rywaroksaban
Rywaroksaban (Xarelto) należy do klasy nowych doustnych antykoagulantów (NOAC), działających jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa. Substancja ta blokuje kaskadę krzepnięcia poprzez hamowanie aktywnego czynnika X, co prowadzi do zahamowania powstawania trombiny i w konsekwencji zmniejszenia ryzyka powstawania zakrzepów.
Główne wskazania do stosowania rywaroksabanu obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach ortopedycznych (szczególnie po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego), leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, a także profilaktykę udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków.
W przeciwieństwie do antagonistów witaminy K (jak warfaryna), rywaroksaban charakteryzuje się przewidywalną farmakokinetyką, nie wymaga rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia oraz ma mniej interakcji z żywnością i lekami. Dostępny jest w różnych dawkach (od 2,5 do 20 mg), a schemat dawkowania zależy od wskazania klinicznego. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, a lek jest przeciwwskazany przy ciężkiej niewydolności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ginkofar Extra
Ginkofar Extra zawiera 240 mg kwantyfikowanego suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) i wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania. Lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, które manifestują się objawami skórnymi lub ogólnoustrojowymi, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej. Preparat może nasilać ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, stosujących leki przeciwpłytkowe (np. ASA, klopidogrel) lub przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol, dabigatran, rywaroksaban). Zaleca się przerwanie stosowania leku co najmniej 3-4 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi lub stomatologicznymi. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko indukcji napadów drgawkowych, dlatego konieczna jest konsultacja z neurologiem. Ponadto, nie zaleca się łączenia Ginkofar Extra z efawirenzem ze względu na możliwe interakcje obniżające skuteczność terapii HIV.
acenokumarol, bilobalid, dabigatran, efawirenz, epilepsja, ginkgolid, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy nadwrażliwości, objawy nietolerancji, objawy skórne, padaczka, rywaroksaban, ryzyko krwawień, skaza krwotoczna, skłonność do krwawień, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – RIXACAM 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku RIXACAM w dawce 20 mg, jest bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w terapii przeciwzakrzepowej. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez wpływu na trombinę (czynnik IIa) oraz płytki krwi. Farmakodynamika rywaroksabanu wykazuje zależność dawka-odpowiedź, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 względem stężenia leku w osoczu. Warto podkreślić, że PT powinien być wyrażany w sekundach, gdyż INR nie jest odpowiedni dla tego antykoagulantu.
czas protrombinowy, czynnik II, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, profilaktyka nawrotów, profilaktyka udaru, rywaroksaban, stężenie leku w osoczu, trombina, zaburzenia czynności nerek, zakrzep, zatorowość obwodowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Medreg) wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania do wskazań klinicznych. W profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków niezastawkowym zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, z wyjątkiem pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl 15-49 ml/min), u których stosuje się 15 mg raz na dobę. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia, w profilaktyce nawrotowej, dawka wynosi 10 mg raz na dobę przy standardowym ryzyku lub 20 mg raz na dobę przy wysokim ryzyku nawrotu. Dawkowanie należy modyfikować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a stosowanie u pacjentów z CrCl <15 ml/min jest przeciwwskazane. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby z koagulopatią, w tym z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
antagonista witaminy K, antykoagulacja, choroba wątroby, działanie przeciwzakrzepowe, echokardiografia przezprzełykowa, INR, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków niezastawkowe, nawrotowa ZŻG, PCI, profilaktyka udaru mózgu, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, wlew ciągły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – VIXARGIO 20 mg
Rywaroksaban (VIXARGIO 20 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w 13 badaniach fazy III na 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach fazy II i III na 488 pacjentach pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są powikłania krwotoczne, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), oraz anemia, wynikająca z jawnych lub utajonych krwawień. Ryzyko krwawień jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki przeciwkrzepliwe lub przeciwpłytkowe oraz u osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują także trombocytozę, trombocytopenię, krwiomocz, krwawienia wewnątrzczaszkowe, reakcje alergiczne, podwyższone aminotransferazy, świąd, bóle głowy i inne objawy o różnym nasileniu.
aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, anemia, antidotum, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, inhibitor czynnika Xa, koncentrat kompleksu protrombiny, krwawienie do stawu, krwawienie z nosa, krwiak mięśniowy, krwiomocz, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, system MedDRA, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenie krwotoczne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Medreg 15 mg
Rivaroxaban Medreg w dawce 15 mg w tabletkach powlekanych stosowany jest zgodnie z precyzyjnymi schematami dawkowania zależnymi od wskazań klinicznych. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) początkowo podaje się 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie (30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii dostosowuje się indywidualnie, minimum 3 miesiące przy czynnikach przejściowych ryzyka, a dłużej w przypadku idiopatycznych lub nawrotowych ZŻG/ZP. W profilaktyce nawrotów po co najmniej 6 miesiącach leczenia stosuje się dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, zależnie od ryzyka nawrotu. W profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-49 mL/min) dawkę należy odpowiednio zmniejszyć do 15 mg raz na dobę lub 15 mg dwa razy na dobę w początkowym okresie leczenia ZŻG/ZP, natomiast u pacjentów z klirensem < 15 mL/min stosowanie jest przeciwwskazane.
