pregabalina
Pregabalina to lek z grupy gabapentynoidów, strukturalnie podobny do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), stosowany głównie w leczeniu padaczki, zaburzeń lękowych oraz bólu neuropatycznego. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z podjednostkami α2-δ napięciowo-zależnych kanałów wapniowych, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neurotransmiterów pobudzających w ośrodkowym układzie nerwowym.
W praktyce klinicznej pregabalina jest wskazana w leczeniu obwodowego i ośrodkowego bólu neuropatycznego, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz jako lek wspomagający w terapii napadów padaczkowych częściowych z wtórnym uogólnieniem lub bez. Wykazuje skuteczność również w fibromialgii i zespole niespokojnych nóg.
Dawkowanie pregabaliny należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od niższych dawek z możliwością stopniowego zwiększania. Lek wymaga modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy, senność, suchość w ustach, obrzęki obwodowe oraz przyrost masy ciała. Pregabalina może wykazywać potencjał uzależniający, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poprzeczna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Neuralgia popółpaścowa (PHN) jest najczęstszym powikłaniem półpaśca, definiowanym jako utrzymujący się ból lub dyzestezja przez ≥3 miesiące po wystąpieniu wysypki. PHN charakteryzuje się przewlekłym, często ciężkim bólem z towarzyszącym świądem, który znacząco obniża jakość życia (HRQoL). W badaniu obejmującym 156 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej PHN, po medianie 2 lat obserwacji, około 50% pacjentów nadal doświadczało istotnego bólu, a ponad połowa nie wymagała dalszej terapii. Główne czynniki ryzyka to zaawansowany wiek, cukrzyca typu 2, wysoki wynik w skali NRS, lokalizacja wysypki, indeks Charlsona oraz immunosupresja. Standardowe leczenie obejmuje trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, nortryptylina), leki przeciwpadaczkowe (gabapentyna, pregabalina), miejscowe plastry z 5% lidokainą oraz opioidy. Doustne leki przeciwwirusowe stosowane w fazie ostrej półpaśca (acyklowir, famcyklowir, walacyklowir) mają na celu zapobieganie PHN.
acyklowir, allodynia, amitryptylina, cukrzyca typu 2, dezypramina, dyzestezja, famcyklowir, gabapentyna, immunosupresja, Indeks Chorób Współistniejących Charlsona, jakość życia związana ze zdrowiem, kapsaicyna, kortykosteroid, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lidokaina, neuralgia popółpaścowa, nortryptylina, opioid, półpasiec, pregabalina, środek miejscowo znieczulający, środek przeciwbólowy, świąd, terapia przeciwwirusowa, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, walacyklowir, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naxalgan 300 mg
Profil bezpieczeństwa pregabaliny (Naxalgan) został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 w kontrolowanych badaniach placebo. Działania niepożądane mają najczęściej charakter łagodny do umiarkowanego, jednak 12% pacjentów przerwało terapię z ich powodu (w porównaniu do 5% w grupie placebo). Najczęstsze objawy to zawroty głowy i senność, szczególnie nasilone u pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród działań niepożądanych dominują zaburzenia ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, senność – bardzo często), psychiczne (euforia, splątanie – często), zaburzenia widzenia (nieostre widzenie – często) oraz reakcje alergiczne i skórne, w tym rzadkie, ale poważne zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, duszność, dysfagia, dyskineza, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy częściowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, padaczka, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie od leku, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia mowy, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Oksykodon – Interakcje
Oksykodon, silny opioidowy lek przeciwbólowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie oksykodonu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, gabapentynoidy czy leki uspokajające, co może prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Alkohol dodatkowo potęguje te efekty, dlatego jego spożycie podczas terapii oksykodonem jest bezwzględnie przeciwwskazane. Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) mogą wywołać zaburzenia układu autonomicznego i nadciśnieniowe lub hipotensyjne przełomy, natomiast łączna terapia z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) niesie ryzyko zespołu serotoninowego. Współistniejące stosowanie leków przeciwcholinergicznych może nasilać działania niepożądane, takie jak zaparcia, suchość w jamie ustnej i zaburzenia mikcji.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepiny, depresja oddechowa, fenytoina, gabapentyna, gabapentynoidy, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zwiotczający mięśnie, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność serotoninowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pregabalin Reddy 300 mg
