. W preparatach złożonych, takich jak Epiduo (adapalen 0,1% + nadtlenek benzoilu 2,5%) i Epiduo Forte (adapalen 0,3% + nadtlenek benzoilu 2,5%), synergistyczne połączenie mechanizmów działania obu substancji zwiększa skuteczność terapeutyczną, przyspieszając redukcję wykwitów zapalnych i niezapalnych oraz poprawiając wyniki kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim trądzikiem (IGA 3-4).
adapalen, badania farmakologiczne, Cutibacterium acnes, czynnik AP-1, działanie keratolityczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie teratogenne, działanie uczulające, działanie złuszczające, farmakokinetyka, keratynizacja, leukocyty wielojądrzaste, mediatory stanu zapalnego, mieszki łojowo-włosowe, minimalne stężenie hamujące, nadtlenek benzoilu, oporność na antybiotyki, patogeneza trądziku, receptory jądrowe kwasu retynowego, receptory toll-podobne, substancja czynna, trądzik pospolity, wolne rodniki tlenowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivaroxaban Intas 15 mg
Rivaroxaban Intas to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg rywaroksabanu, o charakterystycznym jasnożółtym, okrągłym kształcie i średnicy około 6 mm, z wytłoczonym napisem „IL4”. Każda tabletka zawiera 27,90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę 2910 oraz żelaza tlenek żółty (E 172), które odpowiadają za odpowiednią konsystencję, trwałość, rozpad tabletki oraz jej barwę. Produkt dostępny jest w opakowaniach blisterowych (10–100 tabletek) oraz butelkach HDPE z lub bez zabezpieczenia przed dziećmi (30, 90, 100 lub 500 tabletek). Okres ważności leku wynosi 2 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, ekspozycja na lek, HDPE, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, rozgniecenie tabletki, rywaroksaban, stearynian magnezu, substancja czynna, wchłanianie leku, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Egidon 90 mg
Lek Egidon zawiera etorykoksyb jako substancję czynną i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg. Rdzeń tabletek składa się z celulozy mikrokrystalicznej (typ 112), wapnia wodorofosforanu, kroskarmelozy sodowej oraz magnezu stearynianu, co zapewnia odpowiednią strukturę, właściwości fizykochemiczne oraz rozpad tabletki. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki: dla 30 mg, 60 mg i 120 mg zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), glicerolu monostearynian, indygotynę (E 132), lak aluminiowy, żelaza tlenek żółty (E 172), talk oraz sodu laurylosiarczan, natomiast tabletki 90 mg nie zawierają barwników indygotyny i tlenku żelaza, co nadaje im biały kolor. Tabletki mają charakterystyczny kształt jabłka i różnią się wymiarami oraz kolorem w zależności od dawki (np. 30 mg: 5,8 x 5,9 mm, niebieskozielone; 120 mg: 8,9 x 9,2 mm, jasnozielone).
Produkt jest pakowany w blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC, dostępne w opakowaniach od 7 do 100 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne w obrocie. Okres ważności leku wynosi 4 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w oryginalnym opakowaniu, aby chronić tabletki przed wilgocią; nie ma specjalnych wymagań temperaturowych. Nie określono szczególnych procedur usuwania leku, jednak niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Informacje te są istotne dla zapewnienia odpowiedniej jakości i bezpieczeństwa stosowania leku w praktyce klinicznej.
alkohol poliwinylowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, etorykoksyb, glicerolu monostearynian, indygotyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, okres ważności, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, sodu laurylosiarczan, środek powierzchniowo czynny, środek rozluźniający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek żółty - Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Atazanawir, stosowany w preparatach takich jak Atazanavir Accord i Atazanavir Zentiva w dawkach 150 mg, 200 mg oraz 300 mg, może wywoływać działania niepożądane o charakterze neurologicznym, przede wszystkim zawroty głowy. Objaw ten może istotnie upośledzać zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Występowanie zawrotów głowy nie jest jednak powszechne u wszystkich pacjentów, a ich nasilenie i wpływ na funkcje poznawcze mogą różnić się indywidualnie. Wskazane jest szczegółowe poinformowanie pacjenta o ryzyku oraz monitorowanie objawów zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawkowania.