antagonista witaminy K, echokardiografia przezprzełykowa, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, profilaktyka nawrotowa, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, udar mózgu, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aclexa
Celekoksyb (Aclexa) jest selektywnym inhibitorem COX-2, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenia, krwawienia) oraz układu sercowo-naczyniowego (zawał serca). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ, leki przeciwpłytkowe (np. ASA), glikokortykosteroidy, osoby nadużywające alkoholu oraz z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie. Jednoczesne stosowanie celekoksybu z ASA zwiększa ryzyko działań niepożądanych przewodu pokarmowego, a łączenie z innymi NLPZ poza ASA jest niewskazane. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na wzrost ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych wraz z dawką i czasem terapii (w badaniu dawki 200 mg i 400 mg dwa razy na dobę). Należy monitorować ciśnienie tętnicze oraz funkcję nerek, wątroby i serca, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, stosujących diuretyki, inhibitory ACE lub ARB oraz u osób starszych.
antagonista receptora angiotensyny II, apiksaban, celekoksyb, cukrzyca, czas protrombinowy, dabigatran, diuretyk, dysfagia, glikokortykoid, hiperlipidemia, hipowolemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, nefrotoksyczność, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, polip gruczolakowaty jelita, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor COX-2, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wskaźnik INR, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bluefish 20 mg
Rivaroxaban Bluefish to doustny, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, stosowany jako lek przeciwzakrzepowy w dawce 20 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, co potwierdzono wysoką korelacją (r=0,98) między stężeniem leku a PT przy użyciu odczynnika Neoplastin. Wartości PT w czasie maksymalnego działania leku (2-4 godziny po podaniu) dla dawek 15 mg dwa razy na dobę wynoszą 17-32 s, a dla 20 mg raz na dobę 15-30 s. W najniższym stężeniu (8-30 godzin po podaniu) wartości PT wynoszą odpowiednio 13-24 s. W przypadku migotania przedsionków wartości PT są szersze, sięgając do 50 s przy dawce 15 mg u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek. INR nie jest zalecany do monitorowania rywaroksabanu, a w sytuacjach klinicznych preferowany jest skalibrowany test anty-Xa.
biodostępność, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, rywaroksaban, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zaburzenie czynności nerek, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bevimlar 15 mg; 20 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii rywaroksabanem (Bevimlar) w dawkach 15 mg i 20 mg należy szczegółowo ocenić przeciwwskazania, aby uniknąć powikłań krwotocznych. Bezimiennie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem, nadwrażliwością na rywaroksaban lub składniki pomocnicze (tabletki zawierają laktozę: 43 mg w dawce 15 mg i 57 mg w dawce 20 mg). Należy unikać terapii u chorych z patologiami przewodu pokarmowego (czynne lub niedawne owrzodzenia), nowotworami z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawno przebytymi urazami lub zabiegami neurochirurgicznymi i okulistycznymi, a także u pacjentów z przebyłym krwotokiem wewnątrzczaszkowym oraz istotnymi patologiami naczyniowymi (żylaki przełyku, tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Bezimiennie przeciwwskazane jest łączenie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, z wyjątkiem krótkotrwałej zmiany terapii lub stosowania heparyny niefrakcjonowanej w dawkach do utrzymania drożności cewników.
apiksaban, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia wątrobowa, krwawienie aktywne, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, nowotwór przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy, owrzodzenia przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, układ krzepnięcia, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kardatuxan 10 mg
Kardatuxan, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz do leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), a także profilaktyki nawrotowej tych schorzeń. Tabletki mają średnicę około 5,5 mm, zawierają 10 mg rywaroksabanu oraz 24,94 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej.
aloplastyka, dieta niskosodowa, epizod zakrzepowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zabieg ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cilozek 100 mg
Cilozek (cylostazol) w dawce 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤25 ml/min) oraz umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i metabolitów. Lek jest również przeciwwskazany u chorych z zastoinową niewydolnością serca oraz ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, takimi jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór, wieloogniskowa ekstrasystolia komorowa, wydłużony odstęp QTc i ciężka tachyarytmia. Ponadto, stosowanie cylostazolu jest niewskazane u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową, świeżym zawałem mięśnia sercowego lub po interwencjach wieńcowych w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Ze względu na działanie przeciwpłytkowe, lek jest przeciwwskazany u osób z aktywnymi wrzodami trawiennymi, niedawno przebytym udarem krwotocznym, proliferacyjną retinopatią cukrzycową oraz niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Jednoczesne stosowanie cylostazolu z dwoma lub więcej lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi (np. ASA, klopidogrel, heparyna, warfaryna, acenokumarol, dabigatran, rywaroksaban, apiksaban) znacząco zwiększa ryzyko krwawień i jest przeciwwskazane.
acenokumarol, apiksaban, arytmia, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, cylostazol, częstoskurcz komorowy, dabigatran, działanie inotropowe dodatnie, działanie przeciwpłytkowe, ekstrasystolia komorowa, heparyna, interwencja wieńcowa, klirens kreatyniny, klopidogrel, komorowe zaburzenia rytmu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, proliferacyjna retinopatia cukrzycowa, rywaroksaban, skłonność do krwawień, tachyarytmia, udar krwotoczny, warfaryna, wrzód trawienny, wydłużony odstęp QTc, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Razarxo
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę (produkt Razarxo) jest stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) oraz ewentualnie klopidogrelem lub tyklopidyną u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), chorobą wieńcową/chorobą tętnic obwodowych (CAD/PAD) o wysokim ryzyku zdarzeń niedokrwiennych oraz po rewaskularyzacji kończyny dolnej z powodu objawowej PAD. Podwójna terapia przeciwpłytkowa z klopidogrelem powinna być krótkotrwała, a jednoczesne stosowanie z prasugrelem lub tikagrelorem jest niewskazane. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem krwawień, które najczęściej dotyczą błon śluzowych, układu moczowo-płciowego oraz mogą prowadzić do niedokrwistości. W przypadku poważnego krwotoku należy przerwać leczenie. Monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu jest zalecane w celu wykrycia utajonych krwawień, a w wyjątkowych sytuacjach pomocne może być oznaczanie stężenia rywaroksabanu testem anty-Xa.
badanie hematokrytu, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, choroba zapalna jelit, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie tętnicze krwi, glikoproteina p, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor HIV-proteazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, klopidogrel, krwawienie płucne, krwawienie z błony śluzowej, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objaw krwawienia, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna azolowa, podwójna terapia przeciwpłytkowa, proteza zastawki, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rewaskularyzacja kończyny dolnej, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, układ moczowo-płciowy, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – XABOPLAX 2,5 mg
XABOPLAX (rywaroksaban) w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę jest stosowany w precyzyjnie dawkowanych schematach terapeutycznych, głównie u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz chorobą niedokrwienną serca i tętnic obwodowych (PAD). W terapii OZW lek podaje się wraz z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-100 mg/dobę, często w skojarzeniu z klopidogrelem lub tyklopidyną, rozpoczynając leczenie po stabilizacji zdarzenia, nie wcześniej niż 24 godziny po hospitalizacji i zakończeniu pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego. Standardowy czas terapii wynosi 12 miesięcy, z możliwością indywidualnego wydłużenia do 24 miesięcy, przy uwzględnieniu bilansu korzyści i ryzyka. U pacjentów z PAD leczenie XABOPLAX rozpoczyna się po osiągnięciu hemostazy, a czas terapii ustala się indywidualnie. W przypadku podwójnej terapii przeciwpłytkowej konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka krwawienia i korzyści klinicznych. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u osób z łagodnym i umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min), natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (15-29 ml/min) lek stosuje się ostrożnie, a u osób z klirensem <15 ml/min jest przeciwwskazany. XABOPLAX jest również przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia (stadium B i C wg Childa-Pugha).
antagonista witaminy K, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wątroby, dysfagia, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klopidogrel, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, ostry zespół wieńcowy, podwójna terapia przeciwpłytkowa, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rewaskularyzacja kończyny dolnej, rywaroksaban, schyłkowa niewydolność nerek, terapia przeciwpłytkowa, tyklopidyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Aurovitas, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania obejmowały ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, fototoksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności u młodocianych zwierząt. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, a obserwowane efekty toksyczne były związane z mechanizmem działania rywaroksabanu jako inhibitora czynnika Xa, co przejawiało się m.in. zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie fototoksyczności, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, powikłanie krwotoczne, Rivaroxaban Aurovitas, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, toksyczność jednokrotna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym z umiarkowaną zmiennością osobniczą. Po podaniu doustnym szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w 2-4 godziny, z biodostępnością 80-100% dla dawek 2,5 mg i 10 mg, niezależnie od przyjęcia pokarmu. Farmakokinetyka jest liniowa do dawki około 15 mg/dobę, przy wyższych dawkach obserwuje się ograniczone wchłanianie i zmniejszoną biodostępność. Rywaroksaban wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (92-95%), umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l) oraz klirens ogólnoustrojowy około 10 l/h. Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u młodych osób i 11-13 godzin u osób starszych. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz mechanizmy niezależne od cytochromu P450, a eliminacja odbywa się zarówno przez nerki (w tym aktywne wydzielanie) jak i z kałem. Rywaroksaban nie podlega dializie ze względu na wysokie wiązanie z białkami osocza.
AUC, białko BCRP, białko transportowe P-gp, biodostępność doustna, czas protrombinowy, czynnik Xa, dystrybucja leku, enzymy CYP3A4, jelito cienkie, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, model Emax, objętość dystrybucji, odczynnik Neoplastin, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, rywaroksaban, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – VIXARGIO 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO w dawce 10 mg, jest wysoce selektywnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, który hamuje zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu. Nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Działanie rywaroksabanu wykazuje zależność od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r = 0,98 względem stężenia leku w osoczu. W okresie maksymalnego efektu (2-4 godziny po podaniu) PT wynosi od 13 do 25 sekund (5/95 percentyl), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją to 12-15 sekund. INR nie jest odpowiednim parametrem do oceny działania rywaroksabanu, gdyż jest skalibrowany wyłącznie dla kumaryn.
antykoagulant, aPTT, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik II, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, PCC, płytki krwi, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg to lek przeciwzakrzepowy w postaci tabletek powlekanych, zawierających 2,5 mg rywaroksabanu jako substancję czynną. Tabletki mają jasnożółty kolor, średnicę 8,1±0,2 mm i są oznaczone liczbą „2.5”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (73,90 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki są dostępne w opakowaniach zawierających od 28 do 196 sztuk, przechowywane bez specjalnych wymagań, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, rywaroksaban, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wchłanianie rywaroksabanu, zawiesina leku, żelaza tlenek żółty, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rivertaxo 10 mg
Rywaroksaban (Rivertaxo, 10 mg) jest klasyfikowany jako lek o niewielkim wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą istotnie zaburzać sprawność psychomotoryczną. Do najważniejszych objawów ograniczających zdolność prowadzenia pojazdów należą zawroty głowy (występujące często) oraz omdlenia (występujące niezbyt często). W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o potencjalnym wpływie rywaroksabanu na zdolność prowadzenia pojazdów, podkreślając konieczność oceny własnego samopoczucia przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu oraz możliwe konsekwencje prawne związane z prowadzeniem pojazdu pod wpływem leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne rywaroksabanu wykazały, że stosowanie leku w dawkach terapeutycznych nie niesie ze sobą szczególnego ryzyka dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym istotne zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność samców i samic, jednak wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję związany z mechanizmem przeciwzakrzepowym rywaroksabanu, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi. W modelach zwierzęcych przy stężeniach klinicznych odnotowano toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, obejmujący poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany wątrobowe, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, embriogeneza, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana w łożysku, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Razarxo
Podczas terapii rywaroksabanem (Razarxo 20 mg) konieczny jest ścisły nadzór kliniczny, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka krwawień, które mogą obejmować błony śluzowe (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) oraz niedokrwistość. W przypadku poważnego krwotoku należy natychmiast przerwać leczenie. Monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu jest zalecane w celu wykrywania utajonych krwawień. Pomiar stężenia rywaroksabanu za pomocą testu anty-Xa może być pomocny w sytuacjach wyjątkowych, takich jak przedawkowanie lub pilne zabiegi chirurgiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobami przewodu pokarmowego, retinopatią naczyniową, rozstrzeniami oskrzeli lub krwawieniem płucnym w wywiadzie oraz u chorych onkologicznych, zwłaszcza z nowotworami przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, gdzie ryzyko krwawienia jest podwyższone.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, ciśnienie tętnicze krwi, embolektomia płucna, hemoglobina i hematokryt, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie, krwawienie płucne, krwawienie utajone, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, krwotok, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, profil farmakokinetyczny, proteza zastawki serca, przeciwciała antykardiolipinowe, przeciwciała przeciwko β2-glikoproteinie I, przemijający napad niedokrwienny, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, przezskórna interwencja wieńcowa, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, stężenie hemoglobiny, test anty-Xa, udar, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia neurologiczne, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban STADA 15 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban STADA 15 mg) jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym, nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym 37 mg laktozy jednowodnej w kapsułce), a także u osób z wysokim ryzykiem krwawień, takimi jak: czynne lub niedawno wygojone owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, ostatnio przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy, obecność żylaków przełyku, wady naczyniowe, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych. Ponadto, rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny, warfaryna, dabigatran, apiksaban), z wyjątkiem przejściowego nakładania terapii lub podtrzymania drożności cewników żylnych/tętniczych za pomocą heparyny niefrakcjonowanej w niskich dawkach.