Pregabalin Reddy dostępny jest w formie kapsułek twardych o ośmiu różnych dawkach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg pregabaliny jako substancji czynnej. Każda dawka zawiera różną ilość laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy – np. kapsułka 25 mg zawiera 34,2 mg laktozy, a 300 mg – 30,4 mg. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą, talk, żelatynę, tytanu dwutlenek (E171), oraz barwniki takie jak żelaza tlenek czerwony (E172) i czarny (E172). Kapsułki różnią się wyglądem (kolor, nadruk, rozmiar) w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, pregabalina, regulator pH, skrobia kukurydziana, substancja powierzchniowo czynna, substancja przeciwzbrylająca, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalin Reddy to produkt leczniczy dostępny w postaci twardych kapsułek o ośmiu różnych dawkach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg, zawierających odpowiednio pregabalinę jako substancję czynną. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną w ilościach zależnych od dawki (np. 34,2 mg w kapsułce 25 mg, 68,4 mg w 50 mg, 7,6 mg w 75 mg, aż do 30,4 mg w 300 mg). Otoczka kapsułek składa się z żelatyny, dwutlenku tytanu (E171), laurylosiarczanu sodu oraz, w wyższych dawkach (75 mg i powyżej), tlenku żelaza czerwonego (E172). Nadruk na kapsułkach wykonano tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza czarny (E172) i wodorotlenek potasu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas, dostępny w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg w formie kapsułek twardych, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na funkcje psychomotoryczne, co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać percepcję przestrzenną, refleks oraz koncentrację pacjenta. Wpływ ten jest zmienny i zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta, czasu trwania terapii oraz stosowania innych leków o działaniu ośrodkowym. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przynajmniej do momentu indywidualnej oceny wpływu leku na ich zdolności psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, kapsułka twarda, leki o działaniu ośrodkowym, neurologiczne działania niepożądane, objawy niepożądane, obsługa urządzeń mechanicznych, postać farmaceutyczna, pregabalin, pregabalina, senność, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, substancja czynna, terapia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Reddy
Leczenie pregabaliną wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych i interakcji. U pacjentów z cukrzycą konieczne jest monitorowanie glikemii i dostosowanie dawek leków hipoglikemizujących w przypadku przyrostu masy ciała. Istnieje ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego, oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Często obserwuje się zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia (w tym niewyraźne widzenie i zmniejszenie ostrości widzenia), a także ryzyko niewydolności nerek i zastoinowej niewydolności serca, szczególnie u osób starszych i z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Warto podkreślić, że pregabalina może powodować ciężką depresję oddechową, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją układu oddechowego oraz u osób stosujących jednocześnie leki depresyjne na OUN.
antykoncepcja, ból neuropatyczny ośrodkowy, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, niedobór laktazy, niedrożność jelita, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wada wrodzona, zaburzenia psychiczne, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Właściwości farmakodynamiczne
Pregabalina, pochodna kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), działa poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co stanowi podstawę jej działania terapeutycznego. W licznych badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, zwłaszcza w neuropatii cukrzycowej, neuralgii postherpetycznej oraz bólu neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego. Dawkowanie stosowane w badaniach obejmowało schematy BID i TID, z podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. Efekt przeciwbólowy pojawiał się już w pierwszym tygodniu terapii i utrzymywał się przez cały okres badania (do 12 tygodni). W badaniach z udziałem 35% pacjentów leczonych pregabaliną odnotowano co najmniej 50% redukcję bólu (w porównaniu do 18% w grupie placebo). Ponadto, wykazano korelację między występowaniem senności a skutecznością przeciwbólową, gdzie u pacjentów z sennością poprawę o 50% uzyskało 48% leczonych pregabaliną (vs. 16% placebo). Pregabalina wykazuje także skuteczność w terapii skojarzonej padaczki, z szybkim początkiem działania i zmniejszeniem częstości napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia.
badanie dna oka, badanie kliniczne kontrolowane, białko α2-δ, ból neuropatyczny, gabapentynoidy, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia postherpetyczna, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pole widzenia, pregabalina, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu, skala bólu, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Linefor
Pregabalina (Linefor) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek (dawkowanie dostosowane do klirensu kreatyniny: ≥60 ml/min – 150-600 mg/dobę, <15 ml/min – 25-75 mg/dobę), niewydolnością serca, chorobami układu oddechowego oraz u osób w podeszłym wieku. Należy monitorować ryzyko reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy), ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN), zaburzeń neurologicznych (zawroty głowy, senność, splątanie), a także zaburzeń widzenia, które mogą być przemijające po odstawieniu leku. U pacjentów z bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, co może wynikać z addytywnego działania leków przeciwspastycznych. Wskazane jest także monitorowanie objawów depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, neurologicznymi, nerkowymi oraz stosujących leki depresyjne na OUN.