Atazanavir Accord, Atazanavir Zentiva, atazanawir, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, efekt neurologiczny, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwretrowirusowy, objaw neurologiczny, schemat leczenia, schemat leczenia przeciwretrowirusowego, sprawność psychoruchowa, substancja czynna, terapia antyretrowirusowa, terapia kombinowana, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paroex 1,2 mg/ml
Paroex to roztwór do płukania jamy ustnej zawierający 1,2 mg/ml chloroheksydyny diglukonianu, stosowany miejscowo w dawce 15 ml od 1 do 3 razy na dobę. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia, z przeciwwskazaniem do stosowania u dzieci poniżej 6 lat. Maksymalny czas stosowania wynosi 5 dni, a dłuższe stosowanie jest możliwe wyłącznie na wyraźne zalecenie lekarza lub lekarza dentysty. Roztwór jest gotowy do użycia i nie wymaga rozcieńczania. Zaleca się aplikację po posiłkach oraz po szczotkowaniu zębów i wypłukaniu jamy ustnej wodą, z utrzymaniem roztworu w jamie ustnej przez pełną minutę, po czym należy go wypluć bez ponownego płukania jamy ustnej.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Latalux 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Latalux, zawierający latanoprost w stężeniu 50 mikrogramów/ml (około 1,5 mikrograma substancji czynnej na kroplę), wykazuje niewielki, aczkolwiek klinicznie istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mechanizm ten opiera się na przemijających zaburzeniach widzenia, które mogą wystąpić po miejscowym podaniu kropli do oczu. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn do czasu ustąpienia tych objawów, co jest szczególnie istotne u osób starszych, zawodowych kierowców oraz pacjentów stosujących jednocześnie inne leki wpływające na układ nerwowy lub mających współistniejące schorzenia narządu wzroku.
błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, dysfagia, działanie niepożądane, farmakoterapia, krople do oczu, latanoprost, lek okulistyczny, narząd wzroku, odpowiedzialna farmakoterapia, schorzenie narządu wzroku, substancja czynna, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertagen 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Sertagen (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania wynikają głównie z nadmiernej stymulacji układu serotoninergicznego i obejmują senność, nudności, wymioty, tachykardię (>100 uderzeń/min), drżenie, pobudzenie, zawroty głowy, a w cięższych przypadkach śpiączkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QTc oraz torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG u każdego pacjenta z podejrzeniem przedawkowania. Margines bezpieczeństwa sertraliny jest zmienny i zależy od indywidualnego profilu pacjenta oraz współistniejącej farmakoterapii, zwłaszcza leków serotoninergicznych i alkoholu, które mogą nasilać toksyczność i ryzyko zgonu.
antidotum, częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drożność dróg oddechowych, działania niepożądane, farmakokinetyka, funkcje życiowe, hemoperfuzja, interwencja medyczna, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, natlenowanie, niepokój psychoruchowy, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, przedawkowanie sertraliny, przekaźnictwo serotoninergiczne, receptory serotoninowe, śpiączka, środek przeczyszczający, stan kliniczny, substancja czynna, torsade de pointes, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, układ serotoninergiczny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapis EKG, zapis elektrokardiograficzny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol Hasco 500 mg
Paracetamol Hasco to lek dostępny w formie czopków doodbytniczych, zawierających paracetamol w dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Substancją pomocniczą jest tłuszcz stały Witepsol S58, który stanowi podłoże czopka, zapewniając odpowiednią konsystencję i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Preparat jest szczególnie wskazany u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków doustnych, takich jak wymioty, dysfagia czy u małych dzieci. Każde opakowanie zawiera 10 czopków, pakowanych w folie PVC/PE i umieszczonych w tekturowym pudełku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Camilia –
Produkt leczniczy Camilia, zawierający substancje czynne Chamomilla vulgaris 9 CH (333,3 mg), Phytolacca decandra 5 CH (333,3 mg) oraz Rheum 5 CH (333,3 mg) w postaci roztworu doustnego (1 ml w pojemniku jednodawkowym), nie posiada określonych przeciwwskazań ani specjalnych zaleceń dotyczących stosowania w okresie ciąży i laktacji, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. Punkt dotyczący wpływu na płodność, ciążę i laktację został oceniony jako „nie dotyczy”, co oznacza brak dostępnych danych wskazujących na ryzyko lub konieczność ograniczeń w tych okresach.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Camilia –
Produkt leczniczy Camilia, będący roztworem doustnym zawierającym substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych: Chamomilla vulgaris 9 CH, Phytolacca decandra 5 CH oraz Rheum 5 CH (każda po 333,3 mg/ml), nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. W punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) dla Camilia znajduje się oznaczenie „Nie dotyczy”, co oznacza brak działania na ośrodkowy układ nerwowy i funkcje psychomotoryczne. Ze względu na wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, substancje te nie powodują efektów niepożądanych mogących upośledzać sprawność psychofizyczną pacjenta, co uzasadnia brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas terapii tym preparatem.