apiksaban, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia wątrobowa, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, marskość wątroby, naczyniak jamisty, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, warfaryna, wrzód żołądka, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg
Przedawkowanie rywaroksabanu (Rivaroxaban Polpharma) stanowi stan zagrożenia życia, głównie z powodu ryzyka powikłań krwotocznych. Efekt pułapowy obserwowany przy dawkach ≥50 mg powoduje, że dalsze zwiększanie dawki nie prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w osoczu, co wynika z ograniczonego wchłaniania. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi 5-13 godzin, co jest kluczowe przy planowaniu terapii. Diagnostyka powinna obejmować wywiad dotyczący dawki i czasu przyjęcia, ocenę parametrów krzepnięcia (PT, aPTT, aktywność anty-Xa), morfologię krwi oraz funkcję nerek i wątroby, a także dokładne badanie przedmiotowe pod kątem objawów krwawienia. Objawy przedawkowania mogą obejmować krwawienia z dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, układu nerwowego, moczowego i rodnego, a także wstrząs krwotoczny i koagulopatię, przy czym nasilenie objawów nie zawsze koreluje z dawką powyżej 50 mg.
aktywność anty-Xa, andeksanet alfa, aprotynina, czas APTT, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, efekt pułapowy, funkcja nerek i wątroby, hemostaza chirurgiczna, hipoperfuzja narządowa, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników protrombiny, koncentrat czynników protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawe wymioty, krwawienie podpajęczynówkowe, krwawienie z nosa, krwiak domięśniowy, krwiak podskórny, krwiak podtwardówkowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok śródmózgowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, liczba erytrocytów, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność układu krążenia, okres półtrwania, parametry krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, protamina siarczan, przedawkowanie rywaroksabanu, przetoczenie płytek krwi, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, smolisty stolec, stężenie hemoglobiny, stężenie leku w osoczu, świeżo mrożone osocze, tachykardia, węgiel aktywny, witamina K, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs krwotoczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mantreda 15 mg
Lek rywaroksaban (Mantreda) wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednakże podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane istotnie wpływające na bezpieczeństwo pacjenta. Do najważniejszych należą zawroty głowy, które występują często, oraz omdlenia, pojawiające się niezbyt często. Zawroty głowy mają znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i wymagają zaprzestania tej czynności, natomiast omdlenia stanowią poważne, bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tych potencjalnych skutkach oraz o konieczności obserwacji własnego stanu zdrowia podczas stosowania Mantredy.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Axaltra
Axaltra (rywaroksaban 2,5 mg, podawany dwukrotnie na dobę) jest wskazany w leczeniu pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz chorobą wieńcową i tętnic obwodowych (CAD/PAD) w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) i/lub klopidogrelem/tyklopidyną. Podwójna terapia przeciwpłytkowa z klopidogrelem powinna być stosowana krótkotrwale, a jednoczesne stosowanie prasugrelu lub tikagreloru jest niewskazane. Rywaroksaban wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawień z błon śluzowych, niedokrwistości oraz wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego (hemoglobina, hematokryt). W wyjątkowych sytuacjach pomocne może być oznaczenie stężenia rywaroksabanu testem anty-Xa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min), u których stężenie leku może wzrosnąć średnio 1,6-krotnie, oraz u osób stosujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P (np. azole, rytonawir), co może zwiększyć stężenie rywaroksabanu do 2,6-krotności i ryzyko krwawienia.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, brak laktazy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, choroba zapalna jelit, hematokryt, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor HIV-proteazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, pochodne azolowe, proteza zastawki serca, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rewaskularyzacja kończyny dolnej, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, terapia przeciwpłytkowa, test anty-Xa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar krwotoczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bluefish 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Bluefish, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra i przewlekła była związana głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, bez wykazania potencjału genotoksycznego czy kancerogennego. W badaniach na szczurach odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA przy ekspozycji klinicznej, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności ani negatywnego wpływu na płodność samców i samic, a także nie stwierdzono szczególnych zagrożeń u osobników młodocianych.
aberracje chromosomowe, antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kancerogenność, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, mutacje genowe, poronienie, powikłania krwotoczne, reakcje fototoksyczne, rywaroksaban, toksyczność dla samic, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, wady rozwojowe, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cilostazol LEK-AM 100 mg
Cylostazol (Cilostazol LEK-AM) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤25 ml/min) oraz umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i zmienioną farmakokinetykę. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobami kardiologicznymi, takimi jak zastoinowa niewydolność serca (wszystkie klasy wg NYHA), zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków, wieloogniskowa ekstrasystolia komorowa, wydłużony odstęp QTc), ciężka tachyarytmia oraz w okresie 6 miesięcy po ostrych zespołach wieńcowych lub interwencjach wewnątrznaczyniowych w tętnicach wieńcowych.
acenokumarol, antagonista witaminy K, apiksaban, cylostazol, częstoskurcz komorowy, dabigatran, doustny antykoagulant, działanie przeciwpłytkowe, ekstrasystolia komorowa, hemostaza, heparyna, interwencja wewnątrznaczyniowa, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dusznica bolesna, proliferacyjna retinopatia cukrzycowa, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachyarytmia, udar krwotoczny, warfaryna, wrzód trawienny, wydłużony odstęp QTc, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mibrex 2,5 mg
Mibrex to lek zawierający rywaroksaban w dawce 2,5 mg w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym jasnożółtym kolorze i średnicy 8,1±0,2 mm. Substancja czynna jest precyzyjnie dozowana, a tabletki zawierają również 73,90 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Rdzeń tabletki składa się z sodu laurylosiarczanu, laktozy jednowodnej, celulozy mikrokrystalicznej, kroskarmelozy sodowej, hypromelozy (typ 2910, 5 mPas) oraz magnezu stearynianu. Otoczka zawiera hypromelozę (typ 2910, 6 mPas), tytanu dwutlenek (E 171), talk, makrogol 8000 oraz żelaza tlenek żółty (E 172). Lek jest przeznaczony do podawania doustnego, ale w określonych sytuacjach klinicznych tabletki można rozgnieść i podać jako zawiesinę w 50 ml wody przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy, pod warunkiem potwierdzenia lokalizacji zgłębnika w żołądku. Podanie poza żołądkiem może obniżyć wchłanianie rywaroksabanu i zmniejszyć ekspozycję na substancję czynną.
blister perforowany jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, ekspozycja na substancję, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, otoczka tabletki, pigment, rdzeń tabletki, rywaroksaban, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, surfaktant, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty, wchłanianie rywaroksabanu, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mibrex 15 mg/20 mg
Rywaroksaban (Mibrex) w dawkach 15 mg i 20 mg wykazuje niewielki, ale istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które mogą upośledzać tę zdolność, są zawroty głowy (często) oraz omdlenia (niezbyt często). Zawroty głowy mogą znacząco zaburzać percepcję przestrzenną i czas reakcji, natomiast omdlenia stanowią krytyczne zagrożenie ze względu na całkowitą utratę kontroli nad pojazdem. Pacjenci doświadczający tych objawów powinni bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co lekarz musi jasno zakomunikować podczas konsultacji.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawkowanie leku, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, lek przeciwzakrzepowy, omdlenie, pojazd mechaniczny, profil bezpieczeństwa leku, rywaroksaban, sprawność psychomotoryczna, terapia farmakologiczna, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Celebrex
Celebrex (celekoksyb) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, w tym osób w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ, leki przeciwpłytkowe (w tym ASA), glikokortykosteroidy, nadużywających alkoholu oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Stosowanie celekoksybu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak perforacje, owrzodzenia i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu. Jednoczesne podawanie celekoksybu z ASA zwiększa ryzyko gastropatii, a łączenie z innymi NLPZ jest przeciwwskazane ze względu na brak korzyści terapeutycznych i wzrost ryzyka działań niepożądanych. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
antagonista receptora angiotensyny II, apiksaban, brak laktazy, celekoksyb, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza typu 2, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP2D6, czas protrombinowy, dabigatran, działanie przeciwpłytkowe, hipowolemii, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, martwica wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor COX-2, sulfonamid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rombidux 10 mg
Rywaroksaban (Rombidux 10 mg) jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych fazy III z udziałem ponad 53 000 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, których częstość zależy od wskazania terapeutycznego i dawkowania. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej krwawienia dotyczyły 23% pacjentów, anemia 1,6%. U chorych z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Po ostrym zespole wieńcowym odnotowano 22 krwawienia na 100 pacjentolat oraz 1,4 przypadków anemii na 100 pacjentolat. Rywaroksaban zwiększa ryzyko krwawień z różnych lokalizacji, co może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej i powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy niewydolność nerek.
alloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, działanie niepożądane, hemostaza, incydent krwotoczny, krwawienie menstruacyjne, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, rywaroksaban, tętniak rzekomy naczyniowy, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xerdoxo 20 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancja czynna leku Xerdoxo w dawce 20 mg) został potwierdzony w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego odsetek krwawień wyniósł 6,8%, a anemia wystąpiła u 5,9% pacjentów. Wszystkie zdarzenia krwotoczne były systematycznie monitorowane i oceniane, co potwierdza wiarygodność danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania rywaroksabanu.
aloplastyka stawu biodrowego, anemia, antykoagulant, erytrocyty, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenia zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mantreda
Stosowanie rywaroksabanu (Mantreda) wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka powikłań krwotocznych. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów krwawienia oraz kontrola parametrów hematologicznych, takich jak hemoglobina i hematokryt, w celu wykrycia utajonych krwotoków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min) stężenie rywaroksabanu może wzrosnąć średnio 1,6-krotnie, co zwiększa ryzyko krwawienia; lek nie jest zalecany przy klirensie <15 ml/min. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P (np. ketokonazol, rytonawir), które mogą podnieść stężenie leku średnio 2,6-krotnie. Należy także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, ASA, inhibitorów agregacji płytek oraz SSRI/SNRI, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, brak laktazy, choroba nowotworowa, embolektomia płucna, glikoproteina p, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor HIV-proteazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie płucne, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, migotanie przedsionków, monitorowanie hemoglobiny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, objaw krwawienia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, przezskórna interwencja wieńcowa, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzelowe, rywaroksaban, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, utajone krwawienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakrzepica żył mózgowych, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axaltra 10 mg
Axaltra, zawierająca rywaroksaban w dawce 10 mg, jest dostępna w formie jasnoczerwonych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy około 8,6 mm. Bezpieczeństwo leku oceniano w 13 badaniach fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). Ogólna częstość występowania krwawień wyniosła 6,8%, a anemia, najczęściej wynikająca z utraty krwi, wystąpiła u 5,9% pacjentów. Rywaroksaban, ze względu na mechanizm działania, zwiększa ryzyko utajonych i jawnych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a w skrajnych przypadkach do zgonu.
anemia, Axaltra, hemostaza, krew w stolcu, krwawienie, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, niedokrwistość pokrwotoczna, personel medyczny, powikłania krwotoczne, rywaroksaban, smolec, substancja czynna, tabletka powlekana, układ krzepnięcia, utajone krwawienie, wstrząs hipowolemiczny, wymioty krwiste, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – VIXARGIO 2,5 mg
Rywaroksaban, zawarty w produkcie VIXARGIO (tabletki powlekane 2,5 mg), charakteryzuje się wysoką biodostępnością (80-100%) i szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym w 2-4 godziny po podaniu doustnym. Farmakokinetyka jest prawie liniowa do dawki 15 mg/dobę, z umiarkowaną zmiennością osobniczą (CV 30-40%). Wchłanianie jest zależne od miejsca uwalniania w przewodzie pokarmowym, z istotnym zmniejszeniem AUC i Cmax przy uwalnianiu w dalszych odcinkach jelita cienkiego i okrężnicy. Rywaroksaban wiąże się silnie z białkami osocza (92-95%), ma umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz mechanizmy niezależne od CYP. Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l/h, a okres półtrwania po podaniu doustnym wynosi 5-9 godzin u młodych osób i 11-13 godzin u osób starszych. Nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych między płciami, a wpływ masy ciała (<50 kg lub >120 kg) na stężenia leku jest niewielki (<25%).
albumina, białko BCRP, biodostępność doustna, choroba tętnic obwodowych, CYP2J2, CYP3A4, czas kaolinowo-kefalinowy, czas protrombinowy, czynnik Xa, farmakodynamika, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, model Emax, odczynnik Neoplastin, okres półtrwania, ostry zespół wieńcowy, P-glikoproteina, podanie dożylne, rywaroksaban, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, test HepTest, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wchłanianie leku - Leksykon leków
Skład i postać leku – Razarxo 20 mg
Razarxo to doustny antykoagulant zawierający 20 mg rywaroksabanu, będącego bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa. Tabletki powlekane mają charakterystyczny różowy kolor i średnicę około 7 mm, z oznaczeniem „20” na jednej stronie. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, makrogol 8000, poloksamer 188, kroskarmelozę sodową oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, natomiast otoczka zawiera hypromelozę 2910, makrogol 4000 oraz pigmenty tytanu dwutlenku i żelaza tlenku czerwonego. Produkt jest dostępny w różnych wariantach opakowań blisterowych (PVC/PVDC/PVC/Aluminium) o pojemnościach od 10 do 100 tabletek, z okresem ważności 3 lat od daty produkcji i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
bezpośredni inhibitor czynnika Xa, celuloza mikrokrystaliczna, doustny antykoagulant, dwutlenek tytanu, dysfagia, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laurylosiarczan sodu, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, poloksamer, rywaroksaban, stearylofumaran sodu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, wchłanianie substancji czynnej, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kardatuxan 2,5 mg
Rywaroksaban (KARDATUXAN 2,5 mg), jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa, wykazuje niewielki, lecz klinicznie istotny wpływ na zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych. Najważniejsze działania niepożądane związane z upośledzeniem zdolności psychomotorycznych to zawroty głowy (często) oraz omdlenia (niezbyt często). Zawroty głowy mogą powodować zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej, co znacząco ogranicza bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, natomiast omdlenia stanowią krytyczne zagrożenie ze względu na nagłą utratę przytomności. Pacjenci doświadczający tych objawów powinni bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, aby zminimalizować ryzyko wypadków drogowych i innych zdarzeń niebezpiecznych.
choroby współistniejące, czasowa niezdolność, działanie niepożądane, inhibitor czynnika Xa, Kardatuxan, modyfikacja dawki, monitorowanie pacjenta, omdlenie, rywaroksaban, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie zdolności psychomotorycznych, utrata przytomności, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Interakcje
Sugammadeks wykazuje specyficzne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, zwłaszcza rokuronium i wekuronium, poprzez mechanizm wyparcia tych leków z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na toremifen i dożylny kwas fusydowy, które mogą wydłużać czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9, odpowiednio umiarkowanie i nieznacznie, z koniecznością monitorowania pacjentów przez co najmniej 15 minut po podaniu toremifenu. W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych, zwłaszcza zawierających progestagen, sugammadeks w dawce 4 mg/kg m.c. może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co może obniżyć skuteczność antykoncepcji; zaleca się stosowanie dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez 7 dni oraz postępowanie zgodne z wytycznymi dotyczącymi pominięcia dawki. Ponadto, sugammadeks może powodować krótkotrwałe wydłużenie czasu aPTT (do 22%) i PT (INR) (do 22%) po podaniu dawek 4-16 mg/kg m.c., co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących antykoagulanty, takie jak antagoniści witaminy K, heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, rywaroksaban i dabigatran.
antagonista witaminy K, aPTT, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja wyparcia, interakcja związana z wychwytem, kwas fusydowy, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, progestagen, PT/INR, receptor GABA, rokuronium, rywaroksaban, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wydłużenie aPTT - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roxan 20 mg
Rywaroksaban (Lek Roxan) jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG i ZP). Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego: w profilaktyce migotania przedsionków zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, natomiast w leczeniu ZŻG i ZP stosuje się schemat początkowy 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę, a w przedłużonej profilaktyce dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, przy schemacie jednokrotnym należy ją przyjąć niezwłocznie, bez podwajania dawki, a przy schemacie dwukrotnym możliwe jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek 15 mg. Modyfikacje dawkowania są konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie przy klirensie kreatyniny 30-49 ml/min zaleca się dawkę 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru oraz ostrożne stosowanie dawki 15 mg dwa razy na dobę w leczeniu ZŻG/ZP.
antagonista witaminy K, antykoagulacja, dysfagia, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, INR, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, migotanie przedsionków, powikłanie krwotoczne, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka nawrotowej ŻChZZ, profilaktyka udaru, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, udar i zatorowość obwodowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatorowość obwodowa, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xiltess 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg podawany dwa razy na dobę (Xiltess) jest stosowany w terapii schorzeń sercowo-naczyniowych, w tym u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), chorobą wieńcową (CAD) oraz chorobą tętnic obwodowych (PAD). W leczeniu OZW rywaroksaban 2,5 mg dwa razy na dobę powinien być stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-100 mg/dobę, z możliwością dodania klopidogrelu (75 mg/dobę) lub tyklopidyny (standardowa dawka). Leczenie należy rozpocząć po stabilizacji zdarzenia, nie wcześniej niż 24 godziny po przyjęciu do szpitala i po odstawieniu pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego. Standardowy czas terapii wynosi do 12 miesięcy, z możliwością wydłużenia do 24 miesięcy po indywidualnej ocenie ryzyka. U pacjentów z CAD lub PAD rywaroksaban stosuje się łącznie z ASA, a u pacjentów po rewaskularyzacji kończyny dolnej leczenie należy rozpocząć dopiero po osiągnięciu hemostazy. W przypadku konieczności podwójnej terapii przeciwpłytkowej decyzję o kontynuacji rywaroksabanu podejmuje się indywidualnie, uwzględniając rodzaj zdarzenia i schemat leczenia.
antagonista witaminy K, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klopidogrel, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, ostry zespół wieńcowy, podwójna terapia przeciwpłytkowa, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rewaskularyzacja kończyny dolnej, rywaroksaban, terapia przeciwpłytkowa, tyklopidyna, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie zakrzepowe, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg
Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet w dawkach sięgających 1960 mg, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą mieć różne lokalizacje i nasilenie. Farmakokinetycznie lek wykazuje efekt pułapowy przy dawkach ≥50 mg u dorosłych, co ogranicza dalszy wzrost ekspozycji osoczowej, jednak brak jest danych dotyczących dawek supraterapeutycznych u dzieci. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin u dorosłych, a u dzieci jest krótszy. Główne objawy przedawkowania to krwawienia zewnętrzne i wewnętrzne, niedokrwistość, zaburzenia hemodynamiczne oraz neurologiczne, których nasilenie zależy od lokalizacji i stopnia utraty krwi.
andeksanet alfa, aprotynina, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, efekt pułapowy, hemostaza chirurgiczna, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie śródczaszkowe, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, okres półtrwania, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywny, witamina K, wstrząs hipowolemiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxan 15 mg
Lek Roxan zawiera rywaroksaban w dawce 15 mg, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania kaskady krzepnięcia poprzez blokadę wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Rywaroksaban wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym i działa w sposób dawkozależny, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin (r=0,98). PT należy podawać w sekundach, gdyż INR nie jest skalibrowany dla tego leku. W terapii żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i profilaktyce nawrotów PT w 5/95 percentylach wynosi od 17 do 32 sekund (15 mg 2×/dobę, 2-4 h po dawce) oraz od 15 do 30 sekund (20 mg 1×/dobę, 2-4 h po dawce), z najniższymi wartościami odpowiednio 14-24 i 13-20 sekund w okresach 8-16 h i 18-30 h po podaniu.
anty-Xa, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, HepTest, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zatorowość obwodowa, ŻChZZ, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa