pregabalina
Pregabalina to lek z grupy gabapentynoidów, strukturalnie podobny do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), stosowany głównie w leczeniu padaczki, zaburzeń lękowych oraz bólu neuropatycznego. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z podjednostkami α2-δ napięciowo-zależnych kanałów wapniowych, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neurotransmiterów pobudzających w ośrodkowym układzie nerwowym.
W praktyce klinicznej pregabalina jest wskazana w leczeniu obwodowego i ośrodkowego bólu neuropatycznego, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz jako lek wspomagający w terapii napadów padaczkowych częściowych z wtórnym uogólnieniem lub bez. Wykazuje skuteczność również w fibromialgii i zespole niespokojnych nóg.
Dawkowanie pregabaliny należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od niższych dawek z możliwością stopniowego zwiększania. Lek wymaga modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy, senność, suchość w ustach, obrzęki obwodowe oraz przyrost masy ciała. Pregabalina może wykazywać potencjał uzależniający, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Przedawkowanie
Pregabalina, stosowana w terapii padaczki, bólu neuropatycznego oraz zaburzeń lękowych, może wywołać poważne objawy przedawkowania, które obejmują zarówno depresję, jak i pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Najczęstsze symptomy to senność, splątanie, pobudzenie, niepokój, napady padaczkowe oraz, w rzadkich przypadkach, śpiączka. Nasilenie objawów zależy od dawki, współistniejącego stosowania leków depresyjnych na OUN, funkcji nerek, wieku pacjenta oraz indywidualnej wrażliwości. Dokładne dawki wywołujące toksyczność nie są precyzyjnie określone, jednak nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może skutkować nasileniem objawów neurologicznych.
benzodiazepiny, ból neuropatyczny, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki uogólnione, funkcje życiowe, hemodializa, leki przeciwdrgawkowe, napady padaczkowe, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pregabalina, śpiączka, splątanie, spowolnienie psychoruchowe, sztywność mięśniowa, tlenoterapia, węgiel aktywowany, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia odruchów, zaburzenia pamięci - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egzysta 300 mg
Pregabalina, pochodna kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), działa poprzez selektywne wiązanie z podjednostką α-δ kanałów wapniowych zależnych od napięcia w ośrodkowym układzie nerwowym, co stanowi podstawę jej działania terapeutycznego. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność pregabaliny w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, z dawkowaniem 2 razy (BID) lub 3 razy dziennie (TID) i porównywalnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach trwających do 12 tygodni odnotowano istotne zmniejszenie nasilenia bólu już w pierwszym tygodniu terapii, z poprawą ≥50% u 35% pacjentów leczonych pregabaliną vs 18% placebo w bólu obwodowym oraz 22% vs 7% w bólu ośrodkowym. W terapii padaczki pregabalina wykazała szybki początek działania i istotne zmniejszenie częstości napadów w badaniach trwających 12 tygodni, jednak skuteczność u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży wymaga dalszych badań, mimo że działania niepożądane były podobne do obserwowanych u dorosłych. Dawkowanie u dzieci obejmowało m.in. 2,5–10 mg/kg mc./dobę (maks. 150–600 mg/dobę), z zależnym od dawki efektem terapeutycznym i istotnym zmniejszeniem częstości napadów przy dawce 14 mg/kg mc./dobę u najmłodszych pacjentów.