Chamomilla vulgaris, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, ośrodkowy układ nerwowy, Phytolacca decandra, profil bezpieczeństwa, Rheum, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór doustny, sprawność psychofizyczna, stan chorobowy, substancja czynna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tazocin 4 g + 0,5 g
Stosowanie Tazocinu (piperacylina z tazobaktamem) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym piperacylinę, tazobaktam oraz substancje pomocnicze, a także u osób z alergią na inne penicyliny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy, które mogą manifestować się jako anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli. W takich przypadkach ponowne podanie Tazocinu może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań alergicznych.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, bilans elektrolitowy, cefalosporyna, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja nadwrażliwości, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tazobaktam - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Wskazania do stosowania
Moklobemid, będący odwracalnym i selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA), znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz fobii społecznej. Wskazania obejmują epizody depresji w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz inne postaci kliniczne depresji, a także lęk społeczny charakteryzujący się uporczywym lękiem przed sytuacjami społecznymi. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 150 mg (Aurorix, Mobemid, Moklar) oraz 300 mg (Aurorix). Moklobemid jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których inne leki przeciwdepresyjne, takie jak SSRI, są przeciwwskazane lub nieskuteczne, a także u osób starszych ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych, takich jak sedacja, zaburzenia funkcji seksualnych czy przyrost masy ciała.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, mechanizm działania, moklobemid, objaw lękowy, profil bezpieczeństwa, przekaźnictwo monoaminergiczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja czynna, tabletka powlekana, tyramina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zespół depresyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Herdripsan 7 mg/ml
Produkt leczniczy Herdripsan jest dostępny w formie syropu zawierającego 7 mg suchego wyciągu z liści Hedera helix L. (5–7,5:1) na 1 ml preparatu, z rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym w postaci 30% etanolu (m/m). Syrop charakteryzuje się brązowawym kolorem, przejrzystością do nieznacznie mętnej oraz cytrynowym zapachem. W składzie znajduje się również substancja pomocnicza – sorbitol ciekły (Е420) w stężeniu 550 mg/ml, co może mieć istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją sorbitolu lub innymi schorzeniami metabolicznymi.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Mirzaten Q-Tab, zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym koncentrację i czujność. Szczególnie w początkowej fazie terapii obserwuje się nasilenie tych efektów, co może istotnie zaburzać prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn i urządzeń wymagających zwiększonej uwagi. Zaleca się, aby pacjenci unikali wykonywania czynności wymagających precyzji i szybkiego podejmowania decyzji, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia, a lekarze powinni dostosować zalecenia indywidualnie, uwzględniając dawkę, współistniejące schorzenia, wiek oraz charakter pracy pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, czynności niebezpieczne, dawka leku, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, lek przeciwdepresyjny, mirtazapina, Mirzaten Q-Tab, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia koncentracji, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tribux Bio
Produkt leczniczy Tribux Bio zawiera trimebutynę maleinian w dawce 100 mg na tabletkę i jest przeciwwskazany u pacjentów pediatrycznych poniżej 12 roku życia. Lekarz powinien rozważyć alternatywne terapie dla młodszych pacjentów. Ważnym aspektem jest obecność 54 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co wyklucza stosowanie leku u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lappa oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów nietolerancji laktozy, takich jak bóle brzucha, wzdęcia, biegunka i nudności.