ból neuropatyczny ośrodkowy, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, klirens kreatyniny, lek hipoglikemizujący, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna niepożądana, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wada wrodzona, zaburzenia psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lynagex XR 82,5 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Lusama, wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W modelach zwierzęcych obserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak sedacja, pobudzenie oraz ataksja, zależne od dawki i czasu ekspozycji. W dawkach przekraczających 5-krotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy standardowych dawkach, a toksyczność płodowa i wpływ na płodność pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie wyższych niż kliniczne. Ponadto, pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badanie karcynogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekspozycja terapeutyczna, karcynogeneza, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, sedacja, substancja czynna, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tabagine 150 mg
Tabagine to lek zawierający pregabalinę, dostępny w twardych kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Substancje pomocnicze obejmują mannitol, talk oraz składniki osłonki kapsułki takie jak tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna, woda oczyszczona, sodu laurylosiarczan oraz barwniki (żelaza tlenek czerwony E 172 w kapsułkach 75 mg i 300 mg). Nadruk na kapsułkach wykonany jest tuszem zawierającym szelak, glikol propylenowy, tlenek żelaza czarny (E 172) i potasu wodorotlenek. Kapsułki różnią się rozmiarem i wyglądem w zależności od dawki, np. kapsułka 75 mg ma długość około 14,0-14,8 mm i czerwone wieczko, natomiast kapsułka 300 mg ma długość około 21,0-21,8 mm i również czerwone wieczko.
dawkowanie, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, laurylosiarczan sodu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, pregabalina, regulator pH, środek powierzchniowo czynny, środek przeciwzbrylający, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, talk, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu, zabezpieczenie przed dostępem dzieci, żelatyna - Leksykon chorób i schorzeń
Agorafobia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Agorafobia to zaburzenie lękowe charakteryzujące się intensywnym lękiem przed sytuacjami, w których ucieczka lub pomoc mogą być utrudnione, co prowadzi do unikania takich miejsc i znacznego ograniczenia funkcjonowania społecznego i zawodowego. Diagnoza opiera się na obecności lęku w co najmniej dwóch sytuacjach, takich jak transport publiczny, otwarte lub zamknięte przestrzenie, tłumy czy samotne przebywanie poza domem. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia łączącego psychoterapię (głównie terapię poznawczo-behawioralną, CBT), farmakoterapię (preferowane SSRI, np. sertralina, escitalopram, dawki terapeutyczne podobne do stosowanych w depresji) oraz modyfikacje stylu życia. Wczesna interwencja jest kluczowa, gdyż opóźnienie leczenia zwiększa trudności terapeutyczne i ryzyko powikłań, takich jak izolacja społeczna, depresja czy nadużywanie substancji psychoaktywnych. Terapia ekspozycyjna, stopniowe konfrontowanie z lękowymi sytuacjami oraz wsparcie psychoterapeutyczne znacząco poprawiają rokowanie, a około 70% pacjentów osiąga poprawę o 70% lub więcej.
agorafobia, atak paniki, benzodiazepina, biofeedback, choroba współistniejąca, choroby współistniejące, depresja, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, ekspozycja interoceptywna, farmakoterapia, fluoksetyna, fobia specyficzna, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izolacja społeczna, lek przeciwdepresyjny, ocena stanu psychicznego, paroksetyna, podwójna diagnoza, pregabalina, ryzyko samobójcze, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SNRI, SSRI, substancja psychoaktywna, terapia ekspozycyjna, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie lękowe, zaburzenie paniki, zespół odstawienny, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bulgaplin
Pregabalina, składnik leku Bulgaplin, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, chorobami nerek, układu sercowo-naczyniowego oraz u osób w podeszłym wieku. Monitorowanie masy ciała, funkcji nerek oraz parametrów gospodarki węglowodanowej jest niezbędne, a w przypadku pogorszenia funkcji nerek lub wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN) lub objawów niewydolności serca, należy rozważyć przerwanie terapii. U pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym wywołanym urazem rdzenia kręgowego oraz u osób stosujących jednocześnie opioidy, istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym depresji ośrodkowego układu nerwowego i zgonów związanych z opioidami (skorygowany iloraz szans 1,68; 95% CI 1,19-2,36). Pregabalina może powodować zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów i ich opiekunów.
ciężka depresja oddechowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, ciężka wada wrodzona, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, ośrodkowy ból neuropatyczny, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie od leku, zaburzenie psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości wzroku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naxalgan
Pregabalina, substancja czynna leku Naxalgan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych i interakcji klinicznych. U pacjentów z cukrzycą konieczne jest monitorowanie masy ciała i ewentualna korekta dawek leków hipoglikemizujących. Istotne są reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Często obserwuje się zawroty głowy, senność, a także zaburzenia psychiczne, w tym splątanie i utratę przytomności, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. W badaniach klinicznych zgłaszano niewyraźne widzenie i zmniejszenie ostrości widzenia, które zwykle ustępują po kontynuacji lub przerwaniu leczenia. Ponadto, odnotowano przypadki niewydolności nerek i zastoinowej niewydolności serca, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
ból neuropatyczny, ciężka depresja oddechowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, ciężka wada wrodzona, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwspastyczny, myśli samobójcze, napad padaczkowy typu grand mal, niedobór laktazy, niedrożność jelita, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy ból neuropatyczny, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja na lek, upośledzenie czynności układu oddechowego, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, uzależnienie od leku, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Linefor 150 mg
Przedawkowanie pregabaliny, substancji czynnej preparatu Linefor, manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak senność, splątanie, pobudzenie oraz niepokój, które odzwierciedlają nasilone działanie farmakologiczne leku. W cięższych przypadkach mogą wystąpić napady padaczkowe oraz śpiączka, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a ich częstość występowania waha się od bardzo częstych (senność, splątanie) do rzadkich (śpiączka). Diagnostyka powinna uwzględniać różnicowanie z innymi stanami klinicznymi oraz ewentualne współistniejące przedawkowanie innych substancji.
bilans wodno-elektrolitowy, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drogi oddechowe, funkcje oddechowe, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, napad padaczkowy, niepokój, objawy ogniskowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, pregabalina, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Vivanta 300 mg
Pregabalin Vivanta, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, posiada jedno kluczowe przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji alergicznych takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy duszność. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości na pregabalinę lub składniki pomocnicze, terapia powinna zostać przerwana, a pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności unikania leków zawierających tę substancję w przyszłości. Zaleca się również dokumentowanie tej informacji w dokumentacji medycznej oraz wydanie pacjentowi pisemnej informacji o alergii.
alergen, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, duszność, kapsułka twarda, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, test diagnostyczny, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabagine 300 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działająca poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego (neuropatia cukrzycowa, neuralgia po półpaścu, ból neuropatyczny po urazie rdzenia). W badaniach klinicznych z dawkowaniem BID i TID (do 13 tygodni) zaobserwowano szybki początek działania przeciwbólowego już w pierwszym tygodniu terapii. W przypadku bólu neuropatycznego obwodowego 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję nasilenia bólu (vs 18% placebo), a w bólu ośrodkowym 22% (vs 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki, pregabalina wykazała zmniejszenie częstości napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, jednak skuteczność u dzieci poniżej 12 lat pozostaje niejednoznaczna. W badaniu u dzieci 4-16 lat dawka 10 mg/kg mc./dobę (max 600 mg/dobę) skutkowała 40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów częściowych (p=0,0068 vs placebo), natomiast u niemowląt (1 mies. – <4 lat) dawka 14 mg/kg mc./dobę istotnie zmniejszyła częstość napadów (p=0,0223).
badanie dna oka, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, częściowy napad padaczkowy, dysfagia, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pole widzenia, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, substancja czynna, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalina, klasyfikowana jako lek przeciwpadaczkowy (ATC: N02BF02), jest pochodną kwasu gamma-aminomasłowego działającą poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co prowadzi do modulacji przekaźnictwa nerwowego i redukcji nadmiernej aktywności neuronalnej. W badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego (w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu pourazowego rdzenia kręgowego) oraz w terapii skojarzonej padaczki. Dawkowanie stosowano dwukrotnie (BID) lub trzykrotnie (TID) na dobę, z podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej 22% (vs. 7% placebo). W terapii padaczki obserwowano szybki początek działania, jednak skuteczność u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży wymaga dalszych badań, choć w badaniu pediatrycznym dawka 10 mg/kg/dobę (max 600 mg/dobę) wykazała istotną redukcję napadów częściowych (40,6% vs. 22,6% placebo, p=0,0068).
badanie dna oka, białko α2-δ, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, nadmierna aktywność neuronalna, napad drgawkowy, napad padaczkowy częściowy, napad PGTC, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalin Reddy to preparat zawierający pregabalinę, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, w tym 225 mg, gdzie każda kapsułka zawiera 22,8 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Lek jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego zarówno pochodzenia obwodowego, jak i ośrodkowego, obejmującego neuropatię cukrzycową, neuralgię popółpaścową, neuropatie pourazowe oraz bóle związane z uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Ponadto, Pregabalin Reddy stosuje się w terapii skojarzonej napadów częściowych padaczki u dorosłych, zarówno z wtórnym uogólnieniem, jak i bez niego, podkreślając konieczność łączenia z innymi lekami przeciwpadaczkowymi dla optymalnej kontroli napadów. Lek jest również zalecany w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), gdzie objawy obejmują przewlekły niepokój, trudności w kontroli zmartwień, napięcie mięśniowe oraz problemy ze snem.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, dysfagia, GAD, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, napady częściowe, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia pourazowa, padaczka, pregabalina, przewlekły ból neuropatyczny, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wtórne uogólnienie napadów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pragiola 50 mg
Pregabalina, dostępna w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, jest stosowana w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz zaburzeń lękowych uogólnionych. Zalecane dawkowanie dobowe wynosi od 150 mg do 600 mg, podawane w 2-3 dawkach podzielonych. W terapii bólu neuropatycznego i padaczki dawka początkowa to 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po 3-7 dniach (bólu neuropatycznego) lub 1 tygodniu (padaczki), a następnie do maksymalnej dawki 600 mg/dobę. W zaburzeniach lękowych dawkę początkową 150 mg/dobę można stopniowo zwiększać do 600 mg/dobę w ciągu 3 kolejnych tygodni. Terapia powinna być stopniowo odstawiana przez co najmniej 1 tydzień, niezależnie od wskazania.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, padaczka, podawanie doustne, Pragiola, praktyka kliniczna, pregabalina, stężenie kreatyniny, substancja czynna, zabieg hemodializy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lękowe uogólnione - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bulgaplin 50 mg
Przedawkowanie pregabaliny, substancji czynnej leku Bulgaplin, manifestuje się głównie zaburzeniami świadomości i funkcji poznawczych, takimi jak senność (bardzo często) i splątanie (często), a także objawami pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzeniem i niepokojem (często). Rzadziej obserwuje się napady padaczkowe (niezbyt często) oraz stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka (rzadko). Warto podkreślić, że dawki pregabaliny dostępne w preparacie Bulgaplin obejmują zakres od 25 mg do 300 mg, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście ryzyka przedawkowania. Objawy te mogą pojawić się szybko po przyjęciu nadmiernej dawki i stanowią wskazanie do natychmiastowej interwencji medycznej.
dezorientacja, drgawka, drożność dróg oddechowych, funkcja poznawcza, hemodializa, konwulsja, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, niepokój, niepokój ruchowy, oddział intensywnej terapii, pobudzenie, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pregabalina, profil farmakokinetyczny, senność, śpiączka, splątanie, utlenowanie krwi, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bulgaplin 25 mg
Bulgaplin, zawierający pregabalinę, jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 225 mg oraz 300 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Lek znajduje zastosowanie u dorosłych w trzech głównych wskazaniach: leczeniu bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, np. neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, jak i ośrodkowego, np. ból po udarze mózgu czy związany ze stwardnieniem rozsianym), terapii skojarzonej napadów częściowych padaczki (w tym wtórnie uogólnionych) oraz w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). Pregabalina działa poprzez modulację przewodnictwa bólowego i neuroprzekaźnictwa, co przekłada się na redukcję objawów takich jak pieczenie, kłucie, mrowienie, drętwienie, allodynia i hiperalgezja w neuropatii, a także zmniejszenie częstości napadów padaczkowych i objawów lękowych (np. chroniczny niepokój, napięcie mięśniowe, zaburzenia snu).
W terapii bólu neuropatycznego Bulgaplin jest wskazany przy typowych objawach neuropatii, natomiast w padaczce stosowany jest jako lek adjuwantowy, szczególnie gdy monoterapia jest nieskuteczna lub wymaga redukcji dawek innych leków przeciwpadaczkowych. W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych pregabalina pomaga w kontroli objawów somatycznych i psychicznych, poprawiając jakość życia pacjentów. Różnorodność dawek i charakterystyczne oznaczenia kapsułek (np. 25 mg – białe wieczko i korpus, 100 mg – pomarańczowe wieczko i korpus) ułatwiają identyfikację i bezpieczne stosowanie leku. Bulgaplin stanowi zatem wartościowe narzędzie terapeutyczne w praktyce klinicznej, umożliwiające indywidualizację leczenia w zależności od wskazania i odpowiedzi pacjenta.
allodynia, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, ból poudarowy, hiperalgezja, kołatanie serca, kora mózgowa, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia przeciwpadaczkowa, napady częściowe, napady częściowe złożone, napady ogniskowe, napady wtórnie uogólnione, napięcie mięśniowe, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, ognisko padaczkowe, padaczka, parestezje, pregabalina, stwardnienie rozsiane, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, wtórne uogólnienie, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pragiola 150 mg
Pragiola to lek zawierający pregabalinę, dostępny w formie kapsułek twardych o ośmiu dawkach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem kapsułki, co ułatwia identyfikację, np. kapsułka 25 mg jest całkowicie biała z czarnym napisem P25, a kapsułka 300 mg ma biały korpus i ciemnobrązowe wieczko z białym napisem P300. Substancją pomocniczą w zawartości kapsułki jest skrobia żelowana kukurydziana oraz talk, natomiast osłonka kapsułki zawiera żelatynę, dwutlenek tytanu (E171) oraz różne barwniki żelaza tlenków (E172) zależnie od dawki. Tusze do nadruku kapsułek zawierają szelak, glikol propylenowy oraz barwniki (czarny lub biały), a stabilizator potasu wodorotlenek występuje w tuszu białym dla dawek 100 mg i 300 mg.
charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, interakcja leku, kapsułka twarda, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, pregabalina, skład jakościowy i ilościowy, skrobia żelowana kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, tusz do nadruku, wielkość opakowania leku, żelatyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pregabalin Reddy 25 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i klasyfikowana jako lek przeciwpadaczkowy (kod ATC: N03AX16), działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanału wapniowego w ośrodkowym układzie nerwowym, co modyfikuje przekaźnictwo nerwowe. W badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. Dawkowanie stosowane w badaniach to 2 razy na dobę (BID) lub 3 razy na dobę (TID), z podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W badaniach trwających do 12 tygodni zaobserwowano istotne zmniejszenie nasilenia bólu już w pierwszym tygodniu terapii, z 35% pacjentów osiągających 50% redukcję bólu w porównaniu do 18% w grupie placebo. Pregabalina wykazała także skuteczność w terapii skojarzonej i monoterapii padaczki, choć w długoterminowym badaniu 56-tygodniowym nie potwierdzono jej równoważności z lamotryginą pod względem 6-miesięcznego okresu wolnego od napadów. W populacji pediatrycznej (3 miesiące do 16 lat) stosowanie pregabaliny wiązało się z częstszymi działaniami niepożądanymi, zwłaszcza gorączką i infekcjami dróg oddechowych, a skuteczność w redukcji napadów częściowych była istotna statystycznie przy dawce 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) z 40,6% pacjentów osiągających 50% redukcję napadów (p=0,0068).
badanie dna oka, białko α2-δ, ból neuropatyczny, ból po urazie rdzenia kręgowego, częstość napadów padaczkowych, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad PGTC, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Oramorph 20 mg/ml
Oramorph (siarczan morfiny) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, śpiączka czy zgon. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie morfiny z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym benzodiazepinami, lekami nasennymi, rozluźniającymi mięśnie, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz gabapentyną i pregabaliną, co zwiększa ryzyko nadmiernej sedacji i depresji oddechowej. Równoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, układu oddechowego i krążenia. Dodatkowo, cymetydyna hamuje metabolizm morfiny, co może podnosić jej stężenie, natomiast ryfampicyna indukuje metabolizm, obniżając skuteczność przeciwbólową, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki morfiny.
amitryptylina, benzodiazepina, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, buprenorfina, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja OUN, działanie przeciwbólowe, działanie sedatywne, fenotiazyna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor P2Y12, klomipramina, lek antycholinergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek rozluźniający mięśnie, nalbufina, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pentazocyna, pregabalina, ryfampicyna, siarczan morfiny, terapia przeciwpłytkowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pregabalin Reddy 50 mg
Pregabalin Reddy jest lekiem dostępnym w formie kapsułek twardych o ośmiu dawkach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg, zawierających odpowiednią ilość pregabaliny jako substancji czynnej. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (w ilościach od 7,6 mg do 68,4 mg w zależności od dawki), skrobia kukurydziana, talk oraz składniki otoczki: żelatynę, dwutlenek tytanu (E171), sodu laurylosiarczan, a w wyższych dawkach także czerwony tlenek żelaza (E172). Nadruki wykonane są tuszem zawierającym szelak, czarny tlenek żelaza (E172) i regulator pH – wodorotlenek potasu. Zawartość laktozy jest istotna klinicznie u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
blister PVC/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, interakcja z materiałem, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pregabalina, skrobia kukurydziana, substancja powierzchniowo czynna, substancja przeciwzbrylająca, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pregabalin Stada 150 mg
Pregabalin Stada jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg oraz 300 mg, zawierających odpowiednio 25 mg do 300 mg pregabaliny jako substancji czynnej. Każda kapsułka zawiera także laktozę jednowodną w ilościach od 8,25 mg do 70 mg, pełniącą funkcję wypełniacza. Inne substancje pomocnicze to skrobia żelowana kukurydziana oraz talk, które wspomagają uwalnianie i proces produkcji leku. Otoczka kapsułek różni się w zależności od dawki i zawiera m.in. żelatynę, dwutlenek tytanu (E 171) oraz barwniki takie jak tlenki żelaza (E 172). Kapsułki różnią się także rozmiarem (od 14 mm do 22 mm) i kolorem, co ułatwia identyfikację dawki.
blister z folii, dawka jednostkowa, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, pregabalina, skrobia żelowana kukurydziana, środek poślizgowy, środek wypełniający i rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, talk, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, żelatyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bulgaplin 75 mg
Pregabalina zawarta w produkcie leczniczym Bulgaplin (dostępna w dawkach 25 mg do 300 mg) może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które istotnie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych. Objawy te prowadzą do obniżenia koncentracji, wydłużenia czasu reakcji oraz zaburzeń koordynacji wzrokowo-ruchowej, co stanowi zagrożenie podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. W związku z tym zaleca się, aby pacjenci stosujący Bulgaplin powstrzymywali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu indywidualnej oceny wpływu leku na ich zdolności psychomotoryczne.
dokumentacja medyczna, działania niepożądane, działanie sedatywne, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, koordynacja wzrokowo-ruchowa, ograniczenia psychomotoryczne, pregabalina, produkt leczniczy, schorzenia współistniejące, senność, sprawność psychomotoryczna, stężenie leku we krwi, substancja czynna, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Linefor 150 mg
Linefor to preparat zawierający pregabalinę w ośmiu dawkach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg, dostępny w postaci kapsułek twardych. Każda kapsułka zawiera odpowiednią dawkę substancji czynnej oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą, której ilość waha się od 18 mg (dla dawki 50 mg) do 108 mg (dla dawki 300 mg). Inne substancje pomocnicze to skrobia kukurydziana i talk. Kapsułki różnią się składem osłonek i barwą w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację wizualną. Nadruk na kapsułkach wykonany jest tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza i glikol propylenowy. Preparat jest pakowany w blistry z folii Aluminium/PVC/PVDC, dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 84 kapsułek, z dodatkowymi opakowaniami 28-kapsułkowymi dla dawek 75 mg i 150 mg.
blister PVC/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, Linefor, okres ważności leku, pregabalina, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, szelak, talk, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonowy, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Pragiola, wykazały, że lek jest dobrze tolerowany w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neuropsychiatryczne, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność psychoruchowa oraz ataksja, jednak występowały one przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zwiększoną częstość zaniku siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż maksymalne dawki kliniczne. Badania teratologiczne na myszach, szczurach i królikach nie wykazały teratogenności pregabaliny, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach istotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji ponad 2-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana u ludzi, a negatywny wpływ na płodność dotyczył tylko dawek znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną i był przemijający lub klinicznie nieistotny.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bruksizm, genotoksyczność, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pragiola 75 mg
Pregabalina (Pragiola) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz funkcji nerek pacjenta. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz zaburzeń lękowych uogólnionych dawka początkowa wynosi 150 mg/dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 600 mg/dobę w odstępach tygodniowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być modyfikowana zgodnie z klirensem kreatyniny (CLcr), obliczanym według wzoru: CLcr (ml/min) = 1,23 × [140 − wiek (lata)] × masa ciała (kg) / stężenie kreatyniny w surowicy (µmol/ml) (×0,85 dla kobiet). Dawkowanie w zależności od CLcr wynosi od 25 mg/dobę (CLcr <15 ml/min) do 150 mg/dobę (CLcr ≥60 ml/min) z maksymalną dawką do 600 mg/dobę. U pacjentów dializowanych konieczne jest podanie dodatkowej dawki 25 mg pregabaliny po każdej 4-godzinnej hemodializie.
ból neuropatyczny, dawka maksymalna, dawka podzielona, działanie niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, objawy odstawienne, padaczka, podeszły wiek, Pragiola, pregabalina, przerwanie leczenia, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bulgaplin 300 mg
Przedawkowanie pregabaliny, substancji czynnej Bulgaplinu, manifestuje się głównie objawami depresji ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak senność (bardzo często), splątanie i niepokój (często), a także napadami padaczkowymi (niezbyt często) i rzadko śpiączką. Warto podkreślić, że dawki pregabaliny dostępne na rynku wahają się od 25 mg do 300 mg, co wymaga precyzyjnego dawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, osób starszych oraz tych przyjmujących inne leki o działaniu depresyjnym na OUN. Objawy przedawkowania obejmują m.in. nadmierną senność, dezorientację, drżenia kończyn oraz drgawki toniczno-kloniczne, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
Bulgaplin, depresja ośrodkowego układu nerwowego, detoksykacja organizmu, dezorientacja, drgawki toniczno-kloniczne, funkcja poznawcza, hemodializa, klirens pregabaliny, napad częściowy, napad ogniskowy, napad padaczkowy, objaw przedawkowania, pobudzenie psychoruchowe, pregabalina, śpiączka, splątanie, stan lękowy, szpitalny oddział ratunkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 25 mg
Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania przedkliniczne na szczurach i małpach wykazały tolerancję leku bez istotnych działań niepożądanych w dawkach porównywalnych do klinicznych. W toksyczności wielokrotnej obserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność i ataksja, głównie przy wysokich dawkach. Długotrwała ekspozycja u starszych szczurów w dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Wpływ na funkcje rozrodcze był minimalny i obserwowany tylko przy ekspozycjach znacznie wyższych niż u ludzi, a zmiany w narządach rozrodczych samców szczurów miały charakter przemijający i były częściowo związane z naturalnymi procesami zwyrodnieniowymi. Pregabalina nie wykazała działania genotoksycznego in vitro i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, komórki śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek, szczur albinotyczny, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność rozwojowa, zanik siatkówki, zdolność percepcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 50 mg
Pregabalina zawarta w preparacie Linefor wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, przy dawkach odpowiadających lub przekraczających kliniczne. U starszych szczurów zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność dla płodów pojawia się jedynie przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie przekraczającej maksymalną zalecaną u ludzi, a wpływ na płodność samców i samic szczurów występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej terapeutyczną, z efektami przemijającymi i minimalnym znaczeniem klinicznym.
ataksja, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, wrażliwość farmakologiczna, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalin Vivanta to lek dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, stosowany w leczeniu bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego), terapii skojarzonej padaczki z napadami częściowymi oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) u dorosłych. W bólu neuropatycznym lek jest wskazany m.in. w neuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej, bólu poudarowym i po urazie rdzenia kręgowego, szczególnie gdy konwencjonalne leki przeciwbólowe są nieskuteczne. W padaczce pregabalina jest stosowana jako dodatek do terapii u pacjentów z napadami częściowymi, zarówno z wtórnym uogólnieniem, jak i bez niego. W leczeniu GAD pregabalina może być stosowana jako monoterapia, zwłaszcza u pacjentów nietolerujących lub niewystarczająco reagujących na SSRI lub SNRI.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, ból poudarowy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pregabalina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, wtórne uogólnienie napadu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bulgaplin 75 mg
Bulgaplin to preparat zawierający pregabalinę, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, stosowany u dorosłych w leczeniu bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego), padaczki (jako terapia skojarzona napadów częściowych) oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). Wskazania obejmują neuropatię cukrzycową, neuralgię popółpaścową, ból po uszkodzeniu rdzenia kręgowego oraz inne neuropatie, a także napady częściowe padaczki i objawy lękowe w GAD. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych, a dobór dawki umożliwia szeroki zakres dostępnych mocy: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 225 mg i 300 mg.
ból neuropatyczny, ból obwodowy, GAD, kapsułka twarda, leczenie przeciwpadaczkowe, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ośrodkowa, padaczka, polipragmazja, pregabalina, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie afektywne, zaburzenie lękowe, zaburzenie poznawcze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pregamid 25 mg
Pregamid, zawierający pregabalinę w kapsułkach o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg i 150 mg, jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego) u dorosłych, padaczki częściowej jako terapia skojarzona oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). W terapii bólu neuropatycznego preparat jest skuteczny w neuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej, bólu po urazach i operacjach oraz centralnych zespołach bólowych. W padaczce Pregamid stosuje się u pacjentów z napadami częściowymi prostymi, złożonymi oraz wtórnie uogólnionymi, jako uzupełnienie leczenia przeciwpadaczkowego. W GAD lek redukuje objawy somatyczne i psychiczne lęku, poprawiając jakość życia, z szybkim początkiem działania w porównaniu do niektórych leków przeciwdepresyjnych.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny pourazowy, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad częściowy prosty, napad częściowy złożony, napad wtórnie uogólniony, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niepokój psychiczny, nietolerancja laktozy, objaw psychiczny, objaw somatyczny lęku, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pregabalina, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bulgaplin 75 mg
Bulgaplin jest dostępny w formie kapsułek twardych zawierających pregabalinę w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 225 mg oraz 300 mg. Kapsułki różnią się kolorem, rozmiarem oraz nadrukiem, co ułatwia identyfikację dawki: od 14 mm długości dla 25 mg do 24 mm dla 225 mg. Substancje pomocnicze obejmują skrobię żelowaną kukurydzianą, mannitol oraz talk, natomiast osłonka kapsułki zawiera żelatynę oraz barwniki takie jak dwutlenek tytanu (E 171) i tlenki żelaza (E 172), które nadają kapsułkom charakterystyczne barwy. Nadruk wykonano tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza czarny, glikol propylenowy i amonu wodorotlenek 28%.
blister, Bulgaplin, dwutlenek tytanu, folia PVC/Aluminium, glikol propylenowy, kapsułka twarda, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, polietylen wysokiej gęstości, polipropylen, postać farmaceutyczna, pregabalina, skrobia żelowana kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonu, żelatyna