ból neuropatyczny, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, farmakokinetyka, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pole widzenia, pregabalina, senność, skala HAM-A, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lynagex XR 165 mg
Lek Lusama zawierający pregabalinę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 82,5 mg, 165 mg oraz 330 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w kontrolowanych badaniach placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo, z zawrotami głowy i sennością jako głównymi przyczynami. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego zaobserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie, bezsenność), neurologiczne (bardzo często: zawroty głowy, senność, bóle głowy), okulistyczne (często: nieostre i podwójne widzenie), sercowe (niezbyt często: tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często: nudności, wymioty, zaparcia). Zgłaszano także rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, rabdomiolizy oraz zaburzeń wątroby.*
Po odstawieniu pregabaliny mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, biegunka, zespół grypopodobny, drgawki, nerwowość, depresja, myśli samobójcze, ból, nadmierne pocenie się i zawroty głowy. Częstość i nasilenie tych objawów zależą od dawki leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (badania obejmujące pacjentów od 1 miesiąca do 16 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka, zakażenia górnych dróg oddechowych, zwiększone łaknienie i masa ciała. Zaleca się informowanie pacjentów o możliwości wystąpienia objawów odstawienia oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakowigilacyjnego. *Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) jest obserwowane niezbyt często.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, dysfagia, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenia koordynacji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tabagine 75 mg
Tabagine, zawierający pregabalinę w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego o podłożu obwodowym (np. neuropatia cukrzycowa, neuralgia popółpaścowa, neuropatie pourazowe) oraz ośrodkowym (np. ból po udarze mózgu, urazie rdzenia kręgowego, stwardnieniu rozsianym) u pacjentów dorosłych. Ponadto, lek znajduje zastosowanie jako terapia skojarzona u dorosłych z napadami częściowymi padaczki, które mogą być wtórnie uogólnione, nie jest natomiast zalecany jako monoterapia pierwszego rzutu. Tabagine jest również stosowany w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) u dorosłych, szczególnie gdy standardowe leczenie SSRI lub SNRI jest nieskuteczne lub nietolerowane, a także gdy wymagany jest szybki efekt przeciwlękowy. Kapsułki zawierają biały do prawie białego proszku pregabaliny i różnią się rozmiarem oraz kolorem wieczka w zależności od dawki: 75 mg (rozmiar 4, czerwone wieczko), 150 mg (rozmiar 2, białe wieczko) oraz 300 mg (rozmiar 0, czerwone wieczko).
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, ból pooperacyjny, ból poudarowy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja lekowa, leczenie przeciwpadaczkowe, napad częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia pourazowa, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pregabalina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stwardnienie rozsiane, terapia skojarzona, udar mózgu, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linefor 75 mg
Linefor (pregabalina) jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują ból neuropatyczny (w tym neuropatię cukrzycową, neuralgię popółpaścową, neuropatię po chemioterapii oraz ból ośrodkowy), padaczkę jako leczenie skojarzone napadów częściowych oraz uogólnione zaburzenia lękowe (GAD) u dorosłych. Lek stosuje się w terapii wielolekowej padaczki, a w GAD jako alternatywę lub u pacjentów z nietolerancją SSRI/SNRI. Dawkowanie jest indywidualizowane, kapsułki przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków, z koniecznością dostosowania u pacjentów z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 18 mg (50 mg kapsułka) do 108 mg (300 mg kapsułka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
ból neuropatyczny, ból ośrodkowy, działanie niepożądane, GAD, laktoza jednowodna, lekooporność, napad częściowy, napad częściowy prosty, napad toniczno-kloniczny, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, neuropatia po chemioterapii, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, padaczka, pregabalina, przewlekły lęk, terapia skojarzona, terapia wielolekowa, uogólnione zaburzenie lękowe, uszkodzenie OUN, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wtórne uogólnienie napadu, zaburzenie snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linefor 100 mg
Pregabalina, pochodna GABA, działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego (np. neuropatia cukrzycowa, neuralgia po półpaścu, ból po urazie rdzenia) oraz w terapii skojarzonej padaczki. W badaniach klinicznych stosowano dawki dwa razy na dobę (BID) lub trzy razy na dobę (TID), uzyskując porównywalne profile bezpieczeństwa i skuteczności. Efekt przeciwbólowy pojawiał się już w pierwszym tygodniu terapii i utrzymywał się przez cały okres badania. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej 22% (vs 7% placebo). W terapii padaczki u dzieci (4-16 lat) dawka 10 mg/kg mc./dobę wykazała istotną statystycznie skuteczność (40,6% redukcja napadów częściowych, p=0,0068), natomiast w napadach toniczno-klonicznych brak było różnic względem placebo.
badanie dna oka, badanie pola widzenia, białko alfa2-delta, ból neuropatyczny, działanie przeciwbólowe, funkcja wzrokowa, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm działania, napad częściowy, napad padaczkowy, neuralgia półpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podwójnie ślepa próba, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabagine 75 mg
Pregabalina, będąca pochodną GABA i działająca poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych bramkowanych napięciem w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu pourazowego rdzenia kręgowego. W badaniach klinicznych trwających do 13 tygodni (dawkowanie BID) i 8 tygodni (TID) wykazano szybkie i utrzymujące się zmniejszenie nasilenia bólu już od pierwszego tygodnia terapii. W grupie pacjentów z bólem neuropatycznym 35% leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w przypadku ośrodkowego bólu neuropatycznego odsetek ten wyniósł 22% (vs. 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki pregabalina również wykazuje szybkie działanie, redukując częstość napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, jednak jej skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci poniżej 12 lat pozostają niejednoznaczne, mimo że badania pediatryczne wykazały istotną skuteczność dawki 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) w redukcji napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów, p=0,0068 vs placebo). W przypadku uogólnionych napadów toniczno-klonicznych pregabalina nie wykazała przewagi nad placebo.
ból neuropatyczny, częściowy napad padaczkowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podjednostka kanałów wapniowych, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zmiana pola widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 75 mg
Program badań klinicznych pregabaliny objął ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane były zwykle łagodne lub umiarkowane, jednak 12% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 5% w grupie placebo). Najczęstszymi przyczynami odstawienia były zawroty głowy i senność, szczególnie nasilone w leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy), psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), wzroku (nieostre i podwójne widzenie), układu oddechowego, pokarmowego, wątroby, sercowo-naczyniowego, skóry oraz mięśniowo-szkieletowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz ryzyko depresji oddechowej i uzależnienia od leku.
arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dyskineza, działania niepożądane pregabaliny, hipoglikemia, hipokineza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedoczulica, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka częściowa, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia zatokowa, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epigapent 800 mg
Lek Epigapent, zawierający gabapentynę w dawkach 600 mg i 800 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia napadów częściowych padaczki oraz obwodowego bólu neuropatycznego u dorosłych. W terapii padaczki może być stosowany jako terapia wspomagająca u pacjentów dorosłych i dzieci od 6. roku życia oraz jako monoterapia u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia. Wskazania obejmują napady częściowe z lub bez wtórnie uogólnionych, a dobór schematu leczenia powinien uwzględniać indywidualną odpowiedź pacjenta, współistniejące schorzenia oraz profil działań niepożądanych. W leczeniu bólu neuropatycznego Epigapent jest stosowany u dorosłych z bolesną neuropatią cukrzycową oraz neuralgią postherpetyczną, szczególnie gdy inne terapie pierwszego rzutu są nieskuteczne lub źle tolerowane.
amitryptylina, ból neuropatyczny obwodowy, duloksetyna, gabapentyna, leczenie przeciwpadaczkowe, monoterapia, napad częściowy, napad wtórnie uogólniony, nerwoból popółpaścowy, neuralgia postherpetyczna, neuropatia cukrzycowa bolesna, padaczka, pregabalina, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, wirus półpaśca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, stosowanych doustnie. Standardowe dawkowanie wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podzielone na 2-3 dawki (BID lub TID), dostosowane do wskazań klinicznych: ból neuropatyczny, padaczka oraz uogólnione zaburzenia lękowe (GAD). W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki dawka początkowa to 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po 3-7 dniach i do 600 mg po kolejnych 7 dniach. W terapii GAD dawkę zwiększa się stopniowo od 150 mg do maksymalnie 600 mg na dobę, z oceną konieczności kontynuacji leczenia. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo, przez co najmniej tydzień. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a jej klirens jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.
ból neuropatyczny, dawka pojedyncza, funkcja nerek, hemodializa, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, kreatynina, padaczka, podanie doustne, postać niezmieniona leku, praktyka kliniczna, pregabalina, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Versatis 700 mg
Versatis 700 mg, plaster leczniczy zawierający 5% lidokainy, jest środkiem miejscowo znieczulającym z grupy amidów, stosowanym w leczeniu neuralgii popółpaścowej (PHN). Mechanizm działania opiera się na farmakologicznym efekcie lidokainy, która stabilizuje błony neuronalne i blokuje kanały sodowe, co prowadzi do zahamowania przewodzenia bodźców bólowych, oraz na działaniu mechanicznym hydrożelowego plastra, który chroni nadwrażliwe miejsca. W badaniach klinicznych wykazano, że mediana czasu do rezygnacji z leczenia z powodu osłabienia działania przeciwbólowego wynosiła 14 dni dla plastra z lidokainą w porównaniu do 4 dni dla placebo (p < 0,001), a skuteczność plastra była potwierdzona u pacjentów z różnym czasem trwania PHN, w tym u tych z dłuższym (>12 miesięcy) przebiegiem choroby.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalin Reddy jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, z zawartością laktozy jednowodnej wahającą się od 7,6 mg do 68,4 mg w zależności od dawki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania pregabaliny jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko związane z zawartością laktozy w preparacie. W takich przypadkach rozważa się alternatywne opcje terapeutyczne.
farmakoterapia alternatywna, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na pregabalinę, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw skórny, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Pragiola, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neurologiczne, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, jednak występowały one głównie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. U młodych szczurów dawki terapeutyczne wywoływały nadpobudliwość psychoruchową, bruksizm oraz przejściowe zahamowanie przyrostu masy ciała. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalne dawki kliniczne wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a negatywne efekty rozwojowe i wpływ na cykl rozrodczy obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
ataksja, badanie toksykologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz nowotworowy, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna, wada wrodzona, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bulgaplin 150 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego i należąca do grupy gabapentynoidów (ATC: N02BF02), wykazuje działanie przeciwbólowe poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN. Skuteczność leku potwierdzono w neuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, z szybkim początkiem działania już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach klinicznych stosowano dawki w schematach BID i TID, bez istotnych różnic w skuteczności i bezpieczeństwie. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej odsetek ten wyniósł 22% (vs. 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki u dorosłych i dzieci (od 3 miesięcy) wykazano zależną od dawki skuteczność, np. u dzieci 4-16 lat dawka 10 mg/kg mc./dobę (max 600 mg/dobę) dawała 40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów (p=0,0068 vs placebo). W napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych nie wykazano przewagi pregabaliny nad placebo. Monoterapia pregabaliną nie wykazała równoważności względem lamotryginy w 56-tygodniowym badaniu.
badanie dna oka, białko α2-δ, ból neuropatyczny, działanie przeciwbólowe, GABA, gabapentynoidy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwbólowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pole widzenia, pregabalina, skala Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ pregabaliny na rozród u zwierząt oraz jej przenikanie przez łożysko, co sugeruje możliwe ryzyko dla płodu u ludzi. Dane z dużego badania obserwacyjnego obejmującego ponad 2700 ciąż z ekspozycją na pregabalinę w pierwszym trymestrze wskazują na zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych (5,9% vs 4,1% w populacji kontrolnej), ze skorygowanym współczynnikiem zapadalności 1,14 (95% CI: 0,96-1,35). Szczególnie podwyższone ryzyko dotyczy wad układu nerwowego, oka, rozszczepów ustno-twarzowych oraz wad układu moczowo-płciowego, choć liczebność tych zdarzeń była niewielka, co ogranicza możliwość wyciągania jednoznacznych wniosków przyczynowo-skutkowych.
badanie przedkliniczne, ciężka wada wrodzona, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, laktacja, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, mleko ludzkie, pierwszy trymestr ciąży, pregabalina, przenikanie przez łożysko, rozszczep ustno-twarzowy, ruchliwość plemników, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa oka, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego, wada rozwojowa układu nerwowego, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lynagex XR 330 mg
Przedawkowanie pregabaliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Lusama 82,5 mg, 165 mg, 330 mg) manifestuje się głównie zaburzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak senność (bardzo często), splątanie, pobudzenie i niepokój ruchowy (często). Rzadziej obserwuje się napady padaczkowe oraz śpiączkę, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia. Ze względu na przedłużony profil uwalniania pregabaliny, objawy mogą pojawić się z opóźnieniem lub nasilać się w czasie, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta. Warto podkreślić, że napady padaczkowe mogą mieć charakter uogólniony lub częściowy, co wymaga szczegółowego monitorowania neurologicznego.
dezorientacja, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie neurologiczne, napad częściowy, napad padaczkowy, napad uogólniony, niepokój ruchowy, pregabalina, senność, śpiączka, splątanie, spowolnienie psychoruchowe, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Naxalgan 150 mg
Pregabalina (produkt leczniczy Naxalgan) w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie z powodu działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność. Te objawy mogą zaburzać koordynację ruchową, percepcję przestrzenną oraz wydłużać czas reakcji, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek. Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych zagrożeniach, uwzględniając indywidualną wrażliwość, okres dostosowawczy oraz interakcje z alkoholem i innymi lekami depresyjnymi na OUN.
czas reakcji, depresja OUN, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, kapsułka twarda, koordynacja ruchowa, laktoza jednowodna, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, pregabalina, senność, substancja pomocnicza, zawroty głowy, zdolność poznawcza, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Stada 25 mg
Pregabalin Stada jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg oraz 300 mg, z zalecanym zakresem dawkowania od 150 mg do 600 mg na dobę, podawanym w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od dawki 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 3-7 dni (bólu neuropatycznego) lub co tydzień (padaczki i zaburzeń lękowych) do maksymalnej dawki 600 mg/dobę. W przypadku uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę można zwiększać etapami do 450 mg/dobę przed osiągnięciem dawki maksymalnej. Przerwanie leczenia pregabaliną powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej 1 tydzień, niezależnie od wskazania terapeutycznego.
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka podzielona, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, krążenie ogólne, osocze, padaczka, praktyka kliniczna, pregabalina, stężenie kreatyniny, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenie lękowe, wskazanie kliniczne, wywiad medyczny, zabieg hemodializy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ramsaya hunta – Leczenie
Zespół Ramsaya Hunta (ZRH) jest drugą co do częstości przyczyną porażenia nerwu twarzowego, wywołaną reaktywacją wirusa varicella-zoster w zwoju kolankowym. Charakteryzuje się triadą: jednostronnym porażeniem nerwu twarzowego, bólem ucha oraz pęcherzykową wysypką w okolicy ucha i przewodu słuchowego. Wczesne rozpoznanie i szybkie wdrożenie terapii, najlepiej w ciągu pierwszych 72 godzin od wystąpienia objawów, jest kluczowe dla poprawy rokowania i zapobiegania trwałym powikłaniom, takim jak trwałe porażenie nerwu twarzowego czy utrata słuchu. Standardowe leczenie obejmuje terapię skojarzoną lekami przeciwwirusowymi (acyklowir 800 mg p.o. 5x/d, walacyklowir 1000 mg 3x/d lub famcyklowir 500 mg 3x/d przez 7-10 dni, z możliwością przedłużenia do 21 dni) oraz kortykosteroidami (prednizon 1 mg/kg/dobę, max. 60 mg, przez 5-7 dni z taperingiem). W cięższych przypadkach stosuje się dożylne acyklowir 10 mg/kg co 8 godzin. Terapia skojarzona wykazuje wyższą skuteczność niż monoterapia kortykosteroidami, z wskaźnikiem wyleczenia sięgającym 93,4% w badaniach klinicznych.
acyklowir, amitryptylina, dekompresja nerwu twarzowego, famcyklowir, gabapentyna, kapsaicyna, karbamazepina, kortykosteroid, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwwirusowy, neuralgia popółpaścowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, prednizon, pregabalina, selektywna neuroliza, skala House-Brackmanna, synkinezja, toksyna botulinowa, walacyklowir, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wstrzyknięcie kortykosteroidów, zawroty głowy, zespół Ramsaya Hunta, zwój kolankowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Bulgaplin, była badana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na dokładne określenie profilu bezpieczeństwa. Działania niepożądane są zwykle łagodne lub umiarkowane, jednak odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną vs 5% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność (występujące u ≥10% pacjentów), które są również głównymi przyczynami przerwania terapii. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana.
anorgazmia, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, dyskineza, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokineza, letarg, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie tętnicze, napady paniki, nastrój euforyczny, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adoben 50 mg
Tapentadol, substancja czynna preparatu Adoben, jest silnym opioidem o unikalnym, podwójnym mechanizmie działania – agonistą receptora μ oraz inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Dzięki temu wykazuje skuteczność w leczeniu różnych typów bólu, w tym nocyceptywnego, neuropatycznego, trzewnego oraz zapalnego, bez konieczności metabolizowania do aktywnych metabolitów. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu dostępne są w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 250 mg. Badania kliniczne potwierdziły jego efektywność w leczeniu przewlekłego bólu nienowotworowego, neuropatycznego oraz nowotworowego, a także bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej z komponentą neuropatyczną, gdzie wykazał porównywalną skuteczność do silnych opioidów i przewagę nad placebo w neuropatii cukrzycowej.
Adoben, badanie kliniczne, ból neuropatyczny, ból nienowotworowy nocyceptywny, ból nocyceptywny, ból o średnim nasileniu, ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, ból trzewny, ból zapalny, choroba zwyrodnieniowa, grupa farmakoterapeutyczna, komponenta neuropatyczna, neuropatia cukrzycowa, nocyceptor, odstęp QT, parametr elektrokardiograficzny, podwójna ślepa próba, pregabalina, przewlekły ból neuropatyczny, przewlekły ból nowotworowy, receptor opioidowy μ, substancja czynna, substancja przeciwbólowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Naxalgan 150 mg
Produkt leczniczy Naxalgan dostępny jest w formie kapsułek twardych zawierających pregabalinę w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 8,25 mg, 16,50 mg lub 33 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki różnią się rozmiarem i kolorem wieczka: dawka 75 mg (rozmiar nr 4) ma pomarańczowe wieczko, dawka 150 mg (rozmiar nr 2) białe, a dawka 300 mg (rozmiar nr 0) ponownie pomarańczowe. Substancje pomocnicze obejmują skrobię żelowaną kukurydzianą, talk oraz laktozę jednowodną, a osłonka kapsułek zawiera tytanu dwutlenek (E 171), żelatynę oraz barwniki (E 172) w zależności od dawki.
blister farmaceutyczny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, Naxalgan, nietolerancja laktozy, pojemnik HDPE, pregabalina, skrobia żelowana kukurydziana, szelak farmaceutyczny, talk farmaceutyczny, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, zabezpieczenie przed dziećmi, żelatyna farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Linefor 150 mg
Pregabalina (Linefor) dostępna jest w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, z ogólnym zakresem dawkowania 150-600 mg/dobę, podawanym w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę początkową ustala się na 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę, dostosowując schemat do indywidualnej odpowiedzi i tolerancji pacjenta. W przypadku uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę można zwiększać etapami do 450 mg/dobę przed osiągnięciem maksymalnej dawki. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo, przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawienia.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawkowanie pregabaliny, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, padaczka, pregabalina, przerwanie leczenia, stężenie kreatyniny, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenie lękowe, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Stada 75 mg
Pregabalina jest dostępna w kapsułkach o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg oraz 300 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Zalecana dawka dobowa waha się od 150 mg do 600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z indywidualnym dostosowaniem w zależności od wskazania klinicznego. W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po 3-7 dniach (ból neuropatyczny) lub po 1 tygodniu (padaczka), a następnie do maksymalnej dawki 600 mg/dobę. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawkę stopniowo zwiększa się od 150 mg do 600 mg na dobę, z etapowym wzrostem do 300 mg, 450 mg i ostatecznie 600 mg w kolejnych tygodniach. Odstawianie pregabaliny powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej 7 dni, aby uniknąć działań niepożądanych.
bezpieczeństwo stosowania, ból neuropatyczny, czynność nerek, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, efekt niepożądany, hemodializa, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, odstawienie leku, padaczka, podeszły wiek, Pregabalin Stada, pregabalina, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 50 mg
Preparat Pragiola, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje alergiczne mogą manifestować się różnorodnie i stanowią podstawę do całkowitego odrzucenia terapii tym lekiem. Przed przepisaniem preparatu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na pregabalinę lub leki o podobnej strukturze chemicznej. W przypadku wątpliwości co do historii alergii, zaleca się ostrożność i rozważenie alternatywnych metod leczenia.
charakterystyka produktu leczniczego, farmakoterapia, kwalifikacja pacjenta, nadwrażliwość, pregabalina, preparat Pragiola, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, składniki pomocnicze, stosunek korzyści do ryzyka, struktura chemiczna, substancje pomocnicze, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pragiola 150 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działająca poprzez selektywne wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, wykazuje skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego (w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego) oraz jako terapia wspomagająca w padaczce. W badaniach klinicznych stosowano dawkowanie dwa razy na dobę (BID) lub trzy razy na dobę (TID), oba schematy cechowały się podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W leczeniu bólu neuropatycznego 35% pacjentów doświadczyło ≥50% redukcji nasilenia bólu (vs. 18% placebo), a efekt przeciwbólowy pojawiał się już w pierwszym tygodniu terapii i utrzymywał się przez cały okres badania (do 13 tygodni). W terapii padaczki u dorosłych i dzieci wykazano szybkie działanie przeciwpadaczkowe, z istotną skutecznością w dawkach 10 mg/kg mc./dobę u dzieci (maks. 600 mg/dobę), natomiast brak przewagi nad placebo stwierdzono w leczeniu pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTC). Pregabalina nie wykazała równoważności względem lamotryginy w monoterapii padaczki w badaniu 56-tygodniowym.
badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, białko α2-δ, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny pourazowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, efekt przeciwpadaczkowy, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwbólowy, nadpobudliwość neuronalna, napad częściowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie źrenicy, skala lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, zaburzenie lękowe uogólnione, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabagine 75 mg
Dane przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej leku Tabagine, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa wykazały dobrą tolerancję, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym ujawniła wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), manifestujący się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją. Przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej dawki kliniczne obserwowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki, co wskazuje na potencjalne ryzyko neurologiczne i okulistyczne przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i rozwojowa pojawiała się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Ponadto, pregabalina nie wykazała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenne.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bulgaplin 100 mg
Produkt leczniczy Bulgaplin zawiera pregabalinę w kapsułkach twardych o mocach od 25 mg do 300 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Pregabalina jest wskazana w leczeniu bólu neuropatycznego pochodzenia obwodowego i ośrodkowego u dorosłych, w terapii skojarzonej napadów częściowych padaczki oraz w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). Skuteczność pregabaliny w tych wskazaniach została potwierdzona klinicznie, a dawkowanie powinno być dostosowywane stopniowo, z uwzględnieniem stanu klinicznego, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Monitorowanie skuteczności i działań niepożądanych jest niezbędne podczas całego okresu terapii.
ból neuropatyczny, ból poudarowy, ból przewlekły, kapsułka twarda, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lęk uogólniony, napad częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, padaczka, pregabalina, stwardnienie rozsiane, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenie czynności nerek, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalin Reddy, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej, której zawartość w kapsułkach waha się od 7,6 mg (75 mg dawka) do 68,4 mg (50 mg dawka). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, powinni być dokładnie ocenieni przed rozpoczęciem terapii, ze względu na ryzyko poważnych reakcji niepożądanych.
badanie alergologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, gabapentynoidy, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabagine 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępna w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, została przebadana w szerokim programie klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często i zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki, parestezje), okulistyczne (nieostre i podwójne widzenie), sercowo-naczyniowe (tachykardia, blok AV, wydłużenie QT), a także reakcje skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona). Występują również objawy odstawienia, takie jak bezsenność, lęk, drgawki i myśli samobójcze, co wskazuje na ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, depresja oddechowa, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ramsaya hunta – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Ramsaya Hunta (RHS) to rzadka neuropatia obwodowa nerwu twarzowego, wywołana reaktywacją wirusa varicella zoster w zwoju kolanka nerwu twarzowego (VII nerw czaszkowy). Charakteryzuje się nagłym, jednostronnym porażeniem nerwu twarzowego, bolesną wysypką pęcherzykową w obrębie ucha zewnętrznego, przewodu słuchowego lub jamy ustnej oraz objawami towarzyszącymi, takimi jak szumy uszne, utrata słuchu, zawroty głowy i neuralgia popółpaścowa. Występuje głównie u dorosłych powyżej 60. roku życia, z częstością około 1 na 20 000 rocznie. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i badaniu fizykalnym, a potwierdzenie można uzyskać poprzez badanie próbki płynu z pęcherzyków. Wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia w ciągu 72 godzin od wystąpienia objawów jest kluczowe dla poprawy rokowania i zmniejszenia ryzyka trwałych powikłań, takich jak trwałe porażenie twarzy czy głuchota.
acyklowir, dekompresja nerwu twarzowego, elektryczna stymulacja nerwów, famcyklowir, gabapentyna, ibuprofen, karbamazepina, kortykosteroidy, kserostomia, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwirusowy, nerw twarzowy, neuralgia popółpaścowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, opryszczkowe zapalenie rogówki, otolaryngolog, półpasiec uszny, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, porażenie twarzy, prednizon, pregabalina, synkineza, szumy uszne, toksyna botulinowa, utrata słuchu, walacyklowir, wirus varicella zoster, wysypka pęcherzykowa, zawroty głowy, zespół Ramsaya Hunta, zwój kolanka nerwu twarzowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pragiola 50 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działająca poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanału wapniowego w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, zwłaszcza w neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz po urazie rdzenia kręgowego. W badaniach klinicznych (do 13 tygodni, dawkowanie BID lub TID) zaobserwowano szybkie i utrzymujące się zmniejszenie nasilenia bólu już od pierwszego tygodnia terapii. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej odpowiednio 22% vs. 7%. W terapii skojarzonej padaczki, pregabalina wykazała skuteczność w zmniejszaniu częstości napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, jednak brak jest jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 12 lat. W populacji pediatrycznej dawki 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) wykazały istotną statystycznie redukcję napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją, p=0,0068 vs. placebo), natomiast dawki 2,5 mg/kg mc./dobę nie były istotnie skuteczne.
badanie dna oka, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, białko alfa2-delta, ból neuropatyczny, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia półpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, Pragiola, pregabalina, rozszerzenie źrenicy, skala lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie lękowe uogólnione, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalin Vivanta dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, z jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem stanowiącym nadwrażliwość na substancję czynną – pregabalinę – lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na leki z grupy analogów GABA lub strukturalnie podobne do pregabaliny. W przypadku potwierdzonej alergii stosowanie leku jest całkowicie przeciwwskazane. Charakterystyczne cechy kapsułek ułatwiają identyfikację poszczególnych dawek: 75 mg (pomarańczowe wieczko, biały korpus, rozmiar 4), 150 mg (białe wieczko i korpus, rozmiar 2) oraz 300 mg (pomarańczowe wieczko, biały korpus, rozmiar 0), każda z czarnym napisem „PGBN” i odpowiednią wartością dawki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym profilem działania. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności i genotoksyczności nie wykazały działania teratogennego ani genotoksycznego pregabaliny, a toksyczność względem płodów i płodność były zaburzone jedynie przy dawkach znacznie przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dla populacji ludzkiej.
ataksja, badanie farmakologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, komórka śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płytka krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, test genotoksyczności, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zanik siatkówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 25 mg
Bulgaplin, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, został przebadany klinicznie na ponad 8900 pacjentach, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wynosił 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania, m.in. zaburzenia układu nerwowego (bardzo często: zawroty głowy, senność; często: ataksja, zaburzenia koordynacji), zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), zaburzenia serca (rzadko: wydłużenie QT), oraz ciężkie reakcje skórne (rzadko: zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, objawy odstawienia (np. bezsenność, drgawki, myśli samobójcze) oraz konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie zamiarowe, dysfagia, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, kapsułki twarde, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linefor 50 mg
Linefor to preparat zawierający pregabalinę, dostępny w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, stosowany u dorosłych w leczeniu bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego), padaczki z napadami częściowymi (w terapii skojarzonej) oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). Ból neuropatyczny może wynikać z neuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej, uszkodzeń rdzenia kręgowego czy zmian w mózgu. W terapii padaczki Linefor nie jest stosowany jako monoterapia, a jedynie jako lek wspomagający inne leki przeciwpadaczkowe. W przypadku GAD lek umożliwia redukcję przewlekłego, nadmiernego lęku u pacjentów dorosłych. Preparat zawiera różne ilości laktozy jednowodnej (od 18 mg do 108 mg w zależności od dawki), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, centralny układ nerwowy, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, nietolerancja laktozy, padaczka, polineuropatia, pregabalina, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wtórne uogólnienie napadu, zaburzenie lękowe uogólnione