biegunka, ból brzucha, dysfagia, dziedziczna nietolerancja galaktozy, galaktoza, laktaza, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nudności, pacjent pediatryczny, postać farmaceutyczna, substancja czynna, tabletka, trimebutyna maleinian, wzdęcie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Viavardis 5 mg
Produkt leczniczy Viavardis zawiera wardenafil w postaci chlorowodorku trójwodnego, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Preparat nie jest wskazany do stosowania u kobiet, co jest kluczową informacją dla lekarzy kwalifikujących pacjentów do terapii. Brak jest badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo i skuteczność wardenafilu u kobiet, w tym u kobiet ciężarnych, co stanowi istotne przeciwwskazanie do jego stosowania w tej populacji. Ponadto, nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu wardenafilu na płodność, co pozostawia lukę informacyjną w kontekście planowania ciąży.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo i skuteczność, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek trójwodny, dokumentacja produktu leczniczego, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w ciąży, laktacja, praktyka kliniczna, przeciwwskazanie, substancja czynna, tabletka powlekana, wardenafil, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polprazol 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej leku Polprazol, może prowadzić do wystąpienia objawów głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, a także objawów neurologicznych, w tym zawrotów głowy i bólów głowy. W pojedynczych przypadkach ciężkiego przedawkowania odnotowano także objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja oraz splątanie. Opisywane dawki przedawkowania sięgały nawet 2400 mg, co stanowi 120-krotność standardowej dawki klinicznej. Pomimo znacznego przekroczenia dawek, objawy miały charakter przemijający i nie prowadziły do długotrwałych konsekwencji zdrowotnych.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka doustna, dawka kliniczna, dawka omeprazolu, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, kinetyka pierwszego rzędu, nudności, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, objawy niepożądane, objawy przedawkowania, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, substancja czynna, toksyczność, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetrix 10 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetrix 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz inne układy fizjologiczne nie ujawniła niepożądanych efektów klinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe analizy nie wskazały na ryzyko karcynogenezy związane z cetyryzyną.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mantreda 20 mg
Rywaroksaban (Mantreda) w dawkach 15 mg (tabletki powlekane pomarańczowe) oraz 20 mg (tabletki powlekane czerwone) wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Niemniej jednak, działania niepożądane takie jak zawroty głowy (występujące często) oraz omdlenia (występujące niezbyt często) mogą znacząco upośledzać zdolności psychomotoryczne pacjenta, zwiększając ryzyko wypadków. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych objawach oraz o konieczności zaprzestania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia, niezależnie od stosowanej dawki rywaroksabanu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Epistatus 5 mg
Produkt leczniczy Epistatus, zawierający midazolam w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg w formie roztworu do stosowania w jamie ustnej, znacząco wpływa na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Efekty takie jak uspokojenie, obniżenie stanu czuwania, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia pamięci, uwagi oraz osłabienie koordynacji mięśniowej bezpośrednio ograniczają zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych, jazdy na rowerze oraz obsługi maszyn. Dodatkowo, zawartość etanolu w roztworze (od 49 mg w dawce 2,5 mg do 197 mg w dawce 10 mg) może nasilać działanie sedatywne midazolamu, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących niepodejmowania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej do czasu całkowitego ustąpienia działania leku.
czas reakcji, działanie sedatywne, etanol, funkcje psychomotoryczne, koordynacja ruchowa, maltitol ciekły, midazolam, osłabienie koordynacji, podzielność uwagi, produkt leczniczy, roztwór do stosowania w jamie ustnej, sedacja, sprawność psychofizyczna, stan czuwania, substancja czynna, substancje pomocnicze, zaburzenia pamięci, zaburzenia pracy mięśni, zaburzenia uwagi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Budixon Neb 0,25 mg/ml
Przedawkowanie budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji Budixon Neb (0,25 mg/ml lub 0,5 mg/ml) nie stanowi istotnego problemu klinicznego, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. Każdy pojemnik zawiera odpowiednio 0,50 mg lub 1 mg budezonidu w 2 ml zawiesiny, a lek charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa. W praktyce klinicznej nie obserwuje się istotnych objawów toksyczności nawet przy wielokrotnym przekroczeniu dawki, co wskazuje na niskie ryzyko poważnych następstw ostrego przedawkowania.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esotkaleno 5 mg
Lek Esotkaleno zawiera prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy skórne oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne. Przeciwwskazania dotyczą wszystkich dostępnych dawek i form leku, a tabletki, które można dzielić, wymagają precyzyjnego dawkowania, szczególnie u pacjentów z częściowymi przeciwwskazaniami. Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w Charakterystyce Produktu Leczniczego (punkt 6.1).
charakterystyka produktu leczniczego, dostosowanie dawkowania, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, kortykosteroid, krótkotrwałe stosowanie, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan zagrożenia życia, substancja czynna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xirobud 3 mg
Xirobud, zawierający 3 mg budezonidu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest głównie w leczeniu choroby Crohna oraz mikroskopowego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie do nasilenia choroby, wieku pacjenta oraz innych czynników klinicznych. W aktywnej fazie choroby Crohna u dorosłych i dzieci ≥8 lat (>25 kg) zaleca się dawkę 9 mg (3 kapsułki) raz na dobę przez 8 tygodni, z pełnym efektem terapeutycznym uzyskiwanym zwykle po 2-4 tygodniach. Leczenie podtrzymujące remisję wymaga zmniejszenia dawki do 6 mg (2 kapsułki) raz na dobę, jednak nie zaleca się długotrwałego stosowania. W przypadku zastąpienia prednizolonu u pacjentów zależnych od steroidów, dawka wynosi również 6 mg raz dziennie, z jednoczesnym stopniowym odstawianiem prednizolonu. Kapsułki należy przyjmować rano, połykać w całości lub – w przypadku trudności w połykaniu – zawartość można wymieszać z przecierem jabłkowym, unikając kruszenia lub żucia, aby nie zaburzyć mechanizmu przedłużonego uwalniania.
aktywna faza choroby, biodostępność, budezonid, choroba Crohna, cukrzyca insulinozależna, dysfagia, glikokortykosteroid systemowy, indukcja remisji, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, przecier jabłkowy, przedłużone uwalnianie, remisja podtrzymująca, steroidozależność, substancja czynna, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia glikokortykosteroidów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol Hasco 250 mg
Paracetamol Hasco to preparat w formie czopków doodbytniczych, zawierający paracetamol w dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg na czopka, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do wieku i masy ciała pacjenta. Substancją pomocniczą jest tłuszcz stały Witepsol S58, który umożliwia odpowiednie uwalnianie substancji czynnej po podaniu. Czopki mają mlecznobiały kolor i kształt torpedy, co ułatwia aplikację, szczególnie u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków doustnych, takich jak małe dzieci czy osoby z zaburzeniami połykania. Preparat jest pakowany w opakowania foliowe PVC/PE, po 10 sztuk w tekturowym pudełku.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tabagine 300 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępnego w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta i otoczenia. Główne działania niepożądane wpływające na tę zdolność to zawroty głowy oraz senność, które mogą zaburzać ocenę odległości, równowagę, koordynację ruchową oraz wydłużać czas reakcji i zmniejszać koncentrację. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek, co wymaga szczegółowej komunikacji i monitorowania przez lekarza.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dalfaz Uno 10 mg
Dalfaz Uno zawiera 10 mg alfuzosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, które są wskazane wyłącznie do leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego u mężczyzn. Alfuzosyna jest selektywnym antagonistą receptorów alfa-adrenergicznych, co umożliwia skuteczne łagodzenie objawów urologicznych związanych z BPH. Ze względu na mechanizm działania i wskazania terapeutyczne, preparat nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet, w tym u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apiolin 100 mg
Sertralina, substancja czynna Apiolinu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, wykazującym silne i swoiste działanie na wychwyt 5-HT, przy minimalnym wpływie na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie wykazując działania stymulującego, sedatywnego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego. Badania kliniczne potwierdzają brak potencjału nadużywania sertraliny, co odróżnia ją od alprazolamu i d-amfetaminy. W leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego dawki 50-200 mg/dobę wykazały istotne zmniejszenie częstości nawrotów (odsetek odpowiedzi 83,4% vs. 60,8% placebo), a średnia dawka u pacjentów wynosiła 70 mg/dobę. W badaniach dotyczących PTSD obserwowano nieco mniejszą skuteczność u mężczyzn, co mogło być związane z czynnikami współistniejącymi, takimi jak nadużywanie substancji czy czas trwania choroby. W badaniu wpływu sertraliny na odstęp QTc u zdrowych ochotników przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej) wykazano nieznaczne wydłużenie QTcF (11,666 ms), jednak wartość progowa dla klinicznie istotnego wydłużenia była co najmniej 2,6-krotnie wyższa niż przeciętne stężenie maksymalne (Cmax 86 ng/mL) po dawce 200 mg/dobę.
dojrzewanie płciowe, duże zaburzenie depresyjne, działanie cholinolityczne, działanie kardiotoksyczne, działanie sedatywne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, nadużywanie substancji, odstęp QTc, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, regulacja emocjonalno-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI, skala CY-BOCS, skala NIMH, stadium Tannera, substancja czynna, wskaźnik masy ciała, